2 dzień miesiąca Adar 5715 r.
Mojemu przyjacielowi…
Przeczytałem twój list od dnia ukończenia Świętej soboty tego tygodnia i otrzymałem zadowolenie od tego, że znajdujesz swoim obowiązkiem otwierać stany, zachodzące w czasie pomiędzy listami. I oczywiście, Stwórca rozjaśni oczy nasze Torą Swoją, itd.
Poznałem dzięki temu, że powinieneś powiększać miłość do przyjaciół, a niemożliwym jest dojść do stałej miłości inaczej, jak za pomocą zlania się, czyli żebyście połączyli się obaj silnym związkiem, a to możliwe, tylko jeżeli spróbujecie zdjąć odzienie, w którym przebywa wewnętrzna dusza. To odzienie nosi nazwę miłości do siebie, i tylko to odzienie dzieli dwa punkty. A z drugiej strony, kiedy idą po prostej drodze, wówczas z dwóch punktów, uważanych za dwie linie zaprzeczające sobie nawzajem, przychodzą do średniej linii, która włącza dwie linie razem. I kiedy odczujecie, że znajdujecie się na wojennej bitwie, wówczas każdy wie i odczuwa, że potrzebuje pomocy swojego przyjaciela, a bez niego i jego własna siła słabnie; wtedy, kiedy rozumieją, że trzeba ratować swoje życie, to, samo sobą, każdy zapomina, że u niego istnieje ciało, o podtrzymanie którego należy troszczyć się, ale obaj związani przez jedną myśl: jak i czym pokonać wroga, dlatego ponaglij siebie w tym, a prawda pokaże swoją drogę, i oczywiście osiągniesz sukces...