Numeri XXIII

  1. I rzekł Bileam do Balaka: “Zbuduj mi tu siedm ofiarnic, a przygotuj mi tu siedm cielców i siedm baranów.”
  2. I uczynił Balak, jako powiedział Bileam; i złożyli Balak i Bileam po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.
  3. I rzekł Bileam do Balaka: “Postój przy całopaleniu twojem, a ja pójdę; może zjawi się Wiekuisty na spotkanie moje, a cokolwiekby mi rozkazał oznajmię ci.” I wszedł na górę.
  4. I zjawił się Bóg na spotkanie Bileama, i rzekł on do Niego: “Siedm ofiarnic przygotowałem i złożyłem po cielcu i baranie na każdej ofiarnicy!”
  5. I włożył Wiekuisty słowo w usta Bileama, i rzekł: “Wrócisz do Balaka, a powiesz tak.” –
  6. I powrócił do niego, a oto, stał on przy całopaleniu swojem, – on i wszyscy książęta Moabu.
  7. I wygłosił on przypowieść swoję, i rzekł: Z Aramu sprowadza mnie Balak, król Moabu, z wysokich gór Wschodu: “O przyjdź, przeklinaj mi Jakóba, o przyjdź, złorzecz Israelowi!”
  8. Czemże mi przeklinać? Wszak nie przeklął Pan! czemże mi złorzeczyć! Wszak nie złorzeczył Wiekuisty!
  9. Oto ze szczytu skał widzę go, a z pagórków spoglądam nań: Oto lud, który oddzielnie mieszka, a między narody się nie zalicza!
  10. Któż zliczył proch Jakóba, a porachował leże Israela? Oby zmarła dusza moja śmiercią sprawiedliwych, a był koniec mój do nich podobnym!
  11. I rzekł Balak do Bileama: “Cóżeś mi uczynił? Na przeklinanie wrogów moich przyzwałem cię, a ty, – oto błogosławieństwem błogosławisz!”
  12. On wszakże głośno odparł, i rzekł: “Czyż nie muszę to, co włożył Wiekuisty w usta moje ściśle powtórzyć?”
  13. I rzekł doń Balak: “Pójdźże ze mną na miejsce inne, z którego go zobaczysz, – tylko część jego ujrzysz, a całego nie zobaczysz, – i przeklnij mi go ztamtąd!”
  14. I zaprowadził go na pole Strażników, na szczyt Pisgi, i zbudował siedm ofiarnic, i złożył po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.
  15. I rzekł do Balaka: “Postój tu przy całopaleniu twojem, a ja pójdę na spotkanie tam!”
  16. I zjawił się Wiekuisty na spotkanie Bileama, i złożył słowo w usta jego, i rzekł: “Wrócisz do Balaka, a powiesz tak!”
  17. I przyszedł do niego, a oto, stał on przy całopaleniu swojem, a książęta Moabu z nim. I rzekł doń Balak: “Cóż powiedział Wiekuisty?”
  18. I wygłosił przypowieść swoję i rzekł: “Wstań, Balaku, a słuchaj; uważaj na mnie, synu Cyppora!
  19. Nie śmiertelnym Bóg, aby kłamał, ani synem człowieczym, aby żałował! Czyżby On powiedział, a nie uczynił, wyrzekł, a nie spełnił?
  20. Oto błogosławieństwo mi poruczone: pobłogosławił On, a nie mnie to cofnąć!
  21. Nie widział On fałszu w Jakóbie, nie spostrzegł obłudy w Israelu; Wiekuisty, Bóg jego przy nim, a królewski odgłos surmy wpośród niego.
  22. Pan wywiódł ich z Micraim – niby siła bawołu On u niego!
  23. Albowiem niema wieszczby w Jakóbie, ani wróżbiarstwa w Israelu. Już teraz powiedzieć można Jakóbowi i Israelowi co Bóg uczyni.
  24. Oto naród, jako lwica powstaje, i jako lew się podnosi; nie położy się, aż pożre zdobycz, a krew poległych wypije!”
  25. I rzekł Balak do Bileama: “Raczej byś go przekleństwem nie przeklinał, ani błogosławieństwem błogosławił!”
  26. Ale Bileam odparł, i rzekł do Balaka: “Alboż nie uprzedziłem cię, mówiąc: wszystko co rozkaże Wiekuisty, to uczynię!”
  27. I rzekł Balak do Bileama: “Pójdźże, zabiorę cię na miejsce inne: – może spodoba się ono Bogu, a przeklniesz mi go ztamtąd!”
  28. I zabrał Balak Bileama na szczyt Peoru, który widnieje na równinie pustyni.
  29. I rzekł Bileam do Balaka: “Zbuduj mi tu siedm ofiarnic, a przygotuj mi tu siedm cielców i siedm baranów!”
  30. I uczynił Balak, jako powiedział Bileam; i złożył po cielcu i po baranie na każdej ofiarnicy.