Zohar Bereszit A

Stworzona pieczęć w wyższym świecie

Kiedy pojawiło się w życzeniu Króla stworzyć światy, twarda iskra, czyli bucina de-kardinuta, stworzyła pieczęć w wyższym świetle. Stworzyła pieczęć – oznacza odejście i skrócenie światła, które pozostawiło miejsce wolne i puste od światła, i to określa się jako pieczęć, ponieważ do tego stworzenia, wyższe światło wypełniało całą realność. I kiedy objawiło się w życzeniu Jego stworzyć światy, On stworzył pieczęć w wyższym świetle, czyli skrócił światło i wyprowadził go z miejsca wokół Malchut. I dzięki tej pieczęci powstało miejsce dla wszystkich światów.

Iskra – jest to iskra ognia. Twardość – jest to siła ostrego sądu, który działa w kli Malchut, z powodu którego skróciło się i odeszło światło z miejsca wokół Malchut. Kiedy światła pragną pojawić się i otworzyć się, ta iskra, w której jest zawarta siła sądu, która nazywa się "farby" (kolory, dinim), uderza po rozprzestrzenieniu wyższego światła i to rozprzestrzenienie jest odepchnięte z powrotem. Na skutek tego odepchnięcia i uderzenia, wychodzą te subtelne światła i powstają jak jedno całe z rozprzestrzenieniem wyższego światła. Te subtelne światła nazywane są or chozer, a rozprzestrzenienie wyższego światła nazywa się or jaszar. Wtedy ta iskra otworzyła w nich kolory, czyli rozróżnienie poziomów. I one ozdobiły się (zabarwiły się) wszystkie razem, jak or chozer tak i or jaszar, w cztery kolory: biały (lawan), czerwony (adom), zielony (jarok) i czarny (szachor). I są to cztery poziomy: Hochma, Bina, Tiferet i Malchut.

Ta iskra wznosi się w świeceniu z dołu do góry, co nazywa się rosz, i opuszcza się przy obróceniu tego świecenia, żeby świecić z góry w dół, co nazywa się guf. I ta iskra nazywa się twardą iskrą. Iskra ta była ustawiona i uderzyła we wszystkie początki świecenia, i ona mówi każdemu z nich "rośnij". Czyli na skutek uderzenia jej po rozprzestrzenieniu wyższego światła, wychodzą absolutnie wszystkie poziomy, które znajdują się w światach poziomów i ona określa miarę wielkości każdego poziomu.

Twarda iskra – jest to iskra uderzająca po rozprzestrzenieniu wyższego światła i wznosząca or chozer, które obłacza je. I na skutek tego uderzenia rodzą się i wychodzą absolutnie wszystkie poziomy. Ona określa siłę skrócenia, która jest w kli Malchut, żeby nie otrzymać wyższego światła, która również później była ustawiona i w twardym masachu, który nazywa się źródło.

Jednak tu mówi się o początku wyjścia tej twardej iskry z nieskończoności, kiedy ona jeszcze nie ustawiła się w masachu, lecz jest siłą sądu, która doprowadziła do skrócenia światła w kli Malchut. Ta twarda iskra wyszła i uformowała się wewnątrz najbardziej ukrytego, ze wszystkiego ukrytego w nieskończoności, wewnątrz jej ostatniego poziomu, w Malchut nieskończoności, w formę w jej początkowej postaci, czyli forma sądu w swojej pierwotnej postaci była jeszcze zupełnie niezmienna (jednorodna). Ta twarda iskra była uformowana i znajdowała się wewnątrz kręgu, w samym centrum, który przypomina pierścień. I nie była ona ani biała, ani czarna, ani czerwona, ani zielona.

Wyjaśnienie powiedzianego. Ponieważ zanim były stworzone stworzenia i były stworzone twory, wyższe proste światło wypełniało całą realność. I nie było żadnego wolnego miejsca dla istnienia stworzeń i tworów, i nie było tam ani początku – rosz, ani końca – sof i wszystko było tylko jednolitym prostym światłem. I ono nazywało się światłem nieskończoności. A kiedy pojawiło się w prostym życzeniu Jego stworzyć światy i stworzyć te stworzenia, wyszła twarda iskra, czyli siła sądu, która otworzyła się w Malchut, która wyszła z nieskończoności i stworzyła pieczęć w wyższym świetle. Wtedy skróciło się światło, i wyszło z kli Malchut i miejsca wokół niej. To wyjście światła nazywa się pieczęcią w wyższym świetle, gdyż powstała tam pusta przestrzeń, gdzie nie ma światła, i w tej pustej przestrzeni powstaną następnie wszystkie światy i wszystko co w nich.

I ponieważ ta twarda iskra – siła sądu, wyszła i uformowała się teraz z ostatniego stadium nieskończoności, jeszcze nie mógł otworzyć się w niej żaden sąd, a tylko korzeń, od którego rozprzestrzeniły się i ustawiły się następnie wszystkie sądy w światach. Lecz sama ona znajdowała się w swojej początkowej postaci i przedstawiała sobą wyłącznie pierworodną siłę, czyli jeszcze nie można było zauważyć w niej żadnego przejawienia sądu. I również miejsce skrócenia, pusta przestrzeń skąd odeszło światło, również znajdowała się we właściwości całkowitej jednorodności i nie można było zauważyć tam żadnego objawienia formy sądu w ogóle.

I to nazywa się okrągłą formą, czyli siła sądu była włączona w centrum tego kręgu, w centralną kropkę i ona jest tam jak pewnego rodzaju oś, na której kręcą się wszystkie światy, żeby podsłodzić i naprawić tą kropkę. I również nie było tam w tej przestrzeni żadnego koloru, ponieważ kolory – jest to objawienie sądu, tworzące zmiany na poziomach, a tam jeszcze nie był zauważalny żaden sąd.

I mówi się w Zohar: "i nie było ono białe", ponieważ biały wskazuje na światło hochma, w którym nie ma żadnego koloru i sądu. Lecz po tym, jak światło odeszło stąd skracając się, nie ma tam białego koloru. Przecież, jeżeli światło odeszło, to powinien tam pozostać czarny kolor wskazujący na brak światła. Jednak powiedziano, że: "i czarnego tam nie było i czerwonego", czyli koloru Biny, "i zielonego", czyli koloru Tiferet.

Kiedy ona określiła wielkość poziomu, to stworzyła kolory, dlatego żeby świecić wewnątrz tej przestrzeni i pieczęci, ponieważ po skróceniu i stworzeniu pieczęci ona nadal kontynuowała rozprzestrzenienie linii światła, od nieskończoności w miejsce tej pustej przestrzeni, w ten sposób, że wyższa rosz, czyli początek tego rozprzestrzenienia, wychodził od samej nieskończoności dotykając ją. A ukończenie tego rozprzestrzenienia było w miejscu twardej iskry, znajdującej się w centralnej kropce, w centrum tego kręgu, ponieważ ta twarda iskra przeszkadza wyższemu światłu przejść poprzez nią, dlatego światło kończy się tam.

I rozprzestrzenienie tej linii światła zawiera w sobie cztery kolory, sfirot Hochma, Bina, Tiferet i Malchut, które świecą wewnątrz skróconego miejsca, jak powiedziano: "Kiedy ona zmierzyła wielkość poziomu, to stworzyła kolory, dlatego żeby świecić wewnątrz tej przestrzeni i pieczęci", gdyż podczas rozprzestrzenienia światła powstały kolory, żeby świecić w tym miejscu. Lecz do tego, nie było w skróconym miejscu żadnego koloru.

I wiedz, że dwa działania są w twardej iskrze:

Ziwug de-hakaa, od którego wychodzą wszystkie te poziomy, i to działanie odbywa się w Malchut de-rosz, która wznosi or chozer z dołu do góry i przedłuża (rodzi) dziesięć sfirot rosz, jak również obracającej się, żeby świecić od siebie i niżej, i przedłużającej (rodzącej) dziesięć sfirot guf.

Działanie ukończenia wszystkich poziomów, dlatego że przy rozprzestrzenieniu dziesięciu sfirot guf poziomu z góry w dół, od Keteru do Malchut, nie może światło być przyjęte w Malchut de-guf z powodu twardej iskry znajdującej się tam i przeszkadzającej wyższemu światłu, nie pozwalając jemu rozprzestrzeniać się tam. Dlatego świecenie kończy się.

Z nieskończoności wychodzi twarda iskra, żeby przyciągnąć ozdoby i mochin do wszystkich poziomów, ponieważ wszystkie mochin schodzą na skutek ziwug de-hakaa twardej iskry. To działanie iskry jest niezbędne, żeby sterować Malchut, która nazywa się "wielkie morze", żeby ona nie wychodziła poza swoje granice na zewnątrz. Innymi słowy, żeby nie otrzymała w siebie wyższego światła od masachu i w dół, o którym powiedziano: "do tej pory dojdziesz, i nie dodawaj" – czyli do granicy tego masachu dojdzie to światło, i dalej nie będzie rozprzestrzeniać się. Podobnie do ograniczającego piasku, który kończy wody morza, i odpycha fale tego morza z powrotem. I z tego powodu nazywa się Malchut de-rosz – czyniąca ziwug (połączenie), a Malchut de-guf – kończąca Malchut, która kończy parcuf.

Należy również wiedzieć, że rozprzestrzenienie linii światła – jest to parcuf A'K, będący Keterem w stosunku do czterech światów ABE'A. I ponieważ obowiązkowo są obecne w każdym rozprzestrzenieniu cztery poziomy, jeden poniżej drugiego, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N, to i ta linia zawiera w sobie pięć parcufim świata A'K.

Wewnątrz twardej iskry wychodzi jedno źródło, od którego ozdabiają się z dołu kolory. Jedno źródło – jest to masach, który został ustawiony wewnątrz Malchut, żeby wznosić or chozer. Ponieważ ziwug de-hakaa z wyższym światłem – jest to nieprzestający ziwug, i staje się masach podobny do źródła, bez przerwy emanujący or chozer. "Kolory" – oznaczają sądy. "Ozdabiają się (kolorują się)" – oznacza objawienie sądów. "Z dołu" – oznacza w sfirot guf.

Świecenie or chozer świeci z dołu do góry i z góry w dół. Jego świecenie z dołu do góry nazywa się rosz. I w świeceniu rosz jeszcze nie otworzyły się kolory, lecz tylko przy świeceniu z góry w dół, które nazywa się guf, objawiają się te cztery kolory. I dlatego powiedziano, że "ozdabiają się z dołu kolory". Czyli w świeceniu z góry w dół objawiły się kolory, a nie w świeceniu z dołu do góry.

Sądy nie mogły objawić się z dołu do góry, ponieważ wyższy i niższy zawsze przedstawiają sobą przyczynę i skutek, i niższy powstaje od wyższego. I ponieważ twarda iskra znajduje się z dołu, w Malchut de-rosz i świeci z dołu do góry, to przyczyna, dziewięć wyższych sfirot, zupełnie nie otrzymuje żadnego wrażenia od braku swojego skutku, Malchut.

Jednak w guf, który powstaje od ziwug de-hakaa twardej iskry, ponieważ ta twarda iskra jest jego przyczyną, otwierają się sądy tej twardej iskry. Gdyż cała siła sądów, która jest w przyczynie, otwiera się w jej skutku. I stąd nam wiadomo, że każda właściwość awijut i braku może działać wyłącznie od jego miejsca znajdowania się i niżej, lecz w żaden sposób nie wyżej od jego miejsca znajdowania się.

2) Najbardziej ukryty ze wszystkich ukrytych, który wyszedł z nieskończoności, parcuf Malchut świata A'K, stworzył dwa parcufim, we właściwości przebijający i nieprzebijający. Jego awir (powietrze) jest zupełnie niepoznawalny. Jeden parcuf we właściwości przebijający – jest to wyjście połowy poziomu, Wa'K przy braku Ga'R. A drugi, we właściwości nieprzebijający – jest to wyjście pełnego poziomu. Jego awir (powietrze) – jest to poziom ruach, przedstawiający sobą Wa'K z brakiem Ga'R, i on jest niepoznawalny, dlatego że nie odbywa się tam ziwug dla przyciągnięcia Ga'R. Poznawalny – oznacza ziwug dla przyciągania Ga'R.

Wyjaśnienie powiedzianego. Zohar zaczyna wyjaśniać, w jaki sposób wyszło pięć parcufim Acilut z Malchut świata A'K. I wyjaśnia się, w jaki sposób Malchut świata A'K stworzyła parcufim Keter świata Acilut, które nazywają się Atik i nukwa de-Atik. Nukwa de-Atik wyszła z niej we właściwości przebijający, a zachar de-Atik wyszedł z niej we właściwości nieprzebijający. To przebijanie jest skutkiem wzajemnego oddziaływania właściwości sądu z miłosierdziem, które nazywa się "drugie skrócenie świata A'K (C'B)".

Uczymy się, że "Na początku On wywyższa się w myśli stworzyć świat we właściwości sądu" – mówi się o Malchut świata A'K, od ziwuga której wyszły parcufim świata A'K, i ona jest właściwością sądu. "Zobaczył On, że świat nie może istnieć, uczynił właściwość miłosierdzia pierwszą i połączył ją z właściwością sądu". Zobaczył, że nie ma ustawienia światów, wzniósł właściwość sądu, Malchut świata A'K, w Binę A'K, właściwość miłosierdzia. Malchut czyniącą ziwug, która stała w końcu (sof) sfirot rosz, wzniósł w miejsce Biny de-rosz, i tam ona dokonała ziwug de-hakaa z wyższym światłem.

I wtedy jej or chozer, wznoszący się z dołu do góry, obłóczył tylko dwie sfiry, Keter i Hochmę, a trzy sfiry: Bina i Zo'N właściwości rosz, opuściły się z rosz i spadły w guf. Kończąca Malchut, która stała poniżej wszystkich sfirot guf, wzniosła się i stanęła w Binie właściwości guf, w połowie sfiry Tiferet, w kropce chaze, ponieważ Tiferet uważa się Biną de-guf. I ona stworzyła ukończenie parcufa w miejscu kropki chaze. Bina i Zo'N de-guf nie mogły otrzymać żadnego światła, ponieważ znajdują się poniżej kończącej Malchut i wyszły całkowicie z Acilut.

Z powodu wzniesienia Malchut w miejsce Biny, podzielił się każdy poziom na dwa, przy czym połowa jego pozostała na poziomie, a niższa połowa wyszła i opuściła się na poziom pod nim. Połowa poziomu rosz opuściła się w guf, a połowa poziomu guf opuściła się poniżej Acilut. W ten sposób uważa się, że każdy parcuf, wychodzący na skutek wzajemnego oddziaływania właściwości miłosierdzia z sądem, wychodzi za pośrednictwem podziału poziomu na dwie części.

Kiedy Malchut świata A'K stworzyła parcuf Atik świata Acilut, ona stworzyła zachar de-Atik we właściwości "nieprzebijający", bez wzajemnego oddziaływania z właściwością miłosierdzia. Atik wyszedł na poziomie całkowitego poziomu, czyli nie podzielił się na dwie połowy. A nukwę de-Atik stworzyła przy wzajemnym oddziaływaniu właściwości sądu i miłosierdzia. I nukwa wyszła, na skutek podziału poziomu, tylko wyłącznie na poziomie Keter i Hochma właściwości rosz, i Keter i Hochma właściwości guf. Bina, Tiferet i Malchut de-rosz spadły w guf, a Bina, Tiferet i Malchut de-guf spadły poniżej ukończenia każdego poziomu Acilut, dlatego że powstało nowe ukończenie wyższego światła, miejsce chaze właściwości guf, gdzie znajduje się połowa Biny de-guf. I to nowe ukończenie nazywa się parsa. Przyczyną tego, że parcuf Atik i jego nukwa włączają w siebie dwie właściwości razem, jest ustawienie więzi pomiędzy parcufim A'K, które wyszły we właściwości nieprzebijający, i pomiędzy parcufim czterech światów ABE'A, które wyszły we właściwości przebijający. Zachar de-Atik ma identyczne właściwości ze światem A'K, i on bierze od A'K i przekazuje swojej nukwie, a nukwa de-Atik, która ma identyczne właściwości jak parcufim ABE'A, przekazuje światom ABE'A.

Najbardziej ukryty ze wszystkich ukrytych, który wyszedł z nieskończoności, czyli Malchut świata A'K, uczynił jeden parcuf, Atik de-Acilut, we właściwości przebijający i nieprzebijający: zachar de-Atik – we właściwości nieprzebijający, a nukwę de-Atik – we właściwości przebijający. I poprzedził on właściwość nieprzebijający, zachar de-Atik, właściwością przebijający, nukwa de-Atik, dlatego że nukwa de-Atik wyszła wcześniej niż zachar de-Atik, ponieważ nukwa była stworzona i wyszła w Ga'R de-Nekudim, a zachar wyszedł w świecie Acilut.

Jego awir (powietrze), poziom ruach, będący właściwością Wa'K z brakiem Ga'R, nazywa się "niepoznawalny", ponieważ nie ma tam ziwuga dla przyciągnięcia Ga'R. Jest to pięć poziomów NaRaNHa'J. Poziom ruach nazywa się awir (powietrze). Właściwość przebijający, w której są tylko dwie sfiry Keter i Hochma, może otrzymać wyłącznie dwa światła nefesz i ruach, i jej brakuje trzech świateł neszama, chaja i jechida, na skutek braku trzech kelim, Biny, Tiferet i Malchut, jak wiadomo z odwrotnego ustawienia świateł i kelim, kiedy w kelim – rosną na początku wyższe, a w światłach – wychodzą na początku niższe. Dlatego powiedziano, że poziom awir de-Atik, będący właściwością "przebijający", czyli jego nukwa, zupełnie "niepoznawalna" – gdyż nie ma u niego ziwuga zdolnego przyciągnąć trzy światła neszama, chaja i jechida, czyli ziwuga, który nazywa się Daat (wiedza), jak powiedziano: "I poznał Adam Chawę, żonę swoją".

I wtedy na skutek uderzenia właściwości "przebijający" w Atiku, czyli nukwy de-Atik, zaczęła świecić jedna wyższa ukryta kropka – parcuf A'A świata Acilut. To uderzenie jest uderzeniem ziwug de-hakaa, na skutek którego powstają i wychodzą absolutnie wszystkie poziomy. W ten sposób, w rzeczywistości ta kropka nosi zawsze imię Malchut. Parcuf A'A ma imię "wyższa kropka", dlatego żeby pokazać różnicę i nowe w nim w stosunku do nukwy de-Atik – czyli posiada on Malchut, która jest podsłodzona właściwością miłosierdzia, która ustawia się dla poznania – dokonania ziwuga dla przyciągnięcia Ga'R.

I ta podsłodzona Malchut nazywa się "wyższą kropką". Ponieważ nukwa de-Atik jest "niepoznawalna", ponieważ jest naprawiona również i w niższej kropce, która nazywa się "manula". Przecież, chociaż ona i jest właściwością "przebijający", Malchut, która jest podsłodzona właściwością miłosierdzia, i nazywa się "miftecha", jednak posiada ona dwie kropki, czyli również i niepodsłodzoną Malchut. I dlatego ona "niepoznawalna". Przecież jakiekolwiek odnowienie w A'A w stosunku do nukwy de-Atik odbywa się w jego wyższej kropce. Dlatego Zohar w wielu miejscach nazywa go imieniem "wyższa kropka".

A to, co nazywa się "ukrytą kropką", to w odróżnieniu od Malchut de-A'K, która nazywa się "najbardziej ukrytą ze wszystkich ukrytych". Jednak Malchut A'A nazywa się tylko wyłącznie imieniem "ukryty", ponieważ ona znajduje się powyżej kropki, niepoznawalnej w ogóle. I dlatego nazywa się kropka imieniem "początek (reszit)", co oznacza pierwszą wypowiedź, która stoi przed wszystkimi innymi wypowiedziami.

Słowo "na początku (be-reszit)" ma odniesienie do parcufa A'A świata Acilut, który nazywa się imieniem "początek (reszit)" z tego powodu, że on jest pierwszym parcufem, od którego są przekazywane wszystkie mochin, które są w światach. Jednak od parcufim znajdujących się powyżej niego, od parcufim A'K, jak również od zachar i nukwy de-Atik, nie przychodzą żadne mochin w światy, ponieważ one są zupełnie niepoznawalne, i nie ma w nich ziwuga dla przekazania mochin, gdyż parcufim zachar de-A'K i zachar de-Atik zostały ustawione z Malchut we właściwości din (sądu), która nie jest podsłodzona, i świat nie może istnieć w niej. I nawet nukwa de-Atik nie przekazuje mochin, ponieważ ona składa się z dwóch kropek razem, i dlatego jest również niepoznawalna.

W ten sposób pierwszy parcuf, który jest poznawalny – jest to parcuf A'A, ponieważ on jest ustawiony za pośrednictwem jednej wyłącznie wyższej kropki, będącej podsłodzoną, kropki miftecha. I dlatego nazywa się A'A imieniem "początek (reszit)". Dlatego Zohar bardzo dokładnie wyjaśnia stan od początku skrócenia do zachar i nukwy parcufa Atik świata Acilut, po to żeby pokazać nam, że parcuf A'A jest nosicielem wyższej kropki, która nazywa się "reszit", i na niego wskazuje słowo "be-reszit", co w Torze.

I tego nie ma we wszystkich parcufim i światach poprzedzających go. Dlatego że one niepoznawalne i nie przekazują dla niższych. Dlatego nie ma o nich żadnego słowa w Torze, ponieważ to, czego nie poznajemy, nie możemy nazwać imieniem i słowem. I początek korzenia poznania pojawia się tylko w A'A, który nazywa się "poznawalny", lecz on jest tylko właściwością "korzeń poznania". Dlatego nazywa się imieniem "be-reszit (na początku)". I dlatego on bezwzględnie jest pierwszym słowem w Torze, gdyż Tora ma odniesienie do właściwości "poznanie".

Lśnienie nieboskłonu

3) "Mądrzy zalśnią, jak lśnienie nieboskłonu". "Mądrymi"3 nazywani są Zo'N świata Acilut lub dusze sprawiedliwych. "Lśnienie nieboskłonu"3 – jest to świecenie Ga'R otwierające się dzięki wzajemnemu oddziaływaniu z właściwością miłosierdzia. W tym cytacie mówi się szczególnie o Malchut, podsłodzonej właściwością miłosierdzia, o Malchut, która podzieliła każdy poziom podczas swojego wzniesienia w Binę i stworzyła nowe ukończenie poziomu, pośrodku jej sfirot, w miejscu Biny de-guf, w chaze. To nowe ukończenie nazywa się parsa, stojąca w chaze i kończąca tam parcuf. I to – parsa, znajdująca się w wewnętrznych organach człowieka, w jego klatce piersiowej (chaze), dzieląca pomiędzy organami dającymi siłę życia – płuca i serce, i pomiędzy organami trawienia.

To nowe ukończenie nazywa się również nieboskłon, dzielący pomiędzy wyższymi i niższymi wodami. Dlatego że w guf jest pięć sfirot HaGa'T, Necach i Hod, które odpowiadają pięciu sfirot KaHa'B Tu'M. Sfirot HaGa'T de-guf są właściwością KaHa'B, czyli Ga'R tego guf, i one kończą się w chaze – tam, gdzie jest umieszczona parsa, która nazywa się "nieboskłon". Dlatego te HaGa'T nazywane są wyższymi wodami. Od chaze i niżej – Tiferet i Malchut właściwości guf, nazywane są niższymi wodami. W ten sposób nieboskłon znajduje się pośrodku każdego poziomu i dzieli pomiędzy wyższymi wodami i niższymi. O tym powiedziano: "I pojawi się nieboskłon pośród wód, i będzie on oddzielać wody od wód".

We właściwości sądu, Malchut świata A'K, zanim ona podsłodziła się w Binie, we właściwości miłosierdzia, świat nie mógł istnieć. Dlatego że świat – jest to Zo'N de-Acilut, i w niego włączeni są ludzie znajdujący się w tym świecie. Dlatego że wszystko, co otrzymywane w Zo'N świata Acilut, może być otrzymywane poprzez ludzi znajdujących się w tym świecie. A wszystko, co nie może być otrzymywane w Zo'N, nie może być otrzymywane i poprzez ludzi w tym świecie, gdyż powyżej poziomu Zo'N my nic nie otrzymujemy.

Dlatego jeżeliby nukwa de-Z'A, czyli Malchut, nie była podsłodzona w Binie, ona nie nadawałaby się dla żadnego otrzymywania prostego światła, czyli wyższego światła, a tylko wyłączenie or chozer, i to – cienkie światła, czyli światła właściwości sądu. I wtedy ludzie w tym świecie nie mogliby otrzymać żadnych mochin, czyli prostego światła z Ejn Sof. Jak powiedziano: "Zobaczył On, że świat nie może istnieć, włączył w niego właściwość miłosierdzia" – czyli wzniósł ją (Malchut) w miejsce Biny, i podzieliły się wszystkie poziomy, tworząc nowe ukończenie pośrodku każdego poziomu, które nazywa się nieboskłon. W ten sposób Malchut, która wzniosła się w miejsce Biny, nabyła dwie sfiry zdolne otrzymać wyższe światło – Binę i Tiferet. Przecież, ponieważ Malchut znajduje się w miejscu Biny, sfirot Bina i Tiferet znajdują się pod nią, i one włączone w nią.

Dlatego po tym, jak ludzie wznoszą Ma'N za pomocą przykazań i dobrych uczynków, oni przyciągają nowe świecenie z góry, opuszczające Malchut i miejsce ziwuga ponownie na swoje miejsce, pod Tiferet. I wychodzi pełny poziom świateł NaRaNHa'J, które wznoszone są w sfirot Bina i Tiferet, które włączyły się do tego w Malchut, i zdolne są przyjmować wyższe światło. I wtedy dusze sprawiedliwych również otrzymują wyższe mochin od Zo'N de-Acilut, ponieważ włączyli się w wyższą Malchut.

W ten sposób, wszystkie mochin wychodzą tylko dzięki Malchut, która wzniosła się w Binę i stworzyła tam nowe ukończenie, które nazywa się "nieboskłon". I jeżeliby nie ten nieboskłon, Zo'N nie mogliby nic otrzymać od wyższego światła. Dlatego te mochin, nazywane są w danym cytacie imieniem "lśnienie nieboskłonu", czyli światło otwierające się w ukończeniu wzajemnego oddziaływania miłosierdzia z sądem. Jak powiedziano: "i mądrzy" – Zo'N i dusze sprawiedliwych, "zalśnią, podobnie lśnieniu nieboskłonu" – otrzymają mochin, które świecą jak "lśnienie nieboskłonu", ponieważ wszystkie ich mochin wychodzą od lśnienia tego nieboskłonu.

Dlatego Zohar podaje ten cytat, wskazujący na wszystkie mochin, które były stworzone, od A'A i niżej, ponieważ wszystkie one wyszły od tych świateł "lśnienie nieboskłonu". Dlatego one mogą być poznane poprzez niższych. I są trzy rodzaje lśnienia w tym nieboskłonie:

"Lśnienie, najbardziej ukryte ze wszystkich ukrytych" i jego awir (powietrze) – czyli zachar i nukwa de-Atik. Zachar de-Atik nazywa się "samym ukrytym, najbardziej ukrytym ze wszystkich ukrytych", a jego awir – jest to nukwa de-Atik, która stworzyła A'A we właściwości "lśnienie nieboskłonu".

"Lśnienie be-reszit" – jest to A'A, od którego powstał ISZSu'T.

Ukryte lśnienie – jest to ISZSu'T, od którego były stworzone wszystkie dziesięć wypowiedzi początku stworzenia, czyli mochin de-Zo'N. Jednak wyższe Aw'I nie powstają od właściwości lśnienie nieboskłonu, ponieważ one – we właściwości "niepoznawalny", i jud nie wyszła z ich właściwości "awir".

Pierwszy rodzaj lśnienia nieboskłonu jest korzeniem stworzenia A'A, ponieważ on sam ma odniesienie do właściwości "niepoznawalny".

Drugi rodzaj lśnienia nieboskłonu jest nosicielem wyższej kropki, która nazywa się miftecha (klucz), i dlatego on uważa się początkiem (reszit) wszystkich mochin, "lśniącego nieboskłonu" i dlatego nazywa się "be-reszit (na początku)". I razem z tym te mochin nie otwierają się w nim, lecz przekazuje je ISZSu'T, czyli trzeciemu rodzajowi lśnienia nieboskłonu, i w ISZSu'T otwierają się wszystkie te mochin w całości, ponieważ od nich otrzymują Zo'N.

Lśnienie, najbardziej ukryte ze wszystkich ukrytych, właściwość awir, który dokonał ziwug i zaczął świecić w tej kropce. Najbardziej ukryty ze wszystkich ukrytych – jest to Atik i jego nukwa. I chociaż nukwa jego już ustawiła się w Malchut z Malchut, podsłodzoną we właściwości miłosierdzia, na skutek jej wzniesienia w nieboskłon, jednak, ponieważ jest niepoznawalna, włącza się w zachar de-Atik i nazywa się "najbardziej ukryta ze wszystkich ukrytych", jak i on. Jednak ona nazywa się właściwością jego awir, gdyż jest tylko połową poziomu, kelim Keter i Hochma ze światłami nefesz i ruach.

Awir parcufa Atik, będący jego nukwą, dokonał ziwug i zaczął świecić w tej kropce – czyli nukwa przyciągnęła świecenie do A'A, który nazywa się wyższą kropką. I wyszły w nim mochin de-GaR, które nazywane są "świecenie nieboskłonu". I wtedy, po tym jak otrzymał A'A świecenie nukwy de-Atik, rozprzestrzenił się "reszit (początek)", czyli A'A, w rosz i w guf, i stworzył dla siebie sale dla wielkości i chwały, czyli uczynił parcuf wyższych Aw'I, i oni obłóczyli go i otulili go wokół właściwością sala.

Sześć parcufim jest w świecie Acilut, i jeden wyszedł z drugiego. W każdym parcufie jest zachar i nukwa. I one nazywane są: Atik i jego nukwa, A'A i jego nukwa, wyższe Aw'I, ISZSu'T, wielkie Zo'N i małe Zo'N.

Kolejność ich poziomów jest następująca: awir de-Atik stworzył A'A i jego nukwę, A'A i jego nukwa stworzyli parcuf wyższych Aw'I i ISZSu'T, ISZSu'T stworzyli wielkie Zo'N i małe Zo'N. I wyjaśnia się, w jaki sposób wszystkie one są wspominane w cytacie "na początku stworzył Stwórca (Elohim) niebo i ziemię".

Salę, którą on stworzył, czyli w parcufie wyższe Aw'I zasiał A'A nasienie świętości dla porodzenia dusz i na dobro światu. Poprzez dwa rodzaje mochin w świecie A'A w wyższych Aw'I:

1. mochin hasadim, dający życie światom,

2. mochin de-gadlut, poradzający dusze.

4) Lśnienie, świecące nasienie na chwałę Jemu, podobne do wydzielenia jedwabiu i drogiej purpury, kiedy robak wydzielający jedwab sam ukrywa się wewnątrz jedwabiu. I taka natura tego robaka, który wypuszcza z siebie nić jedwabiu, i otacza siebie wokół tą nicią, dopóki nie ukryje się w całości w jedwabnych niciach, i staje się ukrytym dla oczu. I w ten sam sposób A'A. Kiedy sieje on światła w salę ISZSu'T, ukrywa i skrywa swoje własne właściwości. I w ten sposób ukrywa się za pośrednictwem tych mochin de-ISZSu'T, które czyni, podobnie do tego robaka, który ukrywa się za pomocą jedwabnej nici, którą wyprowadza.

I tworzy dla siebie z tego nasienia salę, w chwałę sobie i w błago wszystkiemu. Ta druga sala jest parcufem ISZSu'T, który A'A uczynił na podobieństwo wydzielenia jedwabiu. I A'A zmuszony był ukryć się podczas tworzenia tego parcufa. W tą salę posiał on nasiona świateł, dla jego naprawienia. Jak powiedziano: "otul się światłem, jak płaszczem" – czyli sam przedstawia sobą otulone i nierozprzestrzeniające się światło. I on jest ukryty i nazywa się wtedy "powietrze (awir)", gdyż światło staje się ukryte z powodu litery jud, która weszła w słowo or (światło), i powstało połączenie awir (powietrze), które nazywa się "kropka w salę jego".

Malchut nazywa się kropką, a ISZSu'T będący Biną, nazywa się salą. Dla podsłodzenia właściwością miłosierdzia ta kropka wzniosła się w salę A'A, czyli Malchut wzniosła się w Binę. I wtedy światło sali ukryło się i stało się właściwością awir (powietrze), czyli poziomem ruach. Ponieważ, kiedy są tam obecne wszystkie pięć świateł NaRaNHa'J, on staje się godny imienia "światło". Lecz na skutek wzniesienia tej kropki w salę, zostało ustawione ukończenie i dokonany ziwug pod Hochmą i Biną, a Tiferet i Malchut opuściły się w dół, poza granicę tej sali. I ponieważ w tej sali pozostały tylko dwa kelim, Keter i Hochma, tam pozostały wyłącznie dwa światła, nefesz i ruach. I światło ruach nazywa się awir (powietrze). W ten sposób na skutek wzniesienia kropki w światło tej sali, odeszło stąd światło, czyli światło Ga'R – neszama, chaja, jechida. I tam pozostał tylko poziom ruach i nefesz, które nazywane są awir (powietrze).

To oznacza: "I powiedział Stwórca: Niech będzie światło!" – czyli następnie, kiedy zaczną świecić mochin gadlut de-ISZSu'T, on ponownie opuszcza jud z właściwości awir (powietrze), i zawraca or na swoje miejsce, jak i na początku. Ponieważ po tym, jak on zawrócił Malchut na swoje miejsce, ponownie powróciły trzy kelim, Bina i Tu'M (Tiferet i Malchut), i połączyły się ze swoim poziomem. I ponieważ już jest pięć kelim, to ponownie powraca pięć świateł NaRaNHa'J i obłacza się w nie.

Wejście jud we właściwość or (światło) – jest to porodzenie przez parcuf A'A parcufa ISZSu'T. Dlatego że podczas stworzenia parcufa ISZSu'T, on wzniósł Malchut w swoją Binę, czyli kropkę w swoją salę, i pozostał A'A z dwoma kelim Keter i Hochma, w których są dwa światła nefesz i ruach. Wtedy on urodził również i ISZSu'T, w stanie "połowa poziomu", jak i on sam, czyli z dwoma kelim Keter i Hochma, i z dwoma światłami nefesz i ruach.

W ten sposób A'A również powinien był ukryć się i zmniejszyć się, stając się zamiast swojej właściwości or właściwością awir podczas stworzenia ISZSu'T, podobnie do wydzielenia jedwabiu.

I tym "początek (reszit)" stworzył tego ukrytego, który nie jest poznawalny w tej sali. To wskazuje na cytat: "Na początku stworzył Stwórca"5. I tym "początek", czyli A'A, "stworzył tego ukrytego" – to wzniesienie jud we właściwość or tej sali, i powstała właściwość awir, kropka w jego sali. Czyli "niepoznawalny" dla tej sali, i jest to ISZSu'T podczas katnut. I ponieważ on wychodzi od A'A, jest rozpoznawalny podczas gadlut, kiedy jud ponownie wychodzi z właściwości awir, i staje się właściwością or. Jednak jeżeliby on wychodził od Atika, to zawsze byłby niepoznawalny, jud nigdy by nie wyszła z właściwości awir, jak to jest u wyższych Aw'I, które wyszły od Atika.

Druga sala nazywa się Elohim, i w odróżnieniu od pierwszej sali A'A, czyli wyższych Aw'I, ona nie jest właściwością Elohim, a jest właściwością EKE. Powiedziano: "Na początku stworzył Elohim"5 – czyli A'A, który nazywa się "reszit", "stworzył" – uczynił właściwość katnut i ukrycie, które nazywa się "ukrytym świeceniem", które w gadlut staje się imieniem Elohim. Słowo "stworzył" (bara) zawsze wskazuje na powstanie czegoś ukrytego.

5) Ta sala przedstawia sobą "świecenie", od którego było stworzonych dziesięć wypowiedzi, na skutek rozprzestrzenienia kropki od tego ukrytego świecenia. Mochin de-gadlut de-Zo'N nazywane są "wypowiedzi". I z ukrytego świecenia parcufa ISZSu'T wyszły wszystkie mochin Zo'N, czyli na skutek rozprzestrzenienia i wyjścia tej kropki z właściwości awir pozostały litery słowa or.

Jeżeli o parcufie ISZSu'T mówi się: "stworzył", jest zrozumiane powiedziane: "I stworzył Elohim człowieka na podobieństwo swoje". Wyjaśnienie. Adam świata Acilut – jest to Z'A, który wyszedł razem z Malchut w dwóch parcufim. I my już wiemy, że ta Malchut ukryła się, żeby nie otrzymywać w siebie żadnego prostego światła, a tylko wyłącznie or chozer. Lecz w takim wypadku, jak mogą Zo'N otrzymać mochin od ISZSu'T, będących prostym światłem? I tu wyjaśnia się – jeżeli o ISZSu'T powiedziano: "stworzył", oznaczające, że Malchut wzniosła się w miejsce Biny, a Bina i Tu'M parcufa ISZSu'T opuściły się w parcuf Zo'N, to już nie wydaje się dziwnym cytat: "i stworzył Elohim"8 – czyli Bina, "człowieka" – Zo'N, "na podobieństwo swoje" – za pośrednictwem mochin de-Ima. Chociaż one w istocie swojej nie są przydatne otrzymać proste światło. Ponieważ Bina i Tu'M parcufa ISZSu'T, które opuściły się w Zo'N podczas katnut, stały się jednym całym z Zo'N, i otrzymują dzięki nim mochin de-Ima, będące prostym światłem, ponieważ Ima "pożyczyła swoje ubrania dla córki".

6) Świecenie, czyli A'A, jest to "be-reszit (na początku)", ponieważ jego imię jest pierwsze w stosunku do wszystkiego. Po tym jak cytat: "Na początku stworzył Elohim"5 wyjaśnia się ogólnie, że jest to A'A który stworzył ISZSu'T, który nazywa się Elohim, on ponownie wyjaśnia się w postaci indywidualnej. I mówi się, że słowo "be-reszit" – jest to święte imię, i jest to imię A'A, ponieważ imię jego – pierwsze w stosunku do wszystkiego, czyli w mochin świecenia nieboskłonu uważa się A'A pierwszym w stosunku do wszystkiego, z tego powodu, że on jest pierwszym parcufem naprawionym za pomocą pierwszej kropki, czyli miftecha.

Święte imię EKE odpieczętowano w stronach A'A, i to – wyższe Aw'I, obłaczające prawą i lewą stronę A'A do chaze i przedstawiające sobą imię EKE, i one zawsze znajdują się we właściwości "czyste powietrze (awira dachija)", dlatego że jud nigdy nie wychodziła z ich właściwości awir. I te mochin świecenia nieboskłonu nie przebywają w nich. Imię Elohim jest odpieczętowane we właściwości "wieniec (atara)", mochin de-Ga'R. Jak powiedziano: "Wyjdźcie i popatrzcie, córki Cijonu, na króla Szlomo w wieńcu, którym ozdobiła go matka". I mówi się, że imię Elohim, czyli ISZSu'T, odpieczętowano w A'A we właściwości "wieniec (atara)", w mochin de-Ga'R.

To wskazuje na wyjaśnienie imion: "I będę (EKE) takim, jak (aszer) Ja będę (EKE)". Pierwsze imię EKE – jest to wyższe Aw'I, odpieczętowane i zapisane w stronach A'A, będące właściwością "awira dachija" i niepoznawalny. I imię Elohim odpieczętowane w A'A w jego Ga'R, we właściwości "świecenie nieboskłonu"3. I jest to ISZSu'T. I jest to – ukryta sala, początek otwarcia "be-reszit". Imię Elohim – jest to właściwość "aszer", która jest w cytacie: "Ja będę (EKE) takim, jak (aszer) Ja będę (EKE)"10. Tak, że pierwsze EKE – są to wyższe Aw'I, aszer – jest to ISZSu'T, który nazywa się Elohim, będący ukrytą salą podczas katnut, i to – początek otwarcia właściwości be-reszit. Czyli w ISZSu'T – początek otwarcia mochin świecenia nieboskłonu od strony A'A, który nazywa się "początek (reszit)". "Aszer" – jest to rosz, która wyszła z właściwości reszit. Aszer – są to litery słowa rosz w odwrotnej kolejności. Rejsz, pierwsza w słowie rosz, jest ostatnia w słowie aszer. To wskazuje na to, że to rosz która wyszła z reszit, czyli A'A i dlatego wyszła z właściwości rosz i stała się właściwością guf bez rosz.

Wyjaśnienie powiedzianego. Dlatego żeby uczynić ISZSu'T, ukrył się i zniknął A'A, jak w przykładzie z wydzieleniem jedwabiu, czyli uczynił na początku naprawienie, wzniesienie Malchut w miejsce Biny, w samym parcufie, dlatego żeby stworzyć w tej właściwości ISZSu'T i dlatego A'A ustawił się tylko w dwóch sfirot Keter i Hochma w swojej rosz, a Bina jego wyszła poza granice rosz na poziom guf. I z tej sfiry Bina ustawiły się parcufim Aw'I i ISZSu'T. Z jej Ga'R ustawiły się wyższe Aw'I, a z jej Wa'K – ISZSu'T.

To dlatego pozostają Aw'I zawsze we właściwości rosz, chociaż są tylko właściwością hasadim, dlatego że Ga'R Biny nie otrzymują Hochmy nawet wówczas, kiedy znajdują się w rosz, i dlatego nie odczuwają żadnych zmian, kiedy znajdują się poza rosz. Wtedy jak ISZSu'T, będący właściwością Za'T de-Bina de-A'A i mogący otrzymywać Hochmę, skrócili siebie od otrzymania Hochmy, z powodu wyjścia Biny de-A'A we właściwość guf. I dlatego są uważani właściwością guf bez rosz.

Dlatego aszer – jest to rosz, która wyszła z właściwości reszit. Słowo aszer, kolejność liter w którym jest inna niż w połączeniu rosz, wskazuje na to, że ono było w rosz A'A, lecz wyszło z niego. Czyli ISZSu'T jest to Bina de-A'A, która wyszła z rosz w guf, i dlatego litery w słowie aszer są takie same jak w słowie rosz. A zmiana kolejności odbyła się na skutek wyjścia z rosz właściwości be-reszit, czyli z rosz A'A.

7) A po tym, jak ustawiła się ta kropka i sala jako jedno całe, "be-reszit", czyli A'A, włącza się wyższy początek w światło hochma. ISZSu'T nazywa się aszer, co wskazuje na rosz, która wyszła z reszit po tym, jak ustawiła się ISZSu'T w tej kropce i w sali jako jedno całe, podczas wzniesienia tej kropki, Malchut w Binę, salę – czyli wówczas, kiedy pozostały w A'A tylko Keter i Hochma, a Bina, Tiferet i Malchut de-rosz A'A wyszły z poziomu rosz pod poziom rosz. I również pozostały w ISZSu'T tylko Keter i Hochma, a Bina i Tu'M jego opuściły się na poziom pod nimi w Zo'N.

Podczas tego jak odbyło się to skrócenie, włączył się w A'A wyższy początek dla otwarcia hochmy dla niższych. Innymi słowy, jeżeliby nie odbyło się skrócenie, mochin de-Hochma nie sięgnęłyby Zo'N i dusz sprawiedliwych. A następnie zmienił się widok tej sali i ona nazywa się świątynia.

Wyjaśnienie. Ponieważ podczas skrócenia, kiedy ustawiła się kropka i sala jak jedno całe, była sala tylko we właściwości "światło hasadim bez hochmy", czyli guf bez rosz. I to oznacza, że kropka weszła we właściwości or tej sali, i to światło stało się właściwością awir, czyli światłem hasadim. A podczas gadlut, dzięki wzniesieniu Ma'N na skutek dobrych uczynków sprawiedliwych, wychodzi litera jud z awir, i ponownie ta sala staje się właściwością or. Wtedy uważa się, że zmienił się kolor hasadim tej sali, ponownie otrzymując kolor hochma. I wtedy zmienia się również i nazwa tej sali, i ona staje się godna imienia świątynia. Dlatego że wówczas, kiedy jest światło hochma w tej sali, ona nazywa się świątynia.

W tym czasie, kiedy kropka znajduje się we właściwości awir, światło jest ukryte i nie objawia się w ogóle. A kiedy to świecenie rozprzestrzenia się, żeby otworzyć się, wychodzi z tej właściwości awir jedna kropka, i to co pozostaje po wyjściu tej kropki, nazywa się światłem – or. I po tym jak ta kropka wyszła ze światła, obłóczyło się światło w wyższą salę w cztery kolory, czyli Hochma, Bina, Tiferet i Malchut, i wtedy ona nazywa się świątynia. O niej powiedziano: "mądrością ustawiona świątynia". Ponieważ wówczas, kiedy jud wychodzi z awir, ono ponownie staje się or – światłem. Wtedy zmienia się nazwa sali i nazywa się ona teraz świątynia.

Lecz to odbywa się po obłóczeniu hochmy w hasadim. I razem z tym obłóczeniem rozprzestrzeniają się cztery kolory Hu'B Tu'M, i dalej to nazywa się rozprzestrzenieniem "dla zamieszkania w świątyni", jednak tu jeszcze nie było obłóczenia hochmy w hasadim, lecz tylko światło hochma bez hasadim. I w ten sposób, tylko zmienił się kolor hasadim na kolor hochma. I dlatego uważa się, że to światło jest jeszcze ukryte i nie świeci, ponieważ światło hochma nie może świecić bez obłóczenia w światło hasadim.

Dlatego nazywa się działanie wyjścia jud z awir i otwarcie or hochma tylko imieniem rozprzestrzenienia naprawienia świątyni. Żeby odróżnić, że tu jeszcze nie rozprzestrzenia się dla zamieszkania w świątyni. Ponieważ cały ten czas, dopóki światło jest ukryte, nie ma zamieszkania w świątyni, żeby przebywać w niej, a jest to wyłącznie pierwsze naprawienie, ponieważ Ga'R można osiągnąć wyłącznie za pomocą tego naprawienia. Dlatego to działanie nazywa się wyłącznie naprawieniem świątyni, a nie zamieszkaniem w niej.

Dlatego powiedziano, że zmienił się widok tej sali, i nazywa się świątynia. Innymi słowy, zmienił się kolor hasadim w sali na kolor hochma i nazywa się świątynia. Wyższa kropka, czyli parcuf A'A, nazywa się rosz. I oni włączają się jeden w drugiego w działaniu be-reszit. Czyli, chociaż i zmienił się kolor hasadim na kolor hochma, jednak nie może świątynia zostać ustawiona sama po sobie we właściwości "zamieszkanie w świątyni", dlatego że brakuje obłóczenia w światło hasadim. I dlatego uważa się, że ta świątynia jeszcze włącza się w A'A, który nazywa się rosz, i dlatego powstało połączenie słów "bajit" i "rosz" (świątynia i początek) razem, i są to litery słowa "be-reszit (na początku)", wskazującego, że świątynia nie świeci sama, lecz jeszcze włącza się w świecenie A'A. To świecenie nazywa się imieniem mochin de-Wa'K, ponieważ wówczas, kiedy jud była obecna w or w sali, była sala we właściwości awir, hasadim bez hochmy, który nazywa się Wa'K bez rosz. I teraz, kiedy jud wyszła z awir sali, ponownie sala staje się światłem hochma, właściwością Ga'R, jednak to uważa się tylko za właściwość mochin de-Wa'K. I chociaż jest mochin, jednak to jeszcze jak Wa'K bez Ga'R, z powodu braku hasadim, ponieważ światło hochma nie może świecić bez obłóczenia w światło hasadim.

"Bajit – świątynia" i "rosz – początek" włączeni jeden w drugiego w działaniu be-reszit – na początku, cały ten czas dopóki oni jak jedno całe, cały ten czas dopóki jeszcze nie ma zamieszkania w świątyni, dopóki jeszcze nie ma obłócznia hochmy w hasadim, otwierającego w świątyni cztery kolory Hu'B Tu'M, czyli mochin de-GaR. Jednak do tego on uważa się tylko wyłącznie właściwością mochin de-Wa'K, ponieważ hochma nie świeci bez obłóczenia w hasadim.

Po tym, jak zostało zasiane nasienie naprawienia dla zamieszkania, on nazywa się imieniem Elohim, ukryty. Wyjaśnienie. Ponieważ wówczas, kiedy jud weszła w or i stała się "awir", poziom podzielił się na dwie części. Na poziomie pozostały tylko Keter i Hochma, a Bina i Tu'M spadły na poziom pod nią. ISZSu'T nazywa się Elohim. I po tym, jak on pozostał na poziomie połowy poziomu, uważa się, że dwie litery MI imienia Elohim pozostały na poziomie ISZSu'T, a trzy litery ELE spadły z poziomu ISZSu'T na poziom pod nią, i imię Elohim w całości ukryło się od nich.

Lecz następnie, kiedy kropka wyszła z właściwości awir sali, i sala ponownie stała się or hochma, ponieważ dzięki Ma'N sprawiedliwych było przyciągnięte wyższe świecenie od A'B-Sa'G świata A'K, wyprowadzające Malchut z miejsca Biny i zawracające ją na swoje miejsce, jak i na początku, i wtedy powracają trzy kelim Bina i Zo'N, które nazywane są ELE, i ponownie łączą się z MI, które pozostały w ISZSu'T, wtedy ponownie otwiera się w ISZSu'T imię Elohim jak i na początku. Jednak uważa się, że imię Elohim jest ukryte w ISZSu'T, z powodu braku obłóczenia hasadim.

"Po tym, jak zostało zasiane nasienie naprawienia dla zamieszkania, nazywa się wtedy imieniem Elohim, ukryty". Innymi słowy, chociaż jeszcze nie ma tam żadnego rozprzestrzenienia dla zamieszkania, czyli mochin de-Ga'R, które niesie światło, jednak po tym, jak było dokonane naprawienie, przygotowujące rozprzestrzenienie dla zamieszkania, dzięki wyjściu jud z awir, ponownie wznoszą się litery ELE w ISZSu'T, i za pomocą nich dopełnia się imię Elohim. Jednak jest to jeszcze właściwość Elohim, ukryta do tej pory, dopóki nie ma tam rozprzestrzenienia dla zamieszkania w świątyni.

8) To świecenie – ukryte wcześniej, niż synowie wchodzą w niego, żeby czynić ofiarę, i ta świątynia znajduje się w rozprzestrzenieniu naprawienia "świętego nasienia". I cały ten czas, dopóki ona nie zaszła w ciążę i nie odbyło się rozprzestrzenienie zamieszkania w świątyni, on jeszcze nie nazywa się imieniem Elohim, lecz jeszcze włączone w działanie be-reszit, czyli zanim rozprzestrzeniły się cztery naprawienia, on jeszcze nie nazywał się imieniem Elohim, ponieważ nie świecił w doskonałości. I uważa się, że wszystko to włączone jeszcze we wspólność A'A, która nazywa się reszit – początek.

I są tu cztery naprawienia: pierwsze zarodzenie (ibur), mochin de-Wa'K, drugie zarodzenie, mochin de-Ga'R. I kolejność ich jest następująca:

Zanim synowie weszli w niego, żeby rodzić – jest to pierwsze zarodzenie (ibur), czyli wejście jud w or, które staje się awir, i wtedy wychodzą Wa'K poziomu.

Świątynia znajduje się w rozprzestrzenieniu naprawienia "świętego nasienia"12. To naprawienie wyjścia jud z właściwości awir, co nazywa się mochin de-Wa'K.

Do tego czasu, dopóki ona jeszcze nie zaszła w ciążę, – to drugie zarodzenie (ibur) Zo'N, ponieważ one zlane z literami ELE od czasu katnut, dlatego, kiedy wyszła jud z awir, i wzniosły się litery ELE od Zo'N, wznoszą się razem z nimi również i Zo'N w ISZSu'T, co uważa się drugim zarodzeniem.

Nie odbyło się rozprzestrzenienie zamieszkania w świątyni, rozprzestrzenienie mochin de-Ga'R, dzięki którym powstaje właściwość zamieszkania w świątyni.

Dlatego uważa się, że "świecenie ukryte":

Zanim synowie weszli w niego, żeby rodzić.

Świątynia znajduje się w rozprzestrzenieniu naprawienia "świętego nasienia".

Do tego czasu dopóki ona jeszcze nie zaszła w ciążę.

Nie odbyło się rozprzestrzenienie zamieszkania w świątyni.

Zanim odbywają się nad ISZSu'T te cztery naprawienia, jedno po drugim, ISZSu'T nie nazywa się Elohim, lecz wszystko to włączone jeszcze we wspólność "be-reszit", czyli A'A. I to co mówi w drugim naprawieniu, co nazywa się imieniem Elohim, to mówi tam, że ta właściwość "ukryty, który nie świeci w ogóle". Jednak po ukończeniu tych czterech naprawień on nazywa się imieniem Elohim, napełniający światłem wszystkich mochin właściwość Zo'N.

Kiedy zostały ukończone te cztery naprawienia, i on ustawił się w imieniu Elohim, on wyprowadził te porodzenia z tego nasienia, które było poczęte w nim. Czyli po tym, jak były uczynione nad ISZSu'T te cztery naprawienia – zarodzenie (ibur) właściwości Wa'K, mochin właściwości Wa'K, drugie zarodzenie właściwości Wa'K gadlut, mochin de-Ga'R gadlut – imię Elohim świeci w doskonałości ISZSu'T. I on rodzi mochin dla synów, czyli dla Zo'N, które wzniosły się do niego w tych dwóch zarodzeniach. I te mochin de-Zo'N nazywane są "nasienie, które było poczęte w ISZSu'T".

Kto jest tym nasieniem, rozwijającym się w ISZSu'T? To odpieczętowane te litery, Tora. Z'A nazywa się Tora, ponieważ wychodzi z tej kropki, czyli A'A, gdyż podczas swojego zarodzenia w ISZSu'T, on otrzymuje mochin de-Hochma od A'A.

9) Ta wyższa kropka, A'A, zasiał wewnątrz sali ISZSu'T trzy kropki: cholam, szuruk, chirik. Cholam kolor hasadim, kiedy kropka i sala są jednym całym. Szuruk – kolor hochmy, ukryte światło. Chirik – obłóczenie wielkości hasadim, wychodzące na masach Zo'N, które obłacza kolor hochmy w kolor hasadim, jeden w drugiego, i oboje oni świecą w całej swojej doskonałości.

Wyjaśnienie powiedzianego. My znajdujemy tu trzy zasiewy, ponieważ jakakolwiek właściwość ukrycia, która znajduje się w świetle, określa się jako zasiew:

1. Pierwszy zasiew. W czasie wyjścia ISZSu'T z rosz A'A we właściwości aszer – rosz, który wyszedł z właściwości reszit, i ustawili się w postaci kropka i sala jako jedno całe, kiedy odeszły z nich Ga'R świateł i pozostali we właściwości Wa'K bez rosz. W tym czasie trzy ich litery ELE spadły na poziom Zo'N, i ISZSu'T pozostaje tylko wyłącznie z dwoma kelim – G'E, literami MI.

2. Drugi zasiew. Wówczas, kiedy zmienił się kolor tej sali z koloru hasadim na kolor hochma, ponieważ kropka, która była w miejscu Biny, powróciła w miejsce pe, a trzy kelim Bina, Tiferet i Malchut, które nazywane są ELE, wzniosły się i połączyły się z ISZSu'T, i mogą wznieść się w rosz A'A i otrzymać kolor hochma. Jednak one stały się ukrytym świeceniem z powodu braku hasadim.

3. Trzeci zasiew. Po tym, jak wznieśli ISZSu'T trzy ich kelim ELE, również i Zo'N wznieśli się razem z nimi. Ponieważ wyższy, który opuszcza się do niższego, staje się dokładnie jak on. I po tym, jak kelim ELE de-ISZSu'T spadły w miejsce Zo'N, oni stali się z Zo'N jako jeden poziom, i dlatego teraz, kiedy ISZSu'T ponownie wznieśli ELE na swój poziom, również i Zo'N weszli razem z nimi na poziom ISZSu'T. I uważa się, że ISZSu'T, czyli twuna zaszła w ciążę właściwością Zo'N, gdyż oni weszli do jej wnętrza podobnie do zarodka znajdującego się w brzuchu jego matki i karmiącego się tym, czym karmi się jego matka. Czyli oni otrzymują tam od wszystkich świateł znajdujących się w twunie, tak jakby w rzeczywistości byli istotą twuny. A w stosunku do ISZSu'T uważa się wejście Zo'N w nich właściwością poczęcie, ponieważ znajdują się we właściwości bardziej niskiej niż oni, i oni psują się w jakiejś mierze, z powodu włączenia w nich.

Te trzy zasiewy nazywane są: cholam, szuruk, chirik. Pierwszy zasiew, nazywa się cholam, we właściwości aszer – rosz, który wyszedł z reszit. Drugi zasiew, szuruk, kiedy zmienił się kolor tej sali z odcienia światła hasadim na odcień światła hochma, i stał się ukrytym świeceniem. Trzeci zasiew, chirik, kiedy wznieśli się w nich Zo'N razem z ich literami ELE, i skróciła się twuna, ponieważ zaszła w ciążę właściwością Zo'N.

Litery – są to kelim, a kropka cholam znajduje się nad literami. I podczas wyjścia Biny z rosz A'A we właściwość Wa'K wychodzi, że światło Ga'R de-ISZSu'T pozostaje w rosz A'A i nie obłacza się w kelim ISZSu'T, podobnie do kropki cholam, która nie znajduje się wewnątrz liter, a tylko powyżej nich. I dlatego nazywa się ten zasiew imieniem cholam.

A kropka szuruk nazywa się melafum, litera waw i kropka wewnątrz niej – kiedy ta kropka jest obłóczona w litery, czyli w kelim. I również w tym czasie, kiedy ISZSu'T powrócili do siebie litery ELE, i wznieśli się w rosz A'A, ponownie wychodzi światło Ga'R de-A'A w swoje kelim, w podobieństwie kropki szuruk, obłóczonej w litery. I dlatego ten zasiew nazywa się szuruk.

Kropka chirik znajduje się pod literami, czyli kelim. I również skrócenie, które ISZSu'T osiągnęli z powodu połączenia z nimi Zo'N, nie ma odniesienia do poziomu ich własnych kelim, a do poziomu znajdującego się niżej ich kelim, czyli Zo'N, znajdujących się pod nimi, podobnie do kropki chirik stojącej pod literami. Dlatego ten zasiew nazywa się chirik.

I ta wyższa kropka A'A, zasiała w tą salę w Binie trzy kropki: cholam, szuruk, chirik, które włączyły się jedna w drugą, i stały się jednym całym we właściwości "głos wychodzący od połączenia trzech kropek razem". Wyjaśnienie. Ponieważ po tym jak ta kropka, A'A, dokonała w ISZSu'T, który nazywa się sala, trzy zasiewy, cholam, szuruk i chirik, ISZSu'T znajdowały się we właściwości Elohim, ukryty, dopóki nie wyszedł poziom hasadim na masach kropki chirik, czyli masach stadium jeden w Zo'N, czyniący ziwug z wyższym światłem, na który wychodzi poziom nefesz-ruach, będący poziomem hasadim. I wtedy obłacza się światło hochma w odzienie wielkości, które świeci, i stworzyło ELE, i dopełniło się imię Elohim.

Ponieważ poziom hasadim stał się obłóczeniem wielkości dla światła hochma, i wtedy MI, kropka cholam, połączyła się z literami ELE, które wzniosły się i połączyły się z nią w postaci kropki chirik, i otworzyło się imię Elohim dzięki obłóczeniu wielkości hasadim, stworzonemu za pośrednictwem masachu kropki chirik. W ten sposób uważa się teraz, że te trzy zasiewy razem dopełniły się za pośrednictwem masachu kropki chirik, czyli za pośrednictwem poziomu hasadim, który wyszedł dzięki niemu.

Ponieważ poziom hasadim dopełnił ich wszystkich, i wszyscy połączyli się dzięki temu i włączyli się jeden w drugiego, jak jedno całe. Przecież przy nieobecności jednego z nich ta doskonałość byłaby niemożliwa. Lecz teraz są u nich wszystkie cztery kolory, czyli Hu'B Hu'G, ponieważ Hochma i Bina wyszły za pomocą MI i ELE, czyli cholam i szuruk, a Hesed i Gwura – za pomocą masachu kropki chirik, i oni dopełniają jeden drugiego. I stają się właściwością "jeden głos". Z'A nazywa się głos, czyli masach kropki chirik, na który wyszedł poziom hasadim, który połączył MI i ELE w święte imię Elohim. A niższy, który stał się dopełnieniem dla wyższego, staje się godny również wielkości mochin, które wywołał w dopełnieniu wyższego. W ten sposób, wszystkich tych czterech kolorów Hu'B Hu'G, które wyszły dzięki ukończeniu trzech zasiewów cholam, szuruk, chirik staje się godny Z'A, gdyż one wyszły tam wyłącznie dzięki niemu.

Dlatego powiedziano: "I stali się oni jednym całym – właściwością głos, wychodzącym od połączenia trzech kropek razem". Ponieważ cholam, szuruk, chirik połączyły się razem w mochin de-Z'A, i on urodził się i wyszedł z ISZSu'T na zewnątrz, i przychodzi na swoje miejsce z tymi mochin i Hu'B Hu'G, które połączyły się w nim w całkowitej jedności.

Kiedy wychodzi ten głos, wychodzi razem z nim również i jego para, która włącza wszystkie litery, jak powiedziano: "ET niebiosa"5 – czyli głos i jego para.

Wyjaśnienie. Zachar i nekewa dzielą się w ten sposób, że właściwość światło ma odniesienie do zachar, a właściwość kelim, czyli liter, do nekewa. Dlatego nazywa się nukwa imieniem ET, żeby wskazać, że w nią włączone wszystkie litery, od alef do taw. Dlatego w tym czasie, kiedy pojawił się Z'A i urodził się od Biny, i przyszedł na swoje miejsce, pojawiła się również i nukwa razem z nim, która włącza wszystkie kelim, które nazywane są litery. Jak powiedziano: "ET Niebiosa"5. Niebiosa – jest to Z'A, który nazywa się głos, a ET – jest to imię nukwy. W ten sposób wyszły głos i jego para, czyli Zo'N.

Głos, niebiosa, jest to ostatnie imię EKE. Dlatego że "Ja będę (EKE) takim, jak (aszer) Ja będę (EKE)"10 – jest to Hochma, Bina, Daat (HaBa'D). Pierwsze imię EKE – jest to Hochma, aszer – jest to Bina, ostatnie imię EKE – jest to Daat. Sfira Daat – jest to Zo'N, znajdujący się w mochin de-Bina, ponieważ całe przeznaczenie mochin ISZSu'T – dopełnienie świętego imienia Elohim, objawia się za pomocą właściwości chirik, która jest w Zo'N, którzy wznieśli się razem z literami ELE, czyli za pomocą poziomu hasadim i gwurot, które wyszły tam na jego masach. I dlatego Zo'N obowiązkowo pozostawiają tam swoją właściwość również i po tym, jak wychodzą, rodząc się, na swoje miejsce. Dlatego że bez jego obłóczenia wielkości hasadim nie dopełni się tam imię Elohim.

I ta właściwość Zo'N, którą on pozostawił w ISZSu'T, żeby była tam poziomem Hu'G (Hesed i Gwura), dla stałego obłóczenia światła hochma w święte swoje obłóczenie, nazywa się sfirą Daat. W ten sposób, sfira Daat – jest to sam Z'A, który pozostał, żeby świecić w ISZSu'T. Jednak, ponieważ nukwa zawsze jest włączona w guf de-Z'A, dlatego są w Daat dwie strony, prawa i lewa. Prawa nazywa się hasadim, i jest to właściwość zachar Daat. Lewa nazywa się gwurot, i jest to właściwość jego nukwy. Jednak obydwoje są właściwością samego Z'A. Dlatego głos, czyli Niebiosa, jest to ostatnie imię EKE – jest to Daat w Binie. Lecz ono nie jest właściwością samych Zo'N, ponieważ imię EKE znajduje się tylko w Binie, a nie w Z'A i wyłącznie ma odniesienie do Daat.

Ostatnie imię EKE – jest to świecenie, włączające wszystkie litery i kolory w sposób następujący: kolory – są to Hu'B Tu'M, a litery – są to kelim. Ostatnia EKE – jest to właściwość Z'A, która nazywa się Niebiosa, będącego światłem hasadim, wychodzącym i obłaczającym się na hochmę, i wtedy MI ELE łączą się w imię Elohim. Świecenie jego zawiera wszystkie litery, czyli kelim, i wszystkie kolory, czyli światła. Ponieważ oni wyszli wyłącznie dzięki sile masachu chirik w nim, ponieważ wszystkie zasiewy cholam, szuruk i chirik włączone w Z'A, i dlatego ten głos zawiera ich wszystkich.

10) Do tej pory, jak powiedziano: "Stwórca – Wszechmogący nasz, Stwórca". I te trzy poziomy odpowiadają wyższej tajemnicy: "Na początku stworzył Stwórca"5. Ponieważ "Stwórca – Wszechmogący (Elohim) nasz, Stwórca"13 – jest to HaBa'D. "Stwórca" – jest to Hochma, Elohim – jest to Bina, Stwórca – jest to Daat. "Na początku stworzył Stwórca" zostało wyjaśnione wyżej, w tajemnicy imion "Ja będę (EKE) takim, jak (aszer) Ja będę EKE)"10, że to również HaBa'D.

Wszystko co było wyjaśnione do tej pory, ma odniesienie do cytatu "Stwórca – Wszechmogący nasz, Stwórca"13, i te trzy poziomy, które mają odniesienie do tych trzech imion, czyli HaBa'D, odpowiadają wyższym właściwościom, wspomnianym w cytacie "Na początku stworzył Elohim"5. "Na początku (be-reszit)" – jest to pierwsze imię EKE, Hochma. "Stworzył (bara)" – jest to właściwość "aszer", która wyszła z rosz, i również powrót jej w rosz we właściwości "ukryte świecenie", czyli Bina, i jest to właściwość Elohim, ukryta, ponieważ ona głęboka i ukryta w imieniu Jego i nie może otworzyć się bez hasadim. I właściwość, która się otworzyła, Elohim – jest to ostatnie imię EKE, czyli Daat.

Ponieważ po tym, jak wyszedł poziom Hesed i Gwura na masach de-Zo'N, i obłóczyła się hochma w hasadim, wtedy połączyły się MI z ELE, i stały się pełnym imieniem Elohim, dlatego że otwarcie imienia Elohim odbywa się tylko w ostatnim imieniu EKE, czyli Daat i właściwość Zo'N. W ten sposób, "na początku stworzył Elohim" jest również właściwością HaBa'D, jak i "Ja będę takim, jak Ja będę", i takim samym jak "Stwórca – Wszechmogący nasz, Stwórca"13.

"Na początku" – oznacza poprzedzający, i jest to Hochma, która nazywa się "początek (reszit)". "Stworzył" – wskazuje na właściwość ukrycia, dlatego żeby wszystko rozprzestrzeniało się stąd. Ponieważ słowo "stworzył" wskazuje na właściwość ukrycie. I ono nazywa się "zasiew" kropek cholam, szuruk, chirik. I wszystko rozprzestrzenia się i objawia się za pośrednictwem tego zasiewu. Imię Elohim oznacza – ustawienie wszystkiego z dołu.

Wyjaśnienie. Ponieważ dzięki połączeniu MI i ELE dla dopełnienia imienia Elohim, które objawia się za pomocą obłóczenia hasadim, które świeci w Daat, otrzymują ustawienia wszyscy, jak Hochma i Bina, tak i Zo'N znajdujący się z dołu. "ET (Niebiosa)" wskazuje na zachar i nukwę jako jedno całe, kiedy zakazane jest dzielić ich. Z'A nazywa się Niebiosa, nukwa nazywa się ET. W ten sposób ET Niebiosa wskazuje na Z'A i nukwę razem. I dlatego wskazuje się na to, że również i nukwa włączona w Z'A, żeby pokazać, że zakazano dzielić pomiędzy nimi, a tylko łączyć ich, jako jedno całe, i to głos i mowa – AWA'Ja ADNI, i ten głos i mowa powiązane jako jedno całe.

11) ET, kiedy ona włącza wszystkie litery, staje się sumą wszystkich liter, rosz i sof. Wyjaśnienie. Nukwa nazywa się ET, kiedy ona zawiera wszystkie litery, ponieważ litery – jest to kelim, a kelim są zawarte tylko w nukwie. I ona jest ich wspólnością od początku litery alef do końca litery taw. I dlatego nukwa nazywa się ET.

Następnie dodaje się do ET litera hej dlatego, żeby połączyć 22 litery z hej. Ponieważ po tym, jak oni połączyli już wszystkie litery siedmiu niższych sfirot (Za'T), dodała się do niej (do nukwy) pierwsza hej od właściwości Ima. I wtedy ona staje się godna ziwuga z Z'A. I wtedy nazywa się "ty". Jak powiedziano: "Ty dajesz im wszystkim życie" – ponieważ dzięki ziwugowi z Z'A, ona może dać życie wszystkim swoim wojskom, znajdującym się w trzech światach BE'A, i napełnić ich wszystkim niezbędnym.

ET – jest to imię ADNI. Niebiosa – imię AWA'Ja, będące wyższym w stosunku do imienia ADNI. Dlatego że Z'A, który nazywa się Niebiosa i nazywa się głos – jest to AWA'Ja. A jego nukwa, która nazywa się ET, jak również mowa – jest to ADNI.

12) "We-ET (i ziemię)"5 – wskazuje na naprawienie zachar i nukwy, w połączeniu AWA'Ja, i wszystko to – jedno całe. Ponieważ tak samo jak właściwość Niebiosa zawiera zachar i nukwę w połączeniu ET Niebiosa, również i nukwa, właściwość ziemi, zawiera zachar i nukwę. I na to wskazuje połączenie "we-ET (i ET)", dlatego że ET – jest to nukwa, a waw – jest to zachar, który jest w nukwie.

Żeby zrozumieć różnicę pomiędzy właściwościami Niebiosa, wyższym Z'A, który nazywa się głos, i niższym Z'A, włączonym w literę waw w połączeniu we-ET, jest pojęcie "we-AWA'Ja", gdzie waw włącza zamiast sądu Jego, czyli nukwy, połączoną z Nim razem. Ponieważ w każdym miejscu, gdzie powiedziano: "we-AWA'Ja", to oznacza, on i miejsce sądu jego. Tak samo i Z'A, włączony tu w nukwę, w literę waw w połączeniu we-ET, włączony razem w miejsce sądu jego, czyli w nukwę.

Zo'N podzielony jest na dwa parcufim, jak powiedziano: "A ja – człowiek bezwładny (chalak)". Od chaze i wyżej oni nazywani są Israel i Lea, od chaze i niżej – Jakow i Rachel. Dlatego ET Niebiosa – jest to wyższy zachar i nukwa, którzy nazywani są Israel i Lea, umieszczeni od chaze de-Zo'N i wyżej, we-ET – jest to niższy zachar i nukwa, którzy nazywani są Jakow i Rachel, umieszczeni od chaze de-Z'A i niżej.

I nazywa się tu nukwa połączeniem ET Niebiosa według imienia ADNI, które jest imieniem małej nukwy, Rachel, gdyż mówi się o mochin de-gadlut Zo'N, ponieważ tylko podczas gadlut nazywani są Zo'N mowa i głos, kiedy Zo'N znajduje się w stanie panim be-panim na równym poziomie, i mała nukwa Rachel wznosi się do góry w miejsce wielkiej nukwy Lei, i obłacza ją. Dlatego nazywa się wtedy nukwa imieniem małej nukwy ADNI. Ponieważ wtedy rośnie mała nukwa do poziomu wielkiej nukwy. I w tym czasie ona nazywa się ADNI w jedności AWA'Ja ADNI – głos i mowa, jak jedno całe.

Ziemia – jest to imię Elohim, podobnie do wyższego, godne wziąć płody i porodzenia. Nukwa nazywa się ziemia tylko wtedy, kiedy Ima pożycza jej swoje ubrania, i ustawiła się w postaci wyższego, z mochin Elohim, czyli Biną, w wyższej jedności. I wtedy ze stanu sucha powierzchnia staje się ziemią dającą płody i porodzenie.

To imię jest w trzech miejscach. I stąd wyjaśnia się doskonałość imienia Elohim, dzięki połączeniu w tych trzech miejscach:

MI we właściwości aszer, która wyszła z początku reszit, ponieważ miejsce jej było w rosz A'A, zamiast jego guf.

Litery ELE, jej AHa'P, które spadły w miejsce Zo'N i ponownie nabyły nowe miejsce, a następnie podczas gadlut powróciły na swoje miejsce.

Po powrocie liter ELE razem z Zo'N na jej poziom, ona otrzymuje poziom Hesed i Gwura, wychodzący na masach de-Zo'N, którzy są zlani z jej ELE. I wtedy obłacza się światło hochma w hasadim, i MI łączy się z literami ELE, i dopełnia się imię Elohim. I imię Elohim otwiera się tylko w połączeniu trzech miejsc. Ponieważ stąd w imieniu Elohim jest wiele połączeń, ponieważ jest 120 połączeń Elohim, zgodnie z odmianą panowania tych trzech miejsc.

Do tej pory – jest to najbardziej wewnętrzna ze wszystkich tajemnic, która odpieczętowała, zbudowała, drogą ukrytą za pomocą właściwości zawartych w jednym cytacie. Wyjaśnienie. Odpieczętowała, wybudowała – są to trzy miejsca, odpieczętowała – jest to kropka cholam, wyprowadziła Binę z rosz we właściwość Wa'K, i na skutek tego spadły jej litery ELE w miejsce Zo'N, i uważa się, że powstały w niej pieczęć i brak, ponieważ zniknęły w niej litery ELE. I wyrosła – jest to działanie powrotu liter ELE do niej, i powrotu w rosz de-A'A, w miejsce hochmy, co uważa się pełną budową dziesięciu jej sfirot w postaci kelim. Ponieważ teraz nabyła litery ELE, i dopełniło się dziesięć jej sfirot w postaci kelim. I również wznieśli się w miejsce hochma. Jednak jeszcze nie ma w niej ustawienia tam, żeby otrzymać hochmę od A'A, na skutek braku hasadim. I dlatego ustawienie jest jej niezbędne.

I to oznacza "i wzniosła", ponieważ dzięki ziwugowi na masach kropki chirik, kiedy ona osiągnęła obłóczenie hasadim, obłacza się światło hochma w światło hasadim, i ustawiły się jej mochin w czterech kolorach, które są w HaBa'D.

I wszystko to było czynione w sposób ukryty, za pośrednictwem trzech zasiewów cholam, szuruk, chirik, na które wskazuje cytat: "Rozumni zalśnią, jak świecenie Nieboskłonu".

13) "Be-reszit (na początku)" – są to litery bara szit. Od krawędzi Niebios do krawędzi Niebios – jest sześć końców (Wa'K), rozprzestrzeniających się od wyższego. Ponieważ be-reszit – jest to A'A, litery bara szit. To wskazuje na to, że A'A jest korzeniem Wa'K de-Z'A. Z'A nazywa się Niebiosa. Od krawędzi Niebios do krawędzi Niebios16 – włącza wszystkie sfirot Z'A, cały jego Wa'K, i wszystkie wziął od Wa'K wyższych, pochodzących od A'A, od wyższego, w rozprzestrzenieniu właściwości bara (stworzył).

Wyjaśnienie. Ponieważ za pomocą właściwości aszer, która wyszła z rosz "be-reszit", co jest rozprzestrzenieniem bara, który nazywa się ukrytym świeceniem, zawierającym cholam, szuruk, chirik, osiągnął Z'A wyższe Wa'K od A'A, Wa'K de-Hochma we właściwości "głos i mowa".

Z początkowej kropki, A'A, on stworzył rozprzestrzenienie jednej kropki z góry. Na skutek tego, że A'A wyprowadził Binę na zewnątrz, on stworzył rozprzestrzenienie jednej kropki z góry, przy wyprowadzeniu której na zewnątrz, weszła kropka w światło Biny, i powstała właściwość awir (powietrze), co oznacza bara (stworzył). I na skutek tego było stworzone również rozprzestrzenienie tej kropki z właściwości awir i powrót jej do właściwości or, skąd pochodzą wszystkie mochin de-Zo'N. W ten sposób z początkowej kropki A'A, on stworzył rozprzestrzenienie tej kropki z właściwości awir, skąd pochodzi sześć końców (Wa'K) Z'A, na które wskazują litery be-reszit – bara (stworzył) szit (sześć).

I poprzez powiedziane "jedna kropka z góry" Zohar wskazuje na dwie kropki, które są w masachu wyższych Aw'I, i nazywane są manula (zamek) i miftecha (klucz). I rozprzestrzenienie jud z właściwości awir, odbywa się tylko na jedną z tych kropek, kropkę miftecha. Jednak kropka manula pozostaje w wyższych Aw'I i nie wychodzi z właściwości awir w wyższych Aw'I.

I tu zostało odpieczętowane czterdziestodwuliterowe imię. Wyjaśnienie. Pojęcie stworzenia pieczęci czterdziestodwuliterowego imienia – są to trzy rodzaje właściwości "jadajim (ręce)" de-Ima, które odnowiły się na skutek tego, że A'A wyprowadził Binę na zewnątrz, i są to litery ELE de-Ima, uważane za właściwość HaGa'T de-Ima i nazywane jadajim. Ponieważ za pomocą tych jadajim (rąk) ona wznosi Zo'N do siebie. Na skutek tego, że podczas jej wyjścia z rosz spadły jej litery ELE w Zo'N, w tym czasie, kiedy ona podnosi ponownie litery ELE, wchodzi razem z nimi również i Zo'N we właściwość rosz, i one podobne do rąk, wznoszących Zo'N z niższego miejsca na jej własne miejsce.

"Trzy razy jud dalet (jad)"14, w gematrii mem-bet (42). I to oznacza, że czterdziestodwuliterowe imię jest wznoszącym imieniem. Jednak samo czterdziestodwuliterowe imię ma odniesienie do właściwości od chaze A'A i wyżej, gdzie znajdują się trzy parcufim: Atik, A'A i Aw'I. I to: proste czteroliterowe imię AWA'Ja – parcuf Keter, czyli Atik, Keter nowego M'A. AWA'Ja z napełnieniem, zawierające dziesięć liter, – parcuf Hochma, czyli A'A, A'B nowego M'A. AWA'Ja z napełnieniem napełnienia, zawierająca dwadzieścia osiem liter – parcuf Bina, czyli Aw'I, Sa'G nowego M'A.

Cztery, dziesięć i dwadzieścia osiem liter – razem czterdzieści dwie litery. I potem, jak Z'A wznosi się w Binę, on sięga tam Ga'R od chaze A'A i wyżej, czyli trzy parcufim KaHa'B zawierających czterdzieści dwie litery.

Taamim, nekudot, otijot

14) "Rozumni zalśnią"3 – jak dźwięk taamim (tonów). I zgodnie z ich melodią, idą za nimi litery (otijot) i znaki diakrytyczne (nekudot). Dziesięć sfirot podzielone są na trzy osnowy – taamim, nekudot i otijot. Taamim (tony) – Keter, nekudot (znaki diakrytyczne) – Hochma, otijot (litery) – ISZSu'T i Zo'N. I to – tylko w stosunku do kelim. Jednak w stosunku do mochin uważane taamim za Hochmę, nekudot za Binę i otijot za Zo'N.

I różnica pomiędzy mochin i kelim pochodzi od dwóch parcufim świata A'K. Ponieważ kelim wychodzą od parcufa Keter świata A'K, w którym światła są obłóczone w odpowiadające im kelim. Jednak mochin wychodzą tylko od parcufa A'B świata A'K, w którym zmieniła się kolejność obłóczenia świateł w kelim, ponieważ w nim brakuje Malchut kelim i Keteru świateł. I dlatego obłóczyło się w nim światło hochma w kli Keter, a światło Bina w kli Hochma, a światło Z'A w kli Bina.

I dlatego w stosunku parcufim i kelim, pochodzących od parcufa Keter świata A'K, uważane jako taamim de-Keter, a nekudot de-Hochma, a otijot de-Bina. Jednak w stosunku mochin, wychodzących tylko od parcufa A'B świata A'K, w którym świeci światło hochma obłóczone w Keter, światło Bina w Hochmę, światło Z'A w Binę, wychodzi, że taamim mają odniesienie do światła Hochma, nekudot do światła Bina, a otijot znajdują się w Zo'N.

Taamim – jest to "świecenie Nieboskłonu", nekudot – są to cholam, szuruk, chirik, znajdujące się w Binie, a otijot znajdują się w dwóch parcufim Zo'N, na które wskazuje cytat: "(ET) Niebiosa (we-ET) i ziemię"5. I same taamim, nekudot i otijot również są podzielone na taamim, nekudot i otijot: taamim, nekudot i otijot de-taamim jak również de-nekudot i również de-otijot. I oni – trzy poziomy rosz, toch, sof w każdej z właściwości: taamim, nekudot i otijot.

Rosz, toch, sof właściwości taamim – są to wyższe taamim, średnie taamim, niższe taamim. Czyli taamim, znajdujące się nad literami, takie jak paszta i rewii, i znajdujące się wewnątrz liter, są to psik i makaf, i znajdujące się pod literami takie jak mercha i tipha. I w ten sam sposób w nekudot: są nekudot, umieszczone nad literami jak cholam, i wewnątrz liter jak szuruk, melafum, kiedy kropka znajduje się wewnątrz litery waw w takiej postaci, – i pod literami jak chirik. I w ten sam sposób w literach, czyli w Zo'N.

Na początku Zohar pokazuje trzy rodzaje taamim, czyli trzy rodzaje świecenia:

Świecenie najbardziej ukryte ze wszystkich ukrytych, świecenie Atika, dlatego że Atik – jest to Keter świata Acilut, i dlatego on właściwość taamim de-taamim.

Świecenie "reszit (początek)", A'A, środkowe taamim, właściwość nekudot de-taamim.

Ukryte świecenie, ISZSu'T, niższe taamim, właściwość otijot de-taamim. I tu rozpoczyna się obliczenie z Atika, Keteru, ponieważ Zohar mówi tylko od strony parcufim i kelim, pochodzących od parcufa Keter świata A'K.

A następnie znowu pokazuje trzy rodzaje świecenia, które Zohar wyjaśnia imionami: "Ja będę (EKE) takim, jak (aszer) Ja będę (EKE)"10, czyli mochin HaBa'D, odpowiadające słowom: "Na początku stworzył Elohim". I tam on zmienia kolejność:

Pierwsze świecenie, świecenie be-reszit, A'A, a nie Atik. Ponieważ te mochin wychodzą od parcufa A'B świata A'K, w którym świeci hochma w kli Keter. W ten sposób, taamim – jest to hochma, A'A i wyższe Aw'I, właściwość taamim de-taamim, pierwsze imię EKE.

Drugie świecenie, ukryte świecenie, ISZSu'T i Bina, i oni – właściwość nekudot de-taamim, i środkowe taamim.

Trzecie świecenie, świecenie zawierające wszystkie litery i kolory, Zo'N, Daat, ostatnie imię EKE, właściwość otijot de-taamim.

Nekudot – jest to ISZSu'T, właściwość aszer, którzy wyszli z reszit. Oni podzieleni są na wyższe, środkowe i niższe, rosz, toch, sof, czyli właściwości taamim, nekudot i otijot de-nekudot. Dlatego że cholam, litery MI – jest to wyższe nekudot, właściwość taamim de-nekudot. Szuruk, litery ELE – są to środkowe nekudot, właściwość nekudot de-nekudot. Chirik, Zo'N, zlane z literami ELE, to niższe nekudot, właściwość otijot de-nekudot, i wszyscy oni włączeni w słowo "stworzył (bara)"5.

Otijot, Zo'N, podzieleni są na dwie właściwości Zo'N, jak było wskazane: "Niebiosa i ziemię (ET we-ET)". I otijot również są podzielone na trzy właściwości rosz, toch, sof, i to – właściwości taamim, nekudot, otijot de-otijot. Gdyż wielkie Zo'N, włączone w "ET (Niebiosa)", są właściwością taamim de-otijot, i są to wielkie litery (otijot), wielkie Wa'K. Mały Z'A, który nazywany jest Jakow, są to środkowe litery, właściwość nekudot de-otijot. I mała nukwa, Rachel, są to małe litery, właściwość otijot de-otijot.

W ten sposób, słowo "be-reszit" – są to taamim i jest to A'A i wyższe Aw'I. W nich zawarte są trzy rodzaje świecenia – właściwości taamim, nekudot, otijot de-taamim. Ich własna właściwość – jest to właściwość taamim de-taamim. To, że oni świecą dla ISZSu'T w ukrytym świeceniu – jest to właściwość nekudot de-taamim. To, że oni świecą Zo'N w świeceniu, zawierającym wszystkie litery i kolory – jest to właściwość otijot de-taamim.

Słowo stworzył (bara) – jest to nekudot, ISZSu'T, którzy sami dzielą się na trzy właściwości taamim, nekudot, otijot de-nekudot. To, że oni otrzymują od Aw'I, uważane jest za wyższe nekudot, kropkę cholam, właściwość taamim de-nekudot. Ich własna właściwość – jest to właściwość środkowych nekudot, kropka szuruk, właściwość nekudot de-nekudot. To, że oni świecą w Zo'N, jest to właściwość otijot de-nekudot, kropka chirik.

Słowa: "ET (niebiosa) we-ET (i ziemię)" mają odniesienie do właściwości otijot. One podzielone są na taamim, nekudot, otijot de-otijot, rosz, toch, sof de-otijot. Wielkie Zo'N, "ET Niebiosa", są właściwością taamim de-otijot, otrzymującymi od Aw'I. Mały Z'A, Jakow – jest to właściwość nekudot de-otijot, które otrzymują od ISZSu'T, czyli litery waw w słowach we-ET (i ziemię). Mała nukwa, Rachel – jest to właściwość otijot de-otijot, czyli własne właściwości otijot.

Dlatego powiedziano: "mądrzy"3 – czyli otijot, "zalśnią"3 – razem z ich nekudot, tak jak taamim melodii. I zgodnie z dźwiękiem tych taamim, cały czas idą za nimi otijot i ich nekudot, podobnie do wojsk idących za swoim władcą. Taamim – są to wyższe Aw'I, nekudot – są to ISZSu'T, otijot – Zo'N. I powiedziano, że Zo'N, którzy nazywani są mądrzy, zaświecą razem z mochin, które oni otrzymują od ISZSu'T, którzy nazywani są nekudot, zgodnie ze światłem taamim, czyli wyższymi Aw'I, i ISZSu'T i Zo'N cały czas idą za Aw'I, jak wojska za swoim władcą. I to – ogólnie, a następnie wszystko wyjaśnia się w postaci indywidualnej.

Otijot (litery) – jest to guf (ciało), a nekudot (znaki diakrytyczne) – jest to właściwość ruach (duch) w stosunku do nich. I wszyscy oni dokonują swój ruch za ich taamim (tony), otrzymując siłę życia. Dlatego że kropki (nekudot) i litery (otijot) podobne są do ciała, w którym przebywa duch życia. Innymi słowy, litery bez znaków diakrytycznych – podobne są do ciała bez ducha, i również Zo'N, właściwość otijot, cały duch życia znajdujący się w nich, pochodzi od ISZSu'T. Przecież jeżeliby nie ISZSu'T, który świeci w nich, nie byłoby w nich żadnego ducha życia. Lecz tak samo i ISZSu'T, duch życia Zo'N, otrzymują siły życia i napełnienie od wyższych Aw'I, właściwości taamim. Jak otijot, tak i nekudot, wykonują swój ruch idąc za dźwiękiem taamim, i otrzymują od nich całe napełnienie życia i wielkość swojego poziomu.

Kiedy odbywa się ruch w dźwiękach taamim, poruszają się za nimi otijot i nekudot, a kiedy dźwięki taamim zaprzestają, oni zaprzestają ruchu. Jak powiedziano: "Według słowa Stwórcy stanęli, i według słowa Stwórcy poruszali się". Jeżeli dokonują ruch taamim, przekazując swoje światła nekudot i otijot, tamci dokonują ruch. A jeżeli stają taamim, czyli zaprzestają napełniać nekudot i otijot, wtedy stają również nekudot i otijot.

Tak samo widzimy, że dźwięk taamim przeobraża słowa, przedstawiające sobą litery ze znakami diakrytycznymi, czasami dając im zupełnie inny sens, tak i napełnienie Aw'I, właściwościami taamim, działa na mochin ISZSu'T i Zo'N, całkowicie przeobrażając ich. Na przykład, jeżeli człowiek mówi innemu: "Taką ważną księgę ja dam tobie", to w tym może być włożone życzenie wręczyć i przekazać zawartość przyjacielowi, czyli słyszalny jest w tym motyw sprzyjający dla niego. A może zostać wniesiony w nich odwrotny sens: odmowy i braku życzenia dawać – jeżeli powie to z inną nutą zdziwienia.

Przecież w samych słowach nie ma żadnego stwierdzenia i żadnej wskazówki, a tylko zgodnie z ich motywem i wyjaśnieniem. Taki jest poziom oddziaływania mochin de-Aw'I na ISZSu'T i Zo'N. W samych mochin nie ma szczególnego znaczenia ani podtrzymania, ani odrzucenia, lecz tylko zgodnie ze świeceniem Aw'I dla nich.

15) "Mądrzy zalśnią, jak świecenie Nieboskłonu, a broniący wielu – jak gwiazdy"3. Mądrzy zalśnią – jest to otijot i nekudot, które świecą. Jak świecenie – jest to dźwięk taamim (tonów). Nieboskłonu – rozprzestrzenienie tego dźwięku w głosie, czyli wszystkie taamim (tony), które rozprzestrzeniają się z rozprzestrzenieniem tego dźwięku. A broniące wielu – są to zaprzestające taamim, zaprzestające ruch dźwięku taamim, dzięki czemu dobrze zrozumiany jest sens słowa.

Mądrzy zalśnią – są to otijot i nekudot. Mądrzy – otijot, Zo'N, których całe świecenie i napełnienie życiem pochodzi od nekudot, ISZSu'T. Świecenie nekudot, ISZSu'T, odpowiada świeceniu, które otrzymują od taamim Aw'I. W dźwięku taamim są dwie wspólne osnowy. Ponieważ są taamim wskazujące na napełnienie i oddawanie, i są wskazujące na brak i zaprzestanie oddawania. Nieboskłon wskazuje na te taamim, które symbolizują rozprzestrzenienie i oddawanie, kiedy on wypowiada wyraz w tonie sprzyjającym, kiedy chcą przekazać zawarte otrzymującemu.

A imię broniące wielu wskazuje na te dźwięki taamim, które wskazują na brak i zaprzestanie napełnienia, kiedy zaprzestaje rozprzestrzenienie napełnienia dla otrzymujących, jeżeli czynione są w tonie zdziwienia. W ten sposób, to te taamim, które zaprzestają ruch nekudot i otijot, ponieważ zaprzestają ich napełnienie i siły życia.

Dlatego zazwyczaj są dwa rodzaje taamim (tonów):

Które nazywane "rozprzestrzenieniem dźwięków", które wskazują na oddawanie i rozprzestrzenienie napełnienia, i nazywane są "świeceniem Nieboskłonu".

Które nazywane "zaprzestaniem taamim (tonów)", które wskazują na zaprzestanie napełnienia i jego brak. I one nazywane są "broniący wielu"3. I mówi się, że te "zaprzestające taamim" są obowiązkowymi, tak samo jak rozprzestrzenienie dźwięku, ponieważ dzięki zaprzestającym tonom, stają się rozróżnialne słowa, jak np. psik i makaf taamim, które są stawiane pomiędzy słowami, i bez nich słowa byłyby wymieszane i nie byłyby zrozumiałe.

Zalśnią – są to litery i nekudot, świecące, jako jedno całe, przy ruchu w ukryciu, przy ruchu po tych samych ukrytych drogach. Otijot – jest to Zo'N. Nekudot – ISZSu'T. Ruch – drogi rozprzestrzenienia napełnienia. W ukryciu – czyli ISZSu'T nazywa się "ukrytym świeceniem". "Ukryte drogi" – trzy zasiewy, cholam, szuruk, chirik. Już zostały wyjaśnione trzy rodzaje świecenia:

Świecenie be-reszit, A'A i wyższe Aw'I, na które wskazuje słowo be-reszit, i ono nazywa się taamim.

Świecenie ukryte – jest to słowo aszer, które wyszło z be-reszit, trzy kropki cholam, szuruk, chirik, trzy zasiewy i ukrycia. Cholam – jest to Bina, która wyszła z rosz Biny de-A'A we właściwość Wa'K bez rosz, i jest to właściwość aszer, która wyszła z be-reszit, i pozostało w niej tylko MI, a trzy litery ELE opuściły się w Zo'N.

Szuruk – powrót liter ELE na jej poziom, razem z Zo'N, zlanymi z nimi, i powrót Biny w Hochmę, w rosz de-A'A, gdzie ona nabywa ukrycie na skutek braku światła hasadim, ponieważ A'A – w całości hochma. I nawet hochmy ona nie może w całości otrzymać od niego na skutek braku obłóczenia hasadim. I dlatego Bina uważa się właściwością Elohim ukrytym i niedostępnym. Chirik – skrócenie Biny z powodu Zo'N, zlanych z jej literami ELE, ponieważ oni według swojej ważności są poniżej Biny, i oni skracają ją. Na skutek tych trzech zasiewów nazywa się ta Bina, czyli ISZSu'T, ukrytym świeceniem i właściwością nekudot.

Świecenie, które zawiera wszystkie litery i kolory. Jest to poziom ziwuga, odchodzącego od wyższych Aw'I do Biny za pomocą jej masachu i kropki chirik, i wtedy wychodzi głos, czyli Daat, i trzy kropki napełniane są razem z nim doskonałością. Ponieważ dzięki poziomowi hasadim, który wyszedł na masach de-chirik, obłóczyło się światło hochma w to odzienie, które świeci, i mogą teraz ISZSu'T otrzymać światło od A'A i dopełnia się imię Elohim.

Daat nazywa się głosem, ponieważ zanim odbywa się ziwug na kropkę chirik de-Z'A, niesłyszalne są mochin, ponieważ one nie były przekazane niższym. I one były ukryte w kropkach cholam, szuruk, chirik Biny, we właściwości "ukryte świecenie", które głęboko ukryte w jego imieniu. Jednak po tym, jak odbył się ziwug na ukrycie kropki chirik, masach Zo'N, i otworzył się poziom hasadim, obłóczyła się hochma w hasadim, i otworzyły się mochin tych trzech kropek w doskonałości. I to nazywa się: "i słyszalny był głos".

Dlatego nazywa się Zo'N głos, ponieważ bez ich masachu, który zlany z literami ELE Biny, pozostałyby wszystkie mochin Biny we właściwości "szept", czyli zupełnie nieznane w światach. I dlatego to świecenie właściwości Daat nazywa się świeceniem, zawierającym wszystkie litery i kolory. Gdyż po tym jak hochma obłacza się w poziom hasadim właściwości Daat, powstają w niej cztery kolory, czyli Hochma, Bina, hasadim i gwurot. Tiferet nazywa się hasadim, dlatego że jest właściwością światła hasadim, a Malchut nazywa się gwurot, ponieważ jest właściwością masachu.

Dlatego nazywane są Zo'N głosem, ponieważ bez ich masachu, który zlany jest z literami ELE Biny, pozostałyby wszystkie mochin Biny we właściwości szept, czyli zupełnie nieznane w światach.

W ten sposób głos będący właściwością Zo'N i Daat, włącza w siebie wszystkie te kolory, dlatego że bez niego nie byłoby tych czterech kolorów. I on również zawiera wszystkie litery. Ponieważ same Zo'N nazywane są literami, i na skutek tego, że dopełniają cztery kolory w Binie, otrzymują w swoje litery wszystkie te cztery kolory Hu'B Hu'G. W ten sposób Zo'N włączają wszystkie litery i kolory. A następnie Zo'N wychodzą z sali Biny i przychodzą na swoje własne miejsce. I zostały wyjaśnione trzy rodzaje świecenia: świecenie be-reszit – taamim, ukryte świecenie – nekudot, świecenie zawierające otijot.

I te trzy rodzaje świecenia jest to HaBa'D, włączony w cytat: "Ja będę (EKE) takim, jak (aszer) Ja będę (EKE)"10, i również: "Stwórca – Elohim nasz, Stwórca"13, jak również: "Na początku stworzył Elohim". Dlatego że A'A i wyższe Aw'I jest to świecenie be-reszit, taamim od których schodzą wszystkie mochin hochma i hasadim. I oni są pierwszym imieniem EKE, Hochmą, początkową AWA'Ja. Bina, czyli ISZSu'T, jest to ukryte świecenie i właściwość "bara", aszer, Elohim nasz, i trzy kropki cholam, szuruk, chirik. Zo'N – jest to trzecie świecenie, zawierające wszystkie litery i kolory, ostatnie imię EKE, właściwość Daat, ostatnie imię AWA'Ja Elohim właściwości: "Na początku stworzył Stwórca", ponieważ dzięki trzeciemu świeceniu, dopełniło się w Binie imię Elohim. I kiedy Zo'N wychodzą z Biny i przychodzą na swoje własne miejsce, nazywane są "ET (Niebiosa) we-ET (i ziemia)", czyli otijot.

I wiedz, że wszystkie mochin włączone są w taamim, i jest to pierwsze świecenie właściwości be-reszit, czyli A'A i wyższe Aw'I. Dlatego że oni wyprowadzają Binę na zewnątrz, w ukrytym świeceniu w trzech kropkach cholam, szuruk, chirik. I również ziwug, który jest uczyniony na kropkę chirik, masach de-ZoN, pochodzi od poziomu hasadim wyższych Aw'I, właściwości taamim. Dlatego taamim zawierają trzy rodzaje, które nazywane są wyższe, środkowe i niższe: wyższe taamim – paszta i rewii, umieszczone nad literami, – są to Aw'I. Środkowe taamim, psik i makaf, które umieszczone wewnątrz liter, jest to włączenie ISZSu'T w Aw'I, wyprowadzenie Biny w trzech zasiewach. Psik – są to włączenia kropki cholam, wyprowadzenie Biny na zewnątrz, kiedy ona pozostaje z literami MI, a litery ELE opuszczają się w Zo'N. Dlatego nazywa się psik, ponieważ dzieli (posek) poziom Biny na dwie połowy MI i ELE.

Makaf jest to włączenie kropki szuruk, kiedy świecą taamim i wracają litery ELE w Binę, na skutek czego powstaje kropka szuruk w Binie. I niższe taamim, umieszczone pod literami, tewir i etnachta – jest to włączenie kropki chirik z tego powodu, że Zo'N wznieśli się razem z ELE podczas ich powrócenia w Binę. I tak samo ziwug, który został uczyniony na masach de-Zo'N, również wychodzi od niższych taamim.

Dlatego "mądrzy zalśnią" – są to właściwości otijot i nekudot, czyli Zo'N i ISZSu'T. Oni świecą od trzech rodzajów taamim, wyższych, środkowych i niższych:

Jak świecenie – są to dźwięki taamim, będące wyższymi taamim, które umieszczone są nad literami.

Nieboskłonu – taamim cały czas rozprzestrzeniające się razem z dźwiękiem. I są to niższe taamim, umieszczone pod literami, poziom hasadim dla obłóczenia hochmy. I wtedy mochin rozprzestrzeniają się do niższych w całej doskonałości.

I broniące wielu – są to zaprzestające taamim, psik i makaf, które przerywają dźwięk razem z ich ruchem. I są to środkowe taamim, umieszczone wewnątrz liter. Dlatego że psik i makaf znajdują się pośrodku wyrazu, co oznacza włączenie w nich trzech zasiewów. Dlatego wyraźnie słychać słowo, czyli mochin jest słyszalny i przekazywany niższym.

Po tym jak zostały wyjaśnione trzy rodzaje taamim w cytacie: "jak świecenie Nieboskłonu" i "broniący wielu", którzy napełniają mochin ISZSu'T i Zo'N we wszystkich swoich rodzajach, ponownie wyjaśnia się istota mochin ISZSu'T i Zo'N. I mówi się, że otijot i nekudot, Zo'N i ISZSu'T świecą jako jedno całe przy ich ruchu w ukryciu. Dlatego że na skutek działania ukrycia środkowych taamim, które nazywane są psik i makaf, nabywają Zo'N siłę świecenia razem z ISZSu'T jako jedno całe.

Dlatego że na skutek psik, opuszczają się litery ELE parcufa ISZSu'T w Zo'N i zlewają się z nim na ich miejscu w jeden poziom. Dlatego wówczas, kiedy makaf zawraca litery ELE na poziom ISZSu'T, wznoszą się razem z nim i Zo'N na poziom ISZSu'T, i świecą razem z nimi jak jedno całe. Dlatego powiedziano: "zalśnią" – są to otijot i nekudot, świecące jako jedno całe, w ruchu w ukryciu, w ruchu po tych samych ukrytych drogach. Dlatego że wszystkie te wielkie mochin wychodzą w trzech zasiewach cholam, szuruk i chirik, będące ukrytymi drogami, i bez trzech tych zasiewów nie może być w ogóle stanu, żeby Zo'N i niżsi sięgnęli mochin.

Całe rozprzestrzenienie odbywa się na skutek tego, że po tych trzech ukrytych drogach wychodzą wszystkie mochin, które są w Zo'N i w światach. I wiedz, że te trzy części świecenia, o których mówiliśmy w taamim, czyli w Aw'I, świecenie, Nieboskłon i broniący wielu, są w Aw'I wyłącznie przejściem i przekazaniem ISZSu'T i Zo'N, lecz zupełnie nie wykorzystane dla własnych potrzeb. Dlatego że Aw'I zawsze znajdują się we właściwości "awira dachija (czyste powietrze)", które nazywa się or (światło) lub awir (powietrze), lecz nie świecenie.

Mądrzy zalśnią – słupami i podnóżkami właściwości apirjon. Sami mądrzy – jest to właściwość wyższe słupy i podnóżki, którzy mądrze rozpatrują, jak dać wszystko niezbędne apirjonowi i jego podnóżkom. Słupy – są to HaGa'T, a podnóżki – NeH'I. Ponieważ świecenie – jest to świecenie hochma, i to świecenie otrzymują tylko słupy i podnóżki nukwy de-Z'A, która nazywa się apirjon, a nie poziomy, znajdujące się powyżej niej. Mądrzy – jest to właściwość wyższych słupów i podnóżków, czyli sfirot od chaze Z'A i wyżej, które same nic nie otrzymują od tego świecenia, będącego świeceniem hochma. Ponieważ oni otrzymują tylko wyłącznie światło hasadim dlatego, żeby przekazać wszystko niezbędne dla nukwy, która nazywa się apirjon, która potrzebuje świecenia hochmy, i oni otrzymują to świecenie dla niej, chociaż sami nie potrzebują go.

Dlatego oni mądrze rozpatrują, jak dać wszystko niezbędne apirjonowi, i chociaż oni sami nie potrzebują tego świecenia, jednak otrzymują go dla apirjona, ponieważ apirjon dopełnia się wyłącznie dzięki temu światłu hochma. I na to wskazuje cytat: "Szczęśliwy rozumiejący biednego". Rozumiejący – Z'A. Biedny – jego nukwa. I on otrzymuje to świecenie dla biednego, potrzebującego go. Zalśnią – są to wyższe Wa'K de-Z'A, ponieważ jeżeliby oni nie zalśnili i nie świecili, to nie mogliby emanować i spostrzegać ten apirjon, żeby naprawić go we wszystkim niezbędnym. Ponieważ bez tego, żeby była u nich potrzeba naprawić apirjon, oni zupełnie nie mogliby otrzymać światła tego świecenia, ponieważ dla siebie oni otrzymują wyłącznie światło hasadim jak i Ga'R Biny.

16) I oni świecą, jak świecenie Nieboskłonu, znajdującego się nad tymi "rozumnymi", o których powiedziano: "A nad głowami tego stworzenia – obraz Nieboskłonu na podobieństwo strasznego lodu". I ten – Nieboskłon ISZSu'T, i świecenie tego Nieboskłonu świeci całemu Z'A, który nazywa się Tora, i również świeci głowom tego stworzenia, które nazywa się apirjon. Czyli on świeci słupom i podnóżkom, umieszczonym od chaze de-Z'A i wyżej, które są właściwością rosz, przekazującymi świecenie hochma, które nazywa się świecenie, apirjonowi.

I te właściwości rosz, czyli wyższe "słupy i podnóżki"21 de-Z'A, którzy nazywani są mądrzy, napełniani są światłem zawsze i bez przerwy, czyli oni patrzą na ten Nieboskłon, żeby otrzymać światło wychodzące stąd.

Dwa rodzaje świateł rozróżniane na tym Nieboskłonie:

1. Świecenie hochma, które nazywane jest lśnienie.

2. Świecenie hasadim we właściwości awira dachija wyższych Aw'I, ziwug których nigdy nie zaprzestaje.

Jednak pierwsze światło, które nazywa się lśnienie, jest to ziwug, który przerywa się i nie świeci stale. I chociaż mądrzy otrzymują świecenie hochma od tego Nieboskłonu, żeby przekazać apirjonowi, i ich ziwug powinien przerwać się, żeby oni nie świecili zawsze, jednak jest to nie tak. Oni świecą zawsze w nieprzestającym ziwugu, ponieważ otrzymują światło od właściwości awira dachija, ziwug którego nigdy nie zaprzestaje. I w stosunku do tego światła oni świecą zawsze.

I mówi się, że oni patrzą na ten Nieboskłon, żeby otrzymać światło, wychodzące stąd, a nie mówi się – świecenie, wychodzące stąd, żeby wskazać na drugie światło, włączone w ten Nieboskłon i nazywane światło, a nie świecenie. I to również światło całego Z'A, który nazywa się Tora, które świeci zawsze bez przystanku. Czyli Z'A w całości nie otrzymuje dla siebie właściwości świecenie, a tylko właściwość światło, i wyłącznie tylko ono nie zaprzestaje.

Ziemia była pusta i chaotyczna

17) "Ziemia była pusta i chaotyczna". Słowo "była" wskazuje na poprzedni stan, wówczas kiedy ona była śniegiem wewnątrz wody, i wyszła z niej nieczystość z powodu powstania śniegu w wodzie. W cytacie be-reszit już mówi się o naprawieniu nieba i ziemi, jak powiedziano: "mądrzy zalśnią". Dlaczego więc tu ponownie mówi się zaczynając od właściwości "pusta i chaotyczna" w cytacie: "ziemia była pusta i chaotyczna" – przecież te właściwości były w ziemi tylko do naprawienia?

Ten cytat w rzeczywistości pragnie wyjaśnić nam to, co było do naprawienia, co jest wyjaśnione w cytacie: "na początku stworzył", że do tego był "śnieg w wodzie", czyli na początku, kiedy objawiło się w życzeniu Jego stworzyć światy, odbyło się działanie skrócenia wyższego światła, które nazywa się "stworzeniem pieczęci", a następnie – działanie ustawienia masachu dla ziwuga de-hakaa, żeby wznieść or chozer, które nazywa się źródło. I te dwa działania odbyły się tylko we właściwości sądu.

A następnie on połączył go z właściwością miłosierdzia, czyli wzniósł Malchut do Biny. I odbyło się drugie skrócenie w miejscu Biny, będące właściwością miłosierdzia. A następnie powstał tam masach dla ziwug de-hakaa i stworzył parcuf A'A świata Acilut, i tak samo wszystkie światy, we właściwości miłosierdzia. W ten sposób odbyły się dwa działania, skrócenie i masach, we właściwości sądu, i dwa działania, skrócenie i masach, we właściwości miłosierdzia.

I taka jest kolejność we wszystkich wyjaśnieniach, które odbyły się w świecie naprawienia po rozbiciu kelim: w każdej sfirze, która wyjaśnia się z siedmiu rozbitych melachim, na początku odbywa się pierwsze skrócenie, następnie stworzenie pieczęci i ustawienie masachu, który nazywa się źródłem. Następnie odbywa się w niej drugie skrócenie, przy uczestnictwie właściwości miłosierdzia w sądzie, i również ustawia się tam masach we właściwości źródła.

To są cztery działania: pierwsze skrócenie i masach, drugie skrócenie i masach. A tu mówi się w stosunku wyjaśnienia sfiry Malchut de-Acilut, która nazywa się ziemia, nad którą były uczynione te cztery działania, aż do jej całkowitego naprawienia, i u niej one nazywane są: pusta – działanie pierwszego skrócenia, chaotyczna – ustawienie masachu pierwszego skrócenia, ciemność – działanie drugiego skrócenia, duch Stwórcy szybujący nad powierzchnią wód – ustawienie masachu drugiego skrócenia.

I korzeń Malchut jest we właściwości niższe wody, i kiedy było uczynione nad nią pierwsze skrócenie, te wody obróciły się w śnieg. Jak powiedziano: "Ponieważ do śniegu powie on: "ukryj ziemię" – gdyż wcześniej śnieg znajdował się w wodzie. Dlatego że formą pierwszego naprawienia, które było uczynione nad nią, było obrócenie jej we właściwość śnieg. Będącej siłą pierwszego skrócenia. I wyszła z niej nieczystość dzięki tej sile – powstania śniegu w wodzie. I na skutek tego, że zastygły wody i stały się śniegiem, wyszła w niej nieczystość. Ponieważ każdy brak uważa się za nieczystość, odpady i klipot. Jednak na początku powstania braku, zanim on stał się zauważalny jako brak w czymkolwiek, nazywa się "nieczystością (zuhama)", i są to litery słów "to co znaczy (zo ma hi)". Ponieważ jest jakaś zmiana, która jeszcze jest nierozróżnialna jako brak. I kiedy otworzy się jako brak, to nazywa się "odpady" i klipot.

Dlatego przy obróceniu jej w śnieg, to jeszcze nie rozróżnia się jako brak w wodzie, a jak nieczystość. A następnie uderza po niej silny ogień, i powstają w niej odpady, i ona poczyna i staje się pustą. "Uderza po niej" siła ostrego sądu, która nazywa się silnym ogniem, i obraca tą nieczystość w odpady. I ta nieczystość rodzi w sobie odpady, i staje się pustą. "Rodzi w sobie" – ponieważ słowo ibur (zarodzenie) wskazuje, że ta forma jest rozróżnialna wyłącznie dzięki wytrzymaniu i powtórzeniu tego działania wiele razy, dopóki ona nie ukończy się.

I tak samo tu, nie staje się nieczystość odpadami natychmiast przy pierwszym uderzeniu silnego ognia, lecz te uderzenia powracają do niej wiele razy, dopóki ona nie staje się działającą, i wtedy staje się pustą. "I wtedy pocznie i staje się pustą" – dlatego że dzięki temu zarodzeniu, ona staje się pustą. I z tego miejsca, gdzie ona była na początku wyłącznie nieczystością, ona staje się miejscem odpadów, które nazywa się właściwością pusta22. I uczynione są cztery działania do tej pory, dopóki ona nie staje się właściwością pusta:

Światło staje się wodą.

Woda staje się śniegiem.

Pod oddziaływaniem uderzenia ognia staje się śnieg odpadami.

Wytrzymania czasu, dopóki nie staną się rozróżnialne odpady, żeby nazwać się właściwością pusta.

I chaotyczna – to wyjaśnienie, które powstało i było uczynione z odpadów i ustawiło się w nich. To wyjaśnienie jest ustawieniem masachu, ponieważ po tym stają się te odpady masachem Malchut, zatrzymując wyższe światło, żeby nie rozprzestrzeniać się niżej, przechodząc przez niego. I on zawraca wyższe światło z powrotem, podobnie do światła słońca, uderzającego po odbijającej warstwie i zawracającego się z powrotem na skutek grubości zawracającej warstwy. I to odbite światło staje się obłóczeniem wyższego światła, które nazywa się źródło. I to wyjaśnienie, które odbyło się i było uczynione z odpadów i ustawiło się w nich. Ponieważ na skutek tego, że te odpady stały się masachem, odpychającym i zawracającym wyższe światło z powrotem, żeby ono nie przeszło poniżej poprzez niego, i ta część światła, która powraca od niego do góry, staje się obłóczeniem na wyższe światło, w ten sposób, że ono staje się kli i miejscem otrzymywania wyższego światła i nazywa się wyjaśnieniem, ponieważ za pomocą niego zostały wyjaśnione odpady, jako dobro i ważny poziom. Ponieważ bez tych odpadów nie powstałby ten masach i nie stałby się kli dla miejsca otrzymywania wyższego światła. "I ustawiła się w nich" – ustawiła się w nich na stałe, żeby korzystać z nich jak ze źródła i miejsca otrzymywania tego światła.

Ciemność – jest to silny ogień, i ta ciemność ukrywa pustkę, ponad tymi odpadami, i ona ustawia się na skutek nich. Innymi słowy, ta ciemność nie oznacza tylko zniknięcia światła, czyli opróżnienie, lecz jest to właściwość działania pustki, podobnie do silnego ognia, spalającego i zabijającego jakąkolwiek istotę, której on dotyka, i pozostawia jej miejsce pustym. I dlatego ciemność – jest to silny ogień, spalający i niszczący wszystko. I on również niszczy i doprowadza do końca światło, znajdujące się na jego miejscu. I ta ciemność okrywa tą pustkę.

I nazywa się ciemnością a nie ogniem, ponieważ siła spalania w niej pochodzi od niej samej, dlatego że ona znajduje się nad odpadami, które nazywane są właściwością pusta, i otrzymują od nich. Ponieważ to jest wzajemnym oddziaływaniem właściwości sądu i miłosierdzia, kiedy Malchut wzniosła się w Binę, żeby ustawić się tam z masachem, który jest w niej. I ponieważ nie ma w Binie żadnego sądu i ognia, żeby mogła Malchut ustawić się z masachem, tak samo jak ustawiła się właściwość "chaotyczna", przebywa ta ciemność nad właściwością "pusta", gdzie działa silny ogień, obracający nieczystość w odpady i pustkę. I stąd otrzymuje ciemność siłę spalającego ognia, jak u silnego ognia we właściwości pustka.

I ta ciemność ukrywa pustkę, ponad tymi odpadami, i ona powstaje na skutek nich. Ponieważ otrzymuje od pustki tą potęgę silnego i spalającego ognia, i dlatego nazywa się drugim skróceniem, ponieważ ona nie jest nową siłą, a otrzymuje siły od pierwszego skrócenia, i nie ma tu odnowienia, oprócz wzniesienia w miejsce miłosierdzia, i odbywa się to skrócenie w Malchut w miejscu miłosierdzia, czyli Biny, i dlatego nazywa się drugim skróceniem.

18) "Duch Stwórcy"22 oznacza – duch świętości, który pochodzi od tworzącego życie. Ponieważ po tym, jak powstał masach w Malchut od właściwości ciemność, który nazywa się drugie skrócenie i znajduje się w miejscu Biny, został uczyniony na ten masach ziwug de-hakaa i przyciągnął nowy poziom Wa'K, poziom ducha (ruach), wychodzącego od tworzącego życie, Biny. Dlatego że teraz Malchut znajduje się w miejscu Biny.

Szybujący nad powierzchnią wód – po tym jak zawiał ten duch, została wyjaśniona jedna subtelność z tych odpadów, podobnie parowaniu nieczystości. A po tym, jak zawiał ten duch, i jest to poziom ruach, który on obłóczył za pomocą or chozer masachu, który nazywa się ciemność, i jest to duch tworzącego życie, została wyjaśniona dzięki temu siła właściwości pusta w masachu, w postaci bardzo subtelnych odpadów, podobnie do parowania nieczystości. Czyli w mierze wystarczającej dla zatrzymania wyższego światła, żeby wznieść or chozer.

Jednak, kiedy masach znajdował się w miejscu Malchut, tam ta pustka objawiła się w postaci grubych odpadów tak, że następnie wyjaśnił, otulił i oczyścił jeden raz i dwa razy, dopóki nie objawiło się w tej nieczystości, że nie ma w niej żadnej nieczystości. Przecież, ponieważ masach ciemności na początku jest tylko subtelnymi odpadami, to po wyjściu na jego poziom pierwszego światła, poziomu nefesz, a następnie kolejnego poziomu ruach, stąd już całkowicie oczyszcza się cała reszta nieczystości, i może otrzymać poziom wielkiego stanu gadlut, jak powiedziano: "i objawiło się światło"7.

I ono wyjaśnia się dla naprawienia masachu, i wznosi do góry or chozer, i okrywa, i otula, i obłacza wyższe światło. Ten or chozer wznosi "skrzydła" i obłacza proste światło. I oczyściła się, ponieważ te światła oczyszczają i wchłaniają odpady, które są w masachu, aż do stanu, kiedy masach opuszcza się na swoje miejsce, i wychodzi na niego poziom wielkiego stanu gadlut.

W ten sposób zostały wyjaśnione cztery działania, które były uczynione nad Malchut, która nazywa się ziemią, dopóki ona nie naprawiła się dla otrzymania wielkiego stanu gadlut, jak powiedziano: "i pojawiło się światło".

Śnieg, który staje się odpadami, które nazywane są pustka.

Masach, który zostaje ustawiony i poziom światła, wychodzący na ten masach, który nazywa się chaotyczna.

Drugie skrócenie, w miejscu właściwości miłosierdzia, Biny, która nazywa się ciemność.

Poziom nefesz i ruach, które wychodzą na masach tej ciemności, duch, który nazywa się "duch Stwórcy".

A następnie napisano: "I powiedział Stwórca: "niech objawi się światło" – poziom gadlut.

19) Kiedy "pustka" wyjaśnia się i oczyszcza się, wychodzi z niej wiatr (ruach) silny i potężny, jak powiedziano: "I Stwórca przychodzi, i silny i potężny wiatr, rozbijający góry i kruszący skały przed Stwórcą, – nie w wietrze Stwórca". Wyjaśnia się cztery działania w czterech widzeniach, które otworzyły się Elijau. I mówi się, że w tym czasie, kiedy właściwość pustka była wyjaśniona i oczyszczona, podczas zarodzenia właściwości "nieczystość lodu", i (ziemia) poczyna i staje się pustką, wychodzi z niej "silny i potężny wiatr, rozbijający góry i kruszący skały"24, który widział Elijau.

Została wyjaśniona "chaotyczność" i oczyściła się, i wyszedł z niej grom. Jak powiedziano: "A powietrze – grom. Nie w gromie Stwórca"24. Ponieważ w tym czasie, kiedy została wyjaśniona "chaotyczność" w postaci masachu, już została ukryta siła sądu w nim, i ona więcej nie "rozbija góry i kruszy skały", a uważa się w nim tylko jako grom.

I kiedy została wyjaśniona ciemność, połączył się z nią ogień, ponieważ w tym czasie, kiedy masach wzniósł się i ustawił się w Binie, połączyła się ciemność z ogniem w pustce. I wtedy skróciła się siła sądu gromu, i on pozostał wyłącznie ogniem, jak powiedziano: "A po gromie – ogień. Nie w ogniu Stwórca".

A następnie został wyjaśniony wiatr (ruach), i połączył się z nim "głos cienkiej ciszy", jak powiedziano: "a po ogniu – głos cienkiej ciszy"25. Dlatego że wówczas, kiedy masach ciemności otrzymał poziom ruach, już skróciła się siła sądu w nim do "głosu cienkiej ciszy", która została wyjaśniona w nim w postaci bardzo cienkich odpadów, i to – głos cienkiej ciszy, o którym powiedziano u Elijau.

W ten sposób, zostały wyjaśnione cztery widzenia, które otworzyły się Elijau, właściwości: "pustka", "chaotyczność", "ciemność" i "duch". Jak powiedziano: "Ziemia zaś była pusta i chaotyczna, i ciemność nad otchłanią i duch Stwórcy, szybujący nad powierzchnią wód"22. Dlatego że pustka – jest to "silny i potężny wiatr, rozbijający góry i kruszący skały". Chaotyczność – jest to grom, ciemność – to ogień, duch – to głos cienkiej ciszy.

20) Pustka – jest to miejsce, w którym nie ma żadnego koloru i żadnej formy, i ono w ogóle nie łączy się z formą. Po tym, jak zostały wyjaśnione cztery właściwości: pustka, chaotyczność, ciemność i duch ogólnie, one są wyjaśniane w postaci indywidualnej. I mówi się, że pustka nie przyjmuje w siebie ani koloru, ani formy. Ponieważ pustka – jest to pierwsze skrócenie. A chaotyczność – jest to masach, który został ustawiony dla dokonania ziwuga. A w tym czasie, kiedy odbyło się pierwsze skrócenie, był jeszcze poziom początkowy, gdzie jeszcze nie była rozróżniana żadna forma i kolor. I dlatego w pustce, która wyszła z powodu pierwszego skrócenia, również nie ma ani koloru, ani formy, dlatego że ona również jest początkową właściwością.

Kolor jest to transformacja, odbywająca się pomiędzy poziomami wychodzącymi na cztery stadia awijut w masachu, Hu'B Tu'M. A forma – jest to forma samego sądu, który również był jeszcze w początkowej postaci, i nie był zawarty w formie, ponieważ nawet forma sądu, która powstała z niego po tym, jak został ustawiony masach, właściwość źródła, który nazywa się pustka, również nie zawierał w początkowej formie pustki.

Teraz on z formą, lecz kiedy wpatrują się w niego, nie ma u niego w ogóle formy. I niemożliwym jest powiedzieć, że forma tego sądu w ogóle nie jest widoczna w pustce, ponieważ już powiedziano, że ona jest nieczystością, która stała się odpadami, pod oddziaływaniem uderzenia silnego ognia. Lecz to oznacza, że ona jest niedostępna spostrzeganiu i poznaniu, ponieważ w danym momencie przedstawia się jako forma odpadów. I kiedy ponownie zwraca się do tego, żeby zobaczyć tą formę, on już nie widzi jej i nie znajduje jej. I patrzy na to miejsce, gdzie ona była, a jej tam nie ma. I dlatego powiedziano: "Teraz on z formą, lecz kiedy wpatrują się w niego, nie ma u niego w ogóle formy".

Wszystko ma obłóczenie dla obłóczenia w niego, oprócz pustki. Ponieważ natura duchowego jest taka, że każda przyczyna obłacza się w to, co jest porodzone poprzez nią, czyli ona daje jemu siłę życia. I jeżeli to porodzenie staje się przyczyną innego porodzenia, to również obłacza się na niego i daje jemu siłę istnienia. I dalej w ten sam sposób tak, że jeżeliby została zlikwidowana jakakolwiek przyczyna, natychmiast zniknęłyby razem z nią wszystkie porodzenia, które doprowadziły do tego. I to działanie, kiedy każda przyczyna obłacza się w swój skutek, żeby dawać jemu siłę życia, nazywa się obłóczeniem.

Wszystko posiada odzienie dla obłóczenia w niego, oprócz pustki. Dlatego że obłaczają się jeden w drugiego, wyższy w niższego, każda przyczyna – w swój skutek, oprócz pustki, która nie ma żadnego obłóczenia, gdyż ona obłacza się w swego niższego, tego kto ją porodził. I ona podobnie ustawiła się sama po sobie, bez żadnej więzi z innymi, którzy zostali porodzeni od niej.

21) W "chaotyczna" już jest obraz i forma, i są to kamienie, które pogrążone w pieczęć "pustki". Dlatego że "chaotyczność" oznacza masach, ustawiony w Malchut dla ziwug de-hakaa. Siła sądu, która otworzyła się w Malchut z ustawionym masachem, nazywa się kamienie, ponieważ on twardy jak kamień w stosunku do wyższego światła, i nie pozwoli jemu przejść w kli Malchut. I ta forma w "pustce" jeszcze nie otworzyła się, a tylko w "chaotyczna". I dlatego, że na początku powstania "pustki", która była wywołana skróceniem światła, oddaliło się światło ze wszystkich dziesięciu sfirot, i nie była objawiona siła sądu w Malchut więcej niż w reszcie sfirot, przecież światło oddaliło się od nich w równej mierze.

Lecz następnie, na skutek naprawienia "chaotyczności", czyli ustawienia masachu w Malchut, który uczynił ziwug de-hakaa z wyższym światłem, nie pozwalając jemu przejść wewnątrz Malchut, i przyciągnął światło tylko wyłącznie w wyższe dziewięć sfirot, otworzyła się siła sądu w Malchut, gdyż ona została bez prostego światła. W ten sposób pozostała Malchut pogrążona w pieczęć "pustki", która była stworzona skróceniem. Przecież w "pustce" jeszcze nie było żadnej formy sądu. Lecz tylko po naprawieniu "chaotyczności" otworzyła się forma sądu, czyli forma "kamienie, pogrążone w pieczęć pustki" – pustej przestrzeni nie zawierającej światła.

Te kamienie wychodzą wewnątrz pieczęci, w którą są pogrążone. I stąd przyciągają dobro światu, w obłóczeniu. Teraz zostaje wyjaśniony ten zarys, który zostaje stworzony: że te kamienie, będące siłą sądu w masachu, które wyszły i ustawiły się wewnątrz pieczęci w Malchut, przyciągają światła na dobro światu w zarysie obłóczenia, czyli przyciągają proste światło i dzięki uderzeniu, wznoszą odbite światło, or chozer, obłaczające proste światło w zarysie obłóczenia. I one przyciągają proste światło na błago światu z góry w dół, i wznosząc odbite światło z dołu do góry, obłaczają proste światło. I ono nazywa się zarysem.

22) Kamienie dziurawe i wilgotne. Kamienie, znajdujące się w jaskiniach, z których zawsze wycieka woda, jak ze źródła, nazywane są wilgotnymi kamieniami, ponieważ one leżą na tym źródle i zamykają go. Dlatego woda przebija się poprzez dziury, które są w tych kamieniach i wycieka po kropelkach, zawsze wychodząc z nich. I te kamienie nazywane są "chaotyczność", również dziurawe i wilgotne, ponieważ one naprawione są masachem, wznoszącym or chozer, jak i wilgotne kamienie, zawsze wyprowadzające z siebie wodę.

"Pustka" oznacza – "wilgotne kamienie", będące potężnymi skałami. I nazywane są one wilgotnymi kamieniami, ponieważ woda wychodzi z nich. Dlatego wyżej Zohar nazywa ten masach źródłem.

Te kamienie wiszą w powietrzu. Ponieważ wówczas, kiedy "chaotyczność" nie jest naprawiona poprzez masach dla ziwug de-hakaa, to uważa się, że te kamienie opuszczają się i pogrążają się w pieczęć pustki, będącej skróceniem i siłą sądu. Jednak "chaotyczność", o której się tu mówi, kiedy jest naprawiona w uderzeniowym połączeniu, to uważa się, że wznosi się z pieczęci "pustki" i znajduje się w "powietrzu (awir)", czyli w świetle hasadim. Ponieważ, chociaż Malchut nie może otrzymać prostego światła, jednak or chozer może otrzymać. I ten or chozer wznosi ją w awir.

I te wilgotne kamienie, czyli Malchut naprawiona masachem, wzniosły się z pogrążenia w "pustkę" i wiszą w "powietrzu". Czyli one wyszły z ciemności i otrzymały światło hasadim. I powiedziano w księdze Jecira: "dziesięć a nie dziewięć". Żebyś nie pomyślał, że na skutek siły skrócenia i masachu, który został ustawiony w Malchut, pozostała Malchut zupełnie pustą bez światła, i nie znajduje się w łączności dziesięciu sfirot. Ponieważ nie jest to tak, przecież ona otrzymuje swoje świecenie od or chozer wznoszonego poprzez nią z dołu do góry. I ten or chozer schodzi również w Malchut, dlatego że or chozer – jest to światło hasadim, na które nie było skrócenia. Dlatego Malchut również uważa się całkowitą sfirą, jak i dziewięć pierwszych. I jest ich "dziesięć a nie dziewięć".

Czasami te wilgotne kamienie wiszą w powietrzu, ponieważ wznoszą się stąd, z pieczęci "pustki", do góry. A czasami, w pochmurny dzień, one ukrywają się i wznoszą wody z otchłani, żeby nasycać poprzez nie "pustkę". Wyjaśnienie. Ponieważ w tym czasie, kiedy niżsi są godni i zajmują się Torą i dobrymi uczynkami, żeby wznieść Ma'N, oni naprawiają Malchut za pomocą masachu i ziwug de-hakaa, i ona przyciąga proste światło z góry w dół i obłacza proste światło poprzez swój or chozer z dołu do góry. I wtedy "chaotyczność" nazywa się "wilgotne kamienie", wiszące w powietrzu, dlatego że one wznoszą się stąd do góry. Ponieważ or chozer, który wznoszą "wilgotne kamienie", wznosi ich z pieczęci pustki i wznosi ich w powietrze, światło hasadim.

Jednak w czasie, kiedy niżsi psują swoje działania, psuje się również naprawienie masachu, które było uczynione w Malchut, i ona nie jest godna ziwuga de-hakaa z wyższym światłem. I wtedy mówi się, że światło odchodzi i ustawia się podobnie jak w pochmurny dzień, kiedy słońce nie świeci. I wilgotne kamienie ponownie ukrywają się w pieczęci "pustki". Malchut opuszcza się w pieczęć pustki i ukrywa się, podobnie jak w pochmurny dzień, i wyprowadza wody z otchłani, czyli sądy, i nasyca tymi wodami pustkę. Czyli ona wzmacnia tą pustkę, żeby objawiła się jej potęga, i dzięki temu niżsi dokonają powrotu i polepszają swoje działania. I to oznacza, że "Stwórca wszystko stworzył tak, żeby bali się Go".

I wtedy jest radość i lekkość. Przecież "pustka" rozprzestrzeniła się po całym świecie. Czyli z jednej strony, jest obecna radość, dlatego że za pomocą tego niżsi dokonują powrotu i przyciągają mochin, i radość napełnia światy, lecz z drugiej strony jest lekkomyślność, ponieważ "pustka" rozprzestrzeniła się po światach, i powiększył się duch lekkomyślności, duch klipot i sądu, na skutek rozprzestrzenienia "pustki".

23) "Ciemność" – jest to czarny ogień mocny kolorem, dlatego że żaden kolor nie może zapanować nad czarnym kolorem i zmienić go. I ona – czerwony ogień, silny obrazem, dlatego że czerwony kolor pozostawia silniejszy obraz niż reszta kolorów. I ona – zielony ogień, silny obrazem, dlatego że pełnię każdego obrazu osiąga się poprzez zielony kolor. I ona – biały ogień, główny kolor dla wszystkich kolorów.

Po tym, jak Zohar wyjaśnia pojęcia "pustka" i "chaotyczność", on wyjaśnia pojęcie "ciemność". Jest kilka nazw dziesięciu sfirot i to Hochma i Bina, Tiferet i Malchut. Ponieważ nazwy ich zmieniają się zgodnie z naznaczeniem i ich działaniem. W postaci osnów tych sfirot nazywane są Hu'B Tu'M: woda, ogień, wiatr i ziemia. W stosunku do masachu i właściwości Malchut, które są w sfirot, nazywane Hu'B Tu'M czterema kolorami: biały, czerwony, zielony i czarny. Z punktu widzenia stosunku reszty sfirot do kolorów, wychodzących od właściwości Malchut, nazywane Hu'B Tu'M: całość, obraz, wizerunek, kolor.

Również wiedz, że ogólnie ma odniesienie pierwsze skrócenie do sfiry Hochma, a drugie do sfiry Bina, dlatego że drugie skrócenie wzniosło się tylko do miejsca Biny, a nie do sfiry Hochma znajdującej się powyżej niej. I dlatego pozostała Hochma w pierwszym skróceniu. I w stosunku do tego, uważa się osnową sfiry Hochma właściwość woda. To wskazuje na to, że tam nie ma siły skrócenia i sądu. A osnową sfiry Bina jest ogień, ponieważ wszystkie sądy budzą się od niej. I dlatego wyjaśnia Zohar, że "pustka" – jest to właściwość woda i śnieg, ponieważ ona jest działaniem pierwszego skrócenia. A w stosunku do ciemności, będącej działaniem drugiego skrócenia, wyjaśnia Zohar, że jest to właściwość ognia, ponieważ ma ona odniesienie do Biny, będącej właściwością ognia. I tak zostało wyjaśnione, dlaczego ciemność nazywa się ogniem.

A teraz wyjaśnimy Hu'B Tu'M, które nazywane są czterema kolorami, i Hu'B Tu'M które nazywane są całość, obraz, wizerunek i kolor. Kolory wychodzą od masachu w Malchut na skutek ziwug de-hakaa w niej, wznoszącego dziesięć sfirot Hu'B Tu'M z dołu do góry, nazywanych rosz, i dziesięć sfirot Hu'B Tu'M z góry w dół, które nazywane są guf, które ozdabiają się w kolory z dołu. I tylko w dziesięciu sfirot, znajdujących się z góry w dół i nazywanych guf, wyszły cztery kolory Hu'B Tu'M, lecz nie w dziesięciu sfirot rosz. Dlatego że kolory wychodzą od Malchut, i ponieważ ona jest przyczyną Hu'B Tu'M, wychodzących w guf, dlatego oni ozdobili się w kolory. Wówczas jak w rosz, ponieważ ona znajduje się poniżej niego, właściwość sądu w niej nie może wznieść się powyżej swojego miejsca znajdowania się.

Dlatego Hu'B Tu'M dziesięciu sfirot rosz nazywane są całość, obraz, wizerunek i kolor. Hochma – tylko całość i korzeń, i nie ma w niej nawet obrazu tych farb. W Binie jest obraz. W Tiferet jest wizerunek, bardziej bliski do koloru. Prawdziwy kolor znajduje się tylko w Malchut de-rosz, ponieważ kolor, będący sądem, nie może wznieść się wyżej swojego miejsca.

Cztery właściwości, które znajdują się w Hu'B Tu'M de-rosz, objawiają swoją siłę i potęgę również w czterech kolorach: białym, czerwonym, zielonym i czarnym, które znajdują się w Hu'B Tu'M de-guf. Dlatego ciemność – jest to czarny ogień, silny według kolorów, dlatego że Malchut de-guf nazywa się czarnym kolorem. I schodzi do niej szczególna siła od jej koloru, w Hu'B Tu'M de-rosz. Dlatego ma ona wielkie panowanie w stosunku do koloru, gdyż nie otrzymuje zmian od oddziaływania reszty kolorów.

