Przejdź do treści

Baza wiedzy, Teksty źródłowe, Listy Rabasza

Listy Rabasza

List 7

Czyta się około czterech minut

23 Nisan 5715 r., Londyn

Kochanym moim uczniom...

List od ... otrzymałem, i dobrze czyni on, że wyjaśnia szczegółowo wszystko, co go dotyczy, na ile dostępne to dla niego, a wszystko pozostałe, o czym on mnie zawiadamia, mam nadzieję szybko uregulować, jak należy.

Miszna mówi: „Wszyscy powinni być zobaczonymi” (Traktat Hagiga, 1), czyli każdy powinien pokazać się w Świątyni, jak powiedziano: „Niech pojawią się u Ciebie wszyscy mężczyźni...” (Dwarim 16,16) - ten, kto jest mężczyzną, czyli dającym, powinien odczuwać, że Stwórca widzi go i obserwuje go, jak powiedzieli mędrcy: „Kto ślepy na jedno oko, wolny od (obowiązku) pokazania się (w Świątyni), jak powiedziano: „Zobaczy, zobaczy” - przychodzi, jak zobaczyć dwoma oczami, tak i być zobaczonym dwoma oczami” (Traktat Hagiga). „Oczy”, to „Ja” (Dwarim 5,6) i „Nie będzie u ciebie” (Dwarim 5,7). „Ja” nazywa się miłość, która staje się miłosierdziem, wiarą; a „Nie będzie u ciebie” nazywa się „kobieta”, czyli lewa linia. I tylko wtedy stają się godni przyjąć lik Szhiny. „… I niech nie pojawiają się przed likiem Moim z pustymi rękoma - Każdy (niech przyniesie) po darze z ręki swojej” (Dwarim 16,16-17), co oznacza - ile było u niego obudzenia z dołu, i „według błogosławieństwa Stwórcy” (Dwarim 16,17), co oznacza – na ile Stwórca świecił mu w podczas pracy, żeby mógł utrzymać się w pracy; takim sposobem można stać się godnym przyjęcia liku Szhiny.

Gmara (Traktat Hagiga, str. 4) mówi o powiedzianym w Misznie: „…Oprócz rzemieślnika, głupca i małego… Jakiego głupca? Tego, kto traci to, co dają mu” - ten wolny jest od (obowiązku) pokazać się, czyli nie może stać się godnym żadnego obłóczenia świętości.

I tym wytłumaczyłem powiedziane poprzez mędrców: „Powiedział rabi Johanan: Kim jest uczeń mędrca? Tym, komu zwracają stratę na oko, kto jest surowy i wymagający do tego, żeby obrócić płaszcz jego? (Traktat Szabbat 114). I należy zrozumieć, jaka wielkość jest w tym. Zgodnie z naszą drogą to proste: „płaszcz jego” - to odzienie duszy, czyli jest surowy on i wymagający w tym, żeby obrócić życzenie otrzymywać na „ze względu na oddawanie”. I takie jest prawo, że każdy człowiek staje się godny kiedyś obudzenia z Niebios, i dlaczego porzuca go to obudzenie? - dlatego że nie grzeszy człowiek, jeżeli tylko nie wszedł w niego duch głupoty.

Wychodzi, że istnieje mędrzec i istnieje głupiec. Mędrcem nazywa się Stwórca. Uczeń Mędrca - ten, kto wyuczył się właściwości Stwórcy: być dającym. A głupiec - to ten, kto przeciwległy do Stwórcy, kto chce otrzymywać ze względu na siebie, i dlatego że budzi się kli otrzymywania, natychmiast porzuca go obudzenie.

A kiedy jest surowy on i wymagający w tym, żeby obrócić płaszcz swój na „ze względu na oddawanie”, naraz zwracają mu stratę jego - na oko, czyli staje się on godny oczu świętości, staje się godny kategorii „Ja” i „Nie będzie u ciebie”. I wystarczająco rozumiejącemu.

Ale należy wiedzieć, czym jest kategoria „przykazanie” i kategoria „Tora”, jak napisano: świeca przykazania i światło Tory. I Księga Zohar tłumaczy, dlaczego składają w ofierze jęczmień w Pesach, dlaczego omer był z jęczmienia - dlatego że Luna była mała, czyli było „obrzezanie” (mila) bez „obnażenia” (pria) (i tylko w pierwszą noc było obudzenie z góry). A obrzezanie jest usunięciem skrajnej części ciała, czyli odrzuceniem życzenia otrzymywać. I tym stał się godny kategorii „przykazanie”, kategorii „wiara”, nazywanej „tfilin na rękę, rękę słabą”. I kategoria ta nazywa się „Królestwo Niebios” (heb. Malchut Szamaim), i staje się ona kategorią „bydło”, gematria imienia Bo'N. I dalej, za pomocą naprawienia obliczeniem omera, w ciągu siedmiu tygodni, stają się godni otrzymania Tory, i to – kategoria „Nieba”, Zeir Anpin, gematria Adam, człowiek. Dlatego w Aceret złożyli w ofierze dwa chleby z pszenicy, która staje się pożywieniem człowieka.

I stąd zrozumiemy Misznę (Traktat Rosz a-Szana 16): „W Pesach powstaje wyrok na zboże, w Aceret - na owoce drzew. Powiedział rabi Jehuda (ze słów) rabiego Akiwy: „Dlaczego Tora powiedziała: Składajcie przede mną omer w Pesach, żeby otrzymały błogosławieństwo zboża na waszych polach, i dlaczego powiedziała Tora: Składajcie przede mną dwa chleby w Aceret, dlatego że Aceret - czas owoców? Powiedział Najwyższy: Składajcie przede mną dwa chleby, żeby otrzymały błogosławieństwo owoce drzew”.

Należy zrozumieć, jaki istnieje związek pomiędzy pożywieniem bydła i traw na polach, i jaki istnieje związek między pożywieniem człowieka, którym staje się pszenica, i owocami drzew. Zgodnie z naszą metodą interpretacji związek jest prosty: Omer - to pożywienie bydła, co oznacza wiarę, przykazanie, lęk przez Niebiosami. Malchut nazywa się kategorią „bydło”. A dwa chleby - to pożywienie człowieka, tak interpretuje Raszi słowa rabiego Jehudy: „Drzewo, z którego jadł Adam Riszon (heb. pierwszy człowiek), pszenicą było. Przecież człowiek nazywa się „drzewo polne” (Dwarim 20,19), a Tora nazywa się „drzewo”, jak napisano: „Drzewem Życia Ona”. I ponieważ stajemy się godni Tory, mówi się, że w Aceret kończy się wyrok na owoce...

Dalej

List 10