Z Bożą pomocą, 5 dzień miesiąca Szwat 5716 roku
Pokoju i wszystkiego dobrego dla przyjaciela serca mojego…
W odpowiedzi na twój list z 14 dnia miesiąca Tewet, na który do tej pory nie było u mnie wolnej chwili na odpowiedź…
I oto pytanie pierwsze: Dlaczego błogosławił Jakow, nasz ojciec, synów poprzez anioła? Jak wyjaśnia się w zapiskach Ari, NaRa'N de-cadikim staje się wewnętrzną częścią trzech światów: Bria, Jecira i Asia. Oddzielenie i pochodzenie dusz (dusza-neszama) pochodzi ze świata Bria, stadium ruah pochodzi ze świata Jecira, nefesz – ze świata Asia, a wszystkie oddziaływania, wpływy, wyjście obfitości idą ze świata Acilut, nazywanego „On, i światło Jego, i działania Jego – Jednością w Nim”.
W świecie Acilut dziesięć sfirot Imienia dzielą się na trzy poziomy:
1. keter,
2. hochma i bina,
3. Z'A i malchut.
I one kształtują się jak korzeń – keter, mohin (mądrość, światło hochma) – hochma i bina, i otrzymujące mohin – Z'A i malchut, nazywane mężczyzna i kobieta, Israel i Lea, Jakow i Rachel. I Zo'N (Zeir Anpin i nukwa) otrzymują mohin dla dusz sprawiedliwych, stanowiących część wewnętrzną światów BE'A, jak powiedziano wyżej.
Działania zaś i przekazywanie wyższej obfitości dochodzą do skutku przez anioła MATAT. Przeczytaj w księdze Zohar (rozdział „I wyszedł” (we Jece) str. 36 i w Sulam, paragraf 71), że anioł MATAT nazywa się władcą świata, imię którego, jak imię jego Pana. I nazywa się on raz imieniem АWA'Ja i raz imieniem SZADAJ, ponieważ wykonuje dwa działania:
1) Otrzymuje hochmę i przelewa w BЕ'А, i wtedy nazywa się imieniem SZADAJ, w którym ukryte to, co mówi swojemu światu „Wystarczająco (heb. daj) i nie rozprzestrzeniaj się więcej!”, i to – o świetle hochma, ponieważ było skrócenie, ażeby nie otrzymali hochmy do kelim życzenia otrzymywać. I dlatego zawrócił Stwórca lewą nogę litery taw z powrotem w górę, i od tego noga litery taw gruba, dlatego że zawrócił lewą nogę w górę, żeby nie świeciła klipie (przeczytaj w przedmowie do księgi Zohar - str. 26, Sulam – paragraf 23).
2) I druga właściwość anioła MATAT, kiedy istnieje u niego hasadim, także przelewać go niższym, i wówczas imię jego, jak imię Pana [Wyższego] jego, a mianowicie – АWA'Ja, i wówczas „doskonały MATAT i nazywa się imieniem Pana jego АWA'Ja”.
I oto Jakow, kiedy błogosławił synów, powinien był przyciągnąć błogosławieństwo zgodnie z porządkiem poziomów, dopóki nie dojdzie światło do niższych. Dlatego przyciągnął światło do anioła MATAT, a z niego światło przelało się do synów. Dlatego i pobłogosławił Jakow synów poprzez anioła MATAT, że ten daje i przeprowadza światło ze świata Acilut do NaRa'N de-cadikim (dusze sprawiedliwych) i do trzech światów BЕ'А. I dlatego powiedział: „Anioł, który wybawił mnie (…), niech pobłogosławi (…)” (Genesis 48:16), itd.
I stąd zrozumiesz twoje drugie pytanie, odnośnie „imię Moje w nim” (Wyjścia 23:22), że Rambam pisał jak „imię Moje zamieszane w nim”, przecież czy możemy pojąć Jego istotę, niech będzie błogosławiony, inaczej jak z otwarcia? I zapytałeś, jeżeli tak, wówczas co znaczy „imię jego, jak imię Pana jego”?
Rzecz w tym, że „ogólne imię” znaczy, że każde imię, jak wiadomo, wskazuje na zrozumienie. Przecież „czego nie zrozumiano, tego nie można nazwać po imieniu”. A każde zrozumienie, jakie tylko istnieje w duchowym, ma miejsce właśnie wówczas, gdy istnieje więź pomiędzy pojmowanym i pojmującym, co nazywa się „połączeni pojmowany i pojmujący razem”, i wówczas rzec można, czym jest otwarcie imienia i formy, i specjalnego ograniczenia na światło.