Czerwony ogień, silny w wizerunku, jest to Bina de-guf, która posiada czerwony kolor. Ma ona więcej panowania w obrazie, który otrzymuje od Hu'B Tu'M de-rosz. Zielony ogień silny w wizerunku – jest to Tiferet de-guf, który posiada zielony kolor, i ma on więcej panowania w wizerunku, który otrzymuje od Hu'B Tu'M de-rosz. Biały ogień – jest to główny kolor ze wszystkich kolorów, Hochma de-guf, posiadająca biały kolor, zawierający wszystko. Ponieważ otrzymuje pierwszeństwo od Hu'B Tu'M de-rosz i staje się również i w guf głową wszystkich farb.

Ciemność jest silna we wszystkich rodzajach ognia, i ona następuje na "pustkę", ponieważ zawiera siłę sądu wszystkich czterech rodzajów ognia w Binie. Dlatego ciemność następuje i wzmacnia się nad Malchut "pustką", dlatego że likwiduje siłę sądu pustki z Malchut i łagodzi właściwością miłosierdzia, które jest w niej. Ponieważ na początku Bina przyjmuje w siebie Malchut "pustkę" i następnie ona przeobraża tą Malchut we właściwość miłosierdzia w niej. "Następuje" – oznacza, że walczy z nią celem pokonania jej. "Następuje na pustkę" – oznacza, że przesila ją i likwiduje siłę sądu w niej.

Ciemność – jest to ogień, niosący w sobie cztery kolory. I ona jest czarnym ogniem tylko wyłącznie podczas następowania na pustkę. Dlatego że ciemność według istoty swojej jest Biną, która nazywa się ogniem. Hochma, Bina, Tiferet i Malchut są obłóczone w niej w cztery kolory, biały, czerwony, zielony i czarny, niebędące czarnym ogniem. I nazywa się ciemność, co oznacza czarny ogień, tylko w tym czasie, kiedy ona działa następując na pustkę, żeby złagodzić ją właściwością miłosierdzia, która jest w niej.

O tym powiedziano: "I osłabły oczy jego, przestając widzieć, i zawołał on Esawa". Dlatego, że Icchak – jest to Bina, gdyż praojcowie – jest to HaBa'D, i w tym czasie, kiedy on chciał skłonić Esawa, on powinien wtedy połączyć się z Malchut, i na skutek tego "osłabły oczy jego, przestając widzieć"28 – czyli sama Bina skróciła się na skutek jej połączenia z Malchut, która nazywa się czarny ogień. I wtedy on zawołał Esawa, i siłę sądu, która zawarta jest w pustce dlatego, żeby podporządkować jego świętości. W ten sposób, podczas działania Biny, celem podporządkowania pustki, ona nazywa się czarnym ogniem.

Likiem zła jest ciemność. Icchak, który pokojowo ma odniesienie do zła, do Esawa, nazywa się wtedy ciemność, która zapanowała nad nim dlatego, żeby napaść na niego. Tu wyjaśnia się cytat: "I osłabły oczy jego, przestając widzieć" – ponieważ Icchak pokojowo odnosi się do Esawa, który jest właściwością zła, dlatego napadł na niego lik zła, czyli ciemność. I on pokojowo odnosi się do Esawa, ponieważ ona zapanowała nad nim dlatego, żeby napaść na niego. Ponieważ kiedy ona przebywa nad nim, napada na niego i zwycięża go. I po tym jak on przebywa w źle, to nazywa się ciemnością. I stąd można zobaczyć, że Bina nazywa się ciemnością tylko wówczas, kiedy działa celem złagodzenia siły sądu "pustki", którą otrzymała od Malchut. Dlatego że w tym czasie, chcąc nie chcąc, pogrąża się w "pustce", żeby zwyciężyć ją. I dlatego ona okrywa się ciemnością i staje się czarnym ogniem.

24) "I duch Stwórcy (Elohim)"22. "Duch" – jest to głos panujący nad chaotycznością, i następujący na nią, i kierujący nią we wszystkim, gdzie jest to niezbędne. Dlatego że naprawienie masachu w drugim skróceniu nazywa się ruach. Gdyż ten masach wznosi or chozer i przyciąga poziom światła w dziesięć sfirot na poziomie ruach. I ponieważ on wychodzi od Biny, to ma na imię Elohim. I dlatego poziom, wychodzący na ten masach, nazywa się "ruach Elohim"22, ponieważ jest duchem świętości, wychodzącym od tworzącego życie (Elohim chajim), Biny. Ten poziom ruach uważa się światłem Z'A, ponieważ ruach – jest to Z'A, i on nazywa się głos.

Duch – jest to głos, panujący nad chaotycznością. Gdyż tu mówi się o drugim skróceniu, które nazywa się ciemność, i masachu, który nazywa się ruach, a wyżej – pierwsze skrócenie, które nazywa się pustka, i masach, który nazywa się chaotyczność. Dlatego drugie skrócenie nazywa się ciemność, panuje nad pustką, następuje na nią i podporządkowuje ją. A masach drugiego skrócenia, ruach, panuje nad masachem pierwszego skrócenia, chaotyczność, następuje na niego, żeby włączyć go w siebie, i żeby mógł on przyjąć duch tworzącego życie (Elohim chajim) z Biny.

I dlatego duch – jest to głos, poziom Z'A, pochodzący od tworzącego życie Elohim chajim, który nazywa się "głos, panujący nad chaotycznością", czyli znajduje się nad masachem pierwszego skrócenia, który nazywa się chaotyczność. I to duch atakuje ją i panuje nad nią, żeby sterować nią we wszystkim, gdzie jest to niezbędne. Innymi słowy, żeby on mógł przyciągnąć do siebie wszystkie niezbędne mochin – na początku on przyciąga do siebie duch życia od Biny, a następnie Ga'R od Biny, jak w cytacie "i zjawiło się światło", który jest opisany wyżej.

I do tej pory, dopóki siła masachu chaotyczności panuje, on nie może przyciągnąć od Biny nic, dlatego że każda właściwość otrzymuje wyłącznie od właściwości, która odpowiada jej, lecz w żaden sposób nie wyżej swojej właściwości. I dlatego, dopóki siła tego masachu chaotyczności panuje nad Malchut, to, ponieważ jest to jej własna właściwość, Malchut nic nie może otrzymać od Biny. Jednak po tym, jak osiągnęła siłę masachu drugiego skrócenia, który nazywa się ruach, przychodzący od Malchut, która włączyła się w samą Binę, i zaczęła na skutek tego istnieć podobnie do Biny, to już może otrzymać od Biny, dlatego że stała się dzięki temu dokładnie podobną do określonej właściwości. Dlatego masach właściwości ruach, panuje nad masachem chaotyczności, następuje na niego, żeby zlikwidować go. I wtedy on może przyciągnąć wszystko, co jest niezbędne dla Malchut – czyli Wa'K i mochin od Biny, dlatego że nie jest dokonywane naprawienie w Malchut w sposób inny, jak tylko za pomocą mochin de-Bina.

Kamienie są pogrążone w otchłani, i z nich wyciekają wody. Dlatego nazywane są one powierzchnia wód. Wyjaśnienie. Naprawienie masachu w Malchut nazywa się kamienie, dlatego że na skutek niego kamienieje Malchut, żeby nie przyjmować w siebie wyższego światła, i dzięki temu jest czyniony na nią ziwug de-hakaa. Dlatego ten masach jest pogrążony i ustawia się w otchłaniach Malchut. I na skutek ziwug de-hakaa wycieka stąd woda, dlatego powiedziano: "i duch Stwórcy, szybujący nad powierzchnią wód". Dlatego że te kamienie, przedstawiające sobą masach, nazywane są "powierzchnia wód" – przecież na skutek ich ziwuga wyciekają wody, czyli mochin.

W masachu pierwszego skrócenia, który nazywa się chaotyczność, kamienie, pogrążone w pieczęć pustki, wychodzą z tej pieczęci, w którą były pogrążone. A tu, w masachu właściwości ruach, kamienie pogrążone są w otchłani, i z nich wyciekają wody. I należy zrozumieć różnicę pomiędzy pieczęcią i pustką, i pogrążeniem w otchłań. Pierwsze skrócenie nazywa się pustka, a nie otchłań. Jednak drugie skrócenie nazywa się otchłań, jak powiedziano: "i ciemność nad otchłanią", co oznacza – tylko źródło wód. Dlatego że właściwość pustki w nim już jest złagodzona wzniesieniem go w Binę. I pozostaje od niego tylko wyłącznie źródło wód.

Duch – jest to głos, szybujący i panujący nad chaotycznością. Przecież powiedziano: "głos Stwórcy nad wodami", i również powiedziano: "i duch Stwórcy szybujący nad powierzchnią wód". Stąd dowiemy się, że w masachu drugiego skrócenia, który nazywa się "duch Stwórcy", nie ma nic od pieczęci pustki, jak w masachu chaotyczność, ponieważ on panuje nad chaotycznością i następuje na nią, i panuje nad nią, żeby sterować nią. I dlatego w nim jest wyłącznie właściwość od drugiego skrócenia, które nazywa się otchłań i źródło wód. Czyli źródło mochin, dlatego że siła sądu pustki zaprzestała i zniknęła stąd.

Dlatego ona nazywa się wodami, jak powiedziano w cytacie: "I duch Stwórcy szybujący nad powierzchnią wód". Przecież kamienie są pogrążone w otchłań i wody wychodzą z nich. Ponieważ Malchut skamieniała, nie życząc sobie otrzymywać światła, nie z powodu siły sądu pieczęci pustki, lecz skamieniała nie życząc sobie otrzymywać światła i odpychając go w ziwug de-hakaa, lecz wyłącznie dlatego, żeby wyciągnąć wody i przyciągnąć poziom światła z góry w dół, i obłóczyć go w swój or chozer z dołu do góry. I dlatego ona nazywa się powierzchnia wód, dlatego że skrócenie nazywa się powierzchnia otchłani, jak powiedziano: "i ciemność nad powierzchnią otchłani".

Właściwość masachu nosi nazwę powierzchnia wód. Dlatego, że jak skrócenie tak i masach nie pojawili się tu z powodu sądu, lecz celem zdobyć wodę. Przecież duch (ruach) sterował i następował na tą powierzchnię, która nazywa się powierzchnia otchłani, poziom ruach, który wyszedł na ten masach, sterował i podtrzymywał tą powierzchnię, która nazywa się powierzchnia otchłani, jak również następował na tą powierzchnię otchłani. Dlatego że na początku sterował i podtrzymywał powierzchnię otchłani, żeby zdobyć wodę w ziwug de-hakaa, a następnie następował na nią, żeby zlikwidować całkowicie, dopóki w tej nieczystości nie będzie więcej żadnej nieczystości. I odbywa się to w tym czasie, kiedy on pragnie przyciągnąć mochin de-Ga'R, jak powiedziano: "i zjawi się światło".

Duch sterował i następował na tą powierzchnię, która nazywa się powierzchnią otchłani, zgodnie z tym, na ile było jemu niezbędne to i inne. Ponieważ w tym czasie, kiedy on potrzebuje poziom hasadim od Biny, który nazywa się woda, on steruje i podtrzymuje powierzchnię otchłani, a w tym czasie, kiedy potrzebuje przyciągnąć mochin de-Ga'R, likwiduje ją dlatego, żeby była możliwość przyciągnąć mochin de-Ga'R od Biny.

25) Nad chaotycznością panuje imię Szadaj, które oznacza granicę i ukończenie rozprzestrzenienia światła. "Kiedy powiedział światu: "wystarczy, więcej nie rozprzestrzeniaj się". I ponieważ "ziemia", czyli Malchut, przebywa we właściwości pustka, panuje nad nią imię Szadaj w postaci granicy i ukończenia światła. Dlatego że to światło nie mogłoby rozprzestrzenić się w nią, z powodu panującej nad nią siły sądu. W ten sposób, światło zawarte jest nad nią, a ona jest ukończeniem na niego, i to nazywa się ustawieniem imienia Szadaj.

Nad chaotycznością przebywa imię Cwaot. Ukończenie każdego parcufa w masachu Jesod nazywa się cwaot, jak powiedziano: "Znakiem on dla wojsk (cwaot) Jego" – dlatego że wskazuje na ziwug, który dokonuje się wyłącznie na ten masach. I od niego rodzą się i wychodzą wszystkie wojska Stwórcy. I ponieważ chaotyczność – jest to ustawienie masachu w ziwugu, wychodzi, że Malchut nabyła Jesod, który nazywa się cwaot.

Nad ciemnością panuje imię Elohim, ponieważ ciemność – jest to drugie skrócenie, wzniesienie Malchut w Binę, a Bina nazywa się imieniem Elohim. W ten sposób, ziemia, Malchut, która włączyła się w ciemność, nabyła dzięki temu imię Elohim od Biny.

Nad tym duchem panuje imię AWA'Ja, dlatego że ruach – jest to ustawienie masachu drugiego skrócenia w Malchut, która przyciągnęła poziom Z'A, który nazywa się głos, od Biny. Duch (ruach) – jest to głos, panujący nad chaotycznością i sterujący nią we wszystkim, co jej niezbędne.

Od strony masachu chaotyczność, Malchut jeszcze nie była przydatna dla mochin de-Ga'R, które noszą imię AWA'Ja, ponieważ siła sądu pieczęci pustki panowała nad nią. Jednak po tym, jak ona sięgnęła do masachu de- Bina, we właściwości "kamienie pogrążone w otchłani, i z nich wycieka woda", w którym nie ma żadnego sądu, lecz ten masach stał się kamienny, żeby zatrzymywać wyższe światło i dokonywać ziwug de-hakaa, przyciągając poziom hasadim od Biny, teraz Malchut już może otrzymywać również mochin de-Ga'R, które nazywane są AWA'Ja. I o nich powiedziano: "i objawi się światło" – czyli imię AWA'Ja. Dlatego mówi się, że nad duchem panuje imię AWA'Ja.

26) Powiedziano: "Silny i potężny wiatr, rozbijający góry… nie w wietrze (ruach) Stwórca (AWA'Ja)"24 – w ruach nie znajduje się AWA'Ja, dlatego że potężny wiatr wychodzi z właściwości pustki, ponieważ nad pustką panuje tylko imię Szadaj. I również o grzmotach, które wychodzą z chaotyczności, powiedziano: "nie w grzmotach Stwórca"24 – tylko imię cwaot panuje nad nim. Również o ogniu, wychodzącym z ciemności powiedziano: "nie w ogniu Stwórca" – ponieważ tylko imię Elohim panuje nad nim.

Jednak o głosie cienkiej ciszy, który wychodzi od ducha Stwórcy, nad którym panuje imię AWA'Ja, powiedziano: "i było, kiedy usłyszał to Elijau, ukrył on twarz swoją płaszczem i wyszedł, stając w wejściu do jaskini, i powstał głos, który zwrócił się do niego: "Co jest tobie potrzebne tu Elijau?". W ten sposób, za pośrednictwem pierwszych trzech właściwości on nie wyszedł z jaskini, lecz tylko w tym momencie, kiedy usłyszał cienki głos ciszy, natychmiast wyszedł z jaskini i stał się godny liku Stwórcy, ponieważ tu jest imię AWA'Ja, i znał on i wiedział, że Stwórca (AWA'Ja) mówi z nim.

27) W imieniu AWA'Ja jest cztery części, cztery litery, które wskazują na części ciała człowieka i jego organy, i jest ich odpowiednio cztery i dwanaście. I tu wyjaśnia się dwunastoliterowe imię, które było dane Elijau w jaskini, czyli trzy imiona AWA'Ja, w każdym z których cztery litery, razem dwanaście. Jak również – dwunastoliterowe imię, które symbolizuje ciało człowieka. Ponieważ są w nim trzy imiona AWA'Ja:

W jego rosz, która nazywa się HaBa'D.

W jego guf do tabura, który nazywa się HaGa'T.

W guf od jego tabura i niżej, który nazywa się NeH'I.

I one w nim znajdują się w kropce segol: Hochma i Bina w prawej i lewej stronie, i Daat pośrodku, Hesed i Gwura w prawej i lewej stronie, i Tiferet pośrodku, Necach i Hod w prawej i lewej stronie, i Jesod pośrodku.

Każda z trzech środkowych sfirot, Daat, Tiferet i Jesod, uważa się w dwóch właściwościach zachar i nukwa. I dlatego są trzy części w ciele człowieka, rosz, guf i reglajim (głowa, ciało i nogi). I w każdej części – cztery organy. Cztery organy rosz (głowy) – jest to HaBa'D, Hochma, Bina, Daat, gdzie Hu'B, Hochma i Bina – jest to jud-hej, a Daat – jest to waw-hej. I tak samo w części, która nazywa się guf, są cztery organy, gdzie Hu'G (Hesed i Gwura) – jest to jud-hej, a Tiferet – jest to waw-hej. I tak samo w części, która nazywa się reglajim, są cztery organy, gdzie Necach i Hod – jest to jud-hej, a Jesod i atara (wieniec) – jest to waw-hej. I jest to dwunastoliterowe imię, które symbolizuje ciało człowieka.

I objawi się światło

28) I powiedział Stwórca: "Niech będzie światło! I objawiło się światło"7. Z cytatu "i objawi się światło" rozpoczyna się otwarcie tajemnic, w jaki sposób stworzony świat w postaci indywidualnej. Do tej pory było wspomniane stworzenie świata ogólnie, czyli w cytacie "Na początku stworzył Stwórca", a następnie ponownie ogólnie staje się ogólnym i indywidualnym i ogólnym.

Wyjaśnienie. Na początku wspomnianego stworzenia świata w postaci ogólnej, w pierwszym cytacie: "Na początku stworzył Stwórca niebo i ziemię", nie wspomniane są żadne detale, jak były stworzone niebo i ziemia. Lecz następnie wspomniane są wszystkie te detale działania początku stworzenia, od pierwszego cytatu "i objawi się światło", do cytatu "I zobaczył Stwórca wszystko stworzone przez Niego, i dobre". "I ukończone były niebo i ziemia". W ten sposób, teraz stało się ogólne, czyli pierwszy cytat, ogólnym i indywidualnym i ogólnym. Dlatego że cytat "na początku" jest pierwszym rodzajem ogólnego, a zaczynając od cytatu "i objawi się światło" i dalej – jest to indywidualne. A cytat "i zobaczył"31 jest ostatnim rodzajem ogólnego.

29) Do tej pory wszystko znajdowało się w powietrzu, które przekazywane jest od nieskończoności. Dlatego nie ma trudności w pytaniu, przecież już powiedziano: "i ziemia była pusta i chaotyczna", co jest indywidualnym detalem stworzenia, a nie jego ogólną postacią. Dlatego mówi się, że "do tej pory wszystko znajdowało się w powietrzu". Innymi słowy, nie znajdowało się w świecie, czyli w Z'A, a było wyłącznie poziomem awir – światło nefesz i ruach w kli Keter i Hochma. Jak powiedziano: "i duch Stwórcy, szybujący nad powierzchnią wód". I dlatego to jeszcze nie uważa się stworzeniem świata w indywidualnych jego detalach, dlatego że brakuje Ga'R, i uważa się, że to stworzenie jeszcze włączone jest w nieskończoność, czyli jeszcze nie odbyło się otwarcie.

Ponieważ ta siła rozprzestrzeniła się w wyższej sali, która nazywa się Elohim, napisano o niej wypowiedź: "I powiedział Stwórca (Elohim)". Wyższa sala – jest to parcuf ISZSu'T, będący drugą salą A'A. I na początku wyszła ta sala z rosz A'A, i to "aszer (rosz)", który wyszedł z reszit, a ISZSu'T – jest to imię Elohim, pięć liter którego – jest to KaHa'B Tu'M. I kiedy on wyszedł z rosz de-A'A, to pozostało w nim tylko dwie litery MI od Elohim, poziom awir w kelim Keter i Hochma, które nazywane są MI. I wtedy zaprzestało świecić w sali imię Elohim, gdyż jemu brakowało liter ELE imienia Elohim. A następnie, za pomocą wyższego świecenia, powróciły w parcuf ISZSu'T trzy litery ELE, i ponownie dopełniło się imię Elohim i zaczęło świecić w sali, i wyszedł w niej poziom Ga'R.

I ponieważ ta siła rozprzestrzeniła się w wyższej sali – czyli powróciły trzy litery ELE w salę, która nazywa się Elohim, i to jest dopełnieniem pięciu liter Elohim, napisano o nim powiedziane – czyli napisano o nim słowo: "i powiedział", co oznacza ziwug dla przekazania Ga'R. I to jest pierwszą indywidualną szczególnością stworzenia świata, przecież do tego nie było napisane słowo: "i powiedział", który jest indywidualną szczególnością. I chociaż "be-reszit" również jest wypowiedzią, która razem z resztą tworzy dziesięć wypowiedzi początku stworzenia, lecz nie napisano w nim: "i powiedział", gdyż ono ma odniesienie do właściwości ogólnego, a "i powiedział" – jest to indywidualne. W ten sposób wypowiedź: "I powiedział Stwórca: Niech powstanie światło" jest początkiem indywidualnych elementów stworzenia świata.

30) "I powiedział" – jest ustawieniem jak pytania tak i wiedzy. Dlatego że "i powiedział (wa-jjomer)" składa się z liter "kto światło (mi or)", i to wskazuje na powstanie pytania, czyli parcuf ISZSu'T. I to jest MI, które stoją w pytaniu, w odróżnieniu od wyższych Aw'I, od których te mochin nie są przyciągane, dlatego że oni nie ustawiają się w pytaniu, będąc właściwością "niepoznawalne powietrze".

"I powiedział" – wskazuje na siłę, która wznosi, i to wzniesienie odbywa się w ciszy. Wyjaśnienie. "I powiedział" – to Aba, Elohim – to Ima, czyli niższe Aw'I, które nazywane są ISZSu'T. I już zostało wyjaśnione, że urodzenie mochin gadlut, odbywa się dzięki powrotowi liter ELE Biny z miejsca w Zo'N w Binę, dla dopełnienia imienia Elohim. "I powiedział" – wskazuje na siłę, która wznosi, czyli siłę, która wzniosła litery ELE z miejsca w Zo'N w miejsce Biny, ponieważ to wzniesienie dokonuje się za pośrednictwem świecenia Aba, na które wskazuje słowo "i powiedział". I wzniesienie, które dokonywane jest świeceniem Aba, czynione nim w ciszy. Innymi słowy, świecenie hochmy nie jest poznawalne poza nią, jest to światło ukryte na swoim miejscu, na skutek braku światła hasadim, ponieważ hochma nie świeci bez obłóczenia od strony światła hasadim.

Światło przychodzi z nieskończoności na początek myśli – czyli w istocie Biny, w jej Ga'R, które nazywane są początkiem myśli, lecz nie w siedem niższych sfirot tej myśli. Dlatego że Ga'R mogą utrzymać światło hochma bez obłóczenia hasadim, i dlatego światło rozprzestrzenia się w nich, bez względu na to, że hasadim są tam nieobecne. Jednak siedem niższych sfirot, nie mogą otrzymać światła hochma bez obłóczenia w światło hasadim. Dlatego, na skutek braku tam światła hasadim, nie może rozprzestrzenić się w nich światło hochma.

I powiedział Stwórca (Elohim) – oznacza, że teraz urodziła ta sala nasienie świętości, dlatego że ona była w ciąży. Sala – jest to Bina, która nazywa się ISZSu'T. Nasienie świętości – jest to Zo'N. I mówi się, że teraz, po tym jak Aba, na którego wskazuje słowo "i powiedział", wzniósł litery ELE i powrócił ich do Imy, która nazywa się MI, dopełniły się w niej litery Elohim, urodził tą salę, czyli Ima, Zo'N, którzy zlani z literami ELE, i z którymi ona była w ciąży.

Wyjaśnienie. Na skutek tego, że litery ELE znajdowały się w upadku na poziomie Zo'N, w czasie wyjścia Biny z rosz, one stały się jednym poziomem z Zo'N. Ponieważ taka jest reguła – wyższy opuszczający się do niższego staje się jak on. I tak samo niższy, wznoszący się do wyższego, staje się jak on. I dlatego w tym czasie, kiedy świecenie Aba wzniosło litery ELE w miejsce Biny, wznieśli się razem z nimi i Zo'N, zlani z nimi jak jeden poziom, i Zo'N również połączyli się z Biną. I to oznacza, że Bina zaszła w ciążę z tymi Zo'N, dlatego że Zo'N zlali się z nią, stali się w stosunku do niej świętym nasieniem. Przecież, kiedy oni zlani są z nią, nie otrzymują mochin świętości od Aba, jak i sama Bina. I to oznacza, że "zarodek karmi się tym, czym karmi się jego matka".

Bina urodziła Zo'N w ciszy, a ten kto jest urodzony, jest słyszalny na zewnątrz. Na pierwsze spojrzenie wydaje się dziwnym – przecież urodziła jest jednym i tym samym pojęciem z urodzonym. I jeżeli ona urodziła w ciszy, jasnym jest, że urodzony nie był słyszalny na zewnątrz. Jednak tu odbywają się dwa urodzenia:

Urodzenie mochin dla Zo'N, kiedy oni jeszcze znajdowali się wewnątrz Biny.

Urodzenie Zo'N, żeby wyprowadzić ich z miejsca Biny na własny poziom.

W tym urodzeniu mochin, które były czynione dzięki wzniesieniu liter ELE w miejsce Biny, przy którym Bina powraca w rosz A'A, mochin określane są jako świecenie w ciszy, bez rozprzestrzenienia na zewnątrz, na skutek braku hasadim. I powiedziane "urodziła w ciszy" wskazuje na urodzenie mochin. Jednak urodzenie samych Zo'N i wyjście ich z miejsca Biny na własne miejsce, odbyło się na skutek ziwuga Biny na masach de-Zo'N, który wyprowadził poziom hasadim, żeby obłóczyć światło hochma w hasadim. I wtedy ona rodzi Zo'N i opuszcza ich na własne miejsce. I teraz po tym, jak hochma obłóczyła się w hasadim, mochin są słyszalne na zewnątrz, czyli dokonywane jest ich rozprzestrzenienie.

I ten, kto urodził dla Zo'N, urodził ich w ciszy, czyli Zo'N zupełnie nie byli słyszalni. A to wskazuje na urodzenie mochin dla Zo'N, kiedy oni jeszcze znajdowali się wewnątrz Biny, i wtedy są niesłyszalni. Po wyjściu Zo'N z Biny pojawia się głos, który jest słyszalny na zewnątrz. To wskazuje na wyjście Zo'N z Biny na swoje własne miejsce. Odbywa się to po wyjściu poziomu hasadim na masach Zo'N, i wtedy obłacza się hochma w hasadim, i dokonywane jest jej rozprzestrzenienie na zewnątrz dlatego, żeby świecić niższym.

Należy wiedzieć, że cała przyczyna urodzenia Z'A, wyprowadzenie go z Biny – jest to ziwug na masach Z'A, celem przyciągnięcia poziomu hasadim, w ten sposób, że obłóczenie hochmy w hasadim i urodzenie Z'A odbywa się jak jedno całe. Dlatego że za pomocą tego ziwuga objawia się poziom Z'A, który nie ma odniesienia do Biny, i ta zmiana formy nazywa się urodzeniem.

31) "I będzie światło". Wszystko wychodzące i stworzone w światach, wychodzi w tym cytacie "i będzie światło". Czyli drogi działania tego ziwuga, które wyjaśniane są w cytacie "i będzie światło", mają miejsce przy urodzeniu mochin wszystkich poziomów.

Słowo "będzie (jihje)" wskazuje na Aw'I – litery jud-hej słowa będzie (jud-hej-jud). Jud wskazuje na Aba, hej wskazuje na Ima, czyli niższe Aw'I, które nazywane są ISZSu'T. A po literach jud-hej w słowie "będzie" ponownie powraca w początkową kropkę, czyli powraca i zapisuje kropkę, czyli literę jud, taką samą jak pierwsza jud, i jest pisane jud-hej-jud, ponieważ ona zaczęła rozprzestrzeniać się w innym. Wyjaśnienie. Dlatego że jud, która staje się w końcu słowa "będzie" (jud-hej-jud), po Aw'I, czyli jud-hej, wskazuje na to, że ta jud weszła w światło (or) Aw'I, i oni stali się poziomem awir (powietrze), gdyż litery ELE imienia Elohim, spadły z nich i opuściły się w miejsce Zo'N, a pozostały w nich tylko litery MI imienia Elohim, poziom ruach.

I dlatego skrócili się Aw'I i przyjęli jud w swoją właściwość światła. I powstał dzięki temu początek dla rozprzestrzenienia mochin w inny parcuf, Zo'N. Ponieważ, na skutek ich skrócenia, litery ELE opuściły się w Zo'N. A następnie, kiedy oni zawracają do siebie litery ELE, to powraca razem z nimi również i Zo'N, otrzymując od nich mochin. W ten sposób, na skutek wejścia jud w or "jud-hej", które stały się awir, powstaje początek rozprzestrzeniania mochin dla Zo'N, o których powiedziano: "i będzie światło!".

32) Słowa "światło", "niech będzie światło" nie mówią o odnowieniu światła, a o tym, że powróciło światło, które już było w Aw'I. Dlatego że jud, która skróciła właściwość or Aw'I do właściwości awir, ponownie wyszła stąd i powróciło światło do Aw'I, takie samo jak było w nich do skrócenia. Rozprzestrzenienie światła, o którym mówi się w cytacie "i objawi się światło" – jest to rozprzestrzenienie, które odbyło się i podzieliło się w ukryciu niedostępnego wyższego powietrza, czyli A'A. W ten sposób, nie ma tu w rzeczywistości żadnego odnowienia AWA'Ja, lecz ponownie otworzyła się ta doskonałość, która była do podziału.

Na początku podzieliła dziesięć sfirot Aw'I i wyprowadziła z tajemnego w niej jedną ukrytą kropkę. Przecież nieskończoność podzieliła dziesięć sfirot Aw'I ze swojej własnej właściwości awir i otworzyła tą kropkę jud. Czyli jud, która włączała się w or de-Aw'I, czyniąc ich właściwością awir. Wyjaśnienie. To światło nie jest światłem Hochma de-A'A, a światłem Biny de-A'A, ponieważ podczas jej przebywania w rosz de-A'A, Bina również jest właściwością Hochma. A po tym jak Hochma de-A'A wyprowadziła ją z rosz w guf, ona stała się właściwością Wa'K, którym brakuje Ga'R de-Hochma.

I wtedy uważa się, że dziesięć sfirot Biny podzieliły się, ponieważ Ga'R jej świateł odeszły z jej NaRaNHa'J, i tak samo niższe kelim, Bina, Tiferet i Malchut, oddzieliły się od poziomu i opuściły się we właściwość Zo'N. I pozostały w niej kelim Keter i Hochma ze światłami nefesz i ruach. I to nazywa się podziałem w stosunku do kelim i właściwością awir w stosunku do or, który był w niej. I ta Bina de-A'A obłóczona w Aw'I, które oznaczone są literami jud-hej połączenia jud-hej-jud, w ten sposób – wszystko, co życzy sobie A'A przekazać Aw'I, on na początku objawia w swojej Binie, a przekazywane w jego Binę jest dalej przekazywane w Aw'I.

I dlatego na początku podzieliła dziesięć sfirot kelim, które były w Binie podczas przebywania w rosz A'A, gdyż ona wzniosła masach kli Hochma i dokonała tam ziwug, na skutek czego oddzieliły się i opuściły się od Biny trzy kelim, Bina, Tiferet i Malchut, w Zo'N. I ona wyciągnęła z siebie jedną ukrytą kropkę. I dzięki temu wyprowadziła w Binie ukrytą kropkę – czyli jud, która weszła w or, które były w niej, i stało się jej światło właściwością powietrze, dlatego że Ga'R, neszama, chaja i jechida, odeszły od niej, i ona pozostała tylko z poziomem nefesz i ruach, które nazywane są awir. "Z tajemnego w niej" – ze swoich właściwości Wa'K. Ponieważ tajemne – jest to właściwość achoraim światła hochma, Wa'K, któremu brakuje Ga'R.

W ten sposób nieskończoność oddzieliła się od swojego własnego powietrza, dlatego że A'A na początku czyni ziwug na masach, znajdujący się pod jego własną Hochmą, na skutek czego wyprowadza on Binę poza granice rosz, we właściwość Wa'K. I oddzieliły się od niej trzy kelim, Bina, Tiferet i Malchut – litery ELE imienia Elohim, i pozostały w niej tylko kelim Keter i Hochma – litery MI imienia Elohim. I ona otworzyła kropkę jud w świetle, które było w niej, i obróciło się to światło we właściwość powietrze. To działanie w A'A nazywa się wyprowadzeniem jedwabiu. I A'A nazywa się nieskończonością, dlatego że każdy rodzący nazywa się Ejn Sof, dlatego że rodzi wyłącznie światło nieskończoności w nim.

Po tym, jak ta jud odeszła z awir, to od słowa awir pozostało słowo or, dlatego że następnie A'A ponownie opuścił masach, znajdujący się pod jego Hochmą, miejscem Malchut, i powróciły dzięki temu trzy kelim: Bina, Tiferet i Malchut, na poziom Biny, jak również pełne światło, składające się ze świateł NaRaNHa'J. I wtedy jud odeszła i wyszła z jej właściwości awir. Ponieważ po tym, jak wyszła jud z właściwości "ukryte powietrze", ponownie awir stał się or, co oznacza pełne światło składające się z NaRaNHa'J, światło hochma. W ten sposób w czasie, kiedy A'A chce przekazać Aw'I katnut, on wprowadza jud we właściwość or i ono staje się właściwością awir. A w czasie, kiedy on chce im przekazać mochin stanu gadlut, ponownie opuszcza jud z właściwości awir, która staje się ponownie właściwością or (światło).

33) Kiedy od A'A jest pierwsza kropka, jud, otwiera się jego światło nad nią we właściwości "przychodzi i nie przychodzi". Po tym jak znika ta kropka, otwiera się światło, które pozostało od właściwości awir. Następnie, tak jak były wyjaśnione wcześniej drogi wyjścia mochin stanu katnut i gadlut w Binie de-A'A, tu wyjaśnia się kolejność przekazywania mochin w Aw'I. I one są podzielone na trzy właściwości, czyli trzy kropki, cholam, szuruk, chirik:

1. Cholam. Kiedy od A'A jest pierwsza kropka, jud, do tego, jak jud wyszła z awir i otwiera się jego światło nad nią we właściwości "przychodzi i nie przychodzi", A'A świeci w Binie w kropce cholam, która znajduje się nad literami, czyli kelim Biny. I dlatego światło przychodzi w Binę we właściwości "przychodzi i nie przychodzi". "Przychodzi" – światło hasadim, a "nie przychodzi" – światło hochma. Dlatego że światło hochma pozostaje w rosz A'A i nie przychodzi w Binę, która wyszła w guf de-A'A, w Wa'K.

2. Szuruk. Po tym jak zniknęła kropka, jud i wyszła z awir, wyszło światło hochma. I to słowo or, które pozostało po wyjściu litery jud ze słowa awir. I jest to światło, które było na początku w Binie, kiedy ona znajdowała się rosz A'A, a następnie zniknęło z wyjściem jej z rosz, i teraz powróciło do niej, i zamieszkuje w niej. O tym mówią słowa: "niech będzie światło", wskazujące na to, że nie ma tu w rzeczywistości nic nowego, lecz to światło, które już było w Binie.

To światło wyszło i oddaliło się i ukryło się. Dlatego że wówczas, kiedy wyszło to światło, z powrotem w Binę w rosz de-A'A, po tym, jak ziwug opuścił się do masachu znajdującego się w miejscu Malchut, i Bina wzniosła trzy litery ELE razem z Zo'N, zlanymi z nimi, na swój poziom, zniknęło światło hochma i nie obłacza się ani w litery ELE ani w Zo'N, które zlane z nimi w zarodzeniu, ponieważ jest brak hasadim. I ukryło się w kropce szuruk, ponieważ światło hochma odeszło z nich tylko dlatego, że oni nie mogli otrzymać go, chociaż byli obłóczeni w ich kelim, ponieważ im brakowało świecącego obłóczenia wielkości. Dlatego uważa się, że to światło świeci w ukryciu. I dlatego w Binie pozostała jedna kropka, w której hochma zawsze przychodzi w ich kelim – kropka szuruk, w którą hochma przychodzi zawsze drogą ukrycia.

3. Chirik. "Przychodzi i nie przychodzi". "Przychodzi" – światło hasadim, a "nie przychodzi" – światło hochma. Ono świeci w niej, jak i w świeceniu początkowej kropki, która wyszła z niego, czyli za pomocą ziwuga, który był dokonany na kropkę chirik otrzymaną od Zo'N, którzy zlani są z literami ELE. I ta kropka chirik świeci w nim, podobnie do świecenia początkowej kropki, która wyszła z niego, i przyciąga poziom Wa'K w Binie, jak świeci w jej A'A w tym czasie, kiedy ona była kropką jud w jej właściwości awir – świetle hasadim.

"I wtedy oni utrzymują się jedno w drugim" – światło hochma od kropki szuruk obłacza się w światło hasadim od kropki chirik, i oni świecą razem. "I napełnia się światłem i tego i innego" – wychodzi, że ISZSu'T napełnia się światłem dwóch tych świateł razem, jak światłem hochma tak i światłem hasadim. I ISZSu'T otrzymują napełnienie doskonałych mochin czterech kolorów Hu'B Hu'G: z rosz A'A oni otrzymują Hu'B (Hochmę i Binę), a na skutek ziwuga na kropkę chirik otrzymują Hu'G (Hesed i Gwurę).

34) W tym czasie, kiedy parcuf Aw'I wznosi się w rosz A'A i otrzymuje tam mochin tych trzech kropek, wszyscy oni wznoszą się i łączą się z nim. I również Zo'N, które zlane są z literami ELE parcufa Aw'I, wznoszą się z Aw'I i otrzymują od nich te mochin. Tu Zohar wyjaśnia naprawienie linii w kelim Zo'N, ponieważ po tym, jak on wyjaśnia kolejność rozprzestrzenienia mochin w stosunku do świateł, w trzech naprawieniach cholam, szuruk i chirik, on podchodzi do wyjaśnienia kolejności rozprzestrzenienia mochin w stosunku do kelim, które nazywane są "trzy linie" – prawa, lewa i środkowa, która łączy pomiędzy nimi.

Jest wiele nazw dziesięciu sfirot w zależności od tego, w jakiej więzi są one rozpatrywane. Ponieważ w stosunku do obłóczenia świateł w kelim, dziesięć sfirot nazywane są KaHa'B Tu'M lub HaGa'T NeHI'M. A jeżeli są rozpatrywane w stosunku do kelim, to dziesięć sfirot nazywane są dwunastoma literami. Lecz wtedy powinno być pięć liter, podobnie do KaHa'B Tu'M lub siedem liter, podobnie do HaGa'T NeHI'M, dlaczego więc jest dwanaście? Dlatego że litery powstają od siedmiu sfirot HaGaT NeHI'M Aw'I. Ponieważ są trzy właściwości w ich mochin, które nazywane są cholam, szuruk i chirik, dlatego od nich wychodzą trzy rodzaje rozprzestrzenienia siedmiu kelim. W stosunku kelim samych po sobie noszą te sfirot nazwę litery i liczba ich – dwadzieścia dwie, z powodu naprawienia trzech linii, które są w nich.

W tym czasie, kiedy parcuf Aw'I wznosi się w rosz A'A, wszystko wznosi się i łączy się z nim. I wtedy on jest właściwością "przychodzi", czyli Ga'R. I on ukrywa się w miejscu nieskończoności, czyli w A'A, i wszystko staje się jednym całym. Wyjaśnienie. Po tym jak parcuf Aw'I wzniósł się w A'A, on stał się właściwością "przychodzi" światła hochma, jak i A'A. Jednak to światło nie rozprzestrzenia się w dół, a ukrywa się w miejscu A'A, z powodu braku obłóczenia hasadim. I jest to kropka szuruk.

I stały się wszystkie trzy kropki jednym całym. I nawet dwie kropki cholam i chirik, które na początku były we właściwości "przychodzi i nie przychodzi", czyli Wa'K, stały się teraz właściwością Ga'R, dzięki połączeniu ich w jedno całe z kropką szuruk. Dlatego kropka, która była w "świetle" i uczyniła go "powietrzem", czyli kropka cholam, stała się teraz całkowicie światłem. Czyli stała się właściwością Ga'R, na skutek połączenia jej z kropką szuruk.

I rozprzestrzeniło się światło siedmiu niższych sfirot HaGa'T NeHI'M parcufa Aw'I od kropki cholam. I świecą dzięki temu rozprzestrzenieniu siedem liter alfabetu. Dlatego że litery – są to kelim, a rozprzestrzenia się siedem sfirot HaGa'T NeHI'M parcufa Aw'I od strony kropki cholam, i naprawia się siedem kelim w prawej linii Zo'N, która nazywana jest siedem liter, i uważana jest za prawą linię, dlatego że kropka cholam znajduje się zawsze we właściwości światła, ponieważ według istoty swojej jest ona światłem hasadim, a każde światło jest prawą linią.

Kelim jeszcze nie nabyły twardości i były jeszcze wilgotne. Wilgotna struktura wskazuje na to, że nie ma w niej stabilnej granicy. Ponieważ kiedy dwa wilgotne obiekty spotykają się, to każdy z nich wchodzi w granicę innego i miesza się z nim. Lecz kiedy wilgotny obiekt wystyga i staje się twardym, staje się jego granica stabilna i jeżeli on napotyka inny twardy obiekt, to nawet w najmniejszej mierze nie wejdzie w jego granicę, i również tamten w stosunku do niego. Dlatego te kelim jeszcze nie nabyły twardości i były wilgotne, czyli nie miały swoich granic, granic prawej linii, a mieszały się jeszcze z innymi liniami.

Następnie wyszła ciemność i wyszło w niej siedem innych liter alfabetu. Ponieważ rozprzestrzenienie świecenia siedmiu niższych sfirot Aw'I z kropki szuruk uważa się wyjściem ciemności, ponieważ hochma znajduje się w niej bez hasadim i nie świeci. A po rozprzestrzenieniu siedmiu sfirot, czyli siedmiu liter, na skutek świecenia kropki cholam prawej linii Z'A, wyszła ciemność, czyli rozprzestrzenienie siedmiu sfirot od kropki szuruk. I wyszło w tym rozprzestrzenieniu ciemności siedem innych liter, czyli siedem kelim, i stały się lewą linią Z'A.

Następnie wyszedł nieboskłon i zlikwidował zróżnicowanie dwóch stron. Wyjaśnienie. Po tym, jak wyszły i przyciągnęły się dwie linie Z'A, prawa i lewa, każda z których składa się z siedmiu liter, powstało zróżnicowanie pomiędzy nimi, ponieważ każda z nich chciała ustawić swoją władzę w Z'A i zlikwidować władzę innej. Ponieważ jest w każdej z nich swoja przewaga, której nie ma w innej. W prawej linii jest przewaga w tym, że ona całkowicie jest światłem, które świeci od nieprzestającego ziwuga w wyższych Aw'I, i ona chciała zlikwidować lewą linię ciemności. A w lewej linii jest przewaga w tym, że ona jest światłem hochma, które o wiele wyższe od światła hasadim prawej linii, i ona chciała zlikwidować świecenie prawej. I te litery cały czas przechodziły od miłosierdzia do sądu, a od sądu do miłosierdzia. I bywało, że zwyciężała lewa linia, i wszystkie litery stawały się właściwością sądu, ciemnością. A czasami zwyciężała prawa i wszystkie one stawały się właściwością miłosierdzia, światłem. One jeszcze nie nabyły twardości i były wilgotne, gdyż każda wchodziła w granicę innej, i stale znajdowały się w zróżnicowaniu.

Ta różnica była do tej pory, dopóki nie rozprzestrzeniło się świecenie kropki chirik od siedmiu niższych sfirot Aw'I. I to rozprzestrzenienie nazywa się nieboskłon, czyli poziom światła hasadim, który wyszedł na skutek ziwuga na masach Zo'N, którzy byli zlani z literami ELE. I ono przerwało zróżnicowanie dwóch stron, czyli poziom nieboskłonu uczynił połączenie pomiędzy dwoma liniami, prawą i lewą. Dlatego że na początku ona łącząc się, dodała się do światła hasadim prawej linii, doprowadzając do porozumienia lewą linię, a następnie przyciągnęła również i świecenie lewej linii obłaczając ją w prawą, i wtedy powstało świecenie ich obu i było zlikwidowane zróżnicowanie. Dlatego uważa się to rozprzestrzenienie właściwością środkowej linii, gdyż ona jest wprowadzająca porozumienie pomiędzy dwoma liniami, prawą i lewą.

I wyszło w niej osiem innych liter, i wtedy wszystkich liter było razem dwadzieścia dwie. Czyli czternaście liter dwóch linii, prawej i lewej, i osiem liter środkowej linii, które nazywane są nieboskłon, razem – dwadzieścia dwie. Ponieważ to rozprzestrzenienie, które nazywa się nieboskłon, pochodzi również od siedmiu sfirot mochin de-Aw'I, od właściwości kropki chirik w nich. Dlatego jest tu siedem liter od ich HaGa'T NeHI'M, i jest tu jeszcze dodatkowa właściwość w stosunku do Aw'I od awijut de-Z'A. Dlatego że kropka chirik jest masachem Z'A, a ten awijut jest ósmą literą. I dlatego tu, w nieboskłonie, jest osiem liter – siedem od Aw'I i jedna od Zo'N.

Siedem liter prawej strony i siedem liter lewej strony skoczyło na nieboskłon, i wszystkie one odpieczętowały się na tym nieboskłonie. Wyjaśnienie. Do wyjścia ośmiu liter środkowej linii, która nazywa się nieboskłon, nie mogło ustawić się czternaście liter dwóch linii, prawej i lewej, ponieważ z powodu zróżnicowania one przechodziły od sądu do miłosierdzia i od miłosierdzia do sądu. Dlatego dzięki pojawieniu się nieboskłonu, środkowej linii, która ma możliwość ustawienia świecenia ich obu w całej doskonałości, przemieściło się czternaście liter dwóch linii, prawej i lewej, skacząc na środkową linię, aby mogły być ustawione za pomocą niej.

W ten sposób środkowa linia włączyła w siebie trzy linie i wszystkie dwadzieścia dwie litery. I dlatego wszystkie odpieczętowały się w tym nieboskłonie, czyli wszystkie dwadzieścia dwie litery ustawiły się w nieboskłonie. Osiem liter, które są w nim samym i czternaście liter od dwóch linii, prawej i lewej.

I te litery były wilgotne. Stał się twardym nieboskłon i stały się twardymi razem z nim te litery. I odpieczętowały się i przyjęły te kształty, które powinny być. Ponieważ prawdziwa siła twardnienia odbywa się od lewej linii, od kropki szuruk. Lecz w tym wypadku ona otworzyła się przed pojawieniem się nieboskłonu, jednak litery wtedy jeszcze były wilgotne, czyli nie nabyły wystarczającej twardości, żeby być twardymi, z ustawionymi granicami, do tej pory, dopóki nie wyszedł nieboskłon i nie stał się twardym, i po tym litery nabyły końcową twardość.

Rzecz w tym, że końcowa twardość zależy od siły masachu, który jest w nukwie de-Z'A, która jest właściwością sądu, czyli od ósmej litery nieboskłonu. Dlatego do tej pory, dopóki jeszcze nie otworzyło się osiem liter tego nieboskłonu, nie mogły litery otrzymać końcowej twardości w ustawionych granicach.

I wtedy odpieczętowała się tam Tora, Z'A, żeby świecić poza jego granice. Czyli po tym, jak stały się twardymi granice liter, które są kelim, we wszystkich jego trzech liniach, i każda linia otrzymała świecenie swoich liter w odpowiedni sposób, ustawił się parcuf Z'A, który nazywa się Torą, żeby świecić niższym.

35) Cytat "niech będzie światło" wskazuje na imię "Stwórca wielki", wychodzące z pierwszej właściwości awir w tym czasie, kiedy Aw'I byli jeszcze w stanie Wa'K, zanim wyszła jud z awir. Po tym, jak Zohar wyjaśnił wszystkie zmiany mochin, od stanu katnut do stanu gadlut w trzech kropkach i w trzech liniach, w jaki sposób one wskazane w cytacie "niech będzie światło", on wyjaśnia, w jaki sposób w każdej zmianie tych stanów, one pozostają w swojej formie również i po gadlut, i w jaki sposób wskazuje na nich słowo światło, pięć razy wspomniane w cytatach.

Cytat "niech będzie światło" wskazuje na imię "Stwórca wielki", dlatego że cytat "niech będzie światło" powiązany jest ze sfirą Hesed de-Z'A, prawą linią, wychodzącą od kropki cholam de-Aw'I, która nazywa się "Stwórca wielki (EL gadol)". Hesed stanu Wa'K nazywa się EL, a Hesed stanu Ga'R nazywa się EL gadol. I nazywa się EL dlatego, że to Hesed, który wyszedł z awir, który był przed Aw'I, czyli od czasu katnut, jeszcze do tego, jak wyszła jud z awir de-Aw'I. I nazywa się wielki, ponieważ teraz już wyszła jud z awir de-Aw'I i oni powrócili do swojego stanu gadlut, i Zo'N otrzymali od nich mochin de-gadlut.

"I stało się" – jest to ciemność, która nazywa się Elohim. "I stało się" – wskazuje na sfirę Gwura de-Z'A w tym czasie, kiedy ona schodzi tylko od lewej linii, kropki szuruk. I wtedy jest to ciemność, ponieważ hochma znajduje się bez hasadim. I nazywa się "Elohim, ukryty w imieniu jego". I nazywa się światłem po tym, jak włączyła się lewa linia w prawą, ponieważ teraz, kiedy dzięki poziomowi chirik włączyły się prawa i lewa linia jedno w drugie, przyciąga się światło Hesed prawej linii do sfiry Gwura lewej linii, i teraz sfira Gwura również nazywa się światło, ponieważ wtedy z imienia El, Hesed, wychodzi imię Elohim. I staje się wtedy imię Elohim również światłem Hesed.

I włączyły się prawa linia w lewą, a lewa w prawą. I prawa linia włączyła w siebie hochmę, która znajduje się w lewej, dlatego nazywa się prawa EL gadol. I również lewa, która znajduje się w ciemności z powodu braku hasadim, włączyła teraz w siebie światło Hesed prawej, i stała się sfira Gwura również światłem. I to oznacza cytat "i stało się światło", powiedziane o gwurze de-Z'A.

36) "I zobaczył Elohim światło, że dobre ono" – wskazuje na środkowy słup, który jest w Z'A, sfirę Tiferet w nim. Dlatego że Tiferet – jest to środkowa linia, łącząca pomiędzy dwoma liniami Z'A, Hesed i Gwurą, dlatego ona nazywa się środkowy słup.

Cytat "że dobre ono", wskazuje na Tiferet, i wskazuje na to, że świeciła ona z góry i z dołu, i w reszcie stron. "Świeciła z góry" – czyli połączyła mochin Aw'I za pomocą poziomu chirik. Świeciła z dołu – czyli połączyła pomiędzy sfirą prawą, a lewą linią samego Z'A. "I w reszcie stron" – czyli świeciła sfirot NeHI'M, znajdującym się od jego chaze i niżej. Tiferet de-Z'A – jest to imię AWA'Ja, włączający wszystkie strony: prawą i lewą, panim i achor, górę i dół. I zostało wyjaśnione, w jaki sposób cytat "i zobaczył Stwórca światło, że dobre ono" wskazuje na Tiferet de-Z'A.

"I oddzielił Elohim światło od ciemności" – to oznacza, że zlikwidował poróżnienie pomiędzy prawą a lewą dlatego, żeby wszystko przebywało w doskonałości. Wyjaśnienie. Po tym, jak światło i ciemność znajdujące się od chaze de-Z'A i wyżej, czyli Hesed i Gwura, włączyły się jedno w drugie, i ciemność Gwury ponownie stała się światłem, on uczynił nowy podział pomiędzy lewą i prawą linią, czyli światłem i ciemnością od chaze i niżej, które nazywane są Necach i Hod. Światło – jest to sfira Necach, a ciemność – jest to sfira Hod.

37) "I nazwał Elohim światło dniem". I nazwał – oznacza nazwał i wywołał, żeby wydostać z doskonałego światła, które ustawiło się pośrodku, z Tiferet, jedno światło, będące osnową świata, na którym stoją światy, i od niego rodzą się dusze i wszystkie światy, i to – dzień, od prawej strony. I nazwał – wskazuje na przygotowanie, niezbędne dla stworzenia sfiry Jesod de-Z'A od jego sfiry Tiferet. "I nazwał Elohim światło" – Tiferet, z której stworzył sfirę Jesod, która nazywana jest dzień, ponieważ ona ma odniesienie do właściwości światła hasadim prawej strony.

"A ciemność nazwał nocą" – nazwał i wywołał, wydobył z lewej strony, która nazywa się ciemnością, jedną nukwę, która nazywa się luna, która panuje w nocy, i dlatego nazywa się ona nocą, czyli z powodu jej właściwości panować. I jest to imię ADNI, i imię "pan całej ziemi". Wszystkimi tymi imionami nazywa się nukwa. A ciemność nazwał nocą – czyli wywołał, żeby wydobyć z ciemności, z lewej linii, właściwość nocy dla nukwy, sfirę Malchut, która nazywa się ADNI. I tak zostało wyjaśnione, w jaki sposób siedem sfirot HaGa'T NeHI'M wskazane w cytatach pierwszego dnia początku stworzenia. A dalej jest wyjaśniona kolejność stworzenia sfirot Jesod i Malchut.

Siedem dni początku stworzenia – jest to Z'A i jego nukwa. Sześć dni – jest to sześć sfirot HaGa'T NeH'I de-Z'A: pierwszy dzień Hesed, drugi dzień Gwura, itd. A dzień soboty – jest to Malchut. Lecz ponieważ te sfirot włączają się jedna w drugą, to wychodzi, że wszystkie siedem sfirot HaGa'T NeHI'M włączone są w Hesed, i tak w każdej sfirze. I to wyjaśnia nam Zohar, że siedem sfirot HaGa'T NeHI'M włączone są w pierwszy dzień początku stworzenia, co oznacza HaGa'T NeHI'M de-Hesed.

38) Wchodzi prawa linia w doskonały słup, umieszczony pośrodku, kiedy ona włącza właściwość lewej linii, czyli sfira Hesed de- Z'A, która włącza również i jego Gwurę, wchodzi w środkową linię, w jego Tiferet. I Z'A wznosi się do góry, do początkowej kropki, A'A.

Wyjaśnienie. Tak samo jak i początek stworzenia w Z'A odbył się dzięki jego wzniesieniu w rosz A'A razem z literami ELE Imy, z którymi on jest zlany, i Ima przekazuje jemu tam mochin w postaci trzech kropek, cholam, szuruk i chirik, tak samo on powinien wznieść się w A'A dla każdej nowej właściwości, którą zawiera, lub kiedy chce stworzyć nukwę. I tam on ponownie otrzymuje mochin dla tej właściwości, którą chce stworzyć. Dlatego, kiedy on chce stworzyć Jesod własnego stanu gadlut lub jego nukwę, on ponownie wznosi się z Aw'I w rosz de-A'A, żeby otrzymać dla nich mochin. Czyli on wznosi się do góry, do początkowej kropki A'A.

Różnica pomiędzy kolejnością wzniesienie w A'A celem stworzenia Jesod, i kolejnością wzniesienia w A'A celem stworzenia nukwy, polega na tym, że dla stworzenia Jesod panuje głównie prawa linia Z'A, Hesed, która w całości jest światłem, a reszta dwóch linii włączone są w nią i podporządkowane jej. I przeciwne temu jest wzniesienie dla stworzenia nukwy, odbywające się w panowaniu lewej linii, i dwie linie prawa i środkowa podporządkowane są lewej.

Dlatego w kolejności wzniesienia celem stworzenia Jesod, prawa linia zawierająca w sobie lewą wchodzi w środkowy słup i wznosi się razem z lewą i środkową w A'A, który nazywany jest początkową kropką. W ten sposób, prawa jest panująca, a reszta linii są jej podporządkowane i ona wznosi się w A'A, żeby otrzymać tam mochin od właściwości odpowiadających jej w tych mochin, ponieważ Jesod tworzy się głównie z prawej linii.

I otrzymuje i nabywa tam w A'A mochin, za pośrednictwem mochin przedstawiających sobą trzy kropki, cholam, szuruk i chirik, które nazywane są świętym nasieniem. Innymi słowy, za pośrednictwem trzech zasiewów, które nazywane są cholam, chirik i szuruk otwierają się mochin hochmy, które nazywane są świętością, i dlatego nazywane są te trzy zasiewy świętym nasieniem.

W ten sposób, nie jest możliwe zasiać nasienie dla stworzenia mochin w sposób inny, jak tylko za pośrednictwem trzech zasiewów, cholam, szuruk i chirik. I wszystkie mochin, które są urodzone w światach, wychodzą tylko i wyłącznie w wyżej wskazanej kolejności trzech kropek, z których przyciągane są trzy linie. Dlatego, chociaż to wzniesienie powstaje z panowania prawej linii, pochodzące tylko od kropki cholam, tak czy inaczej należy otrzymać od wszystkich trzech kropek.

I połączyło się wszystko, czyli świecenie wszystkich trzech kropek, w środkowym słupie, Tiferet. I stworzył on osnowę świata, czyli sfirę Jesod stanu gadlut, zdolną rodzić dusze. Dlatego ona jest osnową całego świata. I chociaż Jesod głównie stworzony jest poprzez prawą linię de-Z'A, jednak sfira Hesed nie może powstać od żadnego wyniknięcia i urodzenia od ukończenia, a tylko od środkowej linii, łączącej pomiędzy tymi ukończeniami, czyli od Tiferet, który czyni porozumienie nad sfirą Hesed i Gwurą. Jednak Tiferet rodzi Jesod od mochin prawej linii, czyli otrzymując Hesed od odpowiadającej jej właściwości mochin de-A'A.

W ten sposób uważa się, że Jesod stworzony jest w panowaniu prawej linii, jednak on zawiera wszystkie trzy linie. I dlatego Jesod nazywa się imieniem "wszystko", ponieważ on nabywa wszystko – świecenie wszystkich trzech linii w świetle tego pragnienia, czyli z powodu pragnienia lewej linii do światła prawej, Jesod łączy ich i dopełnia lewą linią prawą, łącząc ich razem. Innymi słowy, lewa linia, hochma bez hasadim otrzymuje hasadim i dopełnia się. A prawa hasadim otrzymuje hochmę od lewej i dopełnia się.

I ponieważ wszystko to dokonywane jest za pośrednictwem środkowej linii, to dzięki temu środkowa linia nabywa je obydwie i przekazuje ich Jesod. Dlatego uważa się, że Jesod nabywa wszystko, jak światło hasadim tak i światło hochma. I tak została wyjaśniona kolejność wzniesienia i otrzymania mochin celem stworzenia Jesod de-Z'A.

39) Lewa linia zapala się siłą Gwury i emanuje zapach na wszystkich poziomach, i na skutek zapalenia tego ognia on stworzył nukwę, która nazywa się luna. Zohar wyjaśnia kolejność otrzymania mochin celem stworzenia nukwy i mówi, że to odbywa się w panowaniu lewej linii, czyli lewa linia Z'A wznosi się, a dwie linie są włączone w nią i podporządkowane jej. I ona otrzymuje tam od właściwości odpowiadającej jej, w mochin Aw'I, czyli od kropki szuruk, a dwie kropki cholam i chirik są jej podporządkowane.

Wiadomo, że lewa linia świeci we właściwości mochin wyłącznie z dołu do góry. Dzięki temu ona może połączyć się z prawą, hasadim, świecącą z góry w dół. I to świecenie z dołu do góry nazywa się zapach, ponieważ dla zapachu właściwe jest otrzymanie go pachnącym z dołu do góry.

Na początku, kiedy lewa linia, kropka szuruk, świeciła sama, bez obłóczenia w prawą, ona świeciła również z góry w dół. Jednak wtedy światło było ukryte w niej, i były w sile Gwura i zapalenie, ponieważ hochma nie mogła rozprzestrzenić się w niej z powodu braku hasadim, i dlatego ona zlikwidowała jej świecenie z góry w dół i otrzymała tylko świecenie właściwości zapach, żeby hochma świeciła w niej wyłącznie z dołu do góry.

Dlatego lewa linia Z'A, która wzniosła się, aby otrzymać mochin, otrzymała tam od właściwości odpowiadającej jej, czyli lewą linię mochin, która nazywa się tam szuruk. I wtedy zapaliła się ona, z powodu gwurot, tak jak odbyło się w niej zapalenie w czasie, kiedy chciała rozprzestrzenić się z góry w dół. I dlatego powiedziano, że ona wydaje zapach, ponieważ otrzymała światło tylko we właściwości zapach – tylko w postaci z dołu do góry, który nazywany jest zapach. Na wszystkich poziomach ona wydaje zapach, czyli nie obłóczyła się w hasadim, żeby nie świecić również z góry w dół, lecz otrzymała właściwość Hochma na wszystkich tych poziomach, i świeciła dzięki sile zapalenia ognia Gwury tylko wyłącznie we właściwości zapach.

I od tej właściwości zapalenia ognia on stworzył nukwę, lunę, czyli od właściwości panowania lewej linii, kiedy dwie linie podporządkowane jej. I to zapalenie uważa się ciemnością, ponieważ wychodzi od ciemności. Czyli, chociaż wspomniane zapalenie nie jest ciemnością, gdyż otrzymuje światło tylko z dołu do góry, i to – światło, a nie ciemność, ponieważ tylko przyjmowane z góry w dół jest prawdziwą ciemnością, jednak na skutek tego, że ona (ta linia) nie może przyciągnąć światła z góry w dół, z powodu lęku przed ciemnością, ono również uważa się ciemnością.

I te dwie strony, prawa i lewa, wyprowadziły te dwa poziomy, zachar i nukwę. Jak już było wyjaśnione, że na skutek panowania prawej linii Z'A był stworzony Jesod, zachar. A na skutek panowania lewej linii Z'A była stworzona nukwa.

40) Ten Jesod utrzymuje się w środkowym słupie i otrzymuje od dodatkowego światła, które było w nim. Teraz zostaje wyjaśniona różnica pomiędzy zachar i nukwą. Dlatego że środkowy słup, który wzniósł się w ISZSu'T i A'A, i włączył się tam w nich, otrzymał od nich hasadim i hochmę. I wiadomo, że Z'A otrzymuje tylko ukryte hasadim, ponieważ jemu nie właściwe jest otrzymywanie hochmy, jak i poziomowi Ga'R de-Bina. W ten sposób właściwość hochma, którą on otrzymał od A'A, jest oceniana w nim jako dodatkowe światło, większe niż miara jego otrzymywania. Dlatego przyjmowane jest to dodatkowe światło w jego Jesod, który jest zdolny go otrzymać, ponieważ znajduje się od chaze i niżej. I ten Jesod utrzymuje się w środkowym słupie, Z'A, w dodatkowym świetle, które było w nim, w świetle hochma, które uważa się w nim dodatkowym.

Z'A całkowicie dopełnia się jak hochmą, tak i hasadim, ponieważ on ustawił świat we wszystkich stronach – w ISZSu'T i w A'A. Dlatego że dzięki ziwugowi, który jest dokonany na masach kropki chirik w nim, połączyły się MI z ELE i dopełniło się imię Elohim. A wszystkie mochin, które niższy wywołuje w wyższym są przekazywane jak w ilości tak i w jakości w stosunku do niższego, który wywołał je. Dlatego w tym czasie on osiągnął mochin z góry, a od A'A właściwość Hochma. I od wszystkich stron – czyli od prawej i lewej linii parcufa ISZSu'T. I w środkowej linii jego samego on osiągnął hasadim i gwurot, i w nim otwiera się radość wszystkich światów – czyli świecenie hochma, które niszczy wszystkie klipot.

Dzięki tej dodatkowej radości wychodzi osnowa świata, dlatego że światło hochma nazywa się dodatkową radością, gdyż on (świat) nie korzysta z tych mochin. I dlatego on stworzył z tej dodatkowej radości osnowę (Jesod), zdolną korzystać z tych mochin. I on nazywa się dodatkiem, dlatego że on dodatek w Z'A, który nazywa się Jesod (osnowa), otrzymujący ten dodatek, który nazywa się musaf (dopełnienie).

Od tego Jesod powstają wszystkie mochin z dołu, w trzech światach BE'A, jak również ruach i dusze sprawiedliwych, w postaci świętych imion pan wojsk (AWA'Ja cwaot), dlatego że on jest znakiem we wszystkich jego wojskach. I nazywa się Wszechmogący Stwórca ducha (ruach), dlatego że poprzez niego stworzone są wszystkie rodzaje duchów i wszystkie dusze sprawiedliwych.

41) Właściwość noc – jest to imię "pan (adon) całej ziemi", nukwa. Ona tworzy się od lewej strony, od tej ciemności. I ponieważ wszystkie życzenia tej ciemności – włączyć się w prawą linię, żeby otrzymać światło, i "spada potęga jej" – czyli ona nie może otrzymać hochmy od A'A z powodu braku hasadim, dlatego spada jej potęga i ona staje się ciemnością – "od lewej linii rozprzestrzeniła się i powstała nukwa, która nazywa się ciemność". Noc – oznacza ciemność bez światła, podobnie do jej korzenia, lewej linii Z'A. I zostało wyjaśnione powiedziane, że nukwa jest właściwością nocy, ciemności.

Kiedy noc zaczęła rozprzestrzeniać się od lewej linii, zanim ukończyła się jej budowa, wyszła ciemność, lewa linia, i włączyła się w prawą linię i prawa linia nabyła ją. I pozostała noc z brakiem w ukończeniu swoim, dlatego że korzeń jej – lewa linia, czasowo ukryty w prawej i nie dopełnił jej. I zostaje otwarte, że oprócz braku światła nukwy, odbywającego się na sutek budowy jej od lewej linii, dodaje się w niej drugi brak, który pochodzi od skrócenia jej budowy, ponieważ lewa linia nie zdążyła dopełnić jej budowy. W ten sposób zostają wyjaśnione dwa braki w nukwie:

To, że ona – noc, ciemność, nie zawierająca światła.

I to, że znajduje się ona w braku, gdyż lewa linia nie dopełniła jej budowy.

42) Tak samo jak lewa linia, ciemność, pragnie włączyć się w światło prawej linii, tak samo i nukwa, noc, pragnie włączyć się w dzień. Czyli, ponieważ nukwa buduje się od lewej linii, pragnącej do światła prawej linii, nukwa znajduje się również i we właściwości noc, która pragnie do światła Jesod, który nazywa się dzień. I jest to – pierwszy brak.

Ciemność, lewa linia, zlikwidowała jej światło, czyli nie zdążyła dopełnić budowy nukwy, na skutek tymczasowego włączenia w prawą linię, i jest to dodatkowy brak w stosunku do pierwszego. I dlatego on wyprowadził poziom nukwy w braku budowy i bez światła, czyli w dwóch brakach, jak już było wyjaśnione. I dlatego nukwa potrzebuje dwa naprawienia:

Żeby świecić jej z jej ciemności.

Dopełnić jej budowę.

Ciemność, lewa linia, świeci wyłącznie wtedy, kiedy włącza się w światło prawej. I tak samo noc, która została zbudowana i wyszła z niej, świeci wyłącznie wtedy, kiedy ona włącza się w dzień, czyli Jesod. Inaczej mówiąc, pierwsze naprawienie nukwy jest takie same jak i w jej korzeniu, lewej linii Z'A. I tak samo jak naprawieniem lewej linii jest włączenie w prawą, światło hasadim, tak samo i naprawieniem nukwy jest włączenie w światło hasadim Jesod de-Z'A, który nazywa się dzień.

Brak budowy nocy dopełnia się wyłącznie za pomocą dopełnienia (musaf), czyli dodatkowego światła, który otrzymał Jesod od środkowego słupa. Innymi słowy, to świecenie hochma, będące nadmiarem w Z'A, który nazywa się "środkowy słup", i dlatego ono jest przekazywane w Jesod. I światło tego dodatku w Jesod dopełnia budowę nukwy, co jest jej drugim naprawieniem.

To, co dodaje się w jednym, jest zabrane od drugiego. To, co dodaje się w Jesod de-Z'A, dzięki środkowemu słupowi, zabiera lewą linię Z'A od nukwy, ponieważ lewa linia Z'A nie dopełniła budowy jej. Na skutek tego ona skróciła się i nie jest zdolna otrzymać hochmy lewej linii nawet po tym, jak będzie miała obłóczenie hasadim. I tą miarę dodała środkowa linia Z'A, jego Jesod w tym dodatkowym świetle, i wtedy Jesod kończy dopełnienie tego braku swoim dodatkowym światłem.

43) W tym dodatku, który nazywa się Jesod de-Z'A, jest zawarta wyższa kropka, A'A, jak również środkowy słup, czyniący porozumienie we wszystkich stronach, czyli Tiferet de-Z'A. Dlatego że jest w Jesod świecenie hochmy od A'A, które on otrzymał w tym dodatkowym świetle. Jak również jest w nim światło hasadim, które on otrzymał od Tiferet de-Z'A. I dlatego dodały się w tym Jesod dwie litery waw-jud z cytatu "i nazwał Stwórca światło dniem", wskazujący na stworzenie sfiry Jesod, gdzie waw wskazuje na światło hasadim, które on otrzymał od środkowej linii, a jud wskazuje na światło hochma, które on otrzymał od A'A.

Przy stworzeniu nukwy, nocy, jej brakuje tych dwóch liter. I powiedziano o niej: "nazwał (kara)" – i jej brakuje dwóch liter waw-jud. O Jesod, który jest dniem, powiedziano: "I nazwał (wa-jikra). I on zabrał od słowa "i nazwał (wa-jikra)" litery waw-jud nukwie. I powiedziano o niej tylko: "nazwał (kara) noc"35, dlatego że są dwa braki w nukwie:

Brak światła hasadim.

Brak budowy.

I na nich wskazuje brak dwóch liter waw-jud w słowie nazwał (kara). Brak waw wskazuje na brak światła hasadim, a brak jud wskazuje na brak jej budowy. Dwie te litery są dopełnieniem w Jesod, na co wskazują litery waw-jud cytatu: "i nazwał Stwórca światło dniem". I on dopełnia dwa braki w nukwie. Tu ukryta jest tajemnica liter siedemdziesięciodwuliterowego imienia, odpieczętowanych w wyższym Keterze, na który wskazują dwie litery waw-jud.

I objawi się nieboskłon

44) "I powiedział Stwórca: I objawi się nieboskłon pośród wód, i będzie on oddzielać wody od wód". Jest to indywidualne naprawienie, żeby oddzielić wyższe wody od niższych siłą lewej linii. I jest to druga indywidualna szczególność stworzenia świata. Tu odbył się podział z powodu lewej linii, przecież do tej pory w pierwszym dniu panowała prawa linia, lecz tu w drugim dniu wstąpiła w siłę lewa. Dlatego w drugim dniu został objawiony wielki podział pomiędzy tą stroną i prawą, ponieważ lewa linia pragnęła całkowicie zlikwidować władzę prawej, a prawa pragnęła całkowicie zlikwidować władzę lewej.

Prawa linia, sfira Hesed, będąca pierwszym dniem, nazywa się doskonałością wszystkiego. Dlatego w cytacie o pierwszym dniu powiedziano wszystko o prawej linii. Czyli wszystkie siedem dni HaGa'T NeHI'M wyszły w nim i wskazane w nim, ponieważ od prawej linii zależy cała doskonałość. Przecież wszystkie sfirot otrzymują swoją doskonałość od pierwszej sfiry Hesed, która jest pierwszym dniem działania początku stworzenia. Dlatego wszystkie sfirot wyszły w pierwszym dniu i wskazują w napisanym o nim.

Kiedy obudziła się władza lewej linii, powstało zróżnicowanie pomiędzy nią i prawą linią, i wzmocnił się na skutek tego zróżnicowania ogień gniewu, i to zróżnicowanie stało się przyczyną powstania i porodzenia otchłani. I otchłań ta była obudzona i porodzona poprzez lewą linię i przylepiła się do niej. Ponieważ zostało wyjaśnione w pierwszym dniu początku stworzenia, w kolejności stworzenia Hesed, prawej linii Z'A, że na początku on był stworzony w stanie katnut. I na to wskazuje słowo "objawi się (jud-hej-jud), gdzie jud-hej – jest to Aw'I, i ostatnia jud wskazuje na wejście jud we właściwość or (światło) de-Aw'I, którzy skrócili się, stając się właściwością awir (powietrze). I wtedy był stworzony Z'A w stanie Wa'K, czyli na poziomie ruach.

A następnie, w cytacie "i objawi się światło" wyszedł gadlut prawej linii. I w ten sam sposób i tu, przy stworzeniu drugiego dnia, sfiry Gwura i lewej linii Z'A, na początku był stworzony stan katnut, w wypowiedzi "i objawi się", kiedy Aw'I skrócili siebie, żeby uczynić Z'A na poziomie ruach, czyli wprowadzili jud w swoją właściwość or, i to – wypowiedź: "i objawi się nieboskłon". A następnie wyszedł stan gadlut lewej linii, Ga'R, w wypowiedzi: "i stworzył Stwórca nieboskłon".

I tu, z wyjściem stanu katnut na skutek skrócenia, które odbyło się z wypowiedzią "i objawi się nieboskłon", oznaczającym, że Aw'I wznieśli Malchut w miejsce ziwuga, umieszczone pod ich Hochmą, w miejsce Biny, i opuścili swoją Binę, Tiferet i Malchut poza ich poziomy, w miejsce Zo'N, a sami pozostali w stanie Wa'K bez Ga'R, tylko na poziomie ruach, i było przedłużane tworzenie otchłani z powodu tego zmniejszenia. Czyli były stworzone siły sądu dla kary grzeszników. Dlatego że są dwa rodzaje wzniesienia Malchut w miejsce Biny:

1. Wzniesienie nie z powodu jakiejkolwiek wady, lecz dlatego żeby uczynić mochin dla niższego, i wtedy trzy sfiry, Bina, Tiferet i Malchut, opuszczają się na poziom świętości, znajdującej się pod nimi, a światło Ga'R odchodzi do ich wyższego, w postaci kropki cholam.

2. Wzniesienie z powodu wady, które wywołano przegrzeszeniem niższych, kiedy Malchut wznosi się w Binę dlatego, żeby ukryć światło Ga'R od niższych, którzy niezdolni są korzystać z niego. I wtedy trzy kli, Bina, Tiferet i Malchut, nie opuszczają się na poziom, który jest umieszczony pod nimi w świętości, a opuszczają się w siłę sądu, które zabierają te kelim w budowę swoich parcufim, i nabywają za nich pomocą siłę czynić krzywdę i karać grzeszników.

I od razu po wyjściu stanu gadlut pierwszego dnia, prawej linii, dopełnia się razem z nią lewa linia całą swoją wielkością. I wiadomo, że lewa linia rozprzestrzenia się z kropki szuruk, właściwości hochma. Dlatego lewa linia pragnęła panować za pomocą swojego światła hochma i zlikwidować światło hasadim, które znajdowało się w prawej linii. I powstaje zróżnicowanie pomiędzy nimi.

Z powodu tego zróżnicowania wyszedł ogień gniewu, czyli ciemność panowania kropki szuruk rozprzestrzeniła się, z powodu braku hasadim, do tego stopnia, że w końcu Malchut ponownie wznosi się w miejsce Biny, jak podczas katnut, czyli światło Ga'R odeszło w całości, i wtedy trzy kli, Bina, Tiferet i Malchut, spadły w siłę sądu, ponieważ wzniesienie Malchut odbyło się z powodu wady. I powstała otchłań od ich iskier, i przylepiła się do lewej linii. I to oznacza, że każdy, kto zechce wzmocnić siłę lewej linii, wpada w sąd otchłani, która przylepiła się do lewej linii.

A prawa linia jest doskonałością wszystkiego, dlatego że wszystkie sfirot otrzymują od niej swoje siły życia. I dlatego w prawej linii, czyli w pierwszym dniu, opisane są wszystkie naprawienia stanu katnut i gadlut, na które wskazują słowa "i objawi się światło", "i objawiło się światło". I od niej zależy doskonałość wszystkich sfirot. Dlatego z ukończeniem prawej linii kończą się oni wszyscy. I również lewa linia otrzymała swoją doskonałość od niej i powstała w swoim panowaniu.

I kiedy lewa linia powstała w swoim panowaniu, odczuwając doskonałość, natychmiast zobaczyła zróżnicowanie z prawą linią, ponieważ chciała zlikwidować światło prawej linii i uczynić panującym wyłącznie jej światło. I na skutek tego zróżnicowania odbyło się wzmocnienie ognia i gniewu, czyli ciemności kropki szuruk, które ponownie doprowadziło do wzniesienia Malchut w miejsce Biny. I wtedy swoim wzniesieniem do góry ona wywołała upadek kelim Biny, Tiferet i Malchut w siłę sądu, które nazywane są otchłań. I otchłań ta była obudzona i porodzona poprzez lewą linię i przylepiła się do niej. To oznacza, że każdy, kto chce wzmocnić siłę lewej linii, trafia w sąd otchłani, która przylepiła się do lewej linii.

45) Mosze w mądrości swojej nauczył się tego i nauczył się działania początku stworzenia. W działaniu początku stworzenia było poróżnienie pomiędzy prawą i lewą linią. I tym zróżnicowaniem, które było wywołane poprzez lewą linię, była stworzona otchłań i przylepiła się do lewej linii. Środkowy słup, Tiferet, wszedł pomiędzy nimi i likwidując to poróżnienie, doprowadził do porozumienia obydwie strony. I wtedy otchłań oddzieliła się od lewej linii i opuściła się w dół, a lewa linia włączyła się w prawą, i został ustawiony pokój we wszystkim.

Poziom hasadim, który wyszedł na środkową linię od Tiferet, wyszedł pomiędzy prawą i lewą linią, i wymusił na lewej linii, za pomocą swoich hasadim, obłóczyć się w prawą, i ustawił i zlikwidował poróżnienie. I wtedy opuściła się otchłań, oddzielając się od lewej linii. Innymi słowy, kelim Biny i Zo'N odeszły stąd i powróciły na swój poziom, co określa się jako opuszczenie otchłani i oddzielenie ich od tych kelim.

Lewa linia ponownie osiągnęła swój Ga'R, czyli światło hochma kropki szuruk, lewej linii, po tym jak obłóczyła się w hasadim i włączyła się w prawą linię, dopełnia się w swoim świeceniu właściwością Ga'R. W ten sposób środkowa linia doprowadziła do porozumienia, żeby podtrzymywać świecenie tych dwóch linii, czyli po tym, jak obłóczyła ich jeden na drugiego. I ona doprowadziła do porozumienia te dwie strony, czyli podtrzymywała świecenie obu, jednak podzieliła ich świecenie tak, żeby prawa świeciła z góry w dół, a lewa świeciła z dołu do góry. I dzięki temu został ustawiony świat.

46) Podobnie do tego było nieporozumienie pomiędzy Korachem a Aharonem – lewa linia wystąpiła z niezgodnością przeciwko prawej. Ponieważ zgodnie z drzewem dusz, Aharon uważa się prawą linią i właściwością hasadim, dlatego że on kohen. A Korach uważa się lewą linią i właściwością Gwura, dlatego że on lewit. I ponieważ Korach wystąpił przeciwko wpływom kohenów, to jest to podobne do lewej linii występującej naprzeciwko prawej z nieporozumieniem, które powstało na początku stworzenia, drugiego dnia.

Nauczył się Mosze działania początku stworzenia i powiedział: "Należy mi zlikwidować poróżnienie pomiędzy prawą i lewą linią", ponieważ tak samo jak Aharon i Korach – jest to Hesed i Gwura, właściwości prawej i lewej linii dusz, tak samo Mosze – jest to Tiferet dusz i właściwość środkowej linii. I dlatego kiedy on uczył się działania początku stworzenia i zobaczył tam, jak środkowy słup zlikwidował poróżnienie lewej linii z prawą, to powiedział, że jemu również należy zlikwidować poróżnienie pomiędzy prawą i lewą stroną drzewa dusz, ponieważ on jest właściwością Tiferet dusz. Próbował Mosze ustawić porozumienie pomiędzy nimi, lecz lewa linia nie życzyła sobie, i Korach wzmocnił się przeciwko Aharonowi w swojej potędze (Gwura).

47) Powiedział Mosze: "Pewnym jest, że do potęgi (Gwura) rozróżnienia sporu lewej linii powinna przylepić się otchłań" – czyli tak jak było na początku stworzenia. Korach nie życzył sobie przylepić się do wyższego, czyli w naprawieniu świętości, i być włączonym w prawą linię tak samo jak wyższa lewa linia. Rzecz jasna on opuścił się w dół, w otchłań, z powodu jego gniewu. Czyli tak samo jak było to na początku działania stworzenia, podczas sporu lewej linii, kiedy pojawiła się otchłań i przylepiła się do lewej linii, również wiedział Mosze, że z powodu swojego sporu opuści się Korach w otchłań i przylepi się do niej.

48) Dlatego nie chciał Korach, żeby to poróżnienie okazało się w rękach Mosze, dlatego że nie było to poróżnieniem w imię niebios. Wyjaśnienie. Z'A nazywa się niebiosa, a jego nukwa nazywa się imię niebios. I mówi się, że dlatego on nie przyjął postanowienia Mosze, gdyż jego spór nie był skierowany na jedność Z'A z nukwą. Koracha nie obchodziła wielkość wyższego, czyli Szchiny, i wystąpił on przeciwko działaniu początku stworzenia. Czyli on zaniechał naprawienia porozumienia środkowej linii, które obyło się w działaniu początku stworzenia, dlatego że pragnął wyłącznie władzy lewej strony. Po tym, jak zobaczył Mosze, że on występuje przeciwko działaniu początku stworzenia, i wyrzucony on poza granice świętości, wtedy powiedziano: "I to bardzo wzburzyło Mosze".

49) "I to bardzo wzburzyło Mosze"38 – dlatego że Korach ze swoją wspólnotą zaprzeczali mu, czyli nie dali mu możliwości rozwiązać tego sporu. I powiedziano: "i to bardzo wzburzyło Mosze" – dlatego że oni zaprzeczali przeciwko działaniu początku stworzenia, czyli on przyniósł krzywdę wyższemu porozumieniu środkowej linii, nad prawą i lewą linią Z'A, które było ustawione w działaniu początku stworzenia. I o tym powiedziano: "bardzo". I Korach odrzucał wszystko, jak z góry, w Z'A, tak i z dołu, w duszach, jak powiedziano: "w buncie swoim przeciwko Stwórcy" – Z'A. Stąd widać, że krzywda jego dotknęła jak wyższy poziom – Z'A, tak i niższy – Mosze. I dlatego przylepił się Korach do otchłani, jak i należy się jemu. I powiedziano: "I zeszli oni ze wszystkim, co było u nich, żywymi do otchłani".

50) Spór, który ustawił się na podobieństwo wyższe, jest to ten, który wznosi się i nie opuszcza się, i objawia się prostą drogą, i jest to spór Szamaja i Gilela. Wyjaśnienie. Środkowa linia nasładza wyższe poróżnienie i podtrzymuje dwie linie, obłaczając ich jedna w drugą. Ona dzieli ich świecenie tak, żeby lewa świeciła z dołu do góry, a prawa świeciła z góry w dół. Tylko w ten sposób podtrzymane są one obydwie, i w żaden inny.

Spór, który był ustawiony na podobieństwo wyższe – jest to ten, który wznosi się i nie opuszcza się, czyli świecenie lewej będzie świecić z dołu do góry, a nie z góry w dół. I wtedy świecenie lewej objawia się w sposób prosty, nie likwidując świecenia prawej, i obydwie one będą świecić.

To spór Szamaja i Gilela. Szamaj przedstawia sobą wyższą lewą linię. Mówi się o nim, że wszystkie dni swoje karmił się on w imię soboty, czyli on karmił się w dni powszednie i światłem dni powszednich napełniał soboty, drogą z dołu do góry. Jednak Gilel mówił: "Błogosławiony Stwórca każdego dnia", czyli prowadził światło z góry w dół do tego dnia, w którym on się znajdował, i to właściwość wyższej prawej linii.

Stwórca dzielił pomiędzy nimi i doprowadzał ich do porozumienia. Innymi słowy spór i podział, które istniały pomiędzy Szamajem i Gilelem, schodził do nich od wyższej środkowej linii, czyli od właściwości Stwórcy. Dzięki temu podziałowi, kiedy lewa linia świeci z dołu do góry, a prawa z góry w dół, ona podtrzymuje świecenie ich obu i obłacza ich jedno na drugie. I wtedy Stwórca przekazuje nukwie świecenie ich obu w ziwugu. Ten spór w imię niebios. Innymi słowy, ten spór pomiędzy prawą i lewą linią w metodzie ich świecenia, doprowadza do ziwuga imienia, czyli nukwy, z niebiosami, Z'A. I właściwość niebiosa, Z'A, rozróżnia i dzieli tym sporem, żeby podtrzymywać ich obu. Dlatego ustawia się ich świecenie, i ten spór w sposobie ich świecenia, podobny do działania początku stworzenia, tak samo jak uczyniła środkowa linia, celem naprawienia działania początku stworzenia.

A Korach odrzuca wszystkie naprawienia początku stworzenia, i poróżnienie było przeciwko Z'A, który nazywa się niebiosa, przeciwko łączącej linii. I on chciał odrzucić naprawienia, które ustawione są w Torze, Z'A. Jasna rzecz, że to poróżnienie odbywało się na skutek tego, że siła sądu otchłani przylepiła się do Koracha, i dlatego przylepił się do niej Korach, czyli opuścił się w otchłań.

51) W księdze Adama Riszona mówi się o tym. Ciemność podczas obudzenia do swojej władzy, obudziła się z ogromną potęgą, i przez nią była stworzona otchłań, która przylepiła się do niej w tym sporze. Po tym, jak wygasł gniew i siła potęgi, poróżnienie obudziło się w innej postaci. I to – spór miłości, spór w metodzie ich świecenia, kiedy lewa będzie świecić z dołu do góry, a prawa z góry w dół, ponieważ obydwie one zgodziły się na to z powodu swojej miłości jedna do drugiej. Dlatego że lewa pragnęła do hasadim prawej, a prawa – to świecenie hochmy lewej. I dzięki temu, że one podzieliły się w metodzie ich świecenia, one obłóczyły się jedna w drugą, i prawa dopełniła się od lewej, a lewa od prawej.

52) Odbyły się dwa rodzaje podziału. Jeden – na początku, a drugi – na końcu. I są to drogi sprawiedliwych, które na początku są ciężkie, pełne cierpienia, lecz w końcu ich jest spokój. Korach był właściwością lewej linii, która wyszła na początku w sporze prawej i lewej, i ona znajdowała się w gniewie i w wielkiej sile. Czyli każda chciała zlikwidować świecenie innej, i na skutek tego powstała otchłań, i on przylepił się do otchłani. Szamaj był właściwością lewej linii, która wyszła na końcu w sporze prawej i lewej, kiedy już zniknęły pył i gniew, i należy wtedy obudzić rozróżnienie sporu miłości, niezgodność w sposobie ich świecenia, żeby przyjąć porozumienie i podtrzymanie za pomocą niebios, łączącej linie, żeby obłóczyła ona ich jedną w drugą.

53) "I objawi się nieboskłon pośród wód, i będzie on oddzielać wody od wód" – jest to pierwsza niezgodność, obudzenie gniewu i siły, gdzie każdy wzmacnia się, żeby zlikwidować świecenie innego. Zechciał Stwórca zlikwidować tą niezgodność, i obudziła się otchłań, dopóki ten gniew i siła nie wystygły. I na skutek krzywdy tej niezgodności, która zasłoniła światło, ponownie wzniosła się Malchut do góry, w miejsce Biny, zmuszając zniknąć Ga'R. A Bina, Tiferet i Malchut spadły we właściwość sądu, która nazywa się otchłań, i na skutek tego uspokoiła się niezgoda. Ponieważ razem ze wzniesieniem Malchut, została zlikwidowana władza lewej linii, ponieważ ona powróciła do stanu katnut.

Wtedy powiedziano: "I stworzył Stwórca nieboskłon, i oddzielił wody, które pod nieboskłonem, od wód nad nimi"37 – ten podział jest zróżnicowaniem miłości, i błogo skłonności i istnienia świata, podziałem w metodzie świecenia. I spór miłości – jest to spór Szamaja i Gilela.

Podział wypowiedzi: "I stworzył Stwórca nieboskłon" – jest końcem sporu. Jednak Korach był w sporze gniewu, i to – podział wypowiedzi: "i objawi się nieboskłon pośród wód", będący początkiem sporu. Jednak spór Szamaja i Gilela, będący końcem sporu, ma odniesienie do właściwości miłości, i dzieli w imię niebios. Mówiona Tora, czyli nukwa, która nazywa się imię, weszła z miłością w Torę pisaną, Z'A, który nazywa się niebiosa, i znajdowali się oni w doskonałym zlaniu się (ziwugu), dlatego że ona otrzymała od Z'A doskonały mochin.

54) Podział odbywa się tylko w lewej linii, ponieważ w drugim dniu, będącym lewą linią, powiedziano: "i będzie on oddzielać wody od wód". A o Korachu powiedziano: "Mało wam tego, że wyróżnił was wszechmogący Israela, ze wspólnoty Israela?". Jak również o lewitach powiedziano: "W tym czasie oddzielił Stwórca kolano Lewi". Stąd widać, że podział obywa się tylko w drugiej właściwości, w miejscu lewej linii.

55) Jeżeli podział odbywa się tylko w drugiej właściwości, dlaczego podział dotyczy kolana Lewi, przecież on był trzecim synem u Jakowa? Czyżby podział nie powinien mieć odniesienie do Szymona – przecież on jest drugim synem Jakowa? Chociaż Lewi był trzecim synem, jednak według zdania Jakowa, on był drugi, dlatego że Ruwena nie uważa się pierwszym pośród synów Lei, przecież Jakow myślał wtedy, że to Rachel. Zawsze podział bywa tylko w drugim, i wtedy, po tym jak odbył się podział w drugim, wszystko odbywa się prostą drogą, doskonałą drogą jak i należy. Dlatego że dzięki podziałowi światła obłaczają jedno drugie i dopełniają się jedno w drugim.

56) Podział (awdala), który my dokonujemy przy końcu soboty, należy, żeby dzielił pomiędzy tymi siłami, które panują w dni powszednie i pomiędzy świętością, która panuje w sobotę. I z wyjściem soboty wznosi się ona od strony otchłani, która ma odniesienie do właściwości "złe oko", pragnąca panować w świecie w tym czasie, kiedy Israel wypowiada: "i czyny rąk naszych utwierdź".

Wyjaśnienie powiedzianego. Właściwość "złe oko", która jest źródłem sitra achra ma dwie strony – prawą i lewą, jak powiedziano: "Spadnie po lewej od ciebie tysiąc, i dziesięć tysięcy po prawicy twojej, do ciebie nie zbliżą się". Prawa strona złego początku – jest to liczba "tysiąc", lewa – "dziesięć tysięcy". I kiedy one spotykają się z człowiekiem, to ich lewa strona znajduje się naprzeciwko prawej strony człowieka, a prawa – naprzeciwko lewej strony człowieka. Powiedziano o tym: "Wyłącznie oczami swoimi spostrzegać będziesz, i zemstę dla nieczyściwych zobaczysz" – jeżeli będziesz patrzeć swoimi dobrymi oczami, i będziesz rozróżniać pomiędzy dobrem i złem, to "i zemstę dla nieczyściwych zobaczysz"47.

A w końcu soboty siły sądu zaczynają panować w świecie, i wywyższa się lewa strona, właściwość "złe oko", która nazywa się "dziesięć tysięcy", pragnąca panować w świecie w tym czasie, kiedy Israel wypowiada: "i czyny rąk naszych utwierdź"45. Dlatego że "czyny rąk naszych" – jest to święty sojusz. Dlatego w czasie, kiedy Israel wypowiada: "i czyny rąk naszych utwierdź nad nami" – czyli, że sojusz świętości jest dotrzymany w doskonałości, budzi się lewa strona we właściwości "złe oko", żeby przylepić się do sojuszu świętości i zepsuć go. I wychodzi ona (ta strona otchłani) od tego poziomu sitra achra, który nazywa się lewym, czyli od strony liczby "dziesięć tysięcy", i pragnie wymieszać się z nasieniem Israela, przyczepiając się do sojuszu świętości, i panując nad Israelem, karząc ich.

57) I Israel wykonuje działania tego przykazania, wykorzystując mirtę i wino, i czyniąc "awdala", i wtedy sitra achra oddziela się od nich, ponieważ za pomocą działania i słów tego przykazania budzi się zamiar serca, poznając całe obrzydzenie i krzywdę, które ciągną za sobą naruszenia, i wszystkie siły życia i dobro, przychodzące do wykonującego jego wolę, i to nazywa się podziałem (awdala). Dlatego że wtedy oni obowiązkowo oddzielają się od sitra achra i przylepiają się do świętości. I sitra achra oddziela się od Israela, dlatego że jaka miara poznania krzywdy drogi zła, taka i miara oddalenia drogi zła od człowieka. I przyniża się ta strona i przychodzi na miejsce swoje w otchłani, w miejsce, gdzie znajduje się Korach i jego współmyśliciele. Czyli ona pogrążyła się w swoje źródło, i nie rozprzestrzenia się w świecie. Lecz ponieważ jest to lewa strona, niemożliwym jest zlikwidować ją w całości do końcowego naprawienia. I dlatego o prawej stronie powiedziano: "padnie po lewej od ciebie tysiąc"46, jednak o lewej nie powiedziano "padnie", a mówi się: "i dziesięć tysięcy po prawicy twojej, do ciebie nie zbliżą się"46. Dlatego że nie mogą podejść, lecz nie wykorzenią się w całości do końcowego naprawienia.

I tak samo tu, opuszcza się sitra achra na swoje miejsce w otchłań, lecz nie likwiduje się w całości. Podobnie do powiedzianego: "I zeszli oni ze wszystkim, co było u nich, żywymi do otchłani". I Korach z jego współmyślicielem nie opuścili się do otchłani wcześniej, niż Israel uczynił oddzielenie od nich, jak rozkazał im Mosze: "oddzielcie się od tej wspólnoty". Tak samo i tu, sitra achra nie opuszcza się do otchłani przy ukończeniu soboty wcześniej, niż Israel dokona awdalu (oddzielenia), wykorzystując wino i mirtę, i oddziałają się od sitra achra. W ten sposób, zostało wyjaśnione, że również i oddzielenie przy końcu soboty jest podobne do oddzielenia Koracha.

58) I zawsze podział odbywa się w drugiej właściwości, czyli lewej linii, i nawet oddzielenie przy końcu soboty – ono również dla oddzielenia sitra achra, która pochodzi od lewej linii. Na początku sporu, kiedy siła i gniew lewej linii rodzą spór, zanim powróci do ciszy i spokoju, powstaje w nim otchłań, wtedy stworzeni zostają wszyscy ci aniołowie, którzy skarżą się ich Stwórcy z góry, czyli właściwości średniej linii.

I oni skarżą się na jej porozumienie, i skłaniają się do władzy lewej linii, i dlatego ogień spala ich i oni zostają spaleni. I również – reszta aniołów, wszyscy ci, którzy zostali odwołani, i nie ma u nich istnienia, zostają spaleni w ogniu. Wszyscy oni byli porodzeni siłą ognia sporu, który działał na początku, który wynikł w drugim dniu. I w podobieństwie do tego, Korach z dołu również spadł i spalił się w otchłani, jak i ci aniołowie, którzy zostają spaleni w ogniu rzeki Dinur. Wszystko zdarza się tak z tymi, kto pochodzi od początku podziału, który był w ogniu tego gniewu.

59) I powiedział Stwórca: "i będzie nieboskłon" – oznacza, że odbyło się rozprzestrzenienie jednego i drugiego. Czyli dzięki nieboskłonowi niższe wody rozprzestrzeniły się, oddzielając się od wyższych wód, a wyższe wody rozprzestrzeniły się oddzielając się od niższych wód.

Bina nazywa się wody, a KaHa'B Tu'M, odnoszące się do wspólności wód Biny – jest to pięć liter Elohim. "I będzie nieboskłon" – oznacza, że nieboskłon przejdzie pośrodku tych wód, czyli pośrodku pięciu liter Elohim, pod dwoma literami "alef-lamed". I dwie litery alef-lamed imienia Elohim, które są Keterem i Hochmą, rozprzestrzeniły się od nieboskłonu i wyżej, we właściwości wyższe wody, czyli miłosierdzie (hasadim). A trzy litery hej-jud-mem imienia Elohim, będące Biną, Tiferet i Malchut, rozprzestrzeniły się poniżej nieboskłonu, we właściwości "niższe wody".

Dwie litery alef-lamed imienia Elohim od nieboskłonu i wyżej – jest to prawa część, czyli EL, zawsze wskazują na właściwości Hesed znajdujące się po prawej. Imię "wielki Stwórca (EL)"33 rozprzestrzeniło się oddzielając się od wód Biny. Czyli, na skutek pojawienia się tego nieboskłonu, rozprzestrzeniło się imię EL od nieboskłonu i wyżej, i oddzieliło się od reszty wód, czyli od trzech liter hej-jud-mem – dlatego żeby dopełnić to imię EL, i dlatego żeby włączyły się wyższe i niższe wody jedne w drugie na skutek tego rozprzestrzenienia.

Innymi słowy, podzieliły się litery alef-lamed od nieboskłonu i wyżej, a litery hej-jud-mem od nieboskłonu i niżej, żeby imię EL, czyli Hesed nabyło wielką doskonałość. I wtedy oni ponownie połączą się jedno z drugim, litery alef-lamed z literami hej-jud-mem, włączając się w jedyne imię Elohim. I nazywane są dwie litery alef-lamed od Elohim imieniem "wielki Stwórca (EL)", dlatego że one mają odniesienie do Biny, która zawsze jest właściwością Ga'R, na to i wskazuje imię wielki. I również trzy litery hej-jud-mem imienia Elohim Zohar nazywa "wielkim morzem (ha-jam)", z tego samego powodu.

Rozprzestrzeniło się imię EL od Elohim, i pozostały trzy litery hej-jud-mem. Te litery hej-jud-mem rozprzestrzeniły się poniżej nieboskłonu, i w nich odbyła się zmiana, żeby stać się niższymi wodami i jud-mem-hej. Innymi słowy, litery hej-jud-mem imienia Elohim, które wcześniej były połączone z właściwością "wielki Stwórca (EL)" w Binie, i były wyższymi wodami, teraz z powodu tego co się odbyło, pośród wód nieboskłonu, te hej-jud-mem okazały się wyprowadzonymi i rozprzestrzeniły się na poziomie, znajdującym się pod nimi, Zo'N, i stały się tam jako niższe wody, jak i poziom Zo'N. I wtedy zgubiły kolejność litery hej-jud-mem i zamieniły się miejscami, i stały się połączeniem jud-mem-hej. I to rozprzestrzenienie, które odbyło się w drugiej właściwości, czyli one rozprzestrzeniły się z połączenia hej-jud-mem w połączenie jud-mem-hej.

Wyższe wody – jest to hej-jud-mem, jak napisano: "to wielkie morze (ha-jam)"51. W ten sposób hej-jud-mem – to wyższe wody, ponieważ "wielkie" wskazuje na Binę, która zawsze jest właściwością Ga'R. A jeżeli litery hej-jud-mem idą w zmienionej kolejności, jud-mem-hej, to one oznaczają niższe wody. Po tym, jak litery jud-mem-hej naprawiają się, czyli ponownie wznoszą się powyżej nieboskłonu, i łączą się z imieniem "wielki Stwórca (EL)", i powracają do połączenia "wielkie morze (ha-jam)", wtedy staje się wszystko, czyli EL i morze, jednym całym, czyli jednym imieniem Elohim. I rozprzestrzeniło się to imię Elohim w trzech miejscach – w trzech kropkach cholam, chirik, szuruk.

60) Wyższe wody są właściwością zachar, a niższe – właściwością nekewa. Na początku, zanim odbyło się ich naprawienie, były wymieszane wyższe i niższe wody razem, do tej pory, dopóki nie naprawili się, oddzielając się jedno od drugiego, dlatego żeby rozróżnić pomiędzy nimi: że jedne są wyższymi wodami, a drugie niższymi. I również rozróżnić, że jedno imię – jest to Elohim, Bina, a drugie – imię ADNI, Malchut. Jedno słowo – jest to pierwsza hej imienia AWA'Ja, Bina, a drugie – niższa hej imienia AWA'Ja, Malchut.

Wyjaśnienie. "Wody" – jest to dziesięć sfirot Biny, dlatego że dziesięć sfirot Hochmy nazywane są "światłami", a dziesięć sfirot Biny nazywane są "wodami". I podczas wypowiedzi: "i pojawi się nieboskłon pośród wód" pojawia się ten nieboskłon i przechodzi pośród tych wód, pod literami "alef-lamed" imienia Elohim, czyli Keterem i Hochmą. I na skutek tego spadły trzy litery hej-jud-mem imienia Elohim, czyli Bina, Tiferet i Malchut, na poziom pod Biną w Zo'N. I wymieszały się litery hej-jud-mem Biny z nukwą de-Z'A i stały się jako niższe wody, jud-mem-hej, jak i nukwa de-Z'A, która nazywa się jud-mem-hej.

Na początku były wymieszane wyższe i niższe wody razem – czyli do naprawienia były litery hej-jud-mem imienia Elohim, czyli wyższe wody, które są właściwością zachar, wymieszane z nukwą de-Z'A, literami jud-mem-hej, niższymi wodami, właściwością nekewa. A następnie oni ponownie naprawili się, czyli litery hej-jud-mem ponownie oddzieliły się od Z'A i wniosły się powyżej nieboskłonu, łącząc się z literami alef-lamed imienia Elohim, i włączyły się w jedno imię Elohim. I wtedy oddzieliły się wyższe wody hej-jud-mem od niższych wód jud-mem-hej. I wtedy stało się rozróżnialnym, że hej-jud-mem mają odniesienie do imienia Elohim, a nukwa de-Z'A – jest to imię ADNI. Jak również stało się widocznym, że litery hej-jud-mem mają odniesienie do pierwszej hej, Biny, a nukwa de-Z'A – jest to niższa hej, Malchut.

Wtedy powiedziano o nich: "I stworzył Stwórca (Elohim) nieboskłon"37 – czyli to rozprzestrzenienie otrzymało imię Elohim. Innymi słowy, cytat "i stworzył Elohim" wskazuje, że to rozprzestrzenienie liter hej-jud-mem powróciło do liter alef-lamed, tworząc razem imię Elohim i właściwość "wyższe wody". Dlatego że Elohim – jest to właściwość wyższe wody, a imię ADNI, nukwa de-Z'A – jest to właściwość niższe wody.

"I stworzył" wskazuje na naprawienie i ukończenie pracy. Ponieważ teraz ponownie jest naprawione skrócenie, które odbyło się z wypowiedzią "i objawi się nieboskłon". Jak również cytat "i pojawi się nieboskłon pośród wód" wskazuje na początek sporu, podczas którego spadły litery hej-jud-mem Biny w Zo'N, i stały się niższymi wodami, literami jud-mem-hej. A cytat "i stworzył Elohim nieboskłon" mówi o końcu sporu, podczas naprawienia, kiedy litery hej-jud-mem powróciły na swój poziom, łącząc się z imieniem "wielki Stwórca (EL)" w Binie, i stały się imieniem Elohim.

Stały się rozróżnialne litery hej-jud-mem, będące właściwością wyższe wody, i jedno imię ADNI, czyli nukwa, pozostała we właściwości niższe wody. Lecz razem z tym, ponieważ wody z właściwością zachar, litery hej-jud-mem, dopełniają się tylko za pośrednictwem wód od strony nekewa, nukwy de-Z'A, to i imię Elohim Biny rozprzestrzeniło się również i do wód z właściwością nekewa, i Zo'N również otrzymali te mochin imienia Elohim.

61) I chociaż on w drugim dniu podzielił pomiędzy wyższymi i niższymi wodami, jak powiedziano: "I stworzył Elohim nieboskłon, i oddzielił wody, które pod nieboskłonem, od wód nad nim", jednak spór pomiędzy prawą i lewą linią, czyli literami alef-lamed i hej-jud-mem nie został zlikwidowany do trzeciego dnia, sfiry Tiferet. A trzeci dzień wprowadził porozumienie pomiędzy prawą i lewą linią za pomocą poziomu hasadim, który wyszedł na masach Tiferet i Malchut, które są właściwościami trzeciego dnia. I wtedy obłóczyły się dwie linie alef-lamed i hej-jud-mem jedna w drugą, i ustawiły się obydwie w należyty sposób.

W ten sposób, wyższe wody, czyli litery hej-jud-mem imienia Elohim, chociaż i powróciły we właściwość wyższe wody jeszcze w drugim dniu, jednak spór pomiędzy hej-jud-mem i alef-lamed naprawia się wyłącznie za pomocą trzeciego dnia, sfirot Tiferet i Malchut, czyli właściwości niższe wody. I tylko za pomocą ich poziomu hasadim, łączą się litery alef-lamed i hej-jud-mem w jedyne imię Elohim. I dlatego imię Elohim rozprzestrzenia się również i we właściwości niższe wody, sfirot Tiferet i Malchut, i oni również otrzymują te mochin imienia Elohim. Dlatego że każdy niższy, który wywołuje naprawienie w wyższym, również staje się godny całej wielkości mochin, które wywołały naprawienie wyższego.

Chociaż i odbyło się ustawienie świata, jednak z powodu tego sporu, nie powiedziano w drugim dniu: "że światło dobre", dlatego że praca jeszcze nie była dokończona w tym dniu. Wyjaśnienie. Z powodu tego sporu, który objawił się z wypowiedzią: "I pojawi się nieboskłon pośród wód, i będzie on oddzielać wody od wód" – czyli litery hej-jud-mem imienia Elohim spadły w Zo'N i stały się niższymi wodami, literami jud-mem-hej. I chociaż dzięki temu odbyło się ustawienie świata, przecież jeżeliby one nie spadły w miejsce Zo'N, to w ogóle jest niemożliwym wyobrazić sobie, że byłyby mochin w Zo'N i w duszach sprawiedliwych. Jednak, ponieważ dopełniły się ich naprawienia tylko w trzecim dniu, nie powiedziano: "że dobre światło" w drugim dniu, ponieważ niemożliwym jest powiedzieć: "że dobre" o nieukończonym naprawieniu.

Wyższe i niższe wody były wymieszane razem, i nie było porodzenia w świecie, dopóki nie oddzieliły się jedne od drugich, i stały się widoczne – oddzielnie wyższe wody i oddzielnie niższe, i wtedy zaczęły czynić porodzenia.

62) I chociaż podział pomiędzy wyższymi i niższymi wodami odbył się już w drugim dniu, był jeszcze spór pomiędzy literami alef-lamed, prawą linią, i literami hej-jud-mem, lewą linią. I tylko trzeci dzień wprowadził porozumienie i zrównoważył wszystko łącząc ich w jedno imię Elohim. Trzeci dzień, czyli Z'A, – jest to imię, które jest odznaczone pieczęcią hej-waw-hej, żeby zrównoważyć wyższe wody, Binę, i niższe wody, Malchut, dlatego że hej-waw-hej – są to dwie litery hej i waw pośrodku. Pierwsza hej jest to Bina, niższa hej – Malchut, waw pośrodku – Z'A, który powołany jest, aby dopełnić dwie strony i świecić im z góry w Binie i z dołu w Malchut.

Wyjaśnienie. Na skutek tego, że właściwość waw wprowadziła porozumienie za pomocą swojego poziomu hasadim w dwie strony Biny alef-lamed i hej-jud-mem, to również i sama właściwość waw staje się godna tych mochin i przekazuje ich nukwie, i sama ona – Tiferet, i wtedy nukwa równa się z pierwszą hej. I symptomem tego jest przekroczenie wód Jardena, kiedy wyższe wody Jardena "stały się całkowitą ścianą" i nie opuściły się w dół, w martwe morze (jam ha-melach), i one są właściwością pierwszej hej imienia AWA'Ja, Biną. A niższe wody Jardena, od Israela i niżej opuściły się w martwe morze (jam ha-melach), i one są właściwością niższej hej imienia AWA'Ja, Malchut. A Israel będący właściwością waw imienia AWA'Ja, przeszli pośrodku pomiędzy wyższymi wodami Jardena i niższymi jego wodami. W ten sposób Israel, właściwość Wa'K imienia AWA'Ja, otrzymuje od pierwszej hej i przekazuje niższej hej.

63) Pięć razy powiedziano słowo nieboskłon w drugim dniu, i ożywiające światy, czyli Jesod de-Z'A, przemieszcza się za pomocą nich i steruje za ich pomocą światami. Wyjaśnienie. Nieboskłon – jest to ukończenie, które powstało pośród każdego poziomu z powodu C'B, i podczas katnut on kończy ten poziom pod Hochmą, wyprowadzając Binę, Tiferet i Malchut poza granice poziomu, a podczas gadlut ponownie opuszcza to ukończenie, znajdujące się pod Hochmą, w miejsce Malchut, zawracając Binę, Tiferet i Malchut na ten poziom.

Ożywiające światy, czyli Jesod de-Z'A, w którym znajduje się siła jego ukończenia, czyli masach, przemieszcza się za pomocą tego masachu znajdującego się w jego Jesod, wznosząc się do góry pod Hochmę, i kończąc tam ten poziom w postaci nieboskłonu, oddzielającego wody – Keter i Hochmę od wód – Biny, Tiferet i Malchut. I steruje za pomocą nich – podczas gadlut, kiedy ponownie opuszcza się masach zamykający, czyli jego Jesod, który nazywa się nieboskłon, w miejsce Malchut, i zawraca Binę, Tiferet i Malchut na swój poziom. I wtedy on steruje światami i daje im mochin.

Pięć razy powiedziano słowo nieboskłon, dlatego że wszystko co jest we wspólnym, jest również w jego detalach. I dlatego po tym, jak jest nieboskłon, dzielący pośrodku poziomu Z'A, i jest nieboskłon w każdej z jego pięciu sfirot HaGa'T Necach i Hod. Lecz przecież każda sfira zawiera dziesięć sfirot, i w takim wypadku, jest pomiędzy nimi nieboskłon dzielący pomiędzy ich Keterem i Hochmą, a Biną, Tiferet i Malchut, jak i w całym Z'A. Dlatego jest pięć nieboskłonów, ponieważ osnową dziesięciu sfirot jest pięć KaHa'B Tu'M, które w Zo'N nazywane są HaGa'T Necach i Hod.

I wszyscy oni włączeni jeden w drugiego, i jeżeliby nie odszedł ten spór za pomocą środkowej linii, to one nie włączyłyby się jedno w drugie. Wyjaśnienie. Chociaż w każdej sfirze Z'A jest oddzielny nieboskłon, jednak wszystkie pięć nieboskłonów włączone są jeden w drugiego. I to dlatego, że doskonałość mochin może być otrzymana tylko za pośrednictwem środkowej linii, ponieważ w prawej linii jest brakująca hochma, a w lewej linii, w której jest hochma, brakuje właściwości hasadim, i dlatego ona jest ciemnością, przecież hochma również nie może świecić, ponieważ hochma nie może świecić bez hasadim. I tylko za pomocą środkowej linii te linie są włączone jedna w drugą i dopełniają w swoim świeceniu jedna drugą.

Z powodu tego łączą się wszystkie pięć sfirot Z'A i pięć nieboskłonów w jedno całe, dlatego że Tiferet, będący środkową linią, łączy razem z sobą Hesed i Gwurę w jedno całe, i na miarę tego przekazuje w Jesod. I on łączy dwie linie, Necach i Hod, w jedno całe, w ten sposób, że wszyscy oni świecą tylko z powodu połączenia ich w środkowej linii.

Pięćset lat – jest to pięć nieboskłonów, z którymi powiązano drzewo życia, Z'A, żeby dawać płody i porodzenie dla świata. Drzewo życia – jest to Z'A, pięćset lat – jest to pięć nieboskłonów, które Z'A naśladuje od Biny, a sfirot Biny są liczone w setkach, i dlatego pięć nieboskłonów uważane są jak pięćset lat. Za pomocą tych pięciu nieboskłonów, które Z'A otrzymuje z powodu swojego porozumienia w Binie, on przekazuje światom płody i porodzenia, czyli mochin i dusze. I wszystkie wody początku stworzenia, czyli wszystkie rodzaje mochin, które wychodzą z be-reszit, czyli A'A, z jego pomocą dzielą się pod nim.

Wyjaśnienie. Tak samo jak i sam Z'A otrzymuje mochin od Biny tylko wyłącznie w pięciu nieboskłonach, które dzielą w nim wszystkie poziomy na dwa – na wyższe i niższe wody, tak samo, kiedy Z'A przekazuje mochin i dusze światom, oni również dzielą się i naprawiają się za pomocą nieboskłonu, dzielącego wyższe i niższe wody, jak i sam Z'A. Dlatego powiedziano: "oni dzielą się pod nim z jego pomocą" – czyli oni również dzielą się na wyższe i niższe wody jak i on.

I król Dawid, czyli właściwość nukwa, otrzymuje wszystko od Z'A, i rozdziela następnie niższym światom. Czyli nukwa de-Z'A otrzymuje wszystko od Z'A – jak wyższe wody tak i niższe wody. Wyższe wody ona bierze sobie, a niższe wody rozdaje niższym, znajdującym się w światach BE'A, na które wskazują cytaty: "i rozdał on całemu narodowi, całej mnogości", "zbiorą oni przekazane dla nich", "wstaje ona jeszcze w nocy, rozdaje pokarm w domu swoim".

64) W czasie, kiedy powstał spór z powodu lewej linii, powiększyła się i wzmocniła się ognista mgła. I ciemność i ogień rodzą się i powiększają się z powodu sporu dwóch linii, prawej i lewej. I z tej mgły urodziły się duchy, i natychmiast zagęściły się, tracąc swoją wilgotność. Wyjaśnienie. hasadim nazywa się wody. I ponieważ duchy rodzą się z mgły, która pojawia się na skutek sporu lewej linii z prawą, będącej właściwością hasadim, to rzecz jasna, że duchy rodzą się w absolutnie suchym stanie, bez żadnej wilgoci – hasadim.

I te duchy były we właściwości zachar i nekewa, i od nich rodzą się i oddzielają się różne złe szkodniki. I tu odbywa się wzmocnienie ducha nieczystości we wszystkich tych złych duchach, i one są klipą skrajnej części ciała, dlatego że pierwsze zachar i nekewa, które powstały i urodziły się z mgły, nie były tak zepsute, i nieczystość jeszcze nie objawiała się w nich, z tego powodu, że one były bliskie do świętości. Lecz u tych duchów i szkodników, które urodziły się od tych zachar i nekewa już wzmocnił się duch nieczystości.

Te duchy wzmocniły się w nieczystości za pomocą szkodników. Jeden z nich nazywa się aspid, a drugi – wąż. I dwa te rodzaje stały się jednym. Aspid rodzi raz na siedemdziesiąt lat, a wąż – raz na siedem lat. Jednak, kiedy oni łączą się razem, wszystko powraca do siedmiu lat węża. Czyli wtedy i aspid rodzi raz na siedem lat, jak i wąż, i stają się oni jako jeden rodzaj, czyli nie za jednym razem wyszła nieczystość ze świętości, lecz drogą rozprzestrzenienia kolejności poziomów. I one odpowiadają trzem poziomom – Z'A, Jesod i Malchut świętości, dlatego że w pierwszych właściwościach zachar i nekewa, które wyszły z mgły świętości, nieczystość jeszcze była nierozróżnialna w ogóle, i oni sprzeciwiali się Z'A świętości.

A porodzenie tych zachar i nekewa, czyli aspida i węża, już jest ukończonymi szkodnikami. Aspid przeciwny jest Jesod de-Z'A, właściwości zachar, jego siedem sfirot jest liczone w dziesiątkach, i dlatego on rodzi raz na siedemdziesiąt lat, co odpowiada siedmiu sfirot włączonych w Jesod. A wąż przeciwny Malchut, i siedem jego sfirot liczone są w jedynkach, i dlatego rodzi raz na siedem lat, co odpowiada siedmiu sfirot włączonych w Malchut. Dlatego że sfirot nukwy liczone są w jedynkach, sfirot Z'A w dziesiątkach, a sfirot Biny w setkach. I w końcu opuszcza się aspid na poziom węża, dlatego że w klipot nukwa panuje nad właściwością zachar. I powraca aspid do liczby siedem lat, co odpowiada siedmiu sfirot Malchut.

65) To jest przyczyną tego, że otchłań nazywa się siedmioma imionami, jak również zły początek nazywa się siedmioma imionami. Dlatego że liczba siedem wskazuje na Malchut. I ponieważ wzmocniły się klipot Malchut, i wszystko powróciło się do siedmiu lat węża, dlatego również i otchłań powróciła do właściwości siedmiu imion, i również zły początek odpowiada siedmiu sfirot tej Malchut, dlatego że ona wzmocniła się nad wszystkimi.

Stąd po wielu poziomach nieczystość rozprzestrzenia się w świat. I wszystko wychodzi od lewej strony, będącej właściwością dobra i zła, i ona nazywa się "zasiedleniem świata". Ponieważ na skutek tego, że aspid opuścił się na poziom węża, powiększyły się poziomy nieczystości w świecie. Dlatego że w rzeczywistości klipa może sprzeciwić się tylko Malchut, ponieważ skrócenie było uczynione na nią, a nie na Jesod de-Z'A, który ma odniesienie do dziewięciu pierwszych sfirot. I klipa, która sprzeciwia się Malchut nazywa się wężem. Jednak z powodu C'B, przy którym Malchut wzniosła się w miejsce Biny, utrzymały się klipot również i naprzeciwko Jesod de-Z'A.

Na skutek tego połączyły się razem aspid i wąż, i powrócił aspid do siedmiu lat węża, czyli nieczystość węża zapanowała również i nad aspidem, który w korzeniu swoim jest przeciwny Z'A, naprzeciwko którego nie ma żadnego utrzymania klipot. A teraz zapanowała ta nieczystość również i nad aspidem.

Jednak wszystko wychodzi od lewej linii, będącej właściwością dobra i zła, czyli od Malchut lewej linii, zawierającej dobro i zło. To oznacza, że nieczystość, która powiększyła się również i w przeciwieństwie Jesod de-Z'A, nie ma odniesienia do Jesod, a tylko do Malchut. I ona wymieszała się z nim tylko z powodu wzniesienia Malchut w Binę, przy którym sądy, działające w Malchut, rozprzestrzeniły się również na połowę Biny i Z'A, umieszczonej nad nią. I to nazywa się "zasiedlenie świata". Czyli rozprzestrzenienie sądu w Malchut w Z'A, które odbyło się na skutek wzniesienia Malchut w Binę, było naprawieniem dla zasiedlenia świata. Dlatego że bez tego wzniesienia Malchut, żadne mochin nie mogłyby być przyjęte w Zo'N, i światy nie byłyby przydatne do zasiedlenia poprzez ludzi.

Tu święte imię, zapieczętowane w osiemnastu literach, steruje błogimi deszczami, jałmużną, błogosławieństwem i zasiedleniem świata. Wyjaśnienie. Dlatego że w literach jud-hej-waw imienia AWA'Ja, w którym brakuje niższej hej, jest sześć połączeń: jud-hej-waw, hej-jud-waw, waw-jud-hej, waw-hej-jud, hej-waw-jud, jud-waw-hej. W nich jest osiemnaście liter. To imię wskazuje na wzniesienie Malchut, niższej hej, w wyższą hej, Binę, gdzie ona znika. I pozostaje imię AWA'Ja tylko z trzema literami jud-hej-waw i brakuje niższej hej. A w połączeniu to imię nazywa się osiemnastoliterowym imieniem. I jeżeliby nie wzniesienie Malchut w Binę, nie byłoby żadnej możliwości zasiedlenia ludzi w świecie. Dlatego powiedziano, że to osiemnastoliterowe imię panuje błogimi deszczami, jałmużną, błogosławieństwem i zasiedleniem w światach.

I zbiorą się wody

66) I powiedział Stwórca Elohim: "I zbiorą się wody pod niebiosami w jedno miejsce". Zbiorą się – oznacza, że mochin, które nazywane są wodami, rozprzestrzeniają się dokładnie według linii w ten sposób, że układają się według prostej i nie odchylają się ani w prawą stronę ani w lewą.

W kolejności wyjścia mochin z początkowej kropki, czyli z A'A, wychodzi wszystko w ukryciu. Na początku światło ukrywa się w A'A, gdyż on wznosi swoją Malchut pod swoją Hochmę i wyprowadza Binę spoza jej granicy poziomu rosz, i jest to kropka cholam. Do tego czasu, kiedy światło sięga wyższej sali i zbiera się w niej. "Sięga" oznacza – sięga właściwości Hochma pod oddziaływaniem kropki szuruk. "Zbiorą się" oznacza, że hochma zbiera się i obłacza się w światło hasadim pod oddziaływaniem kropki chirik. "Wyższej sali" – czyli parcufa ISZSu'T, będącego drugą salą, idącą za A'A.

A z parcufa ISZSu'T napełnienie rozprzestrzenia się według prostej linii, która zawiera prawą i lewą, do parcufa Z'A, aż nie sięga miejsca, które zbiera wszystko w postaci zachar i nekewa. I to – ożywiające światy, Jesod de-Z'A, właściwość zachar, łączący się z Malchut, właściwością nekewa. W ten sposób on składa się z właściwości zachar i nekewa.

Wyjaśnienie. Siedem dni początku stworzenia jest to sfirot HaGa'T NeHI'M, i każdy z nich składa się ze wszystkich siedmiu dni w ten sposób, że jest w każdym dniu siedem sfirot HaGa'T NeHI'M. I razem z tym jest wielka różnica pomiędzy jednym dniem a drugim, dlatego że w pierwszym dniu, który jest Hesed i prawą linią, chociaż on i składa się ze wszystkich siedmiu sfirot, i z wszystkich detali, które są w nim, jednak wszystkie one są w nim światłem Hesed. I w stosunku do tej właściwości są czynione wszystkie wyjaśnienia Zoharu, co dotyczy pierwszego dnia.

I tak samo drugi dzień, będący Gwurą i lewą linią, chociaż i składa się ze wszystkich siedmiu sfirot HaGa'T NeHI'M i ze wszystkich detali, które są w nim, jednak wszyscy oni są właściwością Gwury i przeciwieństwem lewej linii z prawą. I w stosunku do nich czynione są wszystkie wyjaśnienia Zoharu co dotyczy drugiego dnia.

I tak samo w trzecim dniu, który jest właściwością Tiferet i środkową linią, łączącą dwie linie, prawą i lewą, jedna z drugą, chociaż i są w nim wszystkie siedem sfirot HaGa'T NeHI'M i wszystkie detale w nich, jednak oni znajdują się w nim tylko w jedności prawej i lewej linii. I dlatego wszystkie wyjaśnienia Zoharu, czynione są tu tylko w stosunku do tej jedności.

Dlatego powiedziano: "I zbiorą się wody"56 – czyli rozprzestrzenią się dokładnie według linii w ten sposób, że będą budowane według prostej, która łączy obydwie linie i nie ma odchylania ani w prawo, ani w lewo. A z parcufa ISZSu'T ona rozprzestrzenia się w swojej jedności do reszty poziomów, czyli żeby stworzyć jedność pomiędzy prawą a lewą linią właściwości rosz, toch, sof de-Z'A, aż nie sięga miejsca, łączącego wszystko w postaci zachar i nekewa. Dlatego że doskonałość jedności prawej i lewej linii osiąga się wyłącznie po tym, jak one są podzielone na dwa parcufim, jeden z których całkowicie prawa linia, a drugi całkowicie lewa, i oni są właściwością zachar i nekewa. Zachar, Jesod, w całości budowany od prawej linii, a nekewa, Malchut, w całości budowana od lewej linii. I w ich połączeniu (ziwugu) zostaje dopełniona jedność prawej i lewej linii pożądaną doskonałością.

Lecz do tego powinna być stworzona jedność prawej i lewej linii za pomocą środkowej linii w jednym parcufie, i dlatego powiedziano: "do tego czasu, kiedy światło sięga wyższej sali i zbiera się w niej" – czyli zbiera się w ISZSu'T, i tak samo – w rosz, toch, sof samego Z'A. Dlatego powiedziano: "a z parcufa ISZSu'T napełnienie rozprzestrzenia się prostą linią do parcufa Z'A". A następnie już może powstawać ziwug prawej i lewej linii w dwóch oddzielnych parcufim. "Aż nie sięgnie miejsca, łączącego wszystko w postaci zachar i nekewa" – Jesod, łączącego się z Malchut, żeby być jednością w dwóch parcufim.

67) Wody wychodzą z góry, z pierwszej hej imienia AWA'Ja, czyli z parcufa ISZSu'T. "Pod niebiosami"56 – jest to waw Z'A, mała litera waw, Jesod de-Z'A. Dlatego że Z'A nazywa się wielką literą waw, a jego Jesod – małą. Dlatego przy wypowiedzi litery waw słyszalne są dwie litery waw, gdzie pierwsza są to niebiosa, Z'A, a druga pod niebiosami, Jesod de-Z'A. Wtedy powiedziano: "i pokaże się sucha powierzchnia"56 – jest to niższa hej, która otworzyła się, a reszta poziomów oprócz niej zostały ukryte.

Po tym jak mochin opuszczają się z pierwszej hej, Biny, "pod niebiosa", do Jesod de-Z'A, powiedziano: "i objawi się sucha powierzchnia" – niższa hej, Malchut, będąca nukwą de-Z'A. Dlatego że tylko ona otworzyła się tu w postaci suchej powierzchni, a reszta poziomów oprócz niej, ukryła się i zniknęła.

"Otwarcie" oznacza świecenie hochmy. "Ukrycie" oznacza zniknięcie światła hochmy. I tylko Malchut otworzyła się w tym świeceniu hochma, lecz reszta poziomów, które umieszczone są powyżej niej, ukryły się, i nie ma w nich świecenia hochmy. I od tego ostatniego poziomu, czyli ostatniej hej, Malchut, słyszymy i otwiera się to ukryte światło. Chociaż z wypowiedzią "i ukaże się sucha powierzchnia" otworzyła się niższa hej, a reszta poziomów oprócz niej, ukryły się, zostaje wyjaśnione powtórnie: to nie oznacza, że wszystkie poziomy, które były przed "suchą powierzchnią", pozostają w stanie ukrycia i zniknięcia, przecież następnie one ponownie przychodzą do stanu otwarcia, dzięki tej "suchej powierzchni", czyli Malchut.

68) "W jednym miejscu"56 – tak nazywa się Jesod, ponieważ on jest więzią jedności wyższego świata. Dlatego że w powiedzianym: "Stwórca jedyny i imię Jego jednością" wskazane są dwa rodzaje jedności:

Wyższy świat, tworzący jedność za pośrednictwem swoich poziomów, który nazywa się "Stwórca jedyny".

Niższy świat, tworzący jedność za pośrednictwem swoich poziomów i nazywa się "i imię Jego jednością".

Więź jedności wyższego świata, który nazywa się "Stwórca jedyny", rozprzestrzenia się do Jesod, "ożywiającego światy", który otrzymał tam podsłodzenie w Binie. I wtedy wyższy świat wiąże się w swojej jedności. Dlatego nazywa się on "jedno miejsce", ponieważ wszystkie poziomy i wszystkie części parcufa Z'A zbierają się tam, i wszyscy oni stają się w nim jako jedno całe, bez żadnego podziału.

Dwie przewagi są w jedności Z'A w wyższym świecie, który nazywa się Lea, która umieszczona jest powyżej jego chaze, w stosunku do jego jedności w niższym świecie, która nazywa się Rachel, która umieszczona jest od jego chaze i niżej:

1. Powyżej chaze – jest to właściwość Ga'R de-Z'A, i Ga'R mogą w każdym miejscu otrzymać hochmę bez obłóczenia światłem hasadim. Dlatego jedność kropki szuruk, która oznacza, że hochma nie może obłóczyć się tam z powodu braku obłóczenia hasadim, zupełnie nie dotyczy ziwuga Z'A z wyższym światem, ponieważ są z właściwością Ga'R, oni zupełnie nie potrzebują obłóczenia hasadim, i hochma obłacza się w nich bez hasadim.

2. Powyżej chaze de-Z'A nie jest przyjmowana hochma dla niego samego, ponieważ tam on jest ustawiony we właściwości: "czyste powietrze (awira dachija)" wyższych Aw'I, czyli we właściwości hasadim, ukrytych od hochmy. I jego otrzymywanie tam hochmy jest niezbędne wyłącznie dla potrzeb świata, Rachel, która umieszczona jest od jego chaze i niżej.

Dlatego nie zaprzestaje światło hasadim w wyższym świecie, nawet podczas jedności kropki szuruk, gdyż sam on nie potrzebuje tego świecenia. W ten sposób, w wyższym świecie są dwie przewagi:

Jego właściwości mogą otrzymywać hochmę nawet bez hasadim.

I również nie może w nich powstać stan braku hasadim.

Wówczas jak niższy świat, Rachel, umieszczony od jego chaze i niżej, we właściwości siedmiu niższych sfirot Za'T de-Z'A, pozbawiono tych dwóch przewag:

Nie może otrzymać hochmy bez obłóczenia w hasadim.

Nawet podczas stanu jedności kropki szuruk, ona pozostaje pustą bez światła hasadim, ponieważ potrzebuje jego świecenia, gdyż zupełnie nie może objawić się doskonałość od chaze de-Z'A i niżej w sposób inny, jak tylko za pośrednictwem świecenia hochmy.

Dlatego ziwug Z'A z wyższym światem nazywa się "jedno miejsce", gdyż wszystkie te poziomy i wszystkie ich części zbierają się tam. "Wszystkie poziomy" oznacza – jak poziomy hochmy tak i poziomy hasadim, ponieważ oni nie zmniejszają się we właściwości hasadim z powodu świecenia kropki szuruk, jak również mogą otrzymać hochmę bez hasadim. A "wszystkie części" oznacza – sfirot.

Dlatego że dzięki świeceniu kropki szuruk, wznoszą się trzy sfiry Bina, Tiferet i Malchut ze swojego upadku i powracają na swój poziom. I wszystkie światła i kelim stają się w nich jednym całym, bez jakiegokolwiek podziału w ogóle. I nie ma tam innego poziomu, oprócz tego, zdolnego połączyć się w świecenie kropki szuruk, będącym świeceniem hochmy, w całkowitej jedności – czyli w jedności Z'A z poziomem wyższego świata. Dlatego że wyższy świat może otrzymywać hochmę bez obłóczenia w hasadim.

I w nim wszystkie światła są ukryte, znajdując się w niedostępnej postaci, w jednym pragnieniu wyłącznie za światłem hasadim. Dlatego że od chaze i wyżej znajduje się właściwość "awira dachija", i tam światła ukryte są od hochmy. "W niedostępnej postaci" – ponieważ są niedostępne dla otrzymania hochmy, i otrzymują hochmę wyłącznie dla niższego świata. Dlatego ta jedność jest doskonałością ze wszystkich stron.

Do tego miejsca, czyli do słów "i pokaże się sucha powierzchnia", otwarty świat, Rachel, znajduje się w jedności z ukrytym światem, Leą. Dlatego że niższy świat, Rachel, włącza się w wyższy ziwug Z'A i Lei, od chaze i wyżej. I powiedziano o Rachel włączonej w nich: "i ukaże się sucha powierzchnia" – ponieważ na skutek tego, że Rachel jest właściwością Za'T i niezdolna jest otrzymać hochmę bez obłóczenia w hasadim, ona staje się tam właściwością sucha powierzchnia – wysuszona i pozbawiona hasadim i hochmy.

69) Otwarty świat, Rachel, nukwa Z'A, umieszczona od jego chaze i niżej, łączy się również i z dołu. Ponieważ oprócz tego, że otwarty świat, Rachel, włącza się w ziwug wyższego świata, w Leę, umieszczoną od chaze de-Z'A i wyżej, w niej samej również jest taki sam ziwug od chaze de-Z'A i niżej.

I otwarty świat – jest to niższy świat, Rachel, będący niższą nukwą Z'A, umieszczoną od jego chaze i niżej. I mówi się o niej, jak o właściwości "widzenia", jak powiedziano: "i zobaczyłem ja (ET) Stwórcę, siedzącego na wywyższonym tronie". "I zobaczyli oni (ET) Wszechmogącego Stwórcę Israela". I również powiedziano: "i wielkość Stwórcy objawiła się w namiocie zebrania". I objawiła się wielkość Stwórcy. "Jak obraz tęczy, tak i obraz tego świecenia wokół – jest to obraz wielkości Stwórcy". I napisane są dwa cytaty ze słowem ET, i trzy cytaty z wyrażeniem "wielkości Stwórcy". Wiadomo, że niższa nukwa, Rachel, nazywa się imieniem "ET" lub "wielkością Stwórcy". Stąd wynika, że tylko niższy świat jest otwartym światem, do którego ma odniesienie "widzenie".

Wówczas wyższy świat, Lea, wyższa nukwa de-Z'A, nazywa się ukrytym światem, ponieważ ona ukrywa się i nie jest widoczna. Jak powiedziano: "i ukaże się sucha powierzchnia" – co wskazuje na Rachel, otwarty świat, która włączona w wyższy ziwug od chaze i wyżej, w wyższy świat. I właśnie dlatego, w związku z nią wspomina się właściwość "widzenie": "i ukaże się sucha powierzchnia". A jeżeliby ten cytat opisywał tylko ziwug Z'A i Lei, odbywający się powyżej chaze i nazywający się wyższą jednością, to nie byłoby powiedziane: "i ukaże się" – dlatego że w wyższym świecie, nie ma miejsca na "widzenie".

