Exodus III

  1. A Mojżesz pasał trzodę Ithry, teścia swojego, kapłana Midjańskiego. I poprowadził trzodę na drugą stronę pustyni, i doszedł do góry Bożej, do Chorebu.
  2. I ukazał mu się anioł Wiekuistego w płomieniu ognistym, z pośród ciernia. I spojrzał, a oto cierń gorzał ogniem, a cierń nie zgorzał.
  3. I rzekł Mojżesz: “Zajdę też i zobaczę to zjawisko wielkie: czemu nie zgoreje ten cierń?”
  4. A widział Wiekuisty, iż szedł patrzeć i zawołał doń Bóg z pośród cierniska i rzekł: “Mojżeszu, Mojżeszu!” I odpowiedział: “Oto jestem!”
  5. I rzekł: “Ńie przystępuj tutaj; zżuj obówie twe z nóg twoich, gdyż miejsce, na którem stoisz, ziemią jest świętą.”
  6. I rzekł: “Jam Bóg ojca twojego, Bóg Abrahama, Bóg Ic’haka i Bóg Jakóba.” I zakrył Mojżesz oblicze swoje, obawiał się bowiem spojrzeć ku Bogu.
  7. I rzekł Wiekuisty: “Widziałem, widziałem Ja nędzę ludu Mojego, co w Micraim, a wołanie ich słyszałem przed ciemięzcami jego, gdyż poznałem cierpienia jego;
  8. I idę ocalić go z ręki Micrejczyków, i wyprowadzić go z ziemi tej, do ziemi pięknej i przestronnej, do ziemi opływającej mlekiem i miodem, do siedziby Kanaanejczyków, i Chittejczyków, i Emorejczyków, i Peryzejczyków, i Chiwitów i Jebusytów.
  9. A teraz, – oto wołanie synów Israela doszło do Mnie, i widziałem też ucisk, którym Micrejczycy uciskają ich.
  10. I tak pójdź, – Ją poszlę cię do Faraona – a wyprowadź lud Mój, synów Israela, z Micraim.”
  11. I rzekł Mojżesz do Boga: “Któż ja jestem, abym poszedł do Faraona, a wywiódł synów Israela z Micraimu?”
  12. I rzekł: “Wszak będę z tobą: a to ci znakiem, żem Ja cię posłał!… Gdy zaś wywiedziesz lud z Micraim, będziecie służyli Bogu przy górze tej.”
  13. I rzekł Mojżesz do Boga: “Oto przyjdę do synów Israela i powiem im: Bóg ojców waszych posłał mnie do was; a gdy powiedzą mi: Jakie imię Jego ? Cóż odpowiem im?”
  14. I rzekł Bóg do Mojżesza: “Będę, który będę.” I rzekł: “Tak powiesz synom Israela: “Wieczny posyła mnie do was!”
  15. I rzekł dalej Bóg do Mojżesza: “Tak powiesz synom Israela: Wiekuisty Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Ic’haka, i Bóg Jakóba, posłał mnie do was. Oto imię Moje na wieki i oto wspomnienie o Mnie od pokolenia do pokolenia!
  16. Idź, a zgromadź starszych Israela i powiedz im: Wiekuisty, Bóg ojców waszych, objawił mi się, Bóg Abrahama, Ic’haka i Jakóba, i rzekł: Wejrzałem na was i na to co uczyniono wam w Micraim.
  17. I rzekłem: Wywiodę was z nędzy Micraimu – do ziemi Kanaanejczyków, i Chiwitów i Jebusytów, do ziemi opływającej mlekiem i miodem.
  18. I usłuchają głosu twojego; a przyjdziesz ty i starsi Israela do króla Micraimu, i powiecie mu: Wiekuisty, Bóg Ibrejczyków, objawił się nam; a przeto chcielibyśmy pójść drogą trzech dni do pustym, by ofiarować Wiekuistemu, Bogu naszemu.
  19. Ale Ja wiem, iż nie pozwoli wam król Micraimu odejść, nawet mimo ręki przemożnej…
  20. A tak wyciągnę rękę Moję i porażę Micraim wszystkiemi cudami Mojemi, których dokonam w pośród niego; a potem wypuści was.
  21. I dam łaskę ludowi temu w oczach Micrejczyków i będzie, że gdy pójdziecie, nie pójdziecie z niczem.
  22. Lecz wyprosi każda niewiasta u sąsiadki swojej i u mieszkanki domu swego – naczyń srebrnych i naczyń złotych i szat, i włożycie to na synów waszych i na córki wasze, i wypróżnicie Micrejczyków.”