Inna sprawa, pojmujący bez pojmowanego – nie ma co mówić o jakiejkolwiek formie i granicy, i nie otrzymuje żadnego zrozumienia, i kształtuje się to, jako absolutnie niepojęte myślą, jako główne, nie obłóczone w materię (przeczytaj we Wprowadzeniu w Zohar, str. 50 paragraf 12). I to znaczy, że „imię jego”, czyli pojmowane przez nas poprzez anioła MATAT, ono „jak imię Pana jego”, co staje się właśnie zrozumieniem. Czyli MATAT przejawia się na poziomie Zo'N, które otrzymują mohin (światło dużego stanu) świata Acilut, w którym są dwa poziomy – hochma i bina, otwierające się niższym w postaci hasadim i hochma.
Kiedy MATAT emanuje hochmę, wtedy jest imię Pana Jego SZADAJ, a kiedy MATAT emanuje hasadim, wtedy Imię Pana jego – АWA'Ja, jak powiedziano wyżej. I wówczas nazywa się Anioł MATAT „senior domu Jego”, zarządzającym wszystkim, co w nim”, czyli anioł MATAT – władca świata, on sprawuje rządy nad światem, czyli po drugiej stronie niego przeciąga się światło w światy BЕ'А, włączające NaRa'N de-cadikim.
I taka interpretacja „Imię Moje zamieszane w nim” - czyli to, co MATAT przejawia, jego imiona oznaczają formę światła, składającego się z dwóch form – hochma i hasadim, jak powiedziano wyżej, i imiona te działają w MATAT zgodnie z miarą imienia Pana jego, które on przyprowadza.
I z powodu twojego trzeciego pytania: Dlaczego święta Tora tak preferuje Efraima nad Menasza? - Można wytłumaczyć to zgodne z zasadą, którą mamy w pracy Stwórcy: Cel zawsze powinien być przed oczami, wiedzieć, w czym przeznaczenie życia, do którego punktu końcowego powinien przyjść człowiek, żeby mógł powiedzieć, że już sięgnął spokoju i pomyślności. Dlatego że tylko wówczas, kiedy znany końcowy cel, może człowiek przygotować się wszystkimi środkami i uruchomić wszystkie dane mu siły. A inaczej nie potrafi on policzyć swoich sił i środków obrony. Dlatego że potrzebne prawdziwe środki, żeby były dla niego obroną na drogach pełnych niebezpieczeństw, kiedy nie zna on całej siły wroga, czyhającego na niego, jeżeli nie wie on, kto jest prawdziwym wrogiem, którego trzeba pokonać. Dlatego kiedy zaczynają mówić o porządku pracy, i żeby miał powodzenie w pracy, Cel powinien być głównym.
Wiadomo tak samo, że kiedy zaczynają poruszać się drogami pracy, zaczynają od lekkiego do ciężkiego. Tak że przede wszystkim studiują i wykonują to, co najlżejsze ze wszystkiego zrozumieć i wykonać, potem to, co trochę bardziej skomplikowanie, i tak dalej, dopóki nie przywykną i nauczą się chytrości wojny ze złym początkiem, i wówczas przygotowani do najcięższych ataków. Z wyżej powiedzianego znajdujemy, że u nas istnieją dwie drogi i jedną z ich należy preferować od drugiej, i zdaniem Josefa było, że trzeba w zasadzie mówić o porządku pracy, czyli od prostego do złożonego, a zdaniem Jakowa było, że przede wszystkim trzeba mówić o Celu.
Zadałeś pytanie z powodu prawa głoszącego, że u nas nie ma poznania Acmuto: wówczas co znaczy napisane: „Imię Jego jak imię Pana jego”? To dla mnie zupełne niezrozumiale. Przecież on konkretnie mówi, że imię Jego jak imię Pana jego. Stąd widzimy, że mowa idzie tylko o imionach, a imiona zawsze oznaczają otwarcie, zgodnie z zasadą: czego nie pojmiemy – tego nie poznamy z imienia. Wtedy, o co twoje pytanie? Przecież u nas nie ma zrozumienia Acmuto, i mowa idzie tylko o imionach.
A poza tym, Rambam napisał, że imię Jego w otoczeniu Jego, itd., ponieważ Imię Jego uczestniczy w otoczeniu Jego.
Stąd wyjaśnia się, że ponieważ anioł MATAT staje się władcą świata, czyli przekazuje obfitość ze świata Acilut w światy BЕ'А, innymi słowy - dla NaRa'N de-cadikim, którzy nazywają się niższymi w stosunku do świata Acilut. I dlatego Jakow dał błogosławieństwo za pomocą anioła, ponieważ on dający.
I z powodu twojego trzeciego pytania - Dlaczego święta Tora tak preferuje Efraima nad Menasze. Wiadomo, że pytanie preferencji jednego nad drugim, w zależności od ważności przedmiotu. A w pracy dla Stwórcy niezbędnym wiedzieć, co to znaczy ważność, czyli należy dodać ważności głównemu punktowi Celu.
