... I wychwalam ja rabi……, którego czuję najbliżej ze wszystkich uczniów. Z ogromnym zamiarem wychwalam go - ażeby wzniósł w swoim sercu chwałę i błago Stwórcy za to, że po moim oddaleniu się od niego na krótki czas stał się godzien nawiązać ze mną więź w większej mierze. To nie jest nic innego, jak dar Stwórcy.
Nie odpowiadam każdemu prosto na związane z nim pytania, a posyłam odpowiedzi nie tym osobom, które zadały pytania, ażeby nie dać miejsca nieczystym siłom wtrącić się między nami. Dlatego zobowiązany każdy z was do starań, aby zrozumieć wszystkie moje listy, nie zwracając uwagi na adresata.
I niech nie będzie pod moim adresem podejrzeń, jak gdyby słowa jego nie zapieczętowują się u mnie w sercu w należyty sposób. Nie przystoi nawet wzmiankować o takim. Odwrotnie, dzielę z nim ciężar we wszystkich jego wysiłkach, troskach i nieszczęściach.
Rzeczywiście, oto już kilka miesięcy upłynęło od tego czasu, jak przypomniał mi o sobie w związku z silnymi bólami, obejmującymi połowę jego głowy. Bardzo chciałem pośpiesznie napisać mu o cudownym i wiernym środku: dokładać wysiłków w studiowaniu Tory. Jednak taka moja odwieczna zasada: zanim zawiadomię o swoim cudownym środku, proszę u Stwórcy, aby człowiek pojął to sam. A po tym jak on sam pojmie to, ja także zwrócę się, żeby wykonać niezbędne i na potwierdzenie opowiedzieć mu o tym cudownym środku.
I dlatego rozradowało się wnętrze moje, kiedy za kilka tygodni otrzymałem od niego komentarze do słów Tory: „A człowiek ten, Mosze, był skromniejszym”1. W tym liście on rzeczywistym rozumem otworzył, że całe wybawienie polega na osiąganiu mądrości (hochma) i tajemnic Tory itd. Wówczas wysławiałem i błogosławiłem za to Stwórcę.
Jednak zaraz potem otrzymałem od niego list, z którego wywnioskowałem, że wycofał się ze swojego słowa2 i znowu rozumie drogi i wybawienie tak, jak do zrozumienia tajemnic Tory, ponieważ napisał mi, że ból znowu ogarnął całą jego głowę.
Dlatego teraz zwracam się do niego z przypomnieniem o wniosku, do którego już doszedł: nie da się osiągnąć pełnego i wiecznego wybawienia (naprawienia) przed osiągnięciem „Taamej Tora” (smaku Tory) i „Taamej Micwot” (smaku przykazań), dlatego niezbędnym żałować tylko zrozumienia Tory.
Przecież powiedziano, że Stwórca nie wydaje swojej córki za chłopa, jak powiedzieli mędrcy: „Każdy, kto wydaje córkę swoją za mąż za chłopa, tak jakby wiąże ją i kładzie przed lwem”3, itd.
...Wiadomo, że żona nazywa się według imienia męża, jak na przykład, u króla - królowa, mądra - u mędrca, on rozumny i ona rozumna, jak powiedziano w „Przedmowie do księgi Zohar”. A chłopska żona nazywa się chłopka, dlatego że mąż prosty w tym, że nie pilnuje siebie w czczeniu króla (lęku przed Stwórcą). Przecież stałe miejsce złego początku - w sercu, wolnym od Tory, a Tora i mądrość wypychają stopniowo zło i głupotę z serca. A dlatego że chłop - przygotowana mu chłopka, klipa Noga4, która skusiła Hawę, żonę Adama.
Powiedziano o tym: „Gniew zamieszkuje w sercu głupców”5. Tutaj znajdziesz jawną przyczynę tego, dlaczego nie wyda król córki swojej za mąż za chłopa. Jeżeli zaś rzeczywiście zapragnęła dusza twoja córki Jaakowa, to nie trzeba nakładać największego wiana i darów6, jak tego wymaga zewnętrzny rozum Chamora, ojca Szechema7, a trzeba starać się iść za postrzeganiem smaków Tory i smaków przykazania, niech nie ukryje się ani jeden z ich8, gdyż wtedy jego życzenie i jej życzenie spotkają się i połączą się ze sobą nawzajem, a miłość i tak zakończy swoje dzieło bez wszelkiej pomocy, to jest pomocy ze strony sił człowieka.
[1] Tora, Bemidbar, 12:3. „A człowiek ten, Mosze, był najskromniejszy z wszystkich ludzi, co na ziemi”.
2 Tora, Bemidbar, 30:3 „Jeżeliby kto ślubował ślub Wiekuistemu, albo złożył przysięgę, związawszy zarzeczeniem duszę swoję, niechaj nie naruszy słowa swojego: podług wszystkiego, co wyszło z ust jego, niechaj spełni.”
3 Talmud, traktat Psachim, 49:2.
4 Średnia trzecia część tiferet.
5 zob. Pisma, Koelet, 7:9. „Nie spiesz gniewać się, gdyż gniew zamieszkuje w sercu głupców”.
6 Tora, Bereszit, 34:12 „Nałóżcie na mnie największe wiano i dary, a dam, ile naznaczycie mi: - tylko dajcie mi tę dziewicę za żonę!”
7 Tora, Bereszit, 34:6. „Tedy wyszedł Chamor, ojciec Szechema, do Jakuba, aby rozmówić się z nim.”
8 Prorocy, Jeszajahu, 40:26. „Wznieście oczy wasze na wysokość (niebios) i spojrzyjcie: kto stworzył ich? Ten, kto wyprowadza wojsko niezliczonej ilości, wszystkich ich z imienia nazywa On; od Wielkiej potęgi i Potężnej siły nikt nie ukryje się”.