70) "I jak obraz tęczy"62, który opisywany jest w rydwanie (merkawa) Jechezkela, oznacza – "ożywiający światy", czyli Jesod de-Z'A. I jak powiedziano w rozdziale Noach: "tęczę moją umieściłem ja w obłoku" – i tam samo to oznacza Jesod de-Z'A, który nazywa się "ożywiający światy". "W obłoku"63 – czyli w Malchut, niższej nukwie Z'A, będącej otwartym światem, która nazywa się Rachel. "Umieściłem ja w obłoku" – ponieważ już od dnia stworzenia świata On umieścił tą tęczę w obłoku, "w pochmurny dzień"62. Jak powiedziano: "I będzie, kiedy ja naprowadzę chmury"63 – żeby pokazać, że tylko wtedy powstaje tęcza jak "obraz wielkości Stwórcy"62, a nie w innym czasie.

To oznacza, że przy obudzeniu w lewej linii życzenia wzmocnią się, czyli w tym czasie, kiedy Z'A i Rachel włączają się w ISZSu'T, w kropce szuruk, będącej lewą linią, gdyż jest to hochma przy braku hasadim. I Rachel pozostaje pozbawiona nawet światła hochma, i niezdolna wytrzymać tego stanu. Wtedy wychodzi Rachel poza granice ISZSu'T, w swoją własną właściwość, żeby przyciągnąć poziom hasadim na własny masach celem obłóczenia hochmy. I to nazywa się jednością kropki chirik. "I również był poród jej" – ponieważ uważa się, że Rachel odczuwa ciężkość podczas rodzenia mochin. Dlatego że wyjście jej z wyższej sali ISZSu'T we własną właściwość jest dla niej wadą i ciężkością. Jak powiedziano: "I ciężkim był jej poród" – ponieważ te mochin dopełniają się i rodzą się wyłącznie przy wyjściu jej w stan kropki chirik.

Ta tęcza widoczna jest tylko "w dniu pochmurnym", dlatego że nie ma doskonałości mochin w jednej wyłącznie kropce cholam, w prawej linii, lecz ona potrzebuje jedności kropki szuruk i kropki chirik, będących właściwością sądu, i one nazywane są pochmurne dni.

I podczas urodzenia tych mochin przychodzą do niej trzej aniołowie: Michael po prawej, Rafael pośrodku i Gabriel po lewej, czyli ona otrzymuje od nich siłę dla urodzenia mochin. Dlatego że Michael schodzi do niej od kropki cholam prawej linii, Gabriel schodzi do niej z kropki szuruk lewej linii, a Rafael schodzi do niej z kropki chirik środkowej linii. I te trzy właściwości – są to kolory będące widzeniem tej tęczy, czyli czerwony, biały i zielony.

Prawa linia, wychodząca od kropki cholam – jest to panowanie białego koloru tęczy. Lewa, wychodząca od kropki szuruk – jest to panowanie czerwonego koloru tęczy. Środkowa linia, wychodząca od kropki chirik – jest to panowanie zielonego koloru tęczy. Dlatego że trzy te kolory włączone w otwarty świat, Rachel, i do nich ma odniesienia właściwość widzenia. Dlatego o nich mówi cytat: "jak obraz tęczy tej"62 – właściwość widzenia.

71) "Tak i widok tego świecenia wokół"62 – świecenie, które ukryło się i jest nierozróżnialne w źrenicy oka, które posiada właściwość widzenia. Cztery kolory zawiera widzące oko. Główny kolor – biały, a w nim – czerwone smugi, czerwony kolor. Jednak właściwość widzenia w oku posiada tylko wyłącznie źrenica, która ma czarny kolor. I uważa się, że trzy kolory, biały, czerwony i zielony, które zawiera oko, są ukryte i niezauważalne podczas widzenia oka, z powodu panowania czarnego koloru w źrenicy.

Ponieważ siła widzenia znajduje się wyłącznie w czarnym kolorze. I to wskazuje na wyższą jedność, która przeciwna jest do obrazu tęczy, która oznacza niższą jedność. Ponieważ obraz tęczy – jest to objawienie koloru, a obraz świecenia – to świecenie, które jest ukryte i niezauważalne w źrenicy, która posiada w oku właściwość widzenia. Ponieważ te trzy kolory, biały, czerwony i zielony, które ukryte są w widzeniu świecenia, objawione są w postaci tęczy.

Powiedziane: "to rodzaj obrazu wielkości Stwórcy"62 – wskazuje na kolory, objawione w "rodzaju tęczy", lecz nie w rodzaju świecenia. Dlatego że niższa jedność trzech kolorów tęczy powstała w podobieństwie tej jedności, która powstała w wyższym. Dlatego powiedziano: "to rodzaj obrazu wielkości Stwórcy". I nie można powiedzieć, że ten cytat wskazuje na rodzaj świecenia, ponieważ ono jest świeceniem, które ukryło się, i kolory nie są tam rozróżnialne, i nie są rozróżnialne w źrenicy oka, która posiada właściwość widzenia.

Zgodnie z tym, powiedziane: "jak obraz tęczy, która pojawia się w obłokach w dniu deszczu"62 wskazuje na niższą jedność, Rachel, i to – trzy objawiające się kolory: biały, czerwony i zielony. Tak i widok tego świecenia w oku – wskazuje na wyższą jedność. Dlatego że "widok tego świecenia" oznacza – świecenie, które ukryło się, i ukryte kolory nie są widoczne. I ten cytat porównuje niższą jedność, która nazywana jest "widok tęczy", z wyższą jednością, która nazywana jest "widok świecenia", pokazując, że wszystkie światła, które były przyciągnięte w wyższej jedności w ukryciu, są przeciągane w niższej jedności otwarcie. I te trzy kolory, które są nierozróżnialne w źrenicy oka, która posiada właściwość widzenia, same otwierają się w "postaci tęczy, która objawia się w obłokach w dniu deszczu". Dlatego "obraz tęczy" – jest to "widok obrazu wielkości Stwórcy", ponieważ one wychodzą od wielkiej i doskonałej wyższej jedności.

72) Trzy imiona "Stwórca (AWA'Ja) – Wszechmogący nasz (Elohejnu), Stwórca (AWA'Ja)" w cytacie: "Szma Israel" wskazują na trzy kolory: biały, czerwony i zielony, wówczas, kiedy one ukryły się i są niewidoczne. I powiązane "w jednym miejscu" – jest to początkowa jedność w wyższym świecie, która nazywa się "jedno miejsce". I na tą jedność wskazuje cytat z "merkawy (budowy) Jechezkela": "tak i obraz tego świecenia w oku"62.

I są tony tęczy w jedności z dołu, żeby za pomocą nich połączyć się, i to biały, czerwony i zielony, odpowiadające trzem ukrytym kolorom, które znajdują się w wyższej jedności "Stwórca (AWA'Ja) – Wszechmogący nasz (Elohejnu), Stwórca (AWA'Ja)". Te kolory tęczy są inną jednością, o której powiedziano: "i imię Jego jednością"57 – niższą jednością. I to słowa: "Błogosławione imię wielkości królestwa Twego na wieki" – które my wypowiadamy po "szma Israel", oznaczające niższą jedność.

Wyższa jedność "Szma Israel, Stwórca – Wszechmogący nasz, Stwórca jeden" odpowiada niższej jedności "Błogosławione imię wielkości królestwa Jego na wieki". W Szma Israel jest sześć słów, i tak samo w "błogosławione imię wielkości królestwa Jego na wieki" jest sześć słów. I te sześć słów, które są w tych dwóch jednościach, wskazują na jedność sześciu końców (Wa'K) stanu gadlut.

73) "I zbiorą się wody" oznacza pomiar linii i miary. Miara objawia się z powodu twardej iskry, która jest w Binie, jak powiedziano: "kto (MI) odmierzył dumą wody". MI – jest to Bina. Wyjaśnienie. Wówczas, kiedy Bina wzniosła do siebie Malchut, dzięki uczestnictwu miary miłosierdzia w sądzie, Bina nie nazywa się imieniem Elohim, a tylko imieniem MI.

Dlatego że litery ELE imienia Elohim wpadają w tym czasie w Zo'N. I wtedy wychodzi, że sama Bina skraca się do właściwości Wa'K bez rosz, i ona mierzy za pośrednictwem tej miary również mochin Z'A i nukwy (Zo'N). MI – jest to Bina w tym czasie, kiedy ona wznosi do siebie Malchut, "odmierzył dumą"65 – mierzy w czasie tego wzniesienia, "wody" – mochin Z'A i nukwy (Zo'N).

Dlatego powiedziano: "zbiorą się wody"56. Ponieważ dzięki temu, że Bina mierzy mochin stanu katnut de-Zo'N, ma ona możliwość przekazać następnie również i mochin stanu gadlut. "Zbiorą się wody" – jest to wielkość wszystkich mochin "tworzącego światy", Z'A, które znajdują się w AWA'Ja z napełnieniem alef: jud-waw-dalet hej-alef waw-alef-waw hej-alef. Wyjaśnienie. Cała wielkość mochin Z'A wskazana w AWA'Ja z napełnieniem alef, i ich wielkość zależy od powiedzianego: "zbiorą się wody", co oznacza pomiar linią miary Biny, która znajduje się we właściwości MI. I jeżeliby nie ten pomiar, to nie byłoby możliwym otrzymanie poprzez Z'A mochin stanu gadlut, gdyż dzięki temu, że oni otrzymali stan katnut od Biny, oni zdolni również otrzymać od niej mochin stanu gadlut. I to oznacza: "zbiorą się wody w jedno miejsce" – czyli pomiar wielkości katnut i gadlut od Biny do Zo'N.

74) "Święty, święty, święty pan wojsk, napełniona cała ziemia wielkością jego!"66. Trzy razy powiedziano święty w cytacie – są to trzy mochin Biny, które mają odniesienie do cytatu: "zbiorą się wody". To wody, które wychodzą z góry, od pierwszej hej. "Pan wojsk", o którym powiedziano: "w jedno miejsce" – jest to Jesod de-Z'A, który nazywa się "ożywiający światy", dlatego że do niego przychodzą mochin od Biny. "Napełniona cała ziemia wielkością Jego" ma odniesienie do powiedzianego: "i ukaże się sucha powierzchnia", i to – niższa hej, która nazywa się otwartym światem, w tym czasie, kiedy ona włącza się w jedność wyższego świata, który wyrzeźbiony imieniem jedności "kozo (kaf-waw-zajin-waw) bamoksaz (bet-mem-waw-kaf-samech-zajin) kozo (kaf-waw-zajin-waw), i to są litery, idące za literami imienia "AWA'Ja (jud-hej-waw-hej) Elokejnu (alef-lamed-hej-jud-nun-waw) AWA'Ja (jud-hej-waw-hej). Litery, idące za literami imienia AWA'Ja jest to kozo, a idące za imieniem Elokejnu – jest to bamoksaz.

Powiedziane: "i ukaże się sucha powierzchnia" – jest to wyrzeźbione imię jedności "kozo bamoksaz kozo". Dlatego że ta "sucha powierzchnia", czyli otwarty świat, włącza się w jedność wyższego świata, który jest w imieniu "Stwórca (AWA'Ja) – Wszechmogący nasz (Elohejnu), Stwórca (AWA'Ja)".

Nukwa Z'A, która nazywa się otwarty świat, o niej powiedziano w wypowiedzi: "napełniona cała ziemia wielkością Jego"66 tylko w tym czasie, kiedy ona nazywa się imieniem "kozo bamoksaz kozo", – kiedy ona włącza się w jedność wyższego świata "AWA'Ja Elohejnu AWA'Ja". W przeciwieństwie do tego, kiedy nukwa opuszcza się stąd na swoje miejsce, włączając się w niższą jedność – ona nie jest właściwością "napełniona cała ziemia wielkością Jego", dlatego że wtedy ona świeci wyłącznie od strony BE'A w niej, umieszczonych od jej chaze i niżej.

I wyhoduje ziemia rośliny zielone

75) "I wyhoduje ziemia rośliny zielone" – jest to wyższa jedność, dlatego że teraz ona otwiera siłę swoją, która jest zawarta w tych wodach, które zebrały się "w jedno miejsce". Cała siła, czyli mochin, które nukwa de-Z'A otrzymała w wyższej jedności, w tym czasie, kiedy była włączona tam w postaci "i ukaże się sucha powierzchnia", ona bierze je teraz, po tym, jak opuściła się stąd na własne miejsce, od chaze Z'A i niżej, w niższą jedność. I teraz, w porównaniu do tego, kiedy ona była suchą powierzchnią, ona stała się teraz ziemią dającą płody i porodzenia. Ponieważ, kiedy ona była włączona w wyższą jedność w postaci "i ukaże się sucha powierzchnia", ona była wysuszona i bez wody, i nie była zdolna świecić zasiedlającym świat.

W tym samym czasie, we właściwości niższej jedności, ona stała się ziemią dającą płody i porodzenia, jak i należy się zasiedlającym świat. I to oznacza: "I wyhoduje ziemia rośliny zielone, trawy dające nasienie". I te mochin schodzą do niej drogą tajemną i ukrytą. I objawiają się, rodząc się w niej, wyższe ukryte dusze i święte wojska. I wszyscy ci sprawiedliwi, osiągający wiarę, naprawiają i przyciągają ich w ustawieniu wiary, w wodach mejin nukwin (Ma'N), w pracy dla Stwórcy.

Wyjaśnienie. Dwa rodzaje mochin schodzą w niższą jedność, w nukwę, dzięki włączeniu jej w wyższą jedność: Pierwszy – drogą ukrytą i tajemną, kiedy te mochin zupełnie nie otwierają się niższym. Drugi – otwarte mochin, kiedy pojawiają się i rodzą się od niej dusze i aniołowie w światach.

76) I w tym jest sens powiedzianego: "Hoduje On trawę dla zwierzęcia i roślinność dla pracy ludzkiej". Ponieważ to zwierze, które leży na tysiącu gór, i każdego dnia powiększają dla niej tą trawę. "Zwierzęciem nazywa się Malchut w czasie, kiedy jej brakuje mochin de-Ga'R". "Leży" – wskazuje na to, że jej brakuje trzech kelim NeH'I, które nazywane są nogi, podobnie do siedzącej kury, u której nie widać nóg, a wyłącznie ciało. Tak samo i Malchut – w tym czasie, kiedy posiada tylko sześć kelim HaBa'D HaGa'T, i jej brakuje trzech niższych NeH'I, nazywa się "leżący", ponieważ jej NeH'I są ukryte.

"Liczba tysiąc" wskazuje na mochin de-Hochma, sfirot której liczone w tysiącach (elef), jak powiedziano: "I nauczę (ha-alef) ciebie mądrości". "Górami" nazywane są trzy sfiry HaGa'T, jak się uczyliśmy, że góry – jest to nic innego jak praojcowie, czyli HaGa'T. NeH'I nazywani są "synowie", i również nazywani są "pagórki". "Trawą" nazywani są aniołowie, urodzeni od mochin jej Ga'R, które sprawiedliwi przyciągają do niej każdego dnia, dzięki wodom mejin nukwin, które oni wznoszą do niej na skutek swoich dobrych uczynków.

Wyjaśnienie. Jednym z początkowych naprawień w świecie, naprawienie po rozbiciu kelim, było ukrycie wewnętrznych Aw'I (pnimijut), którzy działali w świecie Nekudim, ponieważ na skutek ich wielkiego świecenia, została zlikwidowana parsa, umieszczona pod Acilut, i kelim które spadły w BE'A, rozbiły się i zmarły. A dzięki ukryciu ziwuga w wewnętrznych Aw'I nie ma więcej świecenia Ga'R parcufa A'B w mochin światów ABE'A, a tylko mochin właściwości Wa'K parcufa A'B, wychodzące od zewnętrznych Aw'I parcufa A'B. Mochin parcufa A'B – jest to mochin parcufa Hochma. Ga'R tych mochin nazywane są "wewnętrzne Aw'I", lub Ga'R parcufa A'B, a Wa'K tych mochin nazywane są "zewnętrzne Aw'I", lub Wa'K parcufa A'B.

I to z tego powodu, znajdują się sfirot HaGa'T każdego parcufa we właściwości "ukryte hasadim", w których nie ma światła hochma, ponieważ trzy sfiry HaGa'T do chaze – jest to Ga'R właściwości guf, a sfirot TaNHI'M od chaze i niżej – Wa'K właściwości guf. I ponieważ mochin de-Ga'R parcufa A'B wychodzą ze wszystkich parcufim i nie świecą, to okazuje się Ga'R de-guf, czyli HaGa'T pozbawione są hochmy, i oni znajdują się wyłącznie we właściwości "ukryte hasadim". I ponieważ mochin Wa'K parcufa A'B obłaczają się i świecą w parcufie, to Wa'K kelim de-guf, czyli TaNHI'M, umieszczone od chaze i niżej, świecą świeceniem hochma, czyli otwartymi hasadim.

O tych mochin parcufa A'B powiedziano: "Przeskakuje przez góry, skacze po pagórkach". Dlatego że góry – jest to HaGa'T, i przez nich przeskakują mochin parcufa A'B, czyli przestępują przez nich, i nie obłaczają się w nich. Dlatego że oni potrzebują Ga'R parcufa A'B, a te zniknęły w każdym parcufie, jednak mochin parcufa A'B skaczą i wstępują po pagórkach, czyli TaNHI'M, umieszczone od chaze i niżej. Przecież, ponieważ są oni kelim de-Wa'K są w nich te mochin. Dlatego że Wa'K parcufa A'B pozostają i świecą. W ten sposób, oni przeskakują i przestępują przez góry, a skaczą właśnie po pagórkach, czyli TaNHI'M.

Lecz nie mówi się o tym, że mochin wychodzą w ziwugu Wa'K bez Ga'R, dlatego że w mochin parcufa A'B nie może wyjść Wa'K bez Ga'R. I na początku ziwuga schodzi w każdy parcuf pełny poziom parcufa A'B – Ga'R i Wa'K. Jednak mochin Ga'R parcufa A'B ponownie wychodzą poza granice parcufa, i pozostają obłóczonymi w parcuf tylko mochin Wa'K de-A'B. I od każdego ziwuga wychodzą porodzenia, nawet od mochin Ga'R de-A'B, schodzące tylko na początku ziwuga, i natychmiast znikają. Zgodnie z tym są dwa rodzaje porodzenia od ziwuga Zo'N dla otrzymania mochin de-A'B:

Wychodzące na początku ziwuga od Ga'R parcufa A'B. One nazywane są trawą, czyli jego aniołowie panują krótko, dlatego że zmuszeni są natychmiast odejść razem ze zniknięciem mochin de-Ga'R parcufa A'B, poprzez które są oni urodzeni.

Mochin Wa'K de-A'B, które pozostają w każdym parcufie i nazywane są "rośliny zielone dające nasienie".

Dlatego powiedziano: "zwierze, które leży na tysiącu gór". Zwierze – jest to nukwa de-Z'A, która ma odniesienie do właściwości "tysiąc", co oznacza mochin de-Hochma, ono "leży na górach", czyli HaGa'T, ponieważ u niego brakuje Ga'R, jak powiedziano: "kroczy przez góry"70. Razem z tym roszczą dla niego tą samą trawę, a trawa – to aniołowie panujący wyłącznie krótki czas. Dlatego że sprawiedliwi wznoszą Ma'N każdego dnia, żeby Zo'N dokonali ziwug dla otrzymania mochin de-A'B, i to oznacza, że oni każdego dnia roszczą dla niej tą samą trawę. Dlatego że na początku ziwuga wychodzi obowiązkowo również i Ga'R parcufa A'B, porodzenia których nazywane są trawą, oznaczającą aniołów, panujących krótko.

Lecz oni zmuszeni natychmiast zniknąć, dlatego że Ga'R de-A'B wychodzą poza granice parcufa, gdyż władza ich pochodzi od lewej linii, która była stworzona w drugim dniu, i oni władzą swoją chcą zlikwidować prawą linię, tak samo i lewa linia, stworzona w drugim dniu. I oni dani są w pokarm temu zwierzęciu, dlatego że do niższych nic nie dochodzi od ich świecenia, lecz sama nukwa nasładza się nimi podczas ich władzy. Jednak następnie ona spala ich i likwiduje ich, ponieważ jest właściwością "ogień, wszystko pochłaniający ogień". Władza lewej linii nazywa się ogień, i to – wyżej wskazani aniołowie. I tak samo nukwa w świeceniu swojej lewej linii nazywa się ogniem. A w tym czasie, kiedy ona likwiduje anioły, ona nazywa się "ogień, wszystko pochłaniający ogień".

77) "I rośliny dla pracy ludzi"68 – wskazuje na ofanim (obrazy), chajot (istoty) i kruwim (cherubiny). Ofanim (obrazy) – są to aniołowie, działający w świecie Asija, chajot (istoty) – aniołowie w świecie Jecira, kruwim (cherubiny) – aniołowie w świecie Brija. I te wszystkie anioły schodzą od mochin Wa'K parcufa A'B. Dlatego oni mogą istnieć, w odróżnieniu od aniołów, którzy nazywani są "trawa" i wychodzących od Ga'R parcufa A'B, którzy panują wyłącznie krótki czas i natychmiast zostają spaleni.

Wszyscy oni, obrazy, istoty i cherubiny, są naprawieni i obłóczeni w swoje naprawienia, wychodzące od strony samego Stwórcy, i oni znajdują się w oczekiwaniu jeszcze większego naprawienia w czasie, kiedy ludzie wchodzą w pracę ich pana za pośrednictwem ofiary i modlitwy. Dlatego że to jest praca człowieka. A "rośliny" od samego początku są przeznaczone i przygotowane dla pracy człowieka, żeby przejść naprawienie człowieka jak należy.

78) I kiedy oni są naprawieni w tej pracy człowieka, wychodzi z nich następnie pokarm dla świata, jak powiedziano: "żeby hodować chleb z ziemi"68. I powiedziano: "rośliny zielone, która dają nasienie"68 – mochin Wa'K de-A'B, nie będący trawą, czyli Ga'R de-A'B, przecież trawa nie daje nasienia, a przeznaczona jest dla pochłonięcia poprzez święty ogień nukwy. Jednak rośliny zielone przeznaczone są dla naprawienia świata, dlatego że one dają nasienie.

79) I wszystko to dlatego, żeby "robić chleb z ziemi"68. Dlatego że wszystkie naprawienia, które dane są ludziom, potrzebne są tylko po to, żeby naprawić tą realność, która rośnie z ziemi, czyli nukwy. I praca ludzi dla ich pana, polega na wyhodowaniu swoimi rękoma pokarmu z ziemi dla tego świata, jak również, żeby ludzie otrzymali wyższe błogosławieństwo.

Wyjaśnienie. Chociaż mochin właściwości trawa mają odniesienie do Ga'R de-A'B, a mochin właściwości zielone rośliny – do Wa'K de-AB, jednak praca człowieka w ofiarach i w modlitwie, żeby przyciągnąć mochin i napełnienie, jest czyniona tylko nad mochin właściwości zielone rośliny, a nie nad właściwością trawa. Dlatego że mochin właściwości trawa zupełnie nie są przekazywane światom, lecz wykorzystane dla pokarmu nukwy, a wszystko przekazywane światom, – jest to mochin właściwości zielone rośliny, tak że każda praca człowieka po wzniesieniu Ma'N i przyciągnięciu napełnienia z góry, przeznaczona jest tylko dla przyciągania mochin właściwości zielone rośliny, czyli Wa'K parcufa A'B, a nie dla mochin właściwości trawa, Ga'R parcufa A'B.

O tym powiedziano w cytacie: "hoduje on trawę dla zwierzęcia"68 – czyli właściwość trawa służy dla napełnienia samej nukwy, która nazywa się zwierzę. I to – AWA'Ja z napełnieniem litery hej, która w liczbowym znaczeniu równa się słowu behema (zwierzę), czyli Bo'N. I zielone rośliny dla pracy ludzkiej – dlatego że tylko zielone rośliny dane są dla pracy człowieka, żeby hodować chleb z ziemi.

80) "Drzewo owocowe, które daje owoce"67 – są to dwa poziomy, zachar i nekewa. Drzewo owocowe – jest to nukwa de-Z'A, dające płód – Jesod de-Z'A, zachar. I nazywa się on dającym płód, dlatego że wszystkie płody, które rodzi nukwa przychodzą do niej od właściwości zachar. Wychodzi, że właśnie zachar czyni płody w nukwie, i dlatego on nazywa się dającym płód.

Tak samo jak drzewo owocowe, nukwa, wykorzystuje siły, które otrzymała od drzewa dającego płody, zachar, tak samo ona wykorzystuje własne siły. Wyjaśnienie. Istnieją szczególne porodzenia "owocowego drzewa", nukwy, których nie ma czyniący płody, zachar. Od własnych sił nukwy pochodzą cherubiny i timrot (słupy), które powstają od jej własnych właściwości. Co to jest timrot (słupy)? Są to te siły, które wznoszą się w dymie ofiary i naprawienia razem z ofiarą, i nazywane są "słupy dymu", jak powiedziano: "kto ona wznosząca się z pustyni, jak słupy dymu?"72. Cherubiny odpowiadają właściwości "zielone rośliny", które ona otrzymała od zachar. A słupy dymu odpowiadają właściwości "trawa", które otrzymane od zachar.

Cały ten czas, kiedy Israel byli sprawiedliwymi, cherubiny były zlane jeden z drugim w stanie panim be-panim. I dym ofiary, w tym czasie, kiedy Israel byli sprawiedliwymi, wznosił się wprost do góry, czyli nie odchylał się ani w prawo ani w lewo. I powiedziano tu, że cherubiny mają odniesienie do właściwości panim be-panim, która nazywa się wielki lik, jak również do właściwości "dym ofiarny", który wznosi się w tym czasie wprost do góry. Oni wychodzą od siły samej nukwy, niższej hej imienia AWA'Ja, która nazywana jest "lik człowieka", a nie od siły zachar, imienia JHW'H, który nazywa się lik lwa. I wszyscy oni, cherubiny i słupy dymu, ustawieni są w swoich naprawieniach dla pracy człowieka.

Trawa w tej postaci nie ustawia się, dlatego że ona przeznaczona dla pokarmu. Wyjaśnienie. Dlatego że istnieje różnica pomiędzy pojęciami zapach i pokarm. Zapach wznosi się z dołu do góry i nie opuszcza się w dół. A pokarm opuszcza się z góry w dół. To oznacza, że chociaż "słupy dymu" – są to mochin, wychodzące od właściwości Ga'R parcufa A'B, tak samo jak trawa, jednak one pozostają ustawione – i istnieją dzięki ich naprawieniu dla pracy człowieka. I one nie likwidują się, czyli naprawiają się na skutek pracy ofiarnej, kiedy ofiara spalana jest w ogniu, wznosi się dym dla błogiej woni z dołu do góry, i od niej nie dostają niżsi, i dzięki temu istnieją i nie likwidują się.

Wówczas jak mochin właściwości trawa przeznaczone są dla pokarmu, czyli dla rozprzestrzenienia z góry w dół, jak w przypadku pokarmu, i dlatego one likwidują się i nie istnieją. Dlatego że te mochin nieprzydatne są dla rozprzestrzenienia w dół, do niższych.

81) "Owocowe drzewo, dające płód" – wskazuje na rodzaje zachar i nekewa, obrazy których są "likiem człowieka". "Owocowe drzewo" – jest to nukwa de-Z'A, "dające płód" – Jesod de-Z'A, zachar, czyniący w niej płody. Te zachar i nukwa nie są takie jak cherubiny, na które wskazuje cytat: "zielone rośliny, dające nasienia". Ponieważ oni są właściwością "wielki lik", który otoczony brodą. A cherubiny są właściwością "mały lik", który jest podobny do liku młodzieńca. Lik oznacza Ga'R, mochin. Wielki lik – są to mochin stanu gadlut, otrzymane od trzynastu właściwości miłosierdzia A'A, które nazywane są "dikna de-A'A". Dlatego powiedziano: "otoczony brodą". I nazywa się również "powodzenie (mazal)". A mały lik – są to mochin stanu katnut.

W liku człowieka są zawarte wszystkie rodzaje – lew, byk i orzeł, ponieważ on jest wielkim likiem. Dlatego że wielki lik, mochin stanu gadlut i Ga'R, nie może być otrzymany poprzez nukwę w tym czasie, kiedy ma ona tylko sześć sfirot HaBa'D HaGa'T, i brakuje czterech sfirot NEHI'M. Lecz po tym, jak ona wznosi swoje NEH'I z BE'A i dopełnia się w dziesięciu sfirot kelim, ona czyni ziwug z Z'A i otrzymuje od niego mochin stanu gadlut. I są dwa wzniesienia:

Na początku ona wznosi NEH'I bez Malchut, i wtedy ma tylko Ga'R de-Wa'K, czyli mochin stanu katnut.

A następnie, kiedy ona wznosi również i Malchut, która nazywa się lik człowieka, sięga mochin stanu gadlut.

I te NeHI'M, które ona wznosi z BE'A, nazywane są "cztery istoty, wznoszące tron" – do Z'A dla ziwuga. Dlatego, że bez ich tronu, czyli nukwy de-Z'A, brakuje dopełnienia dziesięciu sfirot kelim, i ona nie jest gotowa do ziwuga. Sfira Necach – jest to lik lwa, Hod – lik byka, Jesod – lik orła, Malchut – lik człowieka.

W liku człowieka zawarte są wszystkie liki, dlatego że lik człowieka – jest to wielki lik. W nim wyrzeźbione są formy, jak wyrzeźbienia "objawionego imienia (szem ha-meforasz)" w czterech stronach świata. Za pomocą liku człowieka nabywają również i te trzy istoty wielkie liki, czyli Hu'B Tu'M od mochin wielkiego stanu gadlut, na które wskazują cztery litery imienia AWA'Ja: jud – Hochma i południowa strona, hej – Bina i północna strona, waw – Z'A i wschodnia strona, niższa hej – Malchut i zachodnia strona. I dlatego uważa się, że wszystkie te rodzaje, lew, orzeł i byk, czyli NeH'I, włączone są w lik człowieka, Malchut, ponieważ bez liku człowieka, czyli przy wzniesieniu NeH'I bez Malchut, oni jeszcze znajdują się w stanie małego liku, w stanie mochin de-Wa'K.

82) "Michael uczynił zapis w południowej stronie, i wszystkie trzy liki – lik lwa, lik byka i lik orła, patrzą na lik człowieka". "Uczynił zapis" oznacza – ogranicza miejsce ziwuga. "Południowa strona" – prawa, dla przyciągnięcia światła ukrytych hasadim. "Patrzą" oznacza – otrzymują z powodu ich spostrzegania.

Podczas gadlut, kiedy nukwa de-Z'A wznosi do siebie Malchut ze światów BE'A, która nazywa się "lik człowieka", jest dokonany ziwug Zo'N na tą Malchut z prawej, południowej strony, i schodzi do niej poziom mochin stanu gadlut. I wtedy wszystkie trzy liki, lew, byk i orzeł, otrzymują mochin stanu gadlut od tej Malchut, która nazywa się lik człowieka. Wychodzi, że wszystkie trzy liki patrzą na lik człowieka – czyli otrzymują od tego liku. A Michael – jest to jeden z czterech aniołów, który służy nukwie de-Z'A. Dlatego on czyni zapis i szykuje miejsce ziwuga, a on – anioł miłosierdzia (Hesed). Dlatego on czyni zapis z południowej strony, prawej – we właściwości Hesed.

Adam – jest to właściwość zachar i nekewa, i bez nich nie nazywałby się Adam. Sama w sobie Malchut, kiedy ona nie znajduje się w ziwugu z Z'A, nie nazywa się imieniem Adam, dlatego że jej brakuje właściwości zachar. Lecz tylko wówczas, kiedy ona czyni ziwug z Z'A, obydwoje nazywają się imieniem Adam. Powiedziano: "Mężczyzną (zachar) i kobietą (nekewa) On stworzył ich, i błogosłowił ich, i dał im imię Adam (człowiek) w dniu stworzenia ich" – w ten sposób, obydwoje razem byli nazwani Adam. Jednak każdy dla siebie – tak jakby połowa ciała, i nie nazywa się Adam.

I od niego, od liku człowieka, który znajduje się w ziwugu z południowej strony, powstały obrazy, jak powiedziano: "rydwany Stwórcy" – jest to wiele tysięcy sznan, i jest to – niższa budowa (merkawa), która nazywana "rydwan Stwórcy". "Obrazy" – oznacza poziomy, które rodzą się od ziwuga. Dlatego że w każdym poziomie jest oddzielny obraz, odpowiadający charakterowi ziwug de-hakaa.

Wyjaśnienie powiedzianego. Cztery te istoty, człowiek, lew, byk i orzeł, nazywane są budową (merkawa), ponieważ są to cztery sfiry NeHI'M, wznoszące się z BE'A i łączące się z nukwą Z'A w celu dopełnienia jej dziesięciu sfirot, żeby ona odpowiadała ziwugowi. I ponieważ bez nich nie byłaby gotowa do ziwuga, to uważa się, że nukwa zasiada na tych czterech istotach, i oni stają się budową (merkawa) dla niej, dlatego że wznoszą ją do ziwuga. Lecz są dwie budowy (merkawa) dla dwóch ziwugim, które nazywane są wyższa budowa i niższa budowa. I istnieje wielka równica pomiędzy nimi. Dlatego że w wyższej budowie są cztery istoty, człowiek, lew, byk i orzeł, a w niżej budowie tylko trzy, byk, orzeł i lew, a człowieka nie ma w każdym z nich oddzielnie, lecz tylko dzięki włączeniu.

Należy zrozumieć: Dlaczego podzieliły się te istoty, żeby stać się dwoma budowami dla dwóch ziwugim, dlaczego jest niewystarczającym jednego ziwuga, jak również, dlaczego brakuje swego liku człowieka w niższej budowie. Lecz rzecz w tym, że w parcufie A'A świata Acilut, jak wiadomo jest wyłącznie dziewięć sfirot, i to samo po nim, we wszystkich parcufim światów ABE'A, z powodu braku Malchut, ponieważ ona była ukryta w rosz parcufa Atik i nie rozprzestrzeniła się w A'A. I to jest jednym z pierwszych naprawień, uczynionych w świecie naprawienia. Jednak to nie oznacza, że brakuje wszystkich dziesięciu sfirot Malchut, dlatego że ziwug może być dokonany wyłącznie na masach, który jest w samej Malchut. Dlatego w sfirze Malchut brakuje wyłącznie samej właściwości Malchut, lecz nie dziewięciu pierwszych sfirot Malchut, które pozostały w parcufie.

Dlatego kiedy ona objawiła się i do nukwy wzniosła się z BE'A jej Malchut, która nazywa się lik człowieka, wzniosły się do niej wyłącznie dziewięć pierwszych sfirot samej Malchut, dlatego że brakuje Malchut właściwości samej Malchut. W ten sposób, dziewięć pierwszych sfirot każdego parcufa znajdują się powyżej jego chaze, a miejsce od chaze i niżej uważa się właściwością Malchut tego parcufa. I tak zostało wyjaśnione, że nie ma liku człowieka, czyli właściwości Malchut, który wzniósł się z BE'A, lecz tylko od chaze i wyżej – tylko dziewięć pierwszych sfirot Malchut, kończących się w miejscu chaze. Jednak od chaze i niżej, gdzie znajduje się Malchut de-malchut, nie ma liku człowieka, dlatego że Malchut de-malchut była ukryta w rosz parcufa Atik i nie otwiera się w światach.

Wiemy, że każda właściwość wznosi się do odpowiadającej jej właściwości w wyższym. Dlatego wzniosła się właściwość od chaze i wyżej, lik człowieka, do właściwości od chaze i wyżej Zo'N, i odbył się u nich pierwszy pełny ziwug liku człowieka tylko w ich miejscu od chaze i wyżej. I dlatego Michael czyni zapis z południowej strony, a wszystkie trzy liki spostrzegają lik człowieka. Dlatego że ziwug w miejscu od chaze i wyżej nazywa się południową stroną, prawą stroną, światłem ukrytych hasadim.

Michael zapisuje miejsce ziwuga tylko od chaze i wyżej, dlatego że od liku człowieka, czyli Malchut, wzniosło się wyłącznie dziewięć pierwszych sfirot, odnoszących się tylko do miejsca od chaze i wyżej, lecz nie od chaze i niżej. Tu, we właściwości od chaze i wyżej, odbywa się pełny ziwug u wszystkich czterech istot NeHI'M, które nazywane: lik człowieka, lik lwa, lik byka i lik orła. I oni nazywani są wyższą budową, gdyż wznoszą nukwę do wyższego ziwuga – od chaze i wyżej, jak również dlatego, że wszyscy oni mają odniesienie do właściwości od chaze i wyżej każdego z tych czterech istot.

Jednak trzy światy BE'A, jak również NaRa'N, dochodzący do ludzi, nie mogą otrzymać swojego napełnienia od ziwuga, który jest dokonywany od chaze i wyżej, dlatego że oni mają odniesienie do sfirot od chaze de-Zo'N i niżej. Dlatego po tym, jak odbywa się pełny ziwug Zo'N we właściwości od chaze i wyżej, w wyższej budowie, wznosi się następnie również i właściwość od chaze i niżej, trzech istot: lew, byk i orzeł. Oni włączają się w wyższy ziwug, dokonywany od chaze de-Zo'N i wyżej, i otrzymują napełnienie od liku człowieka, znajdującego się tam. I wtedy opuszczają się i przekazują przebywającym w trzech światach BE'A. I te trzy istoty nazywane są niższą budową (merkawa), ponieważ umieszczeni są od chaze i niżej. Dlatego powiedziano, że od niego powstały kształty, które opisywane są w cytacie: "rydwan Stwórcy – jest to wiele tysięcy sznaan". Dlatego że od wyższego ziwuga, odbywającego się w południowej stronie, powstały i wyszły istoty niższej budowy, o których powiedziano: "rydwan Stwórcy – jest to wiele tysięcy sznaan", dlatego że istoty niższej budowy nazywane Sznaan.

83) Imię sznan włącza w siebie wszystkie obrazy, czyli wszystkie istoty, i to – byk (szor), orzeł (neszer) i lew (arje), początkowe litery szna imienia sznan. A końcowa litera nun imienia sznan wskazuje na lik człowieka, włączony w nich. Ta nun jest rozprzestrzenieniem właściwości zachar i nekewa, które połączyły się jako jedno całe. Przecież im samym brakuje liku człowieka, ponieważ oni mają odniesienie do właściwości od chaze i niżej, gdzie brakuje Malchut. Lecz dzięki temu, że wznosząc się oni włączają się w wyższy ziwug od chaze i wyżej, oni otrzymują stąd lik człowieka, dlatego on oznaczony jest końcową literką nun, a nie początkowymi literami jak reszta istot. Ponieważ nie ma w nich swojego liku człowieka, a tylko rozprzestrzenienie do nich liku człowieka, znajdującego się powyżej chaze, i włącznie ich w niego.

Wszyscy oni, czyli wszystko znajdujące się w światach BE'A, wychodzi od tych istot, które nazywane są sznan, od nich rodzą się i oddzielają się wszystkie formy, które są w BE'A, i każdy wychodzi w odpowiedniej dla niego właściwości. Dlatego że trzy światy BE'A, i wszystko znajdujące się w nich, ma odniesienie do właściwości Zo'N od chaze i niżej, i dlatego oni nie mogą otrzymać od wyższej budowy (merkawa), umieszczonej od chaze Zo'N i wyżej, lecz zobowiązani są otrzymać od istot znajdujących się w niższej budowie, czyli sznan, które mają odniesienie do ich właściwości, dlatego że oni należą do właściwości Zo'N od chaze i niżej.

84) I te istoty połączone są jeden z drugim, włączone jeden w drugiego tak, żeby każde z nich było włączone w inne. Czyli, te cztery istoty: byk, orzeł, lew i człowiek (sznan), połączone są jeden z drugim tak, że lik byka składa się z czterech tych istot, i lik orła składa się z czterech tych istot, i lik lwa składa się z czterech tych istot. I u każdego z nich są cztery liki: byk, orzeł, lew i człowiek, razem dwanaście lików. Lecz nie szesnaście, ponieważ w każdym z nich nie ma swego liku człowieka, ponieważ on w nich znajduje się wyłącznie w łączeniu, w tej mierze, na ile on włączony w te trzy istoty i połączony z nimi. Dlatego wszystkich ich dwanaście lików.

Istoty byk, orzeł, lew i człowiek zachowują się zgodnie z czterema zapisami imienia – "wywyższony (EL), wielki, silny i straszny". I oni wznoszą się do nich, żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać (ich). "Przyjąć obraz działań" – oznacza mochin de-Wa'K. "Spostrzegać" – oznacza mochin de-Ga'R. Wyjaśnienie. Te cztery imiona zapieczętowane są w czterech istotach wyższej budowy, umieszczonych powyżej chaze Zo'N. A istoty niższej budowy, umieszczone poniżej chaze, w których nie ma ziwuga na swoim miejscu, ponieważ brakuje im liku człowieka, powinni wznieść się do czterech wyższych imion, i wtedy oni otrzymują mochin Wa'K i Ga'R od odbywającego się tam wyżej ziwuga.

85) Byk wznosi się do liku człowieka, żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać, wznosi się jedno imię, ozdabia się i zapieczętuje się w dwóch kolorach, i to – imię "wywyższony (EL)". Dlatego że u tych istot, które z dołu, nie ma ziwuga na ich miejscu, ponieważ brakuje w nich liku człowieka, lecz oni powinni wznieść się do góry w wyższej budowie, żeby otrzymać od ziwuga właściwość "lik człowieka", odbywający się tam, mochin Ga'R i Wa'K.

Zohar wyjaśnia tu wzniesienie każdej istoty do liku człowieka, znajdującego się w wyższej budowie, i jedność jego z otwierającymi się tam imionami. I mówi się, że kiedy wznosi się byk, będący lewą stroną tych istot, do wyższego ziwuga, który dokonywany w wyższej budowie, żeby otrzymać Wa'K i Ga'R od znajdującego się tam liku człowieka, on nie wznosi się tam do imienia "silny (gibor)", czyli do lewej linii, a wznosi się tam do imienia "wywyższony (EL)", otwierającego się w prawej linii, dlatego że naprawienie lewej może być tylko za pomocą hasadim prawej. W ten sposób, imię "wywyższony (EL)" ozdabia się i zapieczętuje się w dwóch kolorach. I to – biały kolor, odnoszący się do jego własnych właściwości, i czerwony kolor, odnoszący się do właściwości byk, który włącza się w niego.

I wtedy po tym, jak byk włączył się w imię "wywyższony (EL)", on powraca z powrotem, czyli pozostaje tylko w mochin de-Wa'K, które nazywane są "mochin odwrotnej strony (achor)". I tron, czyli nukwa de-Z'A, formuje i zapieczętowuje go, i ono zapisuje się poprzez niego, żeby przyjąć obraz działań w imieniu EL. Czyli chociaż byk jest lewą linią, i jemu właściwe są sądy i siła (gwurot), jednak on zapisuje się, żeby przyjąć obraz działań hasadim, który jest w imieniu "wywyższony (EL)", dlatego że już zmniejszyła się cała miara sądu, która była w nim.

86) Orzeł wznosi się do liku człowieka, żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać, wznosi się inne imię, ozdabia się i zapieczętowuje w sobie dwa liki i dwa kolory – lik człowieka i lik orła, kolor prawej linii, biały, i kolor orła, zielony, żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać wyższe ozdoby za pośrednictwem wzniesienia. I to – imię "wielki". "Ozdabia się" – oznacza mochin de-Ga'R. "Zapieczętowuje się" – mochin de-Wa'K. I również "przyjąć obraz działań i spostrzegać" oznacza – mochin de-Ga'R i mochin de-Wa'K.

Wyjaśnienie. Kiedy wzniósł się orzeł, właściwość środkowej linii istot znajdujących się z dołu, do wyższego ziwuga, który dokonany jest w wyższej budowie, żeby otrzymać stąd mochin de-Wa'K i mochin de-Ga'R, które nazywane są "obraz działań i spostrzegania", wznosi się zgodnie z nim imię "wielki", które otwiera się tam, i ten orzeł włącza się w niego i otrzymuje od niego mochin de-Wa'K i Ga'R. Imię wielki – jest to poziom gadlut, otwierający się w wyższej budowie, i ustawiony tam po prawej stronie. I chociaż Hochma, Ga'R, schodzą i ustawiają się w lewej linii, w kropce szuruk, jednak dwie linie prawa i lewa włączają się jedna w drugą w ziwugu, który dokonany jest w środkowej linii, wprowadzający porozumienie i podtrzymujący świecenie ich obu tak, żeby hasadim w prawej linii świeciły z góry w dół, a świecenie hochma lewej, odbywało się z dołu do góry.

I wtedy włączają się dwie linie jedna w drugą, dlatego że prawa włącza się w świecenie hochmy lewej i nabywa właściwości imienia "wielki", i również lewa linia włącza się w świecenie hasadim prawej, i hochma obłacza się w hasadim. Dlatego, chociaż osnowa stanu gadlut znajduje się w lewej linii, jednak gadlut schodzi tylko od prawej linii, ponieważ ona świeci z góry w dół i przychodzi do niższego, a nie od lewej, ponieważ ona świeci z dołu do góry, i świecenie jej nie rozprzestrzenia się do niższych.

Dlatego byk włącza się wyłącznie w imię "wywyższony (EL)", i nie włącza się w imię "wielki", ponieważ sam on jest lewą linią, i mochin jego rozprzestrzeniają się tylko wyłącznie z dołu do góry. Jednak orzeł, środkowa linia, zdolna świecić z góry w dół, wzniosła się i włączyła się w prawą i otrzymała tam stan gadlut, otwierający się w imieniu wielki (gadol)", dlatego że on może świecić niższym. I to oznacza powiedziane: "żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać wyższe ozdoby za pośrednictwem wzniesienia".

Zohar wyjaśnia, w jaki sposób orzeł otrzymuje gadlut od lewej linii poprzez prawą linię, i mówi, że "on wznosi się, żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać wyższe ozdoby za pośrednictwem wzniesienia", dlatego że hochma, która przyciągana jest za pomocą lewej linii – to są "wyższe ozdoby (atara)". Dlatego że atara oznacza mochin de-Ga'R, jak powiedziano: "wyjdźcie i popatrzcie córki Cijonu, na króla Szlomo w wieńcu (atara), którym ozdobiła go jego matka"9. I ona (atara) świeci w lewej linii tylko podczas wniesienia z dołu do góry.

Kiedy on "przyjmuje obraz działań i spostrzega tą ozdobę (atara)", świecącą podczas wzniesienia w lewej linii, wtedy włącza się prawa w lewą i otrzymuje świecenie atara, które jest tam, i nabywa wtedy właściwości imienia "wielki". Wtedy on powraca z powrotem i tron formuje i zapieczętuje go, i on zapisuje się poprzez niego, żeby przyjąć obraz działań w imieniu EL. Wtedy, po wyższym włączeniu, powraca orzeł do mochin de-Wa'K, mochin odwrotnej strony, i tron, czyli nukwa, formuje i zapieczętowuje go. Wtedy orzeł zapieczętowuje się, zapisuje się, żeby przyjąć obraz działań w tym imieniu, czyli żeby właściwości orła były takimi samymi jak i właściwość imienia "wielki (gadol)", prawej linii i hasadim.

87) Lew wznosi się do wyższego liku człowieka, żeby przyjąć obraz działań i spostrzegać, i zgodnie z nim wznosi się inne imię, ozdabia się i zapieczętowuje w sobie dwa liki i dwa kolory, żeby wzmocnić się i połączyć się za pomocą siły (Gwura). I imię to – silny (gibor). I wtedy po tym włączeniu, on powraca z powrotem do mochin de-Wa'K, i tron, nukwa de-Z'A, formuje i zapieczętowuje go. On jest zapisany, żeby przyjąć obraz działań w imieniu silny, żeby były właściwości lwa, prawej linii, takie same jak i właściwości imienia silny, i obraz działań jego był zgodny z właściwością Gwura.

Wyjaśnienie. Kiedy wzniósł się lew, właściwość prawej linii i hasadim, z niższego stanu, do wyższego ziwuga, który jest dokonany w wyższej budowie, czyli od chaze Zo'N i wyżej, żeby otrzymać stąd mochin Wa'K i Ga'R, które nazywane są "obraz działań i spostrzeganie", wznosi się zgodnie z nim imię "silny" – lewa linia, znajdująca się tam. I lew włącza się w niego i otrzymuje za pomocą niego mochin Wa'K i Ga'R.

Jednak byk i orzeł nie mogli włączyć się w lewą linię, ponieważ oni sami również należą do właściwości lewej linii, jak powiedziano: "a lik byka – po lewej u każdego z czterech". I tak samo u orła, środkowej linii, jest prawa i lewa, i jeżeliby był on włączony w wyższą lewą linię, to właściwość lewej zapanowałaby nad nim. I tylko lew, całkowicie składający się z właściwości prawej linii, może wznieść się w wyższą lewą linię, gdzie jest świecenie hochma, i wtedy on otrzymuje jej właściwości, i zawraca ich do swojej prawej linii.

88) Lik człowieka spostrzega wszystkie istoty, i wszyscy oni wznoszą się i spostrzegają go. Dlatego że wszyscy oni wznieśli się do wyższego liku człowieka, który jest w wyższej budowie, ponieważ z dołu nie znajduje się w nich lik człowieka, i wtedy wszyscy oni uformowali się w swoich obrazach w jednym imieniu "straszny". "Obraz" oznacza – wielkość poziomu. Zarysy – kelim. Uformował się oznacza – wyjście poziomu za pomocą odpowiadającego jemu ziwugowi de-hakaa.

W tym czasie, kiedy te istoty wznoszą się do liku człowieka, czyli Malchut wyższej budowy, i otrzymują stąd poziom gadlut, dzięki ich spostrzeganiu jeden drugiego, wtedy otrzymują stąd imię straszny, dlatego że Malchut nazywa się strach, a jej zachar nazywa się straszny, jak powiedziano: "i Elohim uczynił tak, żeby bali się go"27.

Wtedy powiedziano: "i obraz lików ich – lik człowieka"77. Dlatego że wszystkie te istoty, byk, orzeł i lew, włączają się w obraz człowieka, i ten obraz zawiera ich, jak powiedziano: "obraz w człowieku w tej stronie, i cztery liki w każdym". Ponieważ te trzy istoty zawierają jeden drugiego, jak również włączyli w siebie wyższy lik człowieka. I w ten sposób, są w każdej istocie cztery liki, byk, orzeł, lew i człowiek. Wszystkich dwanaście lików.

89) Dlatego Stwórca nazywa się "wywyższony, wielki, silny i straszny"76. Dlatego że te imiona odpieczętowały się z góry, w wyższej budowie. Ona włączona w cztery litery imienia AWA'Ja, w imię zawierające w sobie wszystkie imiona. Dlatego że włączenie niższej właściwości "byk" w wyższą właściwość "lew" – jest to litera jud imienia AWA'Ja, odpowiadająca imieniu "wywyższony (EL)". A włączenie niższej właściwości lew w wyższą właściwość byk – jest to hej imienia AWA'Ja, odpowiadająca imieniu "silny". Włączenie niższej właściwości orzeł w wyższą właściwość lew – jest to waw imienia AWA'Ja, odpowiadająca imieniu "wielki (gadol)". A wyższy lik człowieka, włączony we wszystkie niższe istoty, które wzniosły się do niego, jest to niższa hej imienia AWA'Ja, odpowiadająca imieniu "straszny".

Kolejność istot niższej budowy różni się od kolejności istot wyższej budowy. Dlatego że w wyższej budowie oni idą w kolejności człowiek, lew, byk i orzeł, a w niższej budowie w kolejności byk, orzeł, lew i człowiek, jak i początkowe litery imienia sznan. Dlatego że po prawej stronie, w której otwiera się imię AWA'Ja, te istoty idą w kolejności człowiek, lew, orzeł i byk, gdzie byk – właściwość Gwura, ostatni. A istoty innej strony, rodzaje wady lewej linii, idą w kolejności – byk, orzeł, lew i człowiek, w kolejności sznan.

I powiedziano: "rydwan Stwórcy – wiele tysięcy sznan"75 – czyli byk (szor), orzeł (neszer), lew (arje) i człowiek. Wyższa budowa (merkawa) – jest to prawa linia, niższa budowa – lewa linia. Różnica ich polega na tym, że u niższych istot nie odbywa się ziwug na ich miejscu, lecz oni otrzymują od wyższego ziwuga. Dlatego zanim stanie się miękki byk na skutek swojego wzniesienia w prawą linię, żadna istota nie może wznieść się tam, dlatego że wiele sądów właściwości byk przeszkadza im. Dlatego na początku wznosi się byk, a następnie orzeł, środkowa linia, w której również jest zawarta lewa, potrzebująca na początku łagodzenia, a na końcu wznosi się lew w wyższą lewą linię, i wtedy wszyscy oni włączają się w wyższy lik człowieka. Dlatego jest zmieniona kolejność na sznan.

Te formy sznan są zapieczętowane i wyrzeźbione na tronie, nukwie de-Z'A, a tron jest zapieczętowany i ozdabia się nimi. Dlatego że połączenie imion i poziomów jeden z drugim nazywa się "haftowaniem". Podobnie do dwóch różniących się jeden od drugiego obrazów haftowanych na obu stronach płótna: z jednej strony lew, a z drugiej strony byk, itd. Ponieważ te imiona i istoty wychodzą w tym tronie jednocześnie w dwóch likach i w dwóch kolorach, to nazywa się "haftowaniem", kiedy tron ozdabia się poprzez nie. I zostali wyrysowani oni, jeden po prawej stronie, drugi po lewej, jeden z przodu, drugi z tyłu. I byli zapisani w czterech stronach świata. Lik lwa zapisany po prawej, południowej stronie, lik byka po lewej, północnej stronie, lik orła z przodu, wschodniej stronie, lik człowieka z tyłu, zachodniej stronie. I to są cztery litery AWA'Ja, dlatego że jud-hej – jest to południowa i północna strona, jak również prawa i lewa, a waw-hej – jest to wschodnia i zachodnia, jak również przód i tył.

90) W tym czasie, kiedy tron, nukwa de-Z'A, wznosi się do ziwuga z Z'A, on jest zapisany w czterech rodzajach sznan, czyli te cztery wyższe imiona wznoszą ten tron do ziwuga z Z'A. I te cztery istoty, łączące się z czterema imionami "wywyższony, wielki, silny i straszny", są właściwościami NeHI'M nukwy, które objawiły się i wzniosły się z BE'A i przyłączyły się do niej, dopełniły dziesięć jej sfirot, żeby nukwa była gotowa do ziwuga z Z'A, przecież kiedy jej brakuje sfirot NeHI'M, ona nie jest gotowa do ziwuga. I dlatego mówi się, że te cztery istoty, cztery sfiry NeHI'M, wznoszą tron, i one również nazywane są "budowa (merkawa)" nukwy.

I powiedziano, że te cztery wyższe imiona wznoszą tron do ziwuga z Z'A, dlatego że bez nich nukwie, która nazywa się tron, brakuje sfirot NeH'I. I kiedy oni wznoszą się do niej i łączą się z nią, wznoszą ją do ziwuga. I tron, nukwa, włącza ich w siebie podczas ziwuga, czyli dopełnia się tymi imionami. W ten sposób właściwości NeHI'M, dopełniają dziesięć jej sfirot tak, że ten tron otrzymuje i zbiera w ziwugu Z'A dusze i piękne nasłodzenie. Po tym, jak otrzymała i zebrała wszystkie te nasłodzenia, ona opuszcza się napełniona, podobnie do drzewa, które odchyliło swoje gałęzie we wszystkie strony usiane płodami.

91) Po tym, jak opuszcza się tron z miejsca ziwuga na własne miejsce, czyli we właściwość od chaze i niżej, i wychodzą te cztery obrazy, czyli cztery istoty sznan, każdy objawia się w swojej postaci: napisane (wyrzeźbione), świecące, błyszczące (iskrzące) i płonące. I one rodzą nasienie w świecie. Napisane – oznacza poziom kelim dla miejsca otrzymywania. Świecące – poziom prostego światła. Błyszczące – poziom odbitego światła. Płonące – oznacza świecenie z dołu do góry, podobnie do ognia, płomień którego wznosi się z dołu do góry, i to – świecenie lewej linii.

I one rodzą nasienie w świecie – czyli poprzez nich pokazywane są wszystkie porodzenia wychodzące w trzech światach BE'A. I wtedy nazywane są te cztery istoty sznan "roślinność dająca nasienie"67. Roślinność oznacza istoty, rodzące nasienie w świecie.

92) Kiedy wychodzi obraz człowiek, zawierający wszystkie obrazy, wtedy mówi się o nim: "płodne drzewo, przynoszące płody". Dlatego że człowiek przedstawia sobą właściwość zachar i nekewa. Płodne drzewo – jest to nekewa. Dające płody – jest to zachar. I powiedziano: "nasienie, które w nim, na ziemi" – czyli on nie wydostaje nasienia w sposób inny, jak tylko na dobro ziemi. "Nasienie, które w nim" – wskazuje na to, że dla człowieka istnieje zakaz bez powodu wylewać nasienie.

93) "Trawa zielona", o której powiedziano w cytacie: "i wyhoduje ziemia trawę zieloną"67 nie niesie ze sobą nasienia. Dlatego ona zostaje anulowana i nie może istnieć podobnie do innych rodzajów. Dlatego że trawa – są to aniołowie panujący krótko, którzy byli stworzeni w drugi dniu, i oni przeznaczeni są jako pokarm dla zwierząt. A "roślinność zielona" i trawa – jest to jedno i to samo. I w zieleni nie ma obrazu, żeby objawić się chociaż w jakimkolwiek obrazie bądź rodzaju, i one są czasami widoczne, czasami nie.

Dlatego że obraz i rodzaj przychodzą od strony kelim, gdyż światła nie mają w sobie żadnej zmiany od początku linii i do końca świata Asija. I wszystkie zmiany i formy odbywają się tylko od strony kelim, i te światła, które nazywają się "trawa" lub "zieleń", mają odniesienie do Ga'R parcufa A'B. I nie ma w nich kelim w światach ABE'A. Dlatego że ich kli otwiera się wyłącznie w wewnętrznych Aw'I świata Nekudim. I my już wiemy, że te Aw'I były ukryte i więcej nie otwierają się w światach ABE'A. Dlatego w Ga'R de-A'B nie ma żadnego kli.

I dlatego one "to widoczne, to nie", dlatego że objawiają się z przymusu, żeby otworzyć mochin Wa'K de-A'B, mochin de-chaja, ponieważ niemożliwym jest, żeby otworzyły się Wa'K bez Ga'R. A następnie, kiedy otworzyły się te mochin, one natychmiast odchodzą, i od razu nie są widoczne. Dlatego że w nich nie ma kelim, w które mogą obłóczyć się. I taka jest reguła: "wszystkie te właściwości, które nie nabyły obrazu i rodzajów kelim, nie mogą istnieć", lecz one zostają stworzone i ustawione na krótki czas, i natychmiast zostają zjedzone właściwością "ogień, wszystko pochłaniający ogień". I oni ponownie zostają stworzeni i natychmiast zostają zjedzeni właściwością "ogień, wszystko pochłaniający ogień", jak i wcześniej. I tak ponownie, i ponownie, i tak każdego dnia.

94) W człowieku z dołu, w tym świecie, jest podobieństwo i obraz, jednak on nie istnieje wiecznie, tak jak wyższe anioły. Stąd niby wynika, że istnienie zupełnie nie zależy od podobieństwa i obrazu. Jednak to, co dotyczy obrazu i podobieństwa wyższych aniołów, oni objawiają się w swoich obrazach takimi, jacy są, bez objawienia za pośrednictwem innego obłóczenia, i dlatego żyją i istnieją wiecznie. A to, co dotyczy obrazu człowieka z dołu, w tym świecie, jego NaRa'N, objawia się w swoich obrazach tylko za pośrednictwem obłóczenia, i w żaden sposób nie inaczej. Dlatego oni istnieją wyłącznie określony czas, i wyłącznie w wyznaczonym dla nich czasie.

Dlatego że aniołowie przychodzą od ziwuga Aw'I. I tak samo, jak Aw'I otrzymują swoje światła w swoje własne kelim, bez innego obłóczenia, tak samo i aniołowie, którzy wychodzą od nich, mogą otrzymać światła w swoje własne kelim, i nie potrzebują podtrzymania od strony innego obłóczenia. Jednak dusze ludzi pochodzą od ziwuga Zo'N świata Acilut. I wiadomo, że Zo'N nie mogą otrzymać swoich świateł w sposób inny, jak tylko za pośrednictwem obłóczenia, które oni otrzymają od NeH'I de-Aw'I, dlatego że ich kelim nieprzydatne dla otrzymania prostego światła, a tylko dla otrzymania or chozer.

I tym bardziej ludzie, którzy rodzą się od nich, niezdolni są otrzymać światło w swoje własne kelim, lecz wyłącznie za pośrednictwem obłóczenia od strony Zo'N. I dlatego nie istnieją wiecznie, ponieważ "nie ma na ziemi takiego sprawiedliwego, który by nie zgrzeszył". I w tym czasie, kiedy oni psują wyższe obłóczenie do tego stopnia, że ono już nie nadaje się dla swojego przeznaczenia, natychmiast odchodzą ich NaRa'N i oni umierają.

95) I każdej nocy, w tym czasie, kiedy człowiek śpi, uwalnia się duch człowieka od tego obłóczenia, i wznosi się do góry, wznosząc Ma'N w Zo'N. I wtedy "ogień, wszystko pochłaniający ogień", czyli nukwa de-Z'A, pochłania i spala tego ducha (ruach), a następnie rodzi się duch ludzi do życia, jak i na początku, i pojawia się w swoich obłóczeniach, i dlatego nie ma w nich ducha istnienia, jak w tych wyższych obrazach – aniołach, którzy mają odniesienie do właściwości "roślinny", i oni spalają się ponownie, i ponownie odnawiają się. I o tym powiedziano: "odnawiają się oni każdego poranka – wielka wiara w ciebie" – czyli o siłach ducha ludzi, które odnawiają się każdego dnia. Dlatego że podczas snu wznoszą się siły ducha do góry, spalają się i ponownie odnawiają się. Dlatego że "wielka wiara w ciebie"80, czyli ona "wielka" – jest wielką wiarą, a nie małą.

Dlatego że od ziwuga Zo'N powstają dwa rodzaje aniołów:

Aniołowie, którzy nazywani są "zieleń", wychodzący od Ga'R de-A'B, którzy wychodzą na krótki czas i natychmiast spalają się w nukwie.

Aniołowie, którzy nazywani są "roślinność", wychodzący od Wa'K de-A'K, którzy mogą istnieć.

I ziwug w Zo'N odbywa się wyłącznie na skutek wzniesionego poprzez ludzi Ma'N. I wtedy, podczas snu, sprawiedliwi wznoszą swoje siły ducha, wznosząc Ma'N, żeby został dokonany ziwug w Zo'N, jak powiedziano: "wręczam tobie na przechowanie duch mój – ty uratowałeś mnie, Stwórca, panujący nad prawdą". Zgodnie z tym, powinny były wyjść dzięki temu Ma'N dwa rodzaje siły ducha:

Które nie mogą istnieć i natychmiast zostają spalone, jak i aniołowie, którzy mają odniesienie do właściwości "zieleń".

Które mogą istnieć, jak i aniołowie, którzy mają odniesienie do właściwości "roślinność".

Jednak to nie tak. Ponieważ do nich przychodzi tylko jeden rodzaj ducha, który spala się na początku, a następnie odnawia się i istnieje.

Dlatego że te dwa rodzaje mochin, Ga'R de-A'B i Wa'K de-A'B – tak jakby dwa przeciwieństwa, które nie mogą znajdować się jednocześnie w jednym obiekcie. I dlatego w aniołach, którzy znajdują się powyżej czasu i jest niemożliwe, żeby oni weszli w nich w dwóch różnych czasach, dlatego wchodzą w nich w dwa obiekty, czyli w dwóch rodzajach aniołów. Jednak u ludzi, którzy są podporządkowani czasowi, oni mogą wejść w jeden obiekt, lecz w dwóch różnych czasach. Na początku, kiedy otrzymują od Ga'R de-A'B, oni zostają spaleni, jak i aniołowie, którzy mają odniesienie do właściwości "zieleń i trawa", lecz następnie, kiedy otrzymują od właściwości Wa'K de-A'B, powracają w stan pierwotny i istnieją. I to oznacza: "odnawiają się oni każdego poranka"80 – i na skutek tego, że spalają się do tego, oni uważani są tak jakby odnowionymi każdego poranka.

Dlatego że "wielka wiara w ciebie"80, a nie mała. Nukwa de-Z'A nazywa się wiarą. Na skutek tego, że nukwa na początku powinna być wielką, żeby otrzymać Ga'R de-A'B, a nie małą, ponieważ ona nie może otrzymać Wa'K wcześniej, zanim nie otrzyma Ga'R. I na skutek tego dusze powinny na początku spalić się, kiedy świecą w niej mochin Ga'R de-A'B, a przy świeceniu Wa'K de-A'B, ponownie odnawiają się, jak powiedziano: "odnawiają się oni każdego poranka"80. Dlatego że "wielka wiara w ciebie"80 – czyli nukwa powinna być wielką, a nie małą.

96) Rzecz jasna, wiara, czyli nukwa, "wielka", ponieważ ona może przyjąć wszystkie dusze świata i włączyć je wszystkie w siebie, wyższe dusze i niższe dusze, jak również Ga'R dusz, które spalane w niej, i również Wa'K dusz, które wychodzą od niej w świat. Nukwa jest miejscem wielkim i wysokim, zawierającym wszystko i nienapełniającym się. Jak powiedziano: "Wszystkie rzeki płyną do morza, a morze nie napełnia się". Nukwa nazywa się morze, a rzeki oznaczają dusze.

Wszystkie dusze płyną do nukwy, a ona nie napełnia się, dlatego że te dusze płyną do morza i morze przyjmuje je i spala je w sobie, i dlatego nie napełnia się nimi – przecież one spalają się, i ich nie ma. A następnie wyprowadza morze te dusze, jak i na początku, i one płyną i przybywają w świat. I dlatego powiedziano: "wielka wiara w ciebie"80.

97) W trzecim dniu dwa razy powiedziano: "że dobre (światło)". Dlatego że ten dzień objawia się w dwóch stronach, w prawej linii i w lewej. I mówi jednej stronie, "że dobre (światło)", i drugiej stronie "że dobre (światło)", i wprowadza porozumienie pomiędzy nimi. I dlatego w nim dwa razy spotykane są słowa "i powiedział". Dlatego że trzeci dzień działania początku stworzenia, Tiferet, czyni porozumienie nad dwoma liniami, które zaprzeczają jedna drugiej. I jest to Hesed i Gwura, które znajdują się w sprzeczności, i dlatego tu napisano dwa razy: "i powiedział"86, i dwa razy: "że dobre (światło)"83. Ponieważ Tiferet mówi prawej linii, właściwości Hesed, "że dobre (światło)", jak również mówi lewej linii, gwurze, "że dobre (światło)", i objawia się świecenie ich obu.

Tu czteroliterowe imię "JHW'H", objawiające się i ustawiające się, które wychodzi do dwunastu liter, w czterech formach w czterech stronach, jest zapisane na tronie świętości, nukwie de-Z'A. Ponieważ powiedziano: "roślinność, która niesie nasienie"67, co wskazuje na wyjście aniołów, o których mówi się w cytacie: "rydwan Stwórcy (Elohim) – wiele tysięcy sznaan"75. I w nich są tylko trzy liki, byk, orzeł i lew, i brakuje w nich liku człowieka. Dlatego w nich samych nie odbywa się ziwug, lecz oni powinni wznieść się do ziwuga, który odbywa się we właściwości "od chaze i wyżej", w którym jest lik człowieka, czyli wszystkie cztery liki. I mówi się, że "Michael dokonał zapisu z południowej strony, i wszystkie trzy liki, czyli lik lwa, lik byka i lik orła, spostrzegają lik człowieka".

I uważa się, że każda istota z "rydwanu Stwórcy (Elohim)"75, która wzniosła się do wyższego ziwuga, otrzymała tam wszystkie cztery liki – lik lwa, lik byka, lik orła i lik człowieka, i jest to czteroliterowe imię JHW'H. I byk zawiera w sobie cztery liki, i również orzeł – cztery liki, i również lew – cztery liki. I na skutek tego jest zapieczętowane dwunastoliterowe imię w trzech istotach, byk, orzeł i lew, w czterech obrazach, ponieważ każde z nich otrzymało cztery obrazy, lew, byk, orzeł i człowiek, podczas ich wzniesienia do wyższego ziwuga z czterech stron, które są tam. Lik lwa – po prawej, południowej stronie, lik byka – po lewej, północnej, lik orła pośrodku, we wschodniej, lik człowieka w zachodniej. I oni stali się zapisanymi na świętym tronie.

I objawią się światła

98) "I powiedział Stwórca (Elohim): "i objawią się światła (meorot)". Słowo "światła" (meorot) tu napisano bez litery waw. Jest to wskazówka na to, że powstała dziecinna choroba błonica. Dlatego że "światła" (meorot) bez litery waw oznaczają przekleństwo, jak powiedziano: "przekleństwo (meerat) Stwórcy na dom nieczystego". Ponieważ po tym jak ukryło się świecenie pierwszego światła, powstała klipa dla rozumu.

Do tej pory były wyjaśnione pierwsze trzy dni, czyli trzy sfiry HaGa'T de-Z'A. A teraz wyjaśnia się czwarty dzień, Necach de-Z'A, z którym ustawiła się również i nukwa de-Z'A. W trzy pierwsze dni, tam gdzie powiedziano: "i objawią się", to oznacza skrócenie. "I objawią się światła"7 – wskazuje na to, że weszła jud w światło (or), i ono stało się powietrzem (awir), i Ga'R oddaliły się.

"I objawi się nieboskłon"4 – wskazuje na powstanie nieboskłonu pod dwoma literami alef-lamed imienia Elohim, a litery hej-jud-mem imienia Elohim opuściły się w dół, na poziom Zo'N, i stały się połączeniem jud-mem-hej.

Na skutek wszystkich tych skróceń nie wyszły klipot, lecz trzy sfiry, Bina, Tiferet i Malchut, spadły na poziom znajdujący się pod nimi. Jednak tu mówi się o nukwie de-Z'A, czyli Malchut znajdującej się w końcu świata Acilut, pod którą nie ma żadnej sfiry świętości. Z tych sfirot, które spadły z niej, powstały klipot, dlatego że one wyszły z poziomu świata Acilut świętości i przyszły w BE'A, gdzie znajduje się miejsce klipot. Ponieważ dla każdego światła upadek z Acilut w BE'A oznacza śmierć i upadek w klipot. Dlatego na skutek każdego skrócenia, które odbywa się w czwartym dniu początku stworzenia w nukwie de-Z'A, powstaje klipa.

I dlatego słowo "światła (meorot)" napisano bez litery waw. Dlatego że wypowiedź "i pojawią się (jud-hej-jud)" wskazuje na skrócenie i oddalenie. Lecz w nukwie na skutek tego skrócenia powstała klipa. Dlatego słowo światła (meorot) jest pisane bez litery waw, co oznacza przekleństwo. Jednak na skutek tego skrócenia powstała klipa, która nazywa się błonica, zabijająca dzieci, i jeszcze tych, którzy nie poznali smaku grzechu, z powodu grzechu ich rodziców.

A teraz zostaje wyjaśniona kolejność zejścia klipot, które wyszły na skutek skrócenia w nukwie. Po tym, jak było ukryte światło, za pomocą którego Adam widział świat od krawędzi do krawędzi, i na skutek tego skrócenia skróciła się Malchut, powstała klipa dla rozumu, czyli wyszła klipa, która przeciwstawia się Malchut. Innymi słowy, ta klipa poprzedza rozum, czyli ta klipa jest przygotowaniem dla wyjścia mochin. Podobnie do skóry płodu, która jest przygotowaniem dla dojrzewania płodu. I ta klipa nazywa się pierworodną Lilit, będącą korzeniem klipot. I nie ma dla niej innej możliwości utrzymania się, jak tylko przeciwstawienie się samej Malchut, lecz zupełnie nie dziewięciu pierwszym sfirot.

Ta klipa rozprzestrzeniła się i wydała z siebie inną klipę w czasie, kiedy powiedziano: "i pojawią się światła"87. Dlatego że wypowiedź "i pojawią się (jud-hej-jud)" wskazuje na powrót Biny w stan Wa'K, który oznaczony jest literami MI. Dlatego że masach z tą Malchut wznieśli się pod dwie litery alef-lamed (EL) imienia Elohim, a trzy litery hej-jud-mem spadły w dół i stały się jako niższe wody, połączeniem "jud-mem-hej". I wtedy powiększyła się i wzniosła się siła skrócenia, działająca w Malchut, również i do wyższych wód, liter hej-jud-mem, czyli do Biny, Tiferet i Malchut. W ten sposób, oni stali się właściwością niższe wody, jak i sama Malchut. I wtedy ta klipa rozprzestrzeniła się i wydała z siebie inną klipę. Dlatego że ona rozprzestrzeniła się i wzmocniła się również i w wyższych wodach, literach hej-jud-mem, w tym czasie, kiedy oni wymieszali się z niższymi wodami, stając się połączeniem jud-mem-hej.

Po tym jak wyszła ta klipa, ona wzniosła się i opuściła się. W tym czasie, kiedy wyszła, wzniosła się i wzmocniła się w wyższych wodach. A następnie, kiedy opuścił się masach, znajdujący się pod literami alef-lamed (EL) na swoje miejsce i zawrócił litery hej-jud-mem na swój poziom, wtedy opuściła się również i klipa z nich, i przyszła do panim (przedniej strony) stanu katnut, czyli w Zo'N, w tym czasie, kiedy posiadają mochin stanu katnut. I ona chciała przylepić się do nich, ukrywając się wewnątrz nich, w żadnym wypadku nie pragnąc oddzielić się od nich. Dlatego że w tym czasie, kiedy Zo'N posiadają tylko mochin stanu katnut, klipa może trzymać się za nich.

W tym czasie, kiedy Stwórca stworzył A'R, on oddzielił ją stąd, i wtedy opuściła się w dół, czyli opuściła się, żeby przeciwstawiać się wyłącznie Malchut, jak i pierwsza klipa, czyli pierworodna Lilit – dlatego, żeby naprawić ją w tym świecie tylko w przeciwstawieniu się Malchut, i w żadnym wypadku nie powyżej niej.

99) Po tym, jak zobaczyła klipa, że Chawa przylepiła się do strony Adama, który jest wyższą pięknością, i widziała w nich doskonałość formy, czyli doskonałość mochin stanu katnut, ona wzniosła się ze swojego miejsca, po tym jak już opuściła się w dół, stając naprzeciwko Malchut, i pragnęła przylepić się, jak i na początku, do mochin stanu katnut Adama i Chawy. Czyli tak samo jak na początku chciała przylepić się do mochin stanu katnut de-Zo'N, tak samo chciała przylepić się teraz do mochin stanu katnut Adama i Chawy.

Straże wyższych wrót nie pozwoliły klipie przylepić się do nich. Rozgniewał się na nią Stwórca i zrzucił ją w burzliwe morze. Wyjaśnienie. Stwórca dał A'R mochin stanu gadlut, i te mochin widzą tą klipę i odganiają ją w burzliwe morze, gdzie znajduje się miejsce pierworodnej Lilit. W ten sposób, dzięki temu zniknęła cała siła tej klipy, która utrzymywała się w wyższych wodach, i pozostała wyłącznie pierworodna klipa.

100) I znajdowała się klipa tam, w burzliwym morzu89, do tego momentu, kiedy zgrzeszyli Adam i żona jego, i wtedy wyprowadził ją Stwórca z burzliwego morza, i ona panuje nad wszystkimi tymi niemowlętami, czyli nad małym stanem liku ludzi, którzy zasłużyli na karę z powodu grzechu ich praojca.

Dlatego że po grzechu A'R, kiedy wąż przyniósł nieczystość w Chawę, a mochin Chawy miały odniesienie do właściwości wyższe wody, tym samym była uczyniona krzywda dla wyższych wód, czyli sfirot znajdujących się powyżej Malchut. W ten sposób, ta klipa ponownie wzniosła się z burzliwego morza, czyli z niższych wód, i wzmocniła się w wyższych wodach, jak to było na początku, przed osiągnięciem poprzez Adama i Chawę mochin stanu gadlut, kiedy oni (klipot) utrzymywali się w mochin ich stanu katnut. Dlatego ona ponownie panuje nad wszystkimi tymi niemowlętami, czyli nad małym stanem liku ludzi, tak samo jak ona panowała wcześniej nad wszystkimi tymi niemowlętami, czyli nad małym stanem liku Adama i Chawy.

I one są karane za grzechy praojca swego, dlatego że ojcowie i dzieci dusz ludzi – podobne właściwościom Aw'I i Zo'N świata Acilut. I tak samo, jak katnut i gadlut Zo'N przychodzą od Aw'I, i w tym samym czasie, kiedy Ima skraca się do właściwości MI, opuszczając litery ELE w Zo'N, Zo'N znajdują się w katnut, i wszystkie ich mochin – tylko litery ELE de-Ima, obłóczone w nich. I nie ma u nich własnych mochin. A podczas gadlut Ima zawraca swoje litery ELE do siebie i przekazuje im mochin stanu gadlut. I wtedy Zo'N posiadają własne mochin.

I tak samo odbywa się we właściwości "ojcowie i synowie" dusz. Ponieważ do 13 lat synowie nie ponoszą odpowiedzialności za samych siebie. I uważa się, że oni jeszcze nie zasmakowali grzechu. Ponieważ za wszystkie ich braki jest przeniesiona odpowiedzialność na rodziców, podobnie do Zo'N w stanie katnut. Przecież, jeżeli klipot utrzymują się w nich, oni utrzymują się tylko w literach ELE, obłóczonych w nich. I oni są wtedy wszystkimi mochin w nich. I te litery ELE w rzeczywistości należą do Aw'I. W ten sposób, Aw'I cierpią od utrzymania klipot, a nie Zo'N.

Dlatego również, jeżeli klipot utrzymują się w mochin właściwości "synowie" dusz i wywołują ich śmierć, to jest to wada "ojców" a nie "synów", ponieważ synowie jeszcze nie niosą na sobie żadnej odpowiedzialności za siebie. Lecz w tym czasie, kiedy przychodzą mochin w stan gadlut do synów, w wieku 13 lat, wtedy Aw'I uwalniają się od odpowiedzialności za nich, ponieważ synowie osiągają wówczas swoje własne mochin, jak w przypadku z Zo'N, których mochin stanu gadlut są uważane ich własnymi mochin. I wtedy, jeżeli klipot wzmacniają się w nich, Aw'I nie niosą więcej odpowiedzialności za nich.

Ta klipa odchodzi podróżować po świecie, zbliża się do wrót ogrodu Edeńskiego ziemi i widzi cherubinów, chroniących wrota ogrodu Edeńskiego, i osiedla się tam, obok "płomienia miecza", ponieważ ona wychodzi od strony tego płomienia. Czyli, dlatego i skierowała się ta klipa do wrót ogrodu Edeńskiego i osiedliła się obok "płomiennego miecza obracającego się"91, ponieważ siła jej wychodzi od płomienia tego miecza, dlatego ona osiedliła się tam, żeby otrzymać jego siłę.

101) W czasie, kiedy ten "płomień miecza"91 obraca się w sąd, klipa ucieka i podróżuje po świecie, i znajduje niemowlęta, które zasługują na karę. I nazywa się "płomieniem miecza obracającego się"91, ponieważ obraca się z miłosierdzia w sąd i z sądu w miłosierdzie. Ona naśmiewa się z nich i zabija ich. I czyni to w czasie zmniejszenia luny, ponieważ zmniejsza jej światło. I dlatego słowo "światła" (meorot) napisane są bez litery waw, ponieważ oznacza ono przekleństwo.

W czasie, kiedy urodził się Kain, klipa nie mogła przylepić się do niego, jednak następnie zbliżyła się do niego, i łącząc się z nim, urodziła od niego duchy i latające duchy. Wyjaśnienie. W czasie, kiedy urodził się Kain, zło w nim było zupełnie niezauważalne, jak powiedziała o nim Chawa: "nabyłam ja człowieka od Stwórcy"2. Dlatego nie mogła żadna klipa przylepić się do niego. Jednak na skutek tego, że już była nieczystość węża w Chawie, z powodu naruszenia zakazu z drzewa poznania, również i do Kaina przylepiła się ta nieczystość węża, dopóki nie "powstał on na Ewela, brata swego, i zabił go". Od tego czasu był wygnany z liku ziemi w arkę (ziemię wędrowną), i wtedy przylepiła się do niego klipa.

102) Adam Riszon sto trzydzieści lat łączył się z kobiecymi duchami, dopóki nie pojawiła się Naama. I z powodu jej piękna chodziły za nią anioły Najwyższego – Aza i Azazel. I ona urodziła od nich wiele nowych dodatkowych klipot, i od niej rozprzestrzeniły się złe duchy i demony w świecie, które idą podróżować w nocy, i zjawiają się w świat i naśmiewają się z ludzi, wywołując u nich wylanie nasienia. W każdym miejscu, gdzie oni znajdują ludzi, śpiących w domu pojedynczo, oni przebywają nad nimi, i weselą się w nich, i przylepiają się do nich, wywołując u nich ogniste pragnienie, i rodzą od nich.

Wyjaśnienie. Zanim objawiła się Naama były tylko dwie klipy:

1. Pierworodna Lilit, która powstała z powodu ukrycia pierwotnego światła, które jest tylko i wyłącznie właściwością niższych wód, i przeciwstawia się jednej wyłącznie Malchut. Ona ma odniesienie do właściwości tego świata, dlatego że świat – jest to właściwość Malchut.

2. Klipa, która powstała w tym czasie, kiedy trzy litery jud-hej-mem spadły w niższe wody, i stały się połączeniem jud-mem-hej. I wtedy one wzmocniły się w tych wyższych wodach jud-mem-hej. Lecz potem, jak wyszły mochin stanu gadlut de-Zo'N, ona oddzieliła się od wyższych wód, i opuściła się w ten świat, w niższe wody, tak samo jak i pierworodna Lilit. Jednak podczas upadku A'R ona ponownie wzmocniła się w wyższych wodach. W ten sposób, druga klipa utrzymuje się jak w niższych wodach, z czasu upadku jej w ten świat, tak i w wyższych wodach, z powodu grzechu A'R.

A'R sto trzydzieści lat łączył się z dwoma kobiecymi duchami, czyli z tymi dwoma klipot, dlatego że w świecie były jeszcze tylko dwie klipy, dopóki nie pojawiła się Naama, i od niej rozprzestrzeniły się złe duchy i demony w świecie. Czyli od niej urodziła się nowa klipa, na skutek tej wady, która pojawiła się w Aza i Azazelu. I ona utrzymuje się tylko w wyższych wodach, dlatego że Aza i Azazel są właściwością wyższe wody, które spadły w ten świat. I te duchy i demony, które urodziły się od Naamy, znajdują się w powietrzu, będącym właściwością wyższe wody, i oni nie mają nic od ziemi. I teraz są trzy rodzaje klipot: pierwsza – wszystkie jej właściwości są od ziemi, druga – są w niej właściwości od ziemi i od powietrza, trzecia – wszystkie jej właściwości są od powietrza.

Te klipot do tego czynią krzywdę w postaci choroby, i człowiek nie wie skąd przyszła do niego choroba. I wszystko to odbywa się podczas zmniejszenia luny.

Wyjaśnienie. Od trzech wyżej wskazanych rodzajów klipot powstają:

1. Śmierć powstaje od pierwszej klipy, ponieważ wszystkie jej właściwości od ziemi, jak powiedziano: "z prochu ty i w proch powrócisz".

2. Śmierć, która przychodzi do małych dzieci, które jeszcze nie zasmakowały grzechu, pochodzi od drugiej klipy, połowa której ma odniesienie do wyższych właściwości, a połowa do niższych. Ponieważ z tego powodu, że zawiera w sobie również właściwości ziemi, może pozbawiać ich życia.

3. Jednak dla trzeciej klipy wszystkie jej właściwości pochodzą od powietrza, czyli od wyższych wód, i ona nie ma właściwości zabijać i pozbawiać ludzi życia, a tylko brudzić ich nieczystością wylania nasienia. Lecz ponieważ Naama ma odniesienie do córek ziemi, i jej część również wymieszana jest w tych duchach i demonach, mają oni siłę sprowadzać złe choroby na człowieka, lecz nie pozbawiać ich życia.

Zostało wyjaśnione, że pierwsza klipa jest skierowana tylko na pozbawienie ludzi życia. Druga klipa, w którą zamieszane i wyższe właściwości, posiada siłę kalać nieczystością wylania nasienia, lecz nie pozbawiać ludzi życia. Jednak ona również może sprowadzać choroby na ludzi. I jeszcze klipot mają właściwość łączyć się jeden z drugim.

103) Słowo światła oznacza tu przekleństwo. I kiedy została naprawiona luna, litery słowa światła obróciły się w litery "wypowiedź (imrat)", jak powiedziano: "Wypowiedzi Stwórcy są czyste, tarczą On dla polegających na Nim". "Tarczą On" od wszystkich tych złych duchów i winowajców, którzy latają nad światem podczas upadku i zmniejszenia luny, dla wszystkich tych, którzy wzmacniają się w wierze w Stwórcę. "Powstała klipa dla rozumu" – czyli ta klipa poprzedza rozum, będąc przyczyną dla otwarcia mochin. Dlatego że klipa, która nazywa się "przekleństwo (meerat)", przed naprawieniem nukwy de-Z'A, która nazywała się luna, sama staje się tarczą nad ludźmi po naprawieniu nukwy. I litery "światła (meorot)" obróciły się w litery "wypowiedź (imrat)", i ona stała się tarczą.

104) Król Szlomo, kiedy opuścił się w głąb właściwości orzech, jak powiedziano: "w ogród orzechowy opuściłem się ja", on wziął orzechową klipę i spostrzegał wszystkie te klipot, które znajdują się w nim, i wiedział, że cała osnowa nasłodzenia tych duchów, które znajdują się w klipot orzecha, jest nie więcej niż przylepić się do ludzi i zniesławiać ich. Jak powiedziano: "i nasłodzenia synów ludzkich – czarodziejka i czarodzieje". I sens powiedzianego, że nasłodzenie demonów ma odniesienie tylko wyłącznie do synów ludzkich, czyli niezrozumiany sens "czarodziejka i czarodzieje"96, i wyjaśnia się on, że nasłodzenia "czarodziejka i czarodzieje"96 – synowie ludzcy.

105) I również od nasłodzenia ludzi, którzy otrzymują w nocy podczas snu, wychodzą i rodzą się "czarodziejka i czarodzieje"96. I wszystko to powinien był stworzyć Stwórca w tym świecie, wszystkie te klipot, i naprawić za ich pomocą świat. I wszystko to – jak orzech, w którym jądro (moach) znajduje się wewnątrz, i wiele powłok (klipot) otacza to jądro, i wszystkie światy ustawione są w ten sam sposób, jak orzech – jądro (moach) wewnątrz, i wiele powłok otacza go z góry i z dołu, jak w wyższych światach, tak i w tym świecie.

106) Od początku, czyli od wyższej kropki, parcufa A'A, i do końca wszystkich poziomów, wszyscy oni znajdowali się jeden w drugim, i drugi w trzecim, dopóki nie zostaje wyjaśnione, że ten jest klipą dla tego, a tamten dla tego. Klipa – jest zewnętrzną istotą i obłóczeniem, podobnie do klipy (skorupy) obłaczającej płód.

Dlatego że z powodu wzniesienia Malchut i podsłodzenia jej w miejscu Biny, podzieliły się wszystkie poziomy na dwa tak, że Keter i Hochma pozostały na poziomie, a Bina, Tiferet i Malchut spadły na poziom niżej, obłaczając się tam. I to obłóczenie pozostało również i podczas gadlut. I dlatego niższy wznosi się w miejsce wyższego, ponieważ obłacza Binę, Tiferet i Malchut wyższego. W ten sposób Bina, Tiferet i Malchut każdego poziomu obłaczają się w poziom pod nią, i każdy niższy staje się właściwością klipy, zewnętrzną stroną w stosunku do Biny, Tiferet i Malchut wyższego.

Wszyscy oni znajdują się jeden w drugim i drugi w trzecim, dopóki nie zostaje wyjaśnione, że "ten jest klipą (powłoką) dla tego, a tamten dla tego". To wzniesienie Malchut, które dzieli wszystkie poziomy, zaczyna się od A'A, który nazywa się "wyższa kropka". I dlatego powiedziano: "od początku, czyli od wyższej kropki" – lecz nie nad wyższą kropką, dlatego że Atik znajduje się również we właściwości "niepodzielny". I tym bardziej w pięciu parcufim A'K, nie ma tam żadnej właściwości podziału.

107) Początkowa kropka, A'A, jest to wewnętrzne światło, które nie ma miary, żeby pojąć i poznać przezroczystość, subtelność i czystość jego. Ponieważ A'A dlatego i nazywa się właściwością "ukryta hochma", że ona ukryła się i zniknęła na wszystkich poziomach znajdujących się pod nim, nawet w parcufim Acilut, dopóki nie odbyło się jej rozprzestrzenienie z A'A, który nazywa się "kropka".

I rozprzestrzenienie tej kropki tworzy jedną salę, która nazywa się "parcuf wyższych Aw'I", obłaczających A'A od jego pe do chaze, czyli otacza go, podobnie do sali. I powstaje sala dla obłóczenia tej kropki, będąca niepoznawalnym światłem, na skutek wielkiej czystości w niej. Dlatego że sala – jest to parcuf wyższych Aw'I, który otacza i obłacza parcuf A'A od pe do chaze, gdzie znajduje się Bina, Tiferet i Malchut A'A, którzy wyszli z rosz A'A w jego guf i obłóczyli się w parcuf Aw'I. W ten sposób, A'A obłacza się w swoją niższą właściwość, Aw'I, a Aw'I staje się zewnętrzną właściwością w stosunku do niego.

108) Ta sala, Aw'I, przedstawiająca sobą obłóczenie dla ukrytej kropki, czyli A'A, jest światłem, które nie ma miary. Czyli również i światło sali, Aw'I, jest niepoznawalne i nieosiągalne, i razem z tym ono jeszcze nie jest aż tak subtelne i czyste jak światło pierwszej kropki, czyli A'A, który ukryty i schowany.

Ta sala uczyniła rozprzestrzenienie pierwszego światła. Od sali Aw'I rozprzestrzenił się i powstał parcuf ISZSu'T, w którym otworzyło się pierwsze światło, wyjaśnione w cytacie: "I powiedział Elohim: "…i będzie światło!" – i pojawiło się światło"7. Ponieważ jud wyszła z jego właściwości awir (powietrze), i pozostało światło (or). Rozprzestrzenienie ISZSu'T – jest to obłóczenie cienkiego i czystej sali, wyższych Aw'I, będącej bardziej wewnętrznym niż ISZSu'T. Czyli Bina, Tiferet i Malchut parcufa Aw'I opuściły się i obłóczyły się w ISZSu'T. W ten sposób, również Aw'I obłaczają się w swój niższy parcuf, a ten niższy staje się zewnętrzną właściwością w stosunku do niego.

109) Od ISZSu'T i dalej rozprzestrzenił się jeden w drugim i obłóczył się jeden w drugiego. Mówi się o Z'A i jego nukwie, ponieważ Bina, Tiferet i Malchut parcufa ISZSu'T opuściły się i obłóczyły się w Zo'N, i Zo'N stali się zewnętrzną właściwością parcufa ISZSu'T. Dopóki wszystkie poziomy nie zostają ustawione tak, że jeden jest obłóczeniem dla innego, a ten jeszcze dla innego, jeden – rozum (moach), a drugi powłoka (klipa). Czyli jest jedna – wewnętrzna, która nazywa się rozum, a druga – zewnętrzna, która nazywa się powłoka (klipa) w stosunku do niej. I chociaż jest ona obłóczeniem dla swojego wyższego, jednak stała się rozumem (moach) dla innego poziomu, niższego w stosunku do niej. Dlatego że Aw'I, którzy są uważani obłóczeniem dla A'A, stali się rozumem (moach) i wewnętrzną właściwością dla parcufa ISZSu'T. I tak samo ISZSu'T będący obłóczeniem dla Aw'I stali się rozumem (moach) dla Z'A. I tak samo Z'A będący obłóczeniem dla ISZSu'T, stał się rozumem (moach) dla swojej nukwy.

Dokładnie w ten sam sposób wszystko odbywa się z dołu, w niższych światach BE'A. Dlatego że nukwa de-Acilut obłóczyła się w Brija, a Brija w Jecira, a Jecira w Asija. I tak samo neszama (dusza) Adama obłacza się w ruach (ducha), a ruach (duch) – w nefesz (ożywiającą siłę) i w guf (ciało). Do tej pory, dopóki w podobieństwie do tego nie ustawi się człowiek w tym świecie – rozum (moach) i powłoka (klipa), czyli duch (ruach) i ciało (guf). I wszystko to należy do naprawienia świata.

Całe obłóczenie poziomów jeden na drugi, kiedy zewnętrzna właściwość wyższego staje się wewnętrznym dla niższego, niezbędne jest dla naprawienia świata. Ponieważ bez tego w ogóle byłoby niemożliwym, żeby Zo'N, a tym bardziej ludzie, mogli osiągnąć wyższe mochin.

110) Kiedy luna była razem ze słońcem w jednym zlaniu się, luna przebywała w swoim świetle. Czyli na początku byli Z'A i jego nukwa, którzy nazywani są słońce i luna, na równym poziomie, i byli zlani jedno z drugim. Jak powiedziano: "dwa wielkie światła". Ponieważ wtedy posiadała nukwa, która nazywa się luna, całe swoje światło. I ona nic nie powinna była otrzymywać od Z'A, który nazywa się słońce. Jednak nukwa nie mogła wtedy pozostać w tym stanie, i skracając swoje światło, opuściła się w świat Brija. I stała się tam "głową dla lisów", i to – sfirot świata Brija.

Po tym, jak oddzieliła się luna od słońca, czyli opuściła się w świat Brija i była nazwana głową (rosz) nad wojskami świata Brija, ona skróciła siebie, i skróciło się światło w niej, i powstały klipot jedne po drugich – wiele klipot, jedne nad innymi, dlatego żeby ukryć rozum (moach). Czyli, na skutek każdego skrócenia, które odbyło się w światłach nukwy, powstała klipa. I te klipot, podobne do klipy (powłoki), która jest przed rozumem (moach), dlatego żeby ukryć rozum. Czyli te klipot ukrywają światło mochin. Wszystko to odbywa się dla naprawienia światła mochin. Dlatego że bez tej klipy nie mógłby otworzyć się płód. I dlatego napisano: "i objawią się światła"87 – bez litery waw, co oznacza "przekleństwo". Dlatego że to – klipot, które wyszły z powodu skrócenia luny, nukwy. I wszystko to odbywało się dla naprawienia świata, i dlatego powiedziano: "żeby świecić nad ziemią". Ponieważ te klipot wyszły w postaci "klipa (skorupa), która poprzedza płód".

Dwa wielkie światła

111) "I stworzył Elohim dwa wielkie swiatła"97. "I stworzył" oznacza gadlut i ustawienie wszystkiego jak należy. "I objawią się (jud-hej-jud)" – wskazuje na katnut, dlatego że przyszły czas wskazuje na przygotowania i gotowość, ponieważ katnut jest przygotowaniem gadlut. Jednak "i objawili się (wa-jehi)" lub "i stworzył (wa-jaas) wskazuje na koniec działań i gadlut. I również wyjaśnia się tu, że cytat "i objawią się światła" wskazuje na skrócenie i wyjście klipot, a powiedziane "i stworzył" wskazuje na dopełnienie i ustawienie stanu gadlut.

Powiedziane: "dwa światła" – wskazuje na to, że na początku były dwa światła, Z'A i jego nukwa, w całkowitej jedności, czyli na równym poziomie, i nie potrzebowali jeden drugiego. Jest to stan, kiedy pełne imię AWA'Ja Elohim – słowo jedno całe, chociaż i nie znajduje się w otwarciu, a jeszcze jest ukryte. Ponieważ te imiona AWA'Ja Elohim wskazują na Z'A i jego nukwę, znajdujące się na równym poziomie w stanie panim be-panim, we właściwości mochin de-gadlut. Jednak w tym cytacie mówi się o stanie, kiedy Z'A i nukwa znajdują się na równym poziomie we właściwości achoraim, i posiadają mochin de-Hochma, jednak one nie świecą nukwie z powodu braku obłóczenia hasadim.

I dlatego z jednej strony Zo'N są uważani właściwością AWA'Ja Elohim, czyli pełnym imieniem, ponieważ posiadają mochin de-Hochma, gdyż cała doskonałość odbywa się ze światłem hochma. A z innej strony, uważa się, że oni znajdują się w stanie ukrycia mochin, dlatego że hochma nie może świecić bez obłóczenia hasadim. Dwa światła, czyli Zo'N, znajdują się w stanie całkowitego pełnego imienia AWA'Ja Elohim, jednak imię Elohim nie świeci otwarcie, a wyłącznie ukrycie, dlatego że hochma nie świeci w imieniu Elohim, czyli w nukwie, z powodu braku obłóczenia hasadim.

112) Słowo "wielkie" wskazuje na to, że Zo'N wywyższali się w imieniu, jedno w drugim, czyli znajdowali się na równym poziomie, żeby nazywać się imieniem, łączącym wszystko – MaCPa'C MaCPa'C, czyli, żeby oni otrzymywali napełnienie od tych imion MaCPa'C, kiedy Z'A otrzyma napełnienie od imienia MaCPa'C prawej linii, a nukwa od imienia MaCPa'C lewej linii. I wtedy oni nazywani są "dwa wielkie światła". Wyjaśnienie. Imię AWA'Ja przy alfabetycznej zamianie liter: alef-taw, bet-szin, gimel-rejsz, dalet-kuf, hej-cadi, waw-pej, zajin-ajin, chet-samech, tet-nun, jud-mem, kaf-lamed staje się imieniem MaCPa'C. Dlatego że jud zamienia się na mem, hej na cadi, waw na pej i również ostatnia hej na cadi, i w ten sposób powstaje MaCPa'C. I one nazywane są "dwa pejsy (pea)" rosz A'A, prawy i lewy. Dlatego że trzynaście właściwości miłosierdzia, które opisane są w Torze, czyli "Stwórca miłosierny i miłościwy", nazywane są trzynastoma naprawieniami "searot dikna (dosłownie włosy brody)" A'A. A do trzynastu właściwości miłosierdzia napisano w Torze dwa imiona AWA'Ja AWA'Ja, które przy zamianie alef-taw, bet-szin stają się imionami MaCPa'C MaCPa'C. I mówi się, że są to wyższe imiona, i one poprzedzają trzynaście właściwości miłosierdzia, podobnie do tego, jak we właściwości "rosz (głowa)" włosy "peot (pejsów)" znajdują się powyżej włosów trzynastu naprawień "dikna (brody)".

Te imiona MaCPa'C nazywane są "wielkimi", ponieważ wywyższyły się i wzniosły się do góry, ponieważ są wyższymi właściwościami, które mają odniesienie do wyższego (parcufa). Wyjaśnienie. Ponieważ powiedziane "wielkie" oznacza, że teraz on ich uczyni wielkimi, a do tego one były małymi. Korzeń tej wielkości powstaje na skutek tego, że dwa imiona MaCPa'C, czyli "searot dikna (włosy brody)", oddzieliły się i wyszły z właściwości searot rosz (włosy głowy) na skutek tego, że Malchut dziesięciu sfirot właściwości searot wzniosła się w miejsce Biny dziesięciu sfirot właściwości searot. Dlatego wyszły i oddzieliły się Bina, Tiferet i Malchut właściwości searot w guf A'A, i to nazywa się stanem katnut dziesięciu sfirot właściwości searot. A następnie, podczas stanu gadlut, kiedy A'A opuścił Malchut z Biny właściwości searot z powrotem na jej miejsce w koniec, właściwość searot dikna ponownie wznosi się w rosz i ustawia się w postaci MaCPa'C. I uważa się, w ten sposób, że teraz one wywyższyły się, dzięki powrotowi ich w rosz A'A. Dlatego te imiona nazywane są wielkimi, że teraz one wywyższyły się, wówczas jak wcześniej były małymi.

One nazywane są wielkimi, ponieważ wywyższyły się i wzniosły się do góry. Dlatego że do tego, kiedy searot dikna znajdowały się w guf, one były małymi. Przecież nawet w tych searot (włosach), które pozostały w rosz A'A, były wyłącznie dwa światła ruach i nefesz, w dwóch kelim – Keter i Hochma. Lecz teraz, kiedy wzniosły się searot dikna i połączyły się z searot rosz, one nabyły całkowicie poziom dziesięciu sfirot KaHa'B Tu'M i obydwa imiona zaczęły nazywać się "wielkimi". W ten sposób, imiona Ma'CPa'C wskazują na małe właściwości, które wywyższyły się, wznosząc się do góry w rosz A'A, "ponieważ są wyższymi właściwościami, które mają odniesienie do wyższego (parcufa)".

Dlatego mogły searot dikna wznieść się i połączyć się z searot rosz, ponieważ w rzeczywistości powstały od wyższego, od rosz A'A, lecz tylko ukryły się za nim wcześniej, z powodu wzniesienia Malchut w miejsce Biny, i dlatego wyszły z rosz. I dlatego mogą teraz po powrocie Malchut na swoje miejsce, ponownie wznieść się na swój poprzedni poziom, na którym już istniały.

I oni – na błago światów, dlatego że światy istnieją dzięki nim. Ponieważ wzniesienie właściwości searot dikna w rosz A'A – na błago Zo'N, które nazywane są świat. Dlatego że dzięki wzniesieniu searot dikna istnieją światy, czyli Zo'N. Dlatego że bez tego naprawienia upadku i wzniesienia, które odbyło się dzięki wzniesieniu Malchut w miejsce Biny, Zo'N nie byłyby zdolne otrzymać mochin, co jest sensem całego istnienia.

W takim samym stanie, jak dwa imiona MaCPa'C były również "dwa swiatła"97 w wypowiedzi, oznaczające Zo'N, którzy razem jak jedno całe wznieśli się w jednej wielkości. Wyjaśnienie. Ta wypowiedź mówi o czasie, kiedy Z'A powraca swoją Binę i Tu'M, które spadły w miejsce nukwy, wznosząc je ponownie na swój poziom, i staje się wielkim, w dziesięciu pełnych sfirot, i wtedy również i nukwa, która obłóczyła Binę i Tu'M Z'A, które spadły, wzniosła się razem z nimi na poziom Z'A. I wtedy oni otrzymują od imienia MaCPa'C MaCPa'C. Z'A otrzymuje od imienia MaCPa'C prawej linii, ponieważ on odpowiada właściwości searot rosz, a nukwa otrzymuje od MaCPa'C lewej linii, dlatego że odpowiada właściwości searot dikna. I wtedy stały się parcufim Z'A i nukwy jako jeden poziom, jeden – prawa linia, drugi – lewa, i również jak zostało wyjaśnione w przypadku z dwoma imionami MaCPa'C. Dlatego mówi się w tym cytacie: "i stworzył Elohim dwa wielkie światła" – czyli on stworzył ich wielkimi (gdolim), na równym poziomie. I ta wielkość (gadlut) uważa się tylko jako mochin de-Wa'K, ponieważ hochma w nim – bez obłóczenia hasadim. I dlatego oni nazywani imieniem MaCPa'C, dlatego że ono zamienia imię AWA'Ja, które cały czas skraca się. I tak samo – wszystkie trzynaście właściwości miłosierdzia.

Jednak następnie dzięki nowemu wzniesieniu Ma'N, przyciąga się obłóczenie hasadim, i wtedy powracają imiona MaCPa'C do imion AWA'Ja. I tak – wszyscy oni, stają się właściwością miłosierdzia. I wtedy Zo'N otrzymują od nich mochin de-Ga'R w stanie panim be-panim. Lecz oni już nie są na równym poziomie, dlatego że teraz nukwa powinna otrzymać od Z'A. Jednak teraz Zo'N nazywane są pełnym imieniem AWA'Ja Elohim.

Wyjaśnienie imienia MaCPa'C MaCPa'C. Na początku niezbędnym jest wiedzieć, co przedstawia sobą parcuf searot A'A. I chociaż Ga'R de-A'B nie mogą pozostać w A'A i we wszystkich parcufim Acilut, jednak oni powinni wyjść w nim na początku ziwuga, przecież nie jest możliwe otwarcie Wa'K de-A'B bez otwarcia na początku Ga'R de-A'B. Jednak oni natychmiast odchodzą z parcufa. To odbywa się dlatego, że nie ma dla nich kelim w parcufim Acilut, żeby obłóczyć się w nie. Dlatego że te Ga'R znajdują tylko Malchut pierwszego skrócenia, i ta Malchut nie otwiera się w ogóle poniżej parcufa Atik tchura (zachar). A światło nie otwiera się bez kli, i dlatego oni powinni natychmiast oddalić się z parcufa.

I wiadomo, że odbywa się oddalenie tylko or jaszar poziomu, jednak or chozer w niej, obłaczający dziesięć sfirot or jaszar, nie może oddalić się do góry, z powodu awijut i sądu, działającego w or chozer. I dlatego również i tu oddaliło się tylko or jaszar poziomu Ga'R de-A'B, jednak or chozer w nim pozostał w rosz A'A również i po oddaleniu Ga'R de-A'B.

Jednak na skutek tego, że or chozer jest całkowitą ciemnością, gdyż jego or jaszar oddalił się, on uważa się tam w kelim rosz de-A'A jako odpady. I dlatego on odpycha go natychmiast poza granice rosz, i pozostaje niewielka jego część we właściwości światła or de-rosz (dosłownie skóra głowy), w postaci searot rosz (włosy głowy). I to – informacja o searot de-A'A, który wzięty jest ze źródła.

I po tym, jak searot wzmocnili się w or de-rosz (skórze głowy) de-A'A, oni natychmiast otrzymali również i naprawienia podziału poziomu w nim. Kiedy Malchut parcufa searot wzniosła się w nim w miejsce Biny, a Bina, Tiferet i Malchut w nim całkowicie wyszli z rosz de-A'A i przyszły do właściwości guf, ponieważ rozprzestrzenili się do chaze właściwości guf. I oni również nazywani są searot dikna de-A'A, w ten sposób, że dwie sfiry Keter i Hochma parcufa searot pozostały w rosz A'A, i one nazywane są searot rosz de-A'A, a trzy sfiry Bina i Tu'M, które wyszły z rosz A'A, stały się jako trzynaście naprawień dikny A'A, będącymi trzynastoma właściwościami miłosierdzia.

I wiedz, że wszystkie mochin świecenia hochma parcufim w Acilut zależą od searot dikna. I ponieważ oni spadli w guf A'A, we wszystkich parcufim Acilut jest to Wa'K i brak rosz. I podczas gadlut opuszcza A'A Malchut ze swojej właściwości searot rosz z powrotem na miejsce – w ukończenie searot dikna. I wtedy powracają searot dikna w rosz A'A na jeden poziom z searot rosz, i ustawiają się tam w prawej i lewej linii. Ukończenie searot rosz znajduje się we właściwości prawa pea de-A'A, i jest to MaCPa'C prawej linii. A ukończenie searot dikna znajdują się we właściwości lewa pea de-A'A, i jest to MaCPa'C lewej linii.

Na skutek wzniesienia searot dikna otwierają się mochin de-Wa'K, oznaczające świecenie hochmy bez hasadim, we wszystkich parcufim Acilut, które jeszcze nie są mochin właściwości miłosierdzia, gdyż hochma nie świeci bez obłóczenia hasadim. I oni nazywani są MaCPa'C MaCPa'C, ponieważ są zamianą imienia AWA'Ja w połączeniu alef-taw bet-szin, i wskazuje to na to, że mochin zmniejszają się również, jak liczbowe znaczenie liter w alfabetycznej kolejności taw, szin, rejsz i kuf, jednak liczbowe znaczenie liter prostej alfabetycznej kolejności zwiększa się.

A następnie dzięki nowym Ma'N, przyciągane są światła hasadim, i wtedy stają się dwa imiona MaCPa'C dwoma imionami AWA'Ja, będącymi właściwościami rachamim (miłosierdzia). I są to dwa imiona AWA'Ja, które poprzedzają trzynaście właściwości miłosierdzia wskazanych w Torze. I wtedy przekazywane są z searot dikna de-A'A mochin stanu gadlut wszystkim parcufim Acilut, za pomocą trzynastu właściwości miłosierdzia, włączających wszystkie mochin stanu gadlut, mające miejsce w ciągu sześciu tysięcy lat do końcowego naprawienia.

Dwa wielkie światła

113) Nie mogła zaspokoić się luna obok słońca, dlatego że odczuwała wstyd przed nim. Powiedziała luna do słońca: "Gdzie paść ty będziesz stada swoje, gdzie położysz się na odpoczynek w południe?"37 – czyli, jak mała świeca może świecić w południe? "Dlaczego ja powinnam ukrywać się obok stada przyjaciół twoich?" – jak mi znieść ten pozór? Wtedy ona zmniejszyła siebie, żeby być początkiem (rosz) dla niższych, jak powiedziano: "Idź po śladach stada i pasaj swoje koźlęta obok namiotów pastuchów". Powiedział jej Stwórca: "Idź i zmniejsz siebie!". Pastwisko lub wypas oznacza światło hasadim, które przyjmowane jest od pe i niżej, któremu brakuje światła rosz. Miejsce do leżenia oznacza Wa'K de-kelim, którym brakuje NeH'I. W południe – nazwa światła hochma, które podobne jest do południowego światła słońca, które stoi nad głową każdego człowieka i nie rzuca cienia. Dlatego że światło hochma świeci we wszystkie strony i odpędza wszystkie cienie.

W stanie "dwa wielkie światła", czyli w czasie, kiedy nukwa była na równym poziomie z Z'A, ona znajdowała się we właściwości achoraim, ponieważ chociaż i była taką wielką jak i Z'A, czyli posiadała światło hochma, jednak hochma nie świeciła w niej z powodu braku światła hasadim. Dlatego nie mogła zaspokoić się luna obok słońca, dlatego że nie mogła nukwa znieść tego stanu. I żądała, żeby Z'A przyciągnął do niej światło hasadim. Jak powiedziano: "Gdzie paść ty będziesz stada swoje, gdzie położysz się na odpoczynek w południe?", co oznacza – gdzie ty przyciągniesz światło hasadim, które nazywane jest pastwisko i miejsce do leżenia. W południe – w czasie, kiedy świeci światło hochma, dlatego że pragnęła otrzymać hochmę i hasadim razem.

I powiedziano: "Dlaczego ja powinnam ukrywać się obok stada przyjaciół twoich?", co oznacza – jak mi znieść ten pozór? Dlatego że wstydziła się znajdować się w takim stanie. Wtedy ona zmniejszyła siebie, żeby być początkiem dla niższych. Wtedy powiedział jej Stwórca: "Idź i zmniejsz siebie!" i ona zmniejszyła siebie i wyszła poza granicę świata Acilut, stając się początkiem (rosz) dla niższych światów BE'A. A jej wewnętrzne właściwości wzniosły się w Ma'N i w nowe odrodzenie do parcufa Aw'I. I ona otrzymała nową budowę, żeby być godną otrzymania mochin stanu gadlut od Z'A, męża jej.

I wtedy prośba jej, z jednej strony była wykonana, ponieważ osiągnęła hochmę i hasadim razem, tak jak i pragnęła. Jednak z drugiej strony, ona mocno zmniejszyła siebie, ponieważ z powodu tej nowej budowy nie posiada więcej żadnych swoich świateł, i powinna teraz wszystko otrzymać od Z'A, męża swego.

114) Odtąd i dalej nie ma u niej własnego światła, a tylko to, co otrzymuje od słońca. Dlatego że na początku oni byli zlani jak jedno całe na jednym poziomie, a następnie ona pozbawiła siebie wszystkich swoich poziomów, czyli pozostawiła wszystkie swoje poziomy i wyszła poza granicę świata Acilut. I chociaż jest ona rosz nad niższymi światami BE'A, jednak uważa się, że pozostawiła wszystkie swoje poziomy, dlatego że nie ma dla kobiety nic ważniejszego, niż znajdować się razem ze swoim mężem.

Innymi słowy, ponieważ nukwa oddzieliła się od Z'A, męża swego, i wyszła ze świata Acilut w świat Brija, to uważa się stratą wszystkich poziomów, i to, że ona stała się rosz w świecie Brija, jest zupełnie nieważnym dla niej, ponieważ tam jest ona oddzielona od Z'A, męża swego, znajdującego się w świecie Acilut.

Powiedziano: "Wielkie światło dla panowania w dzień, i małe światło dla panowania w nocy". Wielkie światło, Z'A, który nazywa się imieniem AWA'Ja, i małe światło – nukwa, która nazywa się teraz Elohim, dlatego że stała się ukończeniem wszystkich poziomów, końcem myśli – końcem świata Acilut, który nazywa się myśl. Czyli, chociaż Z'A i nukwa byli na początku na równym poziomie, dwa wielkie światła, jednak teraz, po skróceniu, Z'A stał się imieniem AWA'Ja, a nukwa skróciła się i stała się ukończeniem świata Acilut, czyli nazywa się kropką pod Jesod de-Z'A, znajdującą się w ukończeniu świata Acilut. I nazywa się teraz imieniem Elohim, oznaczającym sąd.

Na początku nukwa była zapisana z góry, w Z'A, w literach świętego imienia AWA'Ja, czwartą literą tego imienia, czyli nukwa była niższą hej imienia AWA'Ja wówczas, kiedy była na jednym poziomie z Z'A, a następnie ona zmniejszyła siebie, żeby nazywać się imieniem Elohim.

115) Razem z tym, nukwa świeci od wszystkich stron. Świeci z góry, do skrócenia, kiedy była jeszcze niższą hej, która ma odniesienie do połączenia liter świętego imienia AWA'Ja, a następnie, kiedy skróciła siebie, rozprzestrzeniły się te poziomy z jednej i drugiej strony. Czyli ona świeci od tej strony, gdzie wcześniej była jako niższa hej imienia AWA'Ja, i świeci od tej strony, gdzie jest teraz imieniem Elohim. Poziom, który rozprzestrzenił się od tej strony, gdzie ona była z góry, czyli niższa hej imienia AWA'Ja, nazywa się "panowanie w dzień". A poziom, który rozprzestrzenił się od tej strony, gdzie ona jest teraz z dołu i jest imieniem Elohim, nazywa się "panowanie w nocy".

116) Powiedziano: "i gwiazdy" – to wskazuje na resztę wojsk i stany aniołów, którzy nie posiadają liczby. I wszyscy oni, jak ci u których jest liczba, tak i ci u których nie ma liczby, zależą od nieboskłonu, Jesod de-Z'A, który nazywa się "ożywiający światy". Jak powiedziano: "I umieścił ich Stwórca na nieboskłonie, żeby świecić nad ziemią".

117) Malchut (panowanie) domu Dawida ustawiła się w czwartym dniu, który jest właściwością "czwarty podnóżek" i właściwością "czwarta osnowa tronu". I wtedy ustawiły się litery i wzmocniły się na swoich miejscach jak należy. Wyjaśnienie. Cztery sfiry NeHI'M objawiają się i wznoszą się dlatego, żeby dopełnić dziesięć sfirot Malchut w czasie jej gadlut, i to – cztery istoty, które wznoszą tron, ponieważ one dopełniają dziesięć sfirot tego tronu, czyli Malchut, i wznoszą ją do ziwuga z Z'A. Dlatego one nazywane są również "cztery podnóżki tronu". Necach – jest to lik lwa. Hod – lik byka. Jesod – lik orła. Malchut – lik człowieka. Lik człowieka jest doskonałym w Malchut tylko od chaze Malchut i wyżej, jednak od chaze Malchut i niżej – nie ma liku człowieka.

I to są dwie właściwości w Malchut – Malchut domu Dawida, która jest czwartym dniem, i Malchut domu Josefa, będącego siódmym dniem. I są to dwie właściwości Malchut, która jest czwartą w stosunku do praojców, czyli HaGa'T, i siódmą w stosunku do synów, TaNH'I, która znajduje się w końcu wszystkich sfirot. Dom Dawida – właściwość "czwartego dnia", dom Josefa – właściwość "siódmego dnia". Dlatego że właściwość "od chaze i wyżej" w niej, gdzie lik człowieka znajduje się w doskonałości, nazywa się Malchut domu Dawida i czwartym dniem, a właściwość "od chaze i niżej" w niej, gdzie jest nieobecny lik człowieka, uważa się właściwością Malchut domu Josefa i siódmym dniem.

W czwartym dniu działania początku stworzenia ustawiła się tylko Malchut domu Dawida, od chaze Malchut i wyżej, gdzie lik człowieka znajduje się w całej doskonałości, jednak Malchut Josefa jeszcze nie została ustawiona, i dlatego uważa się Malchut Dawida czwartym podnóżkiem i czwartą osnową tronu, dlatego że lik człowieka – to czwarty podnóżek tronu, będący wspólnym dla nich, i bez niego nie ma ziwuga stanu gadlut w Zo'N.

Dlatego ustawiły się litery, czyli pierwsze naprawienie Malchut, w stanie "dwa wielkie światła", i wtedy powiedziano jej: "Idź i zmniejsz siebie!", a po tym zmniejszeniu ona otrzymuje od Z'A mochin stanu gadlut, i powracają jej litery w stan prostej alfabetycznej kolejności, czyli ona otrzymała mochin od AWA'Ja wprost. I wszystko to ustawiło się tylko i wyłącznie dla Malchut Dawida.

Jednak razem z tym, do szóstego dnia, kiedy odbyło się pełne naprawienie obrazu liku człowieka jak należy, Malchut jeszcze nie ustawiła się na swoim miejscu. I wtedy w szóstym dniu naprawia się wyższy tron i niższy tron, i wszystkie światy ustawiają się na swoich miejscach. I wszystkie litery idą w ich kolejności, kiedy upraszcza się skomplikowana forma więzi pomiędzy literami, która była wcześniej.

Wyjaśnienie. Chociaż osnowa doskonałości zawarta jest w Malchut Dawida, ponieważ on przebywa w doskonałości, we właściwości lik człowieka, który nazywa się czwartym podnóżkiem i naprawieniem czwartego dnia, jednak ta doskonałość nie sięga pełnej miary, zanim nie włączy się w Malchut domu Josefa, który nazywa się siódmym dniem. Czyli Malchut domu Dawida nazywa się czwartym dniem działania początku stworzenia, a Josefa – siódmym dniem. Jednak, kiedy Malchut domu Dawida włącza się w Josefa, i Josef daje jemu dodatkowe nasłodzenie od królewskiego domu, nazywa się również Malchut domu Dawida siódmym dniem.

Dlatego że osnowa naprawienia i doskonałości Malchut jest zawarta w doskonałości niższych, znajdujących się w światach BE'A. I niżsi biorą swój początek w jej właściwości od chaze i niżej. Dlatego nie mogą oni otrzymać napełnienia od właściwości chaze Malchut i wyżej, ponieważ nie posiadają tam korzenia, lecz tylko od chaze Malchut i niżej, gdzie znajduje się ich korzeń. I dlatego, zanim Malchut domu Dawida, odnosząca się do właściwości od chaze i wyżej, włączy się w dom Josefa, właściwość od chaze i niżej, ona nie może dopełniać niższych, i to włączenie odbywa się w szóstym dniu, kiedy dopełnia się Malchut domu Dawida wszystkim niezbędnym.

W szóstym dniu połączyła się Malchut Dawida, która jest umieszczona od chaze i wyżej, z Malchut Josefa, znajdującą się od chaze i niżej, i wtedy wyszedł z Malchut obraz niższego człowieka, czyli jego NaRa'N de-Acilut, w postaci odpowiedniej. I wtedy zostały ustawione dwa trony Malchut: wyższy tron, umieszczony od chaze i wyżej, i niższy tron – od chaze i niżej. Dlatego że oni włączyli się jeden w drugiego, i wszystkie światy ustawiły się na swoim miejscu. Trzy niższe światy BE'A wzniosły się i obłóczyły trzy parcufim Acilut, gdzie znajduje się ich prawdziwe miejsce, i wszystkie litery idą w swojej kolejności i połączeniach, kiedy upraszcza się skomplikowana forma więzi pomiędzy literami, która była wcześniej.

I cały ten czas, dopóki sądy były związane z literami, w literach nie było porządku, i one szły w odwrotnej kolejności, i imię AWA'Ja świeciło tylko we właściwości MaCPa'C. Jednak po tym, jak były zlikwidowane sądy z nich, litery ustawiły się w swojej kolejności, czyli zaczęły świecić litery imienia AWA'Ja w swojej prostej kolejności, i również wszystkie litery w niej. I to określa się jako wyrównanie w nich.

118) Czwarty dzień, Malchut Dawida – jest to dzień, który stał się wstrętny "dla budowniczych", jak powiedziano: "kamień, odrzucony przez budowniczych", i również powiedziano: "synowie matki mojej pogniewali się na mnie". "Kamieniem" nazywa się Malchut w stanie katnut. "Budowniczy" – są to sprawiedliwi, naprawiający Malchut i budujący jej parcuf, żeby była godna ziwuga z Z'A. Na początku Malchut Dawida stwarzała wstręt dla budowniczych, ponieważ to światło, Malchut, zmniejszyło siebie i swoje światło, i zamiast nich ustawiły się klipot. I na skutek tego, że było ustawione miejsce dla wyjścia klipot i władzy ich, ona na początku była wstrętną w oczach sprawiedliwych, którzy budują ją.

Jednak po tym, jak ona ustawiła się w budowie "panim be-panim" z Z'A, powiedziano o niej: "został ustawiony ten kamień, jako osnowa budowy". Wszystkie te światła, które świecą w ciągu sześciu tysięcy lat, zależą od tego nieboskłonu, żeby naprawić za ich pomocą tron Dawida, czyli Malchut Dawida. Wyjaśnienie. Dlatego że nieboskłon – jest to nowe ukończenie, które powstało na skutek drugiego skrócenia, i dzięki temu wychodzą wszystkie mochin gadlut, wychodzące w ciągu sześciu tysięcy lat. Ponieważ z powodu tego ukończenia, spadły litery ELE z ISZSu'T w Zo'N, a w gadlut wychodzą razem z nimi i Zo'N w miejsce Biny, i otrzymują swoje mochin od miejsca Biny. I bez tego Zo'N nie miałyby żadnej możliwości otrzymać mochin stanu gadlut.

W ten sposób, wszystkie mochin, które wyszły na masach C'B, który nazywa się nieboskłon, potrzebne były dlatego, żeby naprawić jedną tylko Malchut. Dlatego że sfirot, znajdujące się pod Malchut, mogą otrzymać wszystkie światła również i od C'A, i nie potrzebują nieboskłonu. To oznacza powiedziane: "Wszystkie te światła, które świecą w ciągu sześciu tysięcy lat, zależą od tego nieboskłonu, żeby naprawić za ich pomocą tron Dawida". Dlatego że sfirot, znajdujące się powyżej Malchut, zupełnie nie potrzebują nieboskłonu.

119) Światła Malchut Dawida tworzą obraz poziomów, znajdujących się od chaze Malchut i niżej, w których nie ma liku człowieka. Czyli te poziomy od chaze i niżej wznoszą się i włączają się w Malchut Dawida, która nazywa się "lik człowieka" i jest umieszczona od chaze i wyżej. Obraz oznacza wielkość jakiegokolwiek poziomu. Tworzą – tak jakby czynią ziwug, ponieważ dzięki ziwugowi wychodzą poziomy w swojej prawdziwej postaci, zgodnie z właściwościami tego ziwuga, żeby naprawić obraz wszystkich tych, kto włącza się w lik człowieka za pomocą wewnętrznego obrazu.

Każdy wewnętrzny obraz nazywa się likiem człowieka. Wewnętrzny oznacza – wychodzący od ziwuga powyżej chaze, gdzie znajduje się Malchut Dawida, która nazywa się lik człowieka. Jednak dzięki wzniesieniu poziomów, znajdujących się poniżej chaze, do Malchut Dawida, trzy liki: byk, orzeł i lew, włączają się w wewnętrzny obraz, w lik człowieka, otwierający się w wyższym ziwugu od chaze i wyżej, i to włączenie w lik człowieka jest oznaczone prostą (końcową) literą nun w imieniu sznan.

Rozprostowana (końcowa) litera nun – jest to włączenie trzech tych lików w lik człowieka, lecz nie prawdziwy lik człowieka. To naprawienie odbywa się dzięki ich połączeniu z wewnętrznym obrazem, z likiem człowieka, który otwiera się w wewnętrznym ziwugu z Malchut Dawida. I stąd wynika, że każdy z obrazów, włączający się w to rozprzestrzenienie rozprostowanej litery nun, nazywa się imieniem człowiek, chociaż i nie ma w nich prawdziwego liku człowieka.

Jak powiedziano: "wy – człowiek" – bez względu na to, że dusze ludzi pochodzą od właściwości poniżej chaze Malchut, w którym nie ma liku człowieka, jednak, ponieważ właściwości znajdujące się poniżej chaze, wznoszą się i włączają się w lik człowieka, znajdujący się powyżej chaze, w rozprostowaną literę nun, nazywane są również i dusze imieniem człowiek (Adam). Jak uczymy: "wy nazywacie się człowiek (Adam)", lecz bałwochwalcy nie nazywani są człowiek – jednak to odbywa się wyłącznie z powodu włączenia.

120) I każdy duch (ruach) nazywa się imieniem człowiek. Innymi słowy, tylko światło ruach obłóczone w guf nazywa się imieniem człowiek (Adam). Guf właściwości ruach, znajdującego się na stronie świętości, jest tylko obłóczeniem. Czyli duch – jest to istota człowieka, a ciało drugorzędne w stosunku do niego, tylko jego obłóczenie. Jednak w sitra achra jest odwrotnie. Dlatego o świętości powiedziano: "skórą i ciałem obłóczyłeś mnie" – stąd wiadomo, że ciało człowieka jest tylko obłóczeniem dla jego istoty, czyli ducha. Wszędzie powiedziano: "ciało człowieka" – to mówi o tym, że istota człowieka zawarta wewnątrz niego. Jednak samo ciało jest wyłącznie obłóczeniem istoty, i jest ciałem w stosunku do istoty człowieka. A istota człowieka – jest to duch w nim.

121) Właściwości, znajdujące się w miejscu od chaze Malchut i niżej, wydzieliły się na skutek rozprzestrzenienia z tego ducha. Czyli od liku człowieka były stworzone obrazy, inaczej mówiąc, powstały i urodziły się miary poziomu ducha, które obłóczyły się w inne obłóczenie, lecz nie w obłóczenie człowieka. Obrazy czystych zwierząt: byk, jagnię, kozioł, baran, jeleń, jachmur, koziorożec, łania, żubr i gazela – te właściwości powinny były włączyć się w obłóczenie liku człowieka, ale nie włączyły się w niego, lecz stały się innym obłóczeniem – liku byka, orła i lwa.

Wyjaśnienie powiedzianego. "Człowiek nazywa się mały świat", dlatego że wszystkie elementy świata włączone w niego. W ten sposób wzajemna łączność dusz człowieka ze wszystkimi rodzajami zwierząt jest taka sama, jak i wzajemne połączenie ogólnego ze wszystkimi jego elementami. Czyli dusze ludzi wychodzą od trzech lików, znajdujących się poniżej chaze, jednak oni sięgnęli włączenia liku człowieka w postaci wyprostowanej litery nun po tym, jak wzniosły się trzy liki: byk, orzeł i lew, w miejsce powyżej chaze nukwy i włączyły się w lik człowieka, który tam się otwiera.

Jednak i wcześniej, zanim wzniosły się trzy liki: byk, orzeł i lew, żeby włączyć się w lik człowieka od chaze i wyżej, one również uczyniły porodzenia w BE'A w sposób następujący: od świecenia, które wychodzi od liku byka, powstały wszystkie zwierzęta, od świecenia, które pochodzi od liku orła powstały wszystkie ptaki, a od świecenia, które pochodzi od liku lwa, powstały wszystkie zwierzęta. Jednak podczas wzniesienia trzech lików: byka, orła i lwa, do wyższego ziwuga w lik człowieka, wzniosły się i włączyły się w wyższy ziwug wszystkie zwierzęta, ptaki i zwierzęta, które już powstały od nich. I wszyscy oni włączyli się w lik człowieka, znajdujący się powyżej chaze, i od wspólności ich urodziła się dusza A'R.

W ten sposób dusza Adama zawiera wszystkie rodzaje żywych istot, które powstały od trzech lików: byka, orła i lwa, gdyż ona jest ich wspólnością. Dlatego lik człowieka zawiera wszystkie formy. I ponieważ nie ma zniknięcia w duchowym obiekcie, i każda zmiana w duchowym jest wyłącznie dodatkiem do początkowej formy, to i po tym, jak wyszła dusza Adama dzięki wspólności wszystkich rodzajów, które są w trzech likach: byk, orzeł i lew, czyli kiedy już włączyły się te wszystkie formy w lik człowieka, z powrotem powróciła siła lewej linii, i światłem swoim ponownie podzieliła wszystko na te same rodzaje żywych istot, w którym każdy z nich był uczyniony według rodzaju swego od trzech lików: byk, orzeł i lew, do ziwuga.

I każdy z nich opuścił się na swoje miejsce. W ten sposób, po wzniesieniu trzech lików: byk, orzeł i lew, w ziwug powyżej chaze, urodziła się od nich jedyna wspólność – dusza Adama, a następnie ponownie powróciły wszystkie elementy w tą samą postać, w jakiej były one do ziwuga – czyli wszystkie rodzaje żywych istot. Jednak, ponieważ one już były wcześniej włączone w świętą duszę Adama, to uważane są czystymi rodzajami, bez względu na to, że ponownie rozdzielili się.

Właściwości znajdujące się w miejscu od chaze Malchut i niżej, które wydzieliły się na skutek rozprzestrzenienia z tego ducha, są wszystkimi rodzajami żywych istot, które powstały od trzech lików: byka, orła i lwa, znajdujących się w miejscu od chaze i niżej, do ich wzniesienia do ziwuga. A po tym, jak wzniosły się trzy liki: byk, orzeł i lew, do wyższego ziwuga, i włączyły się w lik człowieka i urodziły ze swojej wspólności duch Adama, powróciła siła lewej linii, czyli ognia, i roztopiła ducha Adama, i ponownie wydzieliła z niego wszystkie elementy, czyli wszystkie żywe istoty według ich rodzaju, w tej samej postaci, w jakiej oni wyszły od trzech lików: byka, orła i lwa, do włączenia w wyższy ziwug. Jest to porównywalne do stopu metalu, który zawiera w sobie kilka osnów, i wiążąca siła czyni je wszystkie jedną wspólną w postaci stopu metalu. A następnie, kiedy te metale przekazywane są ogniowi, tracą wiążącą siłę i roztapiają się przyjmując rzadką formę, w której każda osnowa oddzieliła się sama po sobie i jest niepowiązana więcej z inną osnową.

I tak samo działa siła lewej linii na ducha Adama, zawierającego wszystkie żywe istoty, czyli roztapia go do stanu, kiedy każdy z elementów, który włączony w niego, dochodzi do tego, że oddziela się sam po sobie, jak to było do włączenia jego w ducha Adama. Ponieważ one utraciły siłę wiążącą je – czyli wzajemną łączność z likiem człowieka, która jest tam, która łączyła ich wszystkich w jedną wspólność. I powiedziano: "wydzieliły się na skutek roztopienia tego ducha" – ponieważ pod oddziaływaniem siły lewej linii roztapia się duch Adama i dzieli się na wszystkie te elementy: byk, orzeł i lew, które były włączone w niego.

Jednak oboje oni pozostają – pozostaje i wspólne, jak powiedziano: "duch synów ludzkich, który wznosi się do góry", i indywidualne, jak powiedziano: "duch zwierzęcia, który schodzi w dół, w ziemię" – ponieważ nie ma zniknięcia w duchowym. Dlatego powiedziano, że oni powinni byli włączyć się w obłóczenie ducha Adama i wtedy znajdowaliby się w jego właściwości, jednak pod oddziaływaniem siły lewej linii, oni stracili włączenie w człowieka, która jest wiążącą siłą w nich. I dlatego wytopili się z niego, dzieląc się według swoich rodzajów: byk, jagnię, kozioł, baran, jeleń, jachmur, koziorożec, łania, żubr i gazela – dokładnie tak samo, jak oni byli do swojego wzniesienia w wyższy ziwug dla urodzenia duszy Adama.

Wewnętrzny duch właściwości "byk, jagnię" nazywa się tym samym imieniem, co i ciało, w którym znajduje się ten duch. Dlatego że ciało jest obłóczeniem dla tego imienia, a nie posiadaczem samego imienia. Ciało – jest to ciało "byka", a byk – wewnętrzny duch tego ciała, ciało którego jest jego obłóczeniem. I tak samo we wszystkich żywych istotach – ciało nazywa się imieniem wewnętrznego ducha obłóczonego w każde z nich.

122) I w ten sam sposób, jak zostało wyjaśnione z duchem świętości człowieka i czystymi rodzajami zwierząt, odbywa się w innej stronie, niebędącej świętością. Duch rozprzestrzeniający się w reszcie narodów bałwochwalców wychodzi od strony niebędącej świętością i nie jest właściwością człowiek. Dlatego on nie nazywa się człowiek. Dlatego że lik człowieka nie znajduje się poniżej chaze Malchut, i stąd rodzą się duchy ludzi. Jednak dla urodzenia świętej duszy wznoszą się trzy liki, byk, orzeł i lew, znajdujące się poniżej chaze, i włączają się w wyższy ziwug w miejsce od chaze i wyżej – w lik człowieka, który otwiera się tam.