… Napisano w księdze Zohar (rozdział „I żył” (we Jehi) 4:14, Sulam p.41), że są dwaj wielcy i ważni władcy (heb. Sar): jeden władca od strony Efraima, właściwość którego trzymać Izrael na wygnaniu, żeby płodzili się i mnożyli się tam, i drugi władca – od strony Menasze, i dlatego właściwość jego – wydać ich zapomnieniu na wygnaniu. I wyjaśnia tam, że są dwie postacie ograniczeń (heb. din): jedno – ograniczenia ze strony miłosierdzia (heb. rachamim), nazywane malchut co w binie, i drugie – ograniczenie ze strony malchut co w malchut, nazywane ograniczeniami ze strony malchut. I wyjaśnia tam, że każdy władca składa się z dwóch właściwości.
… I wyjaśnia tam, że władca Menasze składa się z właściwości miłosierdzia, i ograniczenia włączonego w miłosierdzie, lecz władca Efraima składa się z miłosierdzia i ograniczenia w ograniczeniu, nazywanego malchut. Znajdujemy, że [ponieważ] Jakow pobłogosławił ich, kategoria ograniczenia, sądu zmiękczy się, i za cenę tego nastąpi wybawienie. I ponieważ porządek pracy – najpierw w kategorii miłosierdzia, a potem w kategorii sądu. Wiadomo, że istnieją cztery poziomy:
1. Otrzymywanie ze względu na otrzymywanie.
2. Oddawanie ze względu na otrzymywanie.
3. Oddawanie ze względu na oddawanie.
4. Otrzymywanie ze względu na oddawanie.
I dwa pierwsze poziomy nie odpowiadają w rzeczywistości drodze Tory. Tora liszma (w imię Tory, ze względu na Stwórcę) zaczyna się od poziomu oddawanie ze względu na oddawanie, co nazywa się właściwością miłosierdzia, a drugi poziom Tory liszma nosi nazwę otrzymywanie ze względu na oddawanie, co nazywa się właściwością sądu, ograniczenia.
Dlatego Josef chciał, żeby pobłogosławił [Jakow] zgodnie z porządkiem pracy, czyli najpierw właściwość miłosierdzia, nazywana Menasze, a potem właściwość Efraima, nazywana właściwością sądu. Ale Jakow pobłogosławił według poziomu ważności, czyli całkowite naprawienie – naprawienie właściwością sądu, nazywane „ciemność jak światło zalśni”. I zdanie Jakowa było, że choć zaczynamy pracować w kategorii miłosierdzia, ale cel powinien być dla nas jasny: końcowy cel – dojść do Ostatecznego Naprawienia. A potem można zaczynać pracować po kolei, czyli w kategorii miłosierdzia.
Anioł – Szhina nazywa się aniołem, co ukryte w słowach: „…oto Ja posyłam anioła przed tobą…”. I nazywa się Szhina aniołem, dlatego że działa przez MATAT-a. I to w czasie wygnania. W czasie zaś wybawienia on w zlaniu się z Królem, nazywanym Z'A (we Jihi str.18, p. 53, 24).
Przeczytaj w rozdziale we Jece (str.36, p.71 w Sulam), gdzie wyjaśnia się napisane w Naprawieniach (Tikunim) (Naprawienie 70, str.119) „tam i odwrotnie”, „tam” - Nuriel, „i odwrotnie” - MATAT. I wytłumaczone w Sulam, że kategoria „tam” oznacza hochmę, a „i odwrotnie” - kategorię hasadim. Czyli kiedy jest u niego hochma, on idzie, żeby otrzymać hasadim. Wychodzi, że istnieje u niego już doskonałość – hochma i hasadim razem. Dlatego nazywa się MATAT – władcą świata, dlatego że jest w nim doskonałość, przeznaczona dla niższych w trzech światach BЕ'А, gdzie znajdują się NaRa'N de-cadikim, nazywane wewnętrzną częścią BЕ'А.
I dlatego [nazywa się] „senior domu jego, kierujący wszystkim, co w nim”, dlatego że jest w nim hochma i hasadim. W jego rządzeniu światem, imię jego – SZADAJ, i w nim ukryta pierwsza właściwość kategorii „i odwrotnie”, czyli ze sfiry hochma, która staje się lewą linią, i w tym tajemnica imienia SZADAJ. A potem podnosi się w górę, i to druga właściwość kategorii „i odwrotnie”, czyli powraca do imienia АWA'Ja, istotą którego – hasadim, i nazywa się imieniem Pana jego – АWA'Ja.