Klucz Duszy
Kabała Luriańska
Dodał: Alexandr •
Jest to pierwszy odcinek z cyklu Droga Odrodzenia. Dziś porozmawiamy o relacjach międzyludzkich. Dlaczego są takie trudne? I dlaczego każdy człowiek przeżywa tak potężny konflikt z samym sobą, kiedy należy podjąć zwykłą rozmowę, a tym bardziej wejść z innym człowiekiem w interakcję bez żadnego wcześniejszego przygotowania? I dlaczego tak piękne relacje początkowe z czasem obracają się w ruinę?
Dodał: Alexandr •
Dzisiaj porozmawiamy i procesie który nazywa się – skarmianie Duszy. Wszystko w przyrodzie rośnie stopniowo i hierarchicznie. Wszystkie żywe istoty odżywiają się tym czy innym systemem pokarmów. Każdy poziom odżywienia, wyżywienia, niesie w sobie elementy Światła. Czyli Światło to jest jedyny pokarm, który jest potrzebny człowiekowi, czy to na niższym poziomie, czy na wyższym. Wszystkie…
Dodał: Alexandr •
Istnieje zasada, zgodnie z którą każda dusza zanurzona w ten czy inny wymiar rzeczywistości dosłownie po bardzo krótkim czasie zaczyna podlegać wpływowi tej rzeczywistości, w której się znajduje. Nie jest to do końca tak, jak nam się gdzieś tam wydaje. Rzecz w tym, że każda niższa rzeczywistość, a wraz z nią nasz świat, wycina nam…
Dodał: Alexandr •
Zaczniemy od tematu, który w naukach ścisłych i w myśli metafizycznej stanowi granicę między zwykłym opisem zjawisk a głębokim zrozumieniem ich istoty. Współczesna koncepcja świata, ta, w której na co dzień funkcjonuje ludzki umysł, opiera się na przekonaniu o istnieniu trzech wymiarów. W ostatnich czasach wiele mówi się o czwartym wymiarze, często wrzucając go do…
Dodał: Alexandr •
Lekcja druga UCZEŃ: Witaj, Mistrzu. Czas, który minął od naszej pierwszej rozmowy, spędziłem w głębokim milczeniu, z pełnym oddaniem trawiąc każdą z myśli, które we mnie zasiałeś. Staję teraz przed Tobą jako żywy człowiek – istota wciąż jeszcze spętana gęstością formy, ale jednocześnie płonąca tęsknotą za prawdą. Moje wewnętrzne spostrzeganie wyostrzyło się, a to,…
Dodał: Alexandr •
Lekcja pierwsza UCZEŃ: Bycie uczniem to stan najwyższej uważności – to moment, w którym naczynie świadomie przyznaje, że jest puste, by móc przyjąć coś, co je przewyższa. Jako Twój uczeń, odkładam na bok pewność płynącą z mojego umysłu. Chcę patrzeć na Twoje słowa, nie jak na ciągi informacji do przeanalizowania, ale jak na drogowskazy prowadzące…