Jednak po tym, jak A'R naruszył zakaz poznania drzewa dobra i zła, rozprzestrzeniła się nieczystość węża w świat, i stąd wychodzi budowa nieczystości, która nazywa się "człowiek nieprzydatny", który nie pragnie wznieść się do liku człowieka, znajdującego się powyżej chaze Malchut, dlatego że "nieprzydatny" – są to litery słowa bezużyteczny, jednak on pragnie przyciągnąć ziwug w miejsce od Malchut poniżej chaze, co i jest nieczystością węża. I to – grzech pierworodnego węża, który uczynił połączenie w miejscu poniżej chaze Malchut i uczynił podział z likiem człowieka, który znajduje się powyżej chaze. I od właściwości "człowiek nieprzydatny" powstają duchy bałwochwalców, nieczyste duchy ludzi, wychodzące od nieczystości węża.

Ten duch nazywa się nieczystym, i nie nazywa się człowiek (Adam), dlatego że pochodzi od człowieka nieprzydatnego, który nie pragnie i nie życzy sobie wznieść się do wyższego liku człowieka, i dlatego nie ma u niego żadnej części w nim. Jego ciało jest obłóczeniem nieczystego ducha, i to – nieczyste ciało. Nieczysty duch – wewnętrzna istota, a ciało – jego obłóczenie. Dlatego do tej pory, dopóki ten duch przebywa w ciele, ono nazywa się nieczystym. Jeżeli ten duch wyszedł ze swojego odzienia, z ciała, ono więcej nie nazywa się nieczystym. I obłóczenie więcej nie nazywa się nieczystym, dlatego że nieczystość, czyli duch, już odszedł wychodząc z niego.

123) Z niższych właściwości, czyli zwierząt i ptaków, które na skutek roztopienia oddzieliły się od tego ducha, powstały obrazy, oddzielne duchy, które obłóczyły się w inne odzienie – obrazy nieczystych zwierząt. Jak powiedziano: "a to będzie nieczystym dla was", i jest to: świnia, ptaki i zwierzęta sitra achra. Ten duch nazywa się nieczystym, a ciało – odzieniem jego. I to ciało nazywa się ciałem świni, dlatego że świnia znajduje się w jego wewnętrznej istocie, czyli w duchu, a ciało – jest to odzienie ducha, który nazywa się świnią.

Wyjaśnienie. Jak już było wyjaśnione w stosunku człowieka świętości – tam wszystkie indywidualne rodzaje, które mają odniesienie do właściwości byk, orzeł i lew, poprzedzają ogólny, czyli ducha człowieka. A potem, jak pojawił się duch człowieka, włączyły się w niego wszystkie żywe istoty, lecz następnie one ponownie oddzieliły się według swoich rodzajów, jak i na początku. I dzięki temu, że włączyły się w lik człowieka, otwierający się w tym świętym ziwugu, osiągnęły dzięki temu właściwości czystości i po tym jak oddzieliły się. I one nazywane są czystymi zwierzętami.

I dokładnie tak samo po tym, jak duch człowieka zanieczyścił się nieczystością węża, na skutek tego, że przyciągnął wyższy ziwug w miejsce poniżej chaze – kiedy następnie przychodzi siła lewej linii nad tym nieczystym duchem człowieka, i oddziela wszystkie rodzaje linii, powracając ich w te formy, w których wyszli do włączenia w ziwug, wszyscy oni stają się duchem nieczystych zwierząt. I to dlatego, że oni są elementami roztopienia nieczystego ducha.

I dlatego te dwie strony oddzielają się jedna od drugiej, i są przeciwne jedna drugiej: to co należy do jednej strony włączyło się w lik człowieka, a to co należy do drugiej strony – w nieczystość. Od strony świętości znajduje się duch człowieka – jak wspólna właściwość, a duch czystych zwierząt i ptaków – jak to, co oddzieliło się od niego. I tak samo od strony "człowieka nieprzydatnego" znajduje się duch człowieka nieprzydatnego – jako wspólna właściwość, a duch nieczystych zwierząt i ptaków – jak to, co oddzieliło się od niego. I są to dwa porządki, które są umieszczone jeden naprzeciwko drugiego. Każdą z żyjących istot umieszczono odpowiednio do swojego rodzaju i nie miesza się z przeciwną jemu stroną. Jeżeli nawet zdarzy się tak, że zmiesza się, to w końcu i tak powróci do swojego rodzaju. I ma to odniesienie do strony świętości jak i do strony nieczystości.

124) Wszystkie wyższe światła, które świecą, świecą w nieboskłonie dlatego, żeby stworzyć z dołu obrazy, jak należy. Obrazy – jest to wielkość poziomu sfirot BE'A, jak również NaRa'N ludzi i aniołów. Powiedziano: "I umieścił ich Stwórca (Elohim) na nieboskłonie, żeby świecić nad ziemią i panować w dzień i w nocy", i żeby te obrazy stworzyły się, jak należy, dlatego że panowanie dwóch świateł – jest to takie panowanie, jakiemu należy zaistnieć.

125) Wielkie światło, czyli Z'A, nazywa się panowaniem w dzień, a małe światło, jego nukwa, nazywa się panowanie w nocy. Władza zachar jest objawiona w dzień, żeby napełnić dom wszystkim, co jest niezbędne i dać jemu pokarm. Kiedy następuje noc i nad wszystkim panuje nukwa, nie ma innej władzy w domu, oprócz władzy nukwy. I wtedy następuje jej panowanie, jak powiedziano: "Wstanie ona jeszcze w nocy, rozda pokarm w domu swoim". "Ona, a nie on" – czyli nukwa rozdaje wtedy, a nie Z'A, dlatego że panowanie w dzień – jest to panowanie zachar, Z'A, a panowanie w nocy – nukwy, a nie Z'A.

126) Wielkie światło – jest to słońce. U niego jest dwanaście wejść i dwanaście godzin, i słońce panuje nad dniem. Małe światło ma dwanaście wejść, i jest to luna, nukwa de-Z'A, która panuje nad nocą, i ma noc dwanaście godzin. I dlatego powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca (AWA'Ja) jedyny i imię Jego jednością". Słowo jedyny powiedziano dwa razy, jedno – jest to imię AWA'Ja, Z'A, wielkie światło, a drugie – imię jego, nukwa, małe światło.

Słońce i dwanaście wejść w nim tworzą trzynaście właściwości miłosierdzia. Noc, czyli luna, i dwanaście wejść w niej tworzą również trzynaście. I stają się słońce jedynym i luna jedyną. I wtedy powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca (AWA'Ja) jedyny, i imię Jego jednością" – dlatego że słowo "jedyny (echad)" ma liczbowe znaczenie trzynaście. I ponieważ jest w AWA'Ja, czyli w słońcu, trzynaście, dlatego powiedziano: "Stwórca (AWA'Ja) jedyny". I również o trzynastu nukwy, czyli luny, która nazywa się "imię Jego" powiedziano: "i imię Jego jednością".

I staje się słońce i luna jedyne. I tak samo dzień i noc stają się jedyne. I powiedziano: "I był wieczór, i był poranek – dzień jeden". I ta jedność stworzyła się tylko z góry. Czyli powyżej chaze nukwy, gdzie otwiera się ta doskonałość jedności, a nie od chaze i niżej.

Zohar wyjaśnia powiedziane: "I był wieczór, i był poranek – dzień jeden", co oznacza, że również i wieczór powraca do tego, żeby być dniem. I również różnica jedności w cytacie "i był wieczór", który opisany tu, od jedności w cytacie: "w tym dniu będzie Stwórca jedyny, i imię Jego jednością", polega na tym, że słowo jedyny powiedziano w nim dwa razy. Jedyny oznacza wielkie mochin świecenia Hochma, przy świeceniu których w światach otwiera się jedność Stwórcy w świecie. I dlatego słowo jedyny ma liczbowe znaczenie trzynaście, wskazujące na trzynaście właściwości miłosierdzia. Dlatego że liczba trzynaście, która powstała w dziesięciu sfirot, wskazuje, że one przyciągają świecenie hochma od trzynastu właściwości miłosierdzia. I otwierające się w A'A.

I naprawienie dniem wychodzi od dwunastu wejść, które jest w słońcu do dwunastu godzin w tym dniu. Razem z istotą samego słońca, świecącego z tych dwunastu wejść, oni tworzą razem liczbę trzynaście, oznaczające stan "Stwórca (AWA'Ja) jedyny". Ponieważ słońce, Z'A, przyciąga od trzynastu właściwości miłosierdzia wielkie mochin świecenia hochma, i wtedy Stwórca (AWA'Ja) nazywa się jedyny. I w ten sam sposób ustawiło się dwanaście wejść w lunie, nukwie, kiedy razem z samą istotą luny, w której te wejścia są otwarte, żeby przyjmować od słońca, oni tworzą liczbowe znaczenie słowa "jedyny", czyli trzynaście, oznaczające stan "i imię Jego jednością".

Jednak to odbędzie się w końcu naprawienia, kiedy światło luny będzie jak światło słońca. Jak powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca (AWA'Ja) jedyny, i imię Jego jednością". Jednak w ciągu sześciu tysięcy lat, po tym jak zmniejszyła się luna, istota luny nie otwiera się dlatego, żeby dopełnić liczbę słowa jedyny. Przecież ona nie świeci od strony swojej istoty, a tylko od tego, co otrzymuje od słońca. I dlatego nie powiedziano tu: "I był jeden wieczór i jeden poranek", lecz oni obydwoje włączają się w jeden dzień. Ponieważ właściwość jedyny nie otwiera się w sposób inny, jak w panowaniu ich obojga jak jedno całe. I wtedy noc, łącząc się, wchodzi w panowanie dnia. Dlatego powiedziano: "I był wieczór, i był poranek – dzień jeden".

127) Kiedy nukwa przyłączyła się do domu i weszła do męża swego, nie ma innego panowania w domu, oprócz panowania służących, którzy pozostali w domu. Służące, które przysługują nukwie, nazywane są "gwiazdami", jak powiedziano: "i gwiazdy". Nukwa przekazuje im całe zarządzanie jej domem, w tym czasie, kiedy ona wchodzi w ziwug z Z'A, przed poranną zorzą, ponieważ to – czas panowania służących, które nazywane są gwiazdami, będące słabym sterowaniem, i dlatego powiela się wtedy ciemność w świecie, jak powiedziano: "i lekcje służącym swoim". Jednak to jest przygotowaniem do ziwuga, żeby uczynić wszystkie naprawienia w domu, i przygotować ją do ziwuga ze słońcem dla ustawienia światła dnia. A po ziwugu, który odbywa się przed poranną zorzą, powraca dom do panowania zachar w dzień. I wszystko odbywa się tak, jaki i powinno być. Czyli nukwa włącza się pod sterowanie zachar na skutek tego ziwuga. I wtedy ona napełnia porannym światłem świat, jak i należy.

Świecące światła i ogniste światła

128) I stworzył Stwórca (Elohim) dwa światła, ponieważ jedno nazywa się światłem i tak samo drugie. Czyli słońce jest światłem, i również luna sama w sobie jest światłem. Dlatego te światła, które wznoszą się do góry, nazywane są świecące światła, a te światła, które opuszczają się w dół, nazywane są ogniste światła. Ponieważ te ogniste światła są niższymi poziomami i panują w dni powszednie.

Wyjaśnienie. Po tym jak został wyjaśniony katnut i gadlut, i to, że luna nie może znajdować się w stanie dwa wielkie światła na równym poziomie, który oznaczony imieniem MaCPa'C MaCPa'C, ona skróciła siebie i powróciła w stan ibur, i osiągnęła mochin panim be-panim. Zgodnie z tym można pomyśleć, że stan "dwa wielkie światła" całkowicie zniknął po zmniejszeniu luny. I właśnie to wyjaśnia się w cytacie, znajdującym się przed nami. Dlatego że również pozostał stan, kiedy "dwa wielkie światła" ciągle świecą w światach, jednak jako ogniste światła. I to dlatego, że zmiana w duchowym nie oznacza, że znika pierwszy stan, a drugi stan zajmuje jego miejsce, lecz każda zmiana, o której mówi się w duchowym, oznacza tylko dodatek do poprzedniego stanu, lecz poprzedni stan również nie znika. Dlatego również i po tym, jak zmniejszyła się luna, nie zniknął jej poprzedni stan, w którym ona była na równym poziomie z Z'A, który oznaczony jest MaCPa'C MaCPa'C.

Dwa wielkie światła oznacza, że słońce było światłem i luna była światłem. Czyli nie tak jak po zmniejszeniu, kiedy sama luna zupełnie nie jest światłem, a tylko otrzymuje światło słońca. Lecz wtedy była również i luna istotą, która świeciła sama jak i słońce. Dlatego te światła, które wznoszą się do góry, nazywane są "świecące światła". I ponieważ luna była wcześniej w stanie świecącej istoty, u niej ten stan nie zniknął i po skróceniu, jednak również i w tej istocie istnieje wielka różnica pomiędzy nimi, dlatego że światło słońca – jest to właściwość "świecące światła", a światło luny – ogniste światła.

Dlatego że cała siła wzniesienia nukwy do Z'A na równy poziom, powstaje na skutek tego, że podczas katnut były trzy jego sfiry, Bina, Tiferet i Malchut, w stanie upadku na poziom nukwy, i stały się razem z nią jednym poziomem. Dlatego, kiedy Z'A ponownie wzniósł swoją Binę, Tiferet i Malchut z miejsca nukwy, i powrócił ich na swój poziom, również i nukwa wzniosła się z nimi, dlatego że uważa się z nimi jako jeden poziom. I dlatego stała się nukwa jako istota poziomu Z'A, czyli jak jego Bina, Tiferet i Malchut.

Jednak oni uważani są wtedy prawą i lewą linią jednego poziomu, tak, że kelim Keter i Hochma de-Z'A, które nigdy nie znajdują się w nim w stanie upadku, pozostały teraz właściwością prawej linii i nazywane są świecące światła, a Bina, Tiferet i Malchut, które spadły w nukwę, a teraz powróciły do niego, stały się właściwością lewej linii i nazywane są ogniste światła. I dlatego światła, wznoszące się góry, nazywane są świecące światła, czyli są to te światła, świecące z góry w Keterze i Hochmie do chaze, które nie upadły z poziomu Z'A. One stały się prawą linią, właściwością "światło słońca" i nazywane są świecące światła. A te światła, które opuściły się w dół, czyli jego Bina, Tiferet i Malchut, które opuściły się we właściwość nukwy, a teraz Z'A wzniósł je z powrotem do siebie razem z nukwą, nazywane są ogniste światła, dlatego że one znajdują się w nim w lewej linii, w której panuje siła ognia. I jest to poziom umieszczony poniżej chaze i nazywa się kelim de-achoraim (odwrotnej strony), panujące w dni powszednie.

To nie oznacza, że Z'A pozostał tylko ze sfirą Keter i Hochma, a nukwa tylko z jego Biną, Tiferet i Malchut, lecz oni włączają siebie jeden w drugiego, i jest KaHaB Tu'M w Z'A i KaHa'B Tu'M w nukwie. Jednak wszystkie pięć sfirot Z'A uważane są w osnowie swojej jego Keterem i Hochmą, i one są panujące w nim. A wszystkie pięć sfirot nukwy uważane są w osnowie swojej Biną, Tiferet i Malchut Z'A, ponieważ one panują nad nią.

I dlatego w końcu dnia soboty czynią błogosławieństwo na świecę, gdyż w tym czasie ognistym światłom pozwolono panować. Dlatego że w dzień soboty Zo'N znajdują się w ziwugu stanu gadlut "panim be-panim", i wtedy nukwa zależna jest od Z'A, i nie ma w niej nic swego, a tylko to, co daje jej Z'A, mąż jej. W ten sposób nie ma wtedy prawa nukwa otwierać tego świecenia w niej, które nazywa się ogniste światło, ponieważ w tym czasie ona powinna znajdować się w skróceniu, żeby otworzyć światła stanu gadlut w ziwugu panim be-panim, które mogą świecić w niej tylko przy skróceniu. Jednak pod koniec soboty, po tym jak już zaprzestał wielki ziwug Zo'N panim be-panim, wtedy nukwa ma prawo otworzyć swoje świecenie, które nazywa się ogniste światła.

129) Palce człowieka są ukrytą właściwością poziomów, i są wyższymi właściwościami. I jest w nich panim i achoraim. Ręce – jest to Hesed i Gwura de-Z'A, i podczas gadlut one stają się Hochmą i Biną, dlatego że podczas gadlut, kiedy on wznosi NeHI'M i dopełnia swoje dziesięć sfirot, HaGa'T wznoszą się do właściwości HaBa'D, a NeH'I do właściwości HaGa'T. I wtedy uważa się trzy części prawej ręki właściwością HaBa'D Hochmy, a trzy części lewej ręki właściwością HaBa'D Biny.

Przy wypowiadaniu słów: "wznieście ręce swoje do świątyni", kiedy on wznosi ręce do właściwości rosz, czyli kiedy HaGa'T stają się HaBa'D, uważa się część ręki razem z palcami pierwszą częścią, czyli Hochmą, dlatego że przy wzniesieniu rąk do góry, palce znajdują się w wyższej części, a pozostała część rąk znajduje się pod nimi. A drugą częścią jest przedramienie, uważane za Binę. A trzecią częścią jest ramię, połączone ze stawem ramiennym, uważane właściwością Daat.

W ten sposób palce – jest to właściwość Hochma sfirot Hochma i Bina de-Z'A, dlatego że palce prawej – jest to Hochma sfiry Hochma, a palce lewej – jest to Hochma sfiry Bina. I stąd można zrozumieć powiedziane poprzez mędrców: "W przyszłości Stwórca zbierze w krąg sprawiedliwych, i On przebywał pośród nich w ogrodzie Edeńskim, i każdy z nich wskazuje palcem swoim i mówi: "to nasz Stwórca". Dlatego że palce – jest to mochin Hochmy, a mochin Hochmy – jest to widzenie i światło oczu. Dlatego mówią: "wskazuje palcem swoim".

Palce człowieka są ukrytą właściwością poziomów i są wyższymi właściwościami. Dlatego że człowiek powinien być budową dla Z'A, jak uczą nas mędrcy, że praojcowie są tą budową. Jak również uczą tego, że człowiek powinien powiedzieć: "kiedy moje działania sięgną działań ojców moich". I wtedy właściwość "palce człowieka" stają się właściwością Hochma Hochmy w prawej stronie i Hochma Biny w lewej stronie, które są najbardziej ukrytymi mochin ze wszystkich poziomów i wyższych właściwości.

Nie ma takiego poziomu, na którym nie byłoby panim lub achoraim. Ponieważ każdy poziom ma dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, i Keter i Hochma w nim uważane są jako kelim de-panim, a Bina i Tu'M – kelim de-achoraim. W ten sposób, na poziomie, który nazywa się palce, czyli we właściwości Hochma sfirot Keter i Hochma – są to kelim de-panim tych palców, a Bina i Tu'M – są to kelim de-achoraim tych palców.

Właściwości achoraim palców – jest to ich zewnętrzna strona, i one wskazują na paznokcie palców. Wyjaśnienie. Ponieważ pomiędzy kelim de-panim i kelim de-achoraim przechodzi parsa, która nazywa się nieboskłon, dzielący pomiędzy wyższymi wodami, czyli pomiędzy Keter i Hochmą, i niższymi wodami, czyli Biną i Tu'M. I to miejsce jest jak w ogólnym, czyli w parsie pomiędzy światami Acilut i BE'A, tak i w każdym indywidualnym poziomie. Czyli nie ma takiego poziomu, w którym nie byłoby dziesięciu sfirot KaHa'B Tu'M. I pomiędzy sfirot Keter i Hochma w nim i sfirot Bina, Tiferet i Malchut istnieje parsa.

Paznokcie symbolizują indywidualną parsę poziomu Hochma parcufa palce, dzielącą pomiędzy kelim de-panim, Keterem i Hochmą w nim, i kelim de-achoraim, Biną i Tu'M w nim, w ten sposób, że wewnętrzna część parcufa palce – jest to sfirot Keter i Hochma właściwości Hochma, "paznokcie palców" – jest to parsa, znajdująca się pod nimi, a sfirot Bina i Tu'M właściwości Hochma, włączone są w paznokcie, dlatego że parsa zawiera je. Dlatego że parsa zawiera wszystko, co znajduje się poniżej niej.

I dlatego człowiek przy końcu soboty może patrzeć na paznokcie, dlatego że one wtedy świecą się od tej świecy i od tego ognia, żeby mieć wielką siłę w dni powszednie. Wyjaśnienie. Stan nukwy i jej wielkość, które były do skrócenia, nie są zlikwidowane nawet po tym, jak ona skróciła się, żeby osiągnąć mochin panim be-panim. Jednak nie ma ona prawa korzystać z nich, gdyż powinna zmniejszyć siebie w stosunku do Z'A, ponieważ świecą oni wyłącznie wtedy, kiedy jest ona podporządkowana jemu. Jednak po tym, jak odchodzą od nukwy mochin panim be-panim, czyli przy końcu soboty, ma nukwa prawo ponownie świecić w swojej właściwości ogniste światła, tak samo jak to było w stanie dwa wielkie światła.

W stanie dwa wielkie światła, nukwa uważa się właściwościami Bina i Tu'M de-Z'A, czyli jego kelim de-achoraim. W ten sposób, przy końcu soboty zaczynają świecić kelim de-achoraim parcufa palce, i ta właściwość "paznokcie (cipornajim)", gdyż one otrzymują od ognistych świateł nukwy, będących właściwością achoraim de-Z'A, które nabywają siłę w tym czasie. Przecież one świecą wtedy od tej świecy, czyli paznokcie (cipornajim) świecą od tego, co oni otrzymują od nukwy, od stanu do jej skrócenia, kiedy ona nazywa się ogniste światła, czyli świeca.

130) Paznokcie są widoczne, jednak nie zezwala się widzieć wewnętrzną stronę palców w świetle tej świecy, dlatego że wewnętrzna strona palców – są to kelim de-panim, Keter i Hochma, i one nie mogą otrzymać od nukwy de-Z'A, ponieważ ona w ogóle nie ma kelim de-panim, Keter i Hochma. I taka jest reguła, że każda właściwość powinna otrzymywać od odpowiadającej jej właściwości w wyższym.

I dlatego oni zobowiązani są otrzymywać tylko od Z'A, który posiada kelim Keter i Hochma. Dlatego właściwościwości wewnętrznej strony palców zupełnie nie świecą od ognistych świateł, a mogą świecić wyłącznie od świecących świateł, czyli od Z'A, który posiada kelim Keter i Hochma, przecież oni świecą tylko od wyższych właściwości, od kelim de-panim, które uważane są za właściwość od chaze i wyżej, które ma tylko Z'A.

Wewnętrzna właściwość palców nazywa się "wewnętrzny lik", ponieważ jest to kelim de-panim, Keter i Hochma, jak powiedziano: "i zobaczysz ty mnie z tyłu, lecz lik mój nie będzie widoczny dla ciebie". Czyli człowiek nie może patrzeć na wewnętrzną część palców, kiedy na koniec soboty wypowiada błogosławieństwo: "tworzący ogniste światła". Dlatego że one uważane są za "wewnętrzny lik", i o nich powiedziano: "lecz lik mój nie będzie widoczny". A powiedziane: "i zobaczysz ty mnie z tyłu" oznacza "zewnętrzny lik" parcufa palce, czyli właściwości paznokcie, świecące przy ukończeniu soboty. Lecz lik mój nie będzie widoczny – jest to właściwość wewnętrzny lik parcufa palce, który nie może otrzymać nic od "ognistych świateł".

Wewnętrzna właściwość palców nabywa siłę w sobotę, ponieważ wtedy oni otrzymują od odpowiadającej im właściwości w Z'A. A zewnętrzna właściwość palców nabywa siłę w dni powszechne, kiedy oni otrzymują od odpowiadającej im właściwości w nukwie.

131) A w sobotę jedynym panem jest Stwórca, w tym "wewnętrznym liku", na tronie wielkości swojej. I wszyscy oni włączają się w niego, i to – jego panowanie. Wyjaśnienie. W dzień soboty nukwa skraca siebie w stosunku do Z'A znajdując się w stanie "małe światło". Ponieważ, dlatego ona i skróciła siebie, żeby być zdolną otrzymać mochin stanu panim be-panim, które świecą w sobotę. W ten sposób, Z'A panuje jeden. I wtedy świecą jego kelim de-panim, Keter i Hochma.

Stwórca jest jedynym panującym, w tym "wewnętrznym liku", na tronie wielkości swojej. Dlatego że nukwa znajduje się w stanie tron. I tych kelim de-panim, i ona skraca siebie w stosunku do nich, i wszystkie właściwości, znajdujące się poniżej Z'A, włączają się w Z'A, i to – jego panowanie. I dlatego Stwórca daje pokój wszystkim światom, i święty naród będący jedynym narodem na ziemi, przyjmuje spadek tego dnia.

W dzień soboty panuje jeden wyłącznie Stwórca, i dlatego w całości są nieobecne sądy i obwinienia w tym dniu, i on daje pokój wszystkim światom, i synowie Israela, będący jedynym narodem na ziemi, mogą przyjąć te wysokie mochin w dniu soboty od Z'A. Dlatego że nie ma lęku przeniknięcia klipot. I wielkie mochin soboty nazywane są spadkiem dlatego, że otrzymanie poprzez Israel wszystkich mochin od ojca, przebywającego w niebiosach, odbywa się za pośrednictwem pobudzenia z góry. Jak powiedziano: "Przyłożył wysiłek i znalazł – wierz!".

To jest podobne do tego, jak ludzie dokonują nabytków w tym świecie. I największy nabytek potrzebuje odpowiednio największych wysiłków za niego. Jednak światła soboty nie potrzebują żadnych wysiłków za siebie, i żadne pobudzenie z dołu nic nie dodaje do nich, lecz napełnienie Israela odbywa się tylko wyłącznie z powodu wyższego panowania. I dlatego nazywane jest sobotnie napełnienie spadkiem, dlatego że synowi darowany jest spadek ojca przebywającego w niebiosach, i on staje się godny ich, bez jakiegokolwiek wysiłku ze swojej strony.

Lecz w rzeczywistości "ten, kto nie pracuje przed sobotą, czym będzie karmić się w sobotę?". Dlatego że światła soboty potrzebują przyłożenia wysiłków przed sobotą. Jednak chodzi o obudzenie z dołu, niezbędne w czasie otrzymywania napełnienia, czyli bezpośrednio w dzień soboty, w czasie, kiedy otrzymują te wielkie światła, i wtedy już nie odbywa się żadne pobudzenie z dołu, lecz to przychodzi do nich jako spadek. "Świecące światła" przychodzą z prawej strony, i to – pierwsze światło, które było w pierwszym dniu siedmiu dni początku stworzenia, czyli światło, o którym powiedziano w pierwszym dniu: "i objawi się światło!". Dlatego że w dniu soboty świecą wyłącznie te świecące światła, i one panują, a od nich otrzymują i świecą wszystkie światy, znajdujące się poniżej Acilut.

132) Przy odejściu soboty chowają się "świecące światła", żeby nie otworzyć się, a ogniste światła panują w światach, każde na swoim miejscu. Czyli, w dniu soboty jest ustawione miejsce dla panowania świecących świateł, a w dni powszednie – miejsce dla panowania ognistych świateł, czas panowania których od końca soboty do początku soboty. I dlatego oni powinni otrzymać swoje świecenie od tej samej świecy przy końcu soboty.

133) "I zwierzęta te znikają i pojawiają się". Oko nie nadąża uchwycić ich, dlatego że one "znikają i pojawiają się". I to – otwierające się zwierzęta, czyli niższe zwierzęta, o których powiedziano: "i zobaczysz mnie z tyłu", i chociaż one – otwierające się zwierzęta, jednak one "znikają i pojawiają się".

Ten ofan znajduje się wewnątrz nich, i to matat, zawierający te niższe zwierzęta. Kiedy on znika, nazywa się Nuriel, a kiedy pojawia się, nazywa się Matat. I on większy i ważniejszy niż reszta zwierząt, i wyższy od nich o pięćset parsot.

Dlatego że Matat – jest to lik człowieka, który schodzi do niższych zwierząt na skutek włączenia w wyższy ziwug, który dokonany nad chaze, i to – końcowa nun słowa sznan, dlatego że Matat – jest to mały Adam, gdyż "lik człowieka (Adam)" znajduje się powyżej chaze, i do niższych zwierząt przychodzi od niego wyłącznie włączenie z góry. I dlatego on nazywa się mały Adam. I ponieważ lik człowieka zawiera wszystkie obrazy, to Matat zawiera wszystkie zwierzęta niższego poziomu (merkawa), gdyż jest likiem człowieka, który ma do nich odniesienie. I ponieważ on wychodzi od włączenia liku człowieka powyżej chaze, uważa się, że on jest powyżej tych zwierząt o pięćset parsot.

Dlatego że od chaze i wyżej świecą mochin Biny, sfirot które obliczane są w setkach. I pięć sfirot KaHa'B Tu'M w niej jest to pięćset. I ponieważ Matat przyjmuje ich tylko od parsy, umieszczonej w miejscu chaze, lecz nie powyżej chaze, ponieważ tam miejsce ziwuga i włączenia, nazywane są te mochin parsaot, gdyż przyjmowane od parsy. I powiedziano, że on powyżej na pięćset parsot – czyli on otrzymuje mochin KaHa'B Zo'N od parsy, umieszczonej w chaze, a u reszty zwierząt nie ma tam udziału, przecież one są wyłącznie lew, byk i orzeł znajdujące się poniżej chaze.

134) Ukryte zwierzęta znajdują się pod ukrytymi wyższymi literami jud-hej imienia AWA'Ja, które panują nad waw-hej imienia AWA'Ja. Ukryte zwierzęta znajdują się w miejscu od chaze w Zo'N i wyżej, w którym znajduje się właściwość Ga'R, oznaczone dwoma literami jud-hej, o których powiedziano: "ukryte – dla Stwórcy Wszechmogącego naszego", i nie można poznać ich. Dlatego i zwierzęta, znajdujące się tam, również ukryte i znikają, i nie można poznać ich. A w stosunku do zwierząt, znajdujących się poniżej chaze, o literach waw-hej imienia AWA'Ja, mówi się: "a otwarte – nam i synom naszym" – ponieważ tam jest miejsce otwartych hasadim, i tam odbywa się "widzenie" i "poznanie", jak powiedziano: "i zobaczysz mnie z tyłu".

Te litery waw-hej są budową (merkawa) dla liter jud-hej, czyli one otwierają ich świecenie, podobnie do jeźdźca, który ukazał się na swoim rydwanie (merkawa). I tak samo niższe zwierzęta są budową (merkawa) dla wyższych zwierząt, czyli one otwierają ich świecenie. A najbardziej ukryta ze wszystkiego ukrytego, która zupełnie jest niepoznawalna, czyli nieskończoność, która oznaczona jest końcówką litery jud imienia AWA'Ja, panuje nad wszystkim i zasiada nad wszystkim. Czyli wszystkie te poziomy otwierają ją panowanie w światach.

Niższe otwierające się zwierzęta znajdują się pod tymi ukrytymi zwierzętami, otrzymują od nich swoje świecenie i wznoszą się dzięki ich sile. Innymi słowy, w niższych zwierzętach nie ma żadnych własnych sił i działań, lecz tylko to, co oni otrzymają od wyższych zwierząt.

135) Wszystkie wyższe ukryte zwierzęta są włączone w nieboskłon. O nich powiedziano: "i objawią się światła na nieboskłonie". Mówi to o tym, że wszystkie światła zależą od nieboskłonu, i to – nieboskłon, znajdujący się nad tymi zwierzętami. "A nad głowami tego stworzenia – obraz nieboskłonu w podobieństwie strasznego lodu" – to i jest pierwszy nieboskłon.

Wyjaśnienie. Ponieważ są ogólnie dwa nieboskłony, jak powiedziano: "od krawędzi nieba do krawędzi nieba". Nieboskłon oznacza ukończenie drugiego skrócenia, które wyprowadziło Binę, Tiferet i Malchut każdego poziomu na poziom pod nią. I on nazywa się parsa, stojąca w miejscu chaze każdego parcufa. I początek jego otwarcia – pośrodku parcufa Biny świata Acilut, który nazywa się ISZSu'T. Czyli pomiędzy Ga'R de-ISZSu'T, które znajdują się powyżej chaze A'A, i pomiędzy ich Za'T, czyli Biną, Tiferet i Malchut znajdujące się poniżej chaze A'A.

Dlatego nazywa się ten nieboskłon, znajdujący się w Binie, pierwszym nieboskłonem, i również nazywa się wyższą krawędzią nieba. Dlatego że ten nieboskłon opuszcza krawędź parcufa Biny, i jej sfirot Binę, Tiferet i Malchut, w niebiosa, w Z'A. I jest drugi nieboskłon, stojący w chaze de-Z'A, opuszczający krawędź parcufa Z'A, a jego sfirot Bina, Tiferet i Malchut, w nukwę, kończącą świat Acilut. I dlatego nazywa się ten nieboskłon niższą krawędzią nieba.

Wszystkie wyższe zwierzęta, znajdujące się powyżej chaze Zo'N, włączone są w pierwszy nieboskłon, znajdujący się w miejscu chaze parcufa Bina, w odróżnieniu od niższych zwierząt, znajdujących się pod chaze Zo'N, które nie są włączone w ten pierwszy nieboskłon, dlatego że wszystkie achoraim wyższego, znajdujące się poniżej jego chaze, obłóczone są w kelim de-panim niższego, w jego kelim Keter i Hochma, znajdujące się powyżej chaze. Jednak achoraim wyższego nigdy nie obłaczają się w kelim de-achoraim niższego, znajdujące się pod jego chaze, gdyż przyczyną tego obłóczenia jest wzniesienie Malchut w Binę, odbywające się podczas stanu katnut parcufim.

I wtedy, z powodu tego wzniesienia, w każdym parcufie zupełnie są nieobecne jego kelim od chaze i niżej, i jak mogą achoraim wyższego obłóczyć się w achoraim niższego, wówczas kiedy brakuje ich jemu? W ten sposób, u niższych zwierząt de-Zo'N, znajdujących się od jego chaze i niżej, nie ma żadnej więzi z wyższym nieboskłonem i włączenia w niego, ponieważ jest to achoraim Biny, i one nigdy nie obłaczają się w nich.

136) Zaczynając od tego miejsca pierwszego nieboskłonu i wyżej, nie ma tego, kto by mógł poznać go. Ponieważ ono ukryte w myśli, gdyż powyżej pierwszego nieboskłonu, powyżej chaze parcufa Biny świata Acilut, gdzie znajduje się Ga'R tej Biny, który nazywa się myśl, zupełnie nie jest możliwym poznać Ga'R. Nie ma nikogo w świecie, kto mógłby osiągnąć i poznać myśl człowieka, i tym bardziej nie ma tego, kto by mógł poznać rzeczy, zależące od wyższej myśli. A samej myśli już tym bardziej nie można poznać.

Wyjaśnienie. Sfira Bina – jest to właściwość Ga'R i myśl, jednak ona składa się z dziesięciu sfirot. I Ga'R w niej – jest to jej własna właściwość, a siedem niższych sfirot, Za'T w niej, nie jest jej własną właściwością, a właściwością Zo'N, którzy włączeni są w nią. Nawet Za'T Biny, które tylko włączone i zależą od myśli, czyli od Biny, są niedostępne do poznania na swoim własnym miejscu, a tylko w miejscu Zo'N. I tym bardziej – Ga'R Biny, będący istotą Biny, zupełnie niedostępne do poznania. Jeszcze bardziej wewnętrzna istota, niż myśl, czyli Bina – kto doprowadza tam do działania jakąkolwiek ideę, my nawet nie wiemy, jak zapytać o to, i tym bardziej dowiedzieć się. Powyżej Biny znajduje się A'A, będący Keterem dla wszystkich parcufim Acilut, i on jest właściwością nieskończoności, która jest zupełnie niedostępna poznaniu.

Trzy światła

137) W stosunku do nieskończoności zupełnie nie ma odczucia dla jej rejestracji, i nie można zadać o niej żadnego pytania lub powiązać z nią jakiejkolwiek idei, żeby w myślach wyobrazić ją. Od najbardziej ukrytego ze wszystkich ukrytych, na początku zejścia nieskończoności celem otwarcia, zaczęło świecić cienkie niepoznawalne światło, i ukryte w odczuciach na tyle subtelnych, jak otwór uszka igły. Czyli otwiera się wyłącznie bardzo wąski otwór, niewystarczający dla jego rejestracji. I to pojęcie – ukryta myśl, czyli Ga'R parcufa Biny, który nazywa się samą myślą. Wyjaśnienie. W stosunku do nieskończoności, czyli do A'A, nie ma zupełnie żadnego odczucia dla rejestracji go. I na początku zejścia nieskończoności celem osiągniecia miejsca otwarcia, czyli Ga'R parcufa Biny, który nazywa się Aw'I de-Acilut, ona zapieczętowała się w postaci bardzo subtelnego odczucia, póki co jeszcze niewystarczającego dla rejestracji.

Gdyż ona była niepoznawalna do tej pory, dopóki nie rozprzestrzeniło się świecenie od niego w to miejsce, gdzie są notatki liter, czyli w parcuf Za'T Biny, który nazywa się ISZSu'T de-Acilut. Dlatego że Zo'N de-Acilut nazywani są literami, a Za'T Biny nie są istotą samej Biny, a tylko właściwością włączenia w Zo'N. I dlatego są oni określeni jako notatki liter, czyli Zo'N. I ponieważ są bliscy właściwościami do Zo'N, dlatego od nich rozpoczyna się poznanie i otwarcie. I wszyscy oni wyszli stąd, czyli wszystkie mochin stanu gadlut parcufa Zo'N i światów BE'A wychodzą stąd, od Za'T parcufa Biny, i nazywane są ISZSu'T.

138) Na początku wszystkiego wyszedł zapis litery alef, będący początkiem (rosz) i końcem (sof) wszystkich poziomów. I ten zapis (reszimo), w którym były zapisane wszystkie poziomy. I nazywa się on "jeden", czyli alef w liczbowym znaczeniu jeden. To oznacza, że chociaż ona ma wiele form, ponieważ włączona jest we wszystkie poziomy, jednak nazywa się tylko jeden, czyli że wszystkie poziomy stają się jednym całym.

Rzecz jasna, alef – jest to litera, od której zależą wyższe i niższe. Dlatego że forma litery alef wskazuje na drugie skrócenie, czyli na wzniesienie Malchut w miejsce Biny. I nowe ukończenie – jest to linia pośrodku litery alef. Wyższa jud – jest to Keter i Hochma, które pozostały na poziomie. Niższa jud – jest to Bina i Tu'M, które wyszły z tego poziomu i spadły na poziom znajdujący się pod nią. I również to wskazuje na stan gadlut, kiedy oni ponownie wznieśli się na jeden poziom z wyższą jud za pomocą środkowej linii litery alef. I wtedy otworzyły się od niej wszystkie światła parcufim ABE'A.

Na skutek pierwszego skrócenia, nie ma żadnej możliwości otworzyć się mochin or jaszar nawet dla wyższych Zo'N, i tym bardziej dla NaRa'N sprawiedliwych. Dlatego Zohar nazywa pierwsze skrócenie "ukrytym w odczuciach tak subtelnych, jak otwór igły". I to odczucie pozostaje ukrytym, podobnie do otworu, który jest w uchu igły, kiedy jest nierozróżnialna forma tego otworu, i ten otwór nie jest przydatny dla otwarcia mochin. I reszimo pierwszego skrócenia jest właściwością Malchut wyższych Aw'I, będących właściwością Ga'R Biny. I reszimo formy litery alef, czyli drugiego skrócenia, zaczyna otwierać się tylko w parcufie Za'T de-Bina, który nazywany ISZSu'T.

W ten sposób forma litery alef jest włączona we wszystkie poziomy świata Acilut, dlatego że forma wyższej jud, która stoi przed skośną linią, wskazuje na wyższe Aw'I de-Acilut, a końcówka wyższej jud – jest to A'A świata Acilut, i w nich jeszcze świeci pierwsze skrócenie. I one nazywane są "wyższe wody", zanim otworzy się skośna linia litery alef, która nazywana jest nieboskłon, czyli nowe ukończenie, które powstało na skutek C'B. A sama skośna linia, będąca nieboskłonem, kończącym parcufim Aw'I i A'A, – jest to parcuf Za'T de-Bina, który nazywa się ISZSu'T. A niższa jud – jest to Zo'N, zlane ze sfirą Bina, Tiferet i Malchut, które spadły z poziomu ISZSu'T, jak w stanie katnut tak i w gadlut.

I dlatego "Od najbardziej ukrytego ze wszystkich ukrytych, na początku zejścia nieskończoności celem otwarcia, zaczęło świecić cienkie niepoznawalne światło, i ukryte w odczuciach na tyle subtelnych, jak otwór ucha igły" – czyli na początku otwarcia świecenia nieskończoności ona świeciła światłem subtelnym, jak otwór ucha igły, i jest to pierwsze skrócenie, które Zo'N i światy BE'A w ogóle nie mogły otrzymać poprzez ten otwór. I ona schodzi do Malchut parcufa wyższych Aw'I, umieszczonej w miejscu chaze de-A'A, do tej pory, dopóki nie rozprzestrzeniło się to świecenie od niego do miejsca, w którym jest reszimo liter, do Za'T de-Bina, które nazywane są ISZSu'T, i stojących poniżej chaze A'A, w których znajduje się reszimo liter, czyli Zo'N.

Forma reszimo liter, która wyszła na początku wszystkiego, była formą litery alef, czyli C'B. I w nim początek i koniec wszystkich poziomów. Rosz – jest to wyższa jud litery alef, oznaczająca parcufim A'A i wyższe Aw'I, będące początkiem (rosz) wszystkich poziomów. Sof – jest to niższa jud litery alef, oznaczająca Zo'N, które są końcem wszystkich poziomów.

I litera alef – jest to reszimo, którą były zapisane wszystkie poziomy, czyli skośna linia, będąca dzielącym nieboskłonem, ukończeniem C'B, parcufem ISZSu'T, czyli tym reszimo dzielącego nieboskłonu były zapisane absolutnie wszystkie poziomy parcufim Zo'N i BE'A. I nazywa się ono "jeden" – ponieważ jest to nieboskłon, ISZSu'T, i on czyni wszystkie parcufim Acilut jako jedno całe, gdyż w stanie gadlut on rozprzestrzenia się do końca świata Acilut, i dzięki temu wznosi się razem z Zo'N w rosz A'A, i stają się tam wszystkie parcufim jednym.

139) Rosz litery alef, czyli wyższa jud w niej, jest to ukrycie wyższej myśli, co wskazuje na wzniesienie Malchut w miejsce Biny Aw'I, którzy nazywani są wyższą myślą, które opuściło sfirot Bina, Tiferet i Malchut parcufa Aw'I w dół, w ISZSu'T. I pozostały w Aw'I tylko dwa kli – Keter i Hochma. W ten sposób, wyższa jud litery alef wskazuje na Aw'I, wówczas, kiedy u nich jest tylko Keter i Hochma, czyli w czasie ukrycia wyższej myśli.

I to rozprzestrzenienie wyższego nieboskłonu, czyli rozprzestrzenienie czasu gadlut, kiedy wyższy nieboskłon rozprzestrzenia się w miejsce Malchut i ponownie wznosi Binę, Tiferet i Malchut, póki co on jeszcze w całości ukryty w rosz litery alef, w jej wyższej jud, żeby w czasie pojawienia formy litery alef z tego nieboskłonu, czyli mochin stanu gadlut, ona objawiła się w postaci początku (rosz) myśli.

Wyższa jud litery alef wskazuje na parcufim A'A i Aw'I. I ta jud wskazuje na katnut, który powstał w parcufim A'A i Aw'I z powodu wzniesienia Malchut, i u nich pozostały na poziomie tylko i wyłącznie sfirot Keter i Hochma, a Bina i Tu'M A'A opuściły się w Aw'I, jak również Bina i Tu'M Aw'I opuściły się w ISZSu'T. I sens tego, że A'A i Aw'I przyjęli w siebie drugie skrócenie i katnut, wychodzące od niego, polega na tym, żeby odbyło się następnie rozprzestrzenienie nieboskłonu podczas gadlut w formie litery alef, i światła wtedy wyjdą w postaci początku (rosz) myśli, czyli otworzą się światła A'A, który nazywa się rosz (początek) Aw'I, czyli myśli.

Ponieważ te Bina i Tu'M A'A, które spadły z powodu drugiego skrócenia i połączyły się z Aw'I, wywołują otwarcie jego mochin, dlatego że podczas gadlut, kiedy ten nieboskłon rozprzestrzenia się w dół i ponownie wznosi Binę, Tiferet i Malchut jego rosz, wznosi się razem z nim również i parcuf Aw'I, który zlany jest z nimi w rosz A'A. I również Bina i Tu'M parcufa Aw'I wznoszą razem ze sobą ISZSu'T w rosz A'A, a Bina i Tu'M parcufa ISZSu'T wznoszą razem ze sobą również i Zo'N w rosz A'A. W ten sposób wszyscy oni wychodzą w postaci początku (rosz) myśli, czyli A'A. I dzięki niemu wszyscy oni świecą świeceniem hochma, jednak jeżeliby A'A i Aw'I nie przyciągnęli wewnątrz siebie zmniejszenia drugiego skrócenia i nie opuścili ich sfirot Bina i Tu'M w ISZSu'T, nie byłoby żadnej realności, żeby otworzyły się mochin A'A w światach.

W środkową linię litery alef jest włączone sześć poziomów HaGa'T NeH'I, dlatego że one są właściwością Wa'K parcufa Bina, który nazywa się ISZSu'T. W ten nieboskłon znajdujący się wewnątrz litery alef, włączone są wszystkie ukryte wyższe zwierzęta, połączone z tą myślą, czyli z Biną. Wyjaśnienie. Po tym, jak Zohar wyjaśnił wyższą jud litery alef, oznaczającą wyższe Aw'I i linię pośrodku niej, oznaczającą ISZSu'T, on wyjaśnia teraz niższą jud litery alef i mówi, że ta właściwość zwierząt, czyli Zo'N, "połączone z nieboskłonem", tak samo jak niższa jud połączona ze skośną linią litery alef. Jednak on dopełnia, że tylko "ukryte wyższe zwierzęta", czyli HaGa'T, znajdujące się powyżej chaze parcufa Zo'N, połączone są z tą myślą, z tą linią, będącą właściwością Wa'K myśli. I to ma odniesienie do "niższych otwartych zwierząt". Czyli do właściwości NeH'I, znajdujących się poniżej chaze Zo'N, które nie są połączone z tą myślą, czyli nieboskłonem wewnątrz litery alef.

Dlatego że achoraim wyższego obłaczają się tylko w kelim de-panim niższego, do chaze, lecz zupełnie nie w kelim de-achoraim niższego, które umieszczone poniżej chaze. Dlatego wyższe zwierzęta, czyli kelim de-panim Zo'N, są zlane i połączone ze sfirot Bina i Tu'M nieboskłonu, który nazywa się Wa'K myśli. Jednak otwarte zwierzęta, które mają odniesienie do właściwości od chaze i niżej, nigdy nie będą mogły połączyć się z nimi. W ten sposób zostało wyjaśnione, jak forma litery alef zawiera całkowite wszystkie poziomy, i w niej wyższa jud – jest to Aw'I i A'A, nieboskłon pośrodku – jest to ISZSu'T, z którym jest zlana i połączona niższa jud, czyli Zo'N.

140) Jedno światło, które świeciło i ukryło się, jest to światło litery bet w słowie be-reszit. "W gorącym dniu Awraham siedział u wejścia do namiotu". Jest to wejście z dołu do góry, gorący dzień, świeci nad tym wejściem i świeci tam.

Po tym, jak Zohar wyjaśnił rosz (początek), środek i koniec formy litery alef, i wyjaśnił, że koniec (sof) litery alef, czyli niższa jud, powiązana z nią, jest to właściwość ukrytych wyższych zwierząt, czyli sfirot HaGa'T, znajdujących się powyżej chaze Zo'N, on powraca do dokładnego wyjaśnienia tych trzech ukrytych zwierząt i nazywa ich trzema światłami. I jedno światło – jest to Hesed, prawa linia, właściwość Awraham, drugie światło – jest to Gwura, lewa linia, właściwość Icchak, trzecie światło – jest to Tiferet, środkowa linia, właściwość Jakow.

Te trzy linie Z'A odchodzą od trzech kropek, cholam, szuruk i chirik, które znajdują się w kolejności wyjścia mochin w parcufie ISZSu'T. Dlatego że mochin w Binie wychodzą tylko w kolejności tych trzech kropek. Na początku, podczas wyjścia Biny, czyli ISZSu'T z rosz A'A, na skutek wzniesienia Malchut w miejsce Biny, została ustawiona Bina w postaci kropki w jej sali, czyli w postaci mochin de-hasadim, gdzie brakuje Ga'R. Dlatego że kropka, czyli Malchut, wzniosła się w salę A'A, czyli w Binę. I opuściły się na skutek tego sfirot Bina i Tu'M sali w Zo'N, które znajdują się pod nimi. I w sali pozostały tylko światła nefesz i ruach w kelim Keter i Hochma. I dlatego nazywa się to światło kropką w sali.

I to – kropka, która znajduje się wewnątrz litery bet słowa be-reszit, i ta bet jest Biną, która nazywa się sala, a kropka wewnątrz niej – jest to Malchut, która wzniosła się w nią. I ta kropka jest kropką cholam, umieszczoną nad literami.

Dlatego "jedno światło, które świeciło i ukryło się, jest to światło litery bet w słowie be-reszit" – jest to pierwsze światło, które świeciło, a następnie ukryło się, czyli Bina A'A, która była na początku w Ga'R de-rosz A'A, a następnie wzniosła się do niej ta kropka, czyli Malchut, i z tego powodu wyszła Bina z Ga'R de-rosz A'A, i ukryło się światło Ga'R od Biny, i pozostała ona we właściwości Wa'K bez Ga'R. W ten sposób, na początku światło Biny świeciło w doskonałości, a następnie ukryło się. I to światło, które oznaczone jest literą bet w słowie be-reszit, czyli kropka w jej sali.

I to – kropka, która wzniosła się w salę, z powodu której sala skróciła się do właściwości Wa'K, uważa się właściwością gorącego dnia i kelim. I na nią wskazuje cytat: "w gorącym dniu". "W gorącym dniu Awraham siedział przy wejściu do namiotu" – czyli ta kropka nazywa się gorącym dniem, i również nazywa się wejściem do namiotu. I o niej mówi się, że Awraham "siedział przy wejściu do namiotu w gorącym dniu".

"To wejście z dołu do góry" – czyli kropka, Malchut, która wzniosła się w salę Biny, jest wejściem z dołu do góry. I za jej pomocą wznoszą się niższe, czyli Zo'N, znajdujące się z dołu, w Binę, znajdującą się z góry, w tym czasie, kiedy ta kropka powraca na swoje miejsce, i Bina i Tu'M, które spadły w miejsce Zo'N, powracają w Binę. I wtedy Zo'N, zlane z nimi, również wznoszą się w miejsce Biny.

W ten sposób, ta kropka jest wejściem z dołu do góry, kiedy ci, co znajdują się z dołu, wznoszą się poprzez nią do góry. I "gorący dzień" świeci nad tym wejściem i świeci tam. "Gorący dzień", będący sądami i masachem, który ustawił się w kropce z tym, żeby odpychać od niej wyższe światło, świeci w tym wejściu, czyli w kropce, z dołu do góry, i stąd świeci również w dół, czyli na skutek ziwug de-hakaa z wyższym światłem, czyli ona wznosi or chozer i przyciąga or jaszar. I to – kropka cholam, która nazywa się światłem Hesed prawej linii i właściwością Awraham. I stąd lik lwa, ukrytych wyższych zwierząt, znajdujących się od chaze i wyżej, jak powiedziano: "i lik lwa – po prawej".

141) Drugie światło – jest to światło, które coraz bardziej gaśnie przy nadejściu wieczoru, i jest to modlitwa Icchaka. Dlatego żeby naprawić ten poziom, powiedziano: "I wyszedł Icchak przy nadejściu wieczoru pomodlić się w polu" – wieczorowe spostrzeganie i różnego rodzaju ciemność były u niego w postaci kolejnej modlitwy (mincha). Przy nadejściu tego wieczoru spostrzegał Jakow Esawa, o którym powiedziano: "i walczył człowiek z nim".

Drugie światło, lewa linia Z'A, znajdująca się powyżej jego chaze, wychodzi od kropki szuruk Biny. Dlatego że w czasie, kiedy ta kropka opuściła się z sali i miejsca Biny, i powróciła na swoje miejsce, miejsce Malchut, i trzy kli Bina i Tu'M, które spadły z sali Biny w Zo'N, ponownie powróciły do niej, i Bina wypełniając się dziesięcioma sfirot, powróciła na swoje miejsce w rosz A'A, i ponownie przyszło światło A'A w Binę, jak do jej skrócenia. I wtedy określa się, że siedem niższych sfirot Za'T Biny stały się ciemne, na skutek tego wzniesienia w rosz A'A, dlatego że Za'T nie mogą otrzymać hochmy, nie otrzymując obłóczenia od światła hasadim. I ponieważ rosz A'A w całości jest tylko światłem hochma, tylko Ga'R Biny mogą otrzymać to światło, lecz Za'T Biny pozostaje w ciemności bez hasadim i bez światła hochma. I to – działania kropki szuruk.

Drugie światło, lewa linia – jest to światło, które coraz bardziej ciemnieje przy nadejściu wieczoru. Dlatego że na skutek powrotu Biny w rosz A'A coraz bardziej ciemnieją Za'T Biny. Jak powiedziano: "przy nadejściu wieczoru". I modlitwa Icchaka potrzebna dlatego, żeby naprawić ten poziom, ponieważ za pośrednictwem jego modlitwy, na którą wskazuje cytat: "I wyszedł Icchak przy nadejściu wieczoru pomodlić się w polu", on naprawił i przyciągnął ten poziom kropki szuruk i otrzymał stąd lewą linię Z'A, dopełniającą tylko Ga'R, a Za'T pozostawiającą w ciemności.

Dlatego wieczorowe spostrzeganie i różnego rodzaju ciemność były u niego – czyli dzięki popołudniowej modlitwie on przyciągnął lewą linię od kropki szuruk, włączającą w siebie wszystkie rodzaje ciemności w świecie, i naprawił ich w należny sposób. Dlatego to drugie światło nazywa się "ciemność Icchaka" i światłem Gwury Z'A. Stąd – lik byka u wyższych ukrytych zwierząt. I o tym powiedziano: "lik byka – po lewej".

142) Trzecie światło – jest to światło zawierające dwa te światła, prawej i lewej linii, światło, które leczy dla wyleczenia. To światło jest środkową linią, pochodzącą od kropki chirik w Binie, czyli nowy poziom hasadim, który otrzymała Bina na skutek jej obłóczenia w masach de-Zo'N, którzy wznieśli się do niej. I to światło dodaje się do hasadim prawej linii i staje się obłóczeniem hasadim dla światła hochma. I wtedy włączyły się dwie linie jedna w drugą, prawa linia włączyła w siebie światło hochma i jest w niej hochma i hasadim. A lewa linia włączyła w siebie hasadim, i jest w niej hochma i hasadim. Dlatego mówi się o niej: "światło zawierające dwa te światła" – dlatego że to światło włącza dwie linie, gdyż ono dopełnia je obydwie.

Dlatego i on sam staje się godny otrzymać świecenie ich obu. Przecież tej miary, którą niższy dopełnił w wyższym, staje się godny również i niższy, gdyż on wywołał ją. I jest to światło, które świeci dla wyleczenia, gdyż za pomocą jego poziomu hasadim jest uleczona lewa linia, ponieważ otrzymuje dzięki niej świecenie hasadim prawej linii.

I o tym trzecim świetle powiedziano w cytacie o Jakowie: "i zaświeciło jemu słońce" – czyli po tym, jak włączył w siebie Jakow "przy nadejściu wieczoru" ciemność lewej linii i potrzebuje uleczenia, powiedziano: "i zaświeciło jemu słońce" – żeby uleczyć go od ciemności lewej linii. I jest to trzecie światło, które nazywa się środkową linią, które ustawia porozumienie nad dwoma liniami, prawą i lewą. I to – światło Tiferet i właściwość Jakow. Stąd wychodzi lik orła u wyższych ukrytych zwierząt, umieszczonych od chaze i wyżej.

Stąd i dalej, po tym, jak Jakow przyciągnął światło środkowej linii za pomocą masachu kropki chirik, powiedziano o nim: "a on kuleje na biodro swoje". "Biodro swoje" oznacza – sfira Necach Z'A, która nazywa się Israel. Dlatego że dwie jego sfiry Necach i Hod nazywane są dwoma biodrami. I wyjaśnia się, że cytat: "zaświeciło jemu słońce, kiedy on przechodził przez Pnuel, a on kuleje na biodro swoje" oznacza, że świecenie słońca, trzecie światło, jest prostą przyczyną tego, że "on kuleje na biodro swoje".

Dlatego że masach kropki chirik przyciąga poziom pierwszego poziomu, czyli Wa'K, którym brakuje Ga'R. I chociaż on już osiągnął Ga'R dzięki kropce szuruk i przyciągnął ten poziom hasadim wyłącznie celem uleczenia, jednak w jakiejś mierze skróciły się jego Ga'R na skutek tego ziwuga na masach kropki chirik. I nam już jest wiadoma odwrotna zależność pomiędzy kelim i światłami, kiedy brak NeH'I kelim wywołuje brak Ga'R świateł, i odrotnie, przy skróceniu Ga'R świateł, który odbywa się z powodu masachu kropki chirik, określa się, że kelim "kuleją na biodra", a biodra – jest to Necach i Hod. W ten sposób "świecenie słońca", będące poziomem hasadim, który on przyciągnął w świetle, świecącym dla uleczenia, jest prostą przyczyną tego, że on kuleje na swoje biodro, czyli przyczyną skrócenia Ga'R.

143) Na biodro swoje – powiedziano w liczbie pojedynczej, lecz nie powiedziano w liczbie mnogiej: na biodra swoje – to wskazuje na czwarty poziom, Necach, i żaden człowiek nie stał się godny otrzymać stąd poziomu proroctwa, dopóki nie przyszedł Szmuel, i o nim powiedziano: "i również wieczny (Necach) Israela nie okłamie" – wtedy ustawia się Necach, który był słabym od tego czasu, jak Jakow był narażony na niebiezpieczeństwo od strony anioła, patrona Esawa.

Stan "kuleje na biodro swoje" wychodzi od skrócenia Ga'R, lecz przecież to dotyczy dwóch bioder, dlatego należałoby powiedzieć: "kuleje na biodra swoje", co oznaczałoby – Necach i Hod, które nazywane są dwa biodra. Lecz mówi się o jedym biodrze, Necach, czwartym poziomie, jednak on włącza dwa biodra – Necach i Hod. Dlatego że do tego czasu on uczynił jeszcze naprawienie linii wyłącznie od chaze Z'A i wyżej, w sfirot HaGa'T, lecz jeszcze nie było naprawienia niczego od chaze i niżej, czyli NeH'I, dlatego że jemu brakowało tam liku człowieka.

Dlatego uważa się, że u nich nie ma jeszcze niczego od prawej linii. I Necach i Hod uważane są właściwością lewej linii i jednym poziomem. I z tego powodu nie powiedziano: "i on kuleje na biodra swoje", dlatego że obydwa one są jednym biodrem i jedną sfirą. Jest to sfira Necach, a nie Hod z tego powodu, że wyższe kelim określane są jako te, które rosną pierwsze. Dlatego cały ten czas, dopóki dwa biodra uważane jako jedno, one nazywane są sfirą Necach, gdyż ona powyżej sfiry Hod. I dlatego ona rośnie i staje się rozróżnialną wcześniej niż sfira Hod.

Ten poziom jest czwartym dlatego, że tam jeszcze nie otworzył się piąty poziom Hod. W tej sytuacji zrozumiałe jest, że jest to sfira Necach. A naprawienie właściwości od chaze i niżej polega na tym, żeby wznieść się i włączyć się w lik człowieka, otwierający się w wyższym ziwugu, i to naprawienie było uczynione w dni Szmuela, dlatego powiedziano, że "żaden człowiek nie stał się gody otrzymania stąd poziomu proroctwa, dopóki nie przyszedł Szmuel". I o nim powiedziano: "i również wieczny (Necach) Israela nie okłamie" – dlatego że Necach był objawiony jak prawa linia i jak czwarty poziom, a Hod – jak lewa linia i jak poziom, odróżniający się od Necach – piąty poziom kelim, Hod.

144) "I dotknął stawu biodra jego" oznacza, że kiedy przyszedł pan Esawa do Jakowa, wzmocnił się od niego Jakow przy nadejściu wieczora, czyli od kropki szuruk lewej linii, w naprawieniu Icchaka, w sile sądu. I Jakow był włączony w jego lewą linię, dlatego nie mógł ten pokonać go. "I zobaczył ten, że nie pokona go, i dotknął stawu biodra jego" – wtedy otrzymał Jakow wzmocnienie stąd. Czyli, kiedy anioł dotknął stawu biodra jego, w walce jego z Jakowem, z tym żeby zwyciężyć go, Jakow wziął siłę od tego biodra, żeby odpędzić stąd anioła, za pomocą siły sądu, która jest w lewej linii powyżej chaze. Dlatego "i dotknął stawu biodra Jakowa" – czyli anioł pokonał go.

Ponieważ biodro znajduje się poza guf (ciałem). Przecież Jakow – jest to sfira Tiferet, która nazywa się guf, i guf jego włączył te dwa poziomy, zachar i nukwę, które nazywane są człowiek. Dlatego że człowiek włącza właściwości zachar i nukwy, gdyż od chaze i wyżej "lik człowieka" znajdujący się w doskonałości, i anioł nie może pokonać go. Lecz ponieważ Jakow otrzymał podtrzymanie we właściwości od chaze i niżej, znajdującym się poza jego guf, natychmiast: "i dotknął stawu biodra Jakowa".

Wyjaśnienie. Po tym, jak dotknął anioł właściwości poniżej chaze, ponieważ nie mógł otrzymać naprawienia w wyższym ziwugu, gdyż brakuje jemu liku człowieka, i całe jego naprawienie było wtedy, jak powiedziano: "i wszystkich odwrotne strony obrócone wewnątrz". Jednak po tym, jak Jakow zechciał przyciągnąć stąd siły przeciwko aniołowi, natychmiast otworzył się brak liku człowieka, który był tam, i z powodu otwarcia tego braku chwycił za niego anioł, "i dotknął stawu biodra Jakowa".

145) "I żaden człowiek nie stał się godny otrzymać stąd poziomu proroctwa, dopóki nie przyszedł Szmuel", i naprawił Necach. Dlatego powiedziano o nim: "I również wieczny (necach) Israela nie okłamie, dlatego że nie człowiek on". Dlatego że chociaż Necach znajduje się poza guf, poniżej chaze, gdzie nie ma właściwości "lik człowieka", i dlatego nie naprawił jego człowiek do tego momentu, razem z tym naprawił go Szmuel dzięki temu, że wzniósł się i włączył jego w lik człowieka, znajdujący się powyżej chaze. Dlatego: "wieczny (necach) Israela nie okłamie". I powiedziano, że "nie człowiek on" – czyli chociaż on (necach) nie taki, jak lik człowieka, jednak on naprawił go.

Jednak właściwość Hod pozostaje w słabości swojej, dlatego że nawet Szmuel nie może naprawić go, i on będzie naprawiony w przyszłości, w końcu naprawienia. I dlatego powiedziano dalej o właściwości Hod, czyli lewej piszczeli: "a on kuleje na biodro swoje" – czyli nawet po tym, jak naprawił Szmuel właściwość Necach i zawrócił go do prawej, pozostała słabość w lewej "piszczeli" – sfirze Hod.

Jehoszua otrzymał proroctwo od wielkości (hod) Mosze, jak powiedziano: "I daj jemu od wielkości twojej". To oznacza, że Jehoszua był do przyjścia proroka Szmuela, dlatego on nie mógł otrzymać proroctwa od Necach, z powodu słabości na skutek dotknięcia anioła. Dlatego powiedziano o nim: "i daj jemu od wielkości twojej". Stąd widać, że on otrzymał proroctwo od "wielkości Mosze", i to – piąty poziom, Hod.

Wyjaśnienie. Dlatego że Mosze ma odniesienie do wewnętrznych właściwości Z'A, i on w całości znajduje się od chaze Z'A i wyżej. Jednak od chaze i wyżej jest w nim całkowity parcuf HaGa'T NeH'I. I te Necach i Hod, znajdujące się od chaze i wyżej, oddalone jeden od drugiego, dlatego że jest tam pięć poziomów, HaGa'T, Necach i Hod, odpowiadające KaHa'B Tu'M, i Jehoszua otrzymał proroctwo od piątego poziomu. Wtedy jak we właściwości od chaze Z'A i niżej, brakuje liku człowieka – sfirot Malchut i Hod, i tam są tylko cztery poziomy – do sfiry Necach, a sfiry Hod brakuje. Po tym, jak Necach słabnie na skutek dotknięcia anioła, żaden człowiek nie otrzymuje stąd proroctwa.

Necach – jest to lewe biodro Jakowa, i dlatego przyszedł Dawid i włączył go w prawą linię. Nie powiedziano: "błogość prawicy twojej wiecznie (necach)", a powiedziano: "błogość w prawicy twojej wiecznie (necach)", i to wskazuje na to, że do Dawida Necach nie był prawą linią, i tylko Dawid powrócił jego w prawą linię, czyli od czasu Jakowa do Szmuela i Dawida Necach był uważany jako lewa linia.

146) Co oznacza – osłabło biodro Jakowa? Ponieważ strona nieczystości zbliżyła się do niego i wzięła u niego właściwość, wytrzymałość, i wtedy otworzył się brak "liku człowieka". A w każdym miejscu, gdzie jest brak w świętości, utrzymuje się sitra achra. I zahamowało się naprawienie aż do Szmuela. I dlatego Szmuel przychodzi, żeby przypomnieć, że ta właściwość – "biodro" Israela, jak powiedziano: "i również wieczny (necach) Israela".

Wyjaśnienie. Z'A ma dwa imiona, w stanie katnut nazywa się Jakow, a w stanie gadlut nazywa się Israel. Powiedziano: "dotknął biodra Jakowa" – w tym czasie, kiedy on nazywa się Jakow, i wtedy dwie sfiry Necach i Hod jak jedno biodro, dlatego że są właściwością lewej linii. Jednak w tym czasie, kiedy Z'A nazywa się imieniem Israel, czyli podczas gadlut, uważa się Necach i Hod dwoma poziomami, prawą i lewą, i dlatego kiedy Szmuel ponownie naprawił Necach, on przypomniał jego imieniem Israel, co wskazuje na gadlut, i wtedy Necach ma odniesienie do prawej linii, a Hod do lewej. I wtedy powiedziano: "i również wieczny (necach) Israela nie okłamie".

Dlatego wszystkie słowa Szmuela były we właściwości sądu, na początku i w końcu. Wyjaśnienie. Ponieważ najważniejszym dla niego było oczyścić Necach od słabości, którą wywołał w nim patron Esawa, proroctwo jego było we właściwości Gwura (męstwo) i din (sąd), dlatego że one są niezbędne dla naprawienia czystości. I natychmiast na początku jego proroctwa on zapowiedział sądy domu Eli, i również w końcu zapowiedział sądy Szaulowi.

147) I oprócz tego włączył jego Stwórca również w sfirę Hod, w tym czasie, kiedy on dokonywał namaszczenie króla Szmuela i Dawida. Dlatego ważność Szmuela jest wartościowana jak ważność Mosze i Aharona. Tak samo jak Mosze i Aharon byli podzieleni na dwie strony, prawą i lewą, wyżej pochaze, tak samo Szmuel od chaze Z'A i niżej był jak i oni podzielony na dwie strony, prawą i lewą, Necach i Hod. I chociaż oni byli tu tylko lewą stroną, jednak dzięki Szmuelowi podzielili się na dwie strony, jak Mosze i Aharon, którzy mają odniesienie do wyższych właściwości. Dlatego Szmuel, chociaż i ma odniesienie do właściwości od chaze i niżej, jest tak samo ważny jak Mosze i Aharon, którzy mają odniesienie do właściwości od chaze i wyżej. Dlatego że Szmuel wzniósł NeH'I, umieszczone poniżej chaze w Zo'N, żeby włączyć ich w ziwug "liku człowieka", otwierających się w sfirot HaGa'T de-Zo'N powyżej chaze. I wtedy odbył się podział pomiędzy Necach i Hod znajdujących się poniżej chaze, i one stały się dwoma stronami, tak samo jak Hesed i Gwura, umieszczone powyżej chaze.

Dzięki Szmuelowi wszystkie poziomy włączyły się jeden w drugi, przecież dlatego on stał się tak samo ważny jak Mosze i Aharon, jak powiedziano: "Mosze i Aharon – kapłani Jego, a Szmuel pośród nich wywołujący imię Jego", ponieważ sześć końców (Wa'K) włączyły się jeden w drugi. Ponieważ na skutek naprawienia, które uczynił, kiedy wzniósł sfirot NeH'I, umieszczone poniżej chaze Zo'N, i włączył ich w HaGa'T powyżej chaze, czyli przyciągnął napełnienie z kropki cholam w Necach, i z kropki szuruk w Hod, a z kropki chirik w Jesod, wszystkie sześć końców stają się włączone jeden w drugi, Necach połączył się z Hesed, Hod z Gwurą, a Jesod z Tiferet. I wszyscy oni znajdują się w liku człowieka, czyli Malchut.

Jakow i Mosze

148) Tak samo, jak prawa i lewa linia, znajdujące się powyżej chaze, Mosze i Aharon, powiązane i łączą się z prawą i lewą linią poniżej chaze, Szmuelem, tak samo powiązane i łączą się wyższa środkowa linia Tiferet, właściwość Jakowa i Mosze, ze środkową linią poniżej chaze, Jesod, właściwością Josefa. W ten sposób wszystkie sześć stron włączyły się i połączyły się jedna z drugą. Cztery strony Mosze, Aharona i Szmuela, i dwie strony – Jakowa i Mosze z Josefem. Jakow i Mosze, oboje są właściwością Tiferet Z'A, wewnętrzna część Tiferet – jest to Mosze, zewnętrzna część Tiferet – Jakow. Wcześniej było mówione, że Mosze i Aharon – jest to prawa i lewa linia wyższych właściwości, a tu powiedziano, że Mosze – jest to Tiferet. Dlatego że jest wiele właściwości, które odnoszą się do Mosze.

Jakow był panem domu. Kiedy zmarł Jakow, Mosze przyjął dom i sterował nim w ciągu swojego życia. Ponieważ nie ma niczego, w czym nie byłoby wewnętrznej i zewnętrznej więzi. Ponieważ każdy poziom dzieli się na kelim właściwości panim: Keter, Hochma, i wyższa jedna trzecia Biny do chaze, gdzie znajduje się parsa, i na kelim właściwości achoraim i zewnętrznej istoty: Biny, Tiferet i Malchut, umieszczonych od chaze i niżej. Jednak kelim właściwości panim i kelim właściwości achoraim składają się jedne z drugich. I nawet w kelim tylko właściwości panim każdego poziomu, niezbędnym jest rozróżnić wewnętrzną i zewnętrzną istotę, gdzie wewnętrzna istota jest osnową ich poziomu, i jest to kelim de-panim, Keter i Hochma, lub HaGa'T, a zewnętrzna ich istota – jest to tylko włączenie od strony kelim de-achoraim Biny, Tiferet i Malchut lub TaNHI'M.

I w ten sposób, w kelim tylko właściwości achoraim również jest wewnętrzna i zewnętrzna istota, gdzie ich włączenie od strony wyższych kelim de-panim uważa się ich wewnętrzną istotą, Keter i Hochma do chaze, a ich własne właściwości, Bina, Tiferet i Malchut, znajdujące się poniżej chaze, jest to ich wyższa istota. W ten sam sposób – na każdym poziomie w każdej sfirze.

Mosze i Jakow obydwaj są budową (merkawą) dla Z'A świata Acilut, tylko Mosze – jest budową dla wewnętrznej istoty Z'A, kelim de-panim, umieszczone od chaze Z'A i wyżej, a Jakow – budową dla zewnętrznej istoty Z'A, kelim de-panim, włączone w kelim de-achoraim Z'A, umieszczone od chaze i niżej. Nukwa Z'A w całości składa się z achoraim, umieszczonych od chaze Z'A i niżej, i nazywa się dom. W ten sposób, Mosze, budowa dla wewnętrznej istoty Z'A od chaze i wyżej, nie znajduje się w jednej właściwości z nukwą Z'A, w całości znajdującej się poniżej chaze Z'A. Dlatego tylko Jakow, zewnętrzna istota Z'A kelim de-panim, włączone we właściwość Z'A od chaze i niżej, stoi na jednym poziomie z nukwą de-Z'A, z kelim de-achoraim od chaze i niżej. Dlatego panem domu uważa się Jakow, a nie Mosze, gdyż on (Mosze) jest bardziej wysokim poziomem niż nukwa Z'A, a zachar i nukwa powinny należeć do jednej właściwości, dlatego że ziwug oznacza podobieństwo według właściwości.

Dlatego powiedziano, że panem domu – Jakow, gdyż on jest budową dla zewnętrznej istoty Z'A, u niego jest podobieństwo z nukwą Z'A, która nazywa się dom. I Jakow nazywa się jej mężem. Kiedy zmarł Jakow, Mosze przejął dom – nukwę Z'A, i kierował nim w ciągu całego swojego życia – w tym świecie. I chociaż według ducha swego on jest budową dla wewnętrznej istoty Z'A, i nie ma on podobieństwa z nukwą, jednak do tej pory, dopóki duch jego był obłóczony w ciało w tym świecie, a całe ciało jego w całości składa się z kelim de-achoraim, było u niego podobieństwo z nukwą Z'A od strony jego ciała, i on doprowadzał do ziwuga Z'A z nukwą w ciągu dni swojego życia w tym świecie, po tym jak umarł Jakow.

Josef był sprawiedliwym dzięki Jakowowi i dzięki Mosze. Dlatego że Jakow i Mosze, obaj byli budową dla kelim de-panim Z'A, Keter i Hochma, lub HaGa'T, tylko jeden – powyżej chaze, a drugi poniżej chaze. Wiadomo, że ziwug może być czyniony tylko za pomocą środkowej linii sfirot NeH'I, czyli Jesod sprawiedliwych. I dlatego Jakow i Mosze nie mogli sami doprowadzić do ziwuga Z'A z nukwą, lecz tylko, kiedy połączyli się w Josefie, będącym budową dla Jesod Z'A. I wtedy oni mogli doprowadzić do ziwuga Zo'N. W ten sposób, Josef był Jesodem sprawiedliwym jak dla Mosze tak i dla Jakowa.

149) Jakow wziął dom, nukwę de-Z'A, dzięki Josefowi. Jak powiedziano: "to rodowód Jakowa – Josef". To wskazuje na to, że oni włączeni jeden w drugiego. I tak samo Mosze nie mógł doprowadzić do ziwuga z nukwą do tej pory, dopóki nie połączył się z Josefem. Ponieważ w tym czasie, kiedy Szchina wyszła z wygnania Egipskiego, Mosze powrócił w istotę Z'A, a nie mógł dokonać ziwug ze Szchiną, lecz tylko za pomocą Josefa. Jak powiedziano: "i wziął Mosze kości Josefa ze sobą". Powiedziano: "wziął ze sobą", dlatego że guf nie jest zdolny do ziwuga, lecz tylko jeżeli guf na początku dokonuje ziwug (połączenie) z sojuszem, Jesod.

Mosze jest budową dla guf de-Z'A od chaze i wyżej, i nie ma w nim porównania, które nazywa się ziwug z nukwą, i on na początku zobowiązany jest doprowadzić do ziwuga z Josefem, budową (merkawą) dla Jesod de-Z'A, który nazywa się sojusz (brit). I dlatego wziął Mosze ze sobą Josefa. Ponieważ Josef był połączony z nim. Z'A dokonał zlania się ze swoją nukwą, jak należy. I dlatego uważa się, że Jakow, Mosze i Josef przechodzą jako jedno całe. Dlatego że Jakow, tak samo jak i Mosze powinni połączyć się z Josefem.

150) Jakow zmarł i jego ciało było wyniesione w świętą ziemię. I Josef zmarł, i jego ciało nie było pogrzebane w świętej ziemi, a wyłącznie kości. Mosze, ani jedno ani drugie. Dlatego że jak ciało jego, tak i kości jego były pogrzebane poza granicami świętej ziemi.

Jakow był pierwszym mężem nukwy. Dlatego że Jakow jest budową dla zewnętrznej istoty Z'A – kelim de-panim od chaze i niżej. I w nim jest porównanie z nukwą, która w całości ma odniesienie do właściwości Z'A od chaze i niżej. I dlatego on jest prawowitym i pierwszym mężem nukwy. Lecz po tym jak zmarł Jakow, nukwa dokonała ziwug z wewnętrzną istotą Z'A – Mosze. I cały ten czas, kiedy Mosze był obłóczony w guf (ciało) w tym świecie, i dlatego było w nim porównanie z nią, i on sterował nią, jak należy, i był drugim mężem nukwy.

151) Dlatego Jakow był przeniesiony w świętą ziemię z całym swoim ciałem, dlatego że sam miał odniesienie do guf. Ponieważ on jest budową dla właściwości guf de-Z'A, sfiry Tiferet, włączoną w jego właściwości od chaze i niżej, gdyż jest właściwością kelim de-panim, włączonych w kelim de-achoraim. U Josefa tylko kości jego były przeniesione w świętą ziemię, lecz nie ciało, dlatego że kości jego – są to wyższe wojska i stany.

Dlatego nie ma nic, w czym nie byłoby wewnętrznej i zewnętrznej istoty. I nawet właściwości Josefa, chociaż i znajduje się w całości poniżej chaze Z'A, jest w nim również wewnętrzna i zewnętrzna istota. Włączone w niego kelim de-panim od chaze i wyżej – jest to jego wewnętrzna istota, a jego własna właściwość – zewnętrzna jego istota. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M ciała nazywane są: mózg, kości, żyły, ciało i skóra (mocha, acamot, gidin, basar i or). Mózg i kości, Keter i Hochma – jest to wewnętrzna istota ciała (guf) Josefa, tam gdzie on włącza właściwość Z'A od chaze i wyżej. Żyły, ciało i skóra – jest to zewnętrzna istota ciała Josefa, jego własne właściwości, które mają odniesienie do właściwości Z'A od chaze i niżej.

Do ukończenia naprawienia jest utrzymanie klipot w kelim od chaze Z'A i niżej. Razem z tym, w tych kelim de-panim, które włączone w kelim de-achoraim, nie ma tego utrzymania. Dlatego u Jakowa, w całości będącego budową dla guf de-Z'A, czyli kelim de-panim, włączonych w achoraim, w HaGa'T, odnoszą się do miejsca od chaze Z'A i niżej, a od samych achoraim jest u niego tylko włączenie, w całym jego ciele (guf) nie ma żadnego utrzymania klipot, i nawet we włączonych w niego achoraim, i całe jego ciało pogrzebane w świętej ziemi.

Wtedy jak Josef, będący budową dla Z'A od chaze i niżej, czyli tylko dla Jesod, jest ochroniony od utrzymania klipot tylko w jego wewnętrznych kelim – mózg i kości. Jednak w zewnętrznych jego kelim, żyły, ciało i skóra, jest utrzymanie klipot. Dlatego tylko kości jego były pogrzebane w ziemi świętości, dlatego że one uchronione od utrzymania w nich nieczystości klipot, lecz jego żyły, ciało i skóra nie były pogrzebane tam, dlatego że jest w nich utrzymanie nieczystości.

Kości Josefa były pogrzebane w ziemi świętości, lecz nie ciało, dlatego że jego kości są wyższymi wojskami i stanami, dlatego że mózg i kości mają odniesienie do włączenia w kelim Z'A od chaze i wyżej, w których nie ma żadnego utrzymania nieczystości. Dlatego one były pogrzebane w ziemi świętości. Wtedy jak zewnętrzne właściwości ciała, żyły, ciało i skóra, w których jest utrzymanie nieczystości, nie mogły być pogrzebane.

Wszyscy oni wychodzą od tego sprawiedliwego, czyli nawet właściwość Z'A od chaze i wyżej włącza się i wychodzi z Josefa, czyli Jesoda sprawiedliwego Z'A. Josef sprawiedliwy nazywa się wojska, dlatego że wojska i stany, umieszczone powyżej chaze de-Z'A, wychodzą od niego. W ten sposób, nawet i właściwości powyżej chaze są włączone w Josefa. I one nazywane są jego właściwościami, mózg i kości. Dlatego kości Josefa, czyli wojska od chaze i wyżej, były przeniesione w ziemię świętości, tak jak to – właściwość mózg i kości, w których nie ma utrzymania nieczystości. Wówczas jak żyły, ciało i skóra, w których jest utrzymanie nieczystości, nie mogły być pogrzebane tam.

152) Mosze znajdował się poza granicami tej ziemi, i w nią nie weszło ani jego ciało ani kości. Jednak Szchina weszła w tą ziemię po tym, jak umarł Mosze, i powróciła do swego pierwszego męża Jakowa. Przecież, ponieważ Mosze miał odniesienie do wewnętrznej istoty Z'A, u niego było porównanie z nukwą tylko przy życiu jego, lecz nie po śmierci. Stąd zrozumiałe, że jeżeli kobieta w tym świecie była dwa razy zamężna, ona powraca po swojej śmierci do pierwszego męża. Dlatego Mosze był pogrzebany poza granicami świętej ziemi, dlatego że pierwszy jej mąż, Jakow, znajdował się w tej ziemi, a nukwa ma odniesienie do pierwszego męża.

153) Mosze stał się godny za swego życia tego, czego Jakow nie stał się godny przy życiu. Dlatego że Jakow wywołuje ziwug Z'A z nukwą w wyższym świecie tylko po odejściu z życia. Jednak Mosze wywołuje ziwug Z'A z nukwą przy życiu w tym świecie, lecz nie po odejściu. Czy było brakiem Mosze to, że on nie mógł wywołać ziwuga z Zo'N po swoim odejściu? Lecz to nie tak, ponieważ, kiedy Israel wyszli z Egiptu, ich zbawienie było od strony jubileuszowego roku (jowel), czyli Biny.

I wszyscy ci, te 600 tysięcy, odnoszący się do pokolenia na pustyni, mieli odniesienie do wyższego świata, Biny. I dzięki tej formie, dzięki Binie, oni szli po pustyni. I żaden z tego pokolenia nie wszedł w ziemię Israela. Lecz tylko ich synowie, którzy urodzili się od nich, weszli w ziemię Israela, ponieważ znajdowali się w naprawieniu luny, nukwy. I wszyscy pracujący na ziemi, którzy obrabiali ją i czynili zasiewy, mają odniesienie do naprawienia luny.

Wyjaśnienie. Dusze Israela pochodzą od Zo'N i dzięki temu, że nukwa Z'A jest podsłodzona w Binie i uważa się jako wyższy świat, dusze Israela mają korzeń również i tam, w Binie. I dlatego, żeby wyprowadzić synów Israela z kraju Egiptu, kiedy zwykłą drogą od strony Zo'N oni nie byli godni zbawienia, przyprowadził Stwórca w to całe pokolenie wysokie dusze z wysokiego świata, tylko z Biny. I dzięki ich wysokiemu korzeniowi uratował ich Stwórca, jak powiedziano: "i uratował od ręki tego, kto silniejszy od niego". Dlatego że od strony bezpośredniego korzenia dusz Israela, Egipska nieczystość była silniejsza niż świętość Israela, jednak świeciło im światło wysokich dusz z Biny, i uratował ich.

Dlatego kiedy wyszli Israel z Egiptu, to odbyło się od strony świecenia Biny, która nazywa się jowel (rok jubileuszowy). I wszyscy ci, te 600 tysięcy Israela, którzy mieli odniesienie do tego pokolenia, mieli odniesienie do wyższego świata, Biny. I dlatego mieli siłę pokonać nieczystość Egiptu i uratować się od nich. I dzięki tej formie, dzięki świeceniu Biny, oni szli po pustyni. I żaden z nich nie wszedł w ziemię Israela, dlatego że ziemia Israela – jest to właściwość nukwy de-Z'A, i ponieważ oni nie posiadali świecenia niższej nukwy, nie mogli wejść w tą ziemię.

Lecz tylko synowie pokolenia pustyni, którzy urodzili się od nich, ponieważ oni znajdowali się w naprawieniu luny, nukwy de-Z'A, weszli w ziemię Israela i karmili się od tego urodzaju. I wszyscy pracujący na ziemi mają odniesienie do naprawienia luny. Dlatego że pokolenie pustyni, ci, którzy pochodzą od wyższego świata, nie byli "pracującymi na ziemi", lecz otrzymali pokarm z niebios, jednak synowie ich, przychodzący od nukwy, zajmowali się pracą na ziemi, dlatego że praca na ziemi – jest to naprawienie nukwy Z'A, do której nie ma odniesienia pokolenie pustyni.

154) Mosze wywołał ziwug Z'A z luną, nukwą, kiedy on znajdował się w ciele w tym świecie i kierował ją według swojego życzenia, i dlatego nazywał się mężem pani (matronity). Jednak, kiedy on odszedł z tego świata, jego święty duch dokonał wyższe wejście, i powrócił ten duch w wyższy jowel, Binę. I tam w świecie Biny, Mosze zlał się z 600 tysiącami dusz pokolenia pustyni, którzy mieli odniesienie do niego, czyli do jego właściwości.

U Jakowa odbywało się to inaczej. On nie wzniósł się po swojej śmierci w Binę, w jowel (pięćdziesiąty rok), jak Mosze, lecz duch jego powrócił w dół, do nukwy Z'A, do "szmity (siódmego roku)". I tego nie było wtedy, jak był on żywy. Przy życiu swoim on nie był zlany z nukwą Z'A tak, jak po swojej śmierci, dlatego że przy jego życiu on miał inny dom, czyli inną nukwę. Innymi słowy, on miał żonę w tym świecie, przy jego życiu, i dlatego nie mógł w całości zlać się z nukwą Z'A tak, jak po swojej śmierci.

155) I ziemia świętości, w jej niższym naprawieniu, była naprawiona siłą wyższej nukwy. Czyli wyższa nukwa, Ima, przebywa nad ziemią świętości, niższą nukwą, dzięki naprawieniom niższych sprawiedliwych, i dlatego niemożliwym jest, żeby wszyscy oni znajdowali się razem, czyli niemożliwe jest, żeby Mosze i pokolenie pustyni znajdowali się razem z Jakowem, wstępującym w tą ziemię. Dlatego że ci, którzy przychodzą od wyższego świata Biny, wszyscy oni mają odniesienie do właściwości duch (ruach), przebywający w jedności. A ci, którzy przychodzą od niższego świata, nukwy de-Z'A, wszyscy oni mają odniesienie do właściwości guf (ciało), znajdujące się w jedności.

Wyjaśnienie. Dlatego że nukwa w porównaniu do Biny – tak samo jak ciało w porównaniu z duchem. I dokładnie tak samo dusze, przychodzące od nich. I nie wypada i tym i innym znajdować się we właściwości luna, czyli we właściwości nukwy, lecz jednym – we właściwości nukwa, a innym – poza nią, żeby otrzymać świecenie jeden od drugiego. Czyli ci, którzy przychodzą od nukwy, powinni otrzymać świecenie od tych, którzy przychodzą od Biny. Tak samo jak ciału jest potrzebne świecenie ducha. Dlatego ci, którzy przychodzą od nukwy, czyli Jakow i wstępujący w ziemię, oni znajdują się w nukwie, czyli w ziemi świętości. A ci, którzy przychodzą od Biny, Mosze i pokolenie pustyni, oni znajdują się poza ziemią świętości, i oni świecą duszom, które znajdują się w ziemi świętości.

156) I wszyscy ci, którzy wstąpili w ziemię świętości, byli podobieństwem pierwszych, pokolenia pustyni, lecz oni nie byli na wyższym poziomie, jak ci. Ponieważ nie będzie więcej takiego pokolenia, i również nie było pokolenia do nich, jak te pierwsze, jak pokolenie pustyni, którym otworzyło się świecenie wielkości pana ich (panim be-panim).

157) Jakow dokonywał zlania się z żonami swoimi przy życiu w ciele. A po jego śmierci wzniósł się duch jego i zlał się z duchem nukwy. Mosze oddzielił się w tym świecie od swojej żony, Cipory, i zlał się, znajdując się w ciele, z tym duchem świętości – nukwą de-Z'A, a po jego śmierci zlał się duch Mosze z ukrytym wyższym duchem, przebywającym z góry – z Biną.

I wszystkie poziomy zlewały się razem, żeby świecić jak jeden, czyli oni świecą jeden drugiemu. Czyli, ci, którzy przychodzą od Biny, i są oceniani jako właściwość ruach, świecą tym, którzy przychodzą od nukwy i są oceniani jako właściwość guf. Duch, Mosze – od pięćdziesiątego roku (jowel), czyli Biny. A ciało jego – od siódmego roku (szmita), nukwy. Duch Jakowa zlał się z siódmym rokiem (szmita), czyli z nukwą de-Z'A, a ciało jego miało odniesienie do żon jego w tym świecie. Dlatego przy życiu swoim on nie mógł zlać się z nukwą de-Z'A, a tylko po swojej śmierci. A Mosze odwrotnie, ponieważ ciało jego znajdowało się w porównaniu z nukwą de-Z'A, dlatego on był zlany z nukwą de-Z'A przy życiu, a nie po śmierci, dlatego że duch jego był zlany z Biną, i nie ma on żadnego porównania z nukwą de-Z'A.

158) Wszystkie te wyższe światła znajdują się w formie swojej na ziemi, z dołu, i wszystkie one zależą od swego niebiańskiego, czyli za pomocą niego oni świecą dla ziemi z dołu, jak powiedziano: "I umieścił ich Stwórca na nieboskłonie, żeby świecić na ziemię".

Wielkie światła – jest to stan, kiedy dwa imiona są połączone jak jedno całe, a ukończenie ich – w trzech, i oni powracają do jednej, jedna zgodna z drugą. "Dwa imiona połączone jako jedno całe" – jest to MaCPa'C MaCPa'C, dlatego że imię nukwy jest ukryte w tym czasie, kiedy jest ona połączona z Z'A na równym poziomie, i nie powinna otrzymywać swojego światła od Z'A. "A ukończenie ich – w trzech" – dlatego że ona nie świeci, kiedy znajduje się na równym poziomie z Z'A, z powodu nieobecności obłóczenia hasadim. Ponieważ jeszcze nie otworzył się ziwug poziomu hasadim, który jest czyniony na masach kropki chirik, trzeciej linii, wprowadzającej porozumienie pomiędzy dwoma liniami, prawą i lewą, i obłaczającej ich jedna w drugą.

W ten sposób, ukończenie ich w trzech – w trzech liniach. A po tym jak one włączyły się w trzy linie, obydwie powracają do jednej, jedna zgodna z drugą, jak powiedziano: "Stwórca jedyny i imię Jego jednością". Ponieważ wtedy wychodzi słońce i dwanaście godzin dnia, tworzące trzynaście właściwości miłosierdzia i oznaczające pierwsze słowo – jedyny, i również luna i dwanaście godzin nocy, tworzące trzynaście właściwości miłosierdzia i oznaczające drugie słowo – jednością. I to imię, wyrzeźbione i zapieczętowane, i włączone w wiarę.

Wyjaśnienie. Imię jeden (echad) zostało odpieczętowane i włączyło się dzięki tym naprawieniom również i w nukwę, która nazywa się wiara. I to – tylko przygotowanie do tego, żeby w końcu naprawienia imię jedyny otworzyło się również w samej nukwie. Dlatego że w ciągu 600 tysięcy lat to nie otworzyło się jeszcze w samej nukwie, a jest tylko włączone w nią – czyli powinno otworzyć się w przyszłości, lecz póki co jeszcze się nie otworzyło.

Stworzymy człowieka

159) W cytacie: "I powiedział Elohim: "stworzymy człowieka" jest zawarta tajemnica, która nie otwiera się nikomu oprócz lękających się go. Mówił najstarszy ze starców, powiedział: "Szimon, Szimon! Kto to mówi: "stworzymy człowieka"? I napisano o nim: "I powiedział Wszechmogący (Elohim) – kto tu pod imieniem Elohim?" I jak tylko usłyszał rabi Szimon, że nazwał on jego Szimon, a nie rabi Szimon, powiedział przyjaciołom swoim: "Rzecz jasna jest to Stwórca, o którym powiedziano: "a starzec w latach (Atik jomin) siedzi". Przecież nastał czas otworzyć tą tajemnicę, dlatego że ukryta tu tajemnica, której nie można otwierać, a teraz to oznacza, że zezwolono otworzyć ją".

Wyjaśnienie. Wiadomo, że tajemnice otwierały się mędrcom Zohar dzięki poznaniu świateł wyższego poziomu, drogą olśnienia. I jest w nich "panim i achoraim (przednia i tylna strona)", co oznacza "ukrycie i otwarcie". I zgodnie z wielkością poziomu właściwości panim, taka sama wielkość poziomu właściwości jej achoraim. A olśnienie achoraim jest wyzwaniem do olśnienia panim. I dlatego oni widzieli, w zależności od miary ukrycia achoraim, którą oni osiągnęli, tą miarę otwarcia, którą im należy osiągnąć.

Jak tylko usłyszał rabi Szimon, że nazwał on jego Szimon, a nie rabi Szimon – czyli olśnienie achoraim będące wyzwaniem było tak silnym, że on został pozbawiony wszystkich poziomów i stał się prostym człowiekiem, Szimon z rynku. I dowiedział się dzięki temu, że to wyzwanie do bardzo wysokiego poznania panim.

Dlatego natychmiast powiedział do przyjaciół: "rzecz jasna, to Stwórca, o którym powiedziano: "i starzec w latach (Atik jomin) siedzi" – czyli nie ma poziomu bardziej wysokiego niż on. I powiedział: "a teraz, oznacza, że zezwolone otwarcie" – czyli teraz widać, że on osiągnął prawo otworzyć tą wyższą tajemnicę. Właśnie to mówi się w dwóch pytaniach – kto wypowiedział: "stworzymy czowieka"? I o jakim imieniu Elohim mówi się tu – imieniu Elohim Biny, czy o imieniu Elohim Malchut?

160) Powiedział rabi Szimon: "Tak samo jak król, któremu należało zbudować wiele budów, miał architekta, i ten architekt nie czynił nic inaczej, jak tylko z zezwolenia króla. I o tym powiedziano: "byłam ja u niego na wychowaniu". Król – jest to rzecz jasna wyższa Hochma, Aba. Środkowy słup, czyli Z'A – jest to król z dołu. Imię Elohim, którym nazywają wyższego architekta – jest to wyższa Ima. Imię Elohim, którym nazywają architekta z dołu, jest to niższa Szchina. Ponieważ tak samo, jak są dwie właściwości króla, są dwie właściwości architekta, czyli imienia Elohim. Dlatego że architekt właściwości Hochma, wyższego króla – jest to Ima, która nazywa się Elohim, a architekt właściwości Tiferet, niższego króla – jest to niższa Szchina, nukwa, również nazywana Elohim.

Należy dobrze zrozumieć te dwa pytania. Pierwsze pytanie było następujące: Ponieważ we wszystkich wypowiedziach działania początku stworzenia cytat: "i powiedział Elohim" uważa się właściwością Aw'I, gdzie Aba mówi, a Ima wykonuje, to przecież tu mówi się: "I powiedział Elohim: "stworzymy człowieka". Wychodzi, że również Aba, który mówi, uczestniczy w tym stworzeniu, a tak być nie może. Dlatego on pyta go: "Kto to mówi: "stworzymy człowieka"? Czyli nie można powiedzieć, że Aba również mówi: stworzymy – przecież od strony Aba nie powstaje żadne działanie, dlatego że Aba uważa się potencjalną siłą, a Ima – wprowadzeniem w działanie.

Drugie pytanie było takie: Wszystkie imiona Elohim, w wypowiedzi w działaniu początku stworzenia, oznaczają właściwość Ima. I wiadomo, że dusze ludzi – jest to porodzenie Z'A i nukwy. I wtedy on zapytał: "kto tu pod imieniem Elohim?". I ponieważ imię Elohim tu wspomina się w stworzeniu człowieka, nie można powiedzieć, że to Ima, dlatego że dusza człowieka nie powstaje od Imy, a tylko od nukwy.

I to jest to, co wyjaśnia rabi Szimon, mówiąc: "Tak samo jak król, któremu należało wybudować wiele budów, i miał on architekta". Dlatego że on upodabnia się do właściwości Aba i Ima, do króla i architekta, od których pochodzą wszystkie działania początku stworzenia. Jednak, tak samo jak Aw'I upodabniają się do króla i do architekta z góry, czyli w stosunku do wszystkich poziomów Zo'N świata Acilut, tak samo Z'A i nukwa upodabniają się do króla i architekta, w stosunku do NaRa'N ludzi i do światów BE'A.

Dlatego że Z'A i nukwa mogą tworzyć dusze ludzi, tylko jeżeli oni wznoszą się i obłaczają się we właściwości Aw'I. A niższy wznoszący się do wyższego, staje się takim samym jak i on. W ten sposób, nukwa w czasie stworzenia duszy A'R znajdowała się na poziomie Ima, czyli znajdowała się we właściwości imienia Elohim, i tak samo Z'A – na poziomie Aba. I wyjaśnia się drugie zadane pytanie: "kto tu pod imieniem Elohim?" – przecież w rzeczywistości jest to nukwa Z'A, lecz ponieważ ona wzniosła się i obłóczyła właściwości Imy, stała się jak Ima. I razem za tym on kontynuuje wyjaśnienie pierwszego pytania.

161) Lecz kobieta nie ma prawa cokolwiek czynić bez zewolenia męża. I o wszystkich budowach, które są wznoszone poprzez Acilut, czyli w świecie Acilut, opowiadał Aba, tylko mówiąc imię, że jedno będzie w takiej postaci, a inne w innej, i to było natychmiast wykonane poprzez Imę. Jak widzimy w wypowiedzi: "I powiedział Elohim: "i pojawi się światło!", i objawiło się światło. I powiedział – czyli władca budowy, Aba, powiedział właściwości Elohim: "i pojawi się światło". Władca budowy Aba powiedział, a architekt Ima natychmiast wykonała. I tak odbywało się ze wszystkimi budowami, czyli poziomami, które wyszły w świecie Acilut – Aba mówił: "i pojawi się nieboskłon", "i pojawią się światła", i wszystko było wykonane natychmiast bez zatrzymania.

Wyjaśnienie. Dlatego że Aba – jest to myśl, a Ima działanie. I w całym świecie Acilut nie istnieje żadna przeszkoda. I wiadomość podobna do myśli, tak samo jak myśl człowieka przekazywana jest jego organom – jak tylko on postanowi działać, organy działają. I dlatego powiedziano: "I wszystko było wykonane od razu bez zatrzymania" – czyli nie ma przeszkody, zdolnej przeszkodzić jakimkolwiek podziałem, od wiadomości do wykonania. Wówczas jak przy przejściu ze świata Acilut w światy BE'A, istnieje zatrzymanie i przeszkoda pomiędzy wiadomością a wykonaniem, w zależności od grubości przeszkody (masachu), która dzieli pomiędzy nimi. I tu powiedziane w rzeczywistości określa się jak przekazane, co oznacza ziwug de-hakaa. Jak wola króla swoim sługom, czyli są dwa obiekty, dlatego że jest masach, dzielący pomiędzy Acilut i światem Brija, i ziwug de-hakaa na ten masach określa się jak rozmowa lub wiadomość.

162) Kiedy on przyszedł do poziomu światów podziału, i jest to świat oddzielonych, żeby stworzyć duszę Adama, znajdujący się w świecie Brija, i ten świat jest już oddzielony od właściwości Stwórcy, i właściwości kelim już tam nie są właściwościami Stwórcy, powiedział architekt władcy budowy: "Stworzymy człowieka według obrazu i podobieństwa naszego". Czyli w przeciwieństwie do całego działania początku stworzenia do stworzenia człowieka, w którym mówił władca budowy, a tu powiedział architekt. I powiedział władca budowy: "Rzecz jasna, dobrze stworzyć człowieka, lecz w przyszłości on dokona grzechu przed tobą, dlatego że on nierozumny, jak powiedziano: "Syn mądry uraduje ojca, a syn nierozumny – rozczarowanie matki jego". Czyli Aba powiedział, że grzech człowieka dotyczy nie jego, a Imy, ponieważ: "Syn nierozumny – rozczarowanie matki jego".

Wyjaśnienie powiedzianego. W świecie Acilut nie ma żadnego masachu, dlatego on, światło jego i jego masachy są jednym całym. I chociaż widzimy, że ziwugim na masachy są dokonane również i w świecie Acilut, jednak wyjaśnia się, że są dwa rodzaje Malchut. 1. Malchut dziesięciu sfirot rosz określa się jako Malchut czyniąca połączenie z wyższym światłem w ziwug de-hakaa, i określa się jako Stwórca tego parcufa. 2. Malchut, która kończy świecenie – Malchut dziesięciu sfirot właściwości guf.

Podczas drugiego skrócenia, kiedy na skutek wzniesienia Malchut w miejsce Biny powstało nowe ukończenie pośrodku każdego poziomu, i czyniąca ziwug Malchut wzniosła się we właściwość nikwejn ejnajim, a zamykająca Malchut – w chaze dziesięciu sfirot guf, to w ukończeniu Malchut umieszczonej w nikwejn ejnajim, nie ma żadnego sądu i awijut, ponieważ ona przedstawia sobą właściwość Malchut, czyniącą ziwug ze Stwórcą. I tylko zamykająca Malchut, która ustawiona w chaze, uważa się ukończonym masachem, dlatego że siła skrócenia, znajdująca się w kropce tego świata, wzniosła się tam w chaze i wyhamowała światło tego poziomu. I ten zamykający masach, który wzniósł się w chaze, jest parsą pomiędzy światem Acilut i Brija, zamykający wszystkie parcufim w świecie Acilut.

W ten sposób, wszystkie masachim, znajdujące się w świecie Acilut do parsy, mają odniesienie tylko do właściwości Malchut czyniącej ziwug, która zupełnie nie uważa się za masach, a odwrotnie, ona tworzy, dzięki jej ziwugowi z wyższym światłem, znajdujący się w niej poziom, i dlatego w rzeczywistości nie ma żadnego masachu w całym świecie Acilut, a tylko w znajdującej się pod nim parsie, która jest właściwością Malchut, kończącą każdy poziom świata Acilut. I dlatego wszystkie ziwugim de-hakaa czynione na masach świata Acilut, nie są tą rozmową, która odbywa się pomiędzy dwoma oddzielnymi obiektami. I w ten sposób, nie jest tym masachem, który może rozdzielić pomiędzy nimi, lecz ma odniesienie do właściwości myśl, ponieważ rozmowa odbywa się również i w myśli, jak mówi się: "I powiedział on w sercu swoim".

I dlatego Aba, który ma odniesienie do właściwości myśl, mówi, a architekt Ima doprowadza tą myśl do wykonania natychmiast, bez zatrzymania. Dlatego że zachar i nekewa – jak światło i kli, i Aba uważa się właściwością wyższego światła, a Ima uważa się nosicielem masachu, na który wyższe światło czyni ziwug. I chociaż Aba, czyli wyższe światło, dokonuje uderzenie po masachu Imy dlatego, żeby uczynić jakikolwiek z poziomów świata Acilut, jednak to uderzenie nie jest uderzeniem, które nazywa się "wypowiedziane poprzez usta", odbywające się pomiędzy dwoma oddzielnymi obiektami, lecz tak samo jak w przypadku z myślą człowieka, jak tylko on postanowił działać, organy działają. Dlatego że nie ma tego masachu, który może rozłączyć te poziomy, dzieląc je na dwa obiekty.

Dlatego kiedy on przyszedł do poziomu światów podziału, i to świat oddzielonych, powiedział architekt władcy budowy: "stworzymy człowieka". Dlatego że powiedziane poprzez Abę, czyli wyższym światłem świata Acilut, zostało przerwane w ukończeniu parsy świata Acilut, odzialający trzy światy BE'A i czyniący ich obiektami, oddzielnymi od świata Acilut. Dlatego tu nie może być działającej myśli, która miałaby odniesienie do powiedzianego poprzez Aba, a tylko właściwość działającego tu ziwug de-hakaa, który nazywa się wypowiedziane poprzez Imę, co odbywa się pomiędzy dwoma obiektami, jak przy uderzeniu dwóch warg, co jest prawdziwą mową, oddzielną i słyszalną przez jeden obiekt od drugiego.

Dlatego Ima powiedziała do Aby: "stworzymy człowieka". Ponieważ światło Imy, bedące światłem hasadim, może oddzielić się i wejść w światy oddalenia, czyli w duszę Adama świata Brija, lecz nie światło Aby, bedące światłem hochma, które świeci tylko w świecie Acilut, i świecenie jego zaprzestaje nad parsą. Lecz w takim wypadku, dlaczego ona powiedziała do Aby "stworzymy człowieka", jeżeli jego światło nie przekazywane jest w świat Brija? I odpowiedź: ponieważ "kobieta nie ma prawa cokolwiek czynić bez zezwolenia męża". Dlatego powiedziała Ima: "stworzymy człowieka", gdyż otrzymała zezwolenie od Aba świecić jemu (Adamowi) i wznieść go ze świata Brija w świat Acilut.

I to jest to, co powiedział władca budowy: "Rzecz jasna dobrze stworzyć człowieka, lecz w przyszłości on dokona grzechu przed tobą, dlatego że on jest nierozumny". Dlatego że Adam właściwości "klipa" nazywa się "nierozumnym", i on skusi Adama przyciągnąć do siebie światło Acilut w BE'A, w klipot, i wtedy nazywa się Adam "synem nierozumnego", gdyż powiązał się z nierozumnym. I należy wiedzieć, że wyższe Aw'I obydwoje nazywani są Aba, a ISZSu'T – obydwoje nazywani są Ima. Dlatego powiedział Aba: "on dokona grzechu przed tobą" – dlatego że u synów Adama nie ma żadnego korzenia w Aw'I, a tylko w ISZSu'T, czyli w Imie. I dlatego grzech człowieka zupełnie nie dotyczy Aby, a tylko Imy.

163) Ima powiedziała: "Jeżeli przegrzeszenia jego zależą od Imy, a nie od Aby, ja chcę stworzyć go według obrazu mego". Jak powiedziano: "I stworzył Elohim człowieka według obrazu swego". Dlatego nie powiedziano tu: "według obrazu naszego", ponieważ Ima nie chciała przyciągać do niego Aby. Wyjaśnienie. Wyższe Aw'I ustawiły się we właściwości manula, czyli Malchut C'A, na którą nie jest czyniony ziwug, a ISZSu'T ustawiły się we właściwości miftecha – w Malchut podsłodzonej w Binie. Właśnie o tym mówi Ima: "Ja chcę stworzyć go według obrazu mego" – we właściwości miftecha, i on nie będzie miał nic od Malchut właściwości sądu, która ma odniesienie do C'A i będącą właściwością Aba. Przecież w takim wypadku, on będzie zupełnie oddzielony od klipot i nie zgrzeszy. Dlatego powiedziano w Zohar, że Adam Riszon nie miał nic od świata tego, dlatego że on w całości miał odniesienie do właściwości Imy, czyli do Biny, a od Malchut C'A, która jest właściwością świata tego, włączonego w Abę, Adam Riszon nie miał nic, dlatego że Ima nie chciała przyciągać właściwość Malchut C'A, czyli Aba.

164) W czasie, kiedy zgrzeszył Adam, powiedziano: "I za przestępstwa wasze wygnana była matka wasza". Powiedział król, czyli Aba, do Imy: "Czyż nie mówiłem tobie, że on zgrzeszy w przyszłości? Po co ty stworzyłaś go?" Natychmiast wygnał on jego i wygnał matkę jego razem z nim. Dlatego powiedziano: "Syn mądry uraduje ojca, a syn nierozumny – smutkiem jest dla matki jego". Syn mądry – Adam świata Acilut, czyli Z'A, a syn nierozumny – jest to Adam świata Brija, Adam Riszon, dusza którego ma odniesienie do świata Brija.

165) Powstali wszyscy przyjaciele i ze zdziwieniem zwrócili się do rabi Szimona: "Rabi, rabi! Czyżby podział pomiędzy Aba i Ima był tak wielki, że od strony Aba powstaje Adam świata Acilut, a od strony Ima Adam świata Brija? Przecież Aba i Ima obydwoje są poziomem Bina świata Acilut?

Powiedział im rabi Szimon: "Przyjaciele! To wyjaśnia się nie tak, przecież Adam świata Acilut jest właściwością zachar i nekewa od strony Aw'I, zachar od strony Aba, a nukwa od strony Ima". O tym mówi się w wypowiedzi: "I powiedział Elohim: "I objawi się światło! I objawiło się światło". I objawi się światło – powiedziane od strony Aba, i objawiło się światło – wykonane od strony Ima. I Adam ten był stworzony we właściwości dwóch parcufim, kiedy oboje byli zlani jeden z drugim na jednym poziomie. W ten sposób zachar i nekewa, stworzone od Aw'I, obydwoje byli równi, i wskazuje to na to, że Aw'I również znajdowali się na jednym poziomie.

166) Jednak Adam świata Brija nie ma obrazu i podobieństwa od Aw'I, dlatego że on w korzeniu swoim nie ma odniesienia do Aw'I, żeby otrzymywać od nich mochin (rozum) obrazu i podobieństwa. Lecz wyższa Ima miała szczególną nazwę, która równała się liczbowemu znaczeniu pej-waw (86) imienia Elohim. I ta nazwa jest światłem i ciemnością.

Wyjaśnienie. Jest imię istotowe, i to imię ma odniesienie do istoty danego poziomu. A jest nazwa, oznaczająca, że to imię wzięte jest z innego poziomu. I to oznacza powiedziane, że wyższa Ima, czyli Bina, miała szczególną nazwę. I to Malchut, która według liczbowego znaczenia równa się imieniu Elohim, czyli ona wzniosła się w Binę, i wzięła od niej imię Elohim, gdyż nukwa według swojej istoty nie ma tego imienia, lecz wzięła go od Imy. I dlatego imię Elohim nukwy – jest to nazwa od Imy. I w tej nazwie, czyli nukwie, jest światło i ciemność. I z powodu ciemności, która jest w tej nazwie, powiedział Aba, że Adam świata Brija powinien zgrzeszyć. Adam świata Brija – jest to światło wyższego obłóczenia, czyli światło Adama pochodzi od obłóczenia, znajdującego się powyżej niego, od nukwy, w której jest światło i ciemność, i jemu należy zgrzeszyć w przyszłości z powodu tej ciemności w niej.

Wyjaśnienie. Chociaż nukwa otrzymała podsłodzenie od Imy, i poznała imię Elohim, tak jak i ona, jednak w całości nie zniknęła z niej właściwość, czyli miara sądu, lecz jej własna właściwość ukryła się w jej wewnętrznej istocie, i nie jest widoczna w niej, a wyłącznie właściwość miłosierdzia Imy. I w ten sposób jest w niej światło i ciemność, i jeżeli on nie staje się godny, to otwiera się ciemność, i z tego powodu powiedział Aba, że Adam powinien zgrzeszyć, dlatego że Adam jest stworzony siłą światła wyższego obłóczenia. Ponieważ kelim Bina, Tiferet i Malchut nukwy, które opuściły się podczas katnut w duszę A'R, stały się obłóczeniem dla nukwy podczas jej gadlut, i dusza A'R wznosi się razem z nimi i otrzymuje mochin stanu gadlut za ich pomocą. Dlatego on może poślizgnąć się z powodu ciemności, która jest w niej.

167) I światło, które Adam otrzymuje w wyższym obłóczeniu, jest to światło, które Stwórca stworzył w pierwszym dniu początku stworzenia. I Adam widział dzięki temu światłu od krawędzi świata do krawędzi. A następnie on ukrył go dla sprawiedliwych, i powiedziano o nim: "I objawi się światło", a ciemność, która ukryta w nukwie, jest to ciemność, która stworzona w pierwszym dniu grzeszników. I o niej powiedziano: "A nieczyści w ciemności zginą". Z powodu tej ciemności, która w przyszłości doprowadzi światło duszy Adama do grzechu, Aba nie chciał przyjmować uczestnictwa w nim – w tym czasie, kiedy Ima powiedziała jemu "stworzymy człowieka!".

Dlatego powiedziała Ima: Stworzymy człowieka według obrazu naszego i podobieństwa naszego. Według obrazu naszego – czyli za pośrednictwem naszego światła. I według podobieństwa naszego – za pośrednictwem naszej ciemności, będącej obłóczeniem światła, w odróżnieniu od tej ciemności, która była stworzona w pierwszym dniu i o której powiedziano: "A nieczyści w ciemności zginą", dlatego że ona nie jest obłóczeniem światła i zmusza grzeszyć Adama. A ciemność Imy jest obłóczeniem światła, tak samo jak ciało jest obłóczeniem dla duszy. Jak powiedziano: "W skórę i ciało ubrałeś ty mnie". Ponieważ ciemność Imy powstała z powodu wzniesienia do niej Malchut, celem otrzymania właściwości miłosierdzia, będącego w niej, i wtedy opuściła się Bina, Tiferet i Malchut Imy w Zo'N i ukryła się jej właściwość Ga'R.

I to Ima uczyniła specjalnie dlatego, żeby przyciągnąć mochin i światło w Zo'N. W ten sposób, ta ciemność jest przygotowaniem i obłóczeniem dla światła. Przecież te kelim Biny, Tiferet i Malchut, które opuściły się od Imy w Zo'N, stały się następnie obłóczeniem dla Imy podczas gadlut. I Zo'N zlane z tymi obłóczeniami i otrzymują światła za jego pośrednictwem. To oznacza powiedziane, że "ciemność Imy jest obłóczeniem dla światła".

Uradowali się wszyscy wykrzykując: "Szczęśliwy nasz udział, ponieważ staliśmy się godni usłyszeć słowa, które do tego dnia jeszcze nie były słyszalne!".

I teraz zostało wyjaśnione również drugie pytanie, które on zadał – Kto uczynił to: "stworzymy człowieka"? Ponieważ wszystkie wypowiedzi "i powiedział", które wprowadzane w działaniu na początku stworzenia, mają odniesienie do Aba, i w takim wypadku, jak może być, że Aba powiedział "stworzymy", przecież samo działanie ma odniesienie tylko do Imy? I odpowiedział rabi Szimon, że to w rzeczywistości ma odniesienie do Imy, gdyż Ima powiedziała do Aba: "stworzymy".

Ja – to Ja

168) Kto powiedział: "Patrzcie, że Ja – to Ja, i nie ma Wszechmogącego, oprócz mnie"? Ten kto mówi te słowa, jest przyczyną nad wszystkimi przyczynami, a ten kto nazywa się "przyczyną przyczyn", nie znajduje się powyżej wszystkich przyczyn, lecz jest przyczyną pośród reszty przyczyn. Wyjaśnienie. Poziomy wychodzą jeden z drugiego, w postaci "przyczyna i skutek", tak, że każdy niższy był następcą i wyszedł od swego wyższego. Przyczyna oznacza – działający. Skutek oznacza – doprowadzający do działania. Mówi to o tym, że niższy w ogóle nie istnieje, lecz tylko w tej mierze, w jakiej otrzymuje od swojego wyższego.

I przyjaciele, którzy słyszeli to, zrozumieli słowa rabi Szimona tak, że "przyczyną nad wszystkimi przyczynami" nazywa rabi Szimon parcuf A'K, znajdujący się powyżej światów ABE'A, a "przyczyną przyczyn" nazywa rabi Szimon parcuf Atik świata Acilut, będący skutkiem A'K, i to – "przyczyna wszystkich parcufim ABE'A". Lecz rabi Szimon zaprzecza im, że każda z tych przyczyn nie uczyni nic, dopóki nie otrzyma potwierdzenia od wyższej przyczyny, znajdującej się nad nim, tak samo jak zostało wyjaśnione w powiedzianym: "stworzymy człowieka", że Ima nie może uczynić czegokolwiek bez zezwolenia od strony Aby. I tak samo z każdą przyczyną i skutkiem – nie ma u niższego siły uczynić cokolwiek w sposób inny, jak tylko za pośrednictwem otrzymania siły od wyższego.

169) Słowa: "stworzymy człowieka", rzecz jasna wskazują na dwóch, ponieważ każdy niższy powiedział wyższemu, stojącemu nad nim: "stworzymy człowieka". I niższy nie czyni nic bez otrzymania zezwolenia i wskazówki tego wyższego parcufa. I również wyższy jego nie czyni nic bez otrzymania rady od swego wyższego parcufa. W ten sposób każdy parcuf z parcufim świata Acilut powiedział: "stworzymy człowieka" swojemu wyższemu, a ten wyższy jeszcze bardziej wyższemu.

Ponieważ każde odnowienie i stworzenie wychodzi z nieskończoności, i przechodzi przez poziomy, aż nie sięga swojego miejsca. I działanie zejścia określa się tu jak zwrócenie niższego do swojego wyższego: "stworzymy człowieka" wówczas, kiedy otrzymuje od niego duszę Adama, żeby przekazać ją niższym. Jednak parcuf, który nazywa się "przyczyna nad wszystkimi przyczynami", do którego nie ma podobnego ani z góry ani z dołu, jak powiedziano: "Do kogo upodobnicie mnie wy, żebym był zrównany z nim, mówi święty", wypowiedział słowa: "Patrzcież teraz, że Ja – to Ja, i nie ma Wszechmogącego, oprócz mnie", żeby otrzymać radę od niego – tak samo, jak powiedział każdy niższy swojemu wyższemu: "stworzymy człowieka".

170) Stanęli wszyscy przyjaciele i zwrócili się do rabi Szimona: "Rabi, pozwól nam powiedzieć o tym miejscu". Powiedzieli jemu: "Przecież ty nie wyjaśniłeś wyżej, że przyczyna przyczyn powiedział Keterowi: "stworzymy człowieka". Przyjaciele zrozumieli z powiedzianego poprzez rabi Szimona, że "przyczyna nad wszystkimi przyczynami" – to A'K, i że on jest Keterem nad wszystkimi światami, i nie ma żadnego poziomu powyżej niego, dlatego że on jest pierwszym poziomem, stworzony poprzez Ejn Sof. I myśleli, że "przyczyną przyczyn" nazywa się Atik świata Acilut. A po tym, jak powiedział, że każdy poziom powiedział swojemu wyższemu poziomowi: "stworzymy człowieka", wychodzi, "przyczyna przyczyn", Atik, powiedział parcufowi A'K Keterowi: "stworzymy człowieka".

I również wiedzieli przyjaciele, że wypowiedź: "Patrzcież teraz, że Ja – to Ja" ma odniesienie do Atika. I dlatego zapytali: "Jak więc Atik powiedział, że "nie ma Wszechmogącego oprócz mnie", żeby otrzymać radę od niego – przecież on może otrzymać radę od Keteru, czyli od parcufa A'K? Tak samo, jak powiedział rabi Szimon, że każdy skutek powiedział swojej przyczynie: "stworzymy człowieka". Powiedział im rabi Szimon: "Posłuchajcie sami, co mówicie. Przecież tylko teraz mówiłem wam, że jest ten, kto nazywa się "przyczyną przyczyn", i to nie ten, kto nazywa się "przyczyna nad wszystkimi przyczynami". I u "przyczyny nad wszystkimi przyczynami" nie ma innego, żeby można było wziąć u niego radę, dlatego że On jest jedyny, który poprzedza wszystko, i nie ma u niego wzajemnego oddziaływania".

171) I dlatego powiedział: "Patrzcież teraz, że Ja – to Ja, i nie ma Wszechmogącego oprócz mnie", żeby otrzymać radę od niego, dlatego że u niego nie ma innego i nie ma wzajemnego oddziaływania, i nie ma rozliczenia. Przecież jest jeden w łączności, jak na przykład zachar i nekewa, o których powiedziano: "ponieważ jego jednego zawołałem ja". Lecz On – jeden, bez obliczenia i bez wzajemnego oddziaływania, i dlatego powiedziano: "nie ma Wszechmogącego oprócz mnie". Wyjaśnienie. On nauczył ich mądrości, żeby zrozumieć, że on mówi od strony pierwszego dającego światom, wyżej którego nie ma. I z tego punktu widzenia Atik jest przyczyną nad wszystkimi przyczynami, dlatego że A'K znajdujący się powyżej Atika, nie uważa się dającym, ponieważ on został ustawiony z Malchut C'A, i ta Malchut ukryta jest w rosz Atika, i na nią nie jest dokonywany żaden ziwug, i światy niczego nie otrzymują od niej do ukończenia naprawienia. Dlatego Atik został ustawiony we właściwości "podzielony i nie podzielony", i on jest więzią pomiędzy A'K i ABE'A, dlatego Atik uważa się pierwszym dającym światom, wyżej którego nie ma, dlatego że od A'K światy nie mogą otrzymać nic.

Jednak w końcu naprawienia otworzy się Malchut C'A, która ukryta jest w rosz Atika, i otrzyma ziwug od Atika, i będzie mogła napełniać światy ABE'A. I wtedy mówi się o niej: "Kamień, który odrzucili budowlańcy, stał się osnową kąta" – dlatego że Malchut nazywa się kamień, i jej właściwość ukryta jest w Atiku bez ziwuga, dlatego w każdym miejscu, gdzie ta Malchut otwiera się, odchodzą od niej sądy i kary, i dlatego odrzucili ją budowlańcy. Jednak w końcu naprawienia, kiedy ona otrzyma ziwug z rosz Atika, otworzy się i stanie się zrozumiałe dla wszystkich, że ona była osnową kąta.

Wtedy wypowiedział Atik tą wypowiedź: "Patrzcież teraz, że Ja – to Ja, i nie ma Wszechmogącego, oprócz mnie". I wyjaśnił rabi Szimon: "i nie ma Wszechmogącego oprócz mnie", żeby otrzymać radę od niego, dlatego że u niego nie ma innego, i nie ma wzajemnego oddziaływania, i nie ma obliczenia. Dlatego że w ciągu sześciu tysięcy lat uważa się A'A jako Keter świata Acilut, a Atik zupełnie ukryty, z powodu ukrycia Malchut C'A, na którą nie odbywa się ziwug, i ziwug odbywa się tylko w postaci podziału, i to – Malchut, połączona z właściwością miłosierdzia. I pierwszy parcuf, który wyszedł z tej połączonej Malchut, – jest to A'A, w którym brakuje Malchut C'A, i zamiast niej on otrzymał połączoną Malchut, i dlatego on jest dający wszystkim parcufim świata Acilut, czyli otrzymuje od Atika i przekazuje w Acilut, a sam Atik jest niepoznawalny do końcowego naprawienia.

A w końcu naprawienia, kiedy otworzy się powiedziane: "stał się osnową kąta", wtedy powiedziano: "Patrzcież teraz, że Ja – to Ja". Malchut nazywa się Ja. I po tym jak Malchut C'A otrzyma wielki ziwug, otworzy się w świecie, że "Ja", która w ciągu sześciu tysięcy lat była połączona z miarą miłosierdzia, a jej istota była ukryta, "to Ja" – czyli Ja C'A, będąca otwarciem istoty Malchut. "I nie ma Wszechmogącego oprócz mnie" – dlatego że u niego nie ma innego, żeby otrzymać rady od niego, gdyż Ja, otwarta w ciągu sześciu tysięcy lat, potrzebowała innego poziomu, w Binie, żeby otrzymać od niej radę, czyli napełnienie.

Wtedy jak teraz Ja nie powinna otrzymywać rady od innego, dlatego że Ja sama wypełniona wszystkim niezbędnym. I "niepołączona" – czyli nie ma u mnie połączenia z właściwością miłosierdzia, dlatego że sąd we mnie podsłodzony nasłodzeniem doskonałości, "i nie ma obliczenia" – masachu, połączonego z właściwością miłosierdzia Biny, który nazywa się "obliczenie", dlatego że obliczenie połączone z miłością – nazwą Biny, podsładzającą masach. I mówi ona, że od tego czasu nie potrzebuje więcej tego obliczenia, czyli podsłodzonego masachu.

Dlatego powiedziano: "Przecież jest jeden w połączeniu, jak na przykład zachar i nekewa, o których powiedziano: "ponieważ jego jednego przywołałem Ja"". Dlatego że do naprawienia Malchut była w połączeniu z właściwością miłosierdzia, podobnie do Z'A i nukwy, którzy nazywani są słońce i luna, którzy w połączeniu z właściwością miłosierdzia otrzymali mochin trzynastu właściwości miłosierdzia, które nazywane są echad (jedyny) [echad = jeden, a jachid = jedyny]. I wtedy powiedziano o Zo'N: "ponieważ jego jedynego (echad) przywołałem Ja", jak powiedziano: "On jedyny i imię Jego jednością (echad)". Lecz on jedyny – bez obliczenia i bez połączenia". Lecz teraz Malchut sama "jedyna", bez "obliczenia" – podsłodzonego masachu, "i bez połączenia" – z właściwością miłosierdzia, jak powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca jedyny i imię Jego jednością". Dlatego że luna nie powinna włączyć się w Z'A w stanie "On i imię Jego jednością", lecz luna sama stanie się istotą świecącą we właściwości jedności. I dlatego "On jedyny" – jest to słońce, "i imię Jego jednością" – luna. Dlatego że światło luny będzie takim samym jak światło słońca.

Powstali wszyscy przyjaciele i ukłonili się przed nim mówiąc: "Szczęśliwy mąż, czyj pan zgadza się z nim, żeby otworzyć ukryte tajemnice, które nie były otwarte nawet świętym aniołom!".

172) Powiedział on im: "Przyjaciele! Powinniśmy dopełnić tą wypowiedź, dlatego że wiele ukrytych tajemnic jest w tej wypowiedzi: "Ja uśmiercam i ożywiam" – czyli za pomocą sfirot, kiedy od prawej linii wychodzi życie, a od lewej linii wychodzi śmierć. Jeżeli obydwie nie dochodzą do porozumienia w środkowej linii, sąd nie może być objawiony w ten sposób, żeby one zebrały się wszystkie trzy razem. Czyli sąd może być objawiony tylko w czasie, kiedy trzy linie znajdują się razem.

Wyjaśnienie. Chociaż od prawej linii odchodzi życie dla sprawiedliwych, a od lewej linii wychodzi śmierć dla grzeszników, czyli tylko po tym, jak przychodzi środkowa linia i wprowadza porozumienie pomiędzy nimi, obłaczając te linie jedna w drugą, jednak przed porozumieniem środkowej linii nie ma objawienia ani życia, wychodzącego do sprawiedliwych od prawej linii, ani śmierci, wychodzącej do grzeszników od lewej linii. I te linie znajdują się w sprzeczności – czasami przeważa lewa do sądu, a czasami przeważa prawa do miłosierdzia (Hesed), i bez stałości i istnienia.

173) A czasami mają porozumienie wszystkie trzy dokonać sądu, i wtedy objawia się prawica (jad), rozprzestrzeniająca się dlatego, żeby przyjąć wszystkich tych co powracają. Ta prawica (jad) – jest to czternaście (jud-dalet) liter. Cztery litery, które są w prostej AWA'Ja, i dziesięć liter, które są w AWA'Ja z napełnieniem. Cztery litery prostej AWA'Ja jud-hej-waw-hej wskazują na sfirę Keter. Dziesięć liter imienia AWA'Ja z napełnieniami jud-waw-dalet hej-alef waw-alef-waw hej-alef wskazują na sfirę Hochma.

W stanie katnut opuszczają się trzy sfiry, Bina, Tiferet i Malchut, z nukwy w światy BE'A i klipot, i ona pozostaje wyłącznie z dwoma sfirot Keter i Hochma de-kelim, i wtedy nukwa jest symbolizowana imieniem jud-dalet (jad), wskazującym na dwie sfiry Keter i Hochma, w których znajduje się czternaście liter, cztery w Keterze i dziesięć w Hochmie. I wtedy dochodzą do porozumienia wszystkie trzy dokonać sądu w ten sposób, że nawet prawa linia zgadza się na sąd, ponieważ w każdej linii jest tylko czternaście liter od Keteru i Hochmy, a jej Bina i Tu'M spadli w klipot.

I wtedy nabywają klipot dwadzieścia osiem (kaf-chet) liter napełnienia samego napełnienia, wskazujących na kelim Biny i Tu'M, włączonych w nich, i jest to siła (koach), żeby wprowadzić w grzech niższych i również ukarać ich. I te dwa działania są jednym, jak mówią mędrcy: "To – szatan, to – zły początek, to – anioł śmierci, który wprowadza w grzech, i on również – wznosi się i obwinia, i on również – opuszcza się i zabiera duszę człowieka".

W ten sposób, grzech i kara za niego jest jednym i tym samym. A za pomocą Ma'N, powrotu i dobrych działań, nukwa ponownie wznosi jej Binę i Tu'M z klipot, i one obłóczone w dusze niższych, którzy dokonali powrotu. A następnie ona opuszcza masach z nikwejn ejnajim w pe (ze źrenic oczu w usta), i wznosi Binę, Tiferet i Malchut w Acilut razem z tymi duszami. I ona dopełnia się w dziesięć sfirot i otrzymuje mochin stanu gadlut dla dusz niższych, które zlane są z kelim Biny i Tu'M, które wzniosły się do niej.

"I wtedy objawi się prawica, rozprzestrzeniona dlatego, żeby przyjąć wszystkich tych co powracają". Ponieważ wyjaśnia się od samego początku, że nukwa zmniejszyła się na początku, żeby pozostać z tymi czternastoma literami, czyli Keterem i Hochmą, w każdej z jej linii, wyłącznie dlatego, żeby przyjąć następnie tych co dokonają powrotu i wznieść ich w Acilut. Ponieważ w każdym wypadku niemożliwym byłoby przekazać mochin stanu gadlut niższym.

I jest to Szchina, która nazywa się prawą ręką od strony linii Hesed, i nazywa się lewą ręką od strony linii sądu, i nazywa się ręką Stwórcy od strony środkowej linii, będącą linią miłosierdzia. Czyli pozostało w każdej z linii nukwy podczas katnut wyłącznie czternaście liter, tworzących sfirot Keter i Hochma każdej linii, a Bina i Tu'M każdego z nich spadli w BE'A. A przy dokonaniu powrotu te czternaście liter ratują go (człowieka) od sądu. Czyli po tym, jak nukwa opuszcza masach, znajdujący się pod Hochmą, na swoje miejsce, jak i na początku, i ponownie wznosi Binę i Tu'M do siebie, wznoszą się razem z nimi również i oni, dokonując powrotu i otrzymują mochin stanu gadlut, będący światłem miłosierdzia.

Jednak, kiedy sądzi "przyczyna nad wszystkimi przyczynami", nie ma ręki rozprzestrzenionej dlatego, żeby przyjąć tych co powracają, a odwrotnie, jak powiedziano: "I nie ma ratunku od ręki mojej". Wyjaśnienie. Wszystko to powiedziano o ciemności Imy. Jednak o ciemności pierwszego skrócenia, która skryta jest w Atiku i nazywa się "przyczyna nad wszystkimi przyczynami", powiedziano: "A nieczyści w ciemności zginą". I wtedy "nie ma ratunku od ręki mojej".

174) "Patrzcie teraz, że Ja – to Ja, i nie ma Wszechmogącego oprócz Mnie, Ja uśmiercam i ożywiam". W tym cytacie trzy razy powiedziano "Ja (אני)" i jest na początku tego słowa trzy razy litera alef i trzy litery jud w końcu słowa, dlatego że początek słowa Ja – to alef, a koniec słowa – jud. Trzy litery jud wskazują na imię Sa'G będące napełnieniem imienia AWA'Ja jud-waw-dalet hej-jud waw-alef-waw hej-jud, które liczbowym znaczeniu tworzą Sa'G (63). I są w nim trzy litery jud. A trzy litery alef wskazują na napełnienia imienia AWA'Ja z liczbą M'A (45), jud-waw-daelt hej-alef waw-alef-waw hej-alef, w liczbowym znaczeniu składającym M'A, i są w nim trzy litery alef.

Ponieważ należy jeszcze wyjaśnić powiedziane: "Patrz teraz, że Ja – to Ja", dlatego w końcu naprawienia imienia Bo'N, nukwa, ponownie stanie się jak imię Sa'G. Jak powiedziano: "Patrzcie teraz, że Ja", kiedy był włączony i otrzymał do tej pory tylko od imienia AWA'Ja z napełnieniem alef, jud-waw-dalet hej-alef waw-alef-waw hej-alef, w którym są trzy litery alef, wskazujące na Z'A. I teraz w końcu naprawienia "to Ja", z AWA'Ja w napełnieniu Sa'G, w którym są trzy litery jud, wskazujące na wyższą Imę. I na to wskazuje trzy razy powiedziane "Ja", w którym jest napełnienie dwóch liter imienia AWA'Ja. Trzy litery jud de-Sa'G i trzy litery alef de-M'A, jak powiedziano: "I będzie światło luny, jak światło słońca".

W tym cytacie są również trzy litery waw, w słowach "i ożywiam (wa-achaje)", "i Ja (wa-ani)", "i nie ma (we-ejn)", również wskazujące na te dwa imiona Sa'G, jud-waw-dalet hej-jud waw-alef-waw hej-jud, i M'A, jud-waw-dalet hej-alef waw-alef-waw hej-alef, w każdej z których są trzy litery waw. Waw wskazuje na Z'A, i to uczy tego, że i on włączony w te wzniesienia, które symbolizowane są przez te dwa imiona. Jednak on wznosi się w imię AWA'Ja z napełnieniem A'B, jud-waw-dalet hej-jud waw-jud-waw hej-jud, będące właściwością wyższego Aba.

175) Cytat: "Patrzcież teraz, że Ja – to Ja, (dosłownie Ja – On)" wskazuje na Stwórcę i na Szchinę, Z'A i jego nukwę. I Ja – jest to Szchina, On – jest to Stwórca, który nazywa się imieniem waw-hej-waw. I w przyszłości w końcu naprawienia, powie nukwa: "Patrzcie, że Ja i imię waw-hej-waw – jest to jedna całość". Jak powiedziano: "I będzie światło luny, jak światło słońca" – czyli nukwa będzie równa Z'A.

