5 dnia Nicawim, 5716
Z szacunkiem dla przyjaciół moich, niech przebywa z wami Stwórca...
W Musafie (uzupełnieniu) do modlitwy czytanej w Rosz а-Szana, mówimy: „Szczęśliwy człowiek, który nie zapomni o Tobie i człowiek starający się dla Ciebie”.
Należy zrozumieć: Jeżeli człowiek zawsze pamięta o Stwórcy, to z jakiego powodu jeszcze można się starać? Przed modlitwą „Szma”, napisano: „Szczęśliwy człowiek, który będzie słuchać przykazań Twoich i Tory Twojej, i słowa Twoje położy na sercu swoim”.
I należy zrozumieć:
Należałoby powiedzieć: „Który będzie chronić przykazania Twoje”.
Czym jest Tora i czym jest mowa?
Jakie odniesienie posiada Tora do tego, żeby „położyć ją na sercu”? Przecież należałoby powiedzieć: „Położyć ją na mózg twój” – przyjąć ją głową, przyjąć rozumem.
O „Królestwach, Przypomnieniach, Trąbieniach w szofar” (fragmenty z Musafa Rosz а-Szanа), wyjaśniali mędrcy:
„Królestwa” - aby ukoronowali Mnie ponad wami, „Przypomnienia” – aby podnosiły się przede Mną wspomnienia o was. I za pomocą czego? – Trąbieniem w szofar (róg).
I należy zrozumieć sens „Przypomnień” - przecież nie ma zapomnienia przed Tronem Wielkości Jego. I jeżeli tak, to po co mówić: „Żeby podnosiły się przede Mną wspomnienia o was”? I poza tym: Jeżeli zatrąbimy w szofar, to Stwórca przypomni sobie o nas – jak można tak powiedzieć? W materialnym, kiedy człowiek śpi, budzi się od dźwięku albo od głosu. Ale jak można tak powiedzieć o Stwórcy?
Wszystkie te frazy i sentencje mędrców dają nam radę, jak przylepić się do Niego, Błogosławionego. Ponieważ całe niezadowolenie i brak, które są w nas, powstają z tego, że nie odczuwamy Jego Wielkości. Dlatego że jak tylko zaczynamy zajmować się wyjaśnieniem „co to za praca”, natychmiast pragniemy otrzymać wszystko we właściwości or pnimi, a jak wam wiadomo, or pnimi przychodzi właśnie wtedy, kiedy istnieje ekran i or hozer, czyli czyste kelim. Jednak bhina dalet otrzymuje w postaci or makif, a or makif świeci z daleka na skutek całkowitego skrócenia nad stadium dalet, jak napisano w księdze „Drzewo Życia”. To oznacza, że człowiek, dopóki nawet oddalony od Stwórcy, czyli ten, u którego nie ma podobieństwa właściwości z Nim, kto znajduje się w całości w stadium dalet - może jednak otrzymywać od or makif.
A Ari pisał, że or makif jest ważniejsze niż or pnimi. Wyjaśnia się to tak: Pod jakim warunkiem człowiek może otrzymać w tym czasie, kiedy on jeszcze znajduje się w oddaleniu od Stwórcy? Tylko jeżeli on powiększa znaczenie i ważność or makif, z punktu widzenia wielkości i wywyższenia Stwórcy, i ważności światła Tory.
I wówczas on może otrzymać świecenie z daleka, ale powinniśmy przy tym wierzyć, że całe piękno, które istnieje w stworzeniu, zapieczętowane jest w wewnętrznej istocie Tory. Jednak dla odzyskania jakości wiary, niezbędnym jest przyłożyć wiele wysiłków.
I w tym jest wyjaśnienie frazy: „Szczęśliwy człowiek, który nie zapomni o Tobie”. A jak zasłużyć na to? Kosztem tego, że „człowiek czyni starania w Tobie”, wkłada wysiłki w Ciebie. I dla wyrażenia „w Tobie” („beha”, kaf-bet) - istnieją dwie interpretacje:
1. „W Tobie” - czyli w Stwórcy.
2. W Stwórcy, obłaczającym się w 22 (kaf-bet) litery Tory.
I również „Szczęśliwy człowiek, który usłyszy przykazania Twoje”, czyli stanie się godny zdolności „słyszeć”. I podaje nam radę, jak stać się godnym: poprzez Torę Twoją i Słowo Twoje. Czyli wierząc, że cała Tora – to słowo Stwórcy, czyli że, jak powiedziano wyżej, „w Tobie” (beha) obłaczają się w 22 (kaf-bet) litery Tory. I to należy przenieść i położyć na sercu, ponieważ wiadomo wam, powiedziane przez mojego ojca i nauczyciela, że rozum tylko służy człowiekowi, a główne w człowieku – to serce, i to jest malchut.
I w tym jest sens „Królowania”, czyli powiedzianego: „Ukoronujecie Mnie ponad wami”, czyli działanie, które uczyni na nas wrażenie, i my przyjmiemy na siebie ciężar Królestwa Niebios. Jednak widzimy, że zaraz po otrzymaniu zapominamy o otrzymaniu. Dlatego dają nam radę: „Żeby podnosiły się przede Mną wspomnienia o was”, czyli przed Stwórcą. To znaczy, że cała pamięć, którą posiadamy, powinna działać tylko dlatego, żeby pamiętać Stwórcę. A więc i przypomnienia są jak panowania, czyli powinniśmy otrzymać wrażenie. Za pomocą czego? – od trąbienia w szofar.
Oczywiście, wiadomo wam, że Ari rozszyfrowuje słowo „szofar” jako „szufra de-ima” (aram. piękno matki), „szufra de-bina” (piękno biny). „Szufra” - oznacza „piękno”, a piękno, jak tłumaczy mój ojciec i nauczyciel - to jakość hochmy, która przedłuża się z biny, zwracającej się do tego, żeby być hochmą. I ponieważ człowiek wierzy, że całe piękno i ważność są obecne jako hochma, w której są zawarte wszelkie nasłodzenia, a brakuje tylko naprawienia, to o dobrym chce wspominać człowiek, gdyż w przyrodzie człowieka jest zapominać zło.
Dlatego powinniśmy wierzyć, że wszystko co istnieje - przygotowane ze względu na nas, i wówczas staniemy się godni właściwości pamięci i nie zapomnimy o Stwórcy ani na chwilę, i zasłużymy na dobry zapis i podpis (w Księdze Życia)...