„I dobrze popatrz w tysiąc dni powszednich, ponieważ jest to płynięcie świętej rzeki” - powiedział Szmuel - „drogi wyjaśnienia Jego Imienia”. Ponieważ szabat jest to – „drogi Jego”, lecz w postaci dni powszechnych, jak powiedziano: „Ten, kto nie przyłożył wysiłku w ciągu tygodnia, co będzie jeść w szabat?”. Gdyż światło szabat oceniane jest według świateł wypracowanych w dni powszednie, i jest to tajemnica „tysiąc dni powszednich”.
Stąd zrozum powiedziane: „Pójdziemy do faraona”, jest to otwarcie Świętej Szhiny. Jak powiedziano w Zohar: „I rozpuściła włosy kobieta...”. I rzecz w tym, że w jakiej mierze myśleli synowie Izraela, że egipcjanie zniewalają ich i przeszkadzają w pracy dla Stwórcy, w tej mierze znajdowali się w niewoli egipskiej. A cała trudność wygnania była w tym, żeby otworzyć im, że nie ma tutaj innej siły: „To Ja, a nie posłannik”, ponieważ „nie ma nikogo oprócz Niego”, że jest to światło wyzwolenia, jak wyjaśniono w „Paschalnej agadzie”.
I to jest to, co dał Stwórca Mosze w słowach: „Pójdziemy do faraona”, czyli wyodrębnij prawdę, że całe pójście do króla Egiptu, jest tylko ze względu na właściwość faraona, żeby otworzyć świętą Szhinę. I o tym powiedziano: „Ponieważ Ja wystudziłem serce faraona, ze względu na te znaki i litery wewnątrz niego”. Dlatego że w duchowym nie ma liter. I całe porodzenie i rozwój, w duchowym opiera się na literach, wyciąganych z materialnych właściwości tego świata, jak powiedziano: „I tworzy ciemność”. I nie ma w tym żadnego dodatku i odnowienia, a wyłącznie stworzenie ciemności, która przedstawia sobą system przydatny dla otwarcia światła, że dobre ono. Widzimy, że Stwórca sam wystudził serce faraona. Z jakiego powodu? Dlatego że człowiek ma potrzebę w literach.
I jest to sens powiedzianego: „Ze względu na Moje znamiona, ...aby odczytali, ...i poznali, że Ja – Stwórca”. Dlatego że po tym, jak otrzymacie znaki (litery), czyli po tym jak zrozumiecie, że Ja dałem wam i Ja wszystko przygotowałem dla was, jak powiedziano: „Nie odchylajcie się idąc za Stwórcą, i będziecie jak należy realizować moje ahoraim ze względu na Mnie”. Wtedy światło dokona swoich działań i wypełni znaki (litery), i odwrócą się właściwości w sfirot, ponieważ do ich napełnienia noszą nazwę właściwości miary (midot), a po wystarczającym napełnieniu noszą nazwę sfirot, dlatego że świecą światu od jego początku i do końca, od krańca do krańca, w czym jest sens powiedzianego: „Żebyś powiedział ty”. I wszystkiego tego Ja wam życzę, dlatego że jest to niezbędne ze względu na koniec, kiedy spełni się: „I poznacie, że Ja – Stwórca, a nie posłannik”, w czym ukrywa się tajemnica pięćdziesiątych wrót, które mogą otworzyć się tylko po 49 wewnętrznych i zewnętrznych, czystych i nieczystych, jedno przeciwko drugiemu, w których „sprawiedliwy upada (49) przed grzesznikiem”.
Dlatego jest powiedziane: „I nie będzie wychwalać mądry swojej mądrości, i silny swoją siłą, i chwalący się, że rozumie i zna Mnie, wówczas nie będzie mógł poznać drogi do Mnie, jak powiedziano: I nie będzie pozbawiony dzieci, bezpłodnym w kraju twoim.” I zrozum, że pozbawiony dzieci i bezpłodny jest jednym pojęciem, przecież bezpłodny jest to hisaron i litera, a pozbawiony dzieci - jest to napełnienie, które daje sitra ahra, żeby napełnić ten hisaron, i nie ma u niego możliwości istnienia.