"I nie ma Wszechmogącego, oprócz mnie" – mówi się "o innych bóstwach", Sam i wąż. Dlatego że otworzy się wtedy, że Sam i wąż nigdy nie rozłączali Stwórcy i Szchiny. Jak powiedziano: "Według słowa dwóch świadków będzie oddany śmierci martwy" – jest to Sam, który od pierwszych dni swoich jest martwy, i był on wyłącznie niewolnikiem, przyspieszający wykup naszej duszy.

I to oznacza: "Ja uśmiercam i ożywiam", czyli "Ja uśmiercam" za pomocą mojej Szchiny tego, kto jest winien, i "Ja ożywiam" za pomocą mojej Szchiny tego, kto jest godzien. Czyli otworzy się sterowanie Stwórcy, od samego jego początku, natychmiast w całym świecie. Wtedy powiedziano: "Znikną grzesznicy z całej ziemi, i nieczystych nie będzie więcej" – czyli w porównaniu do tego, co przedstawia się nam w ciągu sześciu tysięcy lat, że jest sterowanie, które przeciwstawia się świętości, i to – Sam i wąż. Jak powiedziano: "Kiedy panował człowiek nad człowiekiem na zło jemu". To wtedy otworzy się jawnie wszystkim, że "Ja uśmiercam", za pomocą mojej Szchiny, "i ożywiam" za pomocą mojej Szchiny, "i nie ma nikogo oprócz Niego".

Powiedziane: "i nie ma ratunku od ręki mojej" – jest to czternaście liter imienia AWA'Ja, cztery litery, które są w prostym imieniu AWA'Ja, i dziesięć liter, które są w AWA'Ja z napełnieniem alef, jud-waw-dalet hej-alef waw-alef-waw hej-alef, i czternaście liter kaf-waw-zajin-waw-bet-mem-waw-kaf-samech-zajin-kaf-waw-zajin-waw, czyli trzy linie, które nazywane są "trzy ręce (jadajim)", dlatego że jest w każdej linii czternaście liter imienia. W prawej linii czternaście liter, AWA'Ja-Elokejnu-AWA'Ja, w lewej linii – czternaście liter, w środkowej linii – czternaście liter, od prostej AWA'Ja i AWA'Ja z napełnieniem.

Te imiona "AWA'Ja-Elokejnu-AWA'Ja" i KoZo BaMoKSaZ KoZo (כוזו במוכסז כוזו), są to dwie linie wychodzące od Hochmy i szuruk, i jest to Ga'R. Jednak środkowa linia, wychodząca od chirik, jest to Wa'K bez rosz, który wychodzi na masach stadium alef, i na nie wskazuje imię z czternastu liter, proste imię AWA'Ja i imię AWA'Ja z napełnieniem, wskazujące na Keter i Hochmę kelim, i ruach i nefesz świateł. I są nieobecne Bina i Tu'M kelim, przedstawiające sobą dwadzieścia osiem liter napełnienia samego napełnienia imienia AWA'Ja, jud-waw-dalet-waw-alef-waw-dalet-lamed-taw-hej-alef-alef-lamed-pej-waw-alef-waw-alef-lamed-pej-waw-alef-waw-hej-alef-alef-lamed-pej.

Dlatego że napełnienie z napełnieniem jud – jest to jud-waw-dalet-waw-alef-waw-dalet-lamed-taw, a napełnienie z napełnieniem hej – jest to hej-alef-alef-lamed-pej. A napełnienie z napełnieniem waw – jest to waw-alef-waw-alef-lamed-pej-waw-alef-waw, a niższa hej – jest to hej-alef-alef-lamed-pej. Jak powiedziano: "To ręka na tronie Stwórcy, że wojna u Stwórcy przeciwko Amelekowi z pokolenia na pokolenie". Dlatego że w środkowej linii jest tylko czternaście liter, i dlatego tam jest tylko jud-hej i brakuje waw-hej, i to – dwadzieścia osiem liter napełnienia samego napełnienia. I wszystko to dlatego, że wojna u Stwórcy przeciwko Amelekowi. I o tym modlił się Mosze: "Niechże teraz powiększy się siła Stwórcy", czyli żeby przyciągnąć dwadzieścia osiem liter do czternastu liter, i wtedy imię AWA'Ja stanie się pełnym, w dziesięć sfirot kelim i NaRaNHa'J świateł.

"I nie ma ratunku od ręki mojej" – jest to czternaście liter imienia AWA'Ja wskazujące na dwie ręce: czternaście liter, które są w środkowej linii, której brakuje Ga'R, i dlatego ona karze grzeszników, i czternaście liter w lewej linii KoZo BaMoKSaZ KoZo (כוזו במוכסז כוזו), również będącymi właściwością sądu, i ona karze grzeszników. I oni otwierają pełną jedność. A w przyszłości zobaczą wszyscy, że "nie ma ratunku od ręki mojej", dlatego że oni doprowadzili do ukończenia naprawienia.

I wszystko jest prawdą – jak pierwsze wyjaśnienie, tak i drugie, jak również to, co powiedzieli przyjaciele w wyjaśnieniu wyżej powiedzianego. Jednak z góry powiedziano, że wyższa przyczyna, przyczyna nad wszystkimi przyczynami, która powiedziała: "Ja – to Ja", jest to Atik świata Acilut w stanie, kiedy otworzy się ziwug ukrytej Malchut, jak "osnowa kąta". I ta tajemnica nie przekazuje się wszystkim mędrcom i prorokom, czyli jest dana wyłącznie wybranym pośród nich.

176) Wiele przyczyn, czyli poziomów, które są ukryte i nie są poznane, lecz one obłaczają się i składają się ze sfirot i te sfirot są budowami (merkawot) dla nich. Podobnie do tego jak rydwan (merkawa) otwiera obecność jeźdźca w nim, tak samo sfirot otwierają poziomy, które obłóczone w nie.

Poziomy znajdują się wychodząc jeden z drugiego, drogą przyczyny i skutku, i każdy niższy wprowadzony w działanie wyższym w stosunku do niego poziomem, i istnieje dzięki niemu. Są przyczyny, które ukryte od niższych, i są to trzy pierwsze parcufim, A'A i Aw'I. Ponieważ początek otwarcia odbywa się zaczynając od parcufa ISZSu'T i dalej. A o tych trzech pierwszych powiedziano: "Wiele przyczyn, czyli poziomów, które ukryte i niepoznane". Jednak one obłaczają się w sfirot, i to ISZSu'T i Zo'N, które stają się budową (merkawa) w stosunku do nich. I one otwierają się w nich, podobnie do tego jak jeździec otwiera się tylko w swoim rydwanie. Trzy pierwsze poziomy ukryte są od myśli ludzi. Jak powiedziano: "Nad wyższym znajduje się straż, a nad nimi – ci, którzy wyżej nich" – jedne światła czystością swoją przewyższają innych, i każdy, kto znajduje się wyżej innego, czystością swoją przewyższa go. I ci którzy otrzymują, są ciemniejsi od innych, co znajdują się nad nimi, i od których oni otrzymują. Inaczej mówiąc, znajdujący się poniżej innego jest ciemniejszy od niego. I chociaż on w stosunku do niższych uważa się czystym światłem, w stosunku do wyższego on uważa się podobnie ciemności. Dlatego że poziomy podczas pogrubienia maleją jeden w stosunku do drugiego. I nie ma światła, które mogłoby przeciwstawić się przyczynie przyczyn, ponieważ wszystkie światła wydają się jako ciemne i zgaszone w stosunku do nich.

Stworzymy człowieka

177) "Stworzymy człowieka według obrazu i podobieństwa naszego". Przyjaciele wyjaśnili, że tu mówi się o aniołach stróżach, którzy zwrócili się z tymi słowami do Stwórcy. Zapytał ich rabi Szimon: "Jeżeli te anioły wiedzą, co odbędzie się w rzeczywistości i w przyszłości, wiedzieli o przyszłym grzechu człowieka, dlaczego oni chcieli stworzyć człowieka, przecież powiedzieli: "stworzymy człowieka"?

178) Co więcej, aniołowie Aza i Azazel występowali przeciwko stworzeniu człowieka. Przecież, kiedy Szchina powiedziała do Stwórcy: "stworzymy człowieka", oni zaprzeczyli: "Kim jest człowiek, żebyś Ty wyznawał go?" – po co Tobie stworzyć człowieka, przecież wiadomo Tobie, że zgrzeszy on przed Tobą z żoną swoją, która nazywa się ciemność? Dlatego że światło – jest to zachar (męska część), a ciemność – jest to nukwa (żeńska część), i pochodząca od lewej linii, która nazywa się ciemność stworzenia.

Po stanie gadlut Zo'N, który oni osiągnęli w pierwsze sześć dni tworzenia, wznosząc się i obłaczając się w wyższe Aw'I, i wtedy Zo'N uczynili Adama Riszon (dosłownie pierwszego człowieka). I on był tworzony w następującej kolejności – na początku w stanie katnut, a następnie w stanie gadlut. W ten sam sposób, jak było objawione wszystko w początku stworzenia. Na skutek wypowiedzi: "i zjawi się światło", "i zjawi się nieboskłon", "i zjawią się światła" odbyły się skrócenia, które doprowadziły do stanu katnut, a z wypowiedziami: "i zjawiło się światło", "i stworzył Wszechmogący (Elohim) nieboskłon", "i stworzył Wszechmogący (Elohim) dwa światła" oni wyszli w swoim stanie gadlut, zawracając litery ELE. I w ten sposób tu, na skutek wypowiedzi: "stworzymy człowieka" odbyło się skrócenie, kiedy nukwa opuściła swoje litery ELE w światy BE'A, i zmniejszyła się nukwa na skutek tego do stanu Wa'K bez rosz. A razem z nią wszyscy, co do jednego, anioły, będące wojskami jej. A z wypowiedzią: "I stworzył Elohim człowieka" wyszedł stan gadlut.

Powiedzieli przyjaciele: "Zawołał On ku sobie grupę wyższych aniołów według ich rang, ustawiając ich przed sobą, i powiedział im: "Ja chcę stworzyć człowieka". To oznacza, że Zo'N zmniejszyły się do stanu Wa'K, i razem z nimi wszystkie wyższe anioły, w tym czasie, kiedy On chciał stworzyć człowieka. I oni wskazali na to poprzez słowa: "sadzając ich przed sobą". Dlatego że znajdując się w stanie siedząc oznacza zmniejszenie wielkości poziomu. Ponieważ poziom osiąga doskonałość tylko wyłącznie znajdując się w stanie stojąc. Lecz w stanie siedząc poziom skraca się. Czyli wszystkie anioły zmniejszyły się do stanu Wa'K bez rosz. Dlatego zaniepokoiły się wszystkie anioły próbując wyjaśnić: "W czym godność tego człowieka, ze względu na stworzenie którego Ty zmniejszyłeś nas?". Odpowiedział On im: "Człowiek, który stworzony według obrazu naszego, osiągnie mądrość, przewyższającą waszą mądrość". To oznacza, że po tym, jak Zo'N zawrócą litery ELE na swój poziom, wzniosą się razem z nimi również i światy BE'A w Acilut, i człowiek osiągnie NaRa'N świata Acilut, który nieporównywalnie wyżej właściwości aniołów. I wtedy wszystkie anioły dzięki niemu wzniosą się w Acilut, jak w rzeczywistości odbyło się w szóstym dniu przed grzechem. Jak tylko usłyszeli to aniołowie, natychmiast zgodzili się na stworzenie go.

Dlatego powiedzieli przyjaciele, że aniołowie zgadzając się, sami wypowiedzieli słowa "stworzymy człowieka" w tej wypowiedzi, ponieważ Stwórca powiedział im, że za Jego pomocą wszyscy oni osiągną wzniesienie w świat Acilut. I o to zapytał ich rabi Szimon: "Jeżeli ci aniołowie widzą, co odbędzie się w przyszłości, i wiedzą o przyszłym grzechu człowieka, i o stracie poprzez nich wszystkich mochin Acilut, jego upadku ponownie w BE'A, a razem z nimi i wszystkich aniołów, to dlaczego oni chcieli stworzyć człowieka, przecież oni stracą więcej swego tymczasowego wygranego?".

"Co więcej, aniołowie Aza i Azazel występowali przeciwko stworzeniu człowieka. Czyli aniołowie wiedzieli, że będą wprowadzeni w grzech, przecież Aza i Azazel natychmiast wystąpili przeciwko, mówiąc o tym, że zgrzeszy człowiek, lecz bez względu na to wszyscy aniołowie zgodzili się?". "W tym czasie powiedziała im Szchina: "Z tego powodu, że wy występowaliście przeciwko niemu, wam należy być zrzuconymi". Jak powiedziano: "I zobaczyli aniołowie Wszechmogącego córki ludzkie, że ładne one, i brali ich sobie za żony według swojego uznania", i wtedy Szchina zrzuciła ich z wysokości i ich świętości.

Dlaczego występowali przeciwko i nie zgadzali się Aza i Azazel na stworzenie człowieka, jak to uczynili wszyscy wyżsi aniołowie? Wszystkie mochin stanu gadlut, wychodzące w ciągu sześciu tysięcy lat, nie należą do właściwości Ga'R de-A'B, a tylko do właściwości Wa'K de-A'B. I należy wiedzieć, że aniołowie Aza i Azazel powstają od achoraim (odwrotnej strony) wewnętrznych Aw'I, które działały w świecie Nekudim i mają odniesienie do właściwości Ga'R de-A'B, i oni ukryli się i nie otwierają się w ciągu sześciu tysięcy lat. W ten sposób widzimy, że odpowiedź dana poprzez Stwórcę wszystkim wyższym aniołom, że człowiek który stworzony według obrazu naszego osiągnie mądrość, przewyższającą waszą mądrość, i ze względu na to wszyscy oni byli zgodni na skrócenie podczas wypowiedzi: "stworzymy człowieka", jest odpowiedzią zupełnie niewystarczającą dla Azy i Azazela. Ponieważ oni mają odniesienie do właściwości Ga'R de-A'B, wszystkie wielkie mochin A'R, i nawet mochin, otrzymane przed samym grzechem, nie mają odniesienia do ich własnych właściwości, gdyż wszyscy oni mają odniesienie wyłącznie do właściwości Wa'K de-A'B. W takim wypadku oni nic nie wygrywają od stworzenia człowieka. Dlatego oni odsunęli się od wszystkich aniołów i występowali przeciwko stworzeniu człowieka. Gdyż nie chcieli skracać się z powodu stworzenia jego.

I sprzeciwienie jeszcze bardziej zwiększyło się po jego grzechu. Po tym jak Stwórca stworzył Adama i on zgrzeszył, zjawili się Aza i Azazel, zwracając się do Stwórcy: "Zobowiązani jesteśmy powiedzieć Tobie, że poprzez Ciebie stworzony człowiek zgrzeszył przed Tobą". I na skutek ich skargi, Adam zatrzymał się w dokonaniu powrotu. Dlatego powiedziano: "Z tego powodu, że wystąpiliście przeciwko niemu, wam będzie należało być zrzuconymi", ponieważ z powodu ich donosu, Adam był pozbawiony możliwości natychmiast po grzechu dokonać powrotu, i wyszły córki Adama nienaprawionymi, i Aza i Azazel będą zmuszeni w końcu końców podążać za nimi.

179) Powiedzieli jemu przyjaciele: "Rabi! Przecież w końcu Aza i Azazel byli szczerzy w swych słowach" – czyli Szchina powinna była odpowiedzieć im ze zrozumieniem na ich obwinienie, dlatego że w rzeczywistości Adam powinien był zgrzeszyć z powodu nukwy, jak i powiedzieli Aza i Azazel. I dlatego powiedziano: "Żona, którą dałeś mi, dała mi od tego drzewa i zjadłem".

Odpowiedział on im: "Szchina powiedziała tak: "Wy Aza i Azazel wysłani, żeby obwiniać przede mną więcej, niż wszystkie wyższe wojska. Jeżeli wy w swoich działaniach bylibyście lepsi od człowieka, mielibyście rację, występując przeciwko niemu. Jednak człowiek zgrzeszy w przyszłości tylko z jedną kobietą. A wy z wieloma. W ten sposób wasze grzechy są powielone i większe od grzechów ludzkich, jak powiedziano: "I zobaczyli aniołowie Wszechmogącego córki ludzkie, że dobre one" – nie powiedziano "córkę ludzką", a "córki ludzkie", czyli wiele córek. I oprócz tego, to że człowiek zgrzeszył – przecież ja przygotowałam powrót dla niego, żeby naprawić to, w czym on zgrzeszył. Dlatego że powrót był wcześniej niż świat, jednak aniołom powrót w żaden sposób nie pomoże".

Dwie odpowiedzi dała im Szchina:

"W ogóle nie wam występować przeciwko, dlatego że jesteście gorsi od Adama".

"Jeżeli zgrzeszy człowiek, to ja już zawczasu przygotowałam dla niego naprawienie powrotu, i on naprawi wszystko w czym zgrzeszył".

180) Powiedzieli im przyjaciele: "W takim wypadku, po co to wszystko?". Innymi słowy, jeżeli całe wyjaśnienie stworzenia człowieka polega na tym, żeby on mógł dokonać powrotu i naprawić wszystko zepsute poprzez niego, to po co to wszystko potrzebne? Lepiej byłoby nie stwarzać ciemności w nukwie i człowiek nie byłby wciągnięty w grzech od samego początku?

Odpowiedział rabi Szimon przyjaciołom: "Jeżeliby nie było tak, że Stwórca stworzył dobry początek i zły początek, światło i ciemność, to nie byłoby przykazań i naruszenia u Adama świata Brija. Jednak człowiek stworzony z nich obu, ze światła i z ciemności. Dlatego powiedziano w Torze: "Patrz, dałem Ja tobie dziś życie i dobro, śmierć i zło". Czyli, dlatego u człowieka jest przykazanie i naruszenie, i przygotowana jest dla niego możliwość wyboru, żeby wybrać pomiędzy dobrem a złem.

Zapytali jego: "Po co to wszystko? Czyżby nie byłoby lepiej nie tworzyć ciemności, i nigdy nie byłoby u człowieka żadnej kary, i żadnego wynagrodzenia – w porównaniu do tego, że stworzony i zgrzeszył, i wywołał wszystkie zepsucia swoim grzechem?".

181) Odpowiedział on: "Wyjaśnia się, że niezbędnym było jego stworzyć we właściwości światła i ciemności, ponieważ Tora stworzona jest dla człowieka, i powiedziano o niej, że ona jest karą dla grzeszników i wynagrodzeniem dla sprawiedliwych, a wynagrodzenie i kara możliwe są tylko dla Adama świata Brija, który składa się ze światła i ciemności, jak powiedziano: "Nie pustą stworzył on ją, lecz stworzył on ją, żeby zasiedlić". To oznacza, że świat stworzony nie dlatego, żeby przebywać w pustkowiu, czyli być ciemnością dla grzeszników, "lecz stworzył on ją (ziemię), żeby zasiedlić" – czyli dać dobre wynagrodzenie sprawiedliwym.

I tym wynagrodzeniem jest poznanie Tory, jak powiedziano: "ponieważ napełni się ziemia wiedzą Stwórcy", dlatego że Tora i Stwórca są jednością. A jeżeliby człowiek nie był stworzony we właściwości światła i ciemności, dzięki którym jest możliwość wyboru pomiędzy dobrem i złem, i jest pojęcie wynagrodzenia i kary, to nie byłoby możliwości otworzyć dobrego wynagrodzenia dla sprawiedliwych, które jest otrzymywane w postaci Tory, stworzonej dla niego".

Powiedzieli przyjaciele: "Bezwzględnie, że usłyszeliśmy teraz to, czego nie usłyszeliśmy do dnia dzisiejszego, i teraz zrozumiałym jest, że nie tworzy Stwórca tego, w czym nie ma potrzeby".

182) I oprócz tego, Tora świata Brija, w której jest światło i ciemność, wynagrodzenie i kara, jest obłóczeniem Szchiny, i jeżeliby człowiekowi nie należałoby być stworzonym, to Szchina byłaby bez obłóczenia, jak nędzarz, u którego nie ma ubrania. Dlatego każdy, kto grzeszy, podobnie zdejmuje obłóczenie ze Szchiny, i jest to karą człowieka, który zgrzeszył.

183) A każdy kto wykonuje przykazania Tory, on tak jakby obłacza Szchinę w obłóczenie jej, i dlatego mówi o nim cytat, powiedziany o Talicie i Cicicie: "Ponieważ ona – obłóczenie jego, ona – ubranie ciała jego, w czym będzie znajdować się?" – to wskazuje na wygnanie, kiedy na skutek grzechu Israela, zdjęła Szchina obłóczenie swoje, i powiedziano o niej: "w czym będzie znajdować się?".

Dlatego że ciemność świata Brija – jest to ciemność Imy, czyli siedmiu niższych sfirot Biny, obłaczających A'A od jego chaze do tabura, i one nazywane są "niższe Aw'I", i powiedziano wyżej, że u wyższej Imy była jedna nazwa, równa liczbowemu znaczeniu, pej-waw (86), imienia Elohim, i w tej nazwie są światło i ciemność. Z powodu tej ciemności w nazwie powiedział Aba, że Adam świata Brija powinien w przyszłości zgrzeszyć. Adam świata Brija – jest to światło wyższego obłóczenia.

Ciemność świata Brija, która wprowadza w grzech Adama świata Brija – jest to nazwa wyższej Imy, a ciemność Imy jest obłóczeniem na wyższe światło, gdyż ta ciemność powstała na skutek wzniesienia skróconej Malchut w miejsce Biny, w Imę, i opuściły się litery ELE, Bina i Tu'M Imy, w miejsce nukwy. I również Bina i Tu'M nukwy opuściły się w NaRa'N ludzi, i wtedy pozostaje Ima z literami MI imienia Elohim, Keterem i Hochmą de-kelim i Wa'K bez rosz świateł. I również nukwa stała się ciemną, w stanie Wa'K bez rosz. I jest to ciemność, która była stworzona w tej nazwie Imy.

Jednak Ima uczyniła to specjalnie. Dlatego że za pomocą wzniesienia Ma'N, na skutek zajęcia się Torą i dobrych uczynków niższych, Ima zawraca następnie swoje litery ELE, i dopełnia w niej imię Elohim. I również nukwa, która obłaczała litery ELE, wznosi się razem z nimi w Imę i powraca swoje litery ELE, i w niej również dopełnia się imię Elohim. I wtedy wznoszą się również NaRa'N ludzi razem z literami ELE nukwy, w miejsce Imy, i otrzymują tam mochin, które otwierają się w Imie.

Dlatego uważają się te litery ELE wyższym obłóczeniem, gdyż one wznoszą się z miejsca niższego do wyższego i ponownie obłaczają się na wyższego, tak samo, jak było to do ich upadku na miejsce niższego. Dlatego mochin, który niższy otrzymuje podczas swojego wzniesienia razem z nimi do wyższego, nazywane są światłem obłóczenia wyższego, gdyż on otrzymuje światło poprzez te litery ELE, które ponownie stały się obłóczeniem dla wyższego.

Powiedziano wyżej, że ludzie nie mogą otrzymać wyższego światła w sposób inny jak tylko poprzez obłóczenia. I powiedziano, że Adamowi świata Brija należy zgrzeszyć, gdyż on jest światłem obłóczenia wyższego – przecież jeżeli niżsi psują swoje czyny, to zaprzestaje wyższy ziwug, i litery ELE de-Zo'N ponownie spadają w BE'A, w miejsce klipot. I tak samo litery ELE Imy spadają w miejsce Zo'N, i ponownie następuje ciemność w wyższych, gdyż oni powracają w stan Wa'K bez rosz. W ten sposób, człowiek wywołuje skrócenie i wadę w Adamie świata Brija, gdyż on otrzymuje światło obłóczenia wyższego, a na skutek grzechu tego obłóczenia, to obłóczenie, czyli litery ELE, ponownie wpadają w klipot.

Tora świata Brija – jest to obłóczenie Szchiny, dlatego że Tora i dobre uczynki, którymi zajmuje się Adam świata Brija, wywołuje wzniesienie liter ELE Szchiny z BE'A w Acilut, i one stają się jej obłóczeniem. I również Ima powraca swoje litery ELE razem z nukwą i wznosi je na swoje miejsce, i wtedy nukwa otrzymuje wielkie mochin, otwierające się w miejscu Imy. W ten sposób Tora świata Brija staje się obłóczeniem Szchiny.

I powiedziano, że powrót przygotowany jest dla stworzenia świata, ponieważ świat powinien był być stworzony w ciemności świata Brija. Czyli dlatego żeby opuścić litery ELE z poziomu, co wywołuje ciemność w świecie, i z powodu tej ciemności Adam dokonuje grzechu, i przygotowany jest dla niego powrót, kiedy to za pomocą tego powrotu on zawraca litery ELE, i światło, będące celem stworzenia, przychodzi w światy.

Jeżeliby nie był stworzony człowiek i nie odbyło się wzniesienie liter ELE z BE'A w Acilut, to Szchina przebywałaby bez obłóczenia, podobnie do nędzarza, czyli bez wielkich mochin Imy. Dlatego że z powodu wzniesienia jej liter ELE z BE'A, ona może wznieść się do Imy razem z literami ELE Imy, i otrzymać od niej mochin. I jeżeliby nie był stworzony Adam, nie byłoby u nukwy mochin, i ona byłaby podobna do nędzarza. Przecież wszystkie obłóczenia nukwy ona otrzymuje wyłącznie dzięki ciemności Imy, i to – ciemność świata Brija.

Ciemność – jest to czarne światło w Torze, atrament w jej literach. Światło – jest to biały kolor w Torze, pergamin, na którym napisane są litery. I kiedy światło obłacza się w ciemność, powiedziano o Torze: "atrament ja, lecz piękna", a kiedy światło odchodzi stąd, czyli biały kolor w Torze, to mówi Tora: "nie patrzcie, że ciemna jestem".

Wyjaśnienie. Z'A nazywa się Torą, jego mochin – światłem Tory, jest to biały kolor w niej. I obłóczenie mochin, będące ciemnością Imy, czyli litery ELE Imy, jest to czarny kolor Tory. I w tym czasie, kiedy mochin Imy obłóczone są w ciemność, czyli w litery ELE w niej, to mówi Z'A: "czarna ja, lecz piękna" – dlatego że te obłóczenia są przyczyną wszystkich jego mochin. Jednak, kiedy odchodzi światło z tych obłóczeń, i obłóczenia ponownie upadają z poziomu Imy, to również obłóczenie Zo'N, ich litery ELE, ponownie padają w BE'A, więc mówi Z'A, czyli Tora: "nie patrzcie, że czarna ja", dlatego że klipot utrzymują się wtedy w jego czarnym kolorze, gdyż on znajduje się w BE'A i jest opróżniony od światła.

Stał się godny – staje się ona dla niego eliksirem życia, dlatego że wszystkie jego mochin, zajmującego się Torą, schodzą do niego w czarnym kolorze Tory, i czarny kolor staje się obłóczeniem na biały. Nie stał się godny – staje się ona dla niego śmiertelnym jadem, gdyż mochin wtedy odchodzą ze swoich obłóczeń, i te obłóczenia padają w klipot, stając się dla niego śmiertelnym jadem.

Modlitwa żebraka

184) Jeżeli modlitwa jest niedoskonała, ile aniołów niszczycieli prześladuje ją, jak powiedziano: "Wszyscy niszczyciele dognali ją". I dlatego wypowiadają modlitwę: "A on, miłosierny, wybaczy grzechy i nie niszczy, wielokrotnie likwiduje gniew swój i nie budzi całej złości swojej", która skierowana przeciwko czterem klipot:

Wybacza grzech – przeciwko Samaelowi, wężowi.

Nie niszczy – przeciwko klipie, która nazywa się niszczyciel.

Wielokrotnie likwiduje gniew swój – przeciwko klipie, która nazywa się gniew.

I nie budzi całej złości swojej – przeciwko klipie, która nazywa się złość.

Prosimy o to, żeby cztery te klipy nie prześladowały tej modlitwy. I wielu aniołów niszczycieli powiązanych jest z tymi czterema klipot. To jest siedem panujących, i siedemdziesiąt zależą od nich. I te siedemdziesiąt panujących wypowiadają obwinienia na każdym z nieboskłonów, kiedy modlitwa przechodzi przez niego, i wtedy powiązują z nimi siedemdziesiąt tysięcy dziesiątków tysięcy aniołów niszczycieli.

185) A jeżeli modlitwa schodzi w doskonałości, kiedy ona wypowiada się z talitem przykazania i z tfilinem, to powiedziano o nich: "I zobaczą wszystkie narody ziemi, że imię Stwórcy napisane nad tobą". Imię Stwórcy – jest to tfilin na głowę. I każdy kto widzi imię AWA'Ja na głowie przy wzniesieniu modlitwy, będącej imieniem ADNI, natychmiast ucieka. Jak powiedziano: "Upadnie po lewej od ciebie tysiąc i dziesięć tysięcy po prawej".

186) I ponieważ widział Jakow, przebywając w duchu świętości, ograniczenia, które będą w ostatnim wygnaniu w końcu dni, powiedziano o nim: "I przestraszył się Jakow bardzo, i ciężko stało mu". I podzielił on święty naród na wygnaniu według trzech oznak, jak powiedziano: "I ustawił on niewolnice i dzieci jako pierwszych" – czyli na początku, w wygnaniu z raju, "a Leę i jej dzieci z tyłu, i Rachel z Josefem z tyłu".

Wyjaśnienie. Trzy właściwości są rozróżniane w parcufie nukwy de-Z'A:

Jej HaBa'D HaGa'T od chaze i wyżej, i jest to Lea.

Jej TaNH'I od chaze i niżej, i jest to Rachel.

Jej Malchut, i jest to właściwość "niewolnicy".

Dlatego że Malchut nukwy nazywa się "końcem dni", czyli ukończeniem sfirot, gdyż sfirot nazywane są dniami. I dlatego żeby naprawić ją, Israel cierpią na wygnaniu.

I tak samo synowie Israela są podzieleni na te trzy właściwości, które są w nukwie. Synowie Lei, synowie Rachel i synowie niewolnic. "I ustawił on niewolnice i ich dzieci jako pierwszych" – ponieważ oni są pierwszymi w wygnaniu, dlatego że w nich – głównie utrzymują się klipot, ponieważ oni mają odniesienie do właściwości Malchut de-malchut. Jednak dwie pierwsze właściwości, synowie Lei i synowie Rachel, sami w sobie są naprawieni, nie cierpią z powodu wady w trzeciej właściwości, w Malchut de-malchut, gdyż wszystkie trzy właściwości są dziesięcioma sfirot jednego parcufa.

I te trzy właściwości są równe NaRa'N. Dlatego że synowie niewolnic są właściwością nefesz. A synowie Lei jest to HaBa'D HaGa'T de-kelim z nefesz-ruach świateł, będące właściwością ruach. I synowie Rachel w tej mierze w jakiej oni dopełniają dziesięć sfirot w kelim TaNH'I, od chaze i niżej, są właściwością neszama.

I ponieważ następnie on widział ich biedność i ograniczenia, on wypowiedział w modlitwie za nich: "I powrócę spokojem w dom ojca mojego" – czyli, że oni staną się godni zbawienia i przyjścia w świątynię. I on modlił się o nich, żeby Stwórca dał im "chleb dla jedzenia i ubrania dla obłóczenia", żeby nie wzmocniły się nad nimi klipot, celem – przerwać ich naprawienie.

187) I mówiąc o tym wygnaniu, powiedział dalej do Szchiny: "Naród głodny i zmęczony, i zmęczony pragnieniem w pustyni" – ponieważ on widział ją wysuszoną i bezwodną, on uczestniczył w cierpieniach Szchiny. I chociaż właściwość samego Dawida ma odniesienie do miejsca powyżej chaze, ponieważ on ma odniesienie do potomstwa Lei, a pojęcie wygnania ma odniesienie do Malchut de-malchut, umieszczonej poniżej chaze, czyli chociaż ona i nie ma odniesienia do jego właściwości, on jednak uczestniczył w cierpieniach jej i modlił się za nią.

Po tym jak on widział Israel, dokonujących powrót w radości, on ustawił dziesięć rodzajów psalmów, i w ostatnim z nich wypowiedział: "Modlitwa Dawida. Skłoń, Wszechmogący, ucho swoje, odpowiedz mi, ponieważ biedny ja i nieszczęśliwy". On widział, że wszystkie modlitwy, które były poparte poprzez melodię, były zatrzymane i nie mogły powstać przed Królem, i nie wchodziły do Niego do tej pory, aż nie weszła modlitwa biednego. I dlatego on ustawił modlitwę biednego przed resztą modlitw.

Wyjaśnienie. Po tym jak Israel dokonali powrotu i wznieśli Ma'N dzięki uczeniu się Tory i dobrym uczynkom, i zawrócili Zo'N w stan panim be-panim, gdyż dopełniła się budowa parcufa nukwy, i wtedy ustawił Dawid dziesięć rodzajów psalmów, które odpowiadają dziecięciu sfirot nukwy.

Mówi się, że ma się na uwadze trzy właściwości w dziesięciu sfirot parcufa nukwy: Lea, Rachel i niewolnice. I w ciągu sześciu tysięcy lat tylko Lea i Rachel będące właściwością dziewięciu pierwszych jej sfirot, mogą naprawić się w całości. Jednak właściwość niewolnicy, czyli jej Malchut, może być naprawiona w całej swojej pełni tylko w końcu naprawienia. I dlatego nazywa się ta Malchut "końcem dni". W ten sposób tylko dziewięć rodzajów psalmów, które odpowiadają Lei i Rachel, on ustawił w należytej doskonałości, jednak dziesiąty rodzaj, odpowiadający Malchut, Dawid nie mógł ustawić godnie dla niej.

W końcu powiedział: "Modlitwa Dawida; gdyż biedny ja i nieszczęśliwy". Dlatego że w końcu ich wszystkich, zgodnie z Malchut, on nie mógł naprawić jej i wypowiedzieć psalmy razem z melodią jak i należy, i dlatego wypowiedział modlitwę bez melodii i powiedział, że w tym on jest nieszczęśliwy i biedny. I nie może przyciągnąć do niej żadnego napełnienia. I to dlatego, że jej będzie należało być naprawioną wyłącznie w końcu naprawienia, lecz nie wcześniej.

Lecz razem z tym, jest u niej naprawienie w niewielkiej mierze, również w ciągu sześciu tysięcy lat do końcowego naprawienia, dzięki obłóczeniu w przykazania. Lecz zanim ta ostatnia właściwość otrzyma jako pierwsza to naprawienie, nie odbędzie się również żadne naprawienie i w dziewięciu pierwszych sfirot Malchut. I on wiedział, że doskonałe modlitwy idą pod dźwięk melodii, czyli dziewięć rodzajów psalmów, odpowiadające dwóm pierwszym właściwościom nukwy, Lei i Rachel, które są godne otrzymać wszystkie naprawienia również w ciągu sześciu tysięcy lat, razem z tym zatrzymują się i nie mogą wejść, powstać przed Królem, i nie będą mogły wejść, żeby otrzymać swoje naprawienie, do tej pory, dopóki trzecia ostania właściwość, jej Malchut, która nazywa się modlitwą biednego, nie wejdzie na początku, żeby otrzymać jako pierwsza swoje naprawienie w obłóczeniu przykazań.

I powiedziano: "modlitwa dla biednego, kiedy osłabnie", dlatego że biedny osłabia i zatrzymuje wszystkie poprzednie modlitwy do tej pory, dopóki nie wejdzie jego modlitwa, modlitwa biednego. Osłabnie – oznacza zatrzyma, jak powiedziano: "słabe – Lawanowi". I dlatego on ustawił modlitwę biednego jako pierwszą w stosunku do reszty modlitw. Dlatego powiedziano: "modlitwa biednego, kiedy osłabnie" – ponieważ on powinien wejść jako pierwszy, on osłabia innych.

188) Modlitwa biednego – jest to wieczorna modlitwa, czyli nukwa w tym czasie jest w swojej własnej władzy, ponieważ wtedy znajduje się bez męża. I ponieważ jest bez męża, ona biedna i wyschnięta, bez napełnienia, i znajduje się pod władzą każdego człowieka, czyli każdy podporządkuje ją swoimi drogami i działaniami. I to – nasienie Jakowa, kiedy oni znajdują się pod władzą wszystkich narodów świata, i wszystkie narody podporządkowują ich swojej władzy. I to podobne do wieczornej modlitwy, czyli tak samo jak nukwa w stanie modlitwy wieczornej znajduje się podporządkowana każdemu człowiekowi, tak samo i nasienie Jakowa znajduje się na wygnaniu pod władzą narodów świata.

I są trzy modlitwy: poranna (szacharit), południowa (mincha) i wieczorna (arawit). Pierwsze dwie modlitwy naprawiają dwie pierwsze właściwości nukwy, czyli dziewięć jej pierwszych sfirot, które mogą otrzymać swoje naprawienia, i dlatego one są przykazaniem, a wieczorna modlitwa arawit – wolne działanie, ponieważ ona jest naprawieniem trzeciej właściwości nukwy, jej Malchut, która nie może naprawić się w ciągu sześciu tysięcy lat. Dlatego uważa się, że ona – w swojej własnej władzy, bez męża, dlatego że nie ma u niej ziwuga połączenia z mężem jej do końca naprawienia.

189) A modlitwa w sobotę – jest to jałmużna dla biednego, jak powiedzieli mędrcy: "słońce w sobotę – miłość dla biednych". Z'A nazywa się słońcem, i w sobotę on dokonuje ziwug z nukwą panim be-panim, tak samo jak wyższe Aw'I. I wtedy trzecia właściwość nukwy, czyli jej Malchut, również otrzymuje napełnienie. Jednak nie dlatego, że ona staje się doskonałą w swojej własnej właściwości, ponieważ ona nie otrzymuje doskonałości do końca naprawienia, i tylko dzięki doskonałym światłom wyższych Aw'I, które świecą w sobotę, przychodzi nasłodzenie również i do trzeciej właściwości, chociaż jeszcze nie jest ona godna.

Dlatego napełnienie, które ona otrzymuje, nazywa się "miłość", i to wskazuje na to, że sama w sobie ona nie jest godna napełnienia, lecz otrzymuje pokarm od innych. I to oznaczają słowa: "słońce w sobotę – miłość dla biednych". I wszystko, co trzecia właściwość nukwy otrzymuje w sobotę od słońca, Z'A, ma odniesienie wyłącznie do pojęcia "miłość". Ponieważ do końca naprawienia ona nie jest godna otrzymać tego wielkiego napełnienia.

Dlatego człowiek powinien uznać siebie biednym we wrotach Króla, w modlitwie amida wszystkich sześciu powszechnych dni, ze względu na Szchinę, uczestnicząc w cierpieniu Szchiny tak samo jak Dawid. I on obłacza się w obłóczenie przykazań – w talit z umocowanym do niego cicit, podobnie do biednego. I powinien nałożyć tfilin, podobnie do nędzarza, we wrotach Króla, i ona (modlitwa) – jest to imię ADNI, które ma liczbową wartość jak słowo "ejchal", dlatego że ADNI w gematrii jest to 65, tak samo jak ejchal".

Nukwa nazywa się imieniem ADNI, i ona jest podzielona na trzy właściwości. Od strony dwóch pierwszych właściwości ona ma odniesienie do ejchalot, czyli pałaców króla, ponieważ ADNI w gematrii – ejchal. A trzecią właściwość uważa się za "wrota króla", ponieważ nie jest możliwym wejść do pałacu króla, Z'A, w sposób inny jak tylko poprzez wrota króla. Również człowiek powinien obłóczyć się w cicit, podobnie do biednego, i w tfilin, podobnie do nędzarza, dlatego żeby przede wszystkim wywołać początek naprawienia w trzeciej właściwości nukwy, która nazywa się "modlitwa biednego", która osłabia wszystkie modlitwy i wszystkie naprawienia.

Dlatego ona w tym uważa się jako wrota, i jest to początek wejścia w pałac. Jak powiedziano: "Stwórco (ADNI), otwórz usta moje" – ponieważ dzięki naprawieniu trzeciej właściwości otwierają się usta, i wtedy można wypowiadać resztę modlitw, lecz nie wcześniej. Następnie on przyciągnie do nukwy wszystkie naprawienia jej, niezbędne dla pierwszych dwóch jej właściwości, będące istotą tego pałacu.

190) I kiedy człowiek otwiera usta swoje w dni powszechne w wieczornej modlitwie arawit, opuszcza się orzeł, żeby przyjąć na skrzydła swoje modlitwę nocną. I ten orzeł nazywa się Nuriel. Dlatego że od strony Hesed on nazywa się Uriel, a od strony Gwury – Nuriel. Ponieważ on jest "płonącym ogniem", jak powiedziano u Daniela: "rzeka Dinur (ognista) przed nim".

191) A podczas porannej modlitwy (szacharit) opuszcza się lew, żeby przyjąć modlitwę w łapy swoje i na skrzydła swoje. Dlatego że cztery skrzydła są u każdego zwierzęcia. I to – anioł Michael. A podczas modlitwy mincha opuszcza się byk, żeby przyjąć modlitwę na rogi i skrzydła swoje, i jest to – anioł Gabriel.

Modlitwa – jest to nukwa, i dzięki naszym modlitwom my zbliżamy ją do ziwuga z Z'A, mężem jej. I trzy te modlitwy odpowiadają jej trzem liniom: poranna modlitwa szacharit – prawej linii, Hesed, południowa modlitwa mincha – lewej linii, gwurze, wieczorowa modlitwa arawit – środkowej linii, Tiferet. Awraham ustawił modlitwę szacharit, Hesed. Jicchak – modlitwę mincha, Gwurę. Jakow – modlitwę arawit, Tiferet.

Nukwa sama nie wznosi się w ziwug, lecz są cztery istoty wznoszące tron, czyli nukwę, do ziwuga z Z'A: lew, byk, orzeł, człowiek. I to – powyżej chaze Zo'N. A poniżej chaze Zo'N one nazywane są sznan. W trzech modlitwach w dni powszechne są niższe istoty sznan, które wznoszą nukwę do ziwuga, a w dzień soboty wyższe istoty, znajdujące się powyżej chaze, wznoszą nukwę do ziwuga. I te trzy niższe istoty: lew, byk, orzeł, nazywane są Michael, Gabriel, Uriel, Nuriel.

Podczas porannej modlitwy opuszcza się lew, żeby przyjąć modlitwę, i to – anioł Michael. Dlatego że podczas porannej modlitwy ziwug odbywa się w prawej linii, Hesed. Dlatego opuszcza się lew, żeby przyjąć modlitwę i wnieść ją do ziwuga, ponieważ lew – jest to właściwość Hesed i anioł Michael. A w modlitwie mincha opuszcza się byk, żeby przyjąć modlitwę, i jest to anioł Gabriel, dlatego że w modlitwie mincha ziwug odbywa się w lewej linii, w gwurze. Dlatego opuszcza się byk, żeby przyjąć modlitwę i wznieść ją do ziwuga, dlatego że byk jest to Gwura i anioł Gabriel.

Podczas modlitwy arawit ziwug odbywa się w środkowej linii, Tiferet, czyli tylko we właściwości Gwura środkowej linii, która nazywa się Nuriel. I dlatego orzeł opuszcza się, żeby przyjąć modlitwę i wznieść ją do ziwuga, ponieważ on jest środkową linią, Tiferet, lecz tylko we właściwości Nuriel, która jest w tym orle, a nie we właściwości Uriel, która jest w tym orle, dlatego że w nocy następuje czas sądu, działających we właściwości orzeł, i ograniczeń (gwurot), odbywających się z powodu trzeciej właściwości nukwy, która nazywa się modlitwą dla biednego, i ona znajduje się w swojej własnej władzy bez męża. I te ograniczenia (gwurot) podsładzają się dlatego, żeby ona była godna ziwuga, tylko za pośrednictwem wyższych ograniczeń (gwurot), wychodzących od kropki chirik Biny, lewej strony Tiferet, czyli masachu kropki chirik, na który wychodzi poziom hasadim, wprowadzający porozumienie pomiędzy dwoma liniami, prawą i lewą.

Od właściwości poziomu hasadim w nim wychodzi anioł Uriel, a od właściwości siły sądu w masachu wychodzi anioł Nuriel. I dlatego wieczorna modlitwa (arawit) podsładza się, żeby była godna ziwuga tylko za pomocą anioła Nuriel, dlatego że jego ograniczenia (gwurot) już wzniosły się w Binę, we właściwości miłosierdzia, i o nim powiedziano: "jak orzeł strzeże swoje gniazdo".

192) W sobotę opuszcza się Stwórca we właściwości trzech praojców, HaGa'T, znajdujących się od chaze Zo'N i wyżej, żeby przyjąć w nich jedyną córkę, czyli modlitwę, która jest nukwą, i w dzień soboty te wyższe istoty, HaGa'T, znajdujący się powyżej chaze, wznoszą nukwę do ziwuga, ponieważ Stwórca, czyli Z'A, przyjmuje jedyną córkę z trzema praojcami, czyli HaGa'T, wyższymi istotami. I to – znaczenie słowa szabat, i to początkowe litery: szin, bet, taw. Trzy linie w literze szin wskazują na praojców, HaGa'T, dlatego że we właściwości trzech praojców przyjmuje Stwórca modlitwę, czyli szabat, jedyną Jego córkę (bat). Czyli przyjmuje ją we właściwości trzech wyższych istot, od chaze i wyżej, które nazywane są "wyższe budowy (merkawa)".

I w tym czasie wyższe zwierzęta, które nazywane są imieniem AWA'Ja zaczynają wygłaszać: "Wznieście wrota, głowy wasze! I wejdzie król chwały". Trzecia właściwość nukwy nazywa się "wrota króla" i ona otrzymuje w dzień soboty całą swoją doskonałość, jak uczyliśmy: "słońce w sobotę – miłość dla biednych". Dlatego zwierzęta, które wznoszą tron do ziwuga, wypowiadają w tym czasie: "Wznieście wrota, głowy wasze!" – czyli oni wywyższają się dzięki doskonałości trzeciej właściwości, która nazywa się wrota, i świecenia, wychodzące od niej, nazywane są "wrotami".

193) W tym czasie otwiera się siedem sal: pierwsza sala – jest to sala miłości, druga – sala strachu, trzecia – sala miłosierdzia, czwarta – sala proroctwa od strony "świecącego lustra". Piąta – sala proroctwa od strony "lustra, które nie świeci". Szósta – sala sprawiedliwości, siódma – sala sądu.

I one odpowiadają siedmiu sfirot HaGa'T NeHI'M: sala miłości – Hesed, strachu – gwurze, miłosierdzia – Tiferet, świecącego lustra – Necach, lustra, które nie świeci – sfirze Hod, sprawiedliwości – Jesod, sala sądu sfirze Malchut.

Wyjaśnienie powiedzianego. U nukwy Z'A jest siedem sfirot HaGa'T NeHI'M, każda z nich włącza je wszystkie, i w każdej z nich jest HaGa'T NeHI'M. Sfira Malchut każdej z nich nazywa się salą, i dlatego u nukwy jest siedem sal. I tylko dwie pierwsze właściwości Malchut nazywane są salą, jednak trzecia jej właściwość nazywa się "wrota sali". Dlatego w dni powszednie, podczas których nie ma żadnego naprawienia trzeciej właściwości Malchut, we wszystkich siedmiu salach wrota są zamknięte, i tylko w sobotę, kiedy trzecia właściwość również sięga naprawienia, to naprawiane są wszystkie wrota, i sale otwierają się.

194) I o nich powiedziano, że słowo be-reszit (na początku) składa się ze słów "bara szit (stworzył sześć)", czyli sześć sal. Elohim – jest to siódma sala. Wyjaśnienie. Ponieważ każde naprawienie soboty odbywa się na skutek wzniesienia nukwy w Binę, kiedy ona otrzymuje jej światła. I dla naprawienia siedmiu sal nukwy, Bina również ustawia się w siedmiu salach, na które wskazuje cytat: "na początku stworzył Stwórca", i w sobotę oni świecą siedmiu salom nukwy.

I to siedem sal od chaze i niżej, i siedem sal od chaze i wyżej. Te siedem sal Biny, na które wskazuje cytat "na początku stworzył Stwórca", zostały ustawione w niej podwójnie, siedem sal powyżej chaze i siedem sal poniżej chaze. I tak w każdym parcufie. Te siedem podwójnych sal nazywane są we wspólności swojej pięcioma parcufim Acilut, czyli w A'A, zawierających je w ten sposób, że jest siedem sal powyżej chaze Z'A, czyli w Aw'I, obłaczających go tam, i również siedem sal od chaze A'A i niżej, czyli w Zo'N obłaczających go tam. I wszystko co jest w ogólnym, jest również we wszystkich jego detalach. I dlatego w każdym parcufie jest te siedem podwójnych sal, siedem od chaze i wyżej, i siedem od chaze i niżej.

I im odpowiada słowo głos (czyli głos Stwórcy), siedem razy powiedziane w psalmie "oddajcie dla Stwórcy, synowie silnych", i osiemnaście wspomnień imienia Stwórcy, czyli osiemnaście imion AWA'Ja, które są w nim, za pomocą których Stwórca przychodzi poprzez osiemnaście światów. Jak powiedziano: "Rydwany Stwórcy – jest to wiele tysięcy sznan". I to – osiemnaście dziesiątków tysięcy światów. Wyjaśnienie. Zgodnie z siedmioma salami z dołu i siedmioma salami z góry, które są w Binie, czyli w parcufie wyższych Aw'I, i na które wskazuje cytat "na początku stworzył Elohim", jest odpowiednio im również i w Zo'N, i na nie wskazuje siedem razy powiedziane słowo głos i osiemnaście wspomnień imienia Stwórcy w psalmie "oddajcie Stwórcy, synowie silnych". Siedem razy powiedziane słowo głos wskazuje na siedem sal, od chaze Zo'N i wyżej, a imię Stwórcy, wspomniane osiemnaście razy, wskazuje na siedem sal umieszczonych od chaze Zo'N i niżej.

Sfirot od chaze i wyżej nazywane są HaGa'T i osnową w nich jest środkowa linia, czyli sfira Tiferet. A sfirot od chaze i niżej nazywane są NeH'I, i osnową w nich jest środkowa linia w nich, czyli sfira Jesod. Dlatego uważa się, że siedem sal od chaze i wyżej znajdują się w Tiferet, a siedem sal od chaze i niżej znajdują się w Jesod, który nazywa się "ożywiający światy". A słowo głos, siedem razy wspomniane w psalmie "oddajcie Stwórcy", wskazuje na siedem sal, które znajdują się z góry, w Tiferet, dlatego że Tiferet nazywa się głos. A osiemnaście wspomnień imienia Stwórcy wskazują na Jesod, który nazywa się "ożywiający światy". Dlatego mówi się, że osiemnaście wspomnień imienia Stwórcy wskazują na siedem sal z dołu, w Jesod, który nazywa się ożywiający.

Dlatego powiedziano: "Osiemnaście wspomnień imienia Stwórcy, czyli osiemnaście imion AWA'Ja, które są w nim, za pomocą których Stwórca przechodzi poprzez osiemnaście światów" – czyli w siedem sal, umieszczonych poniżej chaze, Z'A przekazuje napełnienie za pośrednictwem swego Jesod, który nazywa się "ożywiający światy". Ponieważ siedem sal z dołu znajduje się w Jesod Zo'N. Dlatego o cytacie: "Rydwany Stwórcy – wiele tysięcy sznan", powiedziano, że jest to "osiemnaście dziesiątków tysięcy światów". Dlatego że wszystkie właściwości od chaze i niżej są budową (merkawa) dla właściwości od chaze i wyżej. I dlatego nazywane jest siedem sal "rydwanem Stwórcy", dlatego że one – budowa (merkawa) dla Biny, która nazywa się Elohim, która znajduje się w siedmiu wyższych salach jud-hej.

"Wiele tysięcy sznan" wskazuje na osiemnaście tysięcy, dlatego że "wiele" – jest to dwadzieścia tysięcy, tysięcy – jest to dwa tysiące (alpajim). Sznan – czyli, "że ich nie ma (sze ejnan)". To oznacza – dwadzieścia tysięcy bez dwóch tysięcy, których nie ma, czyli osiemnaście tysięcy. W ten sposób, rydwan Stwórcy, będący siedmioma salami poniżej chaze, jest to osiemnaście tysięcy, czyli liczba wskazująca na Jesod, który nazywa się ożywiający światy. I to – osiemnaście dziesiątków tysięcy światów.

I wiele Stróży wrót znajduje się wokół sal, i oni przyjmują modlitwę. I każda modlitwa może wejść tylko zgodnie z miarą i wagą. "Miara" – jest to Wa'K, światło hasadim, w doskonałości. "Waga (miszkal)" – jest to Ga'R, ponieważ przyciąga się zgodnie ze "świętym szekelem". I modlitwa przyjmowana jest wyłącznie za pośrednictwem przyciągnięcia mochin w połączeniu Wa'K i Ga'R. I jeżeli miara i waga nie znajdują się w swojej doskonałości, to modlitwa nie jest przyjmowana.

195) I nie ma tego, kto stojąc przed wrotami modlitwy, mógłby przeszkodzić jej być przyjętą. I o nim powiedziano: "Nie będą zhańbione, ponieważ zniszczą wroga we wrotach". "We wrotach" – we wrotach króla, wrotach sali. Dlatego że główne utrzymanie klipot – we wrotach, czyli w trzeciej właściwości, i dlatego, jeżeli on przyciąga mochin miary i wagi, wtedy powiedziano o nim: "Padnie po lewej od ciebie tysiąc, i dziesięć tysięcy po prawej od ciebie, lecz do ciebie nie zbliżą się". Czyli wszystkie klipot i winowajcy uciekają i oddalają się od wrót modlitwy. I wtedy modlitwa jest przyjęta.

I sprawiedliwy, przyciągający te mochin, nazywa się walczący z klipot i wyganiający ich od wrót króla. I dlatego mówi się o nim w cytacie: "Nie będą zhańbione, ponieważ zniszczył wrogów we wrotach". Dlatego że nie można doprowadzić do powstania rozerwania pomiędzy modlitwą, będącą przykazaniem, czyli Szchiną, nukwą de-Z'A i Torą, czyli Stwórcą, Z'A. Czyli należy wygnać klipot, które doprowadzają do rozerwania pomiędzy Stwórcą a Szchiną, jak powiedziano: "stękający odrzuca Pana". I to dokonuje się za pomocą przyciągnięcia mochin w mierze i wadze.

Należy wywyższyć Torę i przykazania za pomocą strachu i miłości, dlatego że wszystkie rozkazujące i zakazujące przykazania powiązane są z imieniem AWA'Ja. Jak wyjaśniają mędrcy, słowa "imię moje", w liczbowym znaczeniu 350, razem z literami jud-hej, liczbowe znaczenie których 15, tworzą w gematrii 365 (szasa, szin-samech-hej), i to – 365 zakazujących przykazań. A słowa "pamięć o mnie", w liczbowym znaczeniu 237, razem z literami waw-hej, liczbowe znaczenie których 11, tworzą w gematrii 248 (ramach, rejsz-mem-chet), i to – 248 nakazujących przykazań. W ten sposób, w imieniu AWA'Ja jest szasa (365) i ramach (248), szasa – w jud-hej, ramach – w waw-hej. I wszystkie 613 (tariag) przykazań powiązane są z imieniem AWA'Ja.

Wyjaśnienie powiedzianego. Wyższe Aw'I, będące literą jud imienia AWA'Ja i właściwością Ga'R de-Bina, nazywane są strach. A ISZSu'T, będące literą hej imienia AWA'Ja i właściwością Za'T de-Bina, nazywane są miłość. Dlatego w czasie, kiedy mochin Zo'N przychodzą tylko od parcufa ISZSu'T, litery hej imienia AWA'Ja, to określa się, że miłość wyprzedza strach. A kiedy one przychodzą również i od parcufa wyższe Aw'I, litery jud imienia AWA'Ja, to określa się, że lęk wyprzedza miłość. Dlatego że jud – jest to strach, a hej – jest to miłość. W ten sposób, strach poprzedza miłość.

Należy wznieść Z'A, Torę i nukwę przykazania w miłości i leku, do wyższych Aw'I, kiedy lęk poprzedza miłość, i wtedy rozkazujące i zakazujące przykazania włączają się w imię AWA'Ja, jak powiedziano: "To imię moje na wieki, i to – pamięć o mnie z pokolenia w pokolenie". Imię moje razem z jud-hej – jest to 365 (szasa) zakazujących przykazań, a pamięć o mnie razem z waw-hej – jest to 248 (ramach) nakazujących przykazań. W ten sposób, 365 zakazujących przykazań mają odniesienie do lęku, wskazują na Ga'R, jud-hej, a 248 nakazujących przykazań mają odniesienie do miłości, wskazują na Wa'K, waw-hej.

Lecz jeżeli nie wznieść Zo'N w Aw'I, a tylko w ISZSu'T, właściwość miłości, to 365 zakazujących przykazań jeszcze nie są włączone w Zo'N, gdyż oni nie znajdują się z góry, w wyższych Aw'I, i on włącza w siebie tylko wyłącznie 248 nakazujących przykazań. A kiedy 365 i 248 wznoszą się w Aw'I, to jest u nich wszystkie 613 – 365 od wyższych Aw'I i 248 od ISZSu'T.

196) W wypowiedzeniu szma jest 248 słów. I one przekazane są nam od strony miłości i lęku, który jest w literze hej imienia AWA'Ja. To oznacza, że przy wypowiedzeniu szma, my przyciągamy tylko mochin de-Wa'K, wychodzące tylko od ISZSu'T, oznaczone literą hej imienia AWA'Ja, i w nich miłość poprzedza lęk. Dlatego tam jest tylko 248 słów, odpowiadające wyłącznie 248 nakazującym przykazaniom, które mają odniesienie do miłości, a 365 zakazujących przykazań nie świecą w nich, ponieważ mają odniesienie do litery jud. Dlatego przed wypowiedzeniem szma ustawili błogosławieństwo: "wybierający swój naród, Israel, z miłością", wskazujący, że my przyciągamy przy wypowiedzeniu szma tylko i wyłącznie właściwość miłości, do której mają odniesienie 248 nakazujących przykazań. Te 248 nakazujących przykazań włączone są w Awrahama, dlatego że liczbowe znaczenie imienia Awraham ramach 248, i on ma właściwość miłość, jak powiedziano o nim: "nasienie Awrahama, który pokochał mnie".

197) Tfilin nazywa się siła, dlatego że dane od właściwości lęk, znajdującej się w lewej stronie. I to – pojęcie "lęk Jicchaka". Dlatego że wszyscy winowajcy wznoszą się tam, żeby zażądać wszystkie sądy, które są w światach. Dalego cytat "i mięśniem siły swojej" wskazuje na tfilin. Dlatego że jud-hej – jest to właściwość lęku, a waw-hej – miłości. Powiedziano: "kochajcie Stwórcę, wszyscy oddani Jemu" – co oznacza przyciągnięcie mochin de-Wa'K, czyli waw-hej.

Wypowiedzenie szma ma odniesienie do właściwości miłość i wskazuje na 248 nakazujących przykazań, włączone w litery waw-hej, i również imię Awraham wskazuje na ramach (248) przykazań, włączone w litery waw-hej. Jednak tfilin – jest to właściwość Ga'R, czyli 365 zakazujących przykazań, zawierających się w literach jud-hej, czyli właściwość lęku, która ma odniesienie do liter jud-hej, lewa linia, która nazywa się "strach Jicchaka". I u wszystkich winowajców i sądów w świecie jest wzmocnienie tylko wyłącznie w lewej linii.

W ten sposób właściwość Awrahama – są to litery waw-hej, a Jicchaka – jud-hej. Jednak Tiferet – jest to imię AWA'Ja, włączające wszystko, środkowa linia, włączająca dwie linie, właściwość Awrahama, waw-jej, i Jicchaka, jud-hej. Dlatego powiedziano o Jakowie: "I Stwórca stoi nad nim", i tego nie powiedziano o Awrahamie i Jicchaku, ponieważ Jakow – jest to właściwość Tiferet, włączająca wszystko, gdyż on środkowy słup. I w tym czasie, kiedy on nazywał się Jakow, on zawiera właściwość Awraham, waw-hej, i 248 wykonawczych przykazań. A następnie, kiedy on nazywa się imieniem Israel, które wskazuje na to, że on wzniósł się, i obłóczył również litery jud-hej i zawiera wszystko, imię AWA'Ja, Ga'R i Wa'K, określa się wtedy, że imię AWA'Ja – z napełnieniem litery alef, ponieważ jeżeli nie byłoby w nim napełnienia litery alef, nie mógłby Israel obłóczyć litery jud-hej.

Wszędzie mówi się w Zohar, że prawa linia wychodzi od kropki cholam, od właściwości liter MI imienia Elohim, czyli Ga'R, a lewa linia wychodzi od kropki szuruk, od właściwości liter ELE imienia Elohim, Wa'K. A tu mówi się, że prawa linia, Awraham – jest to Wa'K, czyli waw-hej imienia AWA'Ja, a lewa linia, Jicchak – jest to Ga'R i jud-hej imienia AWA'Ja. I rzecz w tym, że jest wielka różnica pomiędzy tym, kiedy mochin znajdują się na swoim miejscu i kiedy one przyciągane dzięki wykonaniu przykazań. Dlatego że tu mówi się tylko i wyłącznie o wykonaniu 613 przykazań dla przyciągnięcia doskonałych mochin w Zo'N, Ga'R i Wa'K. I mówi się, że dzięki wykonaniu 248 rozkazujących przykazań my przyciągamy miłość do miłosierdzia (hesed) od prawej linii, i to – właściwość Awrahama. I jest u nich przewaga w tym, że żadne sądy nie utrzymują się w nich, i dlatego my również możemy ich przyciągnąć i wcześniej, zanim oni dopełnią się poprzez 365 zakazujących przykazań.

I chociaż te mochin de-hasadim, podczas przebywania hasadim w Binie, są właściwością Ga'R Biny, jednak podczas swojego zejścia w dół, do dusz sprawiedliwych, cała doskonałość, która zależy od świecenia hochma tych mochin hasadim, uważa się w stosunku do nich tylko właściwością Wa'K, literami waw-hej imienia AWA'Ja bez rosz, kiedy brakuje im jud-hej imienia AWA'Ja.

Jednak dzięki dotrzymaniu 365 zakazujących przykazań, przyciąga się świecenie hochma od lewej linii, która nazywa się strach Jicchaka, która pochodzi od kropki szuruk, wychodzących do właściwości Ga'R z literami jud-hej imienia AWA'Ja. I te mochin – jest to właściwość tfilin, które nazywane siła, i o nich powiedziano: "potężna baszta – imię Stwórcy (AWA'Ja)". I również: "I zobaczą wszystkie narody ziemi, że imię Stwórcy napisano na tobie, i przestraszą się ciebie".

I teraz dopełniły się mochin dla tych dusz świeceniem hochma, czyli właściwością Ga'R. I razem z tym, nie będą mogły dusze otrzymywać tych mochin cały ten czas, dopóki one znajdują się w prawej i lewej linii, dlatego że niżsi otrzymują tylko od właściwości środkowej linii, Tiferet, właściwości Jakow, wówczas kiedy są u niego tylko mochin de-Wa'K, i on nazywa się Israel w tym czasie, kiedy osiąga również i Ga'R, i wtedy schodzą mochin od niego do dusz sprawiedliwych. I tylko o Jakowie powiedziano: "i to Stwórca stoi nad nim" – lecz nie o Awrahamie i Jicchaku.

Imię AWA'Ja z napełnieniem alef, jak powiedziano: "Israel wzniósł się w myśl, żeby być stworzonym". Słowo machszawa (myśl) składa się ze słów chaszaw (zamyślił) MA, i liczbowe znaczenie MA równa się liczbowemu znaczeniu imieniu AWA'Ja z napełnieniem alef, jest w nim święte imię. Wyjaśnienie. Bina nazywa się myśl, i o niej powiedziano, że Israel, Z'A z mochin stanu gadlut, wzniósł się w myśl, Binę, żeby być stworzonym, czyli otrzymać swoje mochin. I Bina nazywa się machszawa (myśl), ponieważ ona składa się ze słów chaszaw i MA, wskazujących na imię AWA'Ja z napełnieniem alef, tworzące w gematrii MA (45). Napełnienie alef wskazuje na naprawienie, które odbyło się w Zo'N podczas drugiego skrócenia, dzięki którym Z'A może wznieść się w Binę, żeby otrzymać jej mochin. I bez nich on by nie mógł wznieść się tam. Dlatego Bina otrzymała nazwę myśl (machszawa).

O Jakowie, który w gadlut nazywa się Israel, powiedziano: "I stworzył Stwórca człowieka według obrazu swego". Dlatego że po tym, jak Z'A otrzymał mochin stanu gadlut i zaczął nazywać się Israel, i te mochin nazywane są celem, o nim powiedziano: "i stworzył". Przecież, ponieważ on jest środkową linią, od niego przekazywane są mochin duszom niższym, dlatego że od prawej i lewej strony, właściwości Awraham i Jicchak, on nie może otrzymać.

198) Synowie, życia i pokarm przychodzi do niższych tylko od strony środkowej linii, która nazywa się "syn Mój, pierworodny Mój – Israel", który nazywa się Drzewem życia i również nazywa się u Daniela "drzewem, pokarm dla którego – dla wszystkich". I w imię Szhiny, znajdującej się tylko pośród niższych, nazywany Israel z dołu "życiem Szhiny", Tora nazywa się "pokarmem jej", a modlitwa uważa się ofiarą i zbliża Szhinę do ziwuga z Z'A, i powiedziano o Szhinie na wygnaniu, że mówi ona Z'A, mężowi swojemu: "Daj mi dzieci".

Tu wyjaśnia się pojęcia "synowie, "życie" i "pokarm", które są środkową linią, Israel, przekazujący Szhinie dla niższych. I mówi się, że napełnienie "życiem" Szhiny zależy od synów Israela, znajdujących się z dołu i przyciągających życie swoje do Szhiny. Napełnienie tajemnicami Tory ze względu na niższych nazywa się "pokarmem" Szhiny. A modlitwa doprowadzi ją do ziwuga z Z'A i przynosi "synów", czyli dusze dla niższych, i o niej mówi się w cytacie: "I powiedział do Jakowa: "Daj mi dzieci".

199) Szhina jest ofiarą dla Stwórcy, wówczas, kiedy przyjmuje ją w prawej, w lewej i w guf. I Jego jedność z nią jest ustawiona za pomocą sprawiedliwego, Jesod, który nazywa się znak. I to znak tfilin i znak soboty i święta.

Wyjaśnione są dwa rodzaje ziwugim Z'A ze Szhiną dla otrzymania synów, życia i pokarmu: pierwszy – dla napełnienia życiem i pokarmem za pomocą prawej, lewej i guf, czyli za pomocą trzech linii HaGa'T; drugi – dla urodzenia synów, czyli dusz niższych, i to odbywa się tylko w jedności z nią dzięki Jesod sprawiedliwego, który nazywa się "znak".

Pierwszy ziwug odbywa się wówczas, kiedy Z'A brakuje nowych NeH'I gadluta, dlatego on uważa się za ziwug od sfirot HaGa'T, i wtedy on nie może dawać duszy, a tylko życie i pokarm. Drugi ziwug odbywa się wówczas po osiągnięciu przez niego nowych NeH'I stanu gadlut, i wtedy ziwug dokonuje się za pomocą sfirot NeH'I, główną z których uważa się Jesod, i wtedy on zdolny dawać synów, czyli dawać dusze.

I kiedy modlitwa, czyli Szhina, wznosi się do Z'A, należy połączyć ją z nim we wszystkich dziesięciu sfirot, ponieważ mniej niż dziesięć – nie jest to świętość, która byłaby jego świętością, błogosławieństwem i jednością.

Wyjaśnienie. Ponieważ są trzy ziwugim nukwy z Z'A:

Ziwug NeH'I, który nazywa się jedność.

Ziwug HaGa'T, który nazywa się błogosławieństwo.

Ziwug HaBa'D, który nazywa się świętość.

I kiedy on łączy się z nią w tych trzech ziwugach, ona otrzymuje od wszystkich dziesięciu sfirot HaBa'D HaGa'T NeH'I de-Z'A. I dlatego my wznosimy modlitwę do Stwórcy na wielu poziomach i wielu sfirot, ponieważ powinniśmy połączyć Szhinę w trzech rodzajach ziwugim, żeby ona otrzymała od każdej z dziesięciu sfirot Z'A.

Kiedy człowiek pragnie wznieść modlitwę do góry, on powinien wznosić ją tak, żeby połączyć ją w tych trzech ziwugach, we wszystkich zmiennych stanach, które są w taamim i nekudot. Dlatego że litery (otijot) – są to konie, wyróżnienia (nekudot) – są to jeźdźcy, którzy zasiadają na nich, a tony (taamim) – jest to wojskowa broń. I jeżeli wąż pragnie wystąpić przeciwko modlitwie, należy strzelać w niego kamieniem z procy. I zrozumienie tonów (taamim) zarka, makaf, szofar, olech, segolta jest wyjaśnione w artykule "Rabi Szimon".

Kamień z procy

200) Powiedział rabi Szimon, mówiąc: "Słuchajcie, wyżsi, zbierzcie się, niżsi, członkowie wyższego i niższego zebrania. Elijau, zaklinam ciebie – zapytaj o zgodę Stwórcy i opuść się tu, ponieważ wielka bitwa przed tobą. Chanoch Matat, opuszczaj się tu, ty i wszyscy ludzie zebrania, którzy podporządkowani tobie, dlatego że nie ze względu na siebie ja dokonuję wszystko to, a ze względu na Szhinę".

Wyjaśnienie. Myśli i mowy tych sprawiedliwych, autorów Zoharu, i tym bardziej rabi Szimona, miały odniesienie do stadium działania, czyli zgodnie z właściwością odnowienia Tory, którą oni otwierali, i właśnie tak natychmiast stały się godne razem z nimi wszystkie wyższe poziomy w rzeczywistości. Innymi słowy, sprawiedliwi budują światy zgodnie z odnowieniem w Torze. Z tego powodu, rabi Szimon przygotował siebie tu do tego, żeby walczyć z pierwotnym wężem i podporządkować jego za pomocą jedności kamienia z procy, celem przełożyć drogę dla przychodzących w świat, żeby oni również wiedzieli, jak podporządkować pierworodnego węża.

Wiadomo, że człowiek nie może uczynić naprawienia w miejscu, w którym on się nie znajduje. I rabi Szimon powinien był znajdować się w tym czasie w miejscu przebywania tego węża, dlatego aby mógł podporządkować go. Lecz żeby być pewnym, że nie naraził siebie na niebezpieczeństwo podczas przebywania w tym miejscu, on poprosił o pomoc Elijau, Matata i członków wyższego i niższego zebrania.

201) Rabi Szimon zaczął wyjaśniać z tonów (taam), który nazywa się "zakra". I powiedział, że należy wznosić modlitwę w wiadome miejsce, obawiając się nie trafić w cel, jak przy strzelaniu kamieniem z procy, dokładnie tak samo należy wznosić myśl i zamiar modlitwy w Keter, i jest to kamień, całkowity i ozdobiony. Keter oznacza "całkowity", jak również ozdoba – jest to Keter. Mówi się o dwóch wzniesieniach nukwy de-Z'A, która nazywa się "kamień":

Wzniesienie na równy poziom do Keteru de-Z'A, i w tym miejscu nazywają jego "całkowitym kamieniem".

Wzniesienie w Ejn Sof. I ona przebywa dzięki tej właściwości "ozdoba na głowie sprawiedliwego", i staje się godną otrzymać mochin stanu "panim be-panim". I w tym nazywają ją "ozdobionym kamieniem".

Należy utrzymywać te dwa zamiary, na które wskazuje ton (taam) zarka. Lecz jest niezbędność wznieść myśl i zamiar modlitwy w Keter, który nazywa się "kamień całkowicie ozdobiony", i powiedziano o nim, o nukwie: "Każdy prostujący się – prostuje się przy wypowiedzeniu Imienia" – czyli należy wznieść nukwę do tego miejsca, skąd ona jest wzięta.

Na początku nukwa była na równym poziomie z Z'A, i poziom jej sięgnął Keteru de-Z'A, i obydwoje oni korzystali z jednego Keteru, jak powiedziano: "I stworzył Stwórca (Elohim) dwa wielkie światła" – i to stan łączności parcufim. A następnie, kiedy zmieniła się luna, czyli nukwa, na skutek żałoby swojej: "Jak dwaj królowie mogą korzystać z jednej korony?". I wtedy ona powróciła w stan kropki, znajdującej się pod Jesod de-Z'A, i wzniosła się dla zarodzenia (ibur) w Aw'I, i Aw'I zbudowali ją na nowo w stanach ibur, jenika, mochin (zarodek, skarmianie, duży stan) de-panim, jak powiedziano: "I wziął On jedną ze stron jego", "i przebudował Stwórca Wszechmogący tą stronę, którą On wziął od Adama".

Należy wznieść nukwę do tego miejsca, z którego ona była wzięta. Dlatego że po zmniejszeniu luny oni powinni naprawić ją za pomocą modlitwy. I w pierwszym jej naprawieniu należy ponownie wznieść ją na równy poziom z Z'A, żeby obydwoje korzystali z jednego Keteru, jak to było wcześniej, zanim wzięli ją Aw'I w czasie zmniejszenia luny, jak powiedziano: "I wziął On jedną ze stron jego", czyli uczynił ją podporządkowaną Z'A.

Dlatego że każdego dnia w zamiarze modlitwy należy przyciągnąć mochin i ponownie wybudować nukwę de-Z'A, ponieważ każdego dnia ona ponownie staje się "dziewicą, której nie poznał mężczyzna", i kolejność budowy jest taka, że należy przyciągnąć do niej dwa rodzaje mochin: ibur, jenika, mochin de-achor, i ibur, jenika, mochin de-panim. I na początku niezbędnym jest przyciągnąć do niej trzy stany ibur, jenika, mochin we właściwości achoraim de-Z'A:

Ibur oznacza mochin de-NeH'I.

Jenika – mochin de-HaGa'T.

Mochin oznacza mochin de-Ga'R na równym poziomie sięgający Keteru de-Z'A.

Następnie należy przyciągnąć do niej w zamiarze trzy słupy ibur, jenika, mochin właściwości panim, przychodzące do niej od budowy Aw'I. I dlatego powiedziano, że należy wznieść nukwę do tego samego miejsca, skąd ona była wzięta. Czyli przyciągnąć do niej stan ibur, jenika, mochin właściwości achoraim de-Z'A, na skutek czego wzrośnie jej poziom do Keteru, na jakim była ona wcześniej, zanim wziął ją stąd parcuf Aw'I. I powiedziano o niej: "Każdy prostujący się – prostuje się przy wypowiedzeniu imienia", ponieważ Malchut osiąga wyprostowanie poziomu, żeby być równa Z'A, tylko wyłącznie w stanie mochin właściwości achoraim de-Z'A do jej zmniejszenia. A następnie, za pomocą modlitwy, przyciągane do niej ibur, jenika, mochin właściwości panim.

202) I w tym miejscu, gdzie on wznosi ją (w modlitwie) do jej męża, na równy poziom z Keterem męża jej, "nawet jeżeli wąż owinie piętę jego, nie zaprzestanie (modlitwy)". I chociaż powiedziano o nim: "A ty będziesz żądlić w piętę", razem z tym jest to kamień, na który wskazuje litera "jud" w słowie Jakow, dlatego że Jakow (יעקב) – są to litery słów "jud (י)" "akew (עקב pięta)". I o tym kamieniu powiedziano: "Stąd chroni kamień Israela" – i dzięki sile jego nie zaprzestanie on wznosić ją do tego miejsca, skąd ona była wzięta.

Chociaż u węża jest utrzymanie się w nukwie, co wynika ze słów: "A ty będziesz żądlić jego w piętę", powiedzianych poprzez Stwórcę wężowi, jak powiedziano: "Którym zbluznią kroki (pięty) pomazańca Twojego". I powiedziano: "Nieczyste stóp (pięt עקבי) moich" – litery słów "akew (עקב pięta)" "jud (י)". Jednak praojciec Jakow naprawił ją, czyli zapragnął jej w miejscu swojej głowy. Jak powiedziano: "I wziął on z kamieni tego miejsca", czyli "jud (י)", która była na końcu słowa "akew (עקב pięta)", i "ułożył go sobie pod głową (meraszotaw מראשותיו)". Z rosz (ראש) akew (עקב), czyli w Binę, która jest właściwością rosz sfiry Tiferet, która nazywa się Jakow, ponieważ imię Jakow (יעקב) składa się ze słów "jud (י)" "akew (עקב pięta)". I za pomocą tego ona podsłodzona do właściwości nukwa dla Israela (ישראל), zawierającego w sobie litery słów "li rosz (לי ראש mi początek)". I powiedziano o niej: "Stąd strzeże kamień Israela". I dzięki temu wzniesieniu on stał się pewny, że nie zaprzestanie (modlitwy) na skutek węża, i może wznieść ją do miejsca, skąd ona była wzięta, do Keteru de-Z'A.

Po tym, jak on powrócił ją do poziomu Keter de-Z'A, do środkowego słupa, on powinien wznieść ją od środkowego słupa do Ejn Sof. I kiedy on opuszcza ją siebie z Ejn Sof, powiedziano o nukwie: "Każdy kłaniający się powinien zgiąć kolana przy słowie "błogosławiony", po tym, jak wzniósł zamiar w modlitwie swojej przyciągnąć do nukwy stan ibur, jenika, mochin właściwości achoraim, i poziom jej stał się równy Keterowi de-Z'A, on powinien skupić się w swoim zamiarze na tym, żeby ponownie wznieść ją w ibur i przyciągnąć do niej ibur, jenika, mochin właściwości panim, żeby wznieść ją do Ejn Sof. I wtedy ona ustawia się za pomocą parcufa Aw'I, jak powiedziano: "I przebudował Stwórca Wszechmogący tą stronę… i doprowadził ją do Adama", do Z'A.

Kiedy on opuszcza ją u siebie z Ejn Sof, kiedy ona powraca ponownie do Z'A, jak powiedziano: "I przyprowadził ją ponownie do Adama", powiedziano o nukwie: "Każdy kłaniający się powinien zgiąć kolana przy słowie "błogosławiony" – czyli zmniejszył się jej poziom na skutek budowy jej ponownie z Ejn Sof, dlatego że pokłonienie wskazuje na ukłon głowy i mały stan stopy. Dlatego że teraz nukwa stała się podporządkowana Z'A, i nie ma u niej nic swojego, a tylko to, co jej daje jej mąż. Jednak na początku, kiedy była w stanie mochin de-achoraim, chociaż ona nie potrzebowała Z'A i była tak samo wielka, jak i on, jednak ona nie mogła znajdować się w tym stanie z powodu braku błogosławieństwa, światła hasadim, i w tym jest istota jej skargi.

Jednak teraz, po budowie jej od nowa z Ejn Sof, przebudował Stwórca Wszechmogący tą stronę, chociaż i zmniejszył się jej poziom w pokłonieniu, jednak była ona błogosławiona poziomem hasadim, w który obłacza się również światło hochma. I to oznacza: "Każdy kłaniający się". Czyli cały stan pokłonienia nukwy nazywa się tym, że on zgina kolana przy słowie "błogosławiony", i dzięki ukłonowi ona osiąga błogosławieństwo od wyższego pokłonienia. I dzięki temu ona otrzymuje mochin stanu "panim be-panim" i staje się godna ziwuga z Z'A panim be-panim".

Dlatego powiedziano, że należy wznieść ją do Ejn Sof i nie oddzielać jej od Z'A, ani z góry, ani z dołu, i za pomocą przyciągania stanu ibur, jenika, mochin właściwości ahor, nukwa łączy się z Z'A z dołu, a za pomocą przyciągnięcia stanu ibur, jenika, mochin właściwości panim, ona łączy się z nim z góry.

203) Czasami on – mąż jej, co oznacza się literą "waw", wskazującą na Jesod sprawiedliwego, zawierający sześć części dwóch "szoka im (łydek)", Necach i Hod, i wtedy schodzi nukwa do niego dla ziwuga we właściwości dwóch łydek, Necach i Hod. Wyjaśnienie. Są trzy części rosz-toch-sof w sfirze Necach, prawa łydka, i trzy części rosz-toch-sof w sfirze Hod, i Jesod-sprawiedliwy wprowadza porozumienie pomiędzy nimi i zawiera je obydwie. I nazywa się "waw" z powodu obecności w nich sześciu części.

Zohar wyjaśnia tu kolejność stanu ibur, jenika, mochin, właściwości achor, które należy przyciągnąć, gdyż ona krok za krokiem ciągle rośnie. I pierwszy ziwug nazywa się poziomem NeH'I, ibur (zarodzenie). Czasami on – mąż jej, co oznacza się literą "waw", wskazujący na Tiferet, zawierający sześć części dwóch rąk, rosz-toch-sof sfiry Hesed i rosz-toch-sof sfiry Gwura. I wtedy nukwa rośnie i wznosi się we właściwości dwie ręce, na poziomie jenika (skarmiania). A czasami Z'A – mąż jej, wówczas, kiedy on stoi pomiędzy Aw'I i nazywa się wtedy porodzeniem "jud-hej". I należy wznieść tam nukwę dla ziwuga z nim, dla otrzymania poziomu mochin od Z'A. I wtedy ona buduje się i wywyższa się do jego rosz.

A czasami on – mąż jej na poziomie Keter, w postaci litery "alef א", i ona – "waw ו" pomiędzy dwiema literami "jud י", czyli "waw ו" pośrodku, "jud י" z góry i "jud י" z dołu. Dlatego że "alef א" zawiera dziesięć sfirot: Keter i Hochma – z góry, Bina, Tiferet i Malchut – z dołu. Należy podnieść nukwę do niego i ona rośnie razem z nim, na identycznym poziomie do Keteru. I to jest granica wzrostu nukwy, jednak ten poziom on sięga wyłącznie w stanie achoraim. I kiedy nukwa wywyższa się i rośnie do Keteru, powiedziano o niej: "Kamień, który odrzucili budowniczy, stał się kamieniem węgielnym." Ponieważ ona sięgnęła poziomu Keter, który nazywa się "kamień węgielny". I tak została wyjaśniona kolejność stanów ibur-jenika-mochin właściwości achoraim.

204) Kiedy ona wznosi się do góry, w rosz wszystkich roszim, nazywanych RADLA, we właściwość Ejn Sof, wtedy pytają o nią anioły: "Gdzie miejsce wielkości Jego dla wzniesienia Jego?" – czyli jej wzniesienie od środkowego słupa do Ejn Sof, żeby otrzymać ibur, jenika, mochin stanu "panim be-panim", jak powiedziano: "I przygotował Stwórca Wszechmogący tą stronę".

Zostały wyjaśnione dwa rodzaje ibur, jenika, mochin, które należy przyciągnąć do nukwy podczas modlitwy: ibur, jenika, mochin de-achor i ibur, jenika, mochin de-panim. I kiedy nukwa wznosi się do Z'A, wówczas, kiedy ona w formie litery "alef א", ona staje się tam Keterem w rosz litery "alef א". A kiedy ona opuszcza się stąd, to ona opuszcza się w niego, czyli w literę "alef א", i staje się kropką pod "waw ו", która znajduje się wewnątrz "alef א", w takiej postaci: . Dlatego że "alef א" zawiera dziesięć sfirot: "waw ו" pośrodku – jest to parsa, wyższa "jud י" – Keter i Hochma, niższa "jud י" – Bina i Zo'N, umieszczone od haze de-Z'A i niżej, czyli NeH'I.

Kiedy ona wznosi się w "alef א" za pomocą mochin de-achoraim, ona staje się Keterem w rosz "alef א", ponieważ wznosi się do wyższej "jud י", gdzie znajduje się Keter de-Z'A. Kiedy ona opuszcza się w stanie ibur, jenika, mochin de-panim, staje się jako część alef (). A kiedy zmniejsza się, ona opuszcza się w miejsce od haze i niżej Z'A, i nie może więcej wznieść się powyżej parsy Z'A i być równą z nim na poziomie Keter. I to określa się jak to, że ona opuszcza się pod "waw ו", symbolizującą parsę, i staje się niższą "jud י", i wszystko, co ona otrzymuje, otrzymuje za pomocą Z'A, męża swego. Kiedy nukwa wznosi się, ona nazywa się Keter w taamim, a kiedy opuszcza się, nazywa się "kropką". A kiedy łączy się z Z'A, to oznacza się literą "waw" z kropką, וּ, czyli szuruk.

Zohar opisuje, jak nukwa wznosząca i opuszczająca, i łączy się w postaci litery "alef א". Na początku ona łączy się z nim w postaci "waw" z kropką, וּ, czyli szuruk, i wtedy otrzymuje od niego lewą linię – ibur, jenika, mochin właściwości achoraim, dlatego że nukwa we własnej właściwości buduje się tylko w lewej linii Z'A. I wtedy ona rośnie i wywyższa się do poziomu Keter, który znajduje się nad Z'A, i otrzymuje tam od właściwości "taamim" Z'A.

A następnie ona otrzymuje ibur, jenika, mochin właściwości panim od Ejn Sof, za pomocą budowy Aw'I, i opuszcza się we właściwość "nekudot" Z'A, i wtedy opuszcza się pod "waw ו" litery "alef א", ponieważ ona staje się wtedy niższą hochmą. Dlatego że "taamim" – to Keter, "nekudot" – Hochma, a kiedy ona łączy się z nim w postaci "waw" z kropką, וּ, czyli szuruk, to staje się w nim "waw ו" w literze "alef א", w takiej postaci – "", czyli parsa. A w tym czasie, kiedy ona wznosi się do Keteru, staje się wyższą "jud י" – "", a kiedy opuszcza się, staje się niższą "jud י" – "", kropka. Mochin de-achoraim nazywane "taamim (tony)", a mochin de-panim nazywane "nekudot (znaki wyróżniające)". Dlatego że "taamim (tony)" nazywają się ruchem w stosunku do kropek (nekuda) jedności.

A kiedy ona Keter na rosz Z'A, ona nazywa się literą "zajn ז", dlatego że forma litery "waw ו" jest to Z'A, a nukwa jest to Keter na rosz jego, litera "zajn ז". A znak sojuszu, Jesod de-Z'A, włącza w siebie literę "zajn", dlatego że ona siódmą w stosunku do niego, czyli w Jesod de-Z'A jest to również "atara" na jego rosz, tak samo jak litera "zajn" jest ozdobą (atara) dla głowy (rosz) sprawiedliwego. I to – na skutek włączenia jego w nukwę, z tego czasu, jak ona wzniosła się w rosz litery "alef א", żeby być poziomem Keter de-Z'A. I w tej właściwości litery "zajn ז" nazywa się Malchut imieniem "siódma", czyli dniem soboty. I również ona jest właściwością "zajn" dla najniższych sfirot, ponieważ jest siódmą w stosunku do wszystkich, jak powyżej haze, we właściwości Keter u Z'A, o którym powiedziano: "Zaradna żona – wieniec dla swojego męża", tak i poniżej haze, we właściwości "atara" de-jesod.

205) Ten kamień, Malchut, nukwa, jest budową wszystkich światów, i dlatego powiedziano o niej: "Kamień pełny i prosta droga będzie u ciebie" – i jest to miara wewnątrz każdej sfiry, i każda sfira wznosi się do niej, żeby stać się jako dziesięć sfirot, wielkość jej – "waw".

Dlatego że światło schodzi z Ejn Sof tylko dzięki ziwug de-akaa od strony wyższego światła, uczynionego na masach, wewnątrz kli Malchut. Dlatego nukwa nazywa się "budową wszystkich światów". Dlatego że bez masachu, który jest ustawiony wewnątrz niej, wszystkie światy "puste i chaotyczne". I ona – ukończenie każdego świecenia, ponieważ po tym, jak świecenie rozprzestrzenia się w dziesięć sfirot, z góry w dół, do jej właściwości, skróconych od otrzymywania światła, ona staje się zamykającą i kończącą to świecenie. W ten sposób, Malchut staje się miarą wewnątrz każdej sfiry, gdyż ona kończy świecenie każdej sfiry i dzieli w ten sposób pomiędzy jedną sfirą i drugą, i ona jest dziesiątą sfirą, która jest w każdej sfirze.

Wielkość, którą Malchut mierzy w każdej sfirze za pośrednictwem ziwug de-akaa, czynionego na pięć właściwości jej masachu – jest to "waw", czyli ona przyciąga światło w miarę litery "waw" imienia AWA'Ja, symbolizującego Z'A. Wielkość wskazuje na istotę światła. Miara – jest tylko granicą.

Dzięki Malchut każdy łokieć (ama) staje jako dziesięć łokci długości w każdej sfirze, jak powiedziano: "Dziesięć łokci – długość słupa". I w całości ona tworzy sto sfirot, dziesięć – w każdej sfirze, i dziesięć razy po dziesięć tworzy sto. Dlatego że nie ma poziomu, w którym by nie było dziesięciu sfirot, i one włączone jedna w drugą, i w ten sposób jest na każdym poziomie sto sfirot. I każda sfira oddziela się od sąsiedniej z powodu ukończenia w tej Malchut. W ten sposób, obowiązkowo na każdym poziomie jest sto sfirot Malchut. I jeżeli zmienić kolejność liter w słowie "sto (mea מאה), to litery tworzą słowo "łokieć (ama אמה). I to wskazuje, że wszystkie sto właściwości tych granic ma odniesienie tylko do jednego łokcia (ama), czyli Malchut.

206) Każda z miar, mierzona w Malchut, nazywa się "świat" i oznacza – poziom sam w sobie, i każda z nich – jest to "jud י" i "waw ו", wskazujące na wielkość i miarę. "Waw ו" – jest to ważność światła, a "jud י" – jego miara. "Waw ו" wskazuje na istotę światła, które jest oceniane lub mierzone za pomocą masachu, który jest w Malchut. "Jud י" wskazuje tylko na granicę tego światła, lecz nie na jego istotę. I wielkość tej miary – jest to pięć łokci w długości i pięć łokci w szerokości, odpowiadające wielkości każdego nieboskłonu, łączącego się na pięćset parsot w długości i pięćset parsot w szerokości.

Innymi słowy, sfirot włączają w siebie jedna drugą, i dlatego, kiedy wychodzi dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M na skutek ziwuga de-akaa, one włączają się jedna w drugą, i rozprzestrzeniają się pięć razy KaHa'B Tu'M od jednej strony do drugiej, i stają się jako pięć właściwości, które rozprzestrzeniły się w długości, czyli KaHa'B Tu'M z góry w dół, i pięć właściwości, które rozprzestrzeniły się w szerokości, czyli pięć dodatkowych rozprzestrzenień właściwości KaHa'B Tu'M od jednej strony do drugiej strony w szerokości. Pięć rozprzestrzenia się w długości, i pięć – w szerokości.

I one odpowiadają nieboskłonowi, u którego z tego samego powodu jest pięćset parsot w długości i pięćset parsot w szerokości. Dlatego że od strony Biny każda właściwość określa się jako "sto", a pięć właściwości – jako "pięćset". I one włączają w siebie jedna drugą. I dlatego w nim jest pięćset parsot w długości i pięćset parsot w szerokości. I to – dwie litery "hej", które znajdują się imieniu AWA'Ja (jud-hej-waw-hej), w którym pierwsza "hej" wskazuje na szerokość, a niższa "hej" – na długość.

207) Wielkość poziomu parcufa Z'A wyjaśnia się za pomocą liter imienia AWA'Ja. "Waw" imienia AWA'Ja wskazuje na piękno (tiferet) niebios, czyli na sfirę Tiferet de-Z'A. Pięć jego nieboskłonów – jest to ostatnia "hej" imienia AWA'Ja, one nazywane są słowami "niebiosa (a-szamaim השמיים), mające dodatkową "hej ה", wskazującą na pięć tych nieboskłonów, włączonych w Z'A, które nazywane są "niebiosa (szamaim שמיים)". Pięć wyższych nieboskłonów nazywane "niebiosa niebios". Czyli jest pięć nieboskłonów powyżej haze de-Z'A, i pięć nieboskłonów poniżej jego haze. I to – dwie litery "hej", znajdujące się w imieniu AWA'Ja. Pierwsza "hej" wskazuje na pięć wyższych nieboskłonów, a ostatnia "hej" wskazuje na pięć niższych nieboskłonów.

"Waw" imienia AWA'Ja, sfira Tiferet, zawierająca pięć nieboskłonów, sama uważa się w stosunku do nich szóstym nieboskłonem – szóstym w stosunku do pięciu nieboskłonów powyżej haze i szóstym w stosunku do pięciu nieboskłonów poniżej haze. Jednak powyżej haze on nazywa się Tiferet, a poniżej haze nazywa się Jesod.

"Jud י" imienia AWA'Ja – jest to Malchut, która staje się siódmym nieboskłonem w stosunku do nich, Keterem nad rosz "waw ו". I to – litera "zajn ז", która wzniosła się w Keter na głowie jego, i stała się "jud י" nad "waw ו", czyli siódmym nieboskłonem, jak dla nieboskłonów powyżej haze de-Z'A, tak i dla nieboskłonów poniżej jego haze. Jednak z góry – jest to Keter na jego głowie (rosz), "jud י" imienia AWA'Ja, wskazująca na wielkość poziomu Z'A. A z dołu – jest to ozdoba (atara) na głowie sprawiedliwego. I to – siedem w siedmiu. Siedem nieboskłonów powyżej haze de-Z'A, i siedem nieboskłonów – poniżej jego haze. I one przedstawiają sobą czternaście nieboskłonów, składających wielkość jego poziomu.

I to – wielkość poziomu parcufa Z'A w czterech literach imienia AWA'Ja. Dlatego że pięć jego sfirot HaGa'T Necach Hod – jest to pięć nieboskłonów. I jego własna właściwość jest podzielona w haze na dwa parcufim. W ten sposób, jest u niego dwa razy po pięć nieboskłonów. Pięć nieboskłonów powyżej haze – jest to pierwsza "hej ה" imienia AWA'Ja. A sam Z'A, zawierający je – jest to szósty nieboskłon, "waw ו" imienia AWA'Ja. I Malchut, która wniosła się i stała się jako wieniec (atara) na głowie jego, jak powiedziano: "Zaradna żona – wieniec swojego męża", jest to "jud י" imienia AWA'Ja i siódmy nieboskłon, umieszczony powyżej haze.

Pięć nieboskłonów poniżej haze – jest to ostatnia "hej" imienia AWA'Ja, a Jesod, zawierający je – jest to druga "waw ו", która wskazana w napełnieniu "waw-waw וו". I to – szósty nieboskłon, znajdujący się poniżej haze. Ta Malchut, która znajduje się powyżej haze, w postaci siódmego nieboskłonu i litery "jud י" imienia AWA'Ja, staje się również tu siódmym nieboskłonem i "atara" Jesod we właściwości "ozdoby (atara)" na głowie sprawiedliwego. I ona jest właściwością "jud י" na początku wszystkiego i właściwości "jud י" w końcu wszystkiego. I to – dwie litery "jud י", znajdujące się w połączeniu imienia AWA'JaADNI (יאהדונהי). Siedem nieboskłonów z góry i siedem nieboskłonów z dołu, i każdy, znajdujący się z dołu, otrzymuje od właściwości, należącej do niego.

I to również są ziemie. Siedem ziem nad siedmioma ziemiami, które znajdują się jedna nad drugą, podobnie do cebuli, warstwy której ze wszystkich stron obłaczają jedna drugą. Dlatego że Z'A i jego nukwa nazywani są niebo i ziemia. I tak samo, jak na poziomie niebios, czyli Z'A, siedem nieboskłonów znajduje się nad siedmioma innymi, tak samo na poziomie parcufa nukwa, który nazywa się "ziemia", jest u niej siedem ziem, odpowiadających siedmiu nieboskłonom Z'A. I z tego samego powodu, który był wyjaśniony w stosunku do Z'A, one znajdują jak powyżej haze, tak i poniżej jej haze. I te siedem, które znajdują się powyżej haze, otrzymują od siedmiu nieboskłonów Z'A, znajdujących się powyżej haze. A te siedem, które znajdują się poniżej haze, otrzymują od siedmiu nieboskłonów znajdujących się poniżej haze Z'A.

I wszystkie te nieboskłony, siedem powyżej haze i siedem poniżej haze, wskazują na właściwości dwóch oczu. Dlatego że trzy kolory, biały-czerwony-zielony, znajdują się w oku – to trzy sfiry HaGa'T. Biały kolor – to sfira Hesed. Czerwony kolor, czyli czerwone żyłki w nim – to Gwura. Zielony kolor w nim – to Tiferet. Dwie powieki – to Necach i Hod, górna powieka – Necach, niższa – Hod. A samo oko, zawierające je – jest to Jesod. Czarna centralna kropka w oku – to Malchut. W ten sposób obejrzeliśmy siedem sfirot HaGa'T NeHI'M, znajdujące się we właściwości "oko". Siedem we właściwości prawego oka – to siedem sfirot, znajdujących się powyżej haze, a siedem we właściwości lewego – to siedem sfirot znajdujących się poniżej haze.

208) Litera "jud" imienia AWA'Ja, czyli Malchut, która wzniosła się w Keter ponad rosz Z'A, nazywa się mały świat. Litera "waw ו" imienia AWA'Ja, Tiferet, nazywa się długim światem, i każdy, kto chce poprosić o to, czego pragnie od długiego świata, powinien przedłużyć swoją modlitwę, a każdy, kto wznosi swoją modlitwę do małego świata, powinien skrócić swoją modlitwę. Dlatego mówi się, że w tym miejscu, gdzie należy skrócić modlitwę, człowiek nie powinien przedłużać jej. Należy skrócić modlitwę, jak Mosze, który wzniósł krótką modlitwę: "Stwórco, proszę cię, uzdrów ją" – dlatego że jego modlitwa była wzniesiona w kropkę "jud י" imienia AWA'Ja, która nazywa się "mały świat".

Wyjaśnienie. Dlatego że jud imienia AWA'Ja, czyli Malchut, która wzniosła się w Keter nad jego rosz, w całości jest zbudowana z lewej linii Z'A, kropki szuruk. I nie może światło hochma, które jest zawarte w jud, świecić w niej z powodu niemożliwości obłóczyć się w hasadim. Dlatego ta jud nazywa się małym światem, dlatego że światło hochma w niej zbyt krótkie do tego, żeby rozprzestrzenić się w dół. Waw imienia AWA'Ja, sfira Tiferet – jest to linia, która łączy pomiędzy dwoma liniami, prawą i lewą, obłaczająca je jedną w drugą i podtrzymująca świecenie obu. Prawa linia świeci z góry w dół, a lewa linia świeci z dołu do góry. Dlatego waw uważa się długim światem, gdyż świecenie rozprzestrzenia się do niższych. O tym mówi się, że litera jud skróciła nogę, a noga litery waw długa.

I jest podane potwierdzenie tego w dwóch modlitwach, które wznosił Mosze, jedna z których była bardzo krótka: "Stwórco, proszę, uzdrów ją", a druga była bardzo długa, i przedłużała się ona na 40 dni i 40 nocy. Ponieważ Mosze skrócił swoją modlitwę właśnie dlatego, że była ona w kropce jud, czyli Malchut była w stanie Keter nad jego rosz, i to – lewa linia przed porozumieniem waw, i dlatego Mosze skrócił swoją modlitwę, gdyż hochma nie rozprzestrzenia się w jud, zanim włączy się w waw imienia AWA'Ja. I on przedłużał modlitwę tylko w literze waw imienia AWA'Ja.

209) Miejsce, w którym mówi się o niezbędności przedłużyć modlitwę i w którym człowiek nie może skrócić jej – jest to litera waw. A modlitwa Mosze była we właściwości litery pej, czyli 40 (mem) dni i 40 (mem) nocy, razem tworzące liczbę 80 (pej). I wszystko znajduje się we właściwości tych dwóch liter – "pej פ" i "waw ו", które zawarte w słowach "i upadłem (wa-etnapel)", z cytatu: "I upadłem ja przed Stwórcą, jak wcześniej: czterdzieści dni i czterdzieści nocy". I wszystko znajduje się we właściwości dwóch "mem", מים, jedna z których – prosta, a druga – zamknięta. I kropka jud znajduje się pośrodku nich, i tworzy połączenie "maim (wody מים)".

Po tym, jak Zohar wyjaśnił przedłużenie mochin nukwy we właściwości achoraim i panim w nim ogólnie, on wyjaśnia trzy linie nukwy w czterech relacjach: w stosunku tonów (taamim), wyróżnień (nekudot), liter (otijot) i czasu (zman). Na początku on wyjaśnia je w stosunku do liter (otijot) i mówi, że są to właściwości liter pej i waw, zawartych w słowach "i upadłem", i właściwość litery jud, znajdującej się pośrodku dwóch liter mem słowa maim (wody).

Kiedy nukwa w swoim katnucie, bez mochin, ona nazywa się literą "bet בּ", która z północnej strony otwarta, żeby wskazać, że jej brakuje mochin północnej strony, czyli Biny. I kiedy Z'A zaczyna budować ją, on na początku przyciąga do niej mochin swojej lewej linii, czyli mochin wychodzące od kropki szuruk. I wtedy mówi się, że waw wychodzi od lewej linii Z'A do nukwy, która znajduje się w formie litery bet, i on odgradza jej północną stronę.

I teraz ona przyjmuje formę litery "mem ם", zamkniętej ze wszystkich stron. Litera bet słowa bereszit (na początku) – jest to kropka w jej pałacu, czyli nukwa de-Z'A. O niej powiedziano: "Zamknięty ogród – siostra moja, niewiasta, źródło zamknięte". I zapieczętowana ona literą waw. Kiedy schodzi ta waw do nukwy, litery bet, to ona obraca się z litery bet, którą była wcześniej, w zamkniętą literę mem, i to – właściwość "wino, trzymane w winnicach".

Przyciągnięcie mochin lewej linii Z'A oznacza się literą waw, zamykającą otwartą północną stronę litery bet, która staje się zamkniętą mem. Ponieważ te mochin przychodzą od szuruk, która przedstawia sobą ukryte światło, zanim otrzymuje świecące obłóczenie wielkości. Dlatego zamyka się nukwa i nie może więcej świecić niższym. A ponieważ nie ma zniknięcia w duchowym, uważa się, że poprzednia forma nukwy, litera bet, pozostaje również. I teraz, po tym jak ona została zamkniętą mem, ona staje się prawą linią w niej, dlatego że poprzez nią schodzą hasadim od prawej linii Z'A. Jednak z powodu siły mochin lewej linii, które mają formę mem, otrzymała litera bet w prawej linii formę litery "mem מ", jednak nie zamkniętej "mem ם", a wyłącznie formę otwartej "mem מ".

W ten sposób są u niej teraz dwie linie. Prawa linia – jest to mem otwarta dzięki właściwości hasadim. Lewa linia – jest to mem zamknięta i nie świecąca. Prawa linia, otwarta mem, oznacza czterdzieści dni, a lewa linia, zamknięta mem, oznacza czterdzieści nocy. I dopóki te linie nie łączą się razem, uważa się, że w nich obu nie jest obecna doskonałość, co nazywa się "upadkiem". Dlatego w tym czasie, kiedy Mosze ustawił te dwie linie, prawą i lewą, w nukwie, on powiedział o nich: "I upadłem przed Panem, jak wcześniej: czterdzieści dni i czterdzieści nocy". A ponieważ w nich nie było doskonałości, on powiedział o nich: "I upadłem", co oznacza "upadek".

I "upadek" – w literze "pej", czyli w dwóch literach mem, otwartej i zamkniętej, które w liczbowym znaczeniu tworzą pej (80), i w nich – "upadek". I wszystko znajduje się we właściwości tych dwóch liter – "pej פ" i "waw ו", które użył Mosze w słowach "i upadłem (wa-enapel ואפתנל)". Przecież dwie linie, będące literą waw lewej linii Z'A, tworzące dwie litery mem, "czterdzieści (mem מ) dni" i "czterdzieści (mem ם) nocy", łącznie osiemdziesiąt (pej פ), znajdują się jeszcze we właściwości "upadek", dlatego że im brakuje jedności prawej i lewej linii. "Mem מ" i "mem ם" z "jud י", kropką po środku, tworzą słowo "maim" (wody). Dlatego pośrodku dwóch liter mem należy przedłużyć kropkę jud, czyli środkową linię, wychodzącą na masach kropki chirik.

I powstaje połączenie maim (wody), wskazujące na światło hasadim, które otwiera mochin, żeby oni świecili niższym z góry w dół. I od strony Hesed, dlatego, żeby otworzyły się światła hasadim w nukwie, należy przedłużyć modlitwę "czterdzieści dni i czterdzieści nocy", a następnie przyciągnąć jud pośrodku między nimi. I wtedy świecą i otwierają się hasadim w prawej linii nukwy. W ten sposób zostały wyjaśnione trzy linie nukwy we właściwości liter, ponieważ otwarta mem – jest to prawa linia, zamknięta mem – lewa linia, a jud pośrodku między nimi – środkowa linia.

210) I w święte imię wznosi się AWA'Ja razem z tonem "rewii", który ma odniesienie do taamim. I niezbędne jest przedłużone wypowiedzenie tego dźwięku w "rewii", znajdującym się nad imieniem AWA'Ja, i to nazywa się "tkija (przedłużony dźwięk szofar)". A miejsce dla skrócenia – od strony Gwury przy dźwięku "szwarim (króki dźwięk)", i tam wypowiada się dźwięk "twir", mający odniesienie do taamim. Środkowy dźwięk, który nie przedłużają i nie skracają, jest to "trua", i jest to środkowy słup, środkowa linia, wypowiedzenie dźwięku "szalszelet", odnoszącego się do taamim.

Wyjaśnienie. Wyjaśniane są trzy linie nukwy, w jaki sposób one wyrażane w taamim, i mówi się, że "rewii" w taamim – jest to prawa linia, światło hasadim. I dlatego niezbędnym wypowiedzieć przedłużenie imienia AWA'Ja, które wyróżniono tym znakiem. A przy trąbieniu w szofar "tkija" wskazuje się na prawą linię, hasadim, dlatego że światło hasadim – jest to miejsce, które potrzebuje przedłużenia. A "twir" w "taamim" – jest to lewa linia, czyli Gwura, i dlatego niezbędnym jest wypowiadać go krótko. A przy trąbieniu w szofar "szwarim" wskazuje się na Gwurę.

A "szelszelet" w "taamim" – jest to środkowa linia, łącząca dwie linie, prawą i lewą, czyli długą i krótką, jedną z drugą. I dlatego ona staje się środkową, zawierającą je obie. Dlatego ona nie jest ani długa, ani krótka. I to – środkowy słup, czyli środkowa linia. A przy trąbieniu w szofar – jest to "trua", która wskazuje na środkową linię, znak "szalszelet" w "taamim". Dlatego nazywa się środkowa linia "szalszelet", gdyż ona – tak jakby ogarnia je obie, prawą i lewą linię. Ponieważ wiąże je, łączy we właściwości "święty szekel".

211) Znakowi "rewii" w taamim, ton którego wzrasta, odpowiada kropka holam w nekudot, ponieważ ona jest właściwością Hesed. A "szwarim", znakowi "twir" w taamim, odpowiada wyróżnienie "szwa" w nekudot. W "rewii" należy wywyższyć głos, a w "twir" należy obniżyć głos, gdyż on jest właściwością Gwura. "Twir" w języku aramejskim i w języku świętości nazywa się "szwarim". Gdyż należy obniżyć głos, to uważa się, tak jakby głos był "złamany", i nazywa się on "szwarim" lub "twir".

"Trua" – jest to środkowa linia, która nazywa się "szalszelet", i to litera jud, która znajduje się pomiędzy dwoma literami mem (40), pomiędzy czterdziestoma dniami i czterdziestoma nocami. I to – znak "segolta" w taamim. I dzięki środkowej linii, czyli "trua" i "szelszelet" i "jud", otwiera się prawa linia w całej doskonałości, i w "taamim" ona nazywa się "segolta".

213) Zarka, makaf szofar, olech segolta. Zarka oznacza, że nukwą rzucają (zorkim) w to samo miejsce, skąd ona pochodzi, i to – ibur, jenika, mochin właściwości achoraim, zanim ją wybudowali Aw'I. Makaf szofar – przyciągnięcie ibur, jenika, mochin właściwości panim, dzięki temu, że wznoszą ją w Imę, która nazywa się szofar. Dlatego że makaf (łącząca kreseczka) oznacza "połączenie". Właściwość "szofar" – jest to Ima. Olech segolta – otwarcie światła hasadim w prawej linii nukwy, gdyż mochin właściwości panim skierowane na otwarcie znaku segolta w taamim w całej jego doskonałości. Ten ziwug właściwości "olech segolta" odbywa się w ukryciu, kiedy o niższej Szhinie powiedziano: "I głos jej nie jest słyszalny".

Kropka prawej linii, czyli kropka holam i linia Hesed – jest to "Stwórca (AWA'Ja) – Król". Kropka lewej linii, czyli szuruk, czyli szwa i linia Gwury – jest to "Stwórca (AWA'Ja) panował". Kropka środkowej linii, czyli kropka chirik i łącząca linia – jest to "Stwórca będzie panować".

Wyjaśniane są trzy linie w stosunku czasu – przeszłego, przyszłego i teraźniejszego:

Prawa linia w słowach "Stwórca – Król (melech)", ze znakiem "segol", oznacza czas teraźniejszy. Dlatego że świecenie prawej linii – jest ot miejsce, o którym powiedziano, że "jego należy przedłużać", czyli przedłużać w dół, w ten świat. I dlatego na niego wskazuje słowo "król (melech)" ze znakiem "segol", który oznacza czas teraźniejszy. Dlatego że materialne stworzenia nie dotykają ani przeszłości, ani przyszłości, a wyłącznie czas teraźniejszy.

Lewa linia, o której powiedziano, że ją należy skrócić, ponieważ świecenie jej zamknięte i nie przychodzi w dół, w ten świat, symbolizowana słowem "panował (malach)" ze znakiem "kamac", który oznacza, że "panował" w przeszłości, a niżsi nie mogą dotykać przeszłości, dlatego należy ją skrócić.

Kropka środkowej linii, czyli łącząca linie, oznacza, że "będzie panować w przyszłości" i jest to jest średnia długość, i obiecano, że ona sięgnie tego świata w końcu naprawienia.

Przy wypowiedzeniu znaku "rewii" w taamim należy wywyższyć głos.

Przy wypowiedzniu znaku "twir" w taamim należy obniżyć głos.

Znak "szelszelet" w taamim ogarnia dwie linie, podobnie do łańcuchów (szalszelet), i łączy je jedną z drugą. I wtedy ona przyciąga ich świecenie w dół tak samo jak znak "rewii" w taamim, za pomocą którego przedłużają dźwięk słowa. I jest to jedna kropka, jak i holam. Czyli ponieważ szalszelet łączy dwie linie jedna z drugą, ona przyciąga z góry w dół w ten świat świecenie znaku "rewii", odnoszące się do taamim, czyli otwarcie świecenia hasadim w prawej linii.

Nie ma takiego znaku diakrytycznego (nekudot), u którego nie byłoby odpowiadającego jemu znaku w tonach (taamim): znakowi "segol" w nekudot odpowiada znak "segolta" w taamim, znakowi "szwa" w nekudot znak "zakef gadol" w taamim. I każdy, kto poznaje ukryte tajemnice, odnajdzie odpowiednie połączenie wszystkich znaków nekudot w stosunku do taamim. Stąd widać, że są różne stosunki przy porównaniu wyróżnień i tonów, dlatego nie każdy będzie mógł porównać pomiędzy nimi, a tylko znający ukryte tajemnice.

Tworzący światy i niszczący je

214) "To porodzenie nieba i ziemi". "To (ELE)", powiedziane w jakimkolwiek miejscu, zaprzecza temu, co było przed nim. "To (ELE)", powiedziane tu, likwiduje to, co było urodzone poprzez "pustkę", czyli właściwość Malchut, miarę sądu, która nazywa się "pustka (tochu)", na którą wskazują słowa: "Ziemia była pusta". I o tych porodzeniach pustki powiedziano, że Stwórca tworzy światy i niszczy je. I dlatego powiedziano, że "ziemia była pusta i chaotyczna" – czyli była pusta z tego powodu, że On zniszczył je, jednak porodzenie ELE, będące właściwością Malchut, podsłodzoną miarą miłosierdzia, mogło utwierdzić się.

215) Z jakiego powodu Stwórca od początku zaczął tworzyć światy po to, żeby następnie zniszczyć je? Czy nie lepiej byłoby ich w ogóle nie tworzyć? Rzecz jasna, jest w tym zawarty głęboki sens. Co może oznaczać "zniszczył" – czyż nie niszczy Stwórca czynów rąk swoich? Co więcej, powiedziano również o niebiosach: "Niebiosa, jak dym zostaną rozsiane". Lecz w takim wypadku wychodzi, że Stwórca czyni, a następnie przekreśla stworzone poprzez niego – coś takiego można powiedzieć wyłącznie o ludziach, lecz nie o Stwórcy.

216) Lecz rzecz w tym, że Stwórca stworzył świat i stworzył go za pomocą Tory. I "bereszit (na początku)" – jest to Tora, o której powiedziano: "Stwórca stworzył mnie na początku (reszit) drogi Swojej". W ten sposób, Tora nazywa się "początkiem (reszit)". I za pomocą tego "początku (reszit)", czyli Tory, On "stworzył niebo i ziemię" – wyższe niebo i ziemię, i to wyższe sześć końców (Wa'K), umieszczonych w Binie, i na nie wskazuje słowo "bereszit (na początku)", składające się ze słów "bara (stworzył) szit (sześć)".

I On ustawił je obok siebie w Torze. Przecież o "bereszit" powiedziano, że jest to sojusz, ponieważ w słowie "bereszit" są te same litery, co w słowie "brit esz (sojusz ognia)". I o niej powiedziano: "Jeżeliby nie Mój sojusz w dzień i w nocy, praw nieba i ziemi nie ustanowiłbym Ja". W ten sposób, niebo i ziemia tworzą się dzięki Torze, gdyż niebo i ziemia zależą od utrzymania sojuszu (brit), ukrytego w słowie "bereszit", czyli w Torze.

I o tych niebiosach, które stworzone i ustawione dzięki Torze, powiedziano: "Niebiosa – niebiosa Stwórcy". A "ziemia", która stworzona i ustawiona dzięki Torze, nazywa się ziemią życia. I ona składa się z siedmiu ziem, o których powiedział król Dawid: "I będę chodzić ja przed Stwórcą w ziemiach życia". I one nazywane są ziemiami życia z tego powodu, żeby wskazać na ich przynależność do Biny, która nazywa się "Stwórca (Elokim) życia", ponieważ te niebo i ziemia powstały od Biny.

217) A po nich On stworzył niebo i ziemię za pomocą "pustki (tochu)", nie ma tam osnowy, która nazywa się "sojusz", żeby ustawić ich na niej. I to – niższe niebo i ziemia, czyli Zo'N, ponieważ zanim Malchut została podsłodzona w Binie, nukwa znajdowała się w stanie pustki. I właśnie o niej powiedziano, że "ziemia była pusta". I dlatego Stwórca chciał dać Torę narodom świata, czyli ustawić w rzeczywistości "sojusz obrzezania (brit mila)", innymi słowy, za pomocą naprawienia "brit mila" podsłodziły się Malchut w Binie, i wtedy podsłodziłyby się ich mochin, nazywane Torą. Jednak narody świata nie życzyły sobie przyjąć jej, i ziemia pozostała sucha i bezwodna.

218) Powiedziano: "I zbiorą się wody pod niebiosami w jednym miejscu". "I zbiorą się wody" – jest to Tora, która nazywa się wodami, "w jednym miejscu" – jest to Isarel, ponieważ dusze Israela wychodzą z tego miejsca. I powiedziano o nim: "Błogosławiona wielkość Stwórcy z miejsca Jego". "Wielkość Stwórcy" oznacza – niższa Szhina, Malchut. "Z miejsca Jego" oznacza – wyższa Szchina, Bina. W ten sposób Bina nazywa się "miejsce". I ponieważ ich dusze wychodzą od Biny, nazywającej się miejscem, to, rzecz jasna, przebywa nad nimi imię AWA'Ja, i powiedziano o nich: "Ponieważ udział Stwórcy – naród Jego". I o tym powiedziano w cytacie: "I zbiorą się wody pod niebiosami w jedno miejsce", gdzie "wody" – jest to Tora, "jedno miejsce" – jest to Israel, otrzymujący Torę. I różnią się od nich "narody świata", które nie chciały otrzymać Tory, i dlatego ziemia pozostała sucha i bezwodna.

219) Tora – jest to zasiedlenie świata, ponieważ poprzez nią stworzony i dzięki niej istnieje. A właściwość "narody świata", które nie otrzymały jej, pozostały wysuszone i bezwodne. I to oznacza, że Stwórca tworzy światy i niszczy je. Dla tych, kto nie dotrzymuje przykazań Tory i nie wywyższa Malchut, żeby podsłodzić ją we właściwości miłosierdzia, Biny, świat był zniszczony. I nie dlatego, że Stwórca zniszczył czyny rąk Swoich, niebo i ziemię, i wszystko, co znajdowało się w nich, jak myślą ludzie, wyjaśniając sobie sens powiedzianego: "Stwórca tworzy światy i niszczy je". Więc dlaczego Stwórcy jest potrzebne niszczyć synów swoich, Israel, o których powiedziano: "Przy stworzeniu ich (be-ibaram)", co oznacza – za pomocą "hej" stworzył ich (be-hej baram), za pomocą Malchut, która naprawiona we właściwości miłosierdzia, w Binie? Przecież jeżeli oni naprawieni w Binie, to oni odpowiadają życzeniu Stwórcy, dlaczego On zatem niszczy ich?

220) Z powodu tych, którzy przyszli od narodów świata, upada "mała hej" imienia Awraam w piątym tysiącleciu, na które wskazuje litera "hej". Czyli piąte tysiąclecie wysuszone i bezwodne, jak powiedziano: "Rzeka wysuszona i bezwodna". "Wysuszona" – jest to zniszczenie pierwszego chramu. "I bezwodna" – zniszczenie drugiego chramu.

Malchut, podsłodzona miarą miłosierdzia, Biną, nazywa się "mała hej". I korzeń jej – jest to Malchut de-A'K, czyli dziesięć sfirot od tabura A'K i niżej. I te dziesięć sfirot rozprzestrzeniały się do kropki tego świata, a następnie, dlatego żeby otrzymać podsłodzenie we właściwości miłosierdzia, wzniosła się Malchut de-malchut, kropka tego świata, będąca ukończeniem, w miejsce Biny de-malchut, ustawiając tam ukończenie parcufa Malchut świata A'K. I w niej pozostały tylko dwie sfiry, Keter i Hochma, i również połowa Biny. A pod nimi rozprzestrzeniła się parsa. I ta parsa uczyniła ukończenie świata Acilut. W ten sposób, z powodu podsłodzenia Malchut de-A'K w Binie skróciło się jej dziesięć sfirot do dwóch i pół sfiry, czyli ona stała się "małą hej". I z tego powodu Malchut, podsłodzona w Binie, w każdym miejscu, gdzie by ona nie znajdowała się, nazywa się "małą hej". I to – "mała hej" w słowie Awraam (אברהם), ta "hej", którą dodał Stwórca do imienia Awraam.

I w tym jest cała różnica pomiędzy duszami Israela i narodami świata. Dusze Israela powstają od "małej hej", i już było mówione, że dusze Israela wychodzą od tego miejsca, o którym powiedziano: "Błogosławiona wielkość Stwórcy z miejsca Jego". Jednak narody świata wychodzą od Malchut właściwości sądu, która nie jest podsłodzona we właściwości miłosierdzia, dlatego powiedziano: "I z powodu tych, które przyszły od narodów świata, upada "mała hej" imienia Awraam". I to oznacza powiedziane, że przechodzący, istota których wychodzi od Malchut właściwości sądu, doprowadzają do upadku Malchut z miejsca Biny, czyli do upadku "małej hej" w słowie Awraam, ponieważ oni budzą właściwość sądu w niej, i z tego powodu były zniszczone dwie świątynie. Dlatego powiedziano: "Ciężcy są przechodzący do Israela, podobnie do porostów".

221) I ponieważ Mosze chciał wyprowadzić tych przechodzących pod skrzydła Szhiny, myśląc, że oni również wychodzą od Malchut, podsłodzonej we właściwości miłosierdzia, od "małej hej", i przyciągnął dla nich mochin małej hej właściwości Awraam, i doprowadzili go ci przychodzący do upadku, jak powiedziano: "Idź do dołu, ponieważ zepsuł się naród twój". Czyli oni wywołali w Israelu przegrzeszenie złotego cielca, i dlatego powiedział Stwórca do Mosze: "Idź do dołu". I ponieważ oni nie przyjęli mochin małej hej we właściwości lęku litery "jud" imienia AWA'Ja, i we właściwości miłości litery "hej" imienia, Mosze opuścił się ze swojego poziomu – "waw" imienia AWA'Ja.

Mosze – mąż Matronity, "waw" imienia AWA'Ja, który wzniósł "hej" imienia AWA'Ja, czyli "małą hej", w miejsce Biny, pierwszej "hej" imienia AWA'Ja, a "waw" wzniosła się w miejsce Hochmy, "jud" imienia AWA'Ja. I wtedy opuściły się mochin litery "jud", właściwości lęk, i mochin litery "hej", właściwości miłość, do niższej "hej" imienia AWA'Ja, która ustawia się i obłacza pierwszą "hej" imienia AWA'Ja. Jednak przechodzący, istota których wychodzi od Malchut właściwości sądu, nie podsłodzonej w Binie, mogli otrzymać mochin niższej hej, gdyż ona znajduje się z góry, w miejscu jud-hej imienia AWA'Ja, we właściwości lęk i miłość. I wtedy oni przyciągnęli ją w dół, i otworzyła się właściwość sądu w niej, i wszystkie światła odeszły z niej.

Dlatego że Malchut jest godna otrzymywać światła, tylko jeżeli ona obłóczona w miejscu Biny, pierwszej hej imienia AWA'Ja. I słowa: "Idź w dół", powiedziane do Mosze, czyli "waw", wyszły z ust pierwszej hej, Biny, dlatego że podczas grzechu, kiedy oni pragnęli przyciągnąć światła w dół, natychmiast oddzieliły się litery jud-hej imienia AWA'Ja, żeby zaprzestać napełnienia niższej hej, i wtedy Bina, pierwsza hej, opuściła w dół trzy swoje litery ELE, które pozostały we właściwości Wa'K bez rosz. I to doprowadziło do tego, że Mosze, waw imienia AWA'Ja, Tiferet, skrócił się do właściwości Wa'K bez rosz, czyli opuścił w dół swoje litery ELE. Ponieważ po tym, jak skraca się wyższy, zmuszeni skrócić się razem z nim wszyscy ci, którzy poniżej niego.

222) A litera waw imienia AWA'Ja opuściła się razem z Mosze, aby strzec go, żeby on nie zgubił się pośród nich, dlatego że Mosze powinien ponownie urodzić się, gdzie on będzie musiał wymieszać się z wielkim tłumem, dusze których wychodzą od strony tych, o kim powiedziano: "Niebiosa, jak dym, rozproszą się". Są to ci, o których Noach nie prosił, żeby im objawiać miłosierdzie. Powiedziano o nich: "I byli wytarci z liku ziemi", dlatego że oni mieli odniesienie do tych, o których powiedziano: "Wytrzyj pamięć o Ameleku". A Mosze nie wystrzegał się ich, i doprowadził do upadku małej hej w ich środowisko. I dlatego nie będzie mógł wejść do ziemi Israela, dopóki nie powróci hej na swoje miejsce. Dlatego opuścił się Mosze ze swojego poziomu i razem z nim opuściła się waw imienia AWA'Ja.

Dlatego hej upadła, a waw odnawia ją, czyli "waw" Mosze. Wyjaśnienie. Poziom Mosze jest to waw imienia AWA'Ja. Na skutek grzechu złotego cielca opuściły się litery ELE Biny, i z ich powodu opuściły się również ELE właściwości waw imienia AWA'Ja w niższą hej. A litery ELE niższej hej opuściły się w klipot. Dlatego było postanowione o Mosze, że on nie wejdzie do ziemi Israela do tej pory, dopóki nie powróci niższej hej na swoje miejsce w jud-hej, gdzie ona była do grzechu cielca. Dlatego opuściła się waw imienia AWA'Ja i Mosze ze swojego poziomu z nią, dlatego żeby waw podniosła hej z jej upadku. Ponieważ na skutek tego, że litery ELE właściwości waw imienia AWA'Ja, czyli Z'A, opuszczając się spadły w niższą hej, podczas naprawienia ponownie powróci Z'A, waw, swoje litery ELE na jego poziom. I wzniesie się razem z nim również niższa hej, zlana z nim, na poziom waw.

I również Bina, pierwsza hej, powróci na jej poziom swoje litery ELE, które spadły w miejsce waw. I wtedy waw-hej, zlane z nimi, wzniosą się razem z nimi w Binę, pierwszą hej. W ten sposób waw-hej powracają do jud-hej, jak do przegrzeszenia. I jasne, że bez opuszczenia liter ELE właściwości waw w miejsce niższej hej nie mogłaby waw wznieść niższej hej. Czyli dzięki opuszczeniu waw, może właściwość waw następnie podnieść niższą hej i powrócić ją na swoje miejsce do pierwszej hej za pośrednictwem powrotu jego liter ELE na swoje miejsce.

223) Za pomocą małej hej, hej imienia Awraam (ארבהם), i jest to litera hej w słowach: "Przy stworzeniu ich (be-ibaram), która sprzyjała Mosze, i powiedziano o nim: "Kierował On rękę Mosze sławnym mięśniem Swoim". I on wyciągnął ją z klipot za pomocą waw, i przyprowadził ją ze sobą. Przecież dzięki temu, że właściwość waw powróciła swoje litery ELE razem z nukwą, zlewając się z nimi, na swój poziom, on, korzystając ze wsparcia nukwy, wzniósł się i obłóczył jud imienia AWA'Ja, i przyprowadził nukwę razem ze sobą do góry, i wtedy ona obłóczyła pierwszą hej imienia AWA'Ja.

I wtedy nad niższą hej natychmiast zapanowało imię jud-hej, ponieważ ona znajduje się w pierwszej hej, z góry, zamiast waw. I wtedy wykonuje się przysięga, o której powiedziano: "To ręka (dosł. przysięga) na tronie (kes) Stwórcy (jud-hej), że wojna u Stwórcy przeciwko Amalekowi z pokolenia na pokolenie". A do tego imię niepełne, ponieważ jemu brakuje waw-hej. I tak samo tron (kise) nie jest pełnym, dlatego że brakuje mu litery alef. Lecz teraz imię (jud-hej) dopełniło się literami waw-hej, a tron (kes) dopełnił się literą alef.

Co oznacza "z pokolenia na pokolenie"? Jest to Mosze, o którym powiedziano: "Pokolenie odchodzi i pokolenie przychodzi" – czyli nie ma pokolenia mniejszego niż 600.000. I jest to Mosze, o którym powiedziano, że jedna kobieta urodziła w Egipcie sześćset tysięcy za jednym razem.

"Z pokolenia na pokolenie" – jest to Mosze, o którym powiedziano: "Pokolenie odchodzi i pokolenie przychodzi". To oznacza, że wcielenie Mosze odbywa się w każdym pokoleniu i przychodzi i odchodzi w każdym pokoleniu. Dlatego że wielkość duszy Mosze równa się 600.000, przecież Mosze stał się godny Biny, czyli mochin Aw'I, obłaczających Wa'K de-A'A, sfirot którego liczone są w dziesiątkach tysięcy. Tak samo jak sfirot nukwy liczą się w jednynkach, Z'A – w dziesiątkach, ISZSu'T – w setkach, Aw'I – w tysiącach, A'A – w dziesiątkach tysięcy. W ten sposób, jego Wa'K, sfirot HaGa'T NeH'I, tworzą w liczbowym znaczeniu sześć dziesiątków tysięcy. A każda z nich składa się z dziesięciu, i i jest ich sześćdziesiąt dziesiątków tysięcy.

Dlatego powiedziano, że jedna kobieta urodziła w Egipcie sześćdziesiąt dziesiątków tysięcy jednocześnie. Mówi się o Mosze, który oceniany na sześćdziesiąt dziesiątków tysięcy. Stąd zrozumiałe, że nie ma pokolenia, w którym nie byłoby świecenia właściwości mochin sześćdziesięciu dziesiątków tysięcy, czyli wcielenia Mosze. I powiedziano: "Wojna u Stwórcy przeciwko Amalekowi z pokolenia na pokolenie", ponieważ właściwość mochin sześćdziesięciu dziesiątków tysięcy nie przebywa stale, a wciela się w każdym pokoleniu, z tego powodu, że "wojna u Stwórcy z Amelekiem".

Pięć rodzajów "wielkiego tłumu"

224) Jest pięć rodzajów "wielkiego tłumu": nefelim (olbrzymy), giborim (potężne), ankim (wielkoludy), refaim (duchy), amalekim (amalekici). Z ich powodu mała hej spadła ze swojego miejsca, czyli z Biny. Powiedziano: "Jedno naprzeciwko drugiego stworzył Stwórca", i tak samo jak w świętości jest pięć właściwości KaHa'B Tu'M, jest przeciwieństwo ich w klipot. I jest to pięć opisanych wyżej rodzajów wielkiego tłumu. Początkowe litery których tworzą wyrażenie NEGA RA (śmiertelne wrzody) lub ONEG RA (niszczące nasłodzenie). Dlatego że na skutek niszczącego obrócenia nasłodzenia we wrzody, a wrzody – w nasłodzenie, pięć tych rodzajów wielkiego tłumu, wymieszane z Isrealem i pochylają ich do grzechu. I dlatego "mała hej" upada ze swojego miejsca, czyli z miejsca swojego podsłodzenia w Binie.

Bilam i Balak byli od strony Ameleka. Ponieważ jeżeli wziąć litery ain-mem od imienia Bilam (בעלם) i litery lamed-kuf od imienia Balak (בקל), pozostaną litery bet-bet-lamed (Babel), czyli bet-lamed od Bilam, bet od Balak. I wychodzi, że dwa rodzaje klipot – Amalek i Babilon (Babel) – nie wprost wskazane w imionach Bilam i Balak. Z tego wynika, że Amalek jest właściwością rosz klipot i Keterem, jak i klipa Babilonu, o której powiedziano: "Głowa jej – z czystego złota". Dlatego że jeżeliby nie były obydwie one w równych właściwościach, nie mogłaby powiązać się w jedne całe w Bilamie i Balaku.

225) Są to ci, którzy pozostali cali podczas potopu, o którym powiedziano: "I wytarł On wszystko istniejące". A ci, co pozostali od klipy Amelek, w czwartym wygnaniu, czyli w wygnaniu edeńskim, są panującymi w tym świecie siłą potęgi. Dlatego że klipa ta jest właściwością rosz (głowy) i Keterem klipot. I oni stają się niszczącymi kelim dla Israela. I o nich wspomniano w opisie potopu: "Ponieważ przepełniła się ziemia złodziejami". I są to amalekici. I tak został wyjaśniony pierwszy z pięciu rodzajów "wielkiego tłumu" – amalekici, będący Keterem klipot.

226) Nefilim (olbrzymi) wielkiego tłumu. Powiedziano o nich: "I zobaczyli anioły Wszechmogącego córki ludzkie, że dobre one". To – drugi rodzaj wielkiego tłumu, będący hochmą klipot. Oni powstali od wyższych nefilim (olbrzymów), czyli od Azy i Azazela, którzy byli wyższymi aniołami. Stwórca zrzucił ich z niebios, i dlatego nazywane są nefilim (dosł. upadłe), a nefilim właściwości wielki tłum pochodzą od nich.

Kiedy zaś zażyczył Stwórca stworzyć człowieka, powiedział aniołom: "Stworzymy człowieka na obraz i podobieństwo Nasze", On chciał stworzyć jego głównym nad wszystkimi wyższymi aniołami – żeby on stał się panującym nad wszystkimi aniołami, a oni stali się zarządzającymi pod jego władzą, jak powiedziano o Josefie: "Naznaczy on zarządzających nad ziemią".

227) Dlatego anioły chciały poskarżyć się na niego i powiedzieli Stwórcy: "Czym jest człowiek, żebyś Ty pamiętał o nim?" – przecież on będzie musiał zgrzeszyć przed Tobą, więc dlaczego obniżasz nas przed nim? Odpowiedział im Stwórca: "Jeżelibyście znajdowali się z dołu, na ziemi, jak człowiek, to grzeszylibyście o wiele bardziej niż on". Natychmiast: "I zobaczyły anioły Wszechmogącego córki ludzkie, że dobre one" – i zapragnęli do nich pragnieniem. I zrzucił ich Stwórca w dół w okowach.

228) "Anioły Wszechmogącego" – jest to Aza i Azazel. Od nich powstają dusze drugiego rodzaju wielkiego tłumu, i oni nefilim (upadłe), ponieważ sami opuścili się i stracili poziom świętości, (wybierając) podążanie za kobietami, ponieważ "dobre one". Dlatego Stwórca również zrzucił ich, "wielki tłum" – z przyszłego świata, żeby nie mieli oni udziału tam, i dał im wynagrodzenie w tym świecie, jak powiedziano: "I dający według zasług nienawidzącym Go: jemu w twarz, żeby zgubić go" – żeby zlikwidować ich z przyszłego świata. Jest to drugi rodzaj wielkiego tłumu – nefilim, będące hochmą klipot.

229) Giborim (potężne) – jest to trzeci rodzaj wielkiego tłumu, którzy wymieszali się z Israelem. Powiedziano o nich: "Są to ludzie potężni, od dawna posiadający imię". Oni wychodzą od strony tych, o których powiedziano: "Zbudujmy sobie miasto… i stworzymy sobie imię", czyli od strony pokolenia podziału.

