Numeri XXI

  1. I usłyszał Kanaanejczyk, król Aradu, osiadły na południu, że nadciąga Israel drogą od Atarym, stoczył tedy bitwę z Israelem i nabrał od niego jeńców.
  2. I ślubował Israel ślub Wiekuistemu i rzekł: “Jeżeli podasz lud ten w ręce moje, położę zaklęcie na miasta ich!”
  3. I wysłuchał Wiekuisty głos Israela, i wydał mu Kanaanejczyków, i położył zaklęcie na nich i na miasta ich, – i nazwał miano okolicy tej Chorma.
  4. I wyruszyli od góry Hor, drogą ku morzu Czerwonemu, aby obejść ziemię Edomu, lecz zmalał duch ludu na drodze.
  5. I narzekał lud na Boga i na Mojżesza: “Nacóż wywiedliście nas z Micraim, abyśmy pomarli na pustyni? Wszak niema ani chleba ani wody, a dusza nasza obmierziła sobie chleb ten nędzny!”
  6. I puścił Wiekuisty na lud węże jadowite, i kąsały lud, i wymarło wiele ludu z Israela.
  7. I przyszedł lud do Mojżesza i rzekł: “Zgrzeszyliśmy, żeśmy narzekali na Wiekuistego i na ciebie; pomódl się Wiekuistemu, aby oddalił od nas te węże!” I pomodlił się Mojżesz za ludem.
  8. I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: “Zrób sobie węża, a utwierdź go na drzewcu, i będzie, że ktokolwiek ukąszony nań wejrzy, wyzdrowieje.”
  9. I zrobił Mojżesz węża miedzianego, i utwierdził go na drzewcu; i bywało, że gdy wąż ukąsił człowieka a spojrzał na węża miedzianego, tedy wyzdrowiał.
  10. I wyruszyli synowie Israela, i stanęli obozem w Oboth;
  11. I wyruszyli z Oboth, i stanęli obozem na ruinach Abarym, na puszczy, która naprzeciw Moabu, ku wschodowi słońca.
  12. Ztamtąd wyruszyli, i stanęli obozem nad potokiem Zered.
  13. Wyruszywszy ztąd stanęli obozem nad brzegiem Arnonu, który w pustyni, przy wyjściu jego z granic Emorejczyka, ponieważ Arnon granicą jest Moabu, – między Moabem i Emorejczykiem, –
  14. Dla tego to powiedziano w księdze wojen Wiekuistego: Waheb w Sufa i potoki Arnonu. –
  15. I ten stok potoków, który się skręca ku osadzie Ar, a przylega do granic Moabu.
  16. A ztamtąd do Beer; jest to owa studnia, o której powiedział Wiekuisty Mojżeszowi: “Zgromadź lud, a dam im wody!”
  17. Wtedy to zaśpiewał Israel pieśń tę: “Wzbieraj studnio, zaśpiewajcie o niej!
  18. Studnia, którą wykopali książęta, wydrążyli dostojnicy ludu berłem, buławami swojemi!” A z tej pustyni do Mathany.
  19. A z Mathany do Nachliel; a z Nachliel do Bamoth.
  20. A z Bamoth do kotliny, która na polach Moabu, przy wierzchołku Pisgi, zwróconej ku pustyni.
  21. I wyprawił Israel posłów do Sychona, króla Emorei, by mu powiedzieć:
  22. “Chciałbym przejść przez ziemię twoję; nie zboczym na pola ani na winnice; nie będziemy pili wody ze studzien; drogą królewską pójdziemy, dopóki nie przejdziemy granic twoich.”
  23. Ale nie pozwolił Sychon Israelowi przejść przez granice swoje; i zebrał Sychon wszystek lud swój i wystąpił przeciw Israelowi na pustynię, i dotarł do Jahac, i stoczył bitwę z Israelem;
  24. Ale poraził go Israel ostrzem miecza, i zawładnął ziemią jego od Arnonu aż do Jabboku, – aż do Ammonitów; albowiem silną była granica Ammonitów.
  25. I zabrał Israel wszystkie te miasta, i osiadł Israel we wszystkich miastach Emorejczyka, w Cheszbonie, i we wszystkich przyległościach jego;
  26. Bo Cheszbon był stolicą Sychona, króla Emorejskiego, który wojował z królem Moabu poprzednim, a był mu zabrał cały kraj jego aż po Arnon.
  27. Przeto powiadają wieszcze: “Wnijdźcie do Cheszbon, a niech się odbuduje i utwierdzi stolica Sychona!..
  28. Albowiem ogień wyszedł z Cheszbonu, płomień z grodu Sychona, i pochłonął Ar w Moabie, władców wyżyn Arnonu!
  29. Biada ci Moabie! zginąłeś ludu Kemosza! Oddał synów swoich na tułactwo, a córki swoje do niewoli królowi Emorei, Sychonowi.
  30. Pokonaliśmy ich, – zniszczał Cheszbon wraz z Dybonem, poburzyliśmy aż do Nofach, aż do Medby!”..
  31. I tak osiadł Israel w ziemi Emorejskiej.
  32. I posłał Mojżesz wypatrywać Jazer, – i zdobyli przyleglości jego; i wypędził on Emorejczyków tamecznych.
  33. I zwrócili się i pociągnęli drogą ku Baszanowi. Wtedy wystąpił Og, król Baszanu przeciw nim, on i wszystek lud jego dla stoczenia bitwy, pod Edreję;
  34. I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: “Nie obawiaj się go, gdyż w moc twoję oddam go, i wszystek lud jego, i ziemię jego, i postąpisz z nim, jakoś postąpił z Sychonem, królem Emorejskim, który zasiadał w Cheszbonie.”
  35. I porazili go i synów jego, i wszystek lud jego, że nie zostawili mu szczątku, i zawładnęli ziemią jego.