I podczas naprawienia otwiera się, że pozbawiony dzieci - staje się osiągnięciem, a bezpłodny staje się – „I poznał Mnie”. To jest to, co powiedział nam prorok: „Nie będzie wychwalać mądry swojej mądrości, i silny swojej siły”. Dlatego wszystko, co człowiek odczuwa jako samego siebie, w tym nie ma żadnego dostatku, ani dla wyższych, ani dla niższych, dlatego, że w całej istocie i światłach nie ma żadnego odnowienia, i jest to sens powiedziano: „I tworzy Światło”. Wyjaśnienie. W świetle nie ma odnowienia, a tworzenie odbywa się wtedy, kiedy odbywają się procesy stworzenia kelim, i otwiera się ich wyższa forma.
Jednak, „Tworzy ciemność i stworzenia” oznacza – porodzenie istniejącego z nieistniejącego, jak powiedział Rambam. I nie ma tu odnowienia, oprócz ciemności, jak atrament na zwojach Tory. Kiedy przykładają wysiłki służący dla Stwórcy, by uczynić nasłodzenie dla Stwórcy swego, i przyjąć wolę Stwórcy, wtedy otwiera się pozbawiony dzieci i bezpłodny. I nazywa się to - przyjąć jarzmo Niebios w doskonałości. Czyli staje się on godnym zobaczyć prawdziwe formy tworzone światłem, w trudnościach i wysiłkach, i staje się godny pochwały w zrozumieniu i wiedzy, i jest to prawdziwą nagrodą błogosławioną i pożądaną w początkowym zamyśle.
I w tym jest zrozumiane powiedziane: „I powiedział do nich faraon: I będzie tak, Stwórca z wami, itd. I wygnał ich od liku faraona”. Czyli całe wzmocnienie faraona – króla Egiptu, było tylko we właściwości dzieci, dlatego że nie znał on Josefa, który dawał im chleb, jak dla dzieci. A właściwość dzieci, oznacza właściwość światła skróconego podczas katnuta. Jak powiedzieli nasi mędrcy: „Dzieci, po co one? Dlatego żeby dać wynagrodzenie dla tych, którzy je rodzą”. I dlatego dał swoją siłę dzieciom i powiedział: „Popatrzcie, że zło przed likiem waszym. Idźcie i bądźcie mężczyznami (gwarim), dlatego że iskry gwury (męskości) w służbie dla Stwórcy, i należy podziękować Stwórcy, że dzięki Niemu pojawiły się one. Lecz odnośnie iskier zła, które przed likiem waszym, nie można powiedzieć, że jest to od strony Stwórcy.” I zrozum to jak należy.
I dlatego powiedział: „Ponieważ tego prosicie, czyli całe wasze pragnienie, to powiększyć iskry gwury (męskości) i powiększyć iskry zła. I jak będziecie mogli połączyć iskry zła ze Stwórcą? I tym byli wygnani od liku faraona.”
I z tego zrozumiemy karę poprzez szarańcze, jak powiedziano: „Lik ziemi zeżre wszystko co ocalało”. Wyjaśnienie. Dlatego że zobaczył Stwórca, że całe utrzymanie się króla Egiptu, dopóki nie wygnał ich, było w tym, że on wydzielił mężczyzn i odepchnął dzieci, dlatego kara ta odjęła im i właściwość mężczyzny, i zgubili oni wszystkie iskry gwury (męskości). I zrozum wypowiedź o zbawieniu, że „ten miesiąc dla was jest to osnowa miesięcy”. Wyjaśnienie. W Egipcie nazywa się miesiącem siwan. Jak powiedzieli mędrcy: „Na górze Synaj, stąd opuściła się sina (nienawiść), jak ogólny ciężar pracy w Egipcie, nazywa się siwan jak sin-an (nienawiść). Czyli nasza nienawiść, zgodnie ze słowami: „To jest to, co prosicie”. I wszystkie wysiłki ich tylko w tym, żeby zetrzeć te litery, dlatego że nienawidzili ich.
A w świetle zbawienia, kiedy stali się godni wielu tysięcy sin-an, ten miesiąc stał się głównym, i pierwszym ustawili ten miesiąc jako główny. I zamiast siw-an, połączyły się litery w nisan, czyli te cuda, które są z nami. I tak wyjaśnił Raszi napisane: „Ten miesiąc świadczy o tym, że pokazał Stwórca Mosze Lunę w nów, i słowa te starożytne”.