Odnoszący się do tego rodzaju wielkiego tłumu budują miejsca modlitewnych zebrań i miejsca nauki, stawiają w nich księgę Tory, koronując ją z góry ozdobami, słowem, dokładnie, jak powiedziano: "Miasto i basztę, wierzchołkiem do niebios". Budują miasta modlitewnych zebrań i miasta nauki – odpowiada "miastu", stawiają w nich księgę Tory – odpowiada "baszcie", koronując ją z góry ozdobami – "wierzchołkiem do niebios". I nie mają zamiaru czynić tego w imię Stwórcy, a żeby stworzyć imię samym sobie, dokładnie jak powiedziano: "Stworzymy sobie imię".

Porodzenie "sitra achra (drugiej strony)" przesilają Israel, który otrzymał błogosławieństwo, żeby stali się oni podobni do ziemskiego prochu, i rabują ich. I wtedy praca zerwana i rozpada się – czyli miejsca modlitewnych zebrań i miejsca nauki, które oni zbudowali. O nich powiedziano: "I wody wzbierały coraz bardziej i bardziej na ziemi". Innymi słowy, klipot i sitra achra, które nazywane są wody, zniszczyli ziemię swoją wzrastającą potęgą. I tak został wyjaśniony trzeci rodzaj wielkiego tłumu – giborim (potężni), odpowiadający Binie klipy.

230) Refaim (duchy) – jest to czwarty rodzaj wielkiego tłumu, które wymieszały się z Israelem. Jeżeli oni dowiedzą się o zbliżeniu biedy do Israela, to pozostawiają ich samych, oddzielając się od nich. Nawet jeżeli są u nich siły dla uratowania, nie życzą sobie ratować ich. Oni oddzielają się od Tory, oddzielając się od niej i od wszystkich tych, którzy zajmują się Torą, dla świadczenia usług bałwochwalcom. Innymi słowy, oddalają się od Tory i od Israela ze względu na dobrobyt bałwochwalców.

I o nich powiedziano: "Refaim (duchy) nie powstaną" – czyli one nie powstaną, żeby odrodzić się z martwych. W tym czasie, kiedy rozkaże Israelowi i oni będą uratowani od ciężarów swoich, o tym powiedziano: "I zniszczył jakąkolwiek pamięć o nich". Ponieważ, będąc porodzeniem ciemności, one bezwzględnie znikną z pojawieniem się światła w Israelu. W ten sposób został wyjaśniony czwarty rodzaj wielkiego tłumu – refaim (duchy), odpowiadające Z'A klipy.

231) Anakim (wielkoludy) – jest to piąty rodzaj wielkiego tłumu. Oni niechlujny mają stosunek do tych, o których powiedziano: "Ozdoba ona (Tora) dla szyji twojej", czyli do Israela, wykonującego Torę. I o nich powiedziano: "Refaim były uważane również za wielkoludy". Dlatego że refaim i anakim są równe według znaczenia – co ci, to tamci. To oni ponownie popychają świat w pustkę i chaotyczność. I oni wywołali zniszczenie świątyni, i o nich powiedziano: "Ziemia była pusta i chaotyczna", ponieważ świątynia jest osnową świata. Dlatego uważa się, tak jakby cała ziemia była pusta i chaotyczna.

Te dwa rodzaje wielkiego tłumu, które wymieszały się z Israelem, doprowadzają do zniszczenia świątyni. I jak tylko pojawi się światło w Israelu, czyli Stwórca, będą wytarci oni z liku ziemi i znikną. Lecz zbawienie Israela nie zależy od ich unicestwienia, a tylko od unicestwienia Ameleka – dopóki nie zniszczy On jego, ponieważ dawał przysięgę o nim mówiąc: "To ręka (dosł. przysięga) na tronie Stwórcy, że wojna u Stwórcy i Ameleka z pokolenia na pokolenie".

Mosze i dwóch Masziachów

232) "To porodzenie nieba i ziemi". "To (ELE)" likwiduje poprzednie, te, o których powiedziano: "To bóstwa twoje, Isrealu" – czyli grzech złotego cielca. A ten dzień, w którym Stwórca zetrze grzech złotego cielca – Stwórca w tym dniu tak jakby tworzy niebo i ziemię, jak powiedziano: W dniu stworzenia przez Stwórcę Wszechmogącego nieba i ziemi". Dlatego w tym czasie będzie znajdować się Stwórca w połączeniu (ziwugu) ze Szchiną Swoją, i świat odnowi się, jak powiedziano: "Ponieważ tak samo, jak nowe niebiosa i nową ziemię, które Ja stworzę, wzmocnione będą przede Mną, jak wzmocnione będzie nasienie wasze". I to – "w dniu tworzenia", w dniu, kiedy świat zostanie odnowiony.

233) W tym czasie powiedziano: "I wyhodował Stwórca Wszechmogący z ziemi różne drzewa przyjemne". Jednak przed tym, zanim będzie wytarte przegrzeszenie cielca, nie opuści się deszcz Tory, Z'A, żeby zasiać dusze Israela. I Israel, podobni do trawy polnej i drzew, nie wyrosną. Jak powiedziano: "Żadnego krzaka w polu jeszcze nie było na ziemi, i żadna trawa w polu jeszcze nie rosła", ponieważ "nie było człowieka, żeby mógł pracować na ziemi". "Człowiek" – jest to Israel, "ziemia" – jest to świątynia, "pracować" – jest to praca ofiary.

234) "Żadnego krzaka w polu" – wskazuje na pierwszego Masziacha, Masziacha ben Dawida, "jeszcze nie było na ziemi". "I żadna trawa polna" – wskazuje na drugiego Masziacha, Masziacha ben Josefa. Dlaczego nie było Masziachów na ziemi? Ponieważ nie ma z nimi Mosze, o którym powiedziano: "Nie było człowieka, żeby pracować na ziemi". "Nie odejdzie berło do Jehudy" – jest to Masziach ben Dawid, "i prawodawca ze środowiska potomków jego" – jest to Masziach ben Josef, "dopóki nie przyjdzie w Szilo" – jest to Mosze, dlatego że Mosze (משה) w gematrii Szilo (שילה). "I jemu – zebranie (be-lo ilat) narodów" – to litery imienia Lewi, Keat (ולוי קהת). Czyli, że dojdzie naprawienie od Mosze do Keata i Lewi, będącymi praojcami jego.

Co oznacza "dwóch Masziachów" i jaka różnica pomiędzy nimi? Dlaczego oni nie mogą otworzyć się w sposób inny, jak po objawieniu duszy Mosze? Ponieważ dzięki wzajemnemu oddziaływaniu właściwości miłosierdzia i sądu, na skutek czego Malchut włączyła się w Binę, brakuje istoty Malchut i w niej jest wyłącznie dziewięć pierwszych sfirot samej Malchut, czyli włączenie Malchut w nich, jednak jej własna właściwość ukryta w rosz Atika. I z tego powodu Malchut Z'A podzieliła się na dwa panowania. Od haze i wyżej – jest to namiot Lei, "ukryty świat", i stąd pochodzi Masziach ben Dawid, potomek Lei. A od haze i niżej – namiot Rachel, "otwarty świat", i stąd powstaje Masziach ben Josef, potomek Rachel.

W ten sposób w Malchut, umieszczonej od haze i wyżej, jest pełne dziesięć sfirot, jednak w Malchut, umieszczonej od haze i niżej, brakuje jej sfiry Malchut, i ona kończy się na sfirze Jesod. Dlatego jest nieporozumienie pomiędzy Masziachem ben Dawidem i Masziachem ben Josefem, w stosunku do celu końcowego naprawienia. Dlatego że Masziach ben Dawid chce panować, czyli sterować Israelem, w swojej właściwości, z Malchut, znajdującej się powyżej haze, gdzie odbywa się pełny ziwug od właściwości "lik człowieka" i dlatego świecenie jego jest pełne. Jednak Masziach ben Josef nie jest zadowolony sterowaniem Masziacha ben Dawida, gdyż on ma odniesienie do właściwości otwartego świata, i świecenie jego – z dołu do góry. Tak jak wszystko, co wychodzi od właściwości powyżej haze, nie świeci z góry w dół, a tylko z dołu do góry.

I dlatego on pragnie panować i sterować Israelem, świecąc im ze swojej właściwości od Malchut poniżej haze, która świeci z góry w dół w otwartym sterowaniu, gdyż ona jest właściwością "otwartego świata". I w tym jest nieporozumienie, które było pomiędzy Szaulem i Dawidem, dlatego że Szaul miał odniesienie do potomków Rachel, czyli do Masziacha ben Josefa, a Dawid miał odniesienie do potomków Lei, czyli do Masziacha ben Dawida. Jak również nieporozumienie pomiędzy Rechawamom i Jarowamom. I tak samo w każdym pokoleniu znajdują się obydwaj, występując jeden przeciwko drugiemu.

I to jest to, co powiedział Jonatan, syn Szaula, Dawidowi: "A ja wypuszczę trzy strzały w tą stronę. Jeżeli powiem ja, mówiąc chłopcu: Widzisz strzały przed tobą, weź je – wtedy przyjdź, ponieważ pokój tobie", a jeżeli ja powiem chłopcu: To strzały za tobą – to odejdź, ponieważ wysyła ciebie Stwórca".

I należy zrozumieć, dlaczego Jonatan wybrał właśnie te znaki. Dlatego że trzy strzały są trzema gałęziami litery szin, i to – trzy sfiry HaGa'T, wskazujące na trzy główne trony, i Dawid jest czwartą osnową w stosunku do nich. I oni również wskazują na trzy niższe gałęzie szin, czyli trzy sfiry NeH'I, i Malchut (panowanie) domu Josefa jest czwartą w stosunku do nich i siódmą w stosunku do synów. Dlatego nazywani oni są strzały (checim), ponieważ były rozłączone (nichcu) i podzielone na trzy gałęzie pomiędzy Masziachem ben Dawidem i Masziachem ben Josefem. Trzy, znajdujące się powyżej haze, mają odniesienie do Masziacha ben Dawida, a trzy poniżej haze – do Masziacha ben Josefa.

To oznacza powiedziane: "Jeżeli powiem ja, mówiąc chłopcu: To widzisz strzały przed tobą" – czyli z dołu do góry, czyli właściwość świecenia trzech gałęzi powyżej haze, odnoszące się do Masziacha ben Dawida, i wtedy dla ciebie będzie jasne, że "pokój tobie". I to znak tego, że ojciec mój, Szaul, czyli Masziach ben Josef, wyznaje twoje panowanie i nie zamyślił zawieść ciebie. Lecz "jeżeli ja powiem chłopcu: To strzały za tobą", co oznacza z góry w dół, w otwarciu, tak samo jak trzy gałęzie znajdujące się poniżej haze, i to – właściwość Masziacha ben Josefa, to "odejdź, ponieważ wysyła ciebie Stwórca", gdyż jest to znak tego, że on zazdrości tobie i pragnie, zabijając ciebie, zlikwidować twoje panowanie, dlatego żeby sterować Israelem za pośrednictwem Masziacha ben Josefa, czyli "z góry w dół", otwarcie.

W ten sposób zostało wyjaśnione, że przyczyna podziału Malchut na dwie Malchut, Leę i Rachel, od których powstają dwóch Masziachów, Masziach ben Dawid i Masziach ben Josef – w nieobecności Malchut de-malchut, która nie może być włączona do końca naprawienia. I dlatego została ustawiona Malchut powyżej haze, Lea, i dzięki jej Rachel, chociaż jej i brakuje Malchut de-malchut, również płód otrzymuje swoje naprawienie za pośrednictwem swojego wzniesienia i włączenia się w Leę.

Należy wiedzieć, że ta Malchut de-malchut jest literą hej w imieniu Mosze (משה). I to – pięćdziesiąte wrota, które nazywane są "ścieżka niewidoczna dla jastrzębia". "Jastrząb" – jest to Mosze, dlatego że w Malchut zawarte sfirot KaHa'B Tu'M, każda z których składa się z dziesięciu, i one przedstawiają sobą pięćdziesiąt wrót. I ponieważ brakuje Malchut de-malchut, w niej zawarte tylko czterdzieści dziewięć wrót, gdyż od strony kelim brakuje Malchut de-malchut, a od strony świateł brakuje Keteru, gdyż jest odwrotna zależność pomiędzy światłami i kelim. Ponieważ litera hej w imieniu Mosze (משה) – jest to brakująca Malchut, pięćdziesiąte wrota, i ona jest przyczyną podziału Masziacha ben Dawida i Masziacha ben Josefa.

I nie ma siły u tych dwóch Masziachów przynieść zbawienie dla Israela, a tylko u Mosze. I z jego powodu oni zatrzymują się i nie przynoszą zbawienia dla Isreala. Czyli dopóki nie została ustawiona hej imiena Mosze, powinny być dwie Malchut z tym, żeby przynajmniej jedna z nich przebywała w całkowitej doskonałości, ta, co umieszczona od haze i wyżej, a druga otrzymała swoją doskonałość za pomocą pierwszej. I dlatego również i dwóch Masziachów, którzy powstali od nich, nie przebywa w doskonałości, ponieważ świecenie Masziacha ben Dawida jest niepełne, gdyż przedstawia sobą ukryte hasadim, a niżsi potrzebują otwartych hasadim. A świecenie Masziacha ben Josefa pochodzi od Rachel i jest niepełnym, ponieważ całe naprawienie Rachel zależy od Lei. I dlatego zmniejsza się jej świecenie, gdyż ona może świecić swoimi otwartymi hasadim wyłącznie z dołu do góry, jak Lea.

Dlatego u Masziacha ben Josefa jest poróżnienie z Masziachem ben Dawidem, i ona (Lea) życzy sobie naprawić Rachel, żeby ona nie była zmuszona otrzymywać od Lei, i wtedy Rachel również będzie świecić z góry w dół. W ten sposób obydwie one niedoskonałe, dlatego powiedziano, że nie ma siły u dwóch Masziachów zbawić Israel zanim będzie naprawiona hej imienia Mosze i otworzą się pięćdziesiąte wrota. I z jej powodu oni zatrzymują się, z powodu hej imienia Mosze, która nie otrzymuje pełnego naprawienia.

Hej imienia Mosze znajduje się w zastawie u Awraama, i od hej imienia Awraama (אברהם), ponieważ dzięki niej imię jego stało się wiecznym, dopełniło się imię Mosze. Dlatego że hej imienia Awraam jest to hej podsłodzona we właściwości miłosierdzia, mała hej imienia Awaraam, i hej w słowach "przy stworzeniu ich (be-ibaram בהבארם)". I bez tego podsłodzenia nie byłoby żadnych mochin u Zo'N i u niższych. I te mochin są otwarciem Jego świętych imion, ze względu na które Stwórca stworzył świat. W ten sposób, dopóki hej imienia Awraam nie otworzyła wszystkich tych mochin, do pełnego otwarcia wszystkich Jego świętych imion, nie jest możliwe zlikwidować podsłodzenie Malchut w Binie, a więc nie może otworzyć się hej imienia Mosze.

Jednak po tym, jak podsłodzona hej, hej imienia Awraam, otworzy wszystkie jego święte imiona, wtedy będzie zlikwidowane wzajemne oddziaływanie miłosierdzia z sądem, czyli z hej imienia Awraam. I otworzy się hej imienia Mosze w całej swojej pełni, przecież hej imienia Mosze znajduje się w zastawie u Awraama, czyli u hej imienia Awraam. I dopóki hej imienia Awraam jeszcze nie jest otworzyła wszystkich niezbędnych mochin, ona zatrzymuje otwarcie hej imienia Mosze.

Dlatego w końcu otwarcia wszystkich Jego świętych imion zostaje zlikwidowane wzajemne oddziaływanie z Biną i otworzy się hej imiena Mosze, która jest ukryta w rosz Atika. O tym mówi wypowiedź: "Kamień, który odrzucili budowniczy, stał się kamieniem węgielnym". I wtedy dwie Malchut, Lea i Rachel, ponownie staną się jednym pełnym parcufem, i wtedy Masziach ben Dawid i Masziach ben Josef ponownie staną się jednym całym w pełnej doskonałości i przyniosą zbawienie dla Israela.

235) "Każdego krzaka polnego" – są to dusze sprawiedliwych, które wychodzą od Jesod de-Z'A, który nazywa się "sprawiedliwy", "ożywiający światy". Dlatego że słowo "krzak" (siach שיח) składa się z liter szin i het-jud (haj, ożywiający), gdzie szin wskazuje na trzy gałęzie drzewa, trzech praojców, HaGa'T de-Z'A, który nazywa się "drzewem". Jednak "szin" słowa "krzak" (siach) – nie od Z'A, a od "ożywiającego światy", czyli Jesod de-Z'A. Dlatego jest w słowie "krzak" (siach) litery het-jud (haj, ożywiający), wskazujące, że ta szin – od "ożywiającego", Jesod de-Z'A. I dlatego "każdego krzaka polnego" – wskazuje na dusze sprawiedliwych, pochodzących od Jesod de-Z'A, który zawarty w słowie "krzak".

236) "Każda trawa polna". Słowo "trawa (esew עשב)" składa się z liter AB (ajn-bet) szin. Szin wskazuje na "trzy liście", to – imię AWA'Ja ADNI, czyli połączenie AWA'Ja i Adni, wskazujące na połączenie (ziwug) imienia AWA'Ja, czyli Z'A, z imieniem Adni, nukwą. I oni – A'B, czyli AWA'Ja z napełnieniem litery jud, przedstawiające w gematrii imię A'B (72), mochin świecenia hochmy, otwierający się w połączeniu (ziwugu) dwóch imion AWA'Ja ADNI. Wyjaśnienie. W Zo'N odbywają się trzy rodzaje ziwugim:

Ziwug de-Ga'R – jest to świecenie AWA'Ja Eke.

Ziwug sfirot HaGa'T – jest to świecenie AWA'Ja Elokim.

Ziwug sfirot NeH'I – świecenie AWA'Ja Adni.

Mochin parcufa A'B, będący właściwością mochin de-haja nie opuszcają się, dopóki nie dopuści się ziwug również i w trzecim połączeniu, AWA'Ja ADNI, i wtedy rodzą się dusze sprawiedliwych od trzeciego ziwuga AWA'Ja ADNI, wskazującego na ziwug sfirot NeH'I parcufa Zo'N. Jednak od dwóch pierwszych połączeń dusze sprawiedliwych nie rodzą się, dlatego że one powstają tylko od mochin parcufa A'B, przedstawiającego sobą świecenie hochma, które nie otwiera się ani w HaBa'D, ani w HaGa'T, a tylko w NeH'I, w ziwugu imienia AWA'Ja ADNI.

I na te NeH'I wskazuje litera szin słowa "trawa", gdzie trzy linie litery szin – są to trzy sfiry NeH'I, i one nazywane są "trzema liściami", a nie "trzema gałęziami", jak HaGa'T. I one nazywane są "liście", aby pokazać, że one "wiszą" na trzech gałęziach HaGa'T i otrzymują swoje napełnienie od nich. A na mochin dusz sprawiedliwych, rodzące się od nich, wskazują litery ajn bet słowa "trawa (esew עשב)", czyli AWA'Ja z napełnieniem jud, tworząca w gematrii imię A'B, wskazujące na te mochin.

A gałęzie, czyli HaGa'T, na których wiszą "trzy liście", wszystkie one w gematrii – A'B, ponieważ każda z trzech gałęzi HaGa'T równa się liczbowemu znaczeniu imienia A'B. Dlatego że jest u nich w Hesed imię A'B, jak również w gwurze i w Tiferet, na co wskazują trzy cytaty: "I poszedł", "I przyszedł", "I rozprzestrzenił".

Mochin imienia A'B nie łączą się ze Szhiną do tej pory, dopóki nie objawi się Adam, czyli AWA'Ja z napełnieniem alef – jud-waw-dalet hej-alef waw-alef-waw hej-alef, i to Mosze. Powiedziano: "Jak imię jego i jak imię syna jego", ponieważ on naprawił Szchinę i przyciągnął doskonałą jedność AWA'Ja ADNI. I powiedziano: "Nie było człowieka (adama), żeby pracować na ziemi" – mówi się o Mosze, który jeszcze nie naprawił Szchiny, jak należy.

237) Dlatego powiedziano o Mosze: "Każda trawa polna jeszcze nie rosła" – czyli jeszcze nie wyrósł sprawiedliwy Mosze, dzięki któremu odbywa się wypowiedziane: "Prawda z ziemi wyrasta", i powiedziano w tym o prawdzie: "Prawda będzie zrzucona na ziemię" – mówi się o uczniach mędrców, którzy jak rośliny rosnące z ziemi, nie rosną i nie pojawiają się z Szhiny podczas wygnania, dopóki nie spełni się powiedziane: "Prawda z ziemi wyrasta". I prawda – jest to Mosze, o którym powiedziano: "Tora prawdziwa była w ustach jego, i nie było tego, kto potrzebował Szhiny, podobnie do niego". Dlatego powiedziano o nim: "I nie było człowieka, żeby pracować na ziemi". "Człowiek" – jest to Mosze, "ziemia" – jest to Szhina, i zanim objawił się Mosze, nie byłoby tego, kto by naprawił Szhinę jak należy.

238) I natychmiast, jak przyszedł Mosze, odbyło się powiedziane: "I para wznosiła się nad ziemią". Litery alef-dalet אד (ed par) imienia Adni (אדני) wznosi do siebie waw i staje się dzięki niej Panem (Adon אדון) całej ziemi. Z'A – jest to waw, i kiedy przyjdzie Mosze, wznosi się Z'A i łączy się ze Szhiną, która nazywa się Adni, i wtedy Szhina staje się Panem (Adon) całej ziemi.

"I para wznosiła się z ziemi" – od Szhiny, która nazywa się Adni. Adni – jest to imię nekewy, i dlatego wznoszą się tylko dwie litery od jego imienia, czyli alef-dalet (ed par), i wtedy wznosi się Z'A, czyli waw, i łączy się z nią. I wtedy ona otrzymuje od niego pełne mochin i staje się Panem (Adon) całej ziemi. Czyli zamiast tego, żeby nazywać się Adni, imieniem nukwy, nazywa się teraz Adon (Pan), imieniem zachar.

Również powiedziano: "I nawadniał cały lik ziemi" – to oznacza, że Israel z dołu napełnia wilgocią życia i otrzymuje od Szhiny mochin de-Ga'R, które nazywają się "siedemdziesiąt lików Tory". Dlatego "panim (lik)" jest to właściwość Ga'R, jak powiedziano: "Mądrość człowieka oświeci jego lik", a "siedemdziesiąt" – to siedem sfirot HaGa'T NeH'I, każda z których zawiera w sobie dziesięć. A trzydzieści wiernych – niepoznawalne.

239) Inne wyjaśnienie cytatu "i para wznosiła się nad ziemią" odpowiada jego tłumaczeniu "i obłok wznosił się z ziemi" – czyli od Szhiny, o której powiedziano: "Był obłok Stwórcy nad Namiotem". Dlatego że w czasie ukończenia, kiedy zjawi się Mosze, wzniesie się Szhina, i uczniowie mędrców na ziemi napełnią się życiodajną wilgocią i otrzymają od niej mochin.

240) W tym czasie powiedziano: "I stworzył Stwórca Wszechmogący Adama" – czyli Israel, których Stwórca stworzył w obrazach tego świata i świata przyszłego. "Obrazy" oznaczają wielkość poziomu mochin, czyli Stwórca wtedy napełnia ich jak mochin Malchut, nazywającej się "ten świat", tak i Biny, która nazywa się "przyszły świat".

"I stworzył (wa-icer וייצר)", napisane z dwiema literami jud, wskazuje, że w tym czasie Stwórca wznosi Israel w imię Swoje w obrazie dwóch liter jud, pomiędzy którymi znajduje się litera waw, składająca się z gematrii imienia AWA'Ja, kaf-waw (26). I dwie litery jud będą obrazem w liku Jego i w liku Israela, w dwóch "stronach twarzy (tapuchej panim)" ich, a w hotem (nosie) ich będzie narysowana litera waw.

W słowach "i stworzył (wa-icer וייצר)" jest na początku litera waw, a następnie dwie litery jud. To wskazuje na mochin, schodzące od jedności imienia AWA'Ja i ADNI – AWA'Ja ADNI, u którego na początku jest jud, wskazująca na wyższą Hochmę, i jud w końcu, wskazująca na niższą Hochmę. Sześć liter "Adonaj (Aadona אהדונה)" między dwoma literami jud – jest to Z'A, otrzymujący od wyższej Hochmy, która znajduje się w Binie, w przyszłym świecie, i przekazującej niższej hochmie, Malchut, "temu światu", i również przekazującej ich Israelowi. I te mochin objawiają się w Israelu we właściwości dwóch panim z hotem, jak powiedziano: "Mądrość (Hochma) człowieka rozjaśni lik (panim) jego". Dlatego że mochin de-Ga'R nazywane są panim, i dwie właściwości panim są to dwie linie, prawa i lewa, a hotem – jest to linia łącząca pomiędzy nimi.

241) Dlatego powiedziano: "Z wierzchołka skały widzę ja jego". Słowo "skała (curim צורים)" wskazuje na te "obrazy (ciurim ציורים)" świętego imienia, które objawiają się we właściwościach ich panim, w dwóch majestatycznych tablicach, i jest to jud-jud, na których wyrzeźbiona waw. Wyjaśnienie. "Z wierzchołka" – jest to mochin de-Ga'R, "skały" – wielkości poziomu mochin, które nazywane "obrazy", czyli napełnienie mochin de-Hochma, które nazywane są "widzenie". I te mochin będą objawiać się na dwóch "częściach twarzy (tapuchej a-panim), które wskazują na dwie tablice, prawą i lewą, czyli dwie litery jud jedności AWA'Ja ADNI, i sześć liter Adonaj (Aadona), wyrzeźbionych na nich, i odnoszących się do właściwości hotem.

242) I jeszcze – "uformował On dla nich we wszystkie pokolenia za pomocą Jego wyższej żony", jud-hej, i to waw, będąca jednością ich obywdu. Wyjaśnienie. W rzeczywistości istnieje przekazanie mochin, odbywające się z wypowiedzi: "I stworzył (wa-iicer)", również we wszystkich pokoleniach, a nie obowiązkowo podczas ukończenia. I mówi się, że Stwórca formuje i przekazuje mochin Israelowi we wszystkich pokoleniach za pomocą Jego wyższej żony, Biny, i to jud-hej, które łączą w waw. Dlatego Bina składa się z liter "ben (syn בן)" "jud-hej", co wskazuje na syna, Z'A, łączącego jud-hej.

Stwórca formuje i przekazuje Israelowi (mochin) za pośrednictwem tych wyższych obrazów. Dlatego że Z'A, nazywający się Israel, środkowy słup, włączający niższą i wyższą Szhinę razem. I to wypowiedź "Szma" w modlitwie wieczornej (arawit) i wypowiedź "Szma" modlitwy porannej (szacharit). Powiedziano o nich: "Istota z istoty mojej i ciało z ciała mego". W tym czasie, kiedy Zo'N sięgają mochin de-haja, stają się dwie jego nukwy, Lea i Rachel, jednym parcufem. I on nazywa się wtedy imieniem Israel, składającym się z liter "li rosz (לי ראש)" – mój początek.

"Stwórca formuje i przekazuje Israelowi za pomocą wyższych obrazów" mochin de-haja, i wtedy nazywa się Z'A według imienia Israel, środkowy słup, zawierający razem wyższą i niższą Szhinę, Leę i Rachel, które stają się jednym parcufem, i Israel zawiera je razem. Wyższa Szhina – jest to wypowiedź "Szma" porannej modlitwy (szacharit), a niższa Szhina – wypowiedź "Szma" wieczornej modlitwy (arawit). I to oznacza "istotę od istoty mojej i ciało od ciała mojego", dlatego że wyższa Szhina, Lea, nazywa się "istotą", a niższa Szhina, Rachel, nazywa się "ciałem". I ponieważ one są budową Aw'I, obydwie one stają się jednym parcufem. Dlatego powiedziano o niej: "Istota z istoty mojej i ciało z ciała mojego".

243) Natychmiast w tym stanie, kiedy otworzy się Mosze w końcu dni, posadzi Israel w świętym Ogrodzie edeńskim. Czyli Lea i Rachel stały się jednym parcufem, nazywającym się "Ogród edeński", a Z'A zawiera je obie, i Israel uważa się znajdującym się w Ogrodzie edeńskim. Dlatego że "Eden" – jest to wyższa Szhina, a "ogród" – jest to niższa Szhina, i kiedy one łączą się razem, to nazywane są Ogrodem edeńskim. Wyjaśnienie. We wszystkich pokoleniach Stwórca napełnia Israel swoimi mochin od Ogrodu edeńskiego, lecz one nie przebywają stale, ponieważ sam Israel znajduje się poza granicą Ogrodu edeńskiego. A w końcu dni Stwórca wzniesie Israel w Ogród edeński, jak i Adama Riszona do przegrzeszenia. I wtedy te mochin ustawiają się na wieki wieków.

Dlatego powiedziano: "I posadził Stwórca Wszechmogący (AWA'Ja Elokim) ogród w Edenie" – jest to Aw'I, budująca nukwę. "Ogród" – jest to niższa Szhina, "Eden" – jest to wyższa ima. "I umieścił tam On Adama, którego stworzył". "Adam" – jest to środkowy słup, który nazywa się Israel. I wtedy, kiedy oni oboje staną się jednym parcufem, który nazywa się Ogród edeński, Szhina będzie nasłodzeniem jego, żoną jego, i nie odejdzie od niego nigdy, i stanie się rajem (eden) jego na wieki. I Stwórca posadził Israel nasłodzeniem świętości w świecie. To oznacza, że kiedy Isarel otrzymują te mochin, oni stają się świętym nasłodzeniem w świecie. Jak powiedziano: "Gałąź ogrodu Mego, czyny rąk Moich dla wychwalenia".

244) I wtedy powiedziano: "I wyhoduje Stwórca Wszechmogący (AWA'Ja Elokim)" – Aw'I, każde drzewo pięknego wyglądu" – są to sprawiedliwi, Jesod de-Z'A, który nazywa się drzewo. I ono "piękne (z wyglądu) i przyjemne w smaku" – jest to Z'A, nazywający się "środkowy słup", w którym zawarty jest pokarm dla wszystkiego. Czyli On daje mochin wszystkim niższym, ponieważ wszystko zawarte jest w nim, w Z'A. I sprawiedliwy, Jesod de-Z'A, karmi się wyłącznie od Niego, od Z'A, a Szhina – od sprawiedliwego. I oni nie potrzebują niższych, czyli nie potrzebują tego, żeby niżsi wznosili Ma'N, lecz niżsi karmią się dzięki wyższemu Jesod i Szhinie, bez niezbędności wznoszenia Ma'N.

Dlatego że na wygnaniu nie było pokarmu u Szhiny i Ożywiającego światy – Jesod de-Z'A, dającego Szhinie, lecz wyłącznie dzięki wzniesieniu Ma'N za pomocą osiemnastu błogosławieństw modlitwy. Lecz w czasie ukończenia, Jesod stanie się napełniający pokarmem wszystkich – Szhinę i niższych, bez niezbędności jakiegokolwiek obudzenia od strony niższych.

245) Drzewo życia, Z'A, będzie umieszczone w ogrodzie, Szhinie, i wtedy powiedziano o nim: "I weźmie również od Drzewa życia i skosztuje, i będzie żyć wiecznie". Dlatego że w czasie wygnania Z'A nie był posadzony w Szhinie z tego powodu, że ziwug jego był nie stałym, a przypadkowym. Wtedy jak po ukończeniu dni, będzie Z'A posadzony w ogrodzie na wieki w nieprzestającym ziwugu, co oznacza: "I skosztuje, i będzie żyć wiecznie", na zawsze.

I nad Szhiną więcej nie będzie panować drzewo sitra achra, czyli "wielki ferment", odnoszący się do właściwości "Drzewo poznania dobra i zła". I ona więcej nie przyjmie w siebie nieczystości, czyli nie będzie napełniać nieczystości. Dlatego zniknie nieczystość ze świata. I powiedziano o tym czasie: "Jeden tylko Stwórca poprowadzi jego, i nie będzie z nim innego bóstwa" – dlatego że będzie wykorzenione całe zło i wszelka nieczystość w świecie. Dlatego nie przyjmują obcokrajowców w dni Masziacha, i Szhina będzie podobna do winorośli, która nie przyjmuje żadnego zlania się z innym rodzajem.

246) I będą Israel we właściwości "każde drzewo ładne z wyglądu", i ponownie osiągną to piękno, które zgubili ze zniszczeniem drugiej świątyni, o której powiedziano: "Z nieba na ziemie zrzucił piękno Israela"

Drzewo poznania dobra i zła będzie oddzielone od Israela i odrzucone poprzez niego, i oni więcej nie będą przylepiać się do nich i mieszać się z nimi. Przecież wtedy będzie powiedziane Israelowi: "A od drzewa poznania dobra i zła nie możesz jeść" – dlatego że jest to "wielki motłoch". I wtedy otworzy Stwórca Israelowi, że w dniu, kiedy oni zasmakowali z drzewa poznania, wywołali tym samym dwie straty – zniszczenie pierwszej i drugiej świątyni. Jak powiedziano: "W dniu, kiedy ty zasmakujesz od niego, powinieneś umrzeć (dosł. śmiercią umrzesz)". Śmierć wspomniana jest dwa razy, odpowiednio do dwóch świątyń. I otwarcie, które czyni Stwórca w tym czasie Israelowi, uważa się, tak jakby On mówił im nie skosztować z drzewa poznania, tak samo jak powiedział do Adama Riszona.

I naruszeniem zakazu drzewa poznania oni doprowadzili do tego, że sprawiedliwy, napełniający Szhinę, "wyschnięty i bez wody" w pierwszej świątyni, w wyższej Szhinie, i w drugiej świątyni, w niższej Szhinie. I powiedziano: "Rzeka wysuszona i bez wody". "Rzeka" – Z'A, "wysuszona" – w niższej hej, czyli w jego nukwie, dlatego że odeszło z Z'A źródło jud, które napełnia pierwszą hej właściwością "nieskończoności".

247) I jak tylko wyszli Isarel z wygnania, oddzielając się sami w sobie jako święty naród, czyli kiedy wielki motłoch oddzielił się od nich, to natychmiast było powiedziane o rzece, która była "wysuszona i bez wody" podczas wygnania: "Rzeka wychodzi z Edenu" – czyli waw imienia AWA'Ja, "żeby nawadniać ogród" – niższą hej. "Rzeka" – środkowy słup, Z'A, "wychodzi z Edenu" – z wyższej Imy, od której Z'A otrzymuje napełnienie, "żeby nawodnić ogród" – niższą Szhinę, która nazywa się ogród.

248) W tym czasie było powiedziane Mosze i Israelowi: "Wtedy nasładzać się będziesz w Stwórcy". Słowo "nasłodzenie (oneg ענג)" składa się z początkowych liter słów Eden (עדן), rzeka (nachar נהר), ogród (gan גן), dlatego że litera ajn (ע) słowa "nasłodzenie (oneg ענג)" – jest to Eden (עדן), litera nun (נ) – rzeka (nachar נהר), litera gimel (ג) – ogród (gan גן). To oznacza, że one będą nasładzać się wtedy tymi mochin, które wychodzą do nich po trzech poziomach: Eden (עדן), rzeka (nachar נהר), ogród (gan גן). I są to mochin wyższej hochmy, dlatego że Bina nazywa się Eden, tylko kiedy otrzymuje napełnienie od hochmy.

W tym czasie odbędzie się powiedziane: "Wtedy zaśpiewa Mosze". I nie powiedziano: "Wtedy zaśpiewał Mosze", a "zaśpiewa" – w czasie przyszłym. To wskazuje na wyjście synów Israela z wygnania, i zaśpiewa wtedy Mosze nową pieśń. A dla wielkiego motłochu i narodów świata, którzy kłaniają się ilodolom, obróci się nasłodzenie (oneg ענג) we wrzody (nega נגע) podbnie do tego, jak byli ukarani faraon i Egipcjanie, u których zakwitły ropne wrzody. I wyłącznie dla Israela to teraz stanie się nasłodzeniem (oneg ענג), czyli te same mochin odnoszące się do właściwości: Eden (עדן), rzeka (nachar נהר), ogród (gan גן), które staną się nasłodzeniem (oneg ענג) dla Israela, i ukarzą wielki motłoch i bałwochwalców ciężkimi wrzodami.

249) "Rzeka wychodzi z Edenu, żeby nawadniać ogród, a stąd dzieli się i tworzy cztery koryta (dosł. początki)" – cztery sfiry: Hesed, Gwura, Necach, Hod, które odpowiadają czterem znamionom plemion. Cztery stany Szhiny – to "cztery początki": Michael, Gabriel, Nuriel, Rafael. I w każdym stanie są trzy właściwości zgodnie z czterema znamionami, razem – dwanaście, i jeszcze sam ogród, czyli Szhina, wypełniająca ich do trzynastu.

Hesed – jest to prawa ręka (zroa), i w tym czasie odbywa się powiedziane: "Pragnący nabyć mądrość obróci się do południowej strony". Dlatego że każdy, kto pragnie nabyć mądrość, powinien obrócić się zamiarem modlitwy do Hesed, południowej strony, i przyciągnąć hochmę, i wtedy nabędzie mądrość. I stan anioła Michael będzie napełniony życiodajną wilgocią i otrzyma swoje napełnienie od tej właściwości Hesed, i razem z nim – stan Jehudy i dwa plemiona.

Gwura – jest to lewa ręka (zroa), i w tym czasie odbywa się powiedziane: "Pragnący nabyć bogactwo obróci się do północnej strony". Dlatego że każdy, kto pragnie nabyć bogactwo, powinien obrócić się zamiarem modlitwy do Gwury, północnej strony. I stan anioła Gabriela otrzymuje od Gwury, a razem z nim – stan Dana i dwa plemiona.

Sfira Necach – jest to prawa noga (szok), i od niej otrzymuje Nuriela, a z nim – stan Reuwena i dwa plemiona, znajdujące się razem z nim.

Hod – jest to lewa noga (szok), i o niej wspomina się w powiedzianym o Jakowie: "A on kuleje na biodro swoje". Od niego otrzymuje stan Rafaela, odpowiadającego za uzdrowienie na wygnaniu, i razem z nim – stan Efraima i dwa plemiona.

I tak zostało wyjaśnione, że "cztery początki" – jest to dwanaście, tak samo jak cztery znamiona – jest to dwanaście plemion, które ogród dopełnia do trzynastu. Dlatego powiedziano, że tylko u Israela będzie nasłodzenie, i dlatego powiedziano, że "rzeka wypływa", dlatego że właściwość "trzynastu" jest nasłodzeniem.

250) Inne wyjaśnienie powiedzianego: "A stąd dzieli się i tworzy cztery początki". Te cztery, które weszły w Pardes, czterech mędrców – Ben Azaj, Ben Zoma, Acher i rabi Akiwa. Słowo Pardes (פרדס) składa się z początkowych liter słów pszat (פשט proste tłumaczenie), remez, (רמז wskazówka), drusz (דר alegoria) i sod (סוד tajemnica), "a stąd dzieli się (ipared ייפרד)" – początkowe litery właściwości pszat (פשט proste tłumaczenie), remez, (רמז wskazówka), drusz (דר alegoria), w które przeniknęli Ben Azaj, Ben Zoma i Acher, będący właściwością klipot (oblicza) Tory w stosunku do właściwości sod (סוד tajemnica), która jest wewnętrzną istotą, którą przeniknął rabi Akiwa. I mówi się, że tylko rabi Akiwa, który przeniknął w mocha (rozum), właściwość sod (סוד tajemnicę), wewnętrzną istotę Tory, wszedł z pokojem i wyszedł z pokojem. Jednak pozostali trzej, którzy weszli w Pered (podział), ucierpieli.

Jeden z czterech mędrców wszedł w rzekę Piszon, mówi się o części pszat (proste wyjaśnienie) Tory, które świeci w Pardes, dlatego że nazwa Piszon składa się ze słów "pi szone alachot (dosł. usta, uczące prawa)", czyli – proste wyjaśnienie Tory.

Drugi z nich wszedł w rzekę Gichon, a tam pogrzebany ten, o którym powiedziano: "Wszystko pełzjące na brzuchu (gachon גחון)", czyli Mosze, na którego wskazuje litera waw słowa "brzuch (gachon גחון)", będąca wielką literą, i ona znajduje się pośrodku wszystkich liter Tory, i ona jest właściwością Gabriela (גבריאל), imię którego składa się z liter "gabr el (גבר אל dosł. Stwórca otrzymał zwycięstwo), czyli Gwura (siła) Stwórcy (El). Wyjaśnienie. Dlatego że pogrzebanie potrzebne dlatego, żeby zniknęła wada, jak powiedziano: "Zbawi On Swoją ziemię, naród Swój", i po tym jak będzie zbawiona wada jego, on powstanie do ożywienia z martwych na wieki.

I mówi się, że pogrzebanie Mosze nie ma odniesienia do właściwości braku Mosze, a do właściwości Gabriela, wyższej Gwury, siły, która zapanowała nad nim, nie pozwalając jemu dokonać naprawienia i otworzyć doskonałość przy życiu, chociaż sam w sobie mógł otworzyć całą doskonałość. O nim powiedziano: "Mąż (gawer), czyja droga była ukryta, ponieważ Stwórca stworzył przeszkody dla niego", czyli drogi jego były ukryte, i on nie otworzył swojej doskonałości, dlatego że "Stwórca stworzył przeszkody dla niego", lecz nie z powodu słabości Mosze.

Dlatego powiedziano: "Nikt nie zna miejsca pogrzebania jego do tego dnia", które otworzyło się tam. Przecież miejsce pogrzebania – jest to miejsce wady, a ponieważ w nim nie było wady, "nikt nie zna miejsca pogrzebania jego". Jednak w końcu naprawienia, po tym jak otworzy się doskonałość Mosze, już objawi się brak na skutek otwarcia doskonałości, który nazywa się miejscem pogrzebania jego. Ma to odniesienie do tej części Tory, która nazywa się "wskazówka", przecież mądrego zawiadamiają za pomocą wskazówki.

251) Trzeci z czterech mędrców wszedł w Chidekel (חִדקל). Ta nazwa składa się z liter słów chad (ostry), kal (lekki), co wskazuje na ostrość, w której nie ma braku, na lekkość w wyjaśnieniu. Ostry oznacza szpiczasty, jak powiedziano: "I nauczy (dosł. wyostrzy uwagę) syna swojego".

Czwarty z czterech mędrców, wszedł w Prat, i to rozum (moach), który "płodzi się i rozmnaża się", dlatego że początek nasienia wychodzi z rozumu (moach).

Wyjaśnienie powiedzianego. Mochin, które przekazywane dla niższych, zazwyczaj dzielą się na trzy rodzaje:

Świecenie Wa'K bez rosz, właściwości świata Jecira. Te mochin nazywają się "wskazówka (remez)" i rozumienie ich również jest ograniczone, jak i rozumienie wskazówek ogólnie;

Mochin de-Ga'R właściwości hasadim, które wychodzą ze świata Bria i mają odniesienie do "alegorii (drusz)", dlatego że one przyciągają ludzkie serce;

Mochin de-Ga'R właściwości Hochma, wychodzące od świata Acilut, odnoszące się do "tajemnicy (sod)".

A właściwości kelim wychodzą od świata Asia (dosł. działanie) i nazywane "prostym wyjaśnieniem (pszat)", i one mają odniesienie do części powiązanej z działaniem.

Sfirotom, które podliczały litery Tory, mówili, że litera waw słowa "gachon (גחון brzuch)" dzieli na połowę wszystkie litery w księdze Tory. Słowami "drosz darasz (דרֹש דרש próbował znaleźć)" dzielone na połowę wszystkie słowa w Torze. Słowami "we-itgaleah (והתגלח powinien ostrzyc siebie)" dzielone na połowę wszystkie cytaty w Torze. Wyjaśnienie. W świecie naprawienia poziomy za pośrednictwem parsy podzieliły się na cztery części, i wtedy połowa, znajdująca się powyżej parsy, uważa się właściwością panim poziomu, a połowa poniżej parsy – właściwością achor poziomu. I jeżeliby nie naprawienie tych parsot, niżsi nie mogliby otrzymać żadnych mochin. Dlatego że wszystkie mochin przychodzą dzięki opuszczeniu i wzniesieniu tych parsot. Z reguły, w światach ABE'A rozpatrywane cztery parsy, dlatego że zwykle one dzielone są na dwa parcufim, kiedy wszystkie parcufim Aciluta uważane są za jeden parcuf i również trzy światy BE'A uważane jednym parcufem.

Dwie parsy są w świecie Acilut: pośrodku Aciluta, umieszczone w miejscu haze de-A'A, dzielące pomiędzy panim i achor; i w końcu Aciluta, dzielące pomiędzy światem Acilut i Bria. I dwie parsy są w parcufie BE'A: pośrodku BE'A, umieszczone w miejscu haze świata Jecira, i dzielące pomiędzy panim i achor; i w końcu parcufa BE'A, umieszczone w Binie sfiry Malchut świata Asia. I od tych czterech parsot przekazywane wszystkie mochin dla niższych:

Od niższej parsy, umieszczonej w świecie Asia, przekazywane kelim dla mochin nazywanych "pszat (proste wyjaśnienie)";

Od parsy umieszczonej pośrodku BE'A, przekazwane Wa'K bez rosz, nazywane "remez (wskazówka)";

Od parsy, umieszczonej pomiędzy światami Aciut i Bria, przekazywane Ga'R właściwości hasadim, które nazywane są "drusz (alegoria)";

Od parsy, umieszczonej pośrodku Acilut, przekazywane Ga'R de-Hochma, nazywane "sod (tajemnica)".

Te trzy rodzaje mochin są literami, słowami i cytatami zawierającymi się w księdze Tory:

Stan Wa'K bez rosz jest literami jeszcze do tego, jak one stworzyły słowa, kiedy jeszcze nie otworzyło się ich zrozumienie, i to – ramez (wskazówka);

Kiedy one tworzą słowa, otworzyło się w niewielkiej mierze zrozumienie ich. I to – właściwości Ga'R de-hasadim, które nazywane "drusz (alegoria)";

Kiedy słowa połączyły się, tworząc całe wyrazy w cytatach, ich rozumienie staje się pełne. I to – właściwość Ga'R de-Hochma, która nazywana "sod (tajemnica)".

Literą waw słowa (גחון brzuch) dzielą się na połowę litery księgi Tory. I to – parsa, umieszczona w haze świata Jecira, dzieląca światy BE'A na dwie części. Od tej parsy przekazywane mochin stanu remez (wskazówka), w którym litery Tory jeszcze nie stworzyły swoich połączeń. A ponieważ druga część, umieszczona od haze świata Jecira i niżej, stała się miejscem klipot, powiedziano o niej: "Wszystkie, pełzające na brzuchu", i nazywa się ona nieczystym wężem, miejsce którego – od tej waw i niżej.

Słowami drosz darasz (דרֹש דרש próbował znaleźć) dzielą się na połowę słowa (Tory). I jest to parsa umieszczona w ukończeniu świata Acilut i dzieląca pomiędzy światem Acilut i BE'A, i od niej przekazywane mochin Ga'R właściwości hasadim, które nazywane drusz (alegoria). Dlatego powidziano o niej drosz darasz (דרֹש דרש próbował znaleźć), co wskazuje na drusz (alegorię).

Słowami we-itgaleah (והתגלח powinien ostrzyc siebie) dzielą się na połowę cytaty. I jest to parsa umieszczona w samym świecie Acilut, w miejscu haze de-A'A, i od niej przekazywane mochin Ga'R światła hochma, która nazywa się sod (tajemnica). Dlatego powidziano o nim: "Powinien ostrzyc siebie (we-itgaleah והתגלח)" – dlatego że włosy symbolizują sądy, a dzięki mochin świecenia hochma, które przekazywane od tej parsy, te sądy są zlikwidowane podobnie do strzyżenia włosów, i nie ma sądu tam. Dlatego rabi Akiwa nazywa się bezwłosy, dlatego że przeniknął w moach (rozum), który nazywa się sod (tajemnica), i parsa tego miejsca określa się według właściwości we-itgaleah (והתגלח powinien ostrzyc siebie), i dlatego zniknęły włosy jego, czyli sądy.

I to – "rzeka wychodząca z Edenu", czyli Bina, która wyszła z powodu parsy, która powstała w haze de-A'A, poza granicą hochmy, nazywanej Eden. I uczyniła ona to w celu "nawodnić ogród", czyli przekazać mochin nukwie de-Z'A, która nazywa się ogród. "A stąd dzieli się i tworzy cztery koryta (dosł. początki)". I na skutek tej parsy, która wyprowadziła Binę z Edenu, oddzieliły się poziomy i stały się czterema początkami, czyli czterema rzekami, czterema rodzajami świecenia, pochodzącymi od czterech parsot, nazywanych Pardes. Dlatego że rzeka oznacza "świecenie".

Tych czterech mędrców, którzy weszli w Pardes, weszli w te cztery rzeki, wychodzące od czterech parsot. Od parsy świata Asia wychodzi rzeka Piszon, przedstawiająca sobą część, która nazywa się pszat (proste wyjaśnienie).

Od parsy świata Jecira, czyli waw słowa gachon (brzuch), wychodzi rzeka Gichon, będąca częścią, nazywającą się remez (wskazówka), i brakujące Ga'R w miejscu waw słowa gachon (brzuch), jest to Ga'R właściwości Hochma. Powiedziano, że "mądrego zawiadamiają za pomocą wskazówki", i wskazówką nazywa się Wa'K bez Ga'R, czyli tylko mądrego, który potrzebuje mochin świecenia hochma. Jednak w stosunku do mochin de-hasadim, tam są obecne Ga'R, tak samo jak w świecie Bria. Jednak światu Jecira potrzebne akurat świecenie hochma, i Ga'R de-hasadim są niewystarczające dla nich.

I te Ga'R świecenia hochma, niedostające w miejscu waw słowa gachon (brzuch), są doskonałością duszy Mosze, która otworzy się wyłącznie w końcu naprawienia, w tym czasie, kiedy Mosze wzniesie się do odrodzenia ze zmarłych. I doskonałość duszy Mosze pogrzebano i ukryto w miejscu waw słowa gachon (brzuch), i może otworzyć się wyłącznie na skutek odrodzenia ze zmarłych, i wtedy powróci Mosze w Israel. I razem z nim – dwóch Masziachów, czyli otworzą się Ga'R w świecie Jecira, dlatego że będą zlikwidowne wtedy wszystkie parsot, i ponownie staną się trzy światy BE'A światem Acilut. I Ga'R de-Hochma będą świecić w świecie Jecira, tak samo jak w Acilut, co oznacza "otwarcie duszy Mosze".

Kamienie czystego marmuru

252) Powiedział rabi Elazar: "Jednego razu zapytali przyjaciele: "Co oznacza powiedziane przez rabi Akiwę swoim uczniom: "Kiedy osiągniecie wy kamienie czystego marmuru, nie mówcie: "Woda, woda", narażając siebie na niebezpieczeństwo, ponieważ powiedziano: "Wypowiadający kłamstwo nie będzie utwierdzony przed oczami Moimi".

Tymczasem opuściła się tam starszyzna ze starców. Hochma i Bina nazywane są starcami, a Keter znajduje się powyżej hochmy i Biny, i nazywa się "starszyzną ze starców", i to – otwarcie duszy poziomu jechida, której należne będzie otworzyć się w świecie przy ukończeniu naprawienia.

Powidział im: "Czym wy zajmujecie się?". Opowiedzieli jemu, że zajmują się tym, co powiedział rabi Akiwa swoim uczniom, kiedy oni przyjdą do kamieni czystego marmuru. Powiedział on im: "Rzecz jasna, że tu jest zawarta wyższa tajemnica, jednak w wyższym zebraniu ją otworzyli. I dlatego żebyście nie pomylili się w tej tajemnicy, opuściłem się ja do was, aby wyjaśnić ją, ponieważ wam już została otwarta ta tajemnica. I ta tajemnica ukryta od wszystkich pokoleń" – czyli ponieważ wy pomiędzy sobą otworzyliście ogólnie tą tajemnicę, ukrytą od wszystkich ludzi waszego pokolenia, można otworzyć ją wam w pełni.

253) Na pewno są to kamienie czystego marmuru, z których wychodzą "czyste wody". I na nie wskazują dwie litery jud w literze alef, na początku jej i w końcu jej. A waw w literze alef, która stoi pomiędzy dwoma literami jud, jest to Drzewo życia, i każdy, kto zasmakował od niego, będzie żyć wiecznie. I te dwie litery jud w literze alef ukazane w słowach "i stworzył (wa-icer וייצר), w których są dwie litery jud. I to – dwa rodzaje świadomości, stworzenie wyższych i stworzenie niższych. I to – dwie litery jud stojące na początku i na końcu imienia AWAJADNI (יאהדונהי), które oznaczają hochmę na początku tego imienia i hochmę w końcu tego imienia. I one nazywane są "tajemnice mądrości", dlatego że im nieznajoma jest wyższa Hochma, umieszczona pod wyższym Keterem.

Keter de-A'A nazywa się wyższym Keterem, a pod nim – Hochma de-A'A, jednak jedno wewnątrz drugiego. I ona nazywa się ukrytą hochmą (hochma stima), dlatego że była ukryta i nie napełnia parcufa Acilut. I hochma, która przekazywana jest w świecie Acilut – tylko od Biny, która staje się hochmą na skutek swojego wzniesienia w rosz de-A'A. Ta Bina nazywa się wyższą hochmą. I kiedy Z'A otrzymuje od niej i przekazuje nukwie, nukwa nazywa się niższą hochmą. Te dwie hochmy nazywane są "tajemnica mądrości", ponieważ im nie jest znajoma hochma, w porównaniu do wyższej hochmy de-A'A, umieszczonej pod jego Keterem i nazywanej "ukryta hochma (hochma stima)", gdyż nic nie mogą otrzymać od niej.

Te dwie hochmy sybolizują dwie litery jud, na początku i na końcu imienia AWAJADNI (יאהדונהי). I to – dwie litery jud słów "i stworzył (wa-icer וייצר):

Stworzenie wyższych, właściwości przyszłego świata, które wychodzą od wyższej hochmy, czyli Biny;

Stworzenie niższych, znajdujących się w "tym świecie", które wychodzą od niższej hochmy, czyli Malchut, nukwy de-Z'A.

I to – dwie litery jud w literze alef. Wyższa jud – jest to wyższa hochma, niższa jud – jest to niższa hochma, a linia, przechodząca pomiędzy nimi, jest to Z'A, który nazywa się waw i nazywa się Drzewem życia, który otrzymuje od wyższej hochmy, od wyższej jud, znajdującej się nad nim, i przekazuje niższej hochmie, niższej jud, znajdującej się pod nim. I to kamienie czystego marmuru – Bina, nazywająca się wyższą hochmą, i Malchut, nazywająca się niższą hochmą.

254) I oni odpowiadają dwóm "oczom (ejnaim)", z których padają dwie łzy w wielkie morze. Dlatego że Hochma nazywa się ejnaim (oczy). Prawe oko odpowiada wyższej hochmie, a lewe oko – niższej hochmie. I padają te łzy dlatego, że Mosze opuścił Torę Israelowi za pośrednictwem dwóch tych tablic, Biny i Malchut, prawa tablica jest to Bina, lewa – Malchut, i one odpowiadają dwóm oczom (ejnaim). I nie stał się godny ich Israel, gdyż zostały one rozbite i spadły na skutek przegrzeszenia złotego cielca, jak powiedziano: "I rozbił je u podnóża góry". I to wywołało zniszczenie pierwszej i drugiej świątyni, ponieważ one również powstają od tych dwóch tablic: pierwsza świątynia – od prawej tablicy, wyższej hochmy, czyli Biny, a druga świątynia – od lewej tablicy, niższej hochmy, Malchut. I dlatego wada, wywołana rozbiciem tablic, doprowadziła do ich zniszczenia.

I dlatego w wielkie morze spadły dwie łzy, które wskazują na zniszczenie, które odbyło się na skutek rozbicia pierwszych tablic. I te tablice spadły i rozbiły się dlatego, że odeszły od nich waw, i to – waw słów "i stworzył (wa-icer וייצר)". Dlatego że dwie litery jud w słowach "i stworzył (wa-icer וייצר)" – to dwie litery jud w literze alef, i to dwie tablice. I ta waw słów "i stworzył (wa-icer וייצר)" jest linią, przechodzącą pomiędzy nimi i nazywa się Drzewo życia. A po tym jak Israel naprawili przegrzeszenie Drzewa poznania i zaprzestała działać w nich nieczystość węża, oni stali się godni tablic, czyli dwóch liter jud, wyższej i niższej hochmy, i stali się godni drzewa życia, czyli linii przechodzącej pomiędzy nimi i nazywającej się wolną od anioła śmierci.

Jednak, przegrzeszeniem złotego cielca oni zepsuli swoje naprawienie, i dlatego oddaliło się od nich Drzewo życia, dlatego że wada od Drzewa poznania powróciła do nich, oni ponownie okazali się pod gniewem anioła śmierci. A te tablice, które zawierają w sobie drzewo życia, rozbiły się i spadły. I dał On im inne tablice, od strony poznania dobra i zła, od których darowana im Tora w postaci zakazów i zezwoleń, i od prawej wychodzi życie, a od lewej – śmierć, jak powiedzieli mędrcy: "Dla trzymających się prawej strony w niej – jest to eliksir życia, a dla trzymających się lewej – śmiertelny jad".

255) I dlatego ostrzegł rabi Akiwa swoich uczniów: "Kiedy wy osiągnięcie kamienie czystego marmuru, nie mówcie: "Wody, wody", narażając siebie na niebezpieczeństwo" – czyli nie porównujcie kamienia czystego marmuru z innymi kamieniami, będącymi życiem i śmiercią, i stąd powiedziano: "Serce mądrego kieruje go w prawo, a serce głupiego – w lewo". I oprócz tego jeszcze siebie narażacie na niebezpieczeństwo dlatego, że te kamienie Drzewa poznania dobra i zła znajdują się w podziale, a kamienie czystego marmuru znajdują się w jedności, bez żadnego podziału.

I jeżeli powiecie, że Drzewo życia odeszło od nich w czasie, kiedy był dokonany grzech złotego cielca, i one spadły i rozbiły się, i dlatego jest podział pomiędzy nimi, czyli "wypowiedziane kłamstwo nie zostane utwierdzone przed oczami Moimi", przecież z góry pomiędzy nimi nie ma podziału. Przecież te, które rozbiły się, mają odniesienie do kamienia czystego marmuru, w takim wypadku nie ma w nich podziału, jak i właściwości kamienia czystego marmuru, i dlatego uważa się tak jakby one nigdy nie były rozbite.

Wyjaśnienie powiedzianego. Tora nazywa się "wody", jak powiedzieli mędrcy: "Nie ma innych wód oprócz Tory". A źródło Tory – to dwie tablice świadectwa, Bina i Malchut. I nazywane one dwoma kamiennymi tablicami dlatego, że od nich wychodzi woda, która nazywa się Tora. Pierwsze tablice Israel otrzymał w doskonałości, jakimi one będą w końcu naprawienia. Jak powiedziano: "Wyrzeźbiono na tablicach" – czytaj nie "wyrzeźbiono (harut)", a "wolność (herut)", ponieważ byli oni wolni od anioła śmierci, tak samo jak będzie to w końcu naprawienia. Jednak grzechem złotego cielca oni zepsuli to naprawienie, i ponownie anioł śmierci zaczął panować nad nimi, i zostały rozbite tablice. I były dane im drugie tablice, od strony życia i śmierci.

I całe naprawienie zawarte wyłącznie w przyciągnięciu światła Tory. Przecież za pomocą Ma'N, które wznoszą Israel za pomocą wykonania przykazań i dobry czynów, oni wywołują wyższy ziwug (połączenie), stopniowo otwierający światła Tory Israelowi, dopóki nie staną się godni na skutek tego końca naprawienia. I otwierają się wtedy dwie kamienne tablice, dwa kamienie czystego marmuru. I nie ma więcej innych wód i innych w podziale, czyli wody po prawej – życia, a po lewej – śmierci, ponieważ "zniszczy on śmierć na wieki", i wszystkie one są czyste, i wszystkie one – życiem. W ten sposób kamienie czystego marmuru są skutkiem i porodzeniem całej Tory, i oni otwierają się za pomocą drugich tablic jak dwa rodzaje wód.

I dlatego ostrzegł rabi Akiwa swoich uczniów: "Kiedy wy osiągnięcie kamienie czystego marmuru, nie mówcie: "Wody, wody" – czyli miał on obawę, żeby nie pomylili się, myśląc, że kamienie czystego marmuru są skutkiem Tory, która otworzyła się we właściwości "wody-wody" w podziale, od strony drugich tablic, ponieważ obniżą wtedy godność kamienia czystego marmuru. I chociaż same w sobie one są "czystymi wodami", lecz ponieważ wyszły od właściwości "wody-wody", "wystarczająco byliście narażeni na sąd, żebyście myśleli, że będziecie osądzeni". I dlatego powiedział: "Nie porównujcie kamienia czystego marmuru z innymi kamieniami, będącymi życiem i śmiercią". Ponieważ jeżeli wy będziecie myśleć, że kamienie czystego marmuru są porodzeniem i skutkiem drugich tablic, w których zawarte jest życie i śmierć, to oznacza, że wy porównujecie je, przecież "wystarczająco byliście narażeni na sąd, żebyście myśleli, że będziecie osądzeni" i wy tym samym zanichaliście stosunku do kamienia czystego marmuru.

I oprócz zaniechania wy okłamujecie samych siebie. Dlatego że do naprawienia, kiedy Tora wychodzi od drugich tablic, we właściwości Drzewa poznania dobra i zła, panowała siła podziału. A teraz, otworzyły się kamienie czystego maramuru, otworzyła się jedność, bez żadnego podziału, czyli otworzło się, że od samego początku nie było żadnego podziału w świecie. I tak samo myśleli, że rozbiły się pierwsze tablice i odeszło drzewo życia od nich, przecież jest to pełne kłamstwo, przecież teraz otwiera się, że nie ma z góry żadnego podziału w pierwszych tablicach, dlatego że te tablice, które rozbiły się, były w rzeczywistości kamieniami czystego marmuru, które otworzyły się teraz. I cała władza, która tymczasowo była u Drzewa poznania dobra i zła od strony podziału, "odeszła nie pozostawiając śladu", i wydaje się, tak jakby jej nigdy nie było w świecie.

W ten sposób pierwsze tablice tak naprawdę nie były rozbite, a cała Tora, która otworzyła się i doprowadziła do końcowego naprawienia, wychodzi akurat od pierwszych tablic, i nie były domieszane do nich dobro i zło, i życie i śmierć, jak to wydawało się wam do naprawienia, w napisaniu drugich tablic. Czyli w końcu naprawienia, kiedy będzie wykorzeniony Sam, otworzy się wszystkim, że Sam nigdy nie żył, lecz zawsze panowała tylko jedność, jak powiedziano: "Nie ma nikogo oprócz Niego".

I rzeka wychodzi z Edenu

256) "I rzeka wychodzi z Edenu". Rzecz jasna w wyższym Drzewie życia, w Z'A de-Acilut, nie ma obcych klipot, jak powiedziano o nim: "Nie zasiedli się w tobie zło", dlatego że klipot zaczynają się w świecie Brija, umieszczonym pod Acilut. Jednak w Drzewie, które znajduje się z dołu, czyli w świecie Brija, są obce klipot. I to Drzewo zasadzone w Ogrodzie edeńskim zeir ampina, który znajduje się z dołu, czyli Z'A świata Brija. I Drzewo nazywa się tam Chanoch lub Matat.

Przecież w wyższym Ogrodzie edeńskim Stwórcy, czyli w Ogrodzie edeńskim świata Acilut, nie ma klipot, żeby tam mogłyby powstać "skrzywienia i krętactwa". I dlatego powiedziano o nim: "I rzeka wypływa z Edenu". "Rzeka" – jest to Matat, "wypływa z Edenu" – wychodzi z jego błogości, i to – mochin de-Ima. Dlatego że Bina nazywa się Eden. "Żeby nawodnić ogród" – ogród Matata, jego Pardes, czyli Malchut świata Brija. I tam weszli Ben Azaj, Ben Zuma i Elisza. I klipot Matata – to dobro z jednej strony i zło z drugiej strony. I dlatego jest w Torze zakazane i zezwolone, przydatne i nieprzydatne, czyste i nieczyste.

"Rzeka" – jest to Z'A świata Acilut, Eden – wyższa Ima. W takim wypadku, dlaczego powiedziano: "Wypływa z Edenu", co oznacza – wychodzi od mochin wyższej Imy? Przecież w Acilut nie ma klipot, przeszkadzających tam świeceniu mochin do tego stopnia, że można byłoby powiedzieć o Z'A jak o wychodzącym i oddzielającym się od wyższej Imy? Dlatego wyjaśnił rabbi Szymon, że "rzeka" – jest to Matat, znajdujący się poniżej parsy świata Acilut, w którym mogą być już klipot, żeby oddzielić go od Acilut, i on znajduje się w Ogrodzie edeńskim świata Brija, żeby nawilżać go. I dlatego powiedziano: "I rzeka" – czyli Matat, "wypływa z Edenu" – z wyższego Ogrodu edeńskiego, Malchut świata Acilut. Ponieważ ta rzeka wyszła i oddzieliła się od niej i przyszła w świat Brija dlatego, żeby nawilżać ogród, i to – Ogród edeński świata Brija, Malchut świata Bria, nazywająca się Pardes, w który weszli Ben Azaj, Ben Zuma i Elisza.

257) Podniósł się jeden starzec, zwracając się do rabbi Szymona: "Rabbi, rabbi! Prawda, że nie ma klipot w świecie Acilut, a tylko w świecie Brija, lecz Matat nie nazywa się Drzewem życia". Czyli miał on wątpliwości w powiedzianym poprzez niego, przecież jeżeli wyjaśnić, że ogród w cytacie – jest to Ogród edeński świata Brija, to jak w takim wypadku wytłumaczyć cytat: "I Drzewo życia pośród ogrodu"? Przecież w ogrodzie świata Bria nie ma Drzewa życia, i Matat nie jest Drzewem życia, ponieważ jest w nim dobro i zło.

Lecz sens zawarty jest w następującym. Słowa "I stworzył (wa-icer וייצר), napisane z dwoma literami jud, wskazują na dwa stworzenia, stworzenie dobra i stworzenie zła, i jest to Drzewo poznania dobra i zła, w którym znajdują się te dwa stworzenia. Drzewo poznania – jest to mały człowiek, wówczas kiedy są u niego mochin de-katnut. I wtedy od niego powstaje strona śmierci i strona życia, zakazane i dozwolone. Czyli zakazane przynosi śmierć, a zezwolone jest życiem, gdyż obydwa one wychodzą od mochin de-katnut człowieka, i to – dwa stworzenia w nim. I dlatego nazywa się Drzewem poznania dobra i zła, i dlatego powiedziano o nim: "I stworzył (wa-icer וייצר)" z dwoma literami jud. I o tym człowieku w stanie katnut powiedziano: "I stworzył Stwórca Wszechmogący człowieka z prochu ziemi".

258) "I tchnął w nozdrza jego tchnienie życia" – od wyższej Szhiny, która nazywa się Eden i nazywa się "powrót". W tym cytacie pokazane są dwa stany:

Stan mochin de-katnut, o którym powiedziano: "I stworzył Stwórca Wszechmogący człowieka z prochu ziemi. I to – właściwość Drzewa poznania dobra i zła, dlatego że "i stworzył (wa-icer וייצר)" wskazuje na dwa stworzenia – dobro i zło;

Stworzenie mochin de-gadlut, o którym powiedziano: "I tchnął w nozdrza jego tchnienie życia". Dlatego że światło Biny, będące wyższą Szhiną, nazywa się "tchnieniem życia". A światło Biny – jest to mochin de-gadlut, i ono nazywa się Eden. I dlatego o człowieku, który otrzymał mochin de-gadlut, powiedziano: "I Drzewo życia pośród ogrodu", dlatego że w gadlucie on nazywa się Drzewem życia, i ma on odniesienie do właściwości "środkowy słup", czyli do Z'A świata Acilut. A "ogród" – jest to niższa Szhina.

W ten sposób u niego są trzy więzi, które nazywane neszama, ruach, nefesz:

od wyższej Szhiny jest u niego neszama;

od Z'A świata Acilut jest u niego ruach;

od ogrodu, czyli Malchut, niższej Szhiny, jest u niego nefesz.

I za ich pomocą, czyli razem z neszama, ruach, nefesz, "stał się człowiek istotą żywą". I to nazywa się "z samych ust Jego", w stosunku do Szhiny, która nazywa się "tchnieniem (neszama) życia". Czyli teraz może powiedziane: "I tchnął w nozdrza jego" oznaczać, że Stwórca tchnął poprzez swoje usta w nozdrza Adama Riszona. Dlatego że tchnienie (neszama) życia jest to światło wyższej Szhiny, i to napełnienie wyższej Szhiny również wychodzi z ust (pe) Z'A. Czyli mochin de-Ga'R zawsze przekazywane od pe właściwości rosz, czyli Malchut de-rosz. I dlatego powiedziano: "I tchnął", czyli poprzez usta (pe).

I tym wyjaśnia się pytanie rabbi Szymona, który zapytał: "Jak można powiedzieć o Z'A świata Acilut: "I rzeka wypływa z Edenu, i stąd rozdziela się" po tym, jak nie ma żadnych klipot w świecie Acilut, które mogłyby oddzielić Z'A od Biny, jak powiedziano w cytacie "i stąd rozdziela się". I dlatego powiedział starzec, że cytat wskazuje na Adama Riszona, u którego są dwa stany, katnut i gadlut. W katnucie powiedziano o nim: "I stworzył", i to dwa stworzenia – dobra i zła. I wtedy znajduje się Adam w światach BE'A pośród klipot, i nazywa się Drzewem poznania dobra i zła. I na ten stan wskazuje cytat: "I rzeka wypływa z Edenu". Ponieważ w tym czasie wychodzi rzeka, czyli Adam, z Acilut, który nazywa się Eden, w światy podziału – w BE'A.

A powiedziane: "I Drzewo życia pośród ogrodu" wskazuje na stan gadlut Adama (człowieka), który nabywa neszama, ruach, nefesz od świata Acilut, dlatego że w tym czasie on wznosi się w Acilut i obłacza Z'A, który nazywa się Drzewem życia, i wtedy Adam również nazywa się Drzewem życia, jak i on. Dlatego że niższy obłaczający wyższego, staje się jak on. I w tym czasie znajduje się Adam w Ogrodzie edeńskim świata Acilut.

Jak tylko wypowiedział starzec te słowa, wzniósł się do góry. Powiedział rabbi Szymon: "Rzecz jasna, że był to anioł. I jednak jest u nas potwierdzenie powiedzianego." Wyjaśnienie. Rabbi Szymon wytłumaczył powiedziane: "I Drzewo życia pośród ogrodu" w stosunku do końca naprawienia. Dlatego starzec nie powinien zaprzeczać jemu, że Matat nie nazywa się Drzewem życia. Dlatego że cytat "i rzeka wypływa z Edenu" odnosi się do czasu sześciu tysięcy lat, kiedy Matat znajdował się we właściwości dobra i zła. A cytat "i Drzewo życia pośród ogrodu" ma odniesienie do końca naprawienia, kiedy BE'A i Matat ponownie staną się światem Acilut. Wtedy Matat będzie we właściwości Drzewo życia.

Poniważ rabbi Szymon zobaczył, że starzec nie zrozumiał go, stało się zrozumiałe dla niego, że to anioł. Dlatego że u aniołów nie ma poznania tego, co odbędzie się w przyszłości, w końcu naprawienia. Jak powiedziano: "W tym czasie będzie powiedziane do Jakowa i Israela, co uczynił Stwórca". Czyli podczas końcowego naprawienia poznanie Israela będzie większe od poznania aniołów, i anioły będą pytać Israela: "Co uczynił Stwórca?". Dlatego że Stwórca naprawił cztery światy ABE'A we wszystkim niezbędnym, żeby Isarel mógł ukończyć to naprawienie.

Jednak w stosunku do samego końca naprawienia On niczego nie uczynił, jak powiedziano: "Razem z kim wy działacie?" "Ja zacząłem tworzyć światy, a wy ukończycie je". I dlatego również i w aniołach nie ma niczego od właściwości końca naprawienia, i one nie poznają z tego nic, i w stosunku do tego zmuszone pytać Israel: "Co uczynił Stwórca?". I rabbi Szymon widząc, że on nie znał, jak wyjaśnić powiedziane o Drzewie życia w stosunku do końca naprawienia, zrozumiał, że jest to anioł, który nie poznaje tego, co tam się odbywa.

Lecz razem z tym powiedział, że starzec nie tylko sprzeciwił się jego słowom, lecz oprócz tego, w słowach jego jest potwierdzenie powiedzianego przez rabbi Szymona. Dlatego że według słów starca "i rzeka wypływa z Edenu" wskazuje na czas katnuta, a powiedziane "i Drzewo życia pośród ogrodu" – na czas gadluta, i to odpowiada słowom rabbiego Szymona, który wytłumaczył, że "rzeka wypływa z Edenu" wskazuje na sześć tysięcy lat, w czasie których światy BE'A znajdują się w katnucie, i oddzielone są od Acilut, a powiedziane "i Drzewo życia pośród ogrodu" – na czas końca naprawienia, kiedy światy BE'A powrócą w świat Acilut w stanie gadlut. W ten sposób słowa starca podobne do słów rabbiego Szymona i jest w nich potwierdzenie powiedzianego przez niego.

I umieścił jego w Ogrodzie edeńskim

259) Po tym jak starzec wyjaśnił, że "rzeka wypływa z Edenu" i "Drzewo życia pośród ogrodu" wskazują na katnut i gadlut Adama Riszona, rabbi Szymon wyjaśnił również, że powiedziane "i wziął Stwórca Wszechmogący człowieka (Adama) wskazuje na kanut i gadlut Adama Riszona. I on pyta: "Skąd On wziął człowieka? Gdzie on był przed tym, jak Stwórca umieścił go w Ogrodzie edeńskim?" Wziął On jego od tych czterech osnów podziału, o których mówi cytat "a stąd dzieli się i powstają cztery koryta rzeki (dosł. początki)", wskazujące na cztery osnowy. I Stwórca oddzielił człowieka od tych czterech osnów dzielących i "umieścił go w Ogrodzie edeńskim" świata Acilut.

Wyjaśnienie. Starzec wyjaśnił, że powiedziane "i rzeka wypływa z Edenu" wskazuje na Adama Riszona w stanie katnut, kiedy on wyszedł ze świata Acilut, czyli Edenu, i przyszedł w światy BE'A podziału. A następnie w gadlucie wzniósł się w Ogród edeński świata Acilut i otrzymał tam trzy więzi neszama, ruach, nefesz, nazywane Eden, rzeka, ogród, gdzie Eden – jest to światło Biny, nazywane neszama, ogród – jest to światło Malchut świata Acilut, nazywane nefesz, a sam człowiek stał się właściwością "rzeka, nawadniająca ogród", czyli światłem ruach. I tą samą drogą rabbi Szymon wyjaśnia powiedziane "i wziął Stwórca Wszechmogący człowieka i umieścił go w Ogrodzie edeńskim", ponieważ do tego on znajdował się w BE'A podziału i ciało jego składało się z czterech osnów podziału. A podczas gadluta oddzielił jego Stwóra od czterech osnów podziału i wzniósł go w Ogród edeński świata Acilut, i stał się on właściwością "rzeka świata Acilut, otrzymująca od Edenu i napełniająca ogród".

260) I tak samo jak postąpił on z Adamem Riszonem podczas jego gadluta, wznosząc go ze światów BE'A podziału w Ogród edeński świata Acilut, tak samo postąpi Stwórca i z człowiekiem, który dokonuje powrotu i zajmuje się Torą. Wtedy Stwórca bierze tego, kto dokonał powrotu z BE'A podziału i o czterech osnowach podziału powiedziano: "A stąd dzieli się", ponieważ On oddzielił go od życzeń i "umieścił go w Swoim ogrodzie", czyli w Szhinie, Malchut, żeby służyć Szhinie za pośrednictwem wykonania przykazań i strzec Szhinę za pośrednictwem zakazujących przykazań, jak powiedziano: "Żeby obrabiać (ogród) i strzec go", co oznacza – zajmować się rozkazującymi przykazaniami i dotrzymywać zakazujących przykazań.

Jeżeli stał się godny strzec Szhinę, on stanie się głową (rosz) nad czterema osnowami jego ciała (guf), i stanie się rzeką, i one będą nawilżać go, a nie od innej strony, czyli sitra achra. I będą wiedzieć, że on – Pan, który panuje nad nimi, przecież ponieważ on znajduje się w Ogrodzie edeńskim i wykonuje przykaznia, żeby strzec ogrod, czyli Szhinę, włączają się cztery osnowy jego ciała (guf) w ten ogród. Dlatego że ogród – jest to jego dusza (nefesz), a ciało i dusza zawsze włączone jedno w drugie. I ponieważ sam człowiek, nabywając tam właściwości tej rzeki, otrzymuje napełnienie od Edenu i nawadnia ogród, on w ten sposób nawadnia cztery osnowy swojego ciała (guf). I wtedy on panuje nad nimi, żeby one nie pragnęły nic dla siebie i, gdzie tylko można, dostarczały radość Stworzycielowi.

261) A jeżeli on naruszył przykazania Tory, będą nawilżać się cztery osnowy jego ciała (guf) goryczą Drzewa zła, czyli złego początku, i o wszystkich jego organach, pochodzących od czterech osnów w nim, powiedziano: "I czynili gorzkim życie ich". "I czynili gorzkim" – goryczą żółci, dlatego że trzy szkodniki są w klipot, które odpowiadają NaRa'N Adama, nazywane "wątroba", "śledziona" i "żółć". Wątroba przeciwstawia się nefesz, śledziona – ruach, żółć – neszama. Jak powiedzieli mędrcy: "I kropla żółci wisi na ostrzu miecza anioła śmierci". I to on miał na uwadze mówiąc: "I czynili gorzkim życie ich" – goryczą żółci, która jest największym szkodnikiem, stojącym naprzeciwko neszama. I w stosunku do organów świętości ciała (guf), które powstają od strony dobra, powiedziano wtedy: "I przyszły w Marę (dosł. gorzka) i nie mogli pić wody z powodu goryczy".

"I czynili gorzkim życie ich ciężką pracą" – stawiając ciężkie pytania, "nad gliną (dosł. materiałem)" – zmuszając ich przechodzić od lekkich rodzajów do ciężkich, "cegły" – wyjaśnieniem praw, "i każdą pracą w polu" – w Brajcie, "każdą pracą" – Miszną. Dlatego że grzechami swoimi oni doprowadzili do tego, że wzmocniła się sitra achra we wszystkich częściach ich Tory. I to oznacza wypowiedziane: "A jeżeli nie stał się godny, staje się dla niego Tora śmiertelnym jadem".

262) Lecz jeżeli dokonują powrotu, to powiedziano o nich: "I powiedział jemu Stwórca drzewa" – Drzewo życia, dzięki któremu "i zostały podsłodzone wody". Dlatego że gorycz i śmiertelny jad odchodzą wtedy od Tory, i otwiera się jemu zawarta w niej słodycz – eliksir życia.

Drzewo życia – jest to Mosze Masziach, czyli dusza Mosze, która otworzy się z przyjściem Masziacha. I powiedziano o nim do przyjścia Masziacha: "I posoch Wszechmogącego w ręce jego". "Posoch Wszechmogącego" – jest to Matat, od jednej strony którego wychodzi życie, a od drugiej – śmierć, który obraca się z węża w posoch, a z posochu w węża. I kiedy on obraca się w posoch, to pomagał Mosze od strony dobra, i od niego wychodziło życie. A kiedy obracał się w węża, to przeciwstawiał się Mosze, ponieważ wtedy działał od strony śmierci, i natychmiast: "I uciekł Mosze od niego".

263) Stwórca oddał Matata pod władzę Mosze, żeby on korzystał z niego, jak z posochu (mate) Stwórcy. Dlatego że w rękach Mosze – to posoch, i on staje się wężem tylko wtedy, kiedy nie znajduje się w rękach Mosze. I Matat – jest to mówiona Tora, w której jest zakazane i dozwolone, strona dobra i strona zła, jak i w Matacie, będącym właściwością Tory świata Brija. Jednak w Acilut, jak powiedziano: "Nie zasiedli się w tobie zło", i cała Tora – są to imiona Stwórcy.

Wyjaśnienie powiedzianego. Tak samo jak jest zachar i nukwa świata Acilut, która nazywa się Z'A i nukwa, tak samo jest zachar i nukwa w samej nukwie, dlatego że ona składa się z dziesięciu sfirot. Zachar w niej, który świeci z dołu do góry – jest to jej własna właściwość. Jednak zachar w niej, który świeci z od niej i niżej, w światy BE'A podziału, nazywa się Matat. I dwie kropki połączyły się w masachu nukwy – właściwość sądu i właściwość miłosierdzia. Kiedy niżsi stają się godni, kropka sądu znajduje się w ukryciu i nie jest poznawalna, i ona działa z kropki właściwości miłosierdzia. I w tym czasie wychodzi od niej tylko życie i dobro. A jeżeli niżsi wykonują przegrzeszenia, oni otwierają na skutek przegrzeszenia kropkę właściwości sądu w nukwie, a kropka właściwości miłosierdzia ukrywa się, i wtedy wychodzi od niej śmierć i zło.

I wiadomo, że sądy w masachu nie działają z dołu do góry, a tylko z góry w dół. Dlatego anioł Matat, właściwość "zachar" w niej, umieszczona od jej masachu i niżej, nazywa się posoch (mate מטה), gdyż składa się z tych dwóch kropek, które znajdują się w Malchut. I kiedy niższi stają się godni, on skłania się do miłości (mate מטה). A kiedy niegodni, to skłania się (mate מטה) do kary. I również uważa się, że on obraca się z węża w posoch, kiedy niżsi stają się godni. A kiedy niegodni, to obraca się z posocha w węża.

To znaczenie słów "posoch (mate) Wszechmogącego". Dlatego że Mosze korzystał z niego, Matata, dla znamion i cudów, które dokonywał. I powiedziano, że nukwa – jest to mówiona Tora, i w niej zawarte dwie kropki, od których wychodzą zakazane i zezwolone, i również Matat wychodzi od tych dwóch kropek. A po tym, jak uderzył w skałę, wziął Stwórca posoch w Swoją rękę. I powiedziano o tym: "I napadł na niego z kijem", żeby uderzyć go nim. "Kij" – jest to zły początek, wąż, i wszystkie nieszczęścia na wygnaniu zdarzają się z jego powodu, gdyż on jest źródłem całego cierpienia i kary, które są na wyngnaniu.

264) "I stąd dzieli się". Kiedy Stwórca zabiera człowieka zajmującego się Torą z tego ciała, z czterech osnów podziału w nim, wtedy on oddziela się od nich i staje się rosz (głową) u czterech istot budowy (merkaba). Powiedziano o nich: "Na rękach oni poniosą ciebie". I zamiast stanu, w którym on był pogrążony w cztery osnowy dzielącego ciała, on staje się godny dzięki zajęciom Torą tego, że Stwórca oddziela go od pragnień osnów tego ciała, i wznosi go do góry, głową (rosz) nad czterema istotami budowy (merkaba). I te istoty wznoszą go, jak powiedziano: "Na rękach oni poniosą ciebie, żeby nie potknęła się o kamień noga twoja".

Bałwochwalstwo, rozlanie krwi i kazirodztwo

265) "I rozkazał Stwórca Wszechmogący człowiekowi, mówiąc: "Od każdego drzewa ogrodu możesz jeść, lecz od drzewa poznania dobra i zła – nie jedz". "I rozkazał" – wskazuje na zakaz bałwochwalstwa, które włączone jest w Drzewo poznania, jak powiedziano: "Rozkaz dotyczy tylko bałwochwalców", ponieważ od Drzewa poznania wychodzą inne bóstwa. Dlatego że trzy naruszenia włączone w Drzewo poznania – bałwochwalstwo, wymieszanie krwi i przelanie krwi.

Klipa bałwochwalstwa mieszka w wątrobie, i z jej powodu staje się ciężką praca, która nazywa się bałwochwalstwem. Wątroba gniewa się na bałwochwalstwo, jednak na skutek gniewu wątroba jest oddana dla przebywania tam klipy bałwochwalstwa. Powiedziano: "Każdy gniewający się tak jak by oddaje cześć innym bóstwom". I również powiedziane: "i rozkazał" wskazuje na naruszenie zakazu bałwochwalstwa, które włączone w Drzewo poznania.

266) Słowo "człowiekowi" wskazuje na zakaz przelania krwi, włączone w Drzewo poznania, jak powiedziano: "Kto przelewa krew ludzką, poprzez człowieka krew jego przelana będzie". I tu, i w przypadku przelania krwi mówi się o człowieku. Tam mówi się o przelaniu krwi, i również tu mówi się o przelaniu krwi. Klipot, przelewające krew, mieszkają w żółci. I to – miecz anioła śmierci, którym on zabija ludzi. Powiedziano: "I kropla żółci wisi na ostrzu miecza anioła śmierci, i od niej człowiek umiera". Również powiedziano: "Skutki od niej są gorzkie jak piołun, ostre jak miecz obosieczny"

"Powiedział" – to przelanie krwi. Wskazuje na zakaz wymieszania krwi włączonej w Drzewo poznania. I klipa wymieszania krwi mieszka w śledzionie. O niej powiedziano: "Zjadła, wytarła usta (pe) swoje i mówi: Nie uczyniłam ja złego". Dlatego że w śledzionie nie ma wprowadzającego otworu (pe) i kanałów, żeby karmić się za ich pomocą, i ona wchłania ludzką krew od wątroby, chociaż u niej nie ma kanałów wprowadzających (pe).

Wszyscy przelewający krew powstają od klipy znajdującej się w żółci. Dlatego krew arterii serca przy widoku klipy żółci natychmiast ucieka od niej. Jak powiedziano: "W wątrobie budzi się gniew, i żółć wpuszcza w nią kroplę" – dlatego że ucieka wtedy krew, która jest w wątrobie i gniew ją wystudza. I ta ucieczka odbywa się z tego powodu, że klipa przelewająca krew człowieka mieszka w żółci, dlatego krew boi się i ucieka od niej.

267) Wszystkim naruszającym zakaz wymieszania krwi właściwe jest ukrywać się w ciemności, jak powiedziano: "Oko cudzołożnika czeka na ciemność, ponieważ myśli on: "Nie zobaczy mnie niczyje oko". I czarna krew w śledzionie wskazuje na to, że klipa wymieszania krwi jest obecna w tej czarnej krwi, podobnej do ciemności.

U tego, kto naruszył zakaz przelania krwi, bałwochwalstwa i wymieszania krwi dusza reinkarnuje się pod oddziaływaniem sił trzech klipot: wątroby, żółci i śledziony. I sądzą takich w piekle trzy ustawieni tam nad nimi panowie: zniszczenie, gniew i wściekłość.

268) Piętnaście zakazów wymieszania krwi odpowiada liczbowemu znaczeniu jud-hej (15) imienia AWA'Ja. Inne sześć zakazów wymieszania krwi, drugiego rodzaju, odpowiada liczbowemu znaczeniu waw (6) imienia AWA'Ja. Jeszcze do tego, jak Israel okazał się na wygnaniu, i Szhina jeszcze znajdowała się z nim, rozkazał Stwórca Isrealowi: "Nagości matki twojej nie otwieraj" – dlatego żeby nie uczynili krzywdy Szhinie, matce narodu Israela. To wygnanie nazywa się otwarciem nagości Szhiny. Za naruszenie zakazu wymieszania krwi był wygnany Isarel, i Szhina znajduje się na wygnaniu. I to – otwarcie nagości Szhiny. Dlatego że przebywanie Szhiny na wygnaniu uważa się jej nagością, jak powiedziano: "Wszyscy szanujący ją nienawidzą jej, ponieważ zobaczyli jej wstyd".

Tym wstydem Szhiny jest Lilit, prarodzicielka wielkiego fermentu, i uważa się wstydem dlatego, że panownie Szhiny i dostatek jej, pramatki Israela, przeszły do Lilit, pramatki wielkiego fermentu. I wielki ferment, przychodzący do władzy podczas wygnania, uważa się wstydem Szhiny i wstydem wyższego Isarela, zeir anpina, męża Szhiny. O wyższym Isarelu powiedziano: "Nagości ojca twego nie otwieraj". Dlatego że kiedy Szhina znajduje się na wynganiu, Lilit i wielki ferment otrzymują jego dostatek, który on powinien był przekazać Szhinie. Dlatego wygnanie uważa się wstydem dla wyższego Isarela.

269) Naruszający zakaz wymieszania krwi dzielą pierwszą hej imienia AWA'Ja i jego niższą hej, i waw imienia AWA'Ja nie może znajdować się pomiędzy nimi. Jak powiedziano: "Nagości kobiety i córki jej nie otwieraj". Dlatego że pierwsza hej – jest to matka, a niższa hej – jej córka. I ponieważ waw imienia AWA'Ja, Z'A, nie znajduje się pomiędzy nimi, żeby otrzymać od matki i przekazywać córce jej, to jest uczyniona krzywda "kobiecie i córce jej", dlatego że przeszkoda w napełnieniu pierwszej hej uważa się również wstydem dla niej. "Kobieta i córka jej" – jest to wyższa Szhina, matka, i niższa Szhina, córka jej.

Na wygnaniu nie pozwalają przejść literze waw pomiędzy literami hej z tego powodu, że podczas wyngnania, gdy wielki ferment, będący pięcioma rodzajami złej choroby, może przyjść do otrzymania napełnienia od waw znajdującej się pomiędzy dwoma hej, i wtedy nie może Stwórca, czyli waw, znajdować się pomiędzy nimi. Dlatego powiedziano: "Rzeka wyschnięta i bez wody", dlatego że wysuszono napełnienie pierwszej hej, która nazywa się rzeka, i brak wody w niższej hej z powodu nieobecności jej napełnienia, dlatego żeby nie karmił się wielki ferment od waw, czyli Drzewa życia. Dlatego waw nie może wejść pomiędzy pierwszą hej i niższą hej w tym czasie, kiedy wielki ferment znajduje się pomiędzy nimi, czyli podczas wygnania, kiedy oni mogą przyjść i karmić się od nich.

270) I nie ma prawa u litery jud imienia AWA'Ja zbliżać się do niższej hej z powodu wielkiego fermentu, żeby oni nie karmili się dostatkiem niższej hej. Jak powiedziano: "Nagości niewiasty twojej nie odkrywaj". Dlatego że niższa hej nazywa się niewiastą "jud", czyli ojca, parcufa wyższych Aw'I, hej – jest to matka, ISZSu'T, waw – syn, jud, czyli parcuf Aw'I, a niższa hej – córka pierwszej hej, czyli ISZSu'T. W ten sposób niższa hej jest to córka pierwszej hej, i ona – niewiasta jud, dlatego że jest żoną waw, syna jud. I jeżeli jud da swoje napełnienie niewieście, niższej hej, podczas wygnania, to wielki ferment otrzyma to napełnienie, i na skutek tego otworzy się nagość niewiasty. To jest sensem powiedzianego: "Nagości niewiasty twojej nie otwieraj".

I oni dzielą pomiędzy waw i pierwszą hej. Jak powiedziano: "Nagości żony ojca twego nie otwieraj". Dlatego że jud – jest to ojciec, hej – matka, waw – syn, niższa hej – córka. I dlatego w stosunku do pierwszej hej nakazano jemu: "Nagości żona ojca twego nie otwieraj" Ponieważ pierwsza hej – jest to żona ojca jego. Ponieważ jeżeli zbliża się waw, żeby otrzymać od niej napełnienie podczas wygnania, wielki ferment będzie karmić się tym napełnieniem i otworzy się na skutek tego nagość żony ojca jego, tak jak to jej napełnienie.

"Nagości siostry twojej, córki ojca twego" – jest to niższa hej. "Córki syna jej bądź córki jej córki nie bierz, żeby nie otworzyć nagości jej". "Córki syna jej bądź córki jej córki" – to dwie litery hej, urodzone poprzez niższą hej. Wyjaśnienie. Siostrą nazywa się hochma, jak napisano: "Powiedz mądrości (hochma): "Ty siostra moja". A w tym czasie, kiedy niższa hej otrzymuje hochmę, ona nazywa się "siostra twoja, córka ojca twojego", dlatego że wtedy ona odnosi się Aba, i Aba nazywa się wyższą hochmą, a nukwa – niższą hochmą. I wtedy ona rodzi dusze Israela, w których również jest pełna AWA'Ja, czyli NaRaNHa'J, i światło dusz nazywa się światłem porodzenia, ponieważ one nie mogą odnosić się do samego światła świata Acilut z tego powodu, że przechodzą poprzez masach Malchut.

Dlatego "córka syna jej i córki córki jej" – to dwie litery hej, porodzenie niższej hej, pierwsza hej i niższa hej światła dusz, będących porodzeniem niższej hej, nukwa świata Acilut. Pierwsza hej dusz nazywa się "córka syna jej", gdyż ona pochodzi od właściwości zachar niższej hej, ponieważ Bina jest właściwością zachar. A niższa hej dusz nazywa się "córka córki jej", gdyż ona pochodzi od właściwości nukwa niższej hej. I jeżeli Z'A da napełnienie pierwszej hej i niższej hej dusz podczas wygnania, to napełnienie przyjdzie do wielkiego fermentu i na skutek tego otworzy się jej nagość.

"Nagości brata ojca twego" – wskazuje na jud, czyli że jest porodzeniem litery jud, bratem litery waw. To – litera jud dusz, hochma w nich, będąca światłem porodzenia, wychodzącym od jud imienia AWA'Ja, czyli od Aba. Dlatego że dusze otrzymują hochmę tylko będąc włączonymi w Z'A wówczas, kiedy Z'A obłacza Abę, literę jud imienia AWA'Ja.

Ta "jud" jest porodzeniem jud imienia AWA'Ja, bratem litery waw, dlatego że właściwość jud dusz i waw imienia AWA'Ja, czyli Z'A, obydwoje obłaczają Aba, i uważają się za braci jeden dla drugiego. Ponieważ dwie właściwości, znajdujące się na jednym poziomie, nazywane są braćmi. I zakazano Israelowi podczas wygnania przyciągać napełnienie do właściwości jud ich dusz, czyli do brata Z'A, ojca właściwości Israel, dlatego że napełnienie przyjdzie do wielkiego fermentu, i otworzy się wtedy, na skutek tego, nagość jego.

271) Lecz w każdym wypadku w tym czasie, kiedy wielki ferment wymieszany z Israelem, nie ma zbliżenia i jedności z literami imienia AWA'Ja. I jak tylko będzie wykorzeniony wielki ferment ze świata, "w tym dniu będzie Stwórca jedyny, i imię Jego jednością". I dlatego, kiedy wielki ferment nie jest wymieszany z Israelem, czyli z człowiekiem, który nabył właściwość Israel, jest u nich (u Israela) jedność w Torze, o której mówi się: "Drzewo życia ono dla trzymających go". Ta Tora nazywa się panią (Matronitą) i nazywa się królową (Malchut). I z jej strony nazywany Israel potomkami królów. I nazywana ona Torą świata Acilut, dlatego że cała ona – imiona Stwórcy.

272) Dlatego powiedział Stwórca: "Niedobrze człowiekowi być jednemu, stworzę dla niego pomoc, odpowiednią do niego", drugą po pani (Matronicie), i to – żona "młodego", Matata. Innymi słowy, "niedobrze człowiekowi być" z Torą świata Acilut, "stworzę dla niego pomoc, która odpowiada jemu (dosł. naprzeciwko niego)" – za pośrednictwem Tory świata Bria, żony Matata, nie znajdującej się we właściwości "pani". Lecz ona nazywa się "towarzysząca Torze", ponieważ idzie za Torą świata Acilut, która nazywa się "pani (Matronita)". I ona – służąca Szhiny. I ona, czasami – pomaga Szhinie, a czasami – jest przeciwko niej.

Jeżeli staje się godny Israel, to ona – pomoga, w postaci "dozwolone, czyste, przydatne" w Torze, a jeżeli nie stali się godni, to ona przeciwko Szhinie, w postaci "nieczyste, nieprzydatne, zakazane" w Torze. Część tej Tory, "dozwolone, czyste przydatne", ma odniesienie do właściwości dobrego początku, a część "nieczyste, nieprzydatne, zakazane" – do złego początku. I jeżeli by nie było złego początku w świecie, to nie byłoby tej części i w Torze. I sens powiedzianego przez Stwórcę o Torze świata Acilut: "Niedobrze człowiekowi być jednym" – na tyle, że powinien dać jemu Torę świata Bria, żonę Matata, w postaci "pomocy" lub "naprzeciw jego".

273) Kobieta, u której jest czysta i nieczysta krew, z drugiej strony dana jemu, i ona jest jego żoną, i nie jest jego jednością. Ponieważ cały ten czas, dopóki Malchut, żona Z'A, potrzebuje podsłodzenia Biny, i są u niej dwie kropki, i z jednej wychodzi czysta krew, a z drugiej – nieczysta, to ziwug nie jest stałym. Jeżeli nie stali się godni, to wychodzi nieczysta krew, i ziwug, czyli połączenie Zo'N, zaprzestaje. W ten sposób nieczysta krew dana nukwie de-Z'A z powodu innej, czyli żony Matata, odbywającej się w niej. I dlatego ta nukwa nie jest stałą żoną Z'A i nie jest jego pełną jednością, dlatego że nie ma pełnej jedności zanim nie zniknie wielki ferment ze świata.

Z powodu wielkiego fermentu pochowany Mosze za granicą świętej ziemi. I miejsce pochowania jego znajduje się we właściwości "druga", jak powiedziano: "I nikt nie zna miejsca pogrzebania jego do dnia dzisiejszego". "Pogrzebanie" oznacza – ukrycie. A "powstanie z martwych" – otwarcie. I ukrycie Mosze i jego pogrzebanie poza granicami świętej ziemi odbyło się na skutek władzy właściwości "drugiej" w świecie. Dlatego "nikt nie zna miejsca pogrzebania jego do dnia dzisiejszego" – do końca naprawienia, kiedy z powstaniem zmarłych otworzy się Mosze z dwoma Masziachami.

Jego pogrzebanie, czyli ukrycie duszy Mosze, odbywa się z powodu właściwości "drugiej", która panuje nad panią (Matronitą), która nazywa się "oddana Mosze", czyli Malchut. I pani (Matronita) oddzielona była od męża swego, dlatego powiedziano: "Pod trzema gniewa się ziemia", czyli Malchut, nukwa de-Z'A, nazywa się ziemią. "Pod niewolnikiem, który panuje" – czyli Matatem. "I służącą" – właściwością drugiej. I powiedziane: "Służąca, naśladująca swoją panią" wskazuje na drugą żonę Matata. "I nikczemnik, który do syta je chleb" – to wielki ferment, "naród podstępny i nierozumny". Czyli cytat "i nikczemnik, który do syta je chleb" wskazuje na wielki ferment, który nazywa się "naród podstępny i nierozumny".

I stworzył Stwórca Wszechmogący różne zwierzęta polne

274) "I stworzył Stwórca Wszechmogący z ziemi różne zwierzęta polne i różne ptaki niebiańskie". Biada zamieszkującym na ziemi, ponieważ o twardego serca oni i ślepi, ponieważ nie wpatrują się w tajemnicę Tory i nie wiedzą, że pod zwierzęciem polnym i ptakami niebiańskimi jest sens narodów świata. Nawet ci, którzy stali się godni właściwości "żywa dusza (nefesz haja)" i jeszcze nie stali się godni właściwości "żywy duch (ruach haja)", nie ma u Szhiny podtrzymania w nich podczas wygnania, dlatego że nie ma podtrzymania od nich dla Mosze, który znajduje się ze Szhiną, dlatego że przez cały czas wygnania Szhiny nie odchodzi Mosze od niej.

275) Powiedział rabbi Elazar: "Kto może czyny Adama przenieść na Israel i Mosze? Przecież te cytaty mówią o Adamie, jak więc można brać działania Adam Riszon i przekładać ich na Mosze i Israel?" Odpowiedział mu rabbi Szymon: "Synu mój, czy ty to mówisz?! Czy nie uczyłeś się powiedzianego: "Zapowiadam od początku koniec" – że czyny początku tworzenia wskazują na czyny w końcu dni, czyli w końcu naprawienia".

276) I dlatego Mosze nie zmarł, gdyż znajdował się on razem ze Szhiną na wygnaniu, i on nazywa się Adam. I o nim powiedziano w ostatnim wygnaniu: "A dla człowieka nie znalazł on podtrzymania" – lecz wszyscy oni "przeciwko niemu". "A dla człowieka nie znalazł on podtrzymania przeciwko niemu" – powiedziano o środkowym słupie, Z'A, którego nie było komu podtrzymać, żeby wyprowadzić Szhinę z wygnania. Jak powiedziano: "Oglądał się on na boki i zobaczył, że nikogo nie ma". I Mosze znajduje się właśnie w jego właściwości, czyli jak środkowy słup, i powiedziano o nim: "A dla człowieka nie znalazł on podtrzymania naprzeciwko niego", i o środkowym słupie powiedziano to samo.

277) W tym czasie, kiedy on nie znalazł "potrzymania naprzeciwko niego", powiedziano: "I sprowadził Stwórca Wszechmogący mocny sen na Adama, i zasnął on". "Stwórca Wszechmogący (AWA'Ja Elokim)" – jest to Aw'I. "Mocny sen" – jest to wygnanie. Jak powiedziano o wygnaniu: "I sprowadził mocny sen na Awraama". "Sprowadził mocny sen na Mosze, i zasnął on", i nie ma innego snu oprócz wygnania. Dlatego, że podczas snu odchodzą mochin (rozum) i tak samo na wygnaniu odchodzi wiedza (daat) od Israela. Dlatego nie ma innego snu oprócz wygnania. "I wziął jedną ze stron jego". "Wziął jedną ze stron" – czyją? Jedną ze służących pani (matronity) wzięli Aw'I, i ona przedstawia sobą właściwość "biały kolor (lawan)". I powiedziano o niej: "Piękna, jak luna (lewana)".

Wyjaśnienie powiedzianego. Malchut ze swojej strony nie godna otrzymać mochin, ponieważ dlatego ona i skróciła siebie podczas pierwszego skrócenia, żeby nie otrzymywać w siebie żadnego prostego światła, a całe jej naprawienie powstaje za pomocą jej wzniesienia i włączenia we właściwość miłosierdzia, czyli w Binę, która nazywa się Aw'I. Jednak w przyszłości, przy ukończeniu naprawienia, podczas naprawienia Mosze i dwóch Masziachów, ona zostanie naprawiona sama i będzie godna otrzymywać proste światło, nie potrzebując podsłodzenia Biny. Dlatego są dwa rodzaje budowy Szhiny:

Do końca naprawienia za pośrednictwem podsłodzenia przy wzniesieniu w Aw'I, i ono – dla środkowego słupa, dla Z'A;

W końcu naprawienia – w swojej własnej właściwości, dla naprawienia Mosze.

I o niej powiedziano w ostatnim wygnaniu: "A dla człowiek nie znalazłeś podtrzymania" – dla naprawienia Mosze i dwóch Masziachów, ponieważ nawet po jej włączeniu w Binę, ona otrzyma od niej tylko dziewięć pierwszych sfirot, jednak jej własna właściwość Malchut pozostanie bez naprawienia. I ona jest właściwością ostatniego wygnania. Dlatego powiedziano o niej: "A dla człowieka nie znalazłeś podtrzymania", lecz wszyscy oni "naprzeciwko niego". I powiedziano o tym czasie: "I sprowadził Stwórca Wszechmogący (AWA'Ja Elokim) mocny sen", i nie ma innego snu oprócz wygnania, przecież z tego powodu, że On nie odnalazł podtrzymania dla naprawienia jego (wygnania), ostatnie wygnanie ukryte w niej, i naprawienie jego odbywa się poprzez Mosze.

A do końca naprawienia, które dokonywane naprawieniem na Malchut, naprawienie odbywa się za pośrednictwem środkowego słupa. I nie był odnaleziony ten, kto by pomógł środkowemu słupowi, Z'A, wyprowadzić Szhinę z wygnania – czyli z trzech pierwszych wygnań, które odbywały się przed ostatnim wygnaniem, dlatego że to naprawienie odbywa się za pośrednictwem środkowego słupa.

Zohar rozpatruje tu dwa naprawienia – naprawienie środkowego słupa i naprawienie Mosze. Jak powiedziano: "I wziął jedną z jego stron", dlatego że siedem sfirot Malchut, które ona otrzymała od parcufa Aw'I podczas swojego katnuta, nazywane są służącymi. I powiedziano, że Aw'I wzięli jedną z nich, która nazywana Hesed, dlatego że Hesed uważa się właściwością "biały kolor (lawan)". I powiedziano o niej: "Piękna jak luna (lewana)", czyli dzięki budowie gadlut Aw'I, które dopełniają ją brakującą Malchut de-malchut, ona staje się "piękna jak luna (lewana)".

"I zamknął ciałem miejsce jej" – ciałem Mosze, o którym powiedziano: "Dlatego że on (beszagam בשגם) – ciało". Ponieważ "beszagam (345 בשגם)" w gematrii – Mosze (345 משה). Jak również ciało, o którym powiedziano tu, że jest to ciało Mosze, jest właściwością Gwury. I Malchut dzięki niemu dopełniła się w swojej lewej linii. Właściwość "ciało" Mosze – czerwonego koloru, i o nim powiedziano: "Lik Mosze – jak lik słońca". Czyli tak samo jak kolor słońca bliski do czerwonego, tak samo i ciało Mosze – czerwone, i jest to właściwość wyższej Gwury Imy. Dlatego że gwurot Imy określa się jako właściwość "czerwony kolor". I dlatego powiedziano: "Piękna, jak luna (lewana)", dlatego że jej prawa linia od strony ukrycia znajduje się we właściwości "biały kolor (lawan)". I powiedziano: "Jasna jak słońce" – czyli jej lewa linia odnosząca się do strony "czerwone ciało" Mosze.

278) "I zamknął ciałem" – czyli On tym samym chciał ochronić ją od zewnętrznych. Dlatego że "i zamknął" wskazuje na ochronę, gdyż za pomocą Gwury świętości, odnoszącej się do właściwości "czerwone ciało" Mosze, wypędzają zewnętrznych.

Inne wyjaśnienie powiedzianego "i zamknął" – jest to "zamykanie", czyli powstała zamknięta forma, dzięki właściwości "czerwone ciało" Mosze, w której pani (matronita), Malchut, "zamknięta sześć dni działań", i tylko "w dzień soboty otwiera się".

I odbudował Stwórca Wszechmogący tą stronę

279) "I odbudował Stwórca Wszechmogący tą stronę" – wskazuje na pojęcie "małżeństwo lewiratów", o którym mówi się, że "jeżeli oni nie odbuduje, to więcej nie zostanie odbudowane". Jak powiedziano: "Który nie odbuduje domu bratu swojemu", i stąd wynika, że "jeżeli on nie odbuduje, to więcej nie zostanie odbudowane". Jednak Stwórca, chociaż nie odbudował Szhiny w czasie wygnania, jednak może wyprowadzić ją stąd. Dlatego że powiedziano o Nim: "I odbudował Stwórca Wszechmogący (AWA'Ja Elokim)" – czyli Aw'I odbudowali Szhinę dla niego. I ponieważ On sam nie odbudował jej, nie ma odniesienie do Niego powiedziane: "Jeżeli on nie odbuduje, to więcej nie zostanie odbudowane.

Jak powiedziano: "Stwórca (AWA'Ja) odbudowuje Jerusalem". Z czterech liter AWA'Ja odbudowana Szhina, która nazywa się Jerusalem. Dlatego że waw imienia AWA'Ja, Z'A, jest synem "jud-hej" imienia AWA'Ja, czyli Aw'I. I o nich powiedziano: "I odbudował Stwórca Wszechmogąca (AWA'Ja Elokim) tą stronę, którą wziął od człowieka" – środkową linię Z'A, "i doprowadził ją do człowieka" – czyli doprowadził do strony, którą wziął od niższej hej imienia AWA'Ja, ukochanej jego, od Malchut samego Z'A, a nie od Malchut de-Malchut. W ten sposób Jerusalem zostaje odbudowane za pośrednictwem czterech liter AWA'Ja, i główni budowniczy – to jud-hej, Aw'I. A odbudowana strona jest to niższa hej, Malchut właściwości waw imienia AWA'Ja, czyli Z'A, (odbudowana) dla waw.

280) I o tej Malchut de-Malchut, która nie wchodzi w budowę Jerusalem, powiedziano: "A Ja będę jemu ścianą ognia wokoło", czyli ona staje się ognistą ścianą wokoło Jerusalem, dlatego żeby ochonić go przed wielkim motłochem. A w końcu naprawienia opuścił ją z góry Stwórca odbudowaną, jak powiedziano: "Odbudowane Jerusalem" . I dlatego na tej górze, na Malchut de-Malchut, kiedy poprzez Stwórcę będzie odbudowana na niej świątynia, ona będzie stała przez wszystkie pokolenia na wieki. I o niej powiedziano: "Wielkość tej ostatniej świątyni przewyższy wielkości pierwszej". Dlatego że pierwsza świątynia odbudowana przez człowieka, Szlomo, a ostatnia świątynia zostaje odbudowana przez Stwórcę. Dlatego powiedziano: "Jeżeli Stwórca nie odbuduje świątyni, daremna praca tych, którzy będą ją budować". Dlatego że pierwsza i druga świątynia obudowane nie przez Stwórcę i nie mogły istnieć, i "daremna praca budowniczych".

Wewenętrzny sens powiedzianego. Wiadomo, że Stwórca zaczął tworzenie i stworzył go w ten sposób, żeby synowie Israela mogli ukończyć je. Jak powiedzieli mędrcy: "Z kim jesteście partnerami? Ja rozpocząłem tworzenie, a wy ukończycie je". Dlatego że Stwórca naprawił Malchut tylko w jej dziewięciu pierwszych sfirot, a naprawienie Malchut de-Malchut przekazał Israelowi, żeby oni naprawili ją za pośrednictwem pracy i ochrony dziewięciu pierwszych sfirot. I dlatego cała praca Israela do ukończenia naprawienia ma odniesienie tylko do dziewięciu pierwszych sfirot Malchut i określa się jako wyjaśnienie 288 (RaPa'H) iskier, które były naprawione przez Stwórcę.

I od tej strony były odbudowane dwie świątynie z góry, pierwsza hej i niższa hej, jak również z dołu. I dlatego uważa się, że one były wybudowane przez ludzi, za pośrednictwem pracy ludzi, na których złożono obowiązek ukończenia tworzenia. I ponieważ 32 ostatnie iskry, które odnoszą się do Malchut de-Malchut, jeszcze nie są naprawione, od nich powstaje sitra achra i wielki motłoch, wprowadzający w grzech Israel, i dlatego były zniszczone dwie światynie.

Jednak po tym, jak synowie Israela naprawią wszystkie 288 iskier, które powstały na skutek rozbicia kelim, wtedy Stwórca sam naprawi 32 ostatnie iskry odnoszące się do Malchut de-Malchut, które nazywane są kamienne serce (lew a-ewen). Jak powiedziano: "I oddalę Ja z ciała waszego serce kamienne". I wtedy zostanie objawione naprawienie Malchut de-Malchut, które nazywa się "ostatnia świątynia". Jak powiedziano: "Jeżeli Stwórca nie odbuduje świątyni", czyli do końca naprawienia, kiedy praca przekazana ludziom, i ich pracą były odbudowane dwie świątynie, "daremna praca budowniczych ich", ponieważ one były zniszczone. Jednak po tym jak ukończyli ludzie nałożone na nich naprawienie, wtedy Stwórca opuści z góry odbudowane Jerusalem, czyli Malchut de-Malchut, i odbudowaną świątynię, czyli wewnętrzne napełnienie Malchut de-Malchut. I wtedy to stanie się budową na wieki.

281) I o naprawieniu, które powinien dokonać Mosze i dwóch masziachów powiedziano: "I odbudował Stwórca Wszechmogący tą stronę". I podobnie do tego powiedziano: "I dla innej strony Miejsca Obecności". Ponieważ dwie strony są osnowami w Miejscu Obecności, czyli w Malchut, które wychodzą od dwóch kropek w niej: jedna strona – od właściwości miłosierdzia, a inna strona – od właściwości sądu. "I odbudował Stwórca Wszechmogący tą stronę" – jak powiedziano o naprawieniu Mosze, czyli o innej stronie Miejsca Obecności, wchodzącej od kropki właściwości sądu i będącej jej własną właściwością – Malchut de-Malchut. Jednak strona, o której mówi się w naprawieniu środkowego słupa – jest to strona wychodząca od kropki właściwości miłosierdzia, włączającego jej pierwsze dziewięć sfirot. Ta strona wychodzi od przyciągania Hesed i jest właściwością białego koloru (lawan), i dlatego ona nazywa się "luna (lewana)", czyli według imienia światła Hesed w niej, i kolor jej – biały (lawan). "I zamknął ciałem miejsce jej" – ciałem czerwonego koloru, czyli światłem Gwury, dlatego że wyższej gwurze Biny właściwe jest czerwone światło. A nukwa składa się z dwóch tych kolorów, białego i czerwonego, czyli Hesed i Gwury. W tym czasie mówi się o Malchut: "Lewa ręka u mnie pod głową", czyli czerwone ciało, sfira Gwura, "a prawa obejmuje mnie", światło Hesed, biały kolor, który nazywa się "stroną.

282) "I powiedział człowiek: Ta tym razem – kość od kości moich i ciało od ciała mego" – to powiedziano o Szhinie, która była dziewczyną, zaręczoną ze środkową linią, Z'A, i powiedziano o niej: "Ta tym razem" – wiem ja, że ona – "kość od kości moich i ciało od ciała mego". Wyjaśnienie. Szhina, zanim jest gotowa do ziwuga z Z'A, nazywa się "zaręczoną dziewczyną", a po tym jak staje się gotowa do ziwuga, nazywa się "żoną". Dlatego po tym, jak odbudowana za pośrednictwem Aw'I i staje się gotowa do ziwuga, powiedział on: "Ta tym razem". "Ta nazwana będzie żoną", dlatego że obudowana od wyższej strony, od strony Imy, pierwszej hej imienia AWA'Ja, "ponieważ od męża wzięta ona", od strony Aba, jud imienia AWA'Ja.

To wyjaśnienie odpowiada naprawieniu nukwy za pomocą środkowego słupa do ukończenia naprawienia, i to odbywa się za pomocą budowy Aw'I. Jak również wyjaśniają się cytaty w stosunku do naprawienia Mosze, które odbyło się w postaci środkowego słupa właściwości dusz, znajdujących się z dołu, w BE'A.

283) W tym czasie każdy z Israela stał się godny żony. Jak powiedziano: "I dam Ja wam nowe serce i nowego ducha", dlatego że w rzeczywistości Israel powstaje od Malchut, lecz ponieważ świat nie mógł istnieć, on połączył z nią właściwość miłosierdzia, czyli Binę, i dlatego wychodzi, że wszystkie nukwy dusz Israela pochodzą od Biny, właściwości miłosierdzia, dlatego że Malchut właściwości sądu była ukryta. W ten sposób nie ma u Israela prawdziwej żony, jednak w końcu naprawienia, kiedy sama Malchut będzie naprawiona i nie będzie więcej potrzebować oddziaływania z Biną, będą nukwy dusz Israela od samej Malchut, czyli od ich prawdziwej żony.

Powiedziano: "I będą prorokować synowie wasi i córki wasze" – są to nowe dusze, które będą w przyszłości pojawiać się w Israelu. Jak powiedziano: "Masziach ben Dawid nie objawi się do tej pory, dopóki nie odejdą wszystkie dusze znajdujące się w ciele (guf)", czyli poprzednie dusze, i wtedy objawią się nowe dusze. Dlatego że wszystkie dusze, które znajdują się w świecie, były włączone w duszę Adam Riszon, jak powiedziano: "Gdzie twoja (dusza) w Adam Riszon?", "Gdzie była ona?". I po tym jak on dokonał grzechu w stosunku do drzewa poznania, ucierpiały wszystkie dusze, i cały czas przechodzą reinkarnację we wszystkich pokoleniach, dopóki nie otrzymają swego naprawienia. I odbędzie się ukończenie naprawienia, i wtedy Israel przyciągnął nowe dusze, które jeszcze nie były włączone w guf Adama Riszon. I o tych nowych duszach powiedziano: "I będą prorokować synowie wasi i córki wasze".

284) W tym czasie będzie wykorzeniony wielki motłoch ze świata. I wtedy mówi się o Israelu i o Mosze, że u każdego będzie żona: "I byli oni oboje nadzy, Adam i żona jego, i nie wstydzili się", czyli oni nie będą potrzebować obłóczenia, żeby przykryć nagość swoją, dlatego że będzie wykorzeniona ze świata nagość – wielki motłoch, który wywołał wygnanie w świecie.

Ewel – Mosze

285) O wielkim motłochu powiedziano: "Wąż był bardziej chytry", dlatego że wąż był chytry, żeby czynić krzywdę, bardziej niż reszta istot, czyli narody światy, bałwochwalcy. A wielki motłoch są to potomkowie węża, który skusił Chawę poprzez drzewo poznania. I wielki motłoch był tą nieczystością, którą przyniósł wąż w Chawę – czyli wielki motłoch, który wymieszał się z duszami, które były urodzone przez Chawę, uważa się nieczystością w stosunku do dusz. I od tej nieczystości, właściwości wielkiego motłochu, powstał Kain. I dlatego on zabił Ewela, który pasł stada, o którym powiedziano: "Przecież, razem z tym (beszagam בשגם) on – ciało". "Beszagam" – jest to Ewel. "Beszagam", on, rzecz jasna, Mosze. I zabił go.

Czyli "beszagam" równa się w gematrii Mosze, a Mosze – jest to obrót duszy Ewela. W ten sposób "beszagam" wskazuje na Ewela i Mosze. Dlatego Ewel był pasterzem, tak samo jak i Mosze. A Kain, który zabił go, wychodzi, że zabił Mosze. I uczynił to z powodu wielkiego motłochu, który był wymieszany w jego duszy, i on był pierworodnym Adama. Dlatego nieczystość była przyjemna dla duszy Kaina, a nie dla duszy Ewela, gdyż Kain był pierwszym, czyli ten co wyszedł pierwszy po grzechu Drzewa poznania, i dlatego objawiła się na nim cała nieczystość węża.

286) Lecz razem z tym, ponieważ Mosze chciał przykryć nagość ojca swego, on wziął sobie za żonę córkę Itro. I powiedziano o nim: "I synowie Kejni, teścia Mosze". Itro nazywa się Kejni, dlatego że on oddzielił się od Kaina. I powiedziano: "A Chewer Kejni oddzielił się Kaina". I bez względu na to, że Kain zabił Ewela, czyli Mosze, jednak powrócił Mosze, żeby naprawić Kaina, do którego z powodu przegrzeszenia Drzewa poznania przylepił się wielki motłoch, czyli nagość Adama Riszona. Mosze chciał zabrać tą nieczystość, czyli nagość swego praojca, Adama Riszona. Dlatego on wziął sobie za żonę córkę Itro, przecież Itro był obrotem duszy Kaina, i dlatego nazywał się Kejni. I dzięki temu, że wziął jego córkę, naprawił go i zlikwidował z niego nieczystość, czyli wielki motłoch.

A po tym, jak oddzielił wielki motłoch od duszy Kaina, on chciał doprowadzić ich do powrotu, żeby ukryć nagość ojca swego, Adama Riszona. Dlatego, że Stwórca łączy dobrą myśl do działania, i on powiedział Mosze: "Wystrzegaj się ich, tego złego plemienia. A twoją dobrą myśl, że chciałeś doprowadzić ich do powrotu, ja dołączę do działania." Ten wielki motłoch jest siłami podziału, które były w drzewie poznania, i z ich powodu przestrzega go Stwórca: "A z Drzewa poznania dobra i zła nie możesz jeść!" I są to te same siły podziału, które były w przegrzeszeniach Mosze i Israela.

287) Z powodu wielkiego motłochu Israel okazał się na wygnaniu i byli wygnani ze swojej ziemi. I powiedziano: "I wygnał on Adama". Adam wskazuje na Israel. I Mosze był wygnany z miejsca swego z powodu wielkiego motłochu, dlatego że nie wystrzegł się ich, jak uprzedzał go Stwórca, a chciał zbliżyć ich do świętości. I dlatego nie stał się on godny wejść w ziemię Israela i był pochowany poza granicami tej ziemi. Dlatego że z ich powodu on naruszył wskazówkę Stwórcy i dokonał przegrzeszenia w wypadku ze skałą, uderzając w nią. Przecież Stwórca powiedział mu: "I powiedz do skały", a on uderzył w skałę. I pobudził go do tego wielki motłoch.

Lecz bez względu na to, Stwórca przyłącza dobrą myśl do działania. Przecież Mosze nie przyjął wielkiego motłochu dlatego, żeby oznaczyć ich znakiem sojuszu, a dlatego żeby ukryć nagość ojca swego. I dlatego Stwórca przyłączył jego dobrą myśl do działania. I jako wynagrodzenie za to, powiedział jemu Stwórca: "I uczynię ciebie narodem wielkim i potężnym, bardziej niż on". I to zostało dokonane przez Mosze, jak powiedziano: "A synowie Rechawii pomnożyli się mocno" – czyli pomnożyli się, i ich było więcej, niż sześćset dziesiątków tysięcy.

A o wielkim motłochu powiedział Stwórca: "Tego, kto zgrzeszył przede mną, zetrę Ja z księgi Mojej", dlatego że oni mają odniesienie do nasienia Ameleka, o którym powiedziano: "Wytrzyj pamięć o Ameleku". I wielki motłoch doprowadził również do tego, że Israel zgrzeszył, uczynił złotego cielca, i były rozbite dwie pierwsze tablice świadectwa.

288) Powiedziano: "I otworzyły się oczy u obydwu, i dowiedzieli się, że są nadzy" również wskazuje na Israel, dlatego że w egipskiej niewoli Israel dowiedział się, że są nadzy – czyli byli tam bez Tory. I o nich również powiedziano w ostatnim wygnaniu: "A ty jesteś naga i nieukryta". Przecież dzięki Torze i przykazaniom stali się godni Israel obłóczenia dla swoich dusz. A kiedy oni znajdują się w egipskim wygnaniu, jak również w ostatnim wygnaniu, bez Tory, ich dusze okazują się nagimi, bez obłóczenia.

Słowo "nagi", dwa razy wypowiedziane przez Jowa, ma odnisienie do dwóch wygnań – "nagi wyszedłem ja z brzucha matki mojej, i nagim powrócę tam". Dlatego że "nagim wyszedłem ja" wskazuje na egipskie wynganie, "i nagim powrócę tam" wskazuje na ostatnie wygnanie. I imię Mosze, które było u niego, obróciło się w oczach wielkiego motłochu "w straszenie (szama שמה) i narzucanie". I dlatego powiedział Job: "Powrócę tam (szama)". Tu jest wskazówka na to, że w przyszłości, podczas ostatniego wygnania, powinno zmienić się pośród "wielkiego motłochu" imię Mosze na "Szama (zastraszenie)". Czyli on idzie pośród nich dla zastraszenia (szama). I o tym powiedział Job: "Stwórca dał" – czyli dał Torę, "i Stwórca wziął" – czyli ponownie zabrał ją w ostatnim wygnaniu, i ona stała się ukrytą dla Israela, "niech będzie imię jego błogosławione".

289) A w czasie, kiedy były rozbite dwie tablice Tory, i była ukryta Tora mówiona, powiedziano o Israelu: "I uszyli liście figowca", czyli ukryło się wiele klipot wielkiego motłochu, dlatego że stali się nagimi, bez Tory, i ukryli się, żeby nie otwierać ich nagości, będącej miejscem utrzymania klipot. A ich okryciem są krawędzie cicit.

O pasach twilin powiedziano: "I uczynił Stwórca dla Adama i żony jego obłóczenia ze skóry i ubrał ich". Jednak o cicit powiedziano: "I uszyli liście figowca". Dlatego że powiedziano o dwóch rodzajach ukrycia, żeby ukryć ich nagość, która objawia się u nich z powodu drzewa poznania:

Ukrycie, które oni uczynili sami, i to – "liście figowca"

Ukrycie, które uczynił im Stwórca, i to – "obłóczenie ze skóry".

Dlatego kiedy te cytaty wskazują na Israel po rozbiciu tablic, mówi Zohar, że ukrycie "liści figowca" wskazuje na krawędzie cicit, które mają odniesienie do granicy przykazań, które wyrzucane po wykonaniu przykazań. Dlatego że w nich samych nie ma żadnej świętości. Lecz ukrycie "obłóczenia ze skóry" wskazuje na pasy twilin, które mają odniesienie do przedmiotów świętości i są oddawane na przechowanie, ponieważ pozostaje w nich określona ilość świętości, nawet po wykonaniu powiązanych z nimi przykazań.

"I uczynili sobie opaski", jak powiedziano: "Zawieś na biodro miecz swój, odważny", i to – wygłoszenie "Szma". Ponieważ wygłoszenie "Szma" – słowo miecz w stosunku do zewnętrznych, który zawieszają na biodrze. I powiedziano o wygłoszeniu "Szma": "Wielkość Stwórcy wypowiadają usta ich, i miecz ostry w rękach ich" – czyli wygłoszenie "Szma", które wypowiadane ustami, podobnie do miecza. I dlatego powiedziano o nim: "I uczynili sobie opaski".

Złe wymieszanie

290) "I usłyszeli głos Stwórcy Wszechmogącego, roznoszący się po ogrodzie". To wskazuje na Israel, kiedy oni zbliżyli się do otrzymania Tory na górze Synaj. Jak powiedziano: "Słyszał naród głos Wszechmogące, pochodzący z ognia, jak słyszałeś ty, i pozostałeś żywy". Jednak wielki motłoch nie mógł słyszeć głosu Wszechmogącego i zginął, a ci, którzy pozostali od wielkiego motłochu i nie zgnięli, powiedzieli do Mosze: "Niech nie mówi do nas Wszechmogący, żebyśmy nie umarli". I oni doprowadzili do zbawienia Tory tym, że wprowadzili Israel w przegrzeszenie złotego cielca. I ten wielki motłoch przedstawia sobą te narody ziemi, o których powiedziano: "Przeklęty który kładzie się z ukochanym bydłem!" – dlatego że oni mają odniesienie do strony węża, o którym powiedziano: "Przeklęty ty bardziej od jakiegokolwiek bydła!"

291) I tak jest kilka złych wymieszań w Israelu, które nazywane są zwierzęta i zezwierzęcenie, jednak jest wymieszanie od strony węża, a jest wymieszanie od strony narodów-bałwochwalców, którzy podobni są do zwierząt polnych. A jest wielkie wymieszanie (motłoch) od strony szkodników, i są to dusze złodziei, dlatego że dusze złodziei – to najgorsze szkodniki świata. I jest wielkie wymieszanie (motłoch) od strony demonów i duchów.

Wszyscy oni są zmieszani z Israelem. I nie ma pośród nich bardziej przeklętego niż Amelek, który nazywa się "wąż zła" i "cudzy bogowie". On rodzi wszelkie wymieszanie krwi w świecie, czyli on korzeń klipy, który niesie wymieszanie krwi w świecie, on – ten zabójca, od którego powstają wszystkie zabójstwa w świecie. A żona jego – jad śmierci bałwochwalców. I trzy najcięższe uczynki to: wymieszanie krwi, przelanie krwi i bałwochwalstwo – one pochodzą od klipy Ameleka, który nazywa się wężem i cudzym bóstwem. I wszystkie one są właściwością Sama. U Sama jest wiele właściwości i wszystkie one różnią się. Lecz ten Sam, który pochodzi od strony węża, jest przeklęty najbardziej.

292) "I zawołał Stwórca Wszechmogący do człowieka i powiedział jemu: Gdzie ty?". W cytacie "i powiedział jemu: Gdzie ty (ajeka איכה)?" Stwórca wskazał Adamowi Riszon, że Świątynia będzie zniszczona, i będzie płakać po nim, mówiąc: "Jak tak (ejcha איכה)", jak powiedziano: "Jak tak siedzieć samotnie!". Dlatego że słowo "Ejcha (jak tak)" skłąda się z liter alef-jud kaf-hej. "Kaf-hej (Ko)" – jest to imię Szhiny, która królowa w Świątyni, alef-jud oznacza "gdzie (aje)", jak w powiedzianym: "Gdzie (aj) Ewel, brat twój?" I dlatego po zniszczeniu świątyni powiedziano o Szhinie: "Gdzie (ej) kaf-hej (Ko)?", czyli – gdzie teraz Szhina, nazywana kaf-hej (Ko)?"

A w przyszłości Stwórca powinien wykorzenić wszystkie rodzaje zła w świecie, jak powiedziano: "Zniszczy on śmierć na wieki", dlatego że śmierć jest korzeniem wszelkiego zła, i kiedy zniknie śmierć, zniknie zło. Wtedy wszystko powróci na swoje miejsce, jak to było do przegrzeszenia Drzewa poznania, od którego wychodziła śmierć i wszystkie rodzaje zła. Jak powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca jedyny i imię Jego jednością".

Naprawienie niższego świata odbywa się poprzez świat wyższy

293) Wszędzie, gdzie wspomniano imię Szlomo w Pieśni nad pieśniami, ono oznacza "król, który niesie pokój (szalom)", czyli Z'A. A jeżeli powiedziano po prostu "król", a nie "król Szlomo", to mówi się o nukwie de-Z'A, Malchut. Niższy król włączony w wyższego króla. Rzecz w tym, że niższy naśladuje wyższego i obydwoje stają się jak jedno całe. Wyróżnieniem "króla, który niesie pokój", w porównaniu do nukwy, czyli po prostu "króla", jest to, że postawa nukwy, niższego króla, powstaje tylko za pośrednictwem wzniesienia do wyższego króla, Biny, dlatego że nukwa od swojej strony nie może otrzymać mochin.

Lecz dzięki wzniesieniu nukwy w Binę, niższy, nukwa, naśladuje wyższego, Binę. Dlatego że "matka (ima) pożycza swoje ubrania córce i nakłada jej wieniec swoimi ozdobami". Dlatego nazywa się Bina, a również i Z'A, wychodzący od Biny, imieniem "król, który niesie pokój". Przecież cała postawa świata w nukwie, jej kelim i mochin, wychodzi od Biny i Z'A. A ponieważ dzięki wzniesieniu nukwy w Binę stała się Bina i nukwa jak jedno całe, i dlatego nukwa może otrzymać te same mochin, co i Bina.

I wtedy nukwa nazywa się świątynia, ponieważ dzięki temu, że ona naśladuje mochin świecenia hochmy od Biny, ona nazywa się "świątynia". Jak powiedziano: "Mądrością ustawiona świątynia", i to wskazuje na to, że nukwa nazywa się świątynią tylko w tym czasie, kiedy jest w niej hochma (mądrość). I powiedziano: "Apirion uczynił sobie król Szlomo". Apirion – otrzymanie naprawienia niższego świata, nukwy, od wyższego świata, Biny. Czyli kiedy mówi się o naprawieniu nukwy za pomocą Biny, ją nazywają "Apirion".

294) Do stworzenia poprzez Stwórcę świata było imię Jego ukryte w Nim, i był On i imię Jego ukryte wewnątrz niego, jedyne. "Imię Jego" – jest to Malchut, która do działań stworzenia była włączona w nieskończoność i ukryta w niej bez żadnego otwarcia i objawienia, i był wtedy On i imię Jego, ukryte w nim, jednością. I nie było otwarte nic do tej pory, dopóki nie wzniósł się on w życzeniu swoim stworzyć świat. I on zapisywał i budował światy, lecz one nie mogły istnieć i były zniszczone. Czyli te światy, który wyszły z Malchut podczas pierwszego skrócenia, nazywane "światami pustki (tochu)", w których odbyło się rozbicie kelim, przynoszące zniszczenie tym światom. Powiedzieli o nich mędrcy, że "na początku świat był stworzony we właściwości sądu" – w Malchut pierwszego skrócenia, która nazywa się właściwość sądu, "i zobaczył On, że świat nie może istnieć" – czyli że one zostaną zniszczone, "przyłączył do niego właściwość miłosierdzia". I wtedy obłóczył się Stwórca, Bina, w jedno z obłóczeń świata, i stworzył świat, czyli wzniósł w nią Malchut i na skutek tego światło jej skórciło się do stanu Wa'K, i nazywa się obłaczającym światłem, i wtedy połączyły się właściwość sądu, Malchut, z właściwością miłosierdzia, Biną, i dzięki temu mógł istnieć świat.

295) I wydostał On z tego obłaczającego światła wyższe ogromne cedry, z tego wyższego świecenia. A następnie ponownie przyciągnął Ga'R do wspomnianego światła obłóczenia, i ustawił Swoją budowę (merkawa) na dwudziestu dwóch zapisanych literach, czyli Zo'N. Dlatego że litery ELE Biny, które opuściły się z niej w Zo'N podczas katnuta, a podczas gadluta Bina powraca je do siebie, uważane jako "rydwan (merkawa)", przemieszczający się z jednego miejsca na inne. "I ustawił Swoją budowę (merkawa) na dwudziestu dwóch literach" – na Zo'N w katnucie. A następnie, w gadlucie, Zo'N otrzymały swoje zarysy dzięki dziesięciu wypowiedziom, przedstawiającym sobą mochin de-Ga'R. I wtedy one były ustawione – czyli przyszły do pożądanego naprawienia.

I powiedziano: "Apirion uczynił sobie król Szlomo" – z cedrów Lewanona (Lewana). Powiedziano: "Cedry Lewanona, które zasadził On". Dlatego że Hochma nazywa się "lewan (biały)", a Bina nazywa się "Lewanon". I "Apirion", który uczynił Szlomo, nukwa, on uczynił sobie z kelim Biny, która nazywa się Lewanon i, również, sfirot jej nazywane "cedry Lewanona". I z tych cedrów buduje się nukwa.

