Exodus II

  1. I poszedł był pewien mąż z domu Lewi i pojął córkę Lewiego.
  2. I poczęła owa niewiasta i urodziła syna; a widząc jak był pięknym, ukrywała go przez trzy miesiące.
  3. Ale nie mogła go dłużej ukrywać, i wzięła dlań czółenko z trzciny, i wylepiła je asfaltem i smołą, a włożywszy w nie dziecię, postawiła w sitowiu nad brzegiem rzeki.
  4. Stanęła zaś siostra jego opodal, aby wiedzieć co się stanie z nim.
  5. I zeszła córka Faraona, aby się kąpać, ku rzece, a służebne jej przechadzały się nad brzegiem rzeki. I spostrzegła czółenko wśród sitowia, i posłała służebnicę swą, a ta wzięła je.
  6. I otworzyła, i obaczyła dziecię, a oto był to chłopiec płaczący! I ulitowała się nad nim; lecz rzekła: “Z dzieci Ibrejskich jest ten!”
  7. I rzekła siostra jego do córki Faraona: “Mamże pójść i zawołać ci kobietę, karmiącą z Ibrejek, aby karmiła ci to dziecię?”
  8. I rzekła do niej córka Faraona: “Idź.” I poszła dziewczynka, i zawołała matkę dziecięcia.
  9. I rzekła do niej córka Faraona: “Zabierz oto to dziecię, i wykarm mi je, a ja dam ci wynagrodzenie twoje.” I zabrała kobieta dziecię, i karmiła je.
  10. I wyrosło dziecię, i przywiodła je do córki Faraona i stał się jej synem, i nazwała imię jego Mosze, mówiąc: “Bo z wody wydobyłam go.”
  11. I stało się za onych dni, gdy urósł Mojżesz, że wyszedł do braci swoich i widział ciężkie roboty ich; i widział Micrejczyka, bijącego jednego z Ibrejczyków, braci jego.
  12. I obejrzał się tu i tam, a widząc, że niema nikogo, zabił Micrejczyka i zagrzebał go w piasku.
  13. I wyszedł dnia drugiego, a oto dwaj Ibrejczycy kłócili się. I rzekł do krzywdziciela: “Czemu bijesz bliźniego swego?”
  14. I rzekł: ,.Któż ustanowił cię przełożonym i sędzią nad nami? Alboż zabić mnie myślisz, jakoś zabił Micrejczyka?” I uląkł się Mojżesz, i rzekł: “Tak tedy wyjawiła się ta sprawa!”
  15. I usłyszał Faraon o sprawie tej, i zamierzał uśmiercić Mojżesza; i uszedł Mojżesz przed Faraonem i zatrzymał się w ziemi Midjan; i bywało siadał przy studni.
  16. A kapłan Midjanu miał siedm córek. I przyszły one i naczerpały wody i napełniły koryta, aby napoić trzodę ojca swojego.
  17. Ale nadeszli pasterze i odpędzili je. Wtedy powstał Mojżesz i obronił je, i napoił trzodę ich.
  18. A gdy wróciły do Reguela, ojca swego, rzekł: “Czemuście tak prędko wróciły dzisiaj?”
  19. I odpowiedziały: “Jakiś Micrejczyk oswobodził nas z ręki pasterzy, i też naczerpał nam i napoił trzodę.”
  20. I rzekł on do córek swoich: “A gdzież jest? Czemuście opuściły tego człowieka? Zawołajcie go, aby się posilił chlebem.”
  21. I postanowił Mojżesz pozostać u tego człowieka i dał on córkę swą, Cypporę, Mojżeszowi.
  22. I urodziła syna; i nazwał imię jego: Gerszom, rzekł bowiem: “Przychodniem byłem w ziemi cudzej.”
  23. I stało się w przebiegu długich tych czasów, że umarł król Micraimu. I jęczeli synowie Israela z powodu roboty, i narzekali, i doszło wołanie ich do Boga z powodu roboty.
  24. I usłyszał Bóg jęk ich, i wspomniał Bóg na przymierze Swoje z Abrahamem, Ic’hakiem i Jakóbem.
  25. I spojrzał Bóg na synów Israela, i poznał Bóg…