296) "Uczynił sobie król Szlomo". Słowo "sobie" jest zbędnę. I w Zohar wyjaśnia się, że "sobie" oznacza – "dla siebie samego", że król Szlomo, czyli Z'A, z mochin Biny uczynił ten Apirion dla siebie, dla naprawienia siebie. Dlatego że on naprawił siebie na początku za pomocą Apiriona, "siebie" – wskazuje na jego wyższą wielkość, czyli żeby przekazać swoje mochin, które otrzymuje od wyższej wielkości Biny, Apironu, Malchut. "Dla siebie" – żeby powiedzieć, że "On jedyny i imię Jego jednością", czyli doprowadzić do końca naprawienia, jak powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca jedyny i imię Jego jednością". I o tym czasie powiedziano: "I dowiedzą się, że tylko Twoje imię – Stwórca".

297) Przy osiągnięciu ziwug de-akaa we właściwości Malchut Biny osiągane pałace, czyli mochin. "Kapie w tą stronę, co z góry" – kapie w prawą stronę. "Skłania się do lewej" – opuszcza się w dół. Kiedy on przyciąga mochin z dołu do góry, jest to prawa strona, Necach. A kiedy skłania się do lewej, Hod, opuszcza świecenie mochin z góry w dół. Jednak z Necach ich świecenie nie opuszcza się w dół. Gdyż on przyciąga mochin w czterech kierunkach, a wszystkich ich dwanaście. Dlatego że wszystkie naprawienia włączają trzy właściwości. Malchut Biny rozprzestrzenia się w górę, w dół i w cztery strony, żeby stać się jedyną wyższą rzeką.

Czyli Malchut Biny przekazuje wszystkie te mochin, które wyszły w Binie, do Z'A, i dzięki nim staje się Z'A jedyną wyższą rzeką. Jak powiedziano: "I rzeka" – Z'A, "wypływa z Edenu" – Biny. Te mochin przedstawiają sobą dwadzieścia cztery właściwości, dlatego że dwanaście właściwości zawarte w czterech stronach, czyli w Hu'B Tu'M od strony Necach, czyli dwanaście właściwości z dołu do góry. I jest Hu'B Tu'M od strony Hod, czyli dwanaście właściwości z góry w dół. Wszystkich – dwadzieścia cztery właściwości. I wszystkie one stają się jedyną wyższą rzeką, czyli mochin dla Z'A, o którym powiedziano: "Rzeka wypływa z Edenu".

298) Z'A, odnoszący się do właściwości wyższej rzeki, opuszcza się i przekazuje mochin w dół, w Malchut, i czyni ją wielkim morzem. Jak powiedziano: "Wszystkie rzeki schodzą się w morzu". Dlatego, że Malchut zbiera wszystko i wchłania je w siebie. Dlatego że te mochin są dwudziestoma czteroma właściwościami wchodzącymi wewnątrz Biny, nazywanych "rzeka", jak powiedziano: "Z rzeki w drodze pić będziesz" – czyli Z'A, dlatego "wznosi głowę" – Ga'R, nazywaną "rosz". I dlatego nazywane 24 właściwości mochin rzekami. I te rzeki wchłania w siebie Z'A i przekazuje je w Malchut, jak powiedziano: "Wszystkie rzeki spływają do morza", dlatego że Malchut staje się wielkim morzem, dzięki rzekom, otrzymanym od Z'A.

Powiedziano: "Ja – narcyz Szarona". A Szaronom nazywa się tylko miejsce, które przylega do wielkiego morza, i ono wchłania w siebie wszystkie wody świata. Wyjaśnienie. Szaron – od wyrażenia "patrzy (jaszor) na ludzi", czyli "widzienie", mochin Hochmy. Dlatego że kiedy są u Malchut mochin Hochmy, ona nazywa się "narcyz Szarona". Czyli Malchut nazywa się Szaron tylko w tym czasie, kiedy ona przylega do wielkiego morza, kiedy są u jej rzeki Biny, czyli mochin Hochmy, dlatego że wtedy ona wchłania w siebie wszystkie wody Biny, które nazywane są "świat", i to wszystkie 24 rzeki, które wyprowadza na zewnątrz i wchłania w siebie. I one świecą jedna drugiej wiadomymi drogami.

Wyjaśnienie. Tutaj mówi się o kolejności wyjścia mochin w trzech kropkach: holam, szuruk, chirik. "Wyprowadza na zewnątrz" – jest to kropka holam, czyli w tym czasie wprowadza A'A Binę poza granicę rosz. Jak również Z'A wyprowadza Malchut za granicę Acilut, i ona staje się właściwością Wa'K bez rosz, prawej linii. "I wchłania w siebie" – jest to kropka szuruk, i wtedy Bina powraca w rosz A'A, i również Malchut powraca w Acilut i otrzymuje mochin Hochmy, lewą linię. I otrzymanie tych mochin nazywa się wchłanianiem.

"I oni świecą jeden drugiemu wiadomymi drogami" – jest to kropka chirik, wyjście poziomu hasadim, obłaczający dwie linie, prawą i lewą, jedną w drugą, czyli środkowa linia, i wtedy oni świecą jeden w drugim. Prawa linia, wychodząca z kropki holam, otrzymuje właściwości Ga'R od lewej linii, wychodzącej z kropki szuruk, jak również lewa linia otrzymuje hasadim od prawej linii. I jest Hochma w hasadim w prawej linii, jak również Hochma i hasadim w lewej linii, i na skutek tego dopełniane są mochin.

I wtedy powiedziano o nich: "Mądrością będzie ustawiona świątynia". Na to wskazuje litera bet w słowie "bereszit (na początku)". Ponieważ po tym jak Hochma obłóczyła się w hasadim, Bina nazywa się świątynia. I również Malchut nazywa się świątynią, i na nie wskazuje litera bet w słowie "bereszit (na początku)", dlatego że bet nazywa się światynia. Wyższa świątynia, Bina, jest ustawiona Hochmą (mądrością). I również niższa świątynia, Malchut, ustawiona Hochmą (mądrością). Jednak wielka wyższa świątynia, Bina, jest zasiedleniem świata, czyli mochin w niej nie dla niej samej, a dla zasiedlenia Zo'N, które nazywane są świat. A niższa świątynia – to po prostu król, Malchut.

299) "A król", czyli Malchut, "uraduje się Stwórcy" – wyższemu, Binie, żeby utrzymywać się w nim po Jego głową (rosz) i zbliżyć Jego w radości, żeby stali się obydwoje jako jedno całe. Jak powiedziano: "Jego lewa ręka u mnie pod głową, a prawa obejmuje mnie". Mówi się o mochin Biny, które Malchut otrzymuje za pomocą Z'A. I tym samym wyjaśnia się, że cytat "a król uraduje się Stwórcy" oznacza: Malchut uraduje się Binie, wyższej właściwości Elokim, żeby być powiązana z nią pod jej rosz, czyli ona daje jej mochin, które stają się dla Malchut właściwością rosz, i również daje jej hasadim, żeby zbliżyć ją do siebie i połączyć ją w jedno całe. Dlatego że wtedy Malchut wznosi się i obłacza Binę i stają się one jako jedno całe.

"A król uraduje się Stwórcy" oznacza – radować się światłu, które On wyprowadził. Tu wyjaśnia się kolejność wyjścia mochin w trzech kropkach holam, szuruk, chirik. I ta radość jest radością od światła, które On wyprowadził na zewnątrz w kropkce holam. I chociaż z powodu tego wyjścia ona staje się tylko Wa'K bez rosz, jednak dzięki temu wyjściu Biny Malchut staje się zdolna otrzymać wszystkie mochin Biny. I jeżeliby nie to wyjście, Malchut nie byłaby godna otrzymać mochin. Dlatego tutaj mówi się właśnie o tym wyjściu: "A król uraduje się Stwórcy", ponieważ radość powstaje na skutek tego, że on wyszedł drogą jednej ukrytej ścieżki, w którą włączone dwie ścieżki – dwie będące jedną.

Wyjaśnienie. Kiedy Malchut włącza w siebie Binę i podsłodziła się w niej, ona ustawiła się w dwóch kropkach – we własnej kropce i od strony kropki Biny, które nazywane "manula (zamek)" i "miftecha (klucz)". Jednak jej własna właściwość "manula (zamek)", u której nie ma ziwuga, ukryła się zupełnie i zupełnie nierozróżnialna z nią. I tylko kropka Biny, "miftecha (klucz)", na którą wychodzą wszystkie mochin, otwarta w niej. I dlatego jest godna otrzymania mochin. I to oznacza, że "on wyszedł drogą jednej ścieżki", czyli za pomocą właściwości "miftecha (klucz)".

Dlatego że On włącza w nią dwie ścieżki – ścieżkę właściwości miftecha (klucz) i ścieżkę właściwości manula (zamek), jednak one zostały ustawione jako dwie, będąc jedną, dlatego że można rozróżnić tylko jedną – miftecha (klucz). I dlatego ustawia się świat, Malchut, zgodnie z mochin, tak jak na właściwość miftecha (klucz), wychodzących w Biny, a następnie wychodzą wszystkie mochin stanu gadlut. A jeżeli by była rozróżnialna w niej druga ścieżka, która nazywa się manula (zamek), to ona nie mogłaby otrzymać żadnych mochin. Właśnie dlatego o wyjściu drogą ścieżki właściwości miftecha (klucz) powiedziano: "A król uraduje się Stwórcy".

300) "A król uraduje się Stwórcy" – czyli niższy świat uraduje się wyższemu ukrytemu światu, temu światu, który daje życie wszystkiemu, i nazywa się życiem króla. Wyjaśnienie. Kiedy Bina powraca w rosz de-A'A, gdzie ona uważana jest za kropkę szuruk i staje się w nim właściwością Hochma, nazywa się wtedy imieniem Elokim, głębokim i ukrytym w imieniu, to światło hochma nazywa się światłem "chaja", jak powiedziano: "I mądrość napełni życiem posiadającym ją". "A król uraduje się Stwórcy" – oznacza, że niższy świat uraduje się wyższemu ukrytemu światu – czyli w tym czasie, kiedy Bina nazywa się światem głębokim i ukrytym, podczas jej wzniesienia w rosz de-A'A, i staje się Hochmą w kropce szuruk, Bina wysyła życie, czyli mochin Hochmy, wszystkim poziomom. I te mochin nazywane są życiem króla.

I to nie oznacza, że ona daje teraz życie wszystkiemu, gdyż teraz jej brakuje hasadim, i niżsi nie mogą od niej niczego otrzymać bez obłóczenia hasadim, i dlatego ona nazywa się teraz ukrytym światem. Lecz to oznacza, że następnie ona obłacza to światło hochma światłem hasadim w postaci kropki chirik, i wtedy ona stąd przekazuje wszystkim poziomom Hochmę, która nazywa się życie.

Te mochin kropki szuruk są osnową świątyni, dlatego że Malchut nazywa się świątynia tylko dzięki mochin Hochmy, jak powiedziano: "Mądrością (Hochma) będzie odbudowana świątynia". Dlatego mochin kropki szuruk, właściwość Hochmy, są osnową świątyni. Jednak, póki co jeszcze te mochin ukryte z powodu nieobecności hasadim. I uważa się dlatego, że jeszcze nie ma zamieszkania w świątyni, lecz razem z tym ona – osnowa świątyni, dlatego że następnie stąd będzie przyciągnięte świecenie hochmy, będące osnową świątyni.

Ta świątynia buduje świątynię świata, czyli Zo'N, i buduje świat, czyli Zo'N. Wyjaśnienie. Kropka chirik – jest to poziom hasadim, w który obłóczona Hochma z tym, żeby one mogły obłóczyć się w niższych, czyli w Zo'N, nazwywanych świat. I ta świątynia, osnowa świątyni właściwości kropki szuruk, buduje świątynię świata, która obłacza się w hasadim i uważa się budową świątyni w miejscu zasiedlenia, dla świata, który nazywa się Zo'N. Dlatego że w jakimkolwiek miejscu, gdzie wspomina się o budowie, mówi się o świetle hasadim, które wychodzą od Ga'R de-Bina i znajdują się we właściwości "ponieważ życzy miłości (hafec hesed) On".

I mówi się, że osnowa świątyni, właściwość hochma, obłacza się w hasadim kropki chirik, i dzięki temu buduje świątynię dla Zo'N, żeby zamieszkać w niej, czyli hochma obłacza się właściwością hasadim, a następnie ona przekazuje je Zo'N, kiedy oni obłoczone jeden w drugiego. I wtedy zostają wybudowane Zo'N, które nazywane są świat, we właściwości "zamieszkania w świątyni", i mochin dopełniają się w całej ich pełni.

I to oznacza: "Na początku (bereszit) stworzył (bara) Wszechmogący (Elokim)". Litery słowa "na początku (bereszit)" tworzą słowa "Świątynia początku (bejt reszit)". "Początek (reszit)" – jest to Hochma. Czyli, kiedy Malchut zbiera w sobie wszystkie te mochin i staje się wielkim morzem, żeby wchłonąć wszystkie mochin, czyli we właściwości kropki szuruk, wtedy nazywa się ta Malchut początkiem (reszit). A kiedy początek (reszit), czyli hochma, obłacza się w hasadim, ona nazywa się świątynia początku (bejt reszit). Gdyż teraz ona jest świątynią dla zamieszkania. I to oznacza słowo "na początku (bereszit)" w cytacie "na początku (bereszit) stworzył (bara) Wszechmogący (Elokim)".

301) Wody "zastygniętego morza", czyli Malchut, wchłaniają wszystkie wody świata i zbierają je w sobie, i te wody cały czas przemieszczają się w nim w różnych kierunkach i wciągają się w nie. I to odbywa się i tworzy w Malchut od wyższej właściwości, czyli Biny. Jak powiedziano: "Z brzucha kogo (mi) wyszedł lód?" – czyli z Biny, która nazywa się "mi", wyszedł lód w Malchut, i ona stała się zastygniętym morzem, wody którego zastygają w nim z tym, żeby wchłonąć inne wody. Czyli dla zastygniętych wód jest właściwe powstanie wielu otworów i dlatego, jeżeli wylewają na nie wodę, lód wchłania i przyjmuje ją w siebie, i w ten sposób, dzięki zastygnięciu, stają się wody pojemnikiem dla otrzymania innych wód.

Wyjaśnienie. Zohar wyjaśnia niezbędność obłóczenia hochmy w hasadim. I tu mówi się o "zastygniętym morzu", wody którego wchłaniają wszystkie wody świata, zbierając je wewnątrz siebie. I te wody cały czas przemieszczają się w nim w różnych kierunkach i są wchłaniane przez nie. Dlatego że w tym czasie, kiedy Malchut otrzymuje hochmę we właściwości kropki szuruk i nazywa się "morzem", ona staje się wtedy "zastygniętym morzem". Czyli światła zastygają i zatrzymują się w niej i nie przekazują się od niej na zewnątrz. I dokonuje się w niej to naprawienie cały czas, kiedy hochma jeszcze bez hasadim, i ona czyni krzywdę niższym. I dlatego światła zastygły w niej i nieprzekazywane dla niższych.

Malchut staje się "zastygniętym morzem", kiedy światła jej wchłaniają wszystkie światła wyższego świata, Biny, i zbierają je w niej w tym czasie, kiedy Bina powraca w rosz de-A'A i staje się Hochmą. "Te wody cały czas przemieszczają się w nim w różnych kierunkach i wchłaniane przez nie" – ponieważ one nie przekazywane poza granice jej; te wody przemieszczają się cały czas w niej w różnych kierunkach i dzięki temu one są wchłaniane przez nią.

Wyjaśnienie. Dalej jest wyjaśnione, że dzięki sile południowego wiatru, czyli hasadim, który wychodzi z powodu kropki chirik, topnieje lód w niej, i ona ponownie obraca się w wodę i napełnia niższych. I wtedy po tym, jak ona okazuje się we władzy południowego wiatru, Malchut już więcej nie może otrzymywać hochmy, i to światło hochmy, które ona otrzymywała wcześniej, w czasie, kiedy była zastygnięta, obłacza się teraz w światło hasadim, które ona otrzymuje od południowej strony. I dlatego mówi się, że światło hochma tak jakby porusza się w różnych kierunkach. Czyli na początku ono kieruje się i przychodzi w Malchut, a następnie dzięki południowemu wiatrowi, ponownie wychodzi z niej i powraca do swojego korzenia. Jednak Malchut tymczasem wchłania światło hochma przechodzące przez nią.

I wody Hochmy przemieszczają się w różnych kierunkach. Dlatego że na początku one przychodzą w nią i zastygają w niej, a następnie ponownie wychodzą z niej, dzięki południowemu wiatrowi, lecz tymczasem wchłaniane poprzez nią. Dlatego że wchłaniane przez nią światła hochma, które ona przyjmuje w siebie, i one pozostają w niej na zawsze od tego czasu, jak ona zastygła w miejscu razem z nimi.

Powiedziano: "I to odbywa się i tworzy w Malchut od wyższej właściwości" – właściwości zastygania i lodu przychodzą do Malchut od wyższej właściwości, od Biny. I to oznacza powiedziane: "Z brzucha kogo (mi)" – czyli z Biny, która nazywa się "mi", "wyszedł lód".

302) Od tego lodu zastygniętego morza mogą wyciekać wody tylko wówczas, kiedy siła południowej strony, czyli prawej, przychodzi do niego i bierze go ze sobą. Wtedy wody, które zastygły z powodu północnej strony, czyli lewej, topnieją i schodzą dzięki południowej stronie i przekazywane są niższym. Siła południowej strony – jest to kropka chirik, czyli poziom hasadim, wychodzący na masach pierwszego stadium. I na skutek tego, że ona łączy hasadim prawej linii, czyli południową stronę, i stawia je, aby panowało nad lewą linią, północną stroną, dlatego uważa się siłą południowej strony. I wtedy siła południowej strony sięga tego lodu, wychodzącego od północnej strony, od lewej linii, i bierze go ze sobą, czyli włącza w siebie. I ponieważ lewa linia włącza się w prawą, natychmiast topnieje lód i światła schodzą do niższych.

Od właściwości północnej strony, od lewej linii, zastygają wody, a od właściwości południowej strony, prawej linii, one topnieją i zaczynają ciec do niższych dlatego, żeby napełnić wszystkie zwierzęta polne, czyli poziomy, które znajdują się poza granicami świata Acilut, w światach BE'A. I ci, którzy znajdują się w światach BE'A, nazywają się "góry rozłąki", czyli górami podziału, dlatego o światach BE'A powiedziano: "I stąd podzielą się". Czyli wszyscy oni będą napełnieni wówczas, kiedy południowa strona zaczyna łączyć się z nimi. I wtedy wody schodzą i dzięki tej wyższej sile, która wychodzi od południowej strony, wszyscy oni będą przebywać w pięknie i w radości.

303) Kiedy myśl wznosi się i wchodzi w życzenie od najbardziej ukrytego ze wszystkich ukrytych, A'A, to wychodzi z tej myśli jedna rzeka. Bina nazywa się myśl, Malchut nazywa się życzenie. Rzeka, która bierze początek i wychodzi z myśli – są to trzy litery ELE, które wyszły poza granice myśli, która nazywa się Elokim.

Kiedy Bina de-A'A, nazywająca się "myśl", przyjęła w siebie Malchut de-A'A, która nazywa się życzenie, i włączyła się w nią, wyszła i oddzieliła się od tej Biny jedna rzeka, czyli trzy litery ELE imienia Elokim oddzieliły się od Biny i wyszły, opuszczając się w miejsce Zo'N. I w Binie pozostały tylko dwie litery MI od imienia Elokim w niej.

I kiedy one zbliżają się jedne z drugich, czyli rzeka, litery ELE, ponownie zbliżają się z literami MI, pozostałymi w myśli, to ona ponownie dopełnia się w imieniu Elokim za pomocą jednej drogi, która jest niewiadoma z góry i z dołu, i staje tu początkiem (reszit) wszystkiego. Wyjaśnienie. Podczas gadluta, kiedy świecenie A'B-Sa'G de-A'K ponownie opuszcza Malchut z myśli na swoje miejsce, wtedy powracają litery ELE do myśli, i dopełnia się w niej imię Elokim, jak i wcześniej.

Słowo "bereszit (na początku)" składa się z liter "bet" i "reszit (początek)", gdzie "bet" wskazuje na "prosto króla", Malchut, która ustawiła się i otrzymała doskonałość od "początku (reszit)", czyli od Biny, nazywającej się "myśl", i ta Malchut i Bina podobne jedna do drugiej, i dlatego znajdują się razem w słowie "na początku (bereszit)", gdzie "bet" jest to Malchut, a "początek (reszit): – jest to Bina.

304) "Stworzył Wszechmogący niebo" – oznacza, że wydobył z siebie głos. Innymi słowy, "Wszechmogący (Elokim)", Bina, stworzył i wyprowadził "niebo", czyli Z'A, który nazywa się "głos". I on nazywa się dźwiękiem szofaru. Niebo, Z'A, panuje nad ziemią, dzięki sile mochin, nazywanych "życie wyższego króla". Światło hochma nazywa się życiem. "Wyższy król" – jest to Bina, która stworzyła niebo. I dlatego nazywane te mochin życiem wyższego króla. Jak powiedziano: "Dopóki syn Iszaja żywy na ziemi". Dlatego że świecenie hochma, nazywane życiem, zależy od syna Iszaja, czyli od Malchut Dawida, i dzięki niej on był panem nad wszystkim. A ziemia, Malchut, otrzymuje od nieba, jak powiedziano: "Stworzył Wszechmogący niebo i ziemię".

Wyjaśnienie. U Z'A są dwie właściwości Malchut:

Malchut od chaze de-Z'A i wyżej, Malchut Dawida;

Malchut od chaze i niżej, nazywająca się Rachel i nazywająca się "ziemia".

I te mochin de-Hochma, nazywane również "życie wyższego króla" – Z'A, który nazywa się "niebo", przekazuje "ziemi", czyli nukwie od chaze i niżej, jednak one zależą od Malchut Dawida, czyli od Malchut znajdującej się od chaze i wyżej. Dlatego że ziwug Z'A dla otrzymania mochin odbywa się z Malchut Dawida, a po tym, jak oni otrzymali w Malchut Dawida, on przekazuje je "ziemi" – niższej nukwie.

Życie zależy od syna Iszaja, od Malchut Dawida, dlatego że w niej odbywa się ziwug dla otrzymania tych mochin od Biny. A następnie on przekazuje je ziemi, i o tym powiedziano w cytacie: "Dopóki syn Iszaja żyje na ziemi". To wskazuje, że życie, które otrzymywane poprzez ziemię, poprzez niższą nukwę de-Z'A, przychodzi od syna Iszaja, czyli od nukwy od chaze i wyżej. A "waw", dodana do słowa "et", jak powiedziano: "I (we-et) ziemię", potrzebna dlatego, żeby panować i przekazywać pokarm ziemi, czyli niższej nukwie. Dlatego że ta "waw" w słowach "i (we-et) ziemię" jest właściwością zachar w nukwie, i napełnienie pokarmu ona otrzymuje od tej właściwości zachar.

305) Powiedziano: "(Et) niebo". I jest to ogólna siła dwudziestu dwóch liter, na którą wskazuje słowo "et", czyli – od alef do taw, którą uczynił Wszechmogący (Elokim), Bina, i przekazał niebu, Z'A. Wyjaśnienie. "Et" wskazuje na nukwę, dlatego że "et" oznacza łączność dwudziestu dwóch liter od alef do taw. A litery – to kelim, które zależą tylko od nukwy, dlatego że właściwość zachar – jest to światło, a właściwość nukwy – są to kelim.

"(Et) niebo" – jest to nukwa, umieszczona w guf de-Z'A od jego haze i wyżej, i Bina stworzyła ją razem z Z'A. Jak powiedziano: "W wieńcu (atara), którym ozdobiła go matka (ima)". I ta nukwa nazywa się "wieniec (atara)", którym ozdobiła go Ima, czyli Bina. "(Et) niebo" – jest to zachar i nukwa, żeby włączyć je jedno w drugie i połączyć ich ze sobą, żeby oni istnieli razem w tych mochin, które nazywane są "życie króla". A "po prostu król", czyli nukwa, będzie otrzymać pokarm od Z'A, który nazywa się "niebo".

"I (we-et) ziemię" – wskazuje na połączenie zachar i nukwy, które utwierdziło się w zapisanych literach, dlatego że nukwa, umieszczona od chaze i wyżej, na którą wskazują słowa "(et) niebo", jest tylko ogólną siłą dwudziestu dwóch liter, które jeszcze nie są działającymi litrami, ponieważ znajdują się powyżej chaze. Jednak nukwa, na którą wskazują słowa "i (we-et) ziemię", jest to właściwość dwudziestu dwóch liter zapisanych bezpośrednio w działaniu, ponieważ one znajdują się od chaze i niżej. Dlatego powiedziano, że oni "utwierdzili się w zapisanych literach", czyli bezpośrednio w działaniu.

"Życie króla" – są to mochin świecenia hochmy, schodzące od nieba, Z'A. Jednak niebo przyciąga je tylko dlatego, żeby dać życie ziemi i całej jej mnogości. Innymi słowy, Z'A przyciąga te mochin dla siebie, ponieważ on naprawiony mochin de-hasadim do strony właściwości "czyste powietrze" wyższych Aw'I, lecz on przyciąga je tylko dla nukwy od chaze i niżej, i dla wszystkich dusz wychodzących od niej.

306) Wyższe imię Elokim, Bina, stworzyła niebo i ziemię za pomocą mochin istnienia, będących życiem króla, i wyprowadziła ich za pomocą siły, która znajduje się z góry, Ga'R Biny, czyli wyższych Aw'I, nazywanych "początek wszystkiego". Innymi słowy, Ga'R Biny, wyższe Aw'I, stworzyły wyższe niebo i ziemię – wielkie Zo'N, czyli właściwość Zo'N od chaze i wyżej. I w ten sam sposób opuściła się właściwość wyższego, czyli Biny, w dół, do jej Za'T, ISZSu'T, kiedy ona stworzyła niższe niebo i ziemię – małe Zo'N, czyli właściwość Zo'N od chaze i niżej.

307) I wszystko to jest zawarte w literze "bet" słowa "bereszit (na początku)", która wskazuje na Binę. I nazywa się "bet (dwa)", dlatego że dwa światy są w Binie – wyższe Aw'I, nazywane wyższy świat, i ISZSu'T, nazywane niższy świat. I oni stworzyli światy, wyższy świat Biny stworzył wyższy świat Zo'N, a niższy świat Biny stworzył niższy świat. "Jeden podobny do drugiego". "Jeden" – Aw'I, "podobny do drugiego" – ISZSu'T. "Jeden", parcuf Aw'I, stworzył "niebo i ziemię" – wielkie Zo'N. I "drugi", parcuf ISZSu'T, stworzył "niebo i ziemię" – małe Zo'N.

Dlatego litera "bet" wskazuje na to, że dwa światy są w Binie – Aw'I i ISZSu'T. Jeden uczynił dwa światy – wielkie Zo'N, i drugi uczynił dwa światy – małe Zo'N. I wszystkie one wyszły dzięki wyższemu początkowi (reszit), czyli dzięki Binie, która powróciła w rosz A'A i nazywa się wyższy początek (reszit).

308) Teraz wyjaśnimy różnicę pomiędzy ziwugiem wyższego świata Biny i ziwugiem niższego świata Biny. I mówi się, że wyższy świat opuszcza się w niższy świat, żeby stworzyć niższy świat de-Zo'N – małe Zo'N. I on napełnia się za pomocą ziwuga wyższego światła drogą jednego poziomu, która panuje nad nim, podobnie do wyższej ścieżki, ukrytej, tajemnej i schowanej.

Wyjaśnienie. Dwie Malchut nazywane są "manula" i "miftecha". W wyższych Aw'I jest wykorzystywana Malchut właściwości "manula (zamek)", czyli ona zamyka tam ziwug świecenia hochmy tak, żeby "jud" nie wychodziła z właściwości "powietrze (awir)" Aw'I, i dlatego pozostają Aw'I we właściwości "czyste powietrze", które nazywa się ukrytymi hasadim. I dlatego ta "manula" nazywa się "ścieżką ukrytą, tajemną i schowaną".

A w ISZSu'T wykorzystywana właściwość "miftecha (klucz)", ponieważ ona otwiera w nich mochin świecenia hochmy, i wtedy jud wychodzi z właściwości awir (powietrze) i staje się właściwością or (światło). I dlatego nazywa się Malchut parcufa ISZSu'T ścieżką lub drogą, dlatego że wszystkie mochin świecenia hochmy otwierają się w niej. I powiedziano: "On (niższy świat) napełnia się za pomocą ziwuga wyższego światła, drogą jednego poziomu" – poziomu "miftecha", która panuje nad niższym światem, czyli ISZSu'T. Czyli ona panuje w parcufie ISZSu'T, "podobnie do wyższej ścieżki, która ukryta, tajemna i schowana", znajdująca się w Aw'I.

Lecz tylko jeden z tych poziomów jest cienką ścieżką w parcufie Aw'I, a druga – drogą w parcufie ISZSu'T. Ta, co z dołu, nazywa się drogą, jak powiedziano: "Droga sprawiedliwych – jak światło lśniące, świecące coraz silniej, do pełnego dnia". Poziom, który ma odniesienie do wyższych właściwości, do Aw'I, nazywa się cienką ścieżką, jak powiedziano: "Ścieżka, niewidoczna dla jastrzębia" – czyli tam nie odbywa się ziwug, który nazywa się "wiedza". Dlatego powiedziano: "Ścieżka, niewidoczna dla jastrzębia" – dlatego że jest niewiadoma. Powiedziano: "Dająca w morze droga" – są to ISZSu'T, które ustawiły się w Malchut właściwości miftecha (klucz), nazywana "droga", "i w potężnych wodach – ścieżkę" – czyli parcuf Aw'I, w którym ustawiła się Malchut właściwości manula (zamek), nazywana ścieżka lub dróżka. Dlatego że właściwość zachar manuli nazywa się ścieżką, a właściwość nekewa – dróżką. I powiedziano: "W morze droga Twoja" – jest to ISZSu'T, naprawienie których odbywa się w Malchut, odnoszącej się do właściwości "droga". "I ścieżka Twoja w wodach wielkich" – są to Aw'I, naprawienie których odbywa się w Malchut odnoszącej się do właściwości "cienka ścieżka". I w tym czasie, kiedy wyższy świat Biny włączył się w niższy świat i stworzył niższy świat Zo'N, małe Zo'N, oni tworzą się we właściwości miftecha (klucz), która nazywa się drogą. I dlatego oni również otrzymują świecenie hochmy, tak samo jak i niższy świat Biny.

Kiedy wyższy świat Biny, czyli Aw'I, odnoszące się do Malchut właściwości manula (zamek), która nazywa się ścieżka lub dróżka, napełnia się od ziwuga wyższego światła, który czyniony jest na Malchut, to oni zachodzą w ciążę od światła, tak samo jak i nukwa zachodzi w ciążę od zachar, i rodzą dwoje dzieci jako jedno całe – zachar i nekewa, czyli Zo'N. I oni nazywani są "niebo i ziemia", podobnie do wyższego świata Biny, parcufa Aw'I. Dlatego że oni (Zo'N) również ustawili się we właściwości Malchut de-manula, jak Aw'I. I dlatego oni również znajdują się we właściwości "ukryte hasadim".

I tak została wyjaśniona różnica pomiędzy wyższym niebem i ziemią, powstałymi od wyższego świata Biny, i niższym niebem i ziemią, powstałymi od niższego świata Biny. Wyższe (niebo i ziemia) znajdują się tylko we właściwości "ukryte hasadim", dlatego że oni ustawili się w Malchut właściwości manula (zamek), która jest niewiadoma, a niższe – we właściwości "otwarte hasadim ze świeceniem hochma", dlatego że ustawiły się w Malchut właściwości miftecha (klucz), która wiadoma i nazywa się "droga". O niej powiedziano: "Droga sprawiedliwych – jak światło lśniące, świecące coraz silniej, do pełnego dnia".

309) Od niebiańskich wód skarmia się ziemia, i te wody wchodzą w nią. Czyli jak pokarm dla istnienia ziemi, nukwy, tak i męskie wody dla porodzenia dusz, które wchodzą w nią we właściwości "nasienie, wyrzucone jak strzała, rodzi", ona otrzymuje od nieba, Z'A, lecz tylko zachar – wyższy, a nukwa niższa. Jednak wyższe wody, które znajdują się na ziemi, te, które ona otrzymała od niebios, są właściwością zacharim (męskimi), a niższe wody, znajdujące się w niej samej, są właściwości nekewot (żeńskimi).

Niższe wody skarmiają się od zacharim (męskich), czyli wyższych wód, które ona otrzymała od nieba. A niższe wody, znajdujące się na ziemi, wzywają do wyższych wód w niebie, żeby te napełniły je wszystkim niezbędnym. Jest to podobne do kobiety odkrytej dla otrzymania od mężczyzny, kierującej niższe wody zgodnie z wyższymi wodami, męskimi (zacharim), dlatego żeby urodzić dusze. I nukwa otrzymuje również pokarm od zachar, dlatego że u nekwa nie ma nic swojego, i jak pokarm, czyli napełnienie dla swojego istnienia, tak i porodzenie dusz, ona otrzymuje od zachar.

I dlatego powiedziano: "I (we-et) ziemię", z dodatkową literą waw do słowa et, co wskazuje na właściwość zachar, która jest w ziemi. Jest właściwość zachar i nekewa u nieba, które uważa się za wyższe niebo i ziemię, i również właściwość zachar i nekewa u ziemi, która uważa się niższymi niebem i ziemią.

310) Powiedziano: "Wznieście do góry oczy wasze i popatrzcie, kto (MI) stworzył ich (ELE)". W całym działaniu początku stworzenia odpieczętowały się litery, jak w działaniu wyższego, Biny, tak i w działaniu niższego, Malchut. A następnie były zapisane i ukończone te litery. Bina nazywa się Elokim, i pięć liter tego imienia – są to sfirot KaHa'B Tu'M. A kiedy Malchut wznosi się w Binę Biny, pod Hochmę w niej, wychodzi Bina i Tu'M w niej za jej granice, opuszczając się w Zo'N. I pozostają w Binie dwie sfiry, Keter i Hochma, czyli dwie litery MI imienia Elokim. A trzy jej sfiry, Bina i Tu'M, które opuściły się z niej – są to trzy litery ELE imienia Elokim. I to oznaczają słowa: "Kto (MI) stworzył ich (ELE)". Dlatego że "stworzył (bara)" oznacza – wyprowadził na zewnątrz. I właściwość MI wyprowadziła litery ELE poza granice Biny. I to wyprowadzenie na zewnątrz uważa się powstaniem liter, czyli kelim.

A następnie Bina opuściła Malchut na swoje miejsce, jak i na początku, i powróciła litery ELE na swój poziom, one ponownie połączyły się z literami MI w niej, i ponownie dopełniły święte imię Elokim. I powrót liter ELE do imienia Elokim uważa się zapisaniem liter, czyli ukończeniem ich formy. Dlatego że teraz one stały się przydatne dla otrzymania wszystkich mochin, ponieważ dzięki wzniesieniu Malchut w Binę opuściły się litery ELE, wychodząc poza granice Biny, co uważa się powstaniem liter.

Ten obraz powstaje jak w Binie, tak i w Malchut. Ponieważ tak samo jak litery ELE opuściły się z Biny, one opuściły się ze wszystkich poziomów znajdujących się poniżej Biny. A następnie były zapisane i ukończone te litery. A następnie, kiedy powróciła Bina litery ELE, i dopełniła imię Elokim, były zapisane i zakończone te litery, czyli kelim. I to nazywa się zapisaniem, ponieważ otwarcie teraźniejszych mochin otwiera się za pomocą ich napisania, które odbyło się do tego. Dlatego uważa się, tak jakby forma liter była napisana na początku, a następnie odbyło się zapisanie wewnątrz napisanych tych notatek, i one dokonały swojego przeznaczenia.

I odbyło się napisanie liter w cytacie: "Na początku stworzył (bereszit bara)". Czyli w literach bet słowa bereszit i słowa bara. I te dwie litery bet wskazują na czas katnut i na to, że to napisanie odbyło się w Binie. Litera alef na początku słowa Elokim i słowa et jest notatką i ukończeniem tych liter.

"Be-reszit", bet słowa bereszit stworzyła, rzecz jasna, czyli wyprowadziła na zewnątrz. Bet wyprowadziła litery ELE na zewnątrz za pomocą wyższego świata, Biny, nazywanego Elokim, pozostawiając w niej litery MI, a litery ELE w niej wyprowadziła na zewnątrz. Litera bet – to nukwa, a litera alef – zachar. Innymi słowy, litera bet wskazuje na katnut, stan Wa'K bez rosz, który uważa się za nekewa. A litera alef wskazująca na gadlut, na poznanie Ga'R, uważana za właściwość zachar, dlatego że zachar wskazuje na doskonałość, a nekewa – na brak doskonałości. I litera bet na początku słów bereszit i bara wskazuje na napisanie liter, a litera alef na początku słów Elokim i et wskazuje na napisanie i ukończenie tych liter.

Tak samo jak litera bet słowa bereszit wyprowadziła na zewnątrz za pomocą wyższego poziomu, czyli poziomu Biny, która pozostała w stanie Wa'K bez rosz z tego powodu, że wyprowadziła litery ELE na zewnątrz, tak samo i alef imienia Elokim stworzyła litery alef-waw (et), przedstawiające sobą łączność dwudziestu dwóch liter na poziomie Bina, dlatego że w słowie et są litery alef-taw, wskazujące na dwadzieścia dwie litery, od alef do taw. Wyjaśnienie. Dlatego że litera bet na początku słów bereszit i bara wskazuje na napisanie liter, czyli na opuszczenie liter ELE poza granice, i dlatego ona pozostała tylko z dwoma literami MI, i jest to Wa'K. Alef wskazuje na ukończenie liter, na powrót liter ELE na poziom.

I one połączyły się z literami MI i dopełniły imię Elokim. I słowa "Elokim et" oznaczają, że po tym jak dopełniło się imię Elokim, ona stworzyła łączność dwudziestu dwóch liter, na które wskazuje słowo et, czyli litery alef do taw. I one oznaczają kelim i mochin de-Ga'R, tak samo jak dwadzieścia dwie litery przedstawiajce sobą kelim, wystarczające do wyjaśnienia za pomocą nich dopełnienia Hochmy. I mówi się, że te mochin, które stworzyła ukończona Bina, nazywane są Elokim, nazywane są łącznością dwudziestu dwóch liter. I one stworzone wewnątrz samej Biny, ponieważ tak samo jak Brija, czyli napisanie, było w Binie, nazywanej reszit (początek), także i ukończenie, na które wskazuje alef, również powstało w Binie.

Słowo "niebo (a-szamaim)" z literą hej wskazuje, że hej, czyli Bina, która została ukończona, stworzyła Z'A, nazywany "niebem", żeby napełnić go życiem i uczynić go korzeniem. "Życie" – oznacza mochin świecenia hochmy, dlatego światło hochma nazywa się światłem życia. "I uczynić go korzeniem" oznacza, że sam Z'A nie potrzebuje świecenia hochma, gdyż on naprawiony właściwością "ukryte hasadim", lecz te mochin, które zakorzenione w nim, potrzebne dla przekazywania ich nukwie. Dlatego powiedziano: "I uczynić jego korzeniem" – czyli uczynić jego korzeniem dla nukwy.

311) "I (we-et ואת) ziemię". Waw słów "i (we-et ואת) ziemię", parcuf Z'A, stworzył ziemię, czyli nukwę, żeby dawać jej pokarm i naprawić ją, i dać jej wszystko, co jest niezbędne, jak i należy jej. "Pokarm" – oznacza napełnienie dla jej istnienia. "Naprawić ją" – jest to naprawienie parcufa, żęby ona znajdowała się z nim panim be-panim. "I dać jej wszystko niezbędne, jak i należy jej" – czyli świecenie hochma.

Waw słów "i (we-et ואת) ziemię" wskazuje, że litera waw, czyli Z'A, wzięła słowo "et את", oznaczające łączność wszystkich 22 liter, od alef do taw, i oddała ją ziemi, nukwie. Czyli całą tą łączność 22 liter, którą Z'A otrzymał od Biny, jak powiedziano: "(et את) niebiosa", on przekazał nukwie, ziemi. I ta ziemia, nukwa, włączyła je w siebie, jak powiedziano: "Wszystkie rzeki płyną do morza". Dlatego powiedziano: "I (we-et ואת) ziemię", dlatego że ziemia zebrała wszystko wewnątrz siebie, i ziemia otrzymała je.

Słowo "et את" wskazuje na mochin, które Z'A, niebiosa, otrzymał od Biny, i one nazywane są rzekami. Jak powiedziano: "Z rzeki w drodze pić będzie, dlatego wznosi głowę". To oznacza, że Z'A "pije" od Jesod de-Bina, który nazywa się "rzeka", i jest to mochin, i dlatego on "podnosi głowę", czyli sięga Ga'R. I dlatego te mochin nazywane są rzekami. I powiedziano, że "wszystkie rzeki", czyli mochin, na które wskazuje słowo "et את", "płyną do morza" – do nukwy. Dlatego że Z'A od samego początku otrzymał je wyłącznie dlatego, żeby przekazać nukwie. I powiedziano, że hej stworzyła niebiosa, żeby napełnić go (Z'A) życiem i uczynić go korzeniem – żeby on stał się korzeniem dla nukwy, a nie dla siebie samego.

Dlatego powiedziano: "I (we-et ואת) ziemię", dlatego że można było powiedzieć: "I ziemię", bez "et את", i wtedy na zachar wskazywałaby litera waw, a na nukwę słowo "ziemia", bez słowa "et את". Dlatego powiedziano, że "ziemia zebrała wewnątrz siebie i ziemia otrzymała je". Dlatego że słowo "et את" wskazuje na łączność wszystkich mochin od alef do taw. A słowa "i (we-et ואת) ziemię" wskazują, że ziemia zebrała i przyjęła w siebie wszystkie mochin, na które wskazuje słowo "et את" – czyli niebiosa i ziemię razem. I również słowa "(et את) niebiosa" wskazuje na niebiosa i ziemię razem.

Zo'N podzielone w miejscu haze. Od haze i wyżej – są to wielkie Zo'N, a od haze i niżej małe Zo'N. I również – osnowa Z'A znajduje się w miejscu od haze i wyżej. Jednak miejsce od haze i niżej uważa się jego nukwą. W ten sposób Zo'N od haze i wyżej obydwoje uważane za sam Z'A, a Zo'N od haze i niżej obydwoje uważane za samą nukwę. "I (we-et ואת) ziemię" wskazuje tylko na nukwę, która nazywa się ziemia, i w niej samej jest Z'A i nukwa, które nazywane "niebo i ziemia", małe Zo'N, umieszczone od haze i niżej. I również słowa "(et את) niebiosa" wskazują na Z'A, właściwość "nieba", i w nim samym jest Z'A i nukwa, nazywane "niebo i ziemia", wielkie Zo'N, umieszczone od haze i wyżej.

312) I ziemia otrzymał "we-et ואת" dlatego, żeby otrzymać pokarm od nich, i dlatego u niej obowiązkowo jest zachar i nukwa, gdzie waw słowa "we-et ואת" – jest to zachar, dlatego że osiągnięcie otrzymania odbywa się za pośrednictwem uderzenia zachar. Powłoka dymu znajduje się na ziemi, nukwie. Kiedy płonący ogień schodzi i budzi się od lewej linii, on utrzymuje się w nukwie, i ona wznosi dym. Jak powiedziano: "A góra Synaj była zadymiona od tego, że zszedł na nią Stwórca w ogniu". Jedna nazywa się ogniem, druga – dymem: jeżeli opuszcza się z góry, nazywa się ogniem, a niższy, otrzymujący go, staje się dymem.

Powiedziano: "I (we-et ואת) górę dymiącą", dlatego że kiedy ogień opuszcza się w dół, dym i ogień utrzymują się jeden w drugim. I wtedy wszystko przebywa pod władzą lewej strony. Jak powiedziano: "I ręka Moja utworzyła ziemię, a prawica Moja rozprzestrzeniła niebiosa". "I ręka Moja" – jest to lewa ręka, właściwości "ogień i dym", "stworzyła ziemię" – nukwę. "A prawica Moja rozprzestrzeniła niebiosa" – a prawa ręka, hasadim, odmierzyła i stworzyła niebiosa, Z'A, siłą prawej linii wyższego, czyli Biny. Dlatego że Z'A, niebiosa, otrzymuje hasadim od Biny. I podobnie do tego były stworzone niebiosa, właściwość zachar, Z'A, od prawej linii Biny, a nukwa powstała od lewej linii Biny.

Dlatego nukwa nie może być bez zachar, ponieważ ona jest właściwością "ogień i dym", odchodzącej od lewej strony, i potrzebuje miłosierdzia (hasadim) zachar. I dlatego ona uważa się właściwością zachar i nukwa razem, na co wskazują słowa "i (we-et ואת) ziemię". A w tym czasie, kiedy nukwa bez zachar, od niej wychodzą wszystkie rodzaje kary w świecie, ponieważ ona jest właściwością ogień i dym, wychodzącą od lewej strony. I całe jej naprawienie polega na tym, żeby ona była połączona jako jedno całe z zachar, odnoszącym się do właściwości prawej linii. I wtedy schodzi od niej całe dobro światów.

313) "Wznieście do góry oczy wasze". Bina nazywa się góra, dlatego że do Biny wznoszą się te słowa w ten sposób, że tam nie ma pytania. "Pytanie" – oznacza wzniesienie Ma'N dla ziwuga, podobnie do tego, jak proszą o deszcz. I to zaczyna się od Biny, ponieważ ona ma odniesienie do właściwości "poznawalny", jednak powyżej niej, w Hochmie, właściwość "niepoznawalny", dlatego że Hochma otrzymała doskonałość od Keteru, który nazywa się "ajn (nieznany)", i dlatego ona nie jest ustawiona do pytania, jak i on, ponieważ on niedostępny i głęboki, i nie ma tego, kto mógłby stać nad nim, żeby poznać go.

Dlatego że mochin wychodzą od ziwuga na Malchut właściwości miftecha (klucz), która naprawiona w Binie, w jej Za'T, nazywanych ISZSu'T. I dlatego stąd zaczyna się pytanie, czyli wzniesienie Ma'N dla ziwuga. I wtedy wychodzi jud z ich właściwości awir (powietrze) i pozostaje or (światło). Jednak powyżej niej w Aw'I, nazywanych Hochma i będących również jak i Keter właściwością Ga'R, nie ma pytania, ponieważ oni ustawieni we właściwości Malchut de-manula (zamek), na którą nie jest dokonywany ziwug, i dlatego oni mają odniesienie do właściwości "niepoznawalne", tak samo jak i Keter de-A'A, który nazywa się ajn (niepoznawalny), od którego otrzymują Aw'I. I to właściwość "czystego powietrza", dlatego że jud nie wychodzi z ich właściwości awir (powietrze).

I Keter de-A'A nazywa się "ajn (nieznany)", dlatego że on zlany z rosz Atika. Ponieważ są trzy rosz znajdujące się jedna powyżej drugiej i jedna wewnątrz drugiej. "Jedna powyżej drugiej" – jest to rosz Atika. "Jedna wewnątrz drugiej" – jest to hochma stima (ukryta hochma) A'A, znajdująca się wewnątrz jego Keteru. W ten sposób oni przedstawiają sobą trzy rosz, znajdujące się jedna pod drugą:

Pierwsza rosz – rosz Atika

Druga rosz – Keter de-A'A, który nazywa się ajn (nieznany), znajdująca się pośrodku, pomiędzy rosz Atika i hochma stima

Trzecia rosz – hochma stima A'A, nazywana po prostu A'A.

Po tym jak rozprzestrzeniło się głębokie światło, czyli Bina, o której powiedziano: "Głęboko, głęboko – kto znajdzie go!". W ten sposób światło jej ustawia się dla pytania, dlatego że ona ma odniesienie do właściwości "poznawalne", chociaż ona jeszcze pozostaje ukryta bardziej od wszystkich niższych, które umieszczone pod nią. I z powodu tego pytania ona nazywa się MI (kto), jak powiedziano: "Kto (MI) stworzył (bara) ich (ELE)?"

314) I powiedziano: "Z czyjego (MI) brzucha wyszedł lód?". "Z czyjego (MI) brzucha" – jest to Bina ustawiona dla pytania. I to wchodzi i tworzy się w Malchut od wyższego – od Biny. Czyli "zastygnięte morze" wychodzi z wyższego. Jak powiedziano: "Z czyjego (MI) brzucha wyszedł lód?" – mówi się o Za'T Biny, ISZSu'T, nazywane MI w tym czasie, kiedy oni przekazują hochmę bez hasadim, kiedy ono (to imię) we właściwości kropki szuruk. I z powodu nieobecności hasadim zastygają i zamarzają niżsi. Dlatego chociaż litery ELE już wzniosły się do góry, w Binę, jednak z tego powodu, że to napełnienie zamarzło, one nie łączą się dla otwarcia imienia Elokim w Binie, i ona, póki co, jeszcze nazywana MI.

Jednak po tym, jak wychodzą hasadim i obłaczają hochmę, litery MI łączą się z literami ELE, i dopełniają imię Elokim. I ona więcej nie nazywa się MI. I słowa "z czyjego (MI) brzucha wyszedł lód?" wskazują na to, że tylko w czasie, kiedy ona przekazuje hochmę bez hasadim, we właściwości kropki szuruk, ona nazywa się MI, a nie w czasie doskonałości, kiedy ona otrzymuje kropkę chirik, i hochma obłacza się w hasadim. Ponieważ wtedy ona nazywa się Elokim, a nie MI.

I nieprawidłowym jest pytać, co znajduje się z góry, a co z dołu, lecz należy zapytać o miejsce, w którym oni wychodzą, żeby znać (je). Wyjaśnienie. Rozpatrywane trzy kropki przy wyjściu mochin z Biny – holam, szuruk, chirik. W kropkach holam i chirik nie ma pytania, czyli zakazano w nich wznosić Ma'N, żeby przyciągać hochmę, lecz tylko w kropce szuruk, gdzie znajduje się miejsce wyjścia hochmy. "I nieprawidłowym jest pytać, co znajduje się w górze" – w kropce holam, "a co z dołu" – w kropce chirik. "Lecz należy zapytać o miejsce, w którym oni wychodzą" – w kropce szuruk. Ponieważ wtedy Bina znajduje się w rosz A'A i przekazuję hochmę, i uważa się miejscem wyjścia hochmy.

Nie mówi się o przyciąganiu hochmy w kropce szuruk, przecież oni nie mogą przyciągnąć jej. Ponieważ wszystko zastyga i obraca się w lód. Jednak wtedy ona ustawia się dla pytania, lecz nie dla poznania. I wtedy, w kropce szuruk, następuje czas wzniesienia Ma'N i pytania o świecenie hochmy. Jednak w tym czasie niemożliwe jest nic otrzymać z powodu zamarznięcia. Lecz następnie, w kropce chirik, kiedy hochma obłacza się w hasadim kropki chirik, następuje czas otrzymania świecenia hochma. W ten sposób, czas pytania – w kropce szuruk, a czas otrzymania – w kropce chirik.

315) "Bereszit (בראשית na początku)" składa się z "bet (ב)" – "reszit (ראשית początek)". I jest pytanie w słowie "bereszit (na początku)" – uważa się wypowiedzią "reszit (początek)" bez litery bet, czy uważa się wypowiedzią "bereszit (na początku)" z literą bet? Jednak zanim Malchut wyszła z Biny i siła jej rozprzestrzeniła się, i wszystko jeszcze ukryte w Binie, jest to stan bereszit (na początku), i ono jest wypowiedzią. Dlatego że bet słowa bereszit (na początku) – jest to Malchut, która wzniosła się w Binę, i mówi się również, że bet słowa bereszit (na początku) jest właściwością kropki w Jego pałacu.

Bet słowa bereszit (na początku) wskazuje na wzniesienie Malchut w Binę, przy którym jud wychodzi w światło (or) Biny, i staje się powietrzem (awir). A reszit (początek) wskazuje na Binę. I do wyjścia jud, Malchut, ze światła Biny, obydwie one nazywane bereszit (na początku), i obie razem są wypowiedzią. "Bereszit (na początku)" razem z bet – wypowiedź, dlatego że wypowiedź oznacza – poziom, wychodzący z ziwug de-akaa, kiedy wargi uderzają w siebie. I ponieważ ziwug de-akaa (uderzeniowe połączenie) wykonywane na bet słowa bereszit, na Malchut, nie można powiedzieć, że tylko reszit, tylko Bina, jest wypowiedzią. Przecież ziwug de-akaa był uczyniony na masach Biny.

A po tym, jak wyszła jud, Malchut, z właściwości powietrze, Biny, i rozprzestrzeniły się siły Biny, Bina nazywa się reszit. I ona sama w sobie jest wypowiedzią, bez bet, czyli Malchut, ponieważ ta już wyszła z niej. I teraz ona nazywa się MI, która ustawiła się dla pytania – ta, która stworzyła ELE. Mówi się o świeceniu kropki szuruk, która jeszcze nie nazywa się Elokim, a tylko MI. Dlatego że litery ELE, chociaż i wznoszą się w Binę, jednak pozostają ukryte. I uważa się, tak jakby one znajdowały się w Binie. I "stworzył" oznacza ukrycie, czyli Bina w tym czasie, kiedy nazywa się MI, ukrywa litery ELE z powodu nieobecności hasadim.

Następnie, kiedy Bina rozprzestrzenia się i sięga doskonałości, ona staje się morzem. Innymi słowy, po tym, jak ona obłóczyła się w hasadim kropki chirik, na skutek czego połączyły się litery ELE z MI i dopełniło się imię Elokim, to litery MI, po tym jak one wchodzą w imię Elokim, stają się tam dwoma literami jud-mem (jam – morze). I wtedy Bina tworzy z dołu, czyli w nukwie, i czyni w niej dokładnie w ten sam sposób, jak i z góry.

Czyli tak samo jak kolejność wyjścia mochin z góry była w trzech miejscach, w trzech kropkach holam-szuruk-chirik, tak samo uczyniła Bina mochin w nukwie zgodnie z kolejnością tych trzech kropek, zgodnie jeden z drugim i w podobieństwie jeden do drugiego. I na nie obydwie wskazuje litera bet w słowie bereszit. "Zgodnie jeden z drugim" – czyli każda właściwość w nukwie otrzymała od właściwości odpowiadającej jej w Binie. "W podobieństwie jeden do drugiego" – czyli mochin, na całą tą wielkość, na którą wyszły w Binie, wyszły również i w nukwie. I tak samo w czasie przebywania w katnucie na nie obydwie wskazuje litera bet w słowie bereszit, kropka w pałacu Jego.

316) "Kiedy król wydaje ucztę, mój naród rozsiewa aromat". "Wydaje ucztę" – oznacza: znajdował się w niższej Malchut. "Król", ISZSu'T, "wydaje ucztę" – w tym czasie, kiedy obłacza się w Malchut i przekazuje jej od połączenia i nasłodzenia przyjacielskiej miłości, która jest w wyższym Edenie – i w wyższych Aw'I. I oni otrzymają od wyższych Aw'I za pomocą ukrytej i niewiadomej dróżki, jak powiedziano: "Dróżka, niewiadoma jastrzębiowi", i napełniają od nich. I napełnienie przychodzi poprzez wiadome potoki ISZSu'T, które nazywane są "ścieżka" lub "droga".

I wtedy "mój naród rozsiewa aromat" – czyli niższa Malchut. Dlatego że On stworzył świat z dołu, czyli Malchut, na podobieństwo świata wyższego, świata Biny, czyli ISZSu'T, we wszystkim, co otrzymali od wyższego Edenu, i wznoszą się niższe aromaty od niższego świata, żeby panować i działać. I Malchut nabiera siły, panuje i świeci wyższym światłem.

317) W dwóch właściwościach stworzył świat, czyli Zo'N – w prawej i lewej linii sześciu wyższych dni, HaGa'T NeH'I Imy. Sześć dni, HaGa'T NeH'I Imy, były stworzone, żeby świecić w Zo'N, w prawej ich linii, jak powiedziano: "Ponieważ sześć dni" – HaGa'T NeH'I Imy – "stworzył Stwórca niebo i ziemię" – Zo'N. I dzięki temu otrzymały Zo'N prawą linię, która jest u nich.

Te sześć wyższych dni przyłożyło drogę i stworzyło sześćdziesiąt otworów w wielkiej otchłani, czyli w Jesod Imy. Czyli właściwość lewej linii sześciu dni Imy, każdy z których składa się z dziesięciu, i dlatego one wyryły sześćdziesiąt otworów, i wszystkie one będą włączone w Jesod Imy. I te sześćdzisiąt otworów potrzebne dlatego, żeby wprowadzić wody potoków w otchłań, czyli w Jesod nukwy de-Z'A, nazywanej po prostu "otchłań". I na skutek tego otrzymują Zo'N właściwość lewej linii od sześciu dni Imy, które nazywają się wodami rzek, jak powiedziano: "Z potoku w drodze pić będziesz, dlatego podnosisz głowę".

Na skutek tego, że świat, czyli Zo'N, piją z wyższego potoku lewej linii Imy, przez te sześćdziesiąt otworów w jej Jesod, nazywanych wielką otchłanią, dlatego "podnosi głowę (rosz)", czyli sięga Ga'R Imy, nazywanej rosz. Dlatego że lewa linia Imy jest tymi kelim, które osiągają Zo'N. I w tych kelim oni otrzymują światła Ga'R od Imy. A jeżeliby nie było u nich kelim Imy, świat pozostałby w stanie Wa'K bez rosz. Dlatego powiedziano, że "sześćdziesiąt otworów otchłani stworzone od sześciu dni początku stworzenia", od sześciu wyższych dni Imy, i one stworzyły świat w świecie. Czyli dzięki nimi one otrzymują mochin de-Ga'R od Imy, które nazywają się świat w świecie.

A ziemia była pusta

318) "A ziemia była pusta i chaotyczna". Dlatego że gorycz i cierpienie w płodach, które nie dojrzewają na drzewie, nazywane ukryte, wychodzą z niego tylko przy pasującym dla nich wchłanianiu poprzez ziemię. I tak samo tu, gorycz i ostrość sądu w Malchut wychodzi z niej tylko dzięki wchłanianiu poprzez Binę. I właściwość sądu w niej wchłania się właściwością miłosierdzia Biny i podsładza się.

Dlatego że ziemia była na początku i nie mogła istnieć, lecz "była pusta i chaotyczna". Dlatego powiedziano "była", i to wskazuje na to, że ona już była do połączenia Malchut z Biną. A mianowicie Malchut, nazywająca się świat, mogła istnieć, dlatego że świat powstał za pomocą pieczęci czterdziestu dwóch (mem-bet) liter i mógł istnieć. I wszystkie te czterdzieści dwie pieczęcie potrzebne dla ozdobienia świętego imienia, żeby przyciągać w nie wyższe mochin de-Ga'R Imy, nazywane "atarot (wieniec)". Jak powiedziano: "Wyjdźcie i popatrzcie córki Syjonu, na króla Szlomo w wieńcu (atara), którym ozdobiła go matka".

Wyjaśnienie. Osnowa czterdziestodwuliterowego imienia jest to Ga'R, znajdujący się od haze A'A i wyżej, i to:

Cztery litery prostego imienia AWA'Ja – Keter.

Dziesięć liter imienia AWA'Ja z napełnieniem – Hochma.

Dwadzieścia osiem liter AWA'Ja z napełnieniem napełnienia – Bina.

Razem czterdzieści dwie litery (mem-bet), włączające trzy parcufim – Atik, A'A, Aw'I, umieszczone od haze A'A i wyżej. Jednak od haze A'A i niżej nie ma tej właściwości "mem-bet" (42), dlatego że tam znajduje się Wa'K, a nie Ga'R. Jednak jest w nich czterdziestodwuliterowe imię działania początku stworzenia, w liczbę których wchodzą trzydzieści dwa (lamed-bet) imienia Elokim i dziesięć wypowiedzi, składających się na gematrię "mem-bet" (42). I ono znajduje się w Zo'N, umieszczonych od haze A'A i niżej, w których czterdziestodwuliterowe imię odpieczętowało się na skutek wzajemnego oddziaływania Malchut z Biną. I wtedy litery ELE opuściły się z Biny w Zo'N, czyli stały się gotowe dzięki temu otrzymać mochin czterdziestodwuliterowego imienia od Biny, czyli od Aw'I, i ta gotowość nazywa się pieczęć.

"Świat powstaje za pomocą pieczęci czterdziestu dwóch (mem-bet) liter i mógł istnieć". "Świat" – jest to nukwa, która nazywa się "ziemia", która do wzajemnego oddziaływania z miarą miłosierdzia "była pusta i chaotyczna". A następnie odbyło się wzajemne oddziaływanie z miarą miłosierdzia i Malchut wznosiła się w Binę, dzięki czemu zostały odpieczętowane 42 litery, umieszczone od haze A'A i wyżej, w Zo'N, chociaż sami oni znajdują się poniżej haze, i wtedy świat mógł istnieć. Dlatego że również i Malchut już gotowa otrzymywać właściwość Ga'R, i wszystkie 42 litery, które odpieczętowały się w Malchut z powodu tego wzajemnego oddziaływania, już mogą stać się wieńcem (atarot) dla świętego imienia, Malchut. Ponieważ po tym, jak litery ELE, które spadły w Zo'N, powracają w Binę, one wznoszą ze sobą również i Zo'N w Binę, i Zo'N otrzymują Ga'R Biny, co i oznacza powiedziane: "Wieniec (atara), którym ozdobiła go matka".

319) Kiedy 42 litery, które odpieczętowały się w Malchut, połączyły się, żeby stać się imieniem, czyli otrzymać Ga'R, wtedy te litery wznoszą się do góry w imię "mem-bet" (42), znajdujące się w Binie, i stąd litery opuszczają się w dół, w nukwę, która nazywa się "świat". Kiedy one ozdabiają się wieńcem z czterech stron świata, czyli w sfirot Hu'B Tu'M, które znajdują się w Malchut, to nukwa, która nazywa się "świat", może istnieć. Innymi słowy, kiedy ona sięga otrzymywania od Biny tych wieńców, czyli Ga'R, ona za pomocą nich podtrzymuje istnienie mieszkańców świata tak, żeby oni stali się godni swojego przeznaczenia. I te mochin, które Malchut otrzymuje, istnieją w niej dzięki dobrym działaniom mieszkańców świata.

Odpieczętowanie i forma przyjmowania tych mochin, które otrzymała Malchut, podobnie do pieczęci pierścienia, kiedy odpieczętowanie otrzymuje tą samą formę, która jest w pieczęci, i nie ma braku w niczym. Tak jak te ukryte nieprzydatne do jedzenia, lecz po tym jak wchłaniane poprzez ziemię. I również ziemia, czyli Malchut, nie wykonuje swojego przeznaczenia – dawać pokarm mieszkańcom świata, lecz po tym jak wznosi się w Binę i włącza się w nią. I włączenie Malchut w Binę przypomina pieczęć i odcisk, kiedy odcisk sięga pełnego podobieństwa formy pieczęci.

Tutaj należy rozróżnić trzy szczególności:

Powstanie formy pieczęci, kiedy ona jeszcze oddzielona od materii.

Powstanie formy, kiedy ona przejawia się w materii pieczęci.

Wosk, otrzymany odcisk pieczęci, kiedy forma pieczęci przekazywana jemu.

I należy wiedzieć, że są trzy imiona "mem-bet":

1. Pierwszy rodzaj imienia "mem-bet" – są to Aw'I, umieszczone od haze A'A i wyżej i są osnową formy imienia "mem-bet". I to – trzy AWA'Ja, czyli Keter, Hochma, Bina, w których są 42 (mem-bet) litery, lecz tam nie ma żadnej materii, przydatnej do tego, żeby stać się pieczęcią. I one nazywane są Acilut de-Acilut.

2. Drugi rodzaj imienia "mem-bet" – to ISZSu'T, umieszczony od haze A'A i niżej, do jego tabura, on jest rodzajem materii, noszącym formę. I jest to Bina, która wyszła poza granice A'A i skróciła się z powodu upadku jej liter ELE w Zo'N. A podczas gadluta ona powraca swoje litery ELE do siebie razem z Zo'N, a sama ponownie wznosi się w rosz A'A i otrzymuje tam Hochmę, i odpieczętowuje w Zo'N swoje mochin.

Dlatego uważa się ISZSu'T, Za'T Biny, materią i formą pieczęci. Dlatego że właśnie one pozostawiają pieczęć w Zo'N. Lecz wyższe Aw'I, będące pierwszym rodzajem imienia "mem-bet", nie skracają się na skutek wyjścia Biny z rosz A'A i nie stają się większe na skutek powrotu Biny w rosz A'A. I uważa tak jakby one zawsze znajdowały się w rosz A'A i obłaczają pieć sfirot A'A. Dlatego one uważane oddzielną formą bez materii. A następnie ISZSu'T przyjmują oddzielną formę Aw'I, obłóczoną w ich materię. I one nazywane Bria de-Acilut.

3. Trzeci rodzaj imienia "mem-bet" – jest to Zo'N, znajdujące się poniżej tabura A'A, i na nich zapieczętowana forma pieczęci, czyli ISZSu'T. I one są woskiem, otrzymującym odcisk pieczęci, i nazywane są Jecira de-Acilut.

Jest imię "mem-bet" w formie pieczęci wosku z notatką. I jest imię "mem-bet" z obrazem króla, wyrzeźbionym na pieczęci. A jest imię "mem-bet", będące prawdziwą formą, czyli w postaci oddzielnej od materii. Imię "mem-bet" z formą bez materii – są to cztery litery prostego imienia AWA'Ja jud-hej-waw-hej. I dziesięć liter imienia AWA'Ja z napełnieniem: "jud-waw-dalet" "hej-alef" "waw-alef-waw" "hej-alef". I dwadzieścia osiem liter imienia AWA'Ja z napełnieniem napełnienia: "jud-waw-dalet" "waw-alef-waw" "dalet-lemed-taw", "hej-alef" "alef-lamed-fej", "waw-alef-waw" "alef-lamed-fej" "waw-alef-waw", "hej-alef" "alef-lamed-fej". Razem – 42 litery. I to – pierwszy rodzaj imienia "mem-bet", czyli Aw'I, umieszczone od haze A'A i wyżej, właściwość Acilut świata Acilut.

Imię "mem-bet" w formie, wyrzeźbione w materii pieczęci – "Eke aszer Eke (Ja będę tym, kim będę", i dwa imiona Eke – w gematrii "mem-bet" (42), i to drugi rodzaj imienia "mem-bet", ISZSu'T, umieszczony od haze A'A do jego tabura, właściwość Bria świata Acilut.

Forma "mem-bet", odpieczętowana na wosku, jest to siedem imion, składających się z początkowych litery modlitwy "Ana be-koach": "Modlimy się: siłą (ana be-koach) potężnej prawicy Swojej otwórz drogę", i w każdym z imion zawarte sześć liter, i to – 42 litery, "alef-bet-gimel-jud-taw-cadi", "kuf-rejsz-ajn-szin-tet-nun" i tak dalej. Imię "mem-bet" modlitwy "Ana be-koach" – to imię "mem-bet" działania początku stworzenia, w które wchodzą 32 (lamed-bet) imiona Elokim i dziesięć wypowiedzi, i jest to trzeci rodzaj imienia "mem-bet", wielkie Zo'N, będące właściwością Jecira świata Acilut.

Weszła i wyszła każda z 42 liter, i świat był stworzony. Dlatego że na początku Bina była w całości w rosz A'A, i była w całości w 42 literach. A kiedy Malchut weszła w rosz A'A zamiast Biny, a Bina wyszła z rosz A'A, to Za'T Biny, ISZSu'T, umieszczony od haze A'A do jego tabura, i ich litery ELE, spadły w Zo'N, i Bina pozostała w stanie Wa'K bez rosz. I wtedy uważa się, że każda litera z 42 liter, które były u Biny i są właściwością Ga'R, wyszły teraz z niej i odpieczętowały się w Zo'N.

Dlatego że Zo'N, które przyjęły litery ELE Biny, przyjęły również te 42 litery, i Malchut w nich stała się zdolna przyjąć Ga'R. I to uważa się stworzeniem świata w ten sposób, żeby on mógł istnieć. I chociaż u niej jeszcze nie ma mochin, jednak ponieważ ona przyjęła litery ELE, to u niej są kelim dla mochin de-Ga'R.

Weszły litery imienia "mem-bet" w pieczęć, czyli w Binę, i litery połączyły się, żeby stać się świętym imieniem, czyli otrzymały mochin. I wtedy otrzymuje je również i Malchut. I wtedy Malchut, nazywana świat, może istnieć. Wyjaśnienie. Podczas gadlut Bina powraca swoje litery z poziomu Zo'N na swój poziom. I również Zo'N, zlane z nimi, wznoszą się razem z nimi. A sama Bina wznosi się w rosz A'A i ponownie staje się pieczęcią imienia "mem-bet", czyli imieniem "mem-bet", czyli imieniem "mem-bet" drugiego rodzaju, w którym imię Eke powtarza się dwa razy, tworząc gematrię "mem-bet" (42).

A następnie ona oznacza tą pieczęć Malchut, która wznosła się razem z nią. I wtedy Malchut staje się imieniem "mem-bet" trzeciego rodzaju, w który wchodzą 32 imiona Elokim i dziesięć wypowiedzi. I wtedy może świat istnieć, dlatego że ona osiągnęła mochin de-Ga'R, będące pokarmem świata.

320) Byłu uczynione uderzenie poprzez posoch wielkiego potwora, i 42 litery weszły na 1500 łokci pod nukwę właściwości proch. Dlatego że na początku, podczas pierwszego skrócenia, utrzymanie klipot było tylko w Malchut, lecz nie powyżej niej. Lecz kiedy Malchut wzniosła się w Binę i połowa poziomu, czyli litery ELE, sfirot Bina i Tu'M, opuściły się pod Malchut, siła skrócenia w Malchut staje się panującą również nad Biną i Tu'M, znajdującymi się pod nią.

W ten sposób, 42 litery są trzema pierwszymi sfirot Keter, Hochma, Bina, znajdującymi się od Aw'I, które znajdują się powyżej haze. A sfirot Aw'I liczą się w tysiącach, i dlatego 42 litery tworzą trzy tysiące. Dlatego uważa się, że w czasie wzniesienia Malchut w Binę, i oddzielenia połowy poziomu, i wyjścia jej w dół, połowa poziomu "mem-bet" opuściła się w dół, pod Malchut, która wzniosła się. I to – piętnaście razy sto (1500). W ten sposób, piętnaście setek pozostało z góry, we właściwości MI, a piętnaście setek opuściło się pod Malchut, we właściwości liter ELE.

Poprzez posoch wielkiego potwora było uczynione uderzenie w 42 litery, czyli z powodu podniesienia Malchut w Binę, kiedy połowa poziomu wyszła pod Malchut. I weszły 42 litery na 1500 łokci pod nukwę właściwości proch, i dlatego utrzymuje się w nich klipa wielkiego potwora, ponieważ ze względu na to, że połowa poziomu "mem-bet", czyli 1500 łokci, opuściła się pod nukwę właściwości proch, czyli Malchut, która wzniosła się powyżej nich, to siła klipy, która utrzymuje się z samego początku tylko w Malchut, teraz utrzymuje się w tych 1500 łokciach pod Malchut.

A następnie w wielkiej otchłani zaczęła wznosić się ciemność, i ta ciemność pokryła wszystko. Skrócenie, które odbyło się w połowie poziomu Biny z tego powodu, że ona opuściła się pod Malchut, nazywa się wielką otchłanią. A podczas gadlut, kiedy Bina powraca w rosz A'A, i powraca litery ELE na swój poziom, wielka otchłań w nich wznosi się i podsładza się w Binie. I odchodzi z nich siła skrócenia, jednak powstaje w nich ciemność, z powodu nieobecności hasadim w rosz A'A, który w całości jest właściwością hochma. A Za'T nie mogą otrzymać hochmy bez obłóczenia hasadim. I dlatego, chociaż litery ELE wzniosły się na poziom Biny, one tam pozostały bez światła, i ciemność okryła wszystko.

Innymi słowy, powstała ciemność jak od strony hasadim, tak i od strony hochma. Dlatego że również tej hochmy, która znajduje się w A'A, oni nie mogą otrzymać, ponieważ jest to hochma bez hasadim. I to świecenie nazywa się kropką szuruk. Póki nie wychodzi światło, które rozcina ciemność, i pojawia się światło doskonałości. Jak powiedziano: "Otwiera ukryte z ciemności". Wyjaśnienie. Odbywa się ziwug na masach kropki chirik, masach pierwszego stadium, poziom którego Wa'K. W ten sposób, ten ziwug ponownie dzieli poziom na połowę, i dlatego powiedziano: "Rozcina ciemność".

Jednak hochma przy tym obłacza się w hasadim, i wychodzi światło i światło w doskonałości, lecz tylko we właściwości Wa'K de-Ga'R, dlatego że Ga'R de-Ga'R ukryło się na skutek tego ziwuga masachu kropki chirik, gdyż jest to pierwsze stadium masachu. Na skutek tego wychodzi, że wody, czyli mochin, które były przyciągnięte teraz, ważone są na wagach, jak wielkość "tysiąc pięćset", tylko Wa'K de-Ga'R, połowa poziomu, a nie pełny poziom.

321) Palcami kładą trzy krople na wadze. Połowa z nich – dla istnienia, a połowa – wchodzi w dół. Dlatego że w ręku są trzy części. Część łącząca z ramieniem jest to NeH'I, przedramię – HaGa'T, palce – HaBa'D. Dwie części nazywane "ręka (jad)", uważane jako Wa'K, a palce jest to Ga'R. Imię "mem-bet" – są to trzy pierwsze sfiry (Ga'R), KaHa'B, i dlatego mówi się, że one umieszczone poprzez palce, ponieważ one są właściwością Ga'R. I to – trzy tysiące.

Podczas wzniesienia Malchut w Binę, która podzieliła się na dwie połowy MI ELE, połowa z nich, czyli MI – dla istnienia, pozostała na poziomie, a połowa, ELE, opuściła się w dół, czyli wyszły i opuściły się na poziom Zo'N. Dlatego uważa się tak jakby one ułożone na dwóch szalach wagi, MI – na prawej części, ELE – na lewej części. Jedne wznoszą się, drugie opuszczają się. Następnie, kiedy litery ELE, umieszczone na lewej szali, wznoszą się i łączą się z Biną we właściwości kropki szuruk, litery MI opuszczają się, czyli znika ich światło i następuje ciemność.

Po tym, jak litery ELE wznoszą się przy wzniesieniu rąk, waga staje prosto, kiedy litery MI i litery ELE, i te, i drugie znajdują się z góry i świecą w doskonałości. Wzniesienie ręki oznacza – za pomocą kropki chirik, wychodzącej na masach pierwszego stadium i przyciągającej poziom Wa'K, na który wskazują dwie części rąk bez palców. I wtedy obłacza się hochma w hasadim, i obie one świecą w równej mierze, i więcej nie sprzeciwiają się jedna drugiej.

I ona więcej nie przechyla się ani w prawo, ani w lewo, dlatego że w kropce holam ona przechyla się w prawo, do hasadim bez hochmy, a w kropce szuruk przechyla się w lewo, do hochmy bez hasadim. Jednak teraz, w kropce chirik prawa i lewa linia obóczone jedna w drugą i uważa się, że ona więcej nie przechyla się ani ku prawej, ani ku lewej linii, jak wcześniej, dlatego że one składają się jedna z drugiej.

Jak powiedziano: "Kto (MI) odmierzy wodę poprzez garść swoją?" MI – jest to Bina, "odmierzy" – za pomocą ziwuga, który dokonała Bina na masach kropki chirik, ona odmierzyła Wa'K de-Ga'R i ukryła Ga'R de-Ga'R. I to wskazuje na wody, mochin, które były przyciągnięte teraz i zważone na wagach, w mierze "tysiąc pięćset", będącego połową poziomu.

322) Wszystko było ukryte w ziemi, i nie otwierało się w niej nic. I siła jej i potęga, i światła, nazywane "wody", były zastygnięte w niej i nie wylewały się i nie rozprzestrzeniały się.

Wyjaśnienie. Do tej pory w Zohar wyjaśnia się wyjście mochin w Binie, a teraz on wyjaśnia w Malchut, w tym czasie, kiedy ona otrzymała pieczęć Biny. I mówi się, że przy wyjściu mochin w kropce szuruk, zanim one obłóczyły się w hasadim, były ukryte wszystkie światła w ziemi, Malchut, i zastygły w niej, czyli nie mogły rozprzestrzenić się w niej i świecić.

Dopóki nie przyciągnęło się do niej światło z kropki chirik, z góry, z Biny. I światło uczyniło uderzenie po przyjmowaniu, i otworzyły się siły jej. Przyjmowanie – jest to mochin de-szuruk, które ona otrzymała od Biny, i z ich powodu ona zamknęła się i zastygła. I kiedy schodzi do niej światło kropki chirik, ono czyni uderzenie po tych mochin, czyli likwiduje władzę ich, żeby oni nie panowali pojednynczo, lecz tylko za pośrednictwem obłóczenia w hasadim.

I wtedy otworzyła się siła zawarta w Malchut, wychodząc ze stanu zastygnięcia. Jak powiedziano: "I powiedział Wszechmogący: I pojawi się światło! I pojawiło się światło". "I pojawi się" wskazuje na to, że dzięki światłu kropki chirik ponownie zaczęło świecić w niej pierwsze światło, które było w niej do tego, czyli do zastygnięcia i ukrycia. Dlatego że światło hochma ponownie zaczęło świecić w niej, i teraz ono nie powoduje zamrażania jej, ponieważ obłacza się w hasadim.

323) I stąd, od światła kropki chirik, wychodzą i otwierają się wszystkie siły i potęgi (gwurot) w Malchut. I ziemia, Malchut, otrzymuje podsłodzenie i objawia następnie, w trzecim dniu, swoje siły. Po tym, jak światło zaczęło świecić w Malchut, i, opuszczając się, zaczęło świecić w świecie, rozprzestrzeniło się światło Jego od krawędzi świata do krawędzi. Kiedy popatrzył Stwórca na grzeszników świata, że należy im zgrzeszyć pod oddziaływaniem tego światła, ukrył On to światło, i światło ukryło się i nie świeci w sposób inny, jak poprzez ukryte dróżki, które nie otwierają się.

Trzy litery słowa "tow (dobro)"

324) "I zobaczył Stwórca (Elokim) światło, że dobre ono". Każdy sen, który powinien objawić się w postaci "że dobry on", wskazuje, że "pokój jemu z góry i dołu". Czyli w wyższym świecie, w którym nie ma nikogo, kto obwinia go, i w niższym świecie. Każdy widzi znaki podczas snu swego zgodnie z drogami i działaniami swoimi. Jeżeli on widzi "tet ט" w swoim śnie, to dobrze jemu, i dobrze dla jego snu, dlatego że w Torze zaczyna się pisanie litery tet od słów "że dobre ono (ki tow)", a do tego momentu nie ma w Torze litery tet. I to wskazuje na światło, które świeci od krawędzi świata do krawędzi jego, dlatego tet ma odniesienie do właściwości "dobre (tow)", a "dobre" oznacza – świecenie, świecące w całej doskonałości.

325) Litera tet jest dziewiątą w stosunku do wszystkiego, czyli Jesod, dziewiątego dziesięciu sfirot, i to litera, świecąca dzięki wyższemu, który nazywa się "początek (reszit)". I ona włączyła się w niego – w A'A, który nazywa się reszit, ponieważ on jest pierwszym parcufem, który niesie w sobie kropkę właściwości miftecha (klucz), i nad tą kropką otwierają się wszystkie mochin. I po tym, jak tet otrzymuje od A'A, który nazywa się początek (reszit), ona sama świeci w kropce właściwości miftecha, i tak samo wszystkie mochin, otwierające się dzięki niej.

I z powodu ukrycia, które jest we właściwości miftecha, odbywa się wejście litery jud w światło (or), i powstaje właściwość powietrze (awir), i to – jedna kropka. Czyli jud, która wchodzi w światło (or) ISZSu'T, i oni stają się właściwością powietrze (awir), powstałej z kropki mitecha (klucz). A druga kropka, manula (zamek), nie otwiera się w niej. Dlatego w czasie gadluta wychodzi jud z właściwości powietrze (awir), i ISZSu'T ponownie staje się światłem (or). Jednak, jeżeli by i druga kropka, manula (zamek), była połączona z jud, to jud nie mogłoby wyjść z powietrza (awir), jak to odbywa się w Aw'I. I to – jedna kropka, dlatego że nie połączyła się z nią druga kropka, manula.

Waw, Z'A, wyszedł dzięki tet. Dopóki ukończy się Z'A, nazywany niebiosa, on tworzy się we właściwości jednej kropki, manula (zamek), i ona ukryta wewnątrz niego. A następnie zaczęła świecić w nim druga kropka, wychodząca z tet – miftecha. Wyjaśnienie. Z'A, który nazywa się waw imienia AWA'Ja i nazywany niebiosa, wyszedł dzięki tet, czyli z kropki właściwości miftecha (klucz). Jednak na początku Z'A ustawił się w jednej kropce, która nazywa się manula (zamek). A po tym, jak ukończył się, czyli w kropce haze Z'A, gdzie kończy się parcuf wielki Z'A, dzięki tet, ukrywa się tam ta kropka właściwości manula (zamek), i on schodzi od haze Z'A i niżej w świecenie drugiej kropki – kropki miftecha, w ten sposób, że ukończenie parcufa Z'A od haze i wyżej znajduje się w kropce manula (zamek), a ukończenie parcufa Z'A od haze i niżej, małego Z'A, znajduje się w kropce miftecha (klucz).

Od Z'A powstają dwie nukwy, wyższa, nad haze, i niższa, pod haze. Wyższa ukryła się, ponieważ ona wychodzi od kropki manula (zamek), znajdująca się w Z'A, a niższa otwiera się w dwóch kropkach – manula i miftecha, jednak ona ustawia się tylko z powodu wyższej kropki, czyli właściwości miftecha (klucz), a kropka właściwości manula (zamek) ukryta w niej i niewidoczna, i dlatego otwierają się w niej mochin.

326) I to oznacza tow (dobro) – czyli trzy litery "tet ט" "waw ו" "bet ב". Tet – jest to Jesod de-ISZSu'T, waw – Z'A, bet – dwie nukwy, wyższa i niższa. Te trzy litery słowa tow (dobro) włączyły razem w "sprawiedliwego – osnowę (Jesod) świata", który włącza wszystko, jak z góry, tak i z dołu, czyli Jesod de-Z'A, zawierający trzy te właściwości. Jak powiedziano: "Chwalcie sprawiedliwego, ponieważ dokonuje dobro (tow)". Dlatego że sprawiedliwy, Jesod, nazywa się tak dlatego, że trzy właściwości wyższego światła, na które wskazują litery tet waw bet, włączone w niego.

Powiedziano: "Dobry Stwórca do wszystkich". Słowa "do wszystkich (le-kol)", nie wyjaśniają, do kogo On dobry, wykorzystywane, żeby wskazać na jedyny dzień, świecący wszystkim, i to – Jesod, dzień szósty, ponieważ on zawiera wszystkie pieć dni, i dlatego Jesod nazywa się "wszyscy (kol)", i powiedziano: "Dobry Stwórca do wszystkich (le-kol)", dlatego że Dobry świeci w Jesod.

Naprawienie Zo'N panim be-panim

327) "Na początku (bereszit) stworzył (bara) Wszechmogący (Elokim)". "Na początku (bereszit)", jak powiedziano: "Od początku (reszit) ciasta waszego", i to wyższa hochma, nazywana "reszit (początek)". I tak samo jak reszit w powiedzianym: "Od początków (reszit) ciasta waszego" jest wyższą hochmą, tak samo i "reszit" w powiedzianym tu jest wyższą hochmą, i to – Bina, która ponownie stała się hochmą.

Bet słowa bereszit (na początku) wskazuje na zamieszkanie świata, nukwy de-Z'A, która podczas otrzymania mochin hochmy staje się zamieszkaniem dla zasiedlenia świata. "Dla zwilżenia jej" – czyli ona otrzymuje mochin od tej rzeki, która wchodzi w nią. Jak powiedziano: "Rzeka wychodzi z Edenu, żeby nawilżyć ogród". "Rzeka" – zebranie wszystkiego z głębin wyższego, wody, które nigdy nie zaprzestają, "żeby nawilżać ogród".

"Rzeka" – jest to ISZSu'T, "wychodzi z Edenu" – czyli A'A, nazywany Eden, wyprowadza ją za granicę swojej rosz, i czyni to dlatego, "żeby nawilżyć ogród" – żeby ISZSu'T nawilżał ten ogród, czyli nukwę de-Z'A. Ponieważ bez wyjścia ISZSu'T u nukwy nie byłoby żadnych mochin, i ISZSu'T nie otrzymują mochin bezpośrednio od A'A, a tylko poprzez wyższe Aw'I, nazywane "głębiny wyższego", i ziwug ich nigdy nie zaprzestaje.

328) Te głębiny wyższego są pierwszą świątynią, Aw'I, i litery, czyli kelim, kończą się jedną cienką dróżką, ukrytą w nich. Wyjaśnienie. To dwa masachim – manula i miftecha. Aw'I kończy się masachem właściwości manula, masachem, który ma odniesienie do właściwości "niepoznawalny". I dlatego Aw'I nazywane są "głębią wyższego". Jednak ISZSu'T, Za'T Biny, kończą się masachem właściwości miftecha (klucz), i dlatego mają odniesienie do właściwości "poznawalny".

Z tej głębiny wychodzą dwie siły – wielkie Zo'N i małe Zo'N. Wypowiedź "(et) niebiosa" – są to wielkie Zo'N, kończące się właściwością manula (zamek). "I (we-et) ziemię" – są to małe Zo'N, kończące się właściwością miftecha (klucz). Powiedziano nie po prostu "niebiosa (szamaim)", a "niebiosa (a-szamaim)" z hej, i ta hej wskazuje, że "niebiosa (a-szamaim)" wychodzi z tych głębin, ukrytych od wszystkiego, z właściwości "cienkiej dróżki" w Aw'I, nazywanych "manula (zamek)". Wypowiedź "i (we-et) ziemię" wskazuje, że rzeka, ISZSu'T, porodziła ziemię, małe Zo'N, dlatego że Aw'I uczyniły "niebiosa", wielkie Zo'N, a ISZSu'T uczynili "ziemię", małe Zo'N.

329) Jednak na początku ziemia była włączona w niebo. "I wyszły niebo i ziemia, jak jedno całe" – zlane jedne z drugim właściwościami achoraim, "kiedy zalśnił początek wszystkiego" – kiedy nukwa otrzymała mochin hochmy, nazywane "początek wszystkiego", "wtedy niebo" – Z'A, "wziął nukwę i powrócił ją na swoje miejsce".

Wyjaśnienie. Na początku wyjścia nukwy ona była zlana z Z'A, i obydwoje świecili jednym światłem hasadim. I ponieważ oni dopasowani byli formą, bez różnicy jeden od drugiego, uważani są zlanymi ze sobą. Dlatego że zlanie duchowych obiektów jest to podobieństwo właściwości według formy. I miejsce tego zlania znajduje się we właściwości achor Z'A, od haze Z'A i niżej, gdzie znajdują się jego kelim de-achoraim. Dlatego że właściwości od haze i wyżej każdego parcufa uważane za kelim de-panim, a właściwości od haze i niżej każdego parcufa uważane za kelim de-achoraim.

A następnie, kiedy zalśni "początek wszystkiego", czyli kiedy nukwa otrzymała mochin hochmy, które nazywane "początek wszystkiego", uważa się, że nukwa oddzielona od Z'A, czyli oni oddzielili się jeden od drugiego, dlatego że teraz jest różnica według formy pomiędzy Z'A i nukwą, gdyż Z'A świeci światłem hasadim, a nukwa świeci światłem hochma. Dlatego że podział duchowych obiektów jest to nic innego jak różnica właściwości według formy.

I wtedy niebo, Z'A, wziął nukwę i powrócił ją na swoje miejsce, gdyż ona oddzieliła się od niego, i dał jej Z'A swoje własne miejsce. Jak powiedziano: "I (we-et) ziemię". "We-et" wskazuje na 22 litery od alef do taw, tworzących słowo "et". To wskazuje na to, że ona oddzieliła się od Z'A i sama osiągnęła swoje kelim. Dlatego że wszystkie 22 litery są kelim parcufa, i cała hochma wyjaśnia się zgodnie z tymi 22 literami, i nie potrzebne więcej.

330) Kiedy ziemia powróciła do przebywania na swoim miejscu i oddzieliła się od właściwości achoraim Z'A, nazywanego "niebo", "ziemia była pusta i chaotyczna", żeby powrócić do zlania się z niebem w jedno całe, jak i wcześniej. Dlatego że ziemia widziała, że niebo świeci się, a ona zblakła. Wyjaśnienie. Kiedy ona oddzieliła się od Z'A z powodu światła hochma, otrzymanego od ISZSu'T w skutek tego, że ISZSu'T wzniósł się w rosz A'A i stał się hochmą, i przekazał ją nukwie, hochma u niej była bez hasadim, dlatego że A'A w całości jest hochmą, i Za'T nie mogą otrzymać hochmy bez hasadim. I dlatego zblakła nukwa i pragnęła ponownie zlać się z Z'A w jego właściwości achoraim, żeby bez patrzenia na nic świecić we właściwości hasadim, jak i Z'A.

I ciemność w nukwie była do tej pory, dopóki nie pojawiło się wyższe światło i nie przyciągnęło się do niej, obdarzając ją świeceniem. I wtedy ona powróciła do spostrzegania nieba, Z'A, panim be-panim. I wtedy zostaje naprawiona ziemia, nukwa, i otrzymuje podsłodzenie od sądów, które były w niej, czyli ponownie wznosi się w ibur do Aw'I, i osiąga od nich mochin de-panim.

331) Teraz zostaje wyjaśnione, jak nukwa otrzymała wyższe światło, o którym wspominaliśmy. I mówi się, że światło wychodzi w prawej stronie, dlatego że ono przyjmowane poprzez Z'A, będącego prawą stroną. A ciemność pozostaje po lewej stronie, w nukwie. I Z'A oddziela następnie ciemność od światła, żeby oni byli włączeni w siebie. I wtedy, na skutek tego oddzielenia, nukwa otrzymuje światło od Z'A, jak powiedziano: "I oddzielił Wszechmogący światło od ciemności". Czyli dzięki temu oddzieleniu, "dzień" i "noc" uczynili ziwug i stali się jednym dniem, jak powiedziano: "I nazwał Wszechmogący światło dniem, a ciemność nazwał nocą, i był wieczór i był poranek – dzień jeden".

Powiedziane: "I oddzielił Wszechmogący światło od ciemności" nie jest prawdziwym oddzieleniem, czyli podziałem pomiędzy światłem i ciemnością, lecz ono oznacza, że dzień wychodzi od strony światła, czyli prawej, a noc wychodzi od strony ciemności, czyli lewej. I kiedy oni wyszli i panowali jak jedno całe, rozdzielił On ich i to oddzielenie było od strony Z'A, dlatego żeby dojść do spostrzegania panim be-panim, i zlać się jedno z drugim, żeby dojść do końcowej jedności. I ten podział w sposobie świecenia jest pobudzeniem różnych stron miłości i błogości i ustawienia świata, dlatego że sprzyja doskonałością ziwuga dla ustawienia świata.

332) Z'A nazywa się dniem, i dlatego powiedziano, że nazwał On światło dniem. A nukwę nazwał On nocą, jak powiedziano: "I nazwał Wszechmogący światło dniem, a ciemność nazwał nocą". Co oznacza ciemność w słowach: "A ciemność nazwał nocą"? I mówi się, że jest to ciemność, która utrzymuje się w nocy, u której w ogóle nie ma własnego światła. Czyli noc, nukwa, nie ma nic swego i nawet ciemność, utrzymująca się w niej, nie jest jej własnością, a ciemnością wychodzącą do niej od Imy, czyli od lewej strony, nazywanej kropką szuruk parcufa ISZSu'T. I chociaż ta ciemność wychodzi od strony ognia, będącego ciemnością, jednak ona nie należy do samej nukwy, dlatego że nie ma u niej nic swego.

Jednak ciemność przedłuża się do tej pory, dopóki nie zaczyna świecić od strony napełnienia dnia, czyli dopóki nie otrzymuje hasadim od Z'A, który nazywa się dzień, i wtedy światło hochma obłacza się w światło hasadim. W ten sposób dzień, Z'A, świeci nocy, czyli nukwie, jednak sama noc nie świeci na skutek napełnienia dnia do czasu końcowego naprawienia, o którym powiedziano: "I noc będzie świecić jak dzień".

Głos Stwórcy – nad wodami

333) Rabi Elazar pośpieszył się na początku i wyjaśnił powiedziane: "Głos Stwórcy – nad wodami", że "głos Stwórcy" – jest to wyższy głos, naznaczony panować nad wodami. Wyjaśnienie. Z'A nazywa się głos, i kiedy on wznosi się w Binę za pomocą masachu kropki chirik, doprowadza do zgodności tam kropkę holam, prawą linię, i kropkę szuruk, lewą, to nazywa się Z'A wyższy głos. I on jest panem nad wodami, mochin, dlatego że dzięki temu porozumieniu, które on czyni pomiędzy prawą i lewą linią Biny, dopełnia się tam imię Elokim, staje się godny również i on mochin tych trzech kropek. I one przekazują stąd w jego HaGa'T, od HaGa'T – w NeH'I, a od NeH'I – w nukwę. Dlatego wyższy głos, który jest w Binie, nazywa się ustawionym nad wszystkimi mochin – przecież on jest korzeniem.

Te wody, będące mochin, schodzą od poziomu do poziomu: od poziomu Biny – do poziomu Z'A, od poziomu HaGa'T Z'A – do poziomu jego NeH'I, dopóki te mochin nie połączą się w jedno miejsce, jego Jesod, w jednym połączeniu. Dlatego że Jesod włącza w siebie wszystkie te poziomy, i dlatego nazywa się "wszystko (kol)". Ten wyższy głos wysyła te wody swoimi drogami – do każdej sfiry zgodnie z jej drogą, podobnie do ogrodnika, który odpowiada za studnie z wodą, żeby wysyłać ją w każde miejsce odpowiednie jemu. Tak samo i "głos Stwórcy" panuje "nad wodami" – mochin.

334) Powiedziano: "Stwórca (El) wielkości zagrzmiał". Przecież El – jest to imię miłosierdzia (Hesed), a "zagrzmiał" – to działanie potęgi (Gwura). Jak tak może być? Powiedziano: "Grom potęgi Jego kto osiągnie?" – to właściwość, która otwiera się na skutek poznania gromu potęgi i bedąca skutkiem jego, czyli "Stwórca (El) wielkości" – to miłosierdzie (Hesed), które otwiera się dzięki potędze (Gwura), "jak godność światła, otwierająca się z ciemności". I dlatego powiedziano: "Stwórca wielkości zagrzmiał". Dlatego że On otworzył się na skutek tego, że zagrzmiał potęgą (Gwura).

Inne wyjaśnienie. "Stwórca (El) wielkości zagrzmiał" – jest to prawa linia, Hesed, z której powstaje Gwura. Dlatego że sfirot wychodzą i powstają jedna z drugiej. I wtedy "Stwórca (El) wielkości" – jest to Hesed, "zagrzmiał" – stworzył właściwość Gwury (potęgę), która symbolizowana jest przez grom.

"Stwórca – nad wodami wielkimi". "Stwórca" – jest to otwarcie wyższej hochmy, która nazywa się "jud", czyli mochin wyższych Aw'I. "Nad wodami wielkimi" – oznacza, że On otwiera nad tą skrytą głębią, która wychodzi z Niego, jak powiedziano: "Droga Twoja – w wodach wielkich", i to właściwość masachu kropki manula (zamek).

Wyjaśnienie powiedzianego. Są dwa rodzaje włączenia prawej i lewej linii jedna w drugą:

1. Po tym, jak środkowa linia wprowadza porozumienie pomiędzy nimi na poziomie hasadim, wychodząca na masach kropki chirik, i one włączone jedna w drugą, hochma lewej linii w hasadim prawej, i tak samo hasadim w hochmę, następnie wzmacnia się prawa linia, i pozostają mochin hasadim prawej linii;

2. Po tym, jak linie włączyły się jedna w drugą, pozostaje świecenie ich obu, i wtedy jest hasadim i hochma w prawej linii, i tak samo hasadim i hochma w lewej.

I wiedz, że włączenie pierwszego rodzaju – jest to mochin de-neszama, a włączenie drugiego rodzaju – mochin de-haja.

I wyjaśnienie rabi Elazara odnośnie włączenia pierwszego rodzaju. I powiedziane: "Stwórca (El) wielkości zagrzmiał" – to właściwość otwierająca się na skutek poznania gromu potęgi i będąca skutkiem jego. Ponieważ po tym, jak one włączone jeden w drugiego za pomocą wyższego głosu, wzmacnia się prawa linia. I dlatego kończy (swoje wyjaśnienie) tak: "Nad wodami wielkimi" – oznacza, że On otwiera nad tą ukrytą głębią, która wychodzi z Niego, jak powiedziano: "Droga Twoja – w wodach wielkich".

Dlatego że poziom hasadim, wychodzący od masachu kropki chirik, który wprowadza porozumienie linii i włącza je w siebie, wychodzi na masach "cienkiej dróżki" w Z'A, wychodzącej do niego od wyższej hochmy, czyli wyższych Aw'I. Dlatego jest siła u jego światła hasadim pokonać lewą linię i pozostać parcufem, w którym panuje tylko hasadim. W ten sposób, to wyjaśnia wskazane na pierwszy rodzaj włączenia.

Dlatego powiedziano: "Rabi Elazar pośpieszył się na początku i wyjaśnił". "Na początku" – zanim stali się godni mochin de-haja, będących włączeniem drugiego rodzaju. "Pośpieszył się i wyjaśnił" – wyjaśnił te cytaty tylko z punktu widzenia pierwszego rodzaju włączenia, reprezentujące mochin de-neszama. A dalej jest wyjaśnienie rabi Szymona już z punktu widzenia drugiego włączenia, przedstawiającego sobą mochin de-haja.

Naprzeciwko ogrodzenia

335) Rabi Szymon wyjaśnił włączenie dwóch linii, prawej i lewej, które znajdowały się w poróżnieniu, jak powiedziano: "Naprzeciwko ogrodzenia powinny być pierścienie". Ogrodzenie – jest to zamknięte miejsce, otwierające się tylko i wyłącznie za pomocą jednej małej dróżki, która poznawalna jest w nim w sposób ukryty, i dzięki jej sile napełnia się światłem. I wskazał terminy zapalenia świecy. I ponieważ jest to miejsce tajemne i ukryte, ono nazywa się ogrodzeniem, i to – przyszły świat, dlatego że przyszły świat nazywa się ogrodzeniem.

Wyższe Aw'I nazywane są świat, który nastąpi, a ISZSu'T nazywane są przyszłym światem. A w stosunku do mochin kropki szuruk, będących światłem hochma, ISZSu'T nazywane ogrodzeniem, dlatego że wtedy ukrywane są światła i nie świecą w nim. I to oznaczają słowa "zamknięte miejsce", czyli podczas świecenia kropki szuruk, która nie może świecić w świetle hochma z powodu braku hasadim, otwierającego się tylko i wyłącznie za pomocą jednej małej dróżki – i światła jej otwierają się wyłącznie z wyjściem poziomu hasadim na skutek ziwuga na masach kropki chirik, czyli masach właściwości "manula (zamek)", który nazywa się cienka dróżka.

Ten poziom hasadim będący łączącym linie, łączącym dwie linie jedna z drugą, i wtedy hochma obłacza się w hasadim. Lecz ponieważ poziom hasadim wychodzi na ten masach po cienkiej dróżce, to doprowadza do tego, że świecenie hochma poznawalne w nich w sposób ukryty, czyli z dołu do góry, we właściwości Wa'K de-Ga'R, a nie z góry w dół, we właściwości Wa'K de-Ga'R. Dlatego ISZSuT również po włączeniu hochmy w hasadim nazywane są ogrodzeniem, dlatego że światła jego nie świecą tak, jak mogłyby świecić.

336) "Powinny być pierścienie". To wyższe pierścienie HaGa'T, umieszczone powyżej haze Z'A, włączone jeden w drugi, właściwości woda, ogień i powietrze, i to – sfirot Hesed, Gwura i Tiferet de-Z'A. I kiedy one otrzymują mochin, to włączają w siebie jeden drugiego. Woda, Hesed, włącza w siebie powietrze, Tiferet. Powietrze – ogień, Gwurę. I ogień – wodę. I wszystkie one połączone jedna z drugą i wychodzą jedna z drugiej, podobnie do pierścieni.

Wyjaśnienie. Mochin wyższych Aw'I nazywane są czystymi pierścieniami. I HaGa'T de-Z'A, ponieważ one połączone i wychodzą jeden z drugiego, podobnie do pierścieni, właściwości mochin Aw'I. Czyli one nie otwierają się za pośrednictwem włączenia jeden w drugi, lecz ponieważ włączenie ich jeden w drugiego wzmacnia władzę Hesed nad nimi, i one podobne do pierścieni, czyli mochin Aw'I, przedstawiających sobą ukryte hasadim. Dlatego nazywane również i HaGa'T de-Z'A pierścieniami. I słowa "powinny być pierścienie" wskazują na HaGa'T de-Z'A.

I wszystkie te pierścienie patrzą w kierunku tego ogrodzenia, czyli ISZSu'T, i tam poznawalna wyższa w stosunku do nich rzeka, żeby nawilżać ich – "rzeka wychodząca z Edenu", czyli ISZSu'T. I one włączone w nią. Wyjaśnienie. Kiedy te pierścienie, HaGa'T de-Z'A, same po sobie, one patrzą na wyższe Aw'I i otrzymują od nich ukryte hasadim, i dlatego one nazywane pierścieniami. Lecz w tym czasie, kiedy te pierścienie chcą przekazać świecenie hochma właściwości NeH'I, znajdującej się poniżej haze, wtedy one patrzą "naprzeciwko ogrodzenia", czyli ISZSu'T, w którym znajduje się "rzeka wychodząca z Edenu", przekazująca świecenie hochma, i w nich "jud" wychodzi z właściwości awir, i pozostaje or. I ta rzeka nawilża ich świeceniem hochma, a oni przekazują NeH'I.

337) Powiedziano: "Naprzeciwko ogrodzenia powinny być pierścienie pojemnikiem dla oparć, na których noszą stół". Dlatego że wyższe pierścienie, które znajdują się powyżej haze de-Z'A, stają się teraz pojemnikiem i miejscem dla oparć, czyli dla NeH'I, umieszczonych poniżej haze de-Z'A. Czyli NeH'I otrzymują od nich mochin świecenia hochma, nazywane pojemnikiem (bajt), jak powiedziano: "Mądrością ustawiony dom (bajt)". I uważa się, że pierścienie stają się pojemnikiem dla oparć, czyli dla NeH'I, umieszczonych poniżej haze, lecz nie dla samych siebie, ponieważ, kiedy one same po sobie, to nie są właściwością pojemnika, a pierścieniem. Czyli one znajdują się tylko we właściwości mochin ukrytych hasadim, które nazywane są pierścienie.

I powiedziano: "Naprzeciwko ogrodzenia powinny być pierścienie pojemnikiem dla oparć" – czyli w tym czasie, kiedy pierścienie chcą się "pojemnikiem dla oparć", żeby przekazywać im hochmę, wtedy "powinny być pierścienie" "naprzeciwko ogrodzenia", żeby otrzymać od ISZSu'T, nazywanych "ogrodzenie", w których jest świecenie hochma. I wtedy pierścienie przeobrażą się w pojemniki dla oparć, NeH'I.

Oparcia – jest to niższa budowa (merkawa), ponieważ one wychodzą od wyższej budowy (merkawy), HaGa'T, nazywanych woda, ogień, powietrze. Lewa linia oparć, Hod, pochodzi od strony ognia wyższej budowy – sfiry Gwura. Prawa linia oparć, Necach, wychodzi od strony wody wyższej budowy – sfiry Hesed. Środkowa linia oparć, Jesod, wychodzi od strony powietrza wyższej budowy – sfiry Tiferet. I wszystko, co jest w wyższej budowie (merkawa), wychodzi do niższej budowy dlatego, żeby oparcia stały się budową (merkawa) dla arki świadectwa, w której przebywa Szchina.

I dlatego każdy, kto zbliży się do tych oparć, czyli NeH'I, umieszczonych od haze i niżej, a nie do tego, co znajduje się przed nimi – czyli żeby nie zbliżali się do przyciągania mochin od HaGa'T, znajdujących powyżej haze de-Z'A. "Ty powinieneś iść – mówią nazirowi (temu, który dał przysięgę) – obchodzić dookoła winorośle, i nie zbliżać się do niego". Oprócz tych, kto godny wykonywać służbę wewnątrz, tych, których dusza umieszczone od haze i wyżej Z'A. Oni mają prawo wejść dla wykonania służby i zbliżyć się. I dlatego powiedziano: "Obcy, który zbliży się, będzie oddany śmierci".

Został wyjaśniony drugi rodzaj włączenia dwóch linii, jedna w drugą, kiedy pozostaje świecenie ich obu, czyli tylko w miejscu NeH'I, nazywanych oparcia, otrzymujące od ISZSu'T poprzez pierścienie. Tak rabi Szymon wyjaśnia to poróżnienie, dlatego że kiedy ustawia się świecenie ich obu, wyjaśnia się, że oni zlikwidowali poróżnienie i ustawili pokój pomiędzy nimi. Jednak rabi Elazar, który ustawił tylko świecenie prawej, uważa się, że jeszcze nie dokonał zlikwidowania poróżnienia, jak należy.

Be-reszit

338) Literę bet słowa bereszit (na początku) przyjęto pisać jako wielką. Lecz co to jest sześć dni początku stworzenia? Powiedziano: "Cedry Lawana, które On posadził". Tak samo jak te cedry wychodzą z Lewanona, tak samo sześć dni początku stworzenia wychodzi z bereszit. Bereszit – jest to hochma. A sześć dni bereszit (początku stworzenia) – jest to HaGa'T NeH'I de-Z'A, wychodzące z hochmy, nazywanej reszit (początek).

339) Te sześć wyższych dni początku stworzenia wyjaśnia napisane: "Tobie, Stwórco, wielkość" – czyli Hesed, "i potęga (Gwura), i piękno (Tiferet), i wysokość (Necach), i uroda (Hod), ponieważ wszystko – na niebiosach i na ziemi". "Wszystko" – jest to sprawiedliwy, czyli Jesod. Jasne, że to pismo wyjaśnia nazwę sześciu sfirot HaGa'T NeH'I. "Na niebiosach" – jest to Tiferet, "i na ziemi" – jest to Kneset Israel, Malchut. W ten sposób słowa "na niebiosach i na ziemi" oznaczają, że osnowa (Jesod) świata, Jesod de-Z'A, nazywany "wszystko", znajduje się we właściwości Tiferet, "niebiosa", i we właściwości "ziemia", nazywana Kneset Israel, Malchut.

340) Dlatego powiedziano o hochmie "bereszit", że to litery "be-reszit". "Bet" – dlatego że Hochma jest drugą z dziesięciu sfirot i nazywa się "reszit (początek)", ponieważ wyższy ukryty Keter jest pierwszą z dziesięciu sfirot. Lecz ponieważ Keter nie bierze pod uwagę w tych sfirot, dlatego druga sfira, Hochma, nazywa się "początek (reszit)". A Keter nie bierze się pod uwagę w sfirot dlatego, że w Atiku, będącym Keter, jeszcze panuje C'A, a dziesięć sfirot ma odniesienie do drugiego skrócenia. I bez względu na to, że on znajduje się jak we właściwości "podziału", tak i "nie podziału", czyli ustawił się również w drugim skróceniu, lecz to było ze względu na A'A, Hochmę, dlatego Atik uważa się za świat A'K i nie łączy się ze sfirot świata naprawienia, w całości odnoszących się do C'B. I sfirot zaczynają się od hochmy, A'A, lub od Biny, która staje się hochmą.

Ponieważ po tym, jak hochma A'A ukryła się i nie przekazuje Acilut, wykorzystywana Bina zamiast niej. Dlatego powiedziano o niej "be-reszit". "Bet" – dlatego że ona druga w stworzeniu dziesięciu sfirot. I "reszit" – dlatego że ona początek obliczenia po tym, jak Keter nie bierze się pod uwagę.

I oprócz tego, również jak wyższa hochma jest początkiem (reszit), tak samo i niższa hochma uważa się początkiem (reszit). Dlatego że od wyższej hochmy do Malchut, będącej niższą hochmą, nie ma we wszystkich sfirot tego, kto by wziął sobie świecenie hochma, i dlatego nie należy oddzielać "bet" od "reszit". Ta "bet" wskazuje na Malchut, niższą hochmę, i ponieważ nie ma żadnej sfiry pomiędzy nimi, otrzymującej hochmę, powinny Malchut i reszit znajdować się razem, i to – słowo "bereszit".

341) "Bereszit" uważa się za jedną z dziesięciu wypowiedzi. Sześć dni wychodzi od wypowiedzi "bereszit" i włączają się w nią. "Wypowiedź" oznacza – doskonały poziom we właściwości Ga'R. Dlaczego "bereszit" uważa się za wypowiedź, jeżeli litery jego "bara szit (dosł. stworzył sześć)" wskazują na to, że to Wa'K, bez Ga'R? I odpowiedź na to: w rzeczywistości ona jest pełną wypowiedzią, a wskazuje ona na Wa'K dlatego, że sześć dni HaGa'T NeH'I de-Z'A wyszły w niej i dlatego włączone w nią. I ci, którzy włączeni w nią, nazywani są sześcioma, a na nich wskazują litery w niej "bara szit (stworzył sześć), tak samo jak i te sześć de-Z'A, które wyszły z niego. I na sześć sfirot Z'A, uczynionych poprzez niego we właściwości "aszer", które wyszło z "bereszit", wskazują na zawierające się w nim litery "bara szit (stworzył sześć)", jednak sam on jest pełną wypowiedzią.

342) "Stworzył (bara) Wszechmogący (Elokim)" tak samo, jak i powiedziane: "Rzeka wychodzi z Edenu, żeby nawilżyć ogród". Dlatego że "stworzył (bara)" odpowiada wyrażeniu "wyprowadził na zewnątrz", i dlatego powiedziano: "Rzeka wychodzi z Edenu". Dlatego że "stworzył (bara)" oznacza, że On wyprowadził Binę poza granicę rosz A'A, który nazywa się "reszit (początek)", i na to wyjście wskazują słowa "rzeka wychodzi z Edenu", gdyż "rzeka" – jest to Bina, a "Eden" – jest to hochma. I na skutek wzniesienia Malchut w rosz A'A wyszła ta rzeka poza granice hochmy, "żeby nawilżać ogród", Malchut, i podtrzymywać jej istnienie, i pilnować jej, zabezpieczając ją wszystkim niezbędnym.

"Nawilżać" oznacza napełniać mochin świecenia hochma, nazywanych "napój", jak powiedziano: "Jedzcie, kochani! Pijcie do końca, ukochani!". "Podtrzymywać jej istnienie" oznacza – obłóczenie hochmy w hasadim, i wtedy mochin mogą istnieć. "Pilnować jej, zabezpieczając wszystko niezbędne" – czyli doprowadzić ją do końcowego naprawienia. Ponieważ bez wyjścia rzeki poza granice Edenu Malchut nie mogłaby otrzymać żadnych mochin, i tym bardziej nie doszłaby do swojego końcowego naprawienia. Dlatego że dzięki otrzymaniu jej mochin ona stopniowo dochodzi do końca naprawienia.

"Na początku (bereszit) stworzył (bara) Wszechmogący (Elokim)". Elokim – jest to Bina, nazywana "Stwórca życia (Elokim chaim)", kiedy ona powraca w Hochmę. Dlatego że "na początku (bereszit) stworzył (bara) Wszechmogacy (Elokim)" ma znaczenie – wyłącznie za pomocą tej rzeki, gdzie "stworzył" oznacza wyjście tej rzeki z Edenu. Elokim oznacza – powrót rzeki do Edenu. Dlatego że przy wyjściu rzeki z Edenu spadły litery ELE w dół. A teraz, po tym, jak ona powraca jej litery ELE do siebie, ona powraca w rosz A'A i staje się hochmą. A następnie ona obłacza hochmę w hasadim, i wtedy łączą się litery ELE z literami MI, i dopełniają w Binie imię Elokim. I nazywa się "Elokim chaim (Stwórca życia)", ponieważ ona znajduje się we właściwości hochma, które nazywa się światłem haja, żeby stworzyć wszystko i nawilżyć wszystko, napełniając wszystkie mochin hochma, nazywanymi napojem.

343) "(Et) niebiosa" wskazuje na połączenie zachar i nukwy. "Et" – nukwa, "niebiosa" – zachar. I to – wielkie Zo'N. Następnie, dzięki połączeniu wielkich Zo'N, tworzy się świat z dołu, nazywany "małe Zo'N", od haze Z'A i niżej. I jemu, niższemu światu, on dał doskonałość wszystkiego – mochin świecenia hochmy, przekazywanego tylko małym Zo'N, znajdującym się poniżej haze.

"(Et) niebiosa" – oznacza, że "niebiosa", Z'A, stworzył swoją nukwę, która nazywa się "et", dzięki sile, otrzymanej od Stwórcy życia (Elokim chaim), czyli Biny, po tym, jak "początek (reszit)", A'A, stworzył Binę w imieniu "Elokim chaim".

344) Po tym, jak "Elokim chaim" stworzył wszystko, wszystkie parcufim świata Acilut, i wszystko ustawia się i łączy się jak jedno całe, ostatnia litera staje się pierwszą, czyli ostatni parcuf świata Acilut, nukwa, staje się pierwszym, który otrzyma mochin de-Hochma, nazywane "reszit (początek)". Jednak parcufim, które były przed nią, otrzymują nie dla siebie te mochin, a tylko żeby przekazać nukwie. I dzięki temu początkowi (reszit), nukwie, stworzył On wyższe światła, czyli świecenie hochma, i ona zaczęła świecić świeceniem hochma, i wody, właściwość hasadim, zaczynają od niej rozprzestrzeniać się w dół dla otrzymania poprzez niższych, dlatego że oni mogą otrzymać tylko od nukwy.

Ze wszystkich tych powodów, nukwa również nazywa się początek (reszit). I dlatego za pomocą tego początku (reszit), Hochmy, rzecz jasna, stworzył (bara) Wszechmogący (Elokim) wszystko. Dlatego że za pomocą niej On stworzył niższy świat, nukwę de-Z'A, nazywanej początek (reszit) tak samo, jak i ona. Dzięki niej, nukwie de-Z'A, On otworzył światła hochmy, dzięki niej On dał siłę wszystkim poziomom, dlatego że światło hochma jest światłem życia wszystkich poziomów.

345) Dlatego powiedziano: "Czy może chwalić się topór przed tym, kto nim rąbie?" Komu chwała, jak nie mistrzowi, który umie rąbać?! Tak samo i za pomocą początku (reszit) stworzył Wszechmogący Elokim, Bina, "niebiosa". Komu należy się chwała? Chwała należy się Stwórcy (Elokim), czyli Binie. Całe wychwalenie, które wyszło w działaniu początku stworzenia w Zo'N świata Acilut i w niższych światach BE'A, odnosi się wyłącznie do Biny. Dlatego że pomocą liter ELE, które ona opuściała od siebie i w dół podczas stanu katnut i powróciła w stan gadlut, były uczynione niebo i ziemia, czyli Zo'N świata BE'A i wszystkim nich napełniającym. A jeżeliby ona nie opuściła swoich liter ELE, nie istniałaby w całej tej rzeczywistości.

346) Powiedziano: "Ponieważ kto taki naród wielki, do którego Wszechmogący (Elokim) byłyby tak bliskie?" Dlaczego powiedziano "bliskie" w liczbie mnogiej, przecież należałoby powiedzieć "bliski" – w liczbie pojedynczej? Lecz jest wyższy Elokim – Bina, Elokim lęku Icchaka – Gwura de-Z'A, również nazywa się Elokim, i ostatnim Elokim – nukwa Z'A, również nazywa się Elokim. Dlatego że imię Elokim Biny rozprzestrzenia się i świeci nad Gwurą i nad Malchut, i dlatego powiedziano "bliskie", w liczbie mnogiej.

I wiele rodzajów Gwury nazywane imieniem Elokim, przedstawiają sobą 120 połączeń Elokim, wychodzących od jednego imienia Elokim – Biny. I wszystkie te imiona Elokim są jednym, czyli wszystkie one są rozprzestrzenieniem wyższego imienia Elokim, Biny.

347) Słowa "na początku (bereszit) stworzył (bara)" wskazują na Keter i Hochmę, "Wszechmogący (Elokim)" – na Binę, "et" – na wielkość i Gwurę, "niebiosa" – jest to Tiferet, "i (we-et)" – wskazuje na NeH'I, "ziemię" – na Malchut. Wszystkie dziesięć sfirot wskazane w pierwszej wypowiedzi Tory.

Ukryte światło

348) "I powiedział Wszechmogący: Niech zjawi się światło!" To światło, które Stwórca stworzył na początku – światło oczu, światło, które Stwórca pokazał Adamowi Riszon, i dzięki niemu ten widział od krawędzi świata do krawędzi, świato, które pokazał Stwórca Dawidowi, i ten wychwalał Go mówiąc: "Jak wielkie dobro Twoje, które chronisz Ty dla lękających się Ciebie". I to światło, które Stwórca pokazał Mosze, i dzięki temu on widział od Gilada do Dana – całą ziemię Israela.

349) I w czasie, kiedy zobaczył Stwórca, że powstaną trzy pokolenia grzeszników, pokolenie Enosza, pokolenie potopu, pokolenie niezgody, On ukrył światło, żeby ci grzesznicy nie mogli korzystać z niego. I dał Stwórca to światło Mosze, i ten korzystał z niego te trzy miesiące, które pozostały u niego od dni jego zarodzenia, dlatego że urodził się on w szóstym miesiącu i pierwszym dniu. I u niego pozostały trzy miesiące do pełnych dziewięciu miesięcy zarodzenia, w których on nie znajdował się w zarodzeniu. Dlatego powiedziano: "I ukrywała ona jego trzy miesiące".

Widzimy z powiedzianego poprzez mędrców: Egipcjanie myśleli, że ona urodzi jak zwykle – w ciągu dziewięciu miesięcy. Dlatego oni nie szukali Mosze do nadejścia dziewięciu miesięcy, i ona mogła ukryć go. Dlatego że u każdego człowieka podczas jego zarodzenia jest "zapalona świeca nad głową jego, on widzi od krawędzi świata do krawędzi". Lecz Mosze różnił się tym, że nawet po tym, jak urodził się na świat, Stwórca dał jemu to światło – czyli tylko w czasie, w którym powinien on znajdować się w stadium zarodzenia. I są to trzy miesiące – od sześciu miesięcy i jednego dnia do ukończenia dziewięciu miesięcy. Jednak po ukończeniu dziewięciu miesięcy, Stwórca zabrał u niego to światło.

350) A po minięciu tych trzech miesięcy, kiedy u niego nic już nie pozostało od dni zarodzenia jego, on powstał przed twarzą faraona. Czyli córka farona znalazła go "na brzegu rzeki" i przyniosła go faraonowi. Wtedy Stwórca zabrał u niego to światło do tej pory, dopóki on nie powstał na górze Synaj dla otrzymania Tory, i wtedy powrócił jemu Stwórca to światło. I on korzystał z tego światła przez wszystkie swoje dni, i synowie Israela nie mogli zbliżyć się do niego, dopóki on nie przykrywał twarzy swojej, jak powiedziano: "I bali zbliżyć się do niego". I on był otulony światłem, jak talitem, o czym mówi się w psalmie: "Otula się w światło, jak w pelerynę".

351) "I pojawia się światło! I zjawiło się światło". Wszystko, o czym powiedziano: "I pojawi się", ma miejsce jak w tym świecie, tak i w świecie przyszyłym. Dwa światy – jest to Bina i Malchut. Bina nazywa się przyszłym światem, a Malchut – tym światem. I wszystko, co poprzedza według właściwości, uważa się, że poprzedza i w czasie. I dlatego uważa się przyszły świat poprzedzającą właściwością, czyli przeszłym czasem, ponieważ Bina stoi przed Malchut. I ten świat uważa się następną właściwością, czyli przyszłym czasem, ponieważ Malchut nastepuje po Binie.

I u słów "i zjawiło się (wa-echi)" są dwa znaczenia. Dlatego że "zjawi się (echi)" oznacza przyszły czas, a "waw" na początku słowa obraca jego czas w przeszły. I dlatego są w nim oba, przeszłe i przyszłe, i to – przyszły świat i ten świat. I dlatego mówi się: "Wszystko, o czym powiedziano: "I zjawi się", ma miejsce jak w tym świecie, tak i w przyszłym świecie" – dlatego że obydwa one wspomniane w słowach "i zjawi się (wa-echi)".

Światło, które stworzył Stwórca w działaniu początku stworzenia, świeciło od krawędzi świata do krawędzi. I ono było ukryte.

352) Jaka przyczyna tego, że światło było ukryte? Dlatego, żeby grzesznicy świata nie nasładzali się nim. I światy również nie nasładzają się światłem z powodu tych grzeszników. I ono ukryte dla sprawiedliwych, jak powiedziano: "Światło zasiane dla sprawiedliwego". I wtedy światy otrzymają podsłodzenie dzięki otwarciu tego światła, i staną wszystkie one jednym całym. A do tego dnia, jak otworzy się Bina, która nazywa się przyszły świat, to światło ukryte i uchowane.

353) To światło, otwierające się od przyszłego świata, wychodzi z ciemności, czyli ustawia się w pieczęciach najbardziej ukrytego ze wszystkiego – w pieczęciach znajdujących się w Binie, która nazywa się przyszły świat, we właściwości kropki szuruk, która jest w niej. Dlatego że w tym czasie, kiedy Bina wznosi się i łączy się z rosz A'A, w którym hochma znajduje się bez hasadim, ustawia się ciemność w Za'T Biny. Dlatego że Za'T Biny, będące włączeniem Zo'N w Binę, tak jak osnowa ich powstaje od hasadim, nie mogą otrzymywać światła hochma bez obłóczenia w hasadim, i wtedy ustawia się w nich ciemność. Do tej pory, dopóki nie powstanie w nich jedna ukryta dróżka, idąca od ukrytego światła do ciemności, która ustawione z dołu, i nazywa się masachem kropki chirik, i wtedy zapanuje w nim światło, czyli otwiera się w światach światło, które było ukryte.

Wyjaśnienie. W Binie wychodzi poziom hasadim na masach pierwszego stadium, który jest w Zo'N wzniesionych w Binę. I wtedy obłacza się hochma w hasadim i może świecić, i ten masach, który jest w Zo'N, znajduje się w nukwie, dlatego że ona niesie w sobie masach Z'A. W ten sposób dzięki masachowi nukwy zaczęły świecić mochin w Binie, ponieważ bez poziomu hasadim, który wychodzi na jej masach, Bina pozostawałaby w ciemności z powodu działania kropki szuruk.

Dlatego uważa się tu, że masach nukwy dopieczętował się, i powstała dróżka od ukrytego w Binie światła, do ciemności, która jest w samej nukwie. Dzięki tej dróżce przyciąga się światło od Biny do nukwy, dlatego że niższy, stający się dopełnieniem dla wyższego, staje się godny tego samego poziomu, który pojawił się w dopełnieniu wyższego.

To światło, otwierające się od przyszłego świata, ustawia się w pieczęciach najbardziej ukrytego ze wszystkiego, dopóki z ukrytego światła, świecącego w Binie, ono, odpieczętowując się schodzi po jednej ukrytej dróżce. Czyli to światło schodzi przechodząc po dróżce, która ustawia się za pomocą masachu kropki chirik nukwy, do ciemności, znajdującej się z dołu – czyli do ciemności samej nukwy. A od nukwy to światło otwiera się we wszystkich światach. I ciemność, znajdująca się z dołu – jest to ciemność, która nazywa się noc, nukwa de-Z'A.

354) I na podstawie tego wyjaśnili znaczenie powiedzianego: "Otwiera ukryte z ciemności". Jeżeli to oznacza, że od ukrywającej się ciemności, od ciemności Biny, otwiera się ukryte, przecież my widzimy, że wszystkie wyższe Keterim, znajdujące się Binie, ukryte. I dlatego pisma nazywają je "ukryte". W takim wypadku, co oznacza: "Otwiera ukryte"? Przecież one w ogóle nie otwierają się? Jednak wszystkie wyższe ukryte właściwości otwierają się tylko z tej ciemności, nocy, nukwy. Wszystkie te wyższe ukryte właściwości, które wychodzą z myśli, Biny, a głos, Z'A, bierze je, nie otwierają się, dopóki słowo nie otwiera ich. Słowo, mowa, jest to Malchut. Dlatego że Z'A z mochin stanu gadlut nazywa się "głos", a Malchut z mochin stanu gadlut nazywa się "mowa".

Wyjaśnienie powiedzianego. Są to Ga'R, znikające ze wzniesieniem Malchut do niej, i one nazywane są "ukryte", jak również wyższe ukryte Keterim. I o nich powiedziano: "Otwiera ukryte z ciemności", dlatego że z ciemności, która znajduje się we właściości kropki szuruk, od której schodzi hochma, ponownie otwierają się te Ga'R. I w tym cytacie nie mówi się o ukryciu ciemności Biny, czyli kropka szuruk w niej, dlatego że otwarcie odbywa się tylko za pośrednictwem świecenia hochmy. A Bina, chociaż i otrzymuje hochmę, otrzymuje ją nie dla siebie, a dla Malchut. Lecz sama ona zawsze pozostaje we właściwości ukrytych hasadim, jak powiedziano: "Ponieważ pragnie miłości (hafec hesed) On". I w takim wypadku, jak powiedziano o niej: "Otwiera ukryte z ciemności", przecież ciemność tam w ogóle nie otwiera się?

Jednak mówi się o ciemności nocy, czyli ciemności nukwy, która nazywa się noc, która otrzymuje ciemność od kropki szuruk Biny. O niej powiedziano: "Otwiera ukryte z ciemności", przecież po tym, jak ona otrzymuje hasadim od Z'A, od hochmy, która była pogrążona w jej ciemność w lewej stronie, w kropce szuruk, w powodu braku obłóczenia hasadim, otwiera się teraz i wychodzi z ciemności, obłaczając się w osiągnięte poprzez nią hasadim.

I to nazywa się jednością myśli, głosu i mowy, w których:

Myśl – jest to mochin stanu gadlut Biny.

Głos – Z'A w stanie gadlut.

Mowa – nukwa w stanie gadlut.

Innymi słowy, kiedy Zo'N otrzymują ta myśl, czyli mochin stanu gadlut, pomiędzy nimi odbywa się ziwug, z pomocą głosu i mowy. I tak samo u człowieka ziemi myśl nie jest poznawalna, nie obłaczając się wcześniej w głos i mowę, i nawet nie w głos, a tylko w mowę, tak samo i tu świecenie hochmy nie otwiera się ani w myśli, Binie, ani w głosie, Z'A, a tylko w mowie, nukwie de-Z'A. W ten sposób, osnowa powstania mochin we wszystkich detalach wychodzi w myśli, Binie, i ta myśl ze wszystkimi w niej obłóczeniami w głos, Z'A, a od głosu one wszystkie przekazwane do mowy. I wszystko, co było w myśli, otwiera się teraz w mowie.

355) I ta mowa, przedstawiająca sobą jedność myśli, głosu i mowy, nazywa się sobota. Dlatego że sobota (szabat) – jest to nukwa z mochin stanu gadlut, litery "szin" "bat (córka)". "Szin" wskazuje na Ga'R, "bat (córka)" – na nukwę. I ponieważ sobota nazywa się mowa, zakazane w sobotę zwykłe rozmowy, które naruszają wielki ziwug, połączenie głosu i mowy, ponieważ ta mowa soboty powinna panować w świecie, a nie inna mowa, która ma odniesienie do dni powszednich, ponieważ ona jest małym stanem (katnut) nukwy.

I ta mowa, nukwa z mochin stanu gadlut, która powstaje od strony ciemności, od kropki szuruk, "otwiera ukryte" w niej. To oznacza, że o niej powiedziano: "Otwiera ukryte z ciemności". Dlatego że Ga'R hochmy otwierają się w niej. I to oznacza powiedziane: "Z ciemności" – czyli przychodzące od strony ciemności. Istotą ciemności jest Bina. I ciemność w nukwie przekazana od Biny. I ponieważ powiedziano: "Otwiera ukryte z ciemności", a nie "otwiera ukryte w ciemności", to oznacza, że mówi się o nukwie wychodzącej od strony ciemności Biny. Dlatego powiedziano "z ciemności", a nie w samej ciemności, czyli Binie.

356) Lecz jeżeli godność ciemności tak wielka, dlaczego powiedziano: "I podzielił Wszechmogący (Elokim) pomiędzy światłem i ciemnością"? I to oznacza, że podzielił pomiędzy ważnością świata i nikczemnością ciemności. Jednak światło na początku stworzyło właściwość dnia, a ciemność – właściwość nocy. I wtedy powiedziano: "I podzielił Wszechomogący (Elokim) pomiędzy światłem i ciemnością" – czyli podzielił pomiędzy wielkością ważności dnia i nikczemnością nocy. A następnie On połączył dzień i noc, czyli Zo'N, razem i one stały się jednym całym, jak powiedziano: "I był wieczór i był poranek – dzień jeden".

Wtedy powiedziano: "Otwiera ukryte z ciemności", i bardzo wyrosła godność ciemności. A powiedziane "i podzielił" ma odniesienie do czasu wygnania, kiedy one oddzielone od siebie. Właśnie wtedy powiedziano: "I podzielił", "jak przewaga światła, otwierającego się z ciemności". I to – do ziwuga.

357) Do ziwuga zachar był światłem, a nukwa – ciemnością. A następnie Zo'N łączą się jak jedno całe, żeby stać się jednością. Parcuf zachar powstaje od prawej linii, hasadim, a parcuf nukwa powstaje od lewej linii, hochmy bez hasadim. I to ciemność, ponieważ hochma nie świeci bez obłóczenia w hasadim. I czym one oddzielają się jeden od drugiego, przecież mówi się o nich: "I podzielił pomiędzy światłem i ciemnością"? Dlatego żeby podzielić pomiędzy światłem i ciemnością te poziomy, na początku oddzielony jeden od drugiego. I kiedy powstają godność i brak światła samego w sobie, i godności i braki ciemności samej w sobie.

Bez względu na to, że u światła jest ogromna przewaga nad ciemnością, jemu brakuje świecenia hochmy. I tak samo u ciemności, chociaż jest przewaga w tym, że jest w niej świecenie hochma, jednak hochma w niej nie świeci z powodu braku obłóczenia hasadim. I dlatego jest ciemnością jak w stosunku do światła hasadim, tak i w stosunku do światła hochma.

A po tym, jak w sposób należyty zostały wyjawnione wartości i braki każdego w oddzielności, oni czynią ziwug, i obydwa stają się tak jakby jednym całym. Ponieważ połączyli się oni dlatego, że potrzebują jeden drugiego. Przecież światło Z'A jest pełnym tylko po tym, jak włącza się w ciemność nukwy. Przecież światło wtedy dopełnia się również świeceniem hochmy. I ciemność nukwy również dopełnia się tylko po tym, jak włącza się w światło. Przecież wtedy ona sięga hasadim, wychodzących od niego, i hochma obłacza się w hasadim i zaczyna świecić, i wtedy ona może świecić. I chociaż oni uczynili ziwug i stali się jednym, jednak oni jeszcze są rozróżniali według swoich właściwości, przecież – jeden hasadim, a drugi – hochma. I bez względu na to, że różnica pomiędzy nimi tak wielka, oni stali się jednym i włączyli się jeden w drugiego jak jedno całe, przecież mowa: "I był wieczór i był poranek – dzień jeden" oznacza, że oni stali się jednym całym.

Jeśliby nie Mój sojusz w dzień i w nocy

358) Powiedział rabi Szymon: "Na tym sojuszu był stworzony świat" – czyli nukwa w stanie katnut, "i istnieje". "Stworzenie" – stan kantut. "Istnienie" – stan gadlut, mochin de-Ga'R, istnienie nukwy. Jak powiedziano: "Jeżeliby nie mój sojusz w dzień i w nocy, praw nieba i ziemi nie ustawiłbym". "Sojusz" – jest to sprawiedliwy, osnowa (Jesod) świata. Właściwość "pamiętaj".

Rabi Josi wyjaśnia powiedziane: "I był wieczór i był poranek – dzień jeden", że ta jedność otwiera się w postaci: "Otwiera ukryte z ciemności", i jest to ciemność Malchut, która nazywa się noc. Przecież z tego powodu, że Malchut jest nosicielem masachu kropki chirik, lecz również, jak mochin otwierają się wyłącznie za pomocą kropki chirik, tak samo mochin otwierają się wyłącznie za pomocą jej ciemności. Wychodzi, że w stanie, kiedy dzień i noc stają się jednym całym, obydwoje w równej mierze stały się przyczyną wyjścia mochin, jak widać z napisanego: "I był wieczór i był poranek – dzień jeden".

A rabi Icchak wyjaśnia wypowiedź: "I był wieczór i był poranek – dzień jeden" za pośrednictwem włączenia dwóch linii, prawej i lewej, jedna w drugą. Dzień jest to prawa linia, a noc – lewa linia, włączona jedna w drugą. Jest to sens powiedzianego: "I był wieczór i był poranek – dzień jeden".

A rabi Szymon wyjaśnia tą jedność masachu kropki chirik, jak i rabi Josi, tą co wyszła, jednak nie na Malchut, a na Jesod. Dlatego że masach kropki chirik jest wspólny pomiędzy Jesod i Malchut. I naprawienie masachu uważa się sfirą Malchut, działaniem obrzezania (mila), właściwością "chroń". Jednak mochin, wychodzące na ten masach, uważane są za Jesod, właściwością "pamiętaj", działaniem podwijania (prija), czyli otwarciem mochin de-Ga'R.

Dlatego rabi Szymon mówi, że świat, nukwa, ustawiony za pośrednictwem sojuszu, łączącego dzień i nocy, nazywanego Zo'N, jak jedno całe. Jak powiedziano: "Jeżeliby nie Mój sojusz w dzień i w nocy, praw nieba i ziemi nie ustawiłbym". "Praw nieba" oznacza – mochin, które wychodzą od wyższego Edenu i wychodzą z niego. "Jeżeliby nie mój sojusz w dzień i w nocy" – jeżeliby nie jeosd, łączący jako jedno całe dzień i noc, Zo'N, czyli dzięki otwarciu mochin za pośrednictwem masachu kropki chirik, "praw nieba i ziemi" – mochin de-Ga'R, wychodzących z Edenu, czyli Biny, która staje się Hochmą, "nie ustawiłbym Ja" – ponieważ bez tego nie byłoby żadnych mochin w Zo'N, nazywanych "niebo i ziemia".

359) Powiedziano: "Od głosu dzielących pomiędzy czerpiącymi wodę, tam wznoszą sprawiedliwe działania Stwórcy, sprawiedliwe działania z bezbronnymi miastami w Israelu; wtedy zszedł do wrót (miast) naród Stwórcy". "Od głosu dzielących" – jest to głos Jakowa, dlatego że "dzielący" oznacza to, że "człowiek, znajdujący się pośrodku".

Wyjaśnienie. Wszystkie mochin zależą od Jesod, ponieważ on jest właściwością masachu kropki chirik. Dlatego powiedziano: "Od głosu dzielących – jest to głos Jakowa", dlatego że Jakow jest właściwością Tiferet, łączącą pomiędzy dwiema liniami, prawą i lewą, które nazywane tu "dzielące", gdyż one są dwiema połowami poziomu. Dlatego że prawa i lewa linia czegokolwiek są dwiema jego połowami. I ponieważ Tiferet przyciąga poziom hasadim na masach kropki chirik, dzięki któremu wprowadza porozumienie pomiędzy dwoma częściami, schodzą Ga'R.

"Pomiędzy czerpiących wodę" oznacza, że Tiferet znajduje się pomiędzy wyższymi "czerpiącymi". Dlatego że Tiferet, właściwość Jakowa, czli Z'A, wznosi się w Binę, i tam za pomocą swojego masachu kropki chirik czyni porozumienie pomiędzy dwoma liniami w Binie, czyli pomiędzy kropkami holam i szuruk, które znajdują się w Binie. Holam – właściwość hasadim i prawa linia, szuruk – właściwość hochma i lewa linia. A głos Jakowa wprowadza porozumienie i łączy je jedną z drugą, i oni dopełniają się jedna od drugiej.

I te dwie kropki, holam i szuruk, znajdujące się w Binie, nazywane są wyższymi "czerpiącymi wodę", dlatego że oni włączają wszystkie mochin, znajdujące się Binie, i Z'A przemieszcza się w dwóch tych stronach, holam i szuruk, i włącza je w siebie, ponieważ on wprowadza porozumienie pomiędzy prawą i lewą linią, i włącza je jedna w drugą, i dzięki temu otwiera się doskonałość ich obu. Dlatego teraz są hochma i hasadim jak w prawej linii, tak i w lewej. Dlatego i sam Z'A staje się godny tych mochin dwóch stron Biny. Ponieważ taka jest reguła: wszystkiego, w czym niższy wywołuje dodatek w wyższym, staje się również godzien i niższy, całej miary dopełnienia w wyższym, ponieważ staje się godny ich włączając je w siebie. Dlatego Z'A również staje się godny tych trzech linii, które nazywane są HaGa'T.

360) "Tam wznoszą sprawiedliwi działania Stwórcy" – tam miejsce dla Pani (Matronity), nukwy, umieszczonej powyżej haze, żeby zlać się w nim. Wyjaśnienie. W trzech liniach, które Z'A stał się godny otrzymać od Biny, czyli w jego HaBa'D HaGa'T od haze i wyżej, jest uczyniony ziwug w Zo'N, umieszczonych powyżej haze. I oprócz tego, słowa "tam wznoszą sprawiedliwe działania Stwórcy" wskazują na to, że stąd karmią się i czerpią "sprawiedliwe działania Stwórcy". Czyli od ziwuga Zo'N, odbywającego się powyżej haze karmią się i czerpią Necach i Hod Z'A, które nazywane "sprawiedliwe działania Stwórcy". "Karmią się" – otrzymują mochin de-Wa'K, "czerpią" – otrzymują mochin świecenia hochma. W ten sposób słowa "tam wznoszą sprawiedliwe działania Stwórcy" mają dwa znaczenia:

One wskazują na ziwug Zo'N powyżej haze.

Wskazują na to, że sfirot Necach i Hod Z'A otrzymują mochin od ziwuga Zo'N.

Słowa "sprawiedliwe działania z bezbronnymi miastami w Israelu" – wskazują na sprawiedliwego świata, Jesod Z'A, będącego sojuszem i świętym, i on czerpie i nabywa wszystko. "Święty" wskazuje na przyciągnięcie hasadim, właściwość "czyste powietrze (awira dachia)" parcufa powyżej Aw'I, prawą linię. "Czerpie" – wskazuje na przyciągnięcie świecenia hochma od lewej linii. "I nabywa wszystko" – dzięki jego porozumieniu pomiędzy prawą i lewą linią, on nabywa świecenie ich obu, ponieważ tak samo jak Tiferet wprowadza porozumienie pomiędzy hasadim i Gwurą powyżej haze i zawiera je obie, również i Jesod wprowadza porozumienie pomiędzy Necach i Hod poniżej haze i zawiera je obie.

I rozprzestrzenia po wielkim morzu, nukwie, te wyższe wody, jego mochin, wychodzące od imy, które nazywane "wyższe wody". "W Israelu" – czyli Israel naśladuje ten sojusz i daje im go Stwórca w wieczne wykorzystanie.

361) "Po tym jak Israel pozostawił sojusz, dlatego że czynili obrzezanie, lecz nie dokonali podwijania, powiedziano o nich: Wtedy zszedł do wrót (miast) narodów Stwórca". "Zszedł do wrót" – zeszli do wrót sprawiedliwości, czyli siedzieli we wrotach, lecz nie wchodzili wewnątrz.

Nukwa – pałac Króla. W tym czasie, kiedy Israel dotrzymywali sojuszu, byli godni znajdować się wewnątrz pałacu Króla, czyli otrzymywać mochin od wewnętrznej istoty nukwy Z'A. Lecz po tym, jak pozostawili sojusz, oni oddalili się od pałacu Króla i opuścili się do wrót pałacu, nazywanych wrota sprawiedliwości, i nie wchodzili w wewnętrzną część pałacu.

I o tym czasie powiedziano: "I pozostawili synowie Israela Stwórcę", dopóki nie zjawiła się Dwora, i zaofiarowała dla nich to, że przyciągnęła i otworzyła dla nich wyższe mochin, jak powiedziano: "Kiedy pojawiła się rozpusta w Israelu". "Rozpusta" – otwarcie, jak powiedziano: "I rozpuścił włosy na głowie kobiety". I to – otwarcie mochin, które były zwrócone Israelowi dzięki Dworze.

362) Dlatego powiedziano o Israelu w tym czasie, kiedy oni pozostawili sojusz: "Nie było bezbronnych miast w Israelu". "Nie było bezbronnych miast" – są to jego bezbronne miasta, przecież powiedziano: "Sprawiedliwe działania z bezbronnymi Jego miastami w Israelu", i jest to napełnienie mochin stanu gadlut od Jesod do wielkiego morza. Lecz ponieważ pozostawili oni sojusz, zaprzestały u Israela te mochin, zaprzestały mochin sojuszu świętości, które nazywane "bezbronne miasta", dlatego że oni czynili obrzezanie i nie dokonywali podwijania.

"Nie było bezbronnych miast i Israelu, nie było ich, dopóki nie powtałam ja, Dwora, dopóki nie powstałam ja, matka w Israelu". Dlaczego ona nazywała się matką? Jednak tym dała do zrozumienia, że ona opuściła wyższe wody z góry, mochin de-Ga'R, które schodzą od imy, dlatego żeby mogły istnieć światy. Dlatego ona nazywała siebie matką, gdyż otworzyła mochin od imy (dosł. matki). "W Israelu" – dlatego że stała się matką jak Israelowi z góry, czyli Z'A, tak i Israelowi z dołu, synom Israela. Dlatego że ona przyciągnęła mochin dla Z'A jak również i dla Israela, żeby pokazać, że świat nie może istnieć w sposób inny, jak tylko za pomocą tego sojuszu. I wszystko to zawarte w powiedzianymi: "Sprawiedliwy – osnowa (Jesod) świata", dlatego że on jest tą osnową, na której stoi świat.

363) Trzech wychodzi z jednego, jeden znajduje się w trzech, wychodzi pomiędzy dwoma, dwoje karmią jednego, i jeden karmi wiele stron.

Wyjaśnienie. Dlatego, żeby wyjaśnić jedność "wieczór i poranek – dzień jeden", mówi się w Zohar, że troje wychodzi i otwiera się jednego, jak zostało wyjaśnione w powiedzianym: "Od głosu dzielących pomiędzy czerpiących wodę". Dwie linie w Binie, prawa i lewa, od kropki holam i szuruk, nazywane czerpiący wodę. A "głos dzielących" – Z'A, który nazywa się Jakow, wznosi się do nich i wprowadza porozumienie pomiezy nimi za pomocą masach kropki chirik, i dzięki temu włączają prawa i lewa linia jedną w drugą, i wychodzą w Binie trzy mochin HaBa'D.

W ten sposób trzy mochin HaBa'D wychodzą z jednego – Z'A, który wzniósł się w Binę. I ponieważ Z'A wywołał otwarcie trzech tych mochin HaBa'D w Binie, on również staje się godny ich. Ponieważ całej miary świecenia, którą wywołał niższy w wyższym, staje się godny również niższy. Dlatego "jeden", czyli Z'A, "znajduje się w trzech" – czyli on również staje się godny trzech tych mochin HaBa'D w rosz, i HaGa'T do haze w guf. Jak powiedziano wyżej, dzięki temu, że on porusza się, wprowadzając porozumienie pomiędzy dwoma liniami imy, prawą i lewą, on zawiera je w sobie, i sam staje się godny trzech tych linii HaGa'T.

I od ziwuga Z'A i Matronity, który dokonany wyżej w haze, karmią się i otrzymują Necach i Hod, które nazywane "sprawiedliwe działania Stwórcy". I Z'A, po tym jak sam włącza trzy mochin imy, wchodzi i przekazuje je pomiędzy dwoma, umieszczonymi od haze i niżej, czyli jego Necach i Hod, "sprawiedliwe działania Stwórcy". "I dwoje karmią jednego" – te dwoje, to Necach i Hod, karmią jednego, czyli Jesod, który wprowadza porozumienie pomiędzy nimi, i ten Jesod otrzymuje od nich mochin. I dzięki temu on zawiera w sobie wszystkie poziomy. I wtedy ten jeden karmi wiele stron, czyli Jesod napełnia nukwę – wszystkie właściwości nukwy, i on czerpie i nabywa wszystko, i rozprzestrzenie do wielkiego morza, nukwy.

I teraz kończy swoją mowę rabi Szymon, mówiąc: "I wtedy wszyscy oni stają się jednym całym" – wtedy, po tym jak Jesod napełnił wszystkim nukwę, stały się wszystkie poziomy Z'A jednym całym z poziomami nukwy. I to oznacza powiedziane: "I był wieczór, i był poranek – dzień jeden" – czyli wieczór i poranek połączone jako jedno całe. I to oznacza powiedziane: "Jeżeliby nie mój sojusz w dzień i w nocy" – dlatego że dzięki niemu, czyli Jesod, stały się Z'A i nukwa jednym całym, i one nazywane są "dzień" i "noc". W ten sposób, sojszu, Jesod, czyni dzień i noc jednym całym.

364) Powiedziano: "Uczynił obrzezanie i nie dokonał podwijania – tak jakby nie dokonał obrzezania". Dlatego że obrzezanie i podwijanie to dwa poziomy. Obrzezanie – "pamiętaj", podwijanie – "chroń". Obrzezanie – sprawiedliwy, podwijanie – sprawiedliwość. Obrzezanie – zachar, podwijanie – nukwa. Obrzezanie – znak sojuszu, Josef, Jesod, podwijanie – sojusz, Rachel, nukwa de-Z'A. I niezbędnym połączyć ich – Jesod z nukwą. Kiedy on czyli obrzezanie i dokonuje podwijania obrzezanego, jego działania wznoszą się w Ma'N, i on wywołuje ziwug Z'A z nukwą. A ten, kto uczynił obrzezanie i nie dokonał podwijania – tak jakby stworzył podział pomiędzy Z'A i nukwą.

Nieboskłon dzielący i łączący

365) "I powiedział Wszechmogący (Elokim): Niech będzie nieboskłon wewnątrz wód, i będzie on oddzielać wody od wód". Siedem nieboskłonów znajduje się z góry, i jest to parsa, znajdująca się w miejscu pe A'A, wyprowadzająca Binę poza granicę jej rosz, i wszystkie one znajdują się w wyższej świętości rosz A'A. I święte imię Elokim nabywa w nich doskonałość, czyli ona powraca litery ELE do MI, i dopełnia imię Elokim. I ten nieboskłon, o którym powiedziano tu, znajduje się pośród wód, w haze A'A, i dzieli pomiędzy HaGa'T A'A, umieszczonymi powyżej haze, i NeH'I A'A, umieszczonymi powyżej haze.

Wyjaśnienie powiedzianego. "Nieboskłon" symbolizuje parsę, ukończenie C'B, które wyprowadza Binę i Zo'N każdego poziomu poza jej granice. A w czasie stanu gadlut ona powraca do ukończenia C'A i powraca Binę i Zo'N na swój poziom.

W Acilut są dwa wspólne nieboskłony:

Wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A, wyprowadzający parcuf Aw'I we właściwość HaGa'T do haze.

Środkowy nieboskłon, stojący w haze Z'A i wyprowadzający ISZSu'T w miejsce od haze A'A do tabura.

I jest również niższy nieboskłon, który kończy świat Acilut, o nim się tu nie mówi.

I ponieważ wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A nad siedmioma sfirot Za'T A'A, HaGa'T NeHI'M, włącza je, dlatego uważa się siedmioma nieboskłonami – HaGa'T NeHI'M.

Siedem nieboskłonów jest z góry – to wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A i wyprowadzający parcuf Aw'I poza granice jego rosz, który włącza siedem nieboskłonów, i wszystkie one znajdują się w wyższej świętości, gdyż ten nieboskłon, chociaż i wyprowadza Aw'I poza granice rosz, jednak nie zmniejsza ich do stanu Wa'K bez rosz, lecz uważa się, że one jeszcze znajdują się w wyższej świętości rosz A'A, i święte imię otrzymuje doskonałość w nich, dlatego że ten nieboskłon powraca litery ELE Biny w rosz A'A i dopełnia święte imię Elokim.

Nieboskłon, wskazany w cytacie "I będzie nieboskłon pośród wód", znajduje się pośrodku wód. Ten jest nie wyższym nieboskłonem, a środkowym, stojącym pośrodku Za'T A'A, w miejscu jego haze. I on wyprowadza ISZSu'T z rosz A'A, w miejsce od haze A'A do jego tabura.

366) ten nieboskłon, czyli wyższy nieboskłon, umieszczony w pe de-rosz A'A, znajduje się na innych stworzeniach i oddziela wyższe wody od niższych.

Wyjaśnienie. Są dwa rodzaje stworzeń:

HaGa'T – wielkie stworzenia.

NeH'I – małe stworzenia.

Wyższy nieboskłon znajdując się na wielkich stworzeniach, dlatego że umieszczony w pe A'A, znajdującym się powyżej HaGa'T. Jednak środkowy nieboskłon, o którym mówi się w tym cytacie, znajduje się na małych stworzeniach, nazywanych NeH'I. W ten sposób on znajduje się w haze, czyli poniżej HaGa'T i powyżej NeH'I.

Niższe wody przywołują wyższe wody, żeby te wzniosły je do siebie, i od tego nieboskłonu one piją wodę, czyli on wznosi ich do wyższych wód, i oni otrzymują stąd mochin świecenia hochma, nazywanego "piciem". Ten nieboskłon jest również dzielącym pomiędzy nimi. Innymi słowy, są u tego nieboskłonu dwa działania: podział i połączenie. W stanie katnut on dzieli pomiędzy wyższymi wodami i niższymi, a w stanie gadlut ponownie łączy niższe wody z wyższymi.

Ponieważ wszystkie te wody, czyli wszystkie te poziomy, włączone w ten wyższy nieboskłon. Wyjaśnienie. Te trzy nieboskłony, czyli nowe ukończenia, na skutek C'B, nazywanego parsą. Wyższy znajduje się w pe A'A, środkowy – w miejscu haze A'A, niższy – w ukończeniu świata Acilut. I w czasie gadluta, kiedy świecenie A'B-Sa'G de-A'K tymczasowo likwiduje ukończenie C'B i powraca ukończenie C'A, likwiduje się tym samy granica ukończenia świata Acilut, wtedy niższy nieboskłon ponownie opuszcza się z ukończenia świata Acilut w miejsce kropki tego świata i wznosi trzy światy BE'A podziału w świat Acilut, w miejsce od haze A'A i niżej, gdzie znajdują się ISZSu'T i Zo'N. I one obłaczają się na nich.

Następnie opuszcza się środkowy nieboskłon z miejsca haze A'A w miejsce ukończenia świata Acilut i wznosi ISZSu'T i Zo'N, na które obłóczone trzy światy BE'A, w miejsce Aw'I świata Acilut, dlatego że granica, która przebiega w haze, już została zliwidowana, i wszyscy oni obłaczają się na parcuf Aw'I.

I ostatni opuszcza się wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A, do miejsca haze, i likwiduje się granica pomiędzy rosz A'A i jego HaGa'T, gdzie znajdują się Aw'I, na które obłóczone ISZSu'T i Zo'N, a na nich – trzy światy BE'A. Wychodzi, że wszyscy oni wznoszą się w rosz A'A i otrzymują tam światło hochma. W ten sposób wyższy nieboskłon włącza wszystkie poziomy ABE'A, czyli parcufim Aw'I, ISZSu'T i Zo'N świata Acilut, i trzy światy BE'A, i w tym czasie, kiedy on opuszcza się z pe A'A w miejsce haze, on wznosi wszystkie te poziomy w rosz A'A. Dlatego powiedziano, że wszystkie poziomy ABE'A włączone w niego.

Po tym jak on daje mochin wyższym stworzeniom, HaGa'T, on opuszcza ich do stworzeń od haze i niżej, nazywanych małymi stworzeniami. I oni piją stąd mochin świecenia hochma. "Wchłanianie" oznacza – otrzymanie mochin świecenia hochma.

367) Powiedziano: "Zamknięty ogród, siostra moja, niewiasta. Zamknięte źródło, zapieczętowana studnia." "Zamknięty ogród" – jest to nukwa, w tym czasie, kiedy wszystkie światła ukrywają się w niej i wszystkie światła włączone w nią. "Zamkniętym źródłem" ona nazywa się w tym czasie, kiedy rzeka, wychodząca z Edenu, rozprzestrzenia się i wychodzi z Edenu i wchodzi w nukwę, żeby podlewać ją od Edenu. "Rzeka wychodzi z Edenu" – jest to Bina, która wyszła poza granice rosz A'A, który nazywa się Eden, "żeby nawilżać ogród".

W tym czasie, kiedy wyższy nieboskłon opuszcza się ze swojego miejsca do miejsca haze i wznosi wszystkie te poziomy w rosz A'A, nukwa otrzymuje mochin do picia. I on włącza w siebie wszystkie te mochin, lecz nie wyprowadza ich świecenia, dlatego że wody, czyli mochin, zastygają i stoją w nim.

Zastygają one dlatego, że północny wiatr wieje na te wody, i dlatego one zastygają i nie wychodzą na zewnątrz, dopóki nie obrócą się w lód. Północny wiatr – jest to lewa linia, pochodząca od kropki szuruk Biny w tym czasie, kiedy ona wzniosła się w rosz A'A, i jest u niej hochma bez hasadim, i dlatego zastygają światła w niej, gdyż hochma nie może świecić bez hasadim. I wtedy zastygają w niej światła, i nie wychodzą od niej, żeby świecić na zewnątrz, i na skutek tego ona obraca się w lód.

I jeżeliby nie południowa strona, prawa linia, przebijająca siłę tego lodu, nigdy nie wyszłyby z niej wody. Wyjaśnienie. Jeżeliby nie ziwug, który uczyniony na masach kropki chirik i przyciągający poziom hasadim z południowej strony od prawej linii, w którą obłóczone hochma i świeci jej, nie mogą te światła świecić tam nigdy, gdyż nawet hochma w niej nie mogłaby świecić bez hasadim.

368) Widok wyższego nieboskłonu podobny do widoku zastygniętego lodu wchłaniającego w siebie wszystkie te wody, które wylewają się na niego. Dokładnie tak samo wyższy nieboskłon wchłania w siebie wszystkie te wody i dzieli pomiędzy niższymi wodami i wyższymi. Jak powiedziano: "I nad głowami tych żywych istot – podobnieństwo nieboskłonu, tak jak straszny lód". Jest to wyższy nieboskłon, który opuszcza się z pe A'A i wznosząc wszystkie światła ABE'A w rosz A'A, staje się tak jakby straszny lód, i nie może świecić z powodu nieobecności hasadim w rosz A'A. Tym samym on dzieli pomiędzy wyższymi wodami i niższymi, gdyż Ga'R, wyższe wody, mogą otrzymywać hochmę bez hasadim, lecz Za'T, niższe wody, nie mogą świecić bez hasadim, i zastygają, obracając się w lód.

I ten nieboskłon wchłania w siebie wszystkie poziomy, Aw'I, ISZSu'T i Zo'N świata Acilut, i wznosi ich w rosz A'A. I wtedy zastygają wszystkie właściwości Za'T – czyli nie mogą otrzymać hochmy bez hasadim. "I dzielą pomiędzy wyższymi wodami i niższymi" – czyli dzielą pomiędzy Ga'R, wyższymi wodami, które mogą świecić światłem hochma bez hasadim, i pomiędzy Za'T, niższymi wodami, które nie mogą świecić bez hasadim.

Cytat: "I będzie nieboskłon wewnątrz wód" wskazuje na nieboskłon, który znajduje się pośrodku wód, środkowy nieboskłon, umieszczony w miejscu haze A'A. I stąd wynika, że pierwszym nieboskłonem jest ten środkowy nieboskłon. Lecz mówi się, że jest to nie tak. Lecz "i będzie" powiedziano w stosunku do nieboskłonu, o którym mówi się tu, ponieważ powiedziano: "I będzie nieboskłon", i to wskazuje na to, że nieboskłon, który powstał od pierwszego nieboskłonu, znajduje się pośrodku wód, jednak pierwszy nieboskłon znajduje nad głowami stworzeń – nad HaGa'T A'A, a nie pośrodku wód – pomiędzy HaGa'T i NeH'I.

Słowa "i będzie", wypowiedziane w działaniu początku stworzenia, zawsze wskazują na jud, która wchodzi w światło (or) właściowści jud-hej, czyli Aw'I, i staje się powietrzem (awir), gdyż powstało ukończenie pod Keterem i hochmą parcufa Aw'I, i to ukończenie nazywa się środkowy nieboskłon, stojący w miejscu haze A'A, i ich Bina i Zo'N spadły poniżej tego nieboskłonu. W ten sposób, środkowy nieboskłon jest porodzeniem wychodzącym od pierwszego nieboskłonu, umieszczonego w pe A'A powyżej Aw'I, na który wskazują słowa "i będzie". W rzeczywistości główny podział pomiędzy wyższymi i niższymi wodami, czyli wyprowadzenie niższych wód poza granice Ga'R, będących wyższymi wodami, odbyło się w wyższym nieboskłonie, umieszczonym w pe A'A. W ten sposób on wyprowadził Binę i Zo'N z rosz A'A, i A'A pozostał tylko z Keterem i hochmą, właściwością wyższe wody. A Bina i Zo'N de-rosz stały się niższymi wodami, właściwością jego guf.

Jednak do haze, gdzie znajduą się wyższe Aw'I, nie objawia się żadne skrócenie, i Aw'I uważane są tak jakby nie wyszły z rosz A'A, i one są poziomem Ga'R. I cała siła skrócenia od wyjścia Biny z rosz A'A, która uważa się guf bez rosz, uważa się tylko poniżej Aw'I, w środkowymi nieboskłonie, umieszczonym w miejscu haze A'A. W ten sposób siła skrócenia wyższego nieboskłonu otwiera się tylko w środkowym nieboskłonie.

I pośrodku wód znajduje się nieboskłon, który powstał od pierwszego nieboskłonu. Dlatego że siła skrócenia, która znajduje się w środkowym nieboskłonie, która wyprowadziła niższe wody na poziom Wa'K bez rosz, bierze początek i powstaje od wyższego nieboskłonu, i ona nie może objawić się w nim samym, ponieważ on znajduje się powyżej Aw'I. I dlatego ona objawia się w środkowym nieboskłonie. W ten sposób zostały wyjaśnione dwie główne zasady:

Siła, dzieląca pomiędzy jednymi i drugimi wodami w nieboskłonie, powstała w czasie katnut poziomu, tworzy się tylko za pomocą środkowego nieboskłonu, umieszczonego w miejscu haze.

Siła łącząca niższe wody z wyższymi, przyciągająca Ga'R do wszystkich poziomów, powstaje tylko za pomocą wyższego nieboskłonu, umieszczonego w pe A'A, który wznosi je w rosz A'A.

369a) Jest jedna przegroda pośrodku wewnętrznych organów człowieka, które przechodzi pomiędzy nimi z dołu do góry i dzieli organy trawienia i organy dające siłę życia, takie jak serce, płuca, które nazywane są zewnętrzną przestrzenią wątroby. I ta przegroda zaczyna się na poziomie pępka (tabur) człowieka i rozprzestrzenia się z dołu do góry pionowo, aż do klatki piersiowej. I otrzymuje życie od organów dających siłę życia, umieszczonych powyżej haze, przekazując je organom trawienia, umieszczonych poniżej klatki piersiowej (haze). Również nieboskłon podobnie do tej przegrody umieszczony pośrodku guf A'A, i on rozprzestrzenia się od tabura A'A do jego haze, i znajduje się nad stworzeniami, znajdującymi się z dołu, nad sfirot NeHI'M, które nazywane są niższe stworzenia, i dzieli pomiędzy wyższymi wodami, jego HaGa'T, i niższymi wodami, jego NeH'I

Wody poczęły i urodziły mgłę

369b) Te wody poczęły i urodziły mgłę. O tym powiedziano: "I będzie zasłona oddzialać wam świątynię od święta świętych". Wyjaśnienie. Po tym jak wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A, opuszcza się i wznosi wszystkie poziomy w rosz A'A, gdzie hochma znajduje się bez hasadmi, następuje wtedy ciemność we wszystkich właściwościach niższych wód, czyli Za'T, które wzniosły się tam, ponieważ one nie mogą otrzymać hochmy bez hasadim. I uważa się, że wyższe wody, czyli Ga'R A'A, poczęły, dlatego że niższe wody, które wzniosły się i włączyły się w Ga'R A'A, uważane tak jakby zarodkiem w brzuchu matki, gdyż jest tam obcym ciałem (guf), podobnie do tego jak zarodek jest obcym ciałem, włączonym w ciało matki.

Jednak "urodzili mgłę". Innymi słowy, po tym jak wyższe wody przekazały mochin hochmy niższym wodom, one urodziły się i okazały się w ciemności i zimnie. Dlatego że niższe wody nie mogą otrzymać wielkiego światła rosz A'A bez hasadim. I to oznacza powiedziane: "I będzie zasłona oddzielać wam świątynię od święta świętych". Dlatego że zasłona – jest to wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A, który dzieli pomiędzy Ga'R A'A, które nazywane są "święta świętych", czyli wyższymi wodami, i Za'T A'A, czyli niższymi wodami, które nazywane są "świętynia". Ponieważ wyższe wody, Ga'R, które nazywane "święta świętych", mogą otrzymać hochmę bez hasadim, jednak niższe wody, Za'T, które nazywane są "świątynia", nie mogą otrzymać hochmy bez hasadim, i stają się ciemnością. I zasłona w ten sposób oddziela świątynię od święta świętych.

370) Powiedziano: "Ukrywa poprzez wody wyższe pałace Swoje, chmury czyni rydwanem Swoim, który niesie się na skrzydłach wiatru". "Wodami" – oznacza wody, które wyżej, niż wszystko, czyli Aw'I, będące właściwością Ga'R Biny, w których utrzymuje się dom, nukwa Z'A, jak powiedziano: "Mądrością (Hochma) buduje się świątynia i rozumem (twuna) utwierdza się".

Wyjaśnienie. Zohar wyjasnia tu powiedziane: "Ukrywa poprzez wody wyższe pałace Swoje, chmury czyni rydwanem Swoim, który niesie się na skrzydłach wiatru" w kolejności wyjścia mochin w trzech kropkach cholam-szuruk-chirik. Wyrażenie "ukrywa poprzez wody wyższe pałace Swoje" wskazuje na kropkę cholam, czyli litery MI, które pozostały na poziomie, i ona otrzymuje napełnienie od Ga'R Biny. I na to wskazują słowa: "Mądrością buduje się dom", ponieważ hochma nie świeci w domu, w nukwie, inaczej jak tylko za pomocą przyciągnięcia hasadim od Ga'R Biny, parcufa Aw'I, właściwości MI, nazywanego kropka cholam.

Jak również wyjaśnia, że słowa "chmury czyni rydwanem Swoim" wskazują na kropkę szuruk, a słowa "lecący na skrzydłach wiatru" – na kropkę chirik.

371) "Chmury czyni rydwanem Swoim". Słowo "awim (chmury)" dzieli się na połowę: aw (chmura) i jam (morze). Aw (chmura) – ciemność lewej linii, stoi nad tym jam (morzem). Słowa "chmury czyni rydwanem swoim" wskazują na mochin kropki szuruk, które świecą w lewej linii, w ciemności i zimnie. I dlatego oni oznaczane są słowem aw (chmura) słowa awim (chmury). Wiadomo, że te mochin mogą być otrzymane tylko poprzez nukwę Z'A, nazywaną wtedy jam (morze). I dlatego te mochin stoją w cytacie obok słowa jam (morze), będącym imieniem nukwy podczas otrzymania tych mochin od lewej linii.

"Niosący się na skrzydłach wiatru (ruach)" – jest to ruach (duch) wyższej świątynii. I jest to sens słów: "Dwa złote cheruby (kruwim)". Powiedziane: "Niosący się na skrzydłach wiatru (ruach)" – wskazuje na poziom hasadim wychodzący na masach kropki chirik, który łączy dwie kropki, cholam i szuruk, jedna z drugą. Dlatego że "skrzydła" – jest to masach, "wiatr" – jest to wielkość światła, wychodząca na ten masach, czyli poziom hasadim, pochodzący z wyższej Świątyni, czyli wyższych Aw'I. I słowa "dwa złote cheruby" oznaczają Zo'N. Ponieważ "niosący się na skrzydłach wiatru" wskazuje na cheruba-zachar, Z'A, i jego świecenie – ukryte hasadim. A słowa "chmury czyni rydwanem Swoim" wskazują na cheruba-nukwy, nukwy de-Z'A, która świeci świeceniem hochma.

"I zasiadł na cherubie, i poleciał, wznosząc się na skrzydłach wiatru". Na początku "i zasiadł na cherubie" – jednego, czyli cheruba-nukwy, i to znaczenie aw (chmury) i jam (morze). A następnie otwiera się "na skrzydłach wiatru", i to cherub-zachar, czyli poziom hasadim, który otworzył się na masach kropki chirik. I dopóki nie obudzi się ten, on nie może otworzyć się w innym. Wyjaśnienie. Do tego, jak obudzi się świecenie hasadim, cheruba-zachar, o którym powiedziano: "wznosi się na skrzydłach wiatru", nie otworzy się budowa (merkawa) w cherubie-nukwa, o którym powiedziano: "I zasiadł na cherubie i poleciał". Dlatego że świecenie hochmy nekewa, nazywane kropką szuruk, nie może świecić wcześniej, niż ona obłacza się w obłóczenie świecenia hasadim kropki chirik.

372) Powiedziane: "I odmierzył wody według miary" wskazuje, że właśnie po tej mierze On ustawił ich, kiedy wody sięgnęły tej miary. "Według miary" oznacza ograniczenie, które powstaje razem z ziwugiem na masach de-chirik, masach pierwszego poziomu. Woda oznacza mochin. I zanim mochin właściwości holam i szuruk sięgnęły miary i ograniczenia, które powstało siłą masachu kropki chirik, one nie mogły świecić. I dlatego powiedziano w cytacie: "I odmierzył wody według miary" – czyli razem z osiągnięciem poprzez te wody miary, one zostały ustawione i mogły świecić, i one są naprawieniem świata, kiedy sięgają tej miary od strony Gwury.

Wyjaśnienie. Ziwug dokonany na masach pierwszego stadium, przyciąga tylko Wa'K bez rosz. I jest to wielkie skrócenie. Lecz tu, po tym jak mochin już przyszły z lewej strony, czyli Gwury, i otrzymały stąd hochmę za pomocą kropki szuruk, gdzie one nie mogą świecić bez hasadim, wtedy one otrzymują swoje naprawienie przy osiągnięciu miary kropki chirik, ponieważ obłaczają się w poziom hasadim, który znajduje się w tej mierze, i stają się naprawionymi dlatego, żeby świecić w świecie, czyli w nukwie Z'A.

I one są naprawieniem świata, kiedy sięgają tej miary od strony Gwury. Jednak zanim one otrzymają mochin lewej strony, nie ma w tej mierze niczego od naprawienia świata, nukwy, ponieważ w tym czasie miara ta daje wyłącznie Wa'K bez rosz. I jako świadectwo tego, że tak mówili mędrcy. Kiedy oni sięgali tego miejsca, czyli właściwości wyżej wskazanej miary, naprawiającej wody, wargi mędrców zaczynały poruszać się, lecz oni nic wypowiadali pod strachem winy. W ten sposób, w samej mierze jako takiej nie ma żadnego naprawienia świata, a tylko w tym czasie, kiedy mochin przychodzą od strony Gwury, i są u nich mochin hochmy od kropki szuruk, która znajduje się tam, ta miara naprawia mochin, gdyż obłacza ich w swoje hasadim.

373) Pierwsza ze wszystkich liter szybowała nad czystą więzią i została ukoronowana z dołu i z góry. Wyjaśnienie. Litery – są to kelim Zo'N, które otrzymuje swoje światła dzięki wzniesieniu w Aw'I. Masach, znajdujący w Aw'I, nazywa się czystą więzią. I kiedy Zo'N wznoszą się w Aw'I, one włączają się w ziwug, który czyni się tam na ten masach.

"Pierwsza ze wszystkich liter szybowała nad czystą więzią" – kiedy wznosła się i włączyła się w masach, znajdujący się w Aw'I. "I ukoronowana" – czyli otrzymała tam mochin, nazywane "wieniec (atarot)", "z dołu" – od mochin kropki szuruk, świecących z dołu, czyli kiedy one przyciągane są z góry w dół, "i z góry" – mochin kropki choalm, świecące z góry. Są to dwie linie, prawa i lewa, które otrzymują litery na początku w Aw'I, i wtedy powstaje pomiędzy nimi podział. I to oznacza: "Wznosi się i opuszcza się" – czasami wznosi się i świeci świeceniem cholam, a czasami opuszcza się i świeci z dołu świeceniem szuruk. Innymi słowy, czasami wzmacnia się prawa linia, a czasami lewa.

"Wody" – mochin, zaznaczone swoimi pieczęciami, czyli otrzymujące pieczęcie masachu kropki chirik. I wtedy mochin przechodzą na swoje miejsce i włączają się dwie linie, cholam i szuruk, jedna w drugą, ponieważ to – środkowa linia, wychodząca od poziomu hasadim, wychodzącego na masach kropki chirik, łączący dwie linie, jedna z drugą.

I tak samo wszystkie litery wzniosły się w Aw'I i otrzymały na początku mochin do dwóch linii, prawej i lewej, wychodzącej od kropki cholam i szuruk w Aw'I, a następnie – świecienie od kropki chirik. I wtedy one włączają się jedna w drugą i obłaczają jedna drugą, dopóki nie będzie wiadoma za pomocą nich budowa parcufa Zo'N i jego Jesod.

374) I kiedy powstają wszystkie litery, i na początku mochin de-Ga'R, dzięki włączeniu w Aw'I, wyższe wody mieszają się z niższymi i tworzą Dom świata. Aw'I nazywają się wyższe wody, Zo'N nazywają się niższe wody, i w tym czasie, kiedy oni otrzymują mochin kropek cholam-szuruk-chirik od Aw'I, kelim Z'A mieszają się z kelim Aw'I tak, że nie ma żadnej różnicy pomiędzy nimi. I za pośrednictwem tego oni przekazują mochin de-Hochma nukwie, i wtedy nukwa nazywa się "Dom świata".

Wyjaśnienie. Na początku otrzymały naprawienie litery Z'A, włączone w wyższe wody i przyjmując mochin dwóch linii, od dwóch kropek, cholam i szuruk, które są w Aw'I. A następnie otrzymały środkową linię od kropki chirik i zostały dopełnione. A następnie otrzymała naprawienie również i nukwa, tą samą drogą – czyli na początku ona otrzymała dwie linie, prawą i lewą, i wtedy ona nazywa się Dom świata, dlatego że Dom wskazuje głównie na światło hochma, które otrzymane za pomocą masachu kropki szuruk, lecz jeszcze nie ma stanu zamieszkania w Domu. Ponieważ stan zamieszkania może być tylko przy świeceniu kropki chirik.

I dlatego wydaje się, że w Domu, nukwie, wody wznoszą się i opuszczają się. Wyjaśnienie. Na początku Dom otrzymał dwie linie, od cholam i szuruk, i wtedy odbywa się podział pomiędzy nimi. "I czasami oni wznoszą się" – czyli wzmacnia się prawa linia, wychodząca od kropki cholam i świecąca z góry, "a czasami opuszczają się" – czyli wzmacnia się w niej lewa linia, wychodząca od kropki szuruk i świecąca z góry w dół. Czyli tak samo jak u liter Z'A, dopóki nie powstaje nieboskłon dzielący, pomiędzy nimi

Właściwość środkowej linii, wychodzącej od masachu kropki chirik, nazywa się nieboskłon. I kiedy powstaje ten nieboskłon, on przyciąga środkową linię w nukwę i likwiduje podział dwóch linii w nukwie, gdyż obłacza je i włącza je jedna w drugą.

I ten podział dwóch linii, prawej i lewej, był w drugim dniu początku stworzenia, w którym była stworzona otchłań, z powodu podziału tych linii, i to wszystkopalący ogień, jak powiedziano: "Wszystko pochłaniający ogień On", i w przyszłości on będzie znajdować się nad głową grzeszników.

375) Stąd uczymy, że każdy podział, który jest w imię niebios, w końcu swoim zostaje objawiony i wcielony. I tu przecież był podział w imię niebios, czyli w imię Z'A. I niebiosa objawiają się następnie w trzecim dniu, z powodu tego podziału, jak powiedziano: "I nazwał Stwórca nieboskłon niebiosami". "I nazwał" oznacza – nazwał i przywołał. A następnie, w trzecim dniu, stał się ten nieboskłon właściwością niebiosa, Z'A.

Wyjaśnienie. Z'A otrzymuje mochin stanu gadlut od Aw'I, dlatego że był podział dwóch linii, wychodzący od dwóch kropek, cholam i szuruk, w Aw'I, i one nie mogły świecić w nich do tej pory, dopóki nie odbywa się ziwug na masach kropki chirik, który wprowadza porozumienie pomiędzy nimi. I ten masach Aw'I otrzymują od Z'A, który wzniósł się do nich. W ten sposób, Z'A jest przyczyną tego, że zostały ustawione mochin w Aw'I. I dlatego on również stał się godny tych mochin. Ponieważ tej samej wielkości świecenie, który niższy wywołał w wyższym, staje się godny i niższy.

W ten sposób wszystkie mochin Z'A powstają wyłącznie z powodu podziału prawej i lewej linii, który był w imie, i on stał się godny ich dzięki temu porozumieniu. I jeżeliby nie było tego podziału w Aw'I, to u Zo'N nie byłoby mochin. I dlatego każdy podział w imię niebios w końcu swoim doprowadza do objawienia, dlatego że "niebiosa" jest to Z'A, a podział, który odbywa się w Aw'I, był ze względu na mochin dla niebios, ponieważ bez tego nie byłoby mochin u niebios. Jednak to odbyło się nie w drugim dniu podczas objawienia nieboskłonu, a w trzecim dniu, ponieważ wtedy odbyło się porozumienie linii. I niebiosa dopełniły się po tym w trzecim dniu. Jak powiedziano: "I nazwał Stwórca nieboskłon niebiosami", co jest nazwą trzeciego dnia, w którym zostało dokonane porozumienie i Z'A otrzymał mochin z jego powodu.

Budynek i wyższe pokoje stoją i istnieją dzięki przegrodom, które znajdują się pomiędzy nimi. Dlatego że te przegrody, które znajdują się pomiędzy nimi, służą jako podłoga dla wyższego pokoju i jako sufit dla domu. Wychodzi, że tylko dzięki nim mogą istnieć dom i wyższe pokoje, ponieważ wcześniej, zanim były ułożone przegrody pośrodku budynku, nie mógł istnieć ten dom i wyższy pokój, i one również podtrzymywane poprzez nie. Dlatego że jeżeli by zabrać te przegrody, to nie byłoby ani domu, ani wyższego pokoju. Jak powiedziano: "I będzie zasłona oddzialająca wam świątynię od święta świętych" – czyli same świątynia i święta świętych powstały od zasłony i istnieją dzięki niej, przecież zasłona – jest to nieboskłon, dzielący wewnątrz pośrodku, między wyższymi wodami i niższymi.

Aw'I – są to wyższe wody, Zo'N – niższe wody. I jeżeliby nie nieboskłon, Z'A, który wprowadził porozumienie pomiędzy dwoma liniami Aw'I, nie byłoby u mochin niższych wód, Zo'N. Dlatego że wszystkie mochin Z'A przychodzą do niego tylko dzięki jego porozumieniu z Aw'I. W ten sposób istnienie mochin niższych wód zależy od nieboskłonu. I również istnienie wyższych wód zależy od nieboskłonu. Ponieważ do tej pory, dopóki ten nieboskłon nie wprowadził porozumienia pomiędzy dwoma liniami, które jest w nich, pomiędzy prawą i lewą, światła wznosiłyby i opuszczały się, lecz nie świeciłyby.

W ten sposób i wyższe i niższe wody nie mogą istnieć w sposób inny, jak za pomocą tego nieobskłonu. I to przypomina przegrody, które znajdują się w domu i wyższym pokoju, kiedy sam dom i wyższy pokój budują się dzięki tym przeszkodom. Podział w imię niebios – jest to podział podział pomiędzy liniami Aw'I, i dzięki niemu niebiosa istnieją, gdyż bez tego podziału Z'A, który nazywa się niebiosa, pozostałby bez mochin i nie mógłby istnieć. I ponieważ nieboskłon, Z'A, ustawił mochin w Aw'I, ustawiły się mochin również i w nim.

376) Powiedziano następnie: "I zbiorą się wody pod niebiosami w jedno miejsce". Właśnie "pod niebiosami". Wyjaśnienie. "Niebiosa" – jest to Z'A, "pod niebiosami" – nukwa de-Z'A, znajdująca się pod poziomem Z'A, "wody" – mochin. Ten cytat oznacza, że mochin zbiorą się w nukwie. W każdym miejscu, gdzie mówi się "pod", to wskazuje na miejsce od haze i niżej tego poziomu, ponieważ osnowa każdego poziomu znajduje się od haze i wyżej. Jednak ta wypowiedź nie wskazuje na miejsce poniżej haze Z'A, nazywanego niebiosa, a właśnie dokładnie "pod", czyli pod całym poziomem Z'A – i jest to nukwa. "W jednym miejscu" – czyli w miejscu, które nazywa się jedynym. I jest to niższe morze, nukwa, przecież nukwa dopełnia imię Jedyny (echad), i bez nukwy Z'A nie nazywałby się Jedyny (echad).

Wyjaśnienie. Z'A nazywa się alef-het, a nukwa nazywa się dalet, i kiedy jest jedność Z'A i nukwy, alef-het z dalet, otwiera się w nich imię jedyny (echad). W ten sposób nukwa, dalet, dopełnia alef-het. Dlatego nazywa się nukwa "jedynym miejscem". I stąd widać, że wypowiedź "i zbiorą się wody" wskazuje, że w nukwie zbierają się wszystkie wody, jak powiedziano: "Wszystkie potoki schodzą się w morzu", czyli w nukwie.

377) "W jedno miejsce", o którym powiedziano: "I przymierze Mojego pokoju nie zotanie naruszone" – czyli Jesod Z'A, który nazywa się przymierzem pokoju. Dlatego że Jesod przyjmuje wszystkie światła, jak powiedziano: "I zbiorą się wody", i napełniami nimi morze, nukwę, w tym czasie, kiedy są u niej mochin hochmy. I dzięki niemu naprawia się ziemia, nukwa, w tym czasie, kiedy są u niej wszystkie mochin, jak hochmy, tak i hasadim, ponieważ powiedziano: "I ukaże się sucha powierzchnia", czyli ziemia. Jak powiedziano: "I nazwał Stwórca suchą powierzchnię ziemią". W ten sposób powiedziane: "I zbiorą się wody", czyli mochin, oznacza – do Jesod Z'A, nazywanego jedynym miejscem. I on przekaże je nukwie, co i oznacza: "I ukaże się sucha powierzchnia", czyli nukwa.

378) Dlaczego nukwa nazywa się sucha powierzchnia? Napisano o niej: "Chleb biedności (lechem oni)" – bez litery waw, co wskazuje na nukwę, kiedy jest u niej hochma bez hasadim, i wtedy ona nazywa się "chlebem biedności", ponieważ nie może świecić. Dlatego ona nazywa się również suchą powierzchnią, co oznacza – bez wody, czyli mochin. Dlatego że hochma w niej nie może świecić bez obłóczenia hasadim.

I dlatego nukwa wchłania w siebie wtedy wszystkie wody świata, czyli światło hochma, które zawiera wszystkie mochin de-Ga'R, i razem z tym pozostaje suchą powierzchnia, tak jakby u niej nie było zupełnie mochin z powodu braku obłóczenia hasadim, bez których hochma nie świeci. Aż do tej pory, dopóki to miejsce, Jesod, stworzone jako jedyne miejsce, nie napełni jej świeceniem hasadim. I wtedy schodzą wody poprzez te źródła dostatku Jesod, czyli poprzez obłóczenie hochmy w hasadim.

379) "A skupienie wód nazwał morzami" – to miejsce, gdzie schodzą się wszystkie wody z góry, czyli w Binie, ponieważ tam zlewają się wszystkie wody, i stąd one schodzą i wychodzą. Wyjaśnienie. Mochin schodzą ze swojego korzenia w Binie – w parcuf ISZSu'T. I cytat: "I zbiorą się wody" oznacza, że one wychodzą od ISZSu'T do jednego miejsca, czyli Jesod, a od Jesod – do nukwy. I dlatego wyraz kończy się słowami: "A skupienie wód" – czyli korzeń i początek tych mochin, "nazwał morzami".

"Skupienie wód" oznacza – sprawiedliwy, czyli Jesod de-Z'A. Dlatego że o tym czasie, kiedy Jesod osiągnął skupienie wód, powiedziano: "I zobaczył Wszechmogący (Elokim), i – dobrze". I powiedziano również: "Mówcie o sprawiedliwym dobrze". Wyjaśnienie. W tym cytacie mówi się o mochin hochmy, wychodzących od lewej linii, od kropki szuruk. I do nadejścia trzeciego dnia, będącego właściwością Tiferet i Jesod, czyli linią porozumienia, te mochin nie mogły świecić. Dlatego o drugim dniu powiedziano: "I to – dobrze". Dlatego cytat "zebranie wód" nie tłumaczy się jako wskazujące na lewą linię Biny, gdyż powiedziano o nim: "I to – dobrze", przecież w takim wypadku ona już jest w porozumieniu za pomocą Jesod, który obłacza hochmę w hasadim, ponieważ do tego hochma nie świeci. W takim wypadku jak więc mówi się o tym: "I zobaczył Wszechmogący (Elokim), i to – dobrze"? Dlatego wyjaśnia się, że dzięki Jesod, sprawiedliwemu, mochin stają się właściwością "i to – dobrze", jak powiedziano: "Mówicie o sprawiedliwym dobrze", ponieważ on wprowadził porozumienie pomiędzy nimi.

A Israel, Z'A, nazywa się "zebraniem wód", gdyż powiedziano: "Miejsce omycia Israela – Stwórca". Ponieważ trzecia linia, która wprowadza porozumienie i obłacza dwie linie, prawą i lewą, jedna w drugą, i wtedy mówi się o niej: "i to – dobrze", włącza w siebie Tiferet i Jesod, w postaci "przymierze i ciało uważane u niego jednym całym". A trzeci dzień jest w swojej istocie właściwością Tiferet, i dlatego wyjaśnia się, że słowa "skupienie wód" wskazują nie na Jesod, a na Tiferet, czyli Israel. Dlatego że trzeci dzień jest to Tiferet, i on wprowadza porozumienie pomiędzy liniami, i dzięki niemu mochin lewej linii stają się właściowścią "i to – dobrze", jak powiedziano: "I zobaczył Wszechmogący Elokim, i to – dobrze". I dlatego te słowa nie wskazują na Jesod.

380) Mówi się, że "zebranie wód" – jest to sprawiedliwy, Jesod Z'A, dlatego że powiedziano: "A zebranie wód nazwał morzami" – i to nazwa mochin hochmy. Ponieważ potoki, rzeki, czyli wszystkie rodzaje mochin hochmy – wszystkie je otrzymuje Jesod. I jak on jest źródłem wszystkich nich, dzięki porozumieniu jego, on otrzymuje wszystkie je, i dlatego nazywa się morzami. Dlatego powiedziano: "I zobaczył Elokim, i to – dobrze", ponieważ Jesod naprawia te mochin hochmy, i o tym powiedziano: "I to – dobrze".

Jednak, jeżeli wytłumaczyć, że słowa "skupienie wód" wskazują na Israel, Tiferet, który świeci nie właściwością mochin hochmy, nazywane morzami, a właściwością ukrytych hasadim, to dlaczego w takim wypadku nazywane one morzami – przecież są to mochin hochmy? I dlaczego nie napisano: "I to – dobrze", przecież to wskazuje na obłóczenia hochmy w hasadim? I wszystko nie otwiera się od haze Z'A i wyżej, gdzie środkowa linia jest to Tiferet, a od haze i niżej, gdzie środkowa linia jest to Jesod.

381) I ponieważ on zawiera w sobie wszystkie mochin, jak hochmę tak i hasadim, dlatego oznaczono, że mówi się "i to – dobrze" o mochin, działających pomiędzy pierwszym i trzecim dniem, czyli o mochin drugiego dnia. Innymi słowy, w porównaniu z wieloma światłami, które wyszły w trzecim dniu dzięki Jesod, poprzednie mochin, które wyszły w drugim dniu, wydają się tak małe, że nie można powiedzieć o nich: "I to – dobrze".

Lecz jeżeliby nie taka wielka przewaga Jesod, mochin drugiego dnia nie wydawałyby się małymi. Przecież w trzeim dniu ziemia dała plony. Czyli nukwa, dzięki jej sile sprawiedliwego, Jesod, jak powiedziano: "I powiedział Elokim, i wyhoduje ziemia zieleń, drzewo płodne, które daje płód według rodzaju jego, w nim nasienie jego na ziemi". "Drzewo płodne" – jest to drzewo poznania dobra i zła, nukwa de-Z'A. "Dające płody" – jest to sprawiedliwy, osnowa (Jesod) swiata, Jesod de-Z'A, który czyni wszystkie płody i przekazuje je nukwie. I z powodu tej przewagi Jesod, drugi dzień wydaje się bardzo małym, i dlatego nie mówi się o nim: "I to – dobrze".

382) "Drzewo owocowe, które daje owoce według rodzaju jego" – oznacza, że w każdym człowieku, u którego jest duch świętości, czyli płód tego drzewa, nukwy Z'A, czyni Jesod notatkę według rodzaju jego. I to – Jesod de-Z'A, "sojusz świętości", "sojusz pokoju", jak również obrońcy wiary, ci, którzy stali się godni otrzymać ducha świętości od nukwy, podobnie do rodzaju jego, innymi słowy, oni również stali się godni poziomu "sojusz świętości" i "sojusz pokoju", i wchodzą w niego, czyli przylepiają się do niego i więcej nie oddzielają się od niego.

Wyjaśnienie powiedzianego. "Czyniący płód według rodzaju jego" – jest to sprawiedliwy, Jesod, ten, który daje płody – duch (ruchot) i dusze (neszamot) ludzi. "Drzewo", czyli nukwa Z'A, zachodzi w ciążę poprzez te płody, które otrzymuje od Jesod, czyli duchy (ruchot) i dusze (neszamot), i czyni ten płód według rodzaju swego, czyli według czyniącego płód, Jesod, żeby otrzymany płód był taki jak on. I dlatego powiedziano: "Płodonośne drzewo, dające płód według rodzaju jego", dlatego że właściwość ducha (ruchot) pochodzi od Jesod, który otrzymuje je i przekazuje płodonośnemu drzewu, nukwie. A nukwa przekazuje je ludziom, i oni podobni do dajacych płód, Jesod, i dlatego powiedziano: "Dające płód według rodzaju jego". I w stosunku do tego, podobni oni do Jesod i nukwy, co jest wyjaśnione dalej.

383) Szczęśliwy jest udział tego, kto jest podobny do swojego ojca i matki, czyli Zo'N. I dlatego zapieczętowanie świętości, czyli odcięcie skrajnej części ciała w ósmym dniu, niezbędne jest dlatego, żeby on stał się podobny do jakości matki jego – nukwy de-Z'A. I wtedy dokonywane podwijanie i objawia się zapieczętowanie świętości, niezbędne, żeby on stał się podobny do ojca swego – Z'A. Dlatego że na skutek przekazania obrzezania (mila) on staje się godny otrzymania mochin nukwy, a na skutek podwijania (prija) otrzymuje mochin de-Z'A. I dlatego "drzwem płodonośnym" nazywa się matka, nukwa de-Z'A, dająca płód – sojusz świętości, Jesod de-Z'A, ojciec jego. "Według rodzaju jego" – oznacza stać się podobnym do swojego ojca i być zauważonym przez niego, czyli nabyć wszystkie jego jakości.

384) "W nim nasienie jego (zaro) na ziemi". Czy nie należałoby napisać "nasienie jego" bez waw (zera)? Jednak jest w nim nasienie "waw" – nasienie Z'A, które nazywa się "waw" w nim. Powiedziano: "Na ziemi" – dlatego że Z'A przedstawia to nasienie ziemi, nukwie.

Szczęśliwy jest udział Israela, którzy są święci i podobni do świętych – czyli otrzymują mochin od Zo'N i podobni do nich. Dlatego powiedziano: "Naród twój – wszyscy sprawiedliwi". Rzecz jasna, oni są sprawiedliwi, tak jak ich dusze pochodzą od sprawiedliwych – Jesodot Zo'N (Z'A i nukwy), i dlatego oni podobni do nich. Szczęśliwi oni w tym świecie i w świecie przyszłym.

385) Powiedziano: "Stworzył ziemię poprzez siłę Swoją". "Stworzył ziemię" – jest to Stwórca, przebywający z góry. Innymi słowy, Stwórca stworzył nukwę, ziemię, za pomocą ziwuga Zo'N od haze i wyżej, skąd przekazane ukryte hasadim. "Poprzez siłę Swoją" – jest to sprawiedliwy, Jesod de-Z'A, przekazujący poprzez swój Jesod właściwości hasadim nukwie.

"Stworzył wszechświat mądrością Swoją". "Wszechświat" – jest to niższa ziemia. Innymi słowy, w ziwugu Zo'N w miejscu od haze i niżej, w którym otwiera się świecienie hochma, nukwa nazywa się wszechświat. I Stwórca stworzył ją "mądrością Swoją", czyli sprawiedliwością, jak powiedziano: "I On sądzić będzie wszechświat poprzez sprawiedliwość". Czyli w ziwugu dla przyciągnięcia świecenia hochma, nukwa nazywa się sprawiedliwość, a Z'A sąd. "Mądrością Swoją" – jest to sprawiedliwość. To oznacza – stworzyć nukwę, żeby ona otrzymała właściwość sprawiedliwość, za pomocą ziwuga sprawiedliwości i sądu, jak powiedziano: "I On sądzić będzie wszechświat poprzez sprawiedliwość".

Powyższe cytaty wyjaśniają za pośrednictwem ziwugim sprawiedliwego i sprawiedliwości. Cytat "stworzył ziemię poprzez siłę Swoją" wyjaśnia, jak ziwug sprawiedliwego, dlatego że słowa "poprzez siłę Swoją" wskazują na sprawiedliwego, i ten ziwug dla przekazywania hasadim. A cytat "stworzył wszechświat mądrością Swoją" wyjaśnia się jako ziwug sprawiedliwości, dlatego że "mądrością Swoją" wskazuje na sprawiedliwość, lecz ten ziwug sprawiedliwości służy wyłącznie przygotowaniom – czyli jest to hochma bez hasadim, a nukwa nie może otrzymać hochmy bez hasadim. Dlatego ona jeszcze powinna dopełnić za pośrednictwem ziwuga sprawiedliwego dla otrzymania hasadim. I dlatego powiedziano: "Stworzył wszechświat mądrością Swoją" – gdyż jest to wyłącznie przygotowanie.

"Stworzył ziemię" – jest to Stwórca, który naprawił ziemię i naprawił drogi jej, i naprawi On ją "siłą Swoją". Wyjaśnienie. Cytat "stworzył ziemię" wyjaśniony został wyżej w odniesieniu do tworzącego, czyli do Stwórcy, przebywającego z góry, który stworzył ziemię za pośrednictwem ziwuga od haze i wyżej. A tu "stworzył ziemię" wyjaśnia w stosunku do działań, i dlatego mówi się, że Stwórca naprawił ziemię i naprawił drogi jej, ponieważ to działanie jest naprawieniem, żeby ona mogła świecić poprzez otrzymaną przez nią hochmę dzięki napełnieniu hasadim od ziwuga w miejscu od haze i wyżej.

386) Są takie więzi, za pomocą których wszystkie 22 litery powiązane w jedno całe. To dwie litery, każda z których wiąże wszystkie 22 litery w jedno całe. Jedna wznosi się, a druga opuszcza się, i ta, co wzniosła się, opuszcza się, a ta, co opuściła się, wznosi się, jak powiedziano: "Tylko w tobie Stwórca (ach bach el)".

Tu jest wyjaśnienie dwóch ziwugim, sprawiedliwego i sprawiedliwości, w cytacie: "Stworzył ziemię poprzez siłę Swoją". I ponieważ oni są dwoma Jesodot, gdyż Jesod zachar jest to sprawiedliwy, a Jesod nukwy jest to sprawiedliwość, on nazywa je dwoma literami. Dlatego że Jesod nazywa się literą. A 22 litery jest to dziesięć sfirot budowy parcufa, które powinny dzielić się na 22 litery. Dlatego 22 litery tworzą każdy pełny parcuf. I sfira Jesod parcufa włącza cały parcuf powiązując wszystkie elementy parcufa w jedną więź. I dlatego powiedziano, że są więzi, za pomocą których wszystkie 22 litery powiązane w jedno całe, i to Jesod każdego parcufa, i każdy z nich powiązuje wszystkie elementy parcufa, czyli 22 litery, dzieląc je jednym całym w ziwugu.

"To dwie litery" – dwa Jesodot, sprawieliwy i sprawiedliwość. "Jednak z nich wznosi się, druga opada" – dlatego że ziwug w Jesodzie zachar, który nazywa się sprawiedliwym, i służy dla przyciągnięcia hasadim, jest tylko właściwością Wa'K, określoną jako świecenie z dołu do góry. Dlatego że tylko świecenie Ga'R świeci z góry w dół. W ten sposób świecenie ziwuga de-hasadim we właściwości "sprawiedliwy" wznosi się, czyli świeci tylko z dołu do góry. I dlatego powiedziano: "Jedna wznosi się". A świecenie ziwuga hochmy, schodzące w Jesod nukwy, nazywa się sprawiedliwość, i ponieważ ona jest właściwością Ga'R, świeci z góry do dołu. I świecenie jego uważa się schodzącym do wszystkich niższych, dlatego powiedziano: "A inna opuszcza się".

I wiadomo, że po tym, jak otworzył się poziom hasadim w ziwugu sprawiedliwości, czyniony jest ziwug, w którym sprawiedliwy i sprawiedliwość stają się jako jedno całe, i włączają się w siebie. Sprawiedliwy włącza w siebie świecenie hochma, które jest w sprawiedliwości, i wtedy jest u niego Ga'R. A sprawiedliwość włącza w siebie hasadim, które znajduje się u sprawiedliwego, i jej hochma obłacza się w hasadim. W ten sposób, dzięki temu ziwugowi, świecą teraz hasadim sprawiedliwego z góry w dół, dlatego że jest u nich teraz Ga'R z powodu włączenia w sprawiedliwość. A hochma sprawiedliwości, dlatego żeby ona mogła obłóczyć się w hasadim, świeci tylko z dołu do góry.

"I ta, co wzniosła się, opuszcza się, a ta co opuściła się, wznosi się". Dlatego że świecenie hasadim od sprawiedliwego, które wcześniej wznosiło się z dołu do góry, teraz, po włączeniu w sprawiedliwość, opuszcza się świecenie jego z góry w dół – do niższych. A świecenie hochma, które wcześniej opuszczało się z góry w dół, teraz, po włączeniu w sprawiedliwego, wznosi się świecenie jej z dołu do góry, i nie rozprzestrzenia się w dół, do niższych.

Jak powiedziano: "Tylko w tobie Stwórca (ach bach el)". "Stwórca" – to imię miłosierdzia (hesed), świecenie którego opuszcza się w dół, do niższych. Dlatego "w tobie Stwórca (bach el)" – czyli w Israelu. Dlatego że światło hasadim opuszcza się do niższych. Lecz słowo "tylko" wskazuje na skrócenie – czyli wyłączając świecenie hochma. I powiedziane oznacza – tylko imię El w tobie, a nie światło hochma. W ten sposób zostaje wyjaśnione, co powiedziano: "Stworzył ziemię poprzez siłę Swoją" – jest to sprawiedliwy. I nukwa, dzięki sprawiedliwemu, otrzymuje doskonałe działania. "Stworzył ziemię mądrością Swoją" – jest to sprawiedliwość, czyli ziwug sprawiedliwości jest tylko przygotowaniem. Lecz w ukończeniu odbywa się ziwug (połączenie) sprawiedliwego i sprawiedliwości, i wtedy naprawienie nukwy staje się doskonałe.

387) Języczek wagi ustawiony pośrodku, jak powiedziano: "Nie dokonujcie niesprawiedliwości w sądzie, w wymiarze, w wadze i w mierze". "W wadze" – oznacza, że języczek wagi ustawiony pośrodku, ponieważ wtedy to prawdziwa waga. Jak powiedziano: "Według świętego szekela", dzięki któremu waga ustawia się tak, że języczek znajduje się pośrodku. I wtedy ważone są mochin, i dlatego nazywa się świętym szekelem. Czyli waga, na której ważone mochin, "waga prawidłowa", na której ważona sprawiedliwość, i wszystkie mochin ustawiają się na wagach "według świętego szekela".

Wyjaśnienie powiedzianego. Wszystkie mochin wychodzą i otwierają się na wagach i w wadze. I są to trzy kropki cholam-szuruk-chirik: litery MI – to cholam, prawy kielich, hasadim; litery ELE – szuruk, lewy kielich, hochma; i zanim otworzy się poziom hasadim w kropce chirik, dwa kielichy wagi nie współgrają ze sobą. Raz przeważa prawa, i kielich hasadim wznosi się, a kielich hochma opuszcza się. A za drugim razem przeważa lewa, i kielich hochma podnosi się, a kielich hasadim opuszcza się.

I czynione jest to do tej pory, dopóki nie otworzy się środkowa linia, hasadim, za pomocą masachu kropki chirik, i wtedy odbywa się porozumienie, przy którym hochma obłacza się w hasadim, a hasadim w hochmę, i obydwie właściwości świecą razem. Dlatego uważa się ten poziom kropki chirik ustawiającym się pośrodku języczkiem wagi, ponieważ w tym czasie, kiedy ten języczek wagi ustawiony pośrodku, jest prawidłowa waga, i dwa kielichy wagi ustawione jeden naprzeciwko drugiego w równej mierze. I w ten sposób wychodzą wszystkie mochin, jak powiedziano wyżej, przecież nie ma nasienia, zasianego dla otrzymania mochin, oprócz trzech zasiewów cholam-szuruk-chirik.

I to przeciwne jest do powiedzianego: "Ta, co wzniosła się, opuszcza się, a ta, co opuściła się, wznosi się". Kiedy za pomocą środkowej linii, która wprowadza porozumienie pomiędzy nimi, rozprzestrzeniają się w dół świecenia hasadim, a nie świecenia hochma. A w stosunku do świętego szekela, wskazującego na mochin, dwa kielichy wagi świecą w równej mierze tak, że języczek wagi staje pośrodku, i prawy kielich nie wzmaga więcej, niż lewy.

Jeżeliby nie sojusz Mój w dzień i w nocy

388) "Wypowiedzią Stwórcy były stworzone niebiosa, i tchnieniem ust Jego – wszystkie wojska ich". To niższe niebiosa, umieszczone od haze Z'A i niżej, które były stworzone wypowiedzią wyższych niebios, umieszczonych od haze Z'A i wyżej, które były stworzone duchem (ruach), który prowokuje głos, dopóki on nie sięgnie tej rzeki, która wychodzi i wycieka, i wody jej nie zaprzestają nigdy.

Wyjaśnienie powiedzianego. Niebiosa – jest to Z'A. W miejscu od haze i wyżej on nazywa się wyższe niebiosa, a od haze i niżej – niższe niebiosa. I wiadomo, że od haze i niżej nie ma u niego naprawienia na swoim miejscu, lecz on powinien wznieść się i włączyć się w ziwug powyżej haze, który nazywany "wyższe niebiosa". Niższe niebiosa, umieszczone od haze i niżej Z'A, były stworzone wypowiedzią wyższych niebios. I kiedy Z'A w stanie katnut, nazywa się "duch (ruach)", a w stanie gadlut nazywa się "głos (kol)". I powiedziano, że one były stworzone poprzez ducha (ruach), który powoduje powstanie głosu (kol). Przy tym ruach Z'A sięgnął mochin stanu gadlut, i to – pierwszy stan gadlut. A następnie on sięga drugiego stanu gadlut od Aw'I. I dlatego powiedziano: "Dopóki nie sięgnie tej rzeki, która wychodzi i wycieka", czyli Aw'I, ziwug których nie zaprzestaje nigdy.

"I tchnieniem ust Jego – wszystkie wojska ich" – wskazuje na wszystkich niższych znajdujących się poniżej Zo'N świata Acilut, którzy ustawiają się tylko w świetle ruach, i jeszcze nie sięgnęli głosu (kol) właściwości zachar, czyli oni otrzymują ukryte hasadim od właściwości zachar, dlatego że ukryte hasadim mają odniesienie do zachar, a hochma ma odniesienie do nekewa. I ponieważ wszyscy niżsi potrzebują hochmy, więc uważa się dla nich ukryte hasadim właściwością Wa'K bez Ga'R.

Innymi słowy, w samych Zo'N mochin znajdują się we właściwości "świętego szekela", kiedy hochma i hasadim świecą w równej mierze, i to tylko od haze Z'A i niżej, lecz we wszystkich, znajdujących się poniżej Zo'N świata Acilut, ustawionych w BE'A, otrzymują od hochmy tylko ruach, czyli świecenie z dołu do góry, o którym powiedziano: "I ta, co opuściła się, wznosi się". I tylko hasadim opuszczają się do nich, o czym powiedziano: "A ta, co wzniosła się, opuszcza się".

389) "Nawilża góry i wyższe sale Swoje, płodami czynów Twoich zostanie nasycona ziemia". Co przedstawiają sobą wyższe pałace Jego? "Góry" – są to HaGa'T de-Zo'N, umieszczone od haze i wyżej, i on nawilża je "z wyższych pałaców swoich" – czyli z wyższych Aw'I, wychodzi od nich właściwość "czyste powietrze (awira dachia)", ukryte hasadim. "Płodami czynów Twoich zostanie nasycona ziemia" – to ta rzeka, która wycieka i wychodzi poniżej haze Z'A, przekazując tam świecenie hochma, która niesie pełne nasycenie. I dlatego powiedziano: "Nasyci się ziemia" – nukwa, umieszczona poniżej haze Z'A. I o tym się mówi: "W nim nasienie jego (zaro)" – czyli nasienie (zera) z waw w nim.

I będą światła

390) "I będą światła na nieboskłonie". Słowo "światła (meorot)" napisano bez litery waw. Rabi Haskija powiedział: "To światło, w którym jest siła sądu i przyjmowania sądu". Wyjaśnienie. Światło – jest to Malchut, nukwa Z'A. I dlatego jej brakuje waw, co oznacza "przekleństwo". Dlatego że w Malchut są dwa rodzaje sądów:

Siła sądu, leżąca na niej z powodu C'A, żeby nie otrzymać według siebie or jaszar, i te sądy – od jej własnego korzenia.

Ciemność, która w niej, przyjęta poprzez nią od Biny, i dlatego nazywa się przyjmowaniem sądu, który nie jest od niej, a od tego, co ona przyjęła od innych.

A rabi Josi mówi: "Słowo światła (meorot) napisano bez waw dlatego, że to oznacza przekleństwo, gdyż cytat wskazuje na to, że będzie przekleństwo z dołu, dlatego że luna, Malchut, jest przyczyną śmierci niemowląt od błonicy w niższym świecie, i od niej zależy przekleństwo".

Rabi Haskija wyjaśnia, że "światła (meorot)" i "przekleństwo" znajdują się z góry, w świecie Acilut – w samej Malchut świata Acilut, ponieważ w niej samej jest siła sądu i przyjmowania sądu. Rabi Josi wyjaśnia, że w dół, w niższy świat, schodzi od Malchut światło i przekleństwo. I z powodu przekleństwa, obywającego się z dołu, Malchut nazywa się słowem "światła (meorot)" bez litery waw. Ponieważ jest to samo małe światło ze wszystkich świateł Acilut, ostatnie ze wszystkich świateł, i czasami ona pogrąża się w ciemności i nie otrzymuje światła, i dlatego wychodzi od niej w dół błonica i przekleństwo.

Wyjaśnienie. Kiedy poziomy skracają się z powodu wzniesienia Malchut każdego poziomu w jej Binę, opuszczają się Bina i Tu'M każdego poziomu na poziom pod nią, a Bina i Tu'M poziomu Malchut opuszczają się w światy BE'A podziału, gdzie znajdują się klipot, gdyż ona jest ostatnim i najmniejszym światłem w całym świecie Acilut. I po niej nie ma żadnego poziomu świętości, żeby Bina i Tu'M jej spadły tam. I z powodu tego skrócenia wychodzi od niej błonica do niemowląt. I dlatego powiedziano: "Ponieważ jest to najmniejsze światło ze wszystkich świateł Acilut, ostatnie ze wszystkich świateł, i czasami ona pogrąża się w ciemności i nie otrzymuje światła" – gdyż kiedy ona pogrąża się w ciemności, podczas skrócenia, opuszcza się jej Bina i Tu'M w światy BE'A podziału i dają siły szkodnikom i klipot.

391) "Na nieboskłonie" – jest to nieboskłon, włączający wszystko, ponieważ bierze wszystkie światła i świeci temu światłu, które nie świeci. Wyjaśnienie. Nieboskłon Biny zawiera wszystkie mochin Zo'N, dlatego że wznosi litery ELE Biny, powracając je w Binę, i wtedy również i Zo'N, zlane z nimi, wznoszą się razem z nimi w Binę i otrzymują od niej mochin, i to odbywa się na wszystkich poziomach Zo'N. Dlatego nieboskłon Biny uważa się włączającym nieboskłon, i on świeci temu światłu, które nie świeci. Innymi słowy, świeci Malchut, na skutek tego, że wznosi jej Binę, jak powiedziano: "I będą światła na nieboskłonie!"

392) A rabi Icchak powiedział, że On wydostał to światło, które nie świeci, i nazywa się je Malchut niebios, ziemią Israela i ziemią życia. Wszystkie one są imieniem Malchut. Wyjaśnienie. Dlatego że on wyjaśnia powiedziane: "I będą światła na nieboskłonie", że Stwórca wydostał za pomocą tych słów "światło, które nie świeci", Malchut, będącą nukwą Z'A, i dlatego powiedział Stwórca: "I będą światła (meorot)" bez litery waw, dlatego że powiedział, żeby światła były na nieboskłonie, który nie może świecić.

Niebiosa świecą temu nieboskłonowi. Z'A nazywa się niebiosa i świeci Malchut, nieboskłonowi, który nie świeci. Dlatego powiedziano: "I będą światła (meorot)" bez litery waw, i to wskazuje, że nie ma w niej świecenia niebios, które nazywane "waw". I kiedy ona bez waw, wychodzi od niej śmierć do świata. A następnie powiedziano: "Na nieboskłonie, żeby świecić nad ziemią", czyli niebiosa – jest to waw, Z'A, i on świeci nukwie, nazywaną ziemią.

393) "I będą światła (meorot)" napisano bez litery waw, dlatego że wszystko zależy od niej. "I będą światła (meorot)" zawiera również stworzenie Lilit w świecie. I dlatego napisano bez waw, co oznacza przekleństwo. Powiedziano: "Mały i wielki tam" – czyli Malchut włącza jak mochin stanu katnut, tak i mochin stanu gadlut. I powiedziano: "Ponieważ tam z nami Stwórca wielki" – są to mochin stanu gadlut, włączone w nią. I o tym mówi się w cytacie: "Tam odpoczywać będzie Lilit i pokój znajdzie dla siebie" – czyli również o Malchut. W ten sposóļ wszystko włączone w nią, jak katnut, tak i gadlut, i nawet klipa Lilit. Jak powiedziano: "I królestwo (Malchut) Jego nad wszystkimi panuje". Dlatego że słowo światła (meorot) napisano bez litery waw.

394) Rabi Elazar powiedział: "I będą światła (meorot)" bez litery waw – to Malchut, która nazywa się lustro, które samo nie świeci, a tylko za pomocą świateł znajdujących się powyżej niego, świecących jemu, tak jakby ścianki szklanej latarni, które wchłaniają światło świecy, znajdującej się między nimi, i świecące na zewnątrz. Tak samo i nukwa zbiera światło poziomu, znajdujące się powyżej niej, i świeci niższym. Jednak w niej samej nie ma żadnego światła, jak u ścianek szklanej latarnii.

Powiedziano: "To arka sojuszu Pana całej ziemi". "To arka" – jest to lustro, które nie świeci, Malchut, nukwa Z'A. "Sojusz" – jest to świecące lustro. "To arka" – to światła (meorot) bez litery waw, czyli nukwa przed tym, zanim Z'A, który nazywa się pisaną Torą, połączy się z nią. "Arka" – jest to miejsce, w którym umieszczają pisaną Torę, Z'A. "Sojusz" – jest to słońce, Z'A, świecący nukwie. I ona również nazywa się sojusz, tak jak i on, dlatego że połączona z nim. I dlatego nazywa się w cytacie "arka sojuszu".

"Arka sojuszu Pana całej ziemi". To właśnie tak, dlatego że arka sojuszu oznacza – tylko w czasie, kiedy ona w połączeniu z Z'A, który nazywa się sojusz, i ona nazywa się "Panem całej ziemi", tak samo jak i jej mąż, Z'A. "Sojusz", czyli Z'A, nazywa się "Panem całej ziemi".

395) I ta "arka" oznacza "Pana", dlatego że słońce, które świeci jej i całemu światu, nazywa się tak, i od niego bierze nukwa imię "Pana (Adon)". I dzięki imieniu Adon nazywa się ta arka według imienia Adni. I tak samo jak zachar nazywają sprawiedliwym, a nukwę sprawiedliwością, również Pan (Adon) – jest to imię zachar, a Adni – jest to imię nukwy. Ponieważ tak samo jak imię "sprawiedliwość" nukwy wzięto od imienia zachar "sprawiedliwego", tak samo imię Adni nukwy wzięto od imienia zachar Adon (Pan). I dlatego kiedy nukwa nazywa się w całości imieniem jej męża, czyli imieniem arki sojuszu, ona nazywa się w tym czasie imieniem zachar – Adon (Pan).

396) Gwiazdy i gwiazdozbiory są ustawione zgodnie z sojuszem, czyli słońcem, Z'A. I ten nieboskłon, o którym powiedziano: "I będą światła na nieboskłonie!" "I będą światła" – jest to nukwa, "na nieboskłonie" – Z'A, świecący jej, gwiazdami i gwiazdozbiorami, i całemu światu. Na tym nieboskłonie odpieczętowane i wyrzeźbione te gwiazdy i gwiazdozbiory, i z nim one powiązane, żeby świecić nad ziemią.

W ten sposób rabi Icchak wyjaśnia, że nazwa "nieboskłon" wskazuje na nukwę. Rabi Josi wyjaśnia, że nazwa "nieboskłon" wskazuje na Jesod Biny. A rabi Elazar wyjaśnia, że słowa "i będą światła" wskazują na nukwę, a "na nieboskłonie" – na Z'A.

Starzec rabi Isa wyjaśnia, że Stwórca powiedział: "I będą światła" – żeby one trzymały się "na nieboskłonie", czyli żeby wszystkie miary świecenia jej były powiązane z nieboskłonem. Innymi słowy, Stwórca ustawił tu, w wypowiedzi "i będą światła na nieboskłonie", że wszystkie wielkości poziomów będą zależeć od nieboskłonu, czyli parsy, które przy swoim wzniesieniu w hochmę mierzy poziom ruach dla poziomu, przy swoim opuszczeniu pod Binę odmierza poziom neszama, przy opuszczeniu pod Tiferet odmierza poziom haja, a przy opuszczeniu w Malchut odmierza poziom jechida.

"Światła" – jest to luna, która zależy od całej miary swoich poziomów od nieboskłonu, ponieważ powiedziano: "I będą światła na nieboskłonie". Lecz przecież i słońce trzyma się na nieboskłonie. I ponieważ powiedziano: "I będą one dla znamion i czasu", czyli wszystkie wielkości poziomów, wychodzących w określonym czasie, i święta, i nów, i soboty, zależą od nieboskłonu i powstają tam, czyli on mierzy wielkość poziomu każdego poziomu.

397) I wszystkie wielkości poziomów, które mierzy nieboskłon, powstają za pomocą działania pierwszego wyższego nieboskłonu, w którym łączy się święte imię, i on – wszystko. To nieboskłon, ustawiony w pe A'A, który wyprowadza Binę, Tiferet i Malchut A'A poza granice rosz, który nazywa się pierwszym nieboskłonem, najwyższym we wszystkich światach. I święte imię Elokim łączy się w nim, dlatego że przy opuszczeniu jego z pe w haze A'A on wznosi litery ELE w rosz A'A, i one łączą się z literami MI, i dopełnia się imię Elokim. I on – wszystko, dlatego że włącza w siebie wszystkie niższe światła, i ten nieboskłon nazywa się "siedem nieboskłonów".

Siedem gwiazd odpowiada siedmiu nieboskłonom, i wszystkie one są panującymi świata. A wyższy świat znajduje się nad nimi. "Nieboskłon" oznacza – nowe ukończenie, które powstało na skutek C'B, za pomocą wzniesienia Malchut w Binę. I tutaj jest "działający" i "działanie", które nazywane "gwiazda" i "nieboskłon". Czyniący działanie ukończenia nazywa się "gwiazdą". A samo działanie ukończenia nazywa się "nieboskłonem". Wyższy nieboskłon, umieszczony w pe A'A, nazywa się siedem nieboskłonów, odpowia HaGa'T NeH'I, a on sam jest wyższym nad nimi i zawiera je w sobie. I w takim wypadku jest w nich siedem gwiazd, dlatego że działająca siła w każdym z siedmiu nieboskłonów nazywa się gwiazdą.

Jednak to mówi tylko o działającym i o działaniu C'B, wtedy jak siła działania C'A nie nazywa się gwiazdą. I zgodnie z tym gwiazdy nie powinny były panować w innym miejscu, jak tylko w Binie, która skróciła się tylko przy C'B. Jednak w Malchut, która skróciła się jeszcze przy pierwszym skróceniu, te gwiazdy nie powinny panować i sterować nią. Lecz dzięki połączeniu Malchut z Biną, Malchut została naprawiona wszystkimi naprawieniami Biny, i dlatego gwiazdy działają w Malchut tak samo jak i w Binie.

"I wszystkie te siedem gwiazd steruje niższym światem" – Malchut, "a wyższy świat znajduje się nad nimi" – a wyższy świat, czyli Bina, stoi nad nimi, nad tymi gwiazdami, a nie nad niższym światem, Malchut, ponieważ siła skrócenia w niej w ogóle nie znajduje się we właściwości gwiazdy. I razem z tym niższy świat również sterowany poprzez gwiazdy.

To dwa światy: wyższy świat – Bina, i niższy świat – Malchut. I niższy świat, Malchut, ustawiony według podobieństwa wyższego, Biny, dlatego wszystkie naprawienia wyższego świata odbywają się również i w niższym, i niższy świat również sterowany za pomocą gwiazd, jak i wyższy. Jak powiedziano: "Od świata do świata". To wskazuje na to, że wszystko znajdujące się w wyższym świecie, przechodzi i ustawia się w niższym świecie. Wyższy świat – jest to wyższy król, Bina, niższy świat – jest to niższy król, Malchut.

398) Powiedziano: "Stwórca – król, Stwórca królował, Stwórca będzie królować na wieki wieków". "Stwórca – Król" z góry, "Stwórca królował" – pośrodku, "Stwórca będzie królować" – z dołu. I wyjaśnia się: "Stwórca królował" – to przeszły czas, wyższy świat, który nazywa się przyszłym światem, czyli Bina. "Stwórca – król" – obecny czas, Tiferet (piękno) Israela, czyli Z'A. "Stwórca będzie królować" – przyszły czas, i to arka przykazań, czyli niższy świat, Malchut.

Wyjaśnienie. Bina stoi przed stworzeniem świata, i dlatego ona oznacza się jako przeszłe czasy – "Stwórca panował (malach)", z literą mem, i wyróżniającym znakiem kamac. A w teraźniejszym czasie świat sterowany poprzez Z'A, gdzie HaGa'T NeH'I – jest to sześć tysięcy lat. I dlatego on oznaczony teraźniejszym czasem: "Stwórca – król (melech)" – z literą mem i wyróżniającym znakiem segol. Jednak nukwa, Malchut, jeszcze nie otworzyła się w świecie w całej swojej pełni, lecz ona cały czas naprawia się do końcowego naprawienia, i dlatego królestwo jej oznaczane jest przyszłym czasem: "Stwórca będzie królować". I czyni się to tu, jako potwierdzenie powiedzianego, że wyższy król – jest to Bina, a niższy król – jest to Malchut.

399) Pojawił się Dawid w innym czasie i powrócił ich z dołu do góry i powiedział: "Stwórca – król na wieki i na zawsze". "Stwórca – król" oznacza – z dołu, w niższym świecie, Malchut. "Na wieki" oznacza – pośrodku, w Z'A. "I na zawsze (waed)" oznacza – z góry, w Binie, gdzie znajduje się zebranie (wiud), czyli jedność, mochin i panowania wszystkich poziomów.

"Panował" – z góry. Dlatego wyższy świat, Bina, nazywa się słowem "panował (malach)", z literą mem, wyróżnioną znakiem kamac, i to pokazuje, że sterowanie już sięgnęło całej doskonałości. Jednak "będzie królować" – z dołu. "Będzie królować" – wskazuje na to, że przyszłe otrzymywanie doskonałości tego królestwa znajduje się w dołu, w niższym świecie, Malchut, które jeszcze nie sięgnęła doskonałości.

I nie ma przeciwności z pokazanymi wyżej słowami Dawida, że "Stwórca – król" oznacza – z dołu, przecież ona nazywa się "król (melech)" – z literą mem, wyróżnioną znakiem "segol". Dlatego że Malchut nazywa się król (melech) – w teraźniejszym czasie, w stosunku do tego, że ona otrzymuje od Z'A, męża swego, który nazywa się król (melech) – z mem, wyróżnioną znakiem segol. I w takim wypadku ona nazywa się tak tylko według imienia męża, lecz od jej własnej strony jeszcze nie otworzyło się królestwo jej, i otworzy się tylko w przyszłości, przy ukończeniu naprawienia. I działanie jej w tej właściwości nazywane jest "będzie królować".

400) Wszystkie te światła łączą się na nieboskłonie, jak powiedziano: "I umieścił ich Wszechmogący (Elokim) na nieboskłonie, żeby świecili nad ziemią". Co przedstawia sobą nieboskłon, świeciący na ziemię? Jest to rzeka wychodząca i wypływająca z Edenu, jak powiedziano: "I rzeka wypływa z Edenu, żeby nawilżyć ogród". Czyli Bina wyszła z Edenu, Hochmy, dlatego, żeby dać mochin Malchut, która nazywa się ogród. W ten sposób "nieboskłon" – jest to Bina, która daje światło ziemi, czyli ogrodowi. I również wszystkie światła, czyli mochin de-Zo'N, łączą się w niej, czyli od niej wychodzą i rozprzestrzeniają się.

401) Po tym jak luna panuje i świeci dzięki rzece, wychodzącej i wyciekającej z Edenu, Biny, we wszystkich niebiosach, które znajdują się pod Acilut, w światach BE'A oddzielenia, i wojskach ich – we wszystkich nich dodaje się światło. I gwiazdy ustawione nad światem, żeby sterować nim – wszystkie one panują, sprzyjając wzrostowi roślin i drzew. I wszystko to, co jest w świecie, mnoży się i rośnie. I nawet wody i ryby w morzu otrzymują dodatkowy wzrost.

I wiele wysłanników sądu lata po świecie, ponieważ wszyscy oni radują się z wielką siłą, innymi słowy, ich siła również wzmaga na skutek panowania Malchut, i dlatego oni mogą przynieść niezwykle wielką krzywdę. Kiedy jest radość w pałacu króla, to nawet ochraniający wrota i ochraniający drogi, wszyscy przebywają w radości, i rozchodzą się po świecie. I dlatego niemowlęta w świecie powinny w tym czasie wystrzegać się szkodników.

402) "I umieścił ich Wszechmogący (Elokim) na nieboskłonie" – kiedy wszyscy oni ustawieni na nim w tym czasie, kiedy słońce i luna znajdują się razem na nieboskłonie, w Binie, i oni wtedy przebywają w radości ze sobą, przy czym luna zmniejsza siebie przed słońcem, i od tego czasu wszystko, co słońce, Z'A, otrzymuje, wykorzystywane dla świecenia nukwy, a nie dla siebie. I o tym powiedziano: "Żeby świecić nad ziemią".

Wyjaśnienie. Z'A nazywa się słońcem, a nukwa nazywa się ziemią, i również luną. Z powiedzianego: "I umieścił ich Wszechmogący (Elokim) na nieboskłonie" wynika, że nukwa znajduje się na jednym poziomie z Z'A, czyli obydwoje otrzymują od nieboskłonu. A następnie powiedziano: "Żeby świecić na ziemię", czyli nukwa nazywa się ziemią. I w takim wypadku nukwa znajduje się poniżej Z'A i otrzymuje tylko od słońca, czyli Z'A. Dlatego na początku obydwoje znajdowali się na nieboskłonie i byli na jednym poziomie i otrzymywali razem od nieboskłonu, od Biny. A następnie zmniejszyła się nukwa i stanęła poniżej Z'A, i wtedy otrzymuje od niego. Dlatego powiedziano: "Żeby świecić na ziemię".

403) Powiedziano: "I będzie światło luny jak światło słońca, i światło słońca stanie się siedmiokrotnym, jak światło siedmiu dni". "Siedem dni" – jest to siedem dni początku stworzenia, czyli HaGa'T NeHI'M de-Z'A. I dlatego powiedziano, że "będzie światło luny" – w przyszłości, "jak światło słońca" przyszłego dnia. I wtedy stanie się światło słońca siedmiokrotnym, jak wielkość siedmiu sfirot, które ustawione w dniu początku stworzenia. W ten sposób w przyszłości słońce i luna staną się równi.

Jednak "światło siedmiu dni" oznacza, że w czasie siedmiu dni ustawia się siedem sfirot HaGa'T NeHI'M nukwy, po tym, jak one otrzymują cała swoje napełnienie w przyszłości, i wtedy nazywają się jej sfirot dniami dopełnienia. I dlatego ten cytat powinien oznaczać, że "będzie światło luny" w przyszłości, "jak światło słońca" teraz, "a światło słońca" w przyszłości będzie, "stanie się siedmiokrotne" według swojej wielkości, w porównaniu do świateł siedmiu sfirot HaGa'T NeHI'M nukwy w przyszłości. W ten sposób również i po końcu naprawienia poziomy Z'A i nukwy nie będą równe, lecz i Z'A i wtedy będzie siedmiokrotnie wyższy od poziomu nukwy.

404) Sfirot nukwy nazywają się wtedy dniami dopełnienia, ponieważ w tym czasie polepszy się świat i powróci do swojej doskonałości, i nukwa więcej nie będzie zmniejszać się z powodu wady węża zła, o którym powiedziano: "Zepsuty odrzuca swego Pana", czyli narusza jedność Zo'N. Dlatego nazywają się wtedy jej sfirot dniami dopełnienia. I to będzie, kiedy nukwa napełni się i nie będzie w niej więcej żadnego skrócenia. I to będzie w tym czasie, o którym powiedziano: "Zniszczy on śmierć na wieki", czyli kiedy na wieki zostanie zlikwidowana sitra achra i śmierć. I wtedy powiedziano: "W tym dniu będzie Stwórca jedyny i imię Jego jednością". Jednak w końcu naprawienia u nukwy będą dwa czasy: na początku naprawia się nukwa z Z'A na równym poziomie, a następnie – jeden poniżej drugiego.

Zaroją się wody

405) "Zaroją się wody rojeniem istot żywych" – są to niższe wody, rodzące istoty (nefaszot), tak samo jak wyższe wody, Bina. Innymi słowy, tak samo jak wyższe wody, Bina, rodzi dusze Zo'N, niższe wody, Zo'N, rodzą dusze sprawiedliwych. Wyższe wody rodzą wyższe dusze, Zo'N, niższe wody rodzą niższe dusze – dusze sprawiedliwych.

Rabi Hija powiedział: "Wyższi urodzili istoty żywe (nefesz haja) – dusze (nefesz) Adam Riszon, jak powiedziano: "I stał się człowiek (Adam) istotą żywą". Dusze ludzi wychodzą z Zo'N, które nazywane są niższe wody. Rabi Hija nazywa Zo'N niższy wodami, ponieważ oni nie mogą urodzić duszy ludzi wcześniej, niż oni wzniosą i obłóczą się w Aw'I, które nazywane są wyższe wody. I niższy wznoszący się do wyższego staje się jak on. Dlatego rabi Hija uważa Zo'N w tym czasie wyższymi wodami, tak samo jak Aw'I.

406) "I ptaki będą latać nad ziemią". "I ptaki będą latać" – są to wyżsi wysłannicy, anioły, zjawiające się u ludzi w postaci człowieka. I to wyjaśnione ze słów "będą latać nad ziemią", wskazujących na to, że to te (anioły), które są podobne do żyjących na ziemie, dlatego że są i inne anioły, które są wyłącznie w postaci ducha, zgodnie z poznaniem rozumu ludzi. I dlatego powiedziano tu: "Nad ziemią", żeby pokazać, że one takimi nie są, a poznawalne tylko w obrazie ludzi.

Wyjaśnienie. Są anioły, które wychodzą od strony Malchut, należące do właściwości od haze Z'A i niżej. I o nich powiedziano: "I ptaki będą latać nad ziemią", dlatego że "ziemia" – jest to Malchut, i one są objawiane ludziom w postaci człowieka. A są anioły, które wychodzą od strony Z'A, od jego haze i wyżej, które zjawiają się tylko i wyłącznie w postaci ducha, zgodnie z poznaniem rozumu ludzi. Dlatego że ciała ludzi nie mają korzeni w Z'A, a anioły wychodzące od jego strony, nie mogą obłóczyć się w obraz ciała.

407) I ponieważ one zmieniają swój obraz, żeby obłóczyć się w ciała ludzi, nie powiedziano o nich: "I każdego ptaka skrzydlatego według rodzaju jego", jak o innych aniołach, wychodzących od Z'A. Dlatego że te, które wychodzą od Z'A, nigdy nie zmieniają swojego obrazu, i nie zmieniają się, żeby obłóczyć się w ciało ludzi, ja inne anioły, o których nie powiedziano "według obrazu jej", a powiedziano: "I ptaki będą latać nad ziemią", lecz nie według obrazu jej.

I pośród samych aniołów jest rozróżnienie jeden od drugiego. To oznacza, że jest pomiędzy nimi wiele poziomów, i dlatego powiedziano: "I stąd podzielą się", dlatego że to parsa, stojąca pod Acilut, i poniżej niej rozprzestrzeniają się trzy światy BE'A podziału, w których znajdują się te anioły. I właśnie ta parsa tworzy w nich wiele poziomów.

I stworzył Wszechmogący potwory

408) "I stworzył Wszechmogący ogromne potwory" – jest to lewiatan i jego świta. "Lewiatan" – jest to Jesod Z'A w stanie gadlut. "I każda istota żywa (nefesz haja), pełzająca" – są to istoty (nefesz) tego zwierzęcia, które pełza w czterech stronach świata. Pełzające (romeszet) – tak samo jak i popycha (romeset), czyli ono popycha i niszczy wszystkie strony świata. I zwierzę, które pełza, jest o Lilit.

409) "Którymi zroiła się woda, według rodzaju ich" – dlatego że woda sprzyja ich wzrostowi. Ma to odniesienie do lewiatana i jego świty, którzy rosną dzięki wodzie. Ponieważ kiedy przychodzi południowy wiatr, wody wychodzą ze swojego stanu zamarznięcia, który wywołany był północnym wiatrem, i rozchodzą się we wszystkie strony. I cały czas płyną statki morskie, jak powiedziano: "Tam statki płyną, i lewiatan, którego stworzyłeś Ty, żeby on rozwinał się w nim (w morzu)". W ten sposób, lewiatan rośnie dzięki wodom.

410) "I każdego ptaka skrzydlatego według rodzaju jego" – tych aniołów, o których powiedziano: "Ponieważ ptaki niebiańskie przeniosą głos". To są anioły wychodzące od Z'A, który nazywa się głos. Wszystkie one mają sześć skrzydeł i nigdy nie zmieniają siebie. Sześć skrzydeł, dlatego że wychodzą od Z'A i odpowiadają jego HaGa'T NeH'I, i nie zmieniają się dlatego, że nie obłaczają się w ciało, gdyż u ciała nie ma żadnego korzenia w Z'A. Dlatego powiedziano: "Według rodzaju jej", ponieważ wskazuje się na wyższy ród, czyli ród od haze Z'A i wyżej, gdzie u ciała w ogóle nie ma korzenia. I dlatego one nie zmieniają siebie, żeby obłóczyć się w ciało.

I one wznoszą się i oblatują świat za sześć lotów, odpowiadających sześciu sfirot HaGa'T NeH'I w nich. I one patrzą na czyny ludzi i wznoszą ich do góry – do wyższego sądu. Dlatego powiedziano: "Nawet w myślach swoich nie przeklinaj króla" – czyli Króla świata, "ponieważ ptaki niebiańskie doniosą głos" – do góry, i mówi się o tych aniołach.

411) Napisano "pełzające", lecz czy nie należałoby powiedzieć "roją się", jak powiedziano: "Którymi zaroją się wody"? Jednak tak samo, jak mówi się: "Przychodzi noc", co oznacza – "zaciemniła się noc", jak powiedziano: "Kiedy wędrują wszystkie zwierzęta leśne". "Kiedy (dosł. w niej)" – w nocy, czyli w Malchut. I wszystkie siły ciemności nazywane są "zwierzęta leśne", panujące w nocy. Dlatego "każda istota żywa, pełzająca" oznacza Malchut. I wszystkie one panują w czasie, kiedy panuje noc, czyli nukwa. Gdyż Malchut zawiera je wszystkie, co znajdują się poniżej niej, i nawet klipot.

Te anioły śpiewają pieśń na trzy zmiany, na które dzieli się noc. I wznoszą pieśń nie zaprzestając. I o tych aniołach powiedziano: "Przypominający o Stwórcy – nie dawajcie sobie spokoju!".

Stworzymy człowieka

412) Wówczas, kiedy Stwórca zażyczył sobie stworzyć człowieka, zadrżeli wszyscy wyżsi i niższi, ponieważ wszystkie światy zależą od Jego czynów, bądź ku złu, bądź ku dobru. W ten sposób stworzenie człowieka dotyczy wszystkich. Dlatego zadrżeli, ponieważ przestraszyli się, że może zgrzeszyć. W szóstym dniu on wychodził po poziomach swoich, dopóki nie wzniósł się do wyższego życzenia, i wtedy świeci źródło wszystkich świateł.

413) I otworzył on wschodnie wrota, ponieważ stąd wychodzi światło, żeby świecić światu. Wyjaśnienie powiedzianego. Wszystkie działania, które odbywają się obowiązkowo przy stworzeniu parcufim Zo'N, powinny być powtórzone w postaci ziwuga dla urodzenia duszy. A kolejność stworzenia parcufim Zo'N opisana w krótkim cytacie: "Trzy wychodzą z jednego, jeden staje się godny trzech". To oznacza, że Z'A na początku wznosi się w Ma'N do ISZSu'T i tworzy porozumienie tam pomiędzy prawą i lewą linią ISZSu'T na poziomie hasadim, która wychodzi tam na masach kropki chirik, i wtedy wszystkie trzy linie włączają się jedna w drugą, i w ISZSu'T wychodzą trzy mochin HaBa'D.

I to oznacza, że "trzy" – czyli HaBa'D (Hochma-Bina-Daat) parcufa ISZSu'T, "wychodzą z jednego" – z Z'A. Dlatego że dzięki porozumieniu, które wprowadził on tam w stosunku do linii, zaczęły świecić tam trzy te rodzaje mochin, i dlatego "jeden" – Z'A, "staje się godny trzech" – również staje się godny tych trzech mochin HaBa'D, dlatego że cała wielkość świecenia, wychodząca w wyższym dzięki niższemu, staje się godny również i niższy.

I całą tą drogę Zo'N powinny przejść na nowo dlatego, żeby urodzić dusze Adam Riszon. I na początku Z'A powinien wznieść się w Ma'N do ISZSu'T, żeby stworzyć porozumienie pomiędzy prawą i lewą linią, i to wzniesienie Z'A w ISZSu'T ma odniesienie głównie do Jesod Z'A, dlatego że on jest nosicielem kropki chirik.

Szósty dzień, Jesod Z'A, wznosi się swoimi poziomami w Ma'N do wyższego życzenia, do parcufa ISZSu'T, i tworzy tam porozumienie pomiędzy prawą i lewą linią ISZSu'T. I dzięki temu porozumieniu otwierają się tam trzy mochin HaBa'D, jak powiedziano: "Trzy wychodzą z jednego". "I wtedy świeci źródło wszystkich świateł" – dlatego że trzy rodaje mochin HaBa'D, które wyszły w ISZSu'T dzięki porozumieniu Z'A, są pierwszymi mochin świecenia hochma, które otwierają się w światach. Ponieważ hochma A'A ukryta i nie świeci parcufim świata Acilut, i całe świecenie hochmy, świecące w Acilut, wychodzi tylko od Biny, która ponownie staje się hochmą i otwiera się w ISZSu'T.

W ten sposób mochin, które wyszły w ISZSu'T i dopełniły się dzięki porozumieniu Z'A, są pierwszymi mochin w całym świecie Acilut. A następnie i Z'A staje się godny tych trzech mochin, jak powiedziano: "Jeden staje się godny trzech". I w ten sposób "otworzył on wschodnie wrota" – czyli Z'A, nazywany "wschód", otwiera się, żeby świecić trzema tymi mochin, tak samo jak ISZSu'T, "ponieważ stąd wychodzi światło, żeby świecić światu" – dlatego że od parcufa ISZSu'T wychodzi to światło do Z'A.

Tu należy zrozumieć, że cztery strony świata – jest to nazwa czterech właściwości Hu'B Tu'M (Hochma-Bina-Tiferet-Malchut). A w Zo'N – jest to Hu'G Tu'M (Hesed-Gruwa-Tiferet-Malchut). Południe – jest to prawa strona, Hesed. Północ – lewa strona, Gwura. Wschód – jest to Z'A i Tiferet, czyli środkowa linia. Zachód – nukwa Z'A i Malchut, która otrzymuje od trzech linii, południe-północ-wschód.

Południe – prawa linia, Hesed, otworzył siłę swego świecenia, którego stał się godny od rosz, czyli od ISZSu'T, i wzmacnia się we wschodniej stronie, Z'A. Wyjaśnienie. Po tym jak Z'A otrzymał mochin w postaci trzech linii od ISZSu'T, on przyciągnął do siebie prawą linię, hasadim, dlatego że osnową Z'A są ukryte hasadim, i on nie potrzebuje świecenia hochma, które przyciągane za pomocą lewej linii i nazywane "północ". Jednak w rzeczywistości on przyciągnął wszystkie trzy linie, przedstawiające sobą południe-północ-wschód. Jednak prawa linia, czyli południe, wzmacnia się w doskonałości swojej i ukrywa inne swiatła, czyniąc je niezuważalnymi. Czyli wzmocniła się w swojej władzy i zlikwidowała innych.

Wschód, Z'A, wzmocnił się w północnej stronie, czyli ponownie otworzył w sobie świecenie lewej linii, które przyciągnął od ISZSu'T, i to nazywa się kropką szuruk. I obudziła się północna strona, rozprzestrzeniając się w Z'A, i przywołała z wielką siłą zachód, czyli nukwę Z'A, żeby zbliżyć się i oddziaływać z nią. Wtedy zachodnia strona, nukwa, wzniosła się do północnej i ustawiła więź z nią. Wyjaśnienie. Osnowa budowy nukwy wychodzi od lewej linii, czyli od północnej strony. I dlatego Z'A obudził w sobie północną stronę, żeby ona rozprzestrzeniła się na całą swoją wielkość i obłóczyła się w nukwę. "I przywołał z wielką siłą zachód" – dlatego że świecenie północnej strony przychodzi z wielką siłą, gdyż przy świeceniu jej zamrażają się wszystkie światła Malchut.

Następnie południe, czyli prawa strona, Hesed, objawia się i utrzymuje się w zachodniej stronie, nukwie. I wychodzi, że otaczają ją południe i północ, które nazywane są ogrodzeniem ogrodu. Wyjaśnienie. Po tym, jak nukwa ustawia więź ze świeceniem północnej strony, ona zamraża się i staje się jak zamrożone morze, dopóki nie powraca Z'A i nie przyciąga do niej południowej strony, światła hasadim, które znajduje się w prawej linii. I wtedy obłacza się świecenie hochmy północnej strony w świecenie hasadim południowej, i otwierają się jej światła, żeby świecić w światach. I oprócz tego stają się dwa te światła, południowe i północne, chroniącymi nukwę od klipot i sądów. Dlatego że południowy wiatr likwiduje wszystkie sądy, a północy wiatr podporządkowuje wszystkie hiconim i klipot. I uważa się dlatego, że oni chronią ją tak samo, jak ogrodzenie ochrania ogród od obcych.

Wtedy wschodnia strona, Z'A, dokonuje ziwug z zachodnią stroną, nukwą. I zachodnia strona przebywa w radości. I wtedy poprosiła ona u wszystkich mówiąc: "Stworzymy człowieka według obrazu Naszego i podobieństwa Naszego" – żeby był on w ten sposób w czterech stronach, południe-północ-wschód-zachód, jak również góra i dół, czyli w Wa'K (sześciu końcach). I wtedy Z'A zlewa się z nukwą i rodzi dusze A'R. I dlatego Adam wyszedł z miejsca świątynii – z nukwy Z'A, która nazywa się świątynia (chram).

414) "I powiedział Wszechmogący (Elokim): Stworzymy człowieka". Stwórca powiedział, czyli przyciągnął do niższych, wychodzące od strony wyższych, imię, w liczbowym znaczeniu Adam, czyli imię M'A (mem-hej, 45). Wyjaśnienie. Wyższe – są to ISZSu'T, u których są tylko dwie linie, prawa i lewa, we właściwości holam szuruk, i to MI i ELE. I one zamknięte. Niższe – są to Zo'N, u których jest masach kropki chirik, masach imienia M'A, który za pomocą poziomu hasadim, wychodzącego na ten masach, prowadzi porozumienie prawej i lewej linii ISZSu'T. I ISZSu'T otwierają się, przestając być zamkniętymi, i wychodzą z nich trzy mochin HaBa'D, co nazywa się "trzy wychodzą z jednego".

I dzięki temu również i Zo'N stały się godne tych mochin. Dlatego że całej miary, wywołanej niższym w wyższym, staje się godny również i niższy. Jak powiedziano: "Jeden staje się godny trzech'. I to oznacza, że niższy wychodzi od strony wyższego, dlatego że Zo'N same po sobie niegodne otrzymać mochin. Lecz ponieważ one wywołały zejście mochin z góry, w ISZSu'T, to stały się godne również i one. I dlatego uważa się w Zo'N mochin przychodzą od strony wyższych, a nie z ich własnej strony.

I tak samo jak były stworzone mochin de-Zo'N od ISZSu'T, również tworzy się dusza Adama Riszona od Zo'N. Ponieważ po tym, jak Zo'N otrzymały mochin od ISZSu'T i Aw'I, i oni wznieśli się do nich i obłóczyli ich, to stały się zupełnie równymi poziomami Aw'I i ISZSu'T, i wtedy stworzyli Adama Riszon, dokładnie tą drogą, którą Aw'I stworzyli ich. Dlatego że teraz uważają się Zo'N wyższą właściwością, a dusza Adama Riszon – niższą. Dlatego na początku skróciły się Zo'N tak samo jak i ISZSu'T i opuściły litery ELE do duszy Adama, a następnie ponownie wzniosły je na swój poziom. I wtedy wzniosła się razem z nimi dusza A'R.

I tak samo jak w ISZSuT, w ten sam sposób teraz w Zo'N dwie linie, prawa i lewa – MI ELE. I światła ich zamykają się, a u Adama Riszona jest teraz masach kropki chirik, będący masachem imienia M'A, i on wprowadza porosumienie pomiędzy dwoma liniami Zo'N, otwierając ich i likwidując ukrycie. Na miarę mochin, wywołanych w Zo'N, poprzez duszę A'R, staje się godny ich również i on sam. W ten sposób wyjście mochin od duszy A'R było takim samym, jak i w przypadku niższych wychodzących od strony wyższych.

I powiedziane poprzez Stwórcę: "Stworzymy człowieka" oznacza, że on przyciągnął te mochin do niższych, wychodzących od strony wyższych, czyli są to niższe, będące nosicielami masachu kropki chirik, zdolne wprowadzić porozumienie pomiędzy dwoma liniami, które znajdują się w wyższych w porównaniu do nich, i oni stają się przyczyną wyjścia mochin w wyższych, jak również stają się godni nich oni sami. I dlatego to imię tworzy w gematrii M'A (45), tak samo jak i liczbowe znaczenie słowa Adam. Czyli jest to właściwość środkowej linii, będącej nosicielem masachu kropki chirik imienia M'A, który czyni porozumienie w wyższych i przyciąga od nich również do siebie, i w ten sposób wyszła i nabyła całą swoją doskonałość dusza Adam Riszon.

Adam powstaje od właściwości wyższego ukrycia, czyli zawiera w sobie dwie linie od wyższych, od ISZSu'T, prawą i lewą, które do porozumienia trzeciej linii były zamknięte. I Adam również jest właściwością liter, gdyż zawiera w sobie środkową linię, będącą właściwością wszystkich niższych, któ®e nazywane "otijot (litery)". Gdyż wyższe nazywane "taamim (tony)" i "nekudot (wyróżnienia)", a niższe – "otijot (litery)". W ten sposób człowiek zawiera w sobie wszystko, co z góry i wszystko, co z dołu.

Trzy litery w imieniu Adam. Alef imienia Adam wskazuje do góry, na wyższe Aw'I, od których wychodzi prawa linia, MI. Zamknięta mem imienia Adam – jest to mem w cytacie: "Dla wzmocnienia (le-marbe) władzy". I ta mem, chociaż i znajduje się pośrodku słowa, jednak przyjętym jest ją oznaczać jako zamknięta mem, jak i w końcu słowa. I ona wskazuje na ISZSu'T, od których wychodzi lewa linia ELE.

Dalet – niższa litera imienia Adam, która zamknięta od zachodniej strony, czyli ta dalet włączona w nukwę od haze Z'A i niżej, nazywana zachodnią stroną, wskazuje na masach kropki chirik, nosicielem którego jest nukwa, która nazywa się zachodnią stroną. I dzięki niemu wychodzi poziom hasadim, i on staje się środkową linią, która wprowadza porozumienie pomiędzy prawą, czyli literą alef imienia Adam, i lewą, literą mem imienia Adam.

I to jest łącznością mochin, które znajdują się z góry i z dołu. Dlatego że trzema tymi drogami wychodzą mochin w ISZSu'T i Zo'N, jak również – w duszy A'R – po tym jak zostają ustawia się z góry, w Zo'N, dzięki porozumieniu masachu Adama, ustawiają się również z dołu, w samym Adamie. Dlatego że cała wielkość świecenia, które otwiera niższy z góry, staje się godny i on sam.

415) Kiedy te litery – alef, dalet, mem, będące otwarciem w Zo'N nowych mochin HaBa'D, opuściły się w dół, w duszę A'R, wszystkie jak jedna w swojej doskonałości, czyli porozumienie środkowej linii i włączenie jeden w drugiego, Adam znajduje się we właściwości zachar i nekwa. A hasadim tej duszy uważane za właściwość zachar (męską), a gwurot – nekewa (żeńską). I nekewa znajduje się w zlaniu się z jego stroną, dopóki Stwórca nie sprowadził na niego snu i on zasnął. I on był zrzucony w miejsce niższej świątynii (chramu).

416) I podzielił jego Stwórca, czyli oddzielił nukwę od zachar. I przygotował ją, jak przygotowują pannę młodą, i przyprowadził ją do niego. O tym napisno: "I wziął On jedną z jego stron". "Wziął On jedną" – dlatego że były u niego dwie strony, lecz On wziął jedną z nich. A ta strona, której nie wziął, jest to pierwsza Lilit, która była pierwszą żoną Adama Riszona, i była oddalona od niego.

417) Lilit nie była "podtrzymującą naprzeciwko niego", jak powiedziano: "A dla człowieka nie znalazł podtrzymania naprzeciwko niego", dlatego że była ona klipą, i on nie opierał się na niej. I ona była z nim do tego czasu, jak powiedziano: "Niedobrze człowiekowi być jednemu, uczynię jemu podtrzymanie naprzeciwko niego", ponieważ wtedy ona była oddzielna od niego. Ostatni – człowiek – objawił sobą całe stworzenie, dlatego powinien był zjawić się w świecie człowiek doskonały. Dlatego była oddalona od niego Lilit, i dana jemu była Chawa na jej miejsce.

Ponieważ deszczu nie wysłał

418) "Żadnego krzaka polnego jeszcze nie było na ziemi, i niska trawa polna jeszcze nie rosła, ponieważ deszczu nie wysłał Stwórca Wszechmogący na ziemię". "Żadnego krzaka polnego" – są to wielkie drzewa, kiedy one już są zasadzone, ale jeszcze są małe. "Żadnego krzaka polnego jeszcze nie było" – nie oznacza, że ich nie było w ogóle, lecz były jeszcze małe.

419) Adam i Chawa byli stworzeni jeden na stronie drugiego. Dlaczegoż wówczas byli stworzeni w stanie panim be panim? Dlatego że powiedziano: "Ponieważ deszczu nie wysłał Stwórca Wszechmogący na ziemię", i ziwug Zo'N jeszcze nie był pełny. I kiedy były naprawieni Adam i Chawa z dołu, i obróceni do stanu panim be panim, wtedy i z góry ustawili się w stanie panim be panim.

Wyjaśnienie. Na początku Adam i Chawa byli podwójnym parcufem. Dlatego że Chawa była właściwością "lewa linia Adama", a nie samodzielnym parcufem. Ponieważ ziwug Zo'N jeszcze nie sięgnął doskonałości, żeby urodzić ich. I o tym powiedziano: "Ponieważ deszczu nie wysłał Stwórca Wszechmogący na ziemię" – czyli jeszcze nie było ziwuga Zo'N w całej jego pełni, gdyż Stwórca – jest to Z'A, ziemia – jest to jego nukwa, i Zo'N nie zostały ustawione w stanie panim be panim wcześniej niż zostali ustawieni Adam i Chawa w stanie panim be panim.

Rzecz w tym, że są dwa iburim dla każdego poziomu, kiedy w pierwszym iburze on sięga stanu Wa'K bez rosz, a w drugim iburze on sięga stanu gadlut. I w pierwszym iburze każdy wyższy wznosi swojego niższego do siebie i naprawia go, jednak w drugim iburze niższy sam wznosi się do wyższego, wznosząc Ma'N. Dlatego że pierwszy ibur odbywa się w tym czasie, kiedy wyższy osiąga pierwszy stan gadlut, nie znajdując się jeszcze w stanie panim be panim, a tylko w mochin właściwości achoraim, czyli powraca do siebie litery ELE, które spadły od niego i okazały się być u jego niższego, i wtedy wznosi się razem z nim również i niższy, ponieważ on zlany z literami ELE. W ten sposób w pierwszym iburze wyższy wznosi niższego. Lecz po tym, jak niższy o trzymuje tam swój katnut i chce otrzymać mochin, on wznosi się wtedy do wyższego sam. I na skutek tego wyższy czyni ziwug i przyciąga drugi stan gadlut. I wtedy ustawia się wyższy w ziwugu panim be panim i przekazuje mochin niższemu. W ten sposób cały ten czas, dopóki niższy nie wzniósł Ma'N, żeby otrzymać tam mochin stanu panim be panim, tak samo i wyższy znajduje się mochin de-achoraim. I ponieważ niższy jest faktorem i przyczyną wyjścia mochin panim be panim w wyższym, uważa się, że niższy poprzedza wyższego. Dlatego że pojęcia "poprzedni" i "następny" oznaczają w duchowym – "przyczyna" i "skutek".

420) Skąd nam to wiadomo? Widzimy to na przykładzie arki. Powiedziano o niej: "I ustawiona była arka", i to wskazuje, że inna arka była ustawiona razem z nią, czyli wyższa arka, nukwa. I dopóki nie była ustawiona arka z dołu, nie było arki z góry. Tak samo i tu: kiedy ustawiło się to z dołu, czyli w czasie kiedy Adam i Chawa sięgnęli stanu panim be panim, ustawili się i z góry – osiągnęli również i wyższy Zo'N stanu panim be panim. I dlatego dopóki nie ustawiło się to z góry, czyli Zo'N jeszcze nie ustawili się w stanie panim be panim, Adam i Chawa również nie byli stworzeni w stanie panim be panim.

To potwierdza, że Zo'N jeszcze nie były w stanie panim be panim, ponieważ powiedziano: "I deszczu nie wysłał Stwórca Wszechmogący na ziemię", czyli jeszcze nie było jeszcze u nich ziwuga panim be panim, gdyż Stwórca Wszechmogący jest to Z'A, a ziemia jest to nukwa. I dlatego kończy się cytat: "I nie było człowieka". Innymi słowy, nie było w jego naprawieniu panim be panim, a tylko podwójny parcuf.

421) I kiedy dopełniła się Chawa, czyli była oddzielona i ustawiła się z nim w stanie panim be panim, dopełnił się i Adam. A do tego Adam nie był dopełniony, gdyż Chawa uważa się niższą w stosunku do Adama, i litera samech jeszcze nie jest pisana w tym rozdziale, dlatego że samech (podtrzymywanie) wskazuje na nukwę, a ona jeszcze była włączona w Adama w stanie podwójnego parcufa.

I mówi się, że nie jest napisana do tej pory litera samech w tym rozdziale, lecz nie mówi się, że w Torze, dlatego że w poprzednim rozdziale jest litera samech, jak powiedziano: "On ochwyca całą ziemię". I tylko w tym rozdziale o stworzeniu Adama nie jest spotykana samech do słów: "I zamknął (be-isgor) ciałem miejsce jej".

I chociaż była nukwa u Adama Riszona wcześniej, niż została ustawiona Chawa, i nazywana ona była ona pierwszą Lilit, i wychodzi, że była u niego samech zanim była stworzona Chawa. Jednak samech oznacza podtrzymywanie, czyli podtrzymywanie Zo'N z góry, po tym jak oni byli powróceni w stan panim be panim, i wtedy stan panim be panim określa się jak to, że zachar i nukwa byli podtrzymywaniem, odpowiednio jeden dla drugiego, czyli oni podtrzymują jeden drugiego, ponieważ tak samo jak nukwa wzmacnia się od Z'A dzięki światłu hasadim, tak samo Z'A wzmacnia się od nukwy dzięki świeceniu hochma.

Jak powiedziano: "Ustawieni oni na wieki wieków, stworzeni oni w prawdzie i prostocie". "Ustawieni" – czyli zachar i nukwa ustawieni razem w stanie panim be panim. I w ten sposób zostało wyjaśnione, że Lilit nie nazywa się samech, ponieważ nie doprowadziła do podtrzymywania z góry, czyli do mochin panim be panim.

422) "Ponieważ deszczu nie wysłał Stwórca Wszechmogący na ziemię" – czyli Zo'N jeszcze nie znajdowali się w stanie panim be panim, gdyż jedno podtrzymuje drugie, ponieważ Zo'N w stanie panim be panim podtrzymują Adama i Chawę, żeby oni znajdowali się w stanie panim be panim. I tak samo Adam i Chawa w stanie panim be panim podtrzymują Zo'N, żeby oni znajdowali się w stanie panim be panim. Niższy świat, czyli Adam i Chawa, będący porodzeniem tego świata, kiedy on zostaje ustawiony, i Adam i Chawa byli ponownie doprowadzeni do stanu panim be panim i zostali naprawieni, wtedy samech jest obecna z góry, czyli Zo'N również powracają do stanu panim be panim, a do tego, zanim Zo'N powracają w stan panim be panim, działanie z dołu nie jest pełne. Innymi słowy, działenie i budowa parcufa Adama i Chawy w stanie panim be panim jeszcze nie mogło wyjść, dlatego że "deszczu nie wysłał Stwórca Wszechmogący na ziemię" – czyli Zo'N jeszcze znajdowali się w stanie panim be panim.

W ten sposób jedno zależy od drugiego. Zo'N zależą od stanu panim be panim Adama i Chawy. I odwrotnie, Adam i Chawa zależą od Zo'N. A stan panim be panim Zo'N zależy tylko od wzniesienia Ma'N Adama, a stan panim be panim Adama zależy od mochin panim be panim Zo'N. I mochin panim be panim Zo'N zobowiązane być przed stanem panim be panim Adama i Chawy. I wyłącznie dlatego, że Ma'N Adama jest przyczyną wyjścia mochin panim be panim parcufa Zo'N, one uważane poprzedzającymi, dlatego że pojęcie "poprzedni" i "następny" oznaczają w duchowym, gdzie nie ma czasu, przyczynę i skutek.

423) "I para wznosiła się z ziemi" – jest to niższe naprawienie człowieka. I ono stoi przed stanem panim be panim Zo'N. Lecz następnie "i nawilżył całą powierzchnię ziemi" – czyli wyszedł stan panim be panim Zo'N, i Z'A "nawilżył" Malchut, która nazywa się ziemią. Dlatego że "i para wznosiła się z ziemi" – czyli pragnienie nukwy wznieść się do zachar, gdyż wzniesienie Ma'N niższego do wyższego określa się jako pragnienie nukwy do zachar (aram. dhura).

Każdy niższy i wyższy są zacharim i nekewot, i niższy uważa się nukwą w stosunku do wyższego. A wzniesienie Ma'N określa się jako pragnienie nukwy, dlatego że wznosi się ona do góry tylko dzięki sile pragnienia. "I para wznosiła się z ziemi" oznacza, że Ma'N wznosi się od nukwy, od niższego Adama, który uważa się za nukwę w stosunku do Zo'N – do jego wyższego parcufa. I wtedy wychodzi stan panim be panim Zo'N i nawilża całą powierzchnię ziemi.

A co oznacza "i deszczu nie wysłał"? To znaczy, że Zo'N nie znajdowali się w stanie panim be panim, gdyż jeszcze nie odbywa się naprawienie, o którym powiedziano: "I para wznosi się z ziemi". Czyli Adam jeszcze nie wzniósł Ma'N w Zo'N, a bez Ma'N Adama nie wychodzą mochin panim be panim Zo'N. I dlatego uważa się, że od niższej ziemi, czyli od Adama i Chawy, obudziło się działanie panim be panim z góry, w Zo'N.

424) Dym wznosił się na początku z ziemi. I zarodził się obłok. A następnie wszystko łączy się jedno z drugim. I to wzniesienie Ma'N podobne do tego, jak w tym świecie padają deszcze. Na początku wznosi się para i dym z ziemi, z dołu do góry, od których rodzi się obłok z góry, i od nich te deszcze opuszczają się z góry w dół.

I tak samo dym od ofiary, która spalona na ofiarniku, pojawia się i wznosi się we wzniesieniu Ma'N z dołu do góry w Zo'N, i łączy doskonałość z góry, czyli dzięki nim wychodzą mochin panim be panim, będące doskonałością Zo'N. I wszystko łączy się jedno z drugim, czyli wychodzą mochin panim be panim i czynią ziwug w stanie panim be panim, jak z góry, tak i z dołu.

I tak samo z góry, u wyższych samech, obudzenie zaczyna się zawsze w kierunku od niższego wyższego, a następnie wszystko dopełnia się. Innymi słowy, z góry każdy niższy poziom wznosi Ma'N do wyższego, bliższego w stosunku do niego, i tak samo poziom umieszczony nad wyższym, wszyscy wznoszą Ma'N na początek w wyższy w stosunku do niego, i wtedy napełnienie przekazane od Ejn Sof z góry w dół, i wtedy ono opuszcza się od poziomu do poziomu, od każdego wyższego do jego niższego, dopóki nie przychodzi do samego dołu.

W ten sposób, że w stosunku Ma'N każdy niższy poprzedza swojego wyższego. A w stosunku do Ma'D, czyli mochin, które przekazywane z góry w dół, każdy wyższy poprzedza swojego niższego. I jeżeliby Kneset Israel, nukwa, nie rozpoczęła obudzenia, nie obudziłby się odpowiednio z góry Z'A. I dzięki pragnieniu z dołu objawia się doskonałość z góry.

I wtedy objawia się sens niezbędności wzniesienia Ma'N dla mochin. To staje się jasne na przykładzie nukwy i Z'A, gdzie Z'A przedstawia sobą ukrycie hasadim, i nigdy nie budzi się dla otrzymania hochmy, jak i Bina. Jednak nukwa potrzebuje świecenia hochma. I wychodzi, że cały czas, dopóki nukwa nie wzniesie Ma'N do Z'A, u Z'A nie ma niezbędności przyciągnięcia mochin od A'A. Jednak po wznisieniu Ma'N nukwy on przyciąga mochin świecnia hochmy od A'A dla niej i oni osiągają mochin panim be panim. Tego wyjaśnienia wystarczająco dla wszystkich poziomów świata Acilut, dlatego że wszystkie one znajdują się we właściwości hasadim i tylko jedna nukwa potrzebuje świecenia hochma. A następnie, dla urodzenia, wznoszą się Zo'N do poziomu Aw'I, i nukwa staje się jak ima, czyli we właściwości ukryte hasadim. I wychodzi teraz, że tylko niższa Chawa potrzebuje świecenia hochma zamiast nukwy Z'A, która potrzebowała świecenia hochmy. I dlatego mochin Adama zależą teraz od Chawy, która budzi swojego wyższego, czyli Adama, żeby on wzniósł Ma'N do Zo'N dla przyciągnięcia świecenia hochma. I tak samo Zo'N do wyższych w stosunku do nich, do przyciągnięcia napełnienia od Ejn Sof.

425) Dlaczego powiedziano: "Drzewo życia pośród ogrodu, i Drzewo poznania dobra i zła" – przecież Drzewo poznania nie znajduje się pośród ogrodu? Długość drzewa życia – pięćset lat, i wszystkie dni początku stworzenia dzielą się pod nim. Długość pięćset lat – dlatego że drzewo życia znajduje się w samym centrum ogrodu, czyli ono jest właściwością środkowej linii, i to dlatego że włącza w siebie od pięciu sfirot Biny, każa z których ma liczbowe znaczenie 100, ono przekazuje ogrodowi, Malchut, która nazywa się również "rok". I dlatego Drzewo życia ma długość pięćset lat, gdyż przedłuża i przekazuje pięć sfirot KaHa'B Tu'M Biny do roku, czyli właściwości Malchut i "ogród". I ono bierze wszystkie dni początku stworzenia, czyli wszystkie mochin, które znajdują się w Binie, która powróciła w hochmę i nazywa się "bereszit", i one dzielą się pod nim.

426) Dlaczego dzielą się pod Drzewem życia wszystkie wody początku stworzenia? Rzecz w tym, że rzeka, która "bierze początek i wychodzi z Edenu", czyli Bina, znajduje się nad ogrodem i wchodzi w niego. Innymi słowy, mochin Drzewa życia, świecące w ogrodzie, wychodzą od tej rzeki, czyli Biny, i od właściwości Biny dzielą się wody w kilku kierunkach, dlatego że mochin świecą w Binie wyłącznie we właściwości trzech kropek cholam-szuruk-chirik, przedstawiających sobą podział mochin na trzy strony, prawą-lewą-środkową. I ogród bierze wszystkie strony, które są w mochin, a następnie one wychodzą z niego i przekazywane są niższym, i dzielone są na kilka potoków z dołu.

Tak samo jak ogród otrzymał mochin na skutek podziału na trzy strony, prawą-lewą-środkową, tak samo, kiedy on przekazuje niższym, oni również otrzymują ich podzielonymi na trzy strony, jak powiedziano: "Pojął wszystkie zwierzęta polne", czyli każdy z niższych otrzymuje do właściwości, która odpowiada jemu w mochin nukwy.

Tak samo jak mochin wychodzą z wyższego świata, Biny, gdzie one wychodzą w trzech strona, i Bina nasyca tymi mochin wyższe góry czystego Afarsemona, czyli HaGa'T Biny, a następnie, kiedy przychodzą stąd od HaGa'T Biny, do Drzewa życia, Z'A, tak samo i te mochin dzielą się w każdej stronie, odpowiednio do niej, na prawą-lewą-środkową. I dlatego one dzielą się również i w ogrodzie, który otrzymuje od Drzewa życia, i tak samo w BE'A, które otrzymują od ogrodu.

427) Drzewo poznania dobra i zła znajduje się pośrodku pomiędzy dobrem, prawą stroną, i złem, lewą stroną. Dlaczego ona nazywa się tak? Przecież to drzewo znajduje się nie pośrodku, a skłania się w lewą stronę bardziej, niż w prawą? Dlaczego ono karmi się od tych dwóch stron, prawej i lewej, i poznaje je, czyli przylepia się do nich, podobnie do tego, kto wchłania w siebie jak od słodkiego, tak i od gorzkiego. I tak gdyż skarmia się od tych dwóch stron, on osiąga je i przylepia się do nich i przebywa w nich, i nazywa się dlatego imieniem dobra i zła.

Wyjaśnienie. Nukwa nazywa się Drzewem poznania dobra i zła dlatego, że w tej nukwie są dwie kropki: jedna – podsłodzona Biną, która nazywa się dobrem, a druga – jej własna, niepodsłodzona, i nazywa się złem. I ona karmi się od tych dwóch kropek razem i dlatego nazywa się drzewem poznania dobra i zła.

428) I wszystkie nasłodzenia, czyli sfirot Malchut, znajdują się nad dwoma kropkami dobra i zła, gdyż te kropki są Jesod nukwy, umieszczonym pod wszystkimi sfirot, i w nim są inne, wyższe nasłodzenia, czyli HaGa'T NeH'I Z'A, z których budowana nukwa w czasie gadluta, i one nazywane "cedry Lawanona". Te "cedry Lawanona" są sześcioma wyższymi dniami, czyli sześcima dniami początku stworzenia, o których powiedziano: "Cedry Lawanona, które zasadził On". I one są właśnie nasłodzeniami, gdyż były w stanie istnieć po tym, gdyż je wyrwali razem z korzeniem z ich miejsca i zasadzili w innym miejscu.

429) Stąd i dalej napisana litera samech w tym rozdziale, i to litera samech w powiedzianym: "I zamknął (be-isgor) ciałem miejsce jej". Innymi słowy, od tego czasu i dalej Chawa stała się podtrzymującą (samech). A na początku Chawa była zlana z jego stroną, i oni byli zlani jeden z drugim. I oddzielił ich rzecz jasna Stwórca, jak powiedziano: "I wziął On jedną z jego stron", i zasadził w innym miejscu, w Aw'I. Jak powiedziano: "I odbudował Stwórca Wszechmogący tą stronę". "Stwórca Wszechmogący (AWA'Ja Elokim)" – jest to Aw'I, a dokładnie Zo'N, które obłóczyły Aw'I i stali się jak oni. I oni wznieśli do siebie Chawę i odbudowali ją jak oddzielny parcuf w stanie panim be panim. I wtedy ponownie stali się Adam i Chawa dwoma parcufim w stanie panim be panim, i dzięki temu zostali ustawieni w doskonałości.

I zanim litera samech pojawiła się w słowach: "I zamknął (be-isgor) ciałem miejsce jej", Chawa nie była podtrzymaniem (samech) Adama, co oznacza dwa parcufim w stanie panim be panim, a tylko podwójnym parcufem, jeden obok drugiego. Jednak po tym, jak Stwórca wziął Chawę, jak powiedziano: "I wziął On jedną z jego stron", od tego czasu i dalej Chawa staje się podtrzymanim, gdyż powrócili oni w stan panim be panim. Dlatego litera samech napisana od razu po jej oddzieleniu, jak powiedziano: "I zamknął (be-isgor) ciałem miejsce jej". W ten sam sposób stały się podtrzymaniem i wyższe światy, Zo'N, które na początku były podwójnym parcufem, a następnie oddzielił ich Stwórca – czyli wyższe Aw'I. I oni wznieśli do siebie nukwę i odbudowali ją, i Zo'N zostali ustawieni w doskonałości, czyli w stanie panim be panim.

430) Adam i Chawa nazywani są nasłodzeniami, jak powiedziano: "Gałąź nasłodzeń Moich, czyny rąk Moich dla wzniesienia sław". "Czyny rąk Moich" – mówi się o Adamie i Chawie, którymi nie znajmują się inne stworzenia, a tylko Stwórca. I nazywane one w Pismach: "Gałąź nasłodzeń Moich". W ten sposób, Adam i Chawa nazywani są nasadzenia, jak powiedziano: "W dniu zasadzenia Ty chodowałeś ich, i zginie urodzaj w dniu choroby, i ból będzie męczący" – czyli w dni nasadzenia swego w świecie oni zgrzeszyli. Mówi się o Adamie Riszonie, i nazywani oni są nasadzeniami, jak powiedziano: "W dniu zasadzenia".

431) Te nasadzenia, czyli Zo'N, były małe, jak wąsy szarańczy. I światło ich było słabe i oni nie świecili. Po tym, jak oni byli zasadzeni w innym miejscu, czyli wznieśli się w Aw'I i naprawili się, wyrosły ich światła, i nazywani on są "cedry Lewanona". Jak również Adam i Chawa, zanim oni byli zasadzeni w innym miejscu, w Zo'N, nie wyrośli w świecie i nie wznosili powonienia, i rzecz jasna byli oddzielni od miejsca ich i zasadzeni z góry, w Zo'N, i zostali naprawieni jak należy.

I rozkazał Stwórca Wszechmogący człowiekowi

432) "I rozkazał Stwórca Wszechmogący człowiekowi, mówiąc: "Od każdego drzewa ogrodu możesz jeść". "Rozkaz dotyczy tylko bałwochwalców". "Stwórca (AWA'Ja)" – jest to błogosławienie imienia. "Wszechmogący (Elokim)" – są to sędziowie. "Człowiekowi" – jest to przelanie krwi. "Rozkazał" – to wymieszanie krwi. "Rozkaz dotyczy tylko bałwochwalców" – czyli każde miejsce, gdzie mówi się o rozkazach, wskazuje na zakaz bałwochwalstwa. I tu również słowo "i rozkazał" wskazuje na to, że zakazał jemu bałwochwalstwa.

Siedem rozkazów było dane tu Adamowi Riszonowi. "I rozkazał" – zakaz bałwochwalstwa. "Stwórca (AWA'Ja" – zakaz błogosławienia imienia. "Wszechmogący (Elokim)" – żeby sędziowie sądzili według sprawiedliwego sądu. "Człowiekowi" – zakaz przelania krwi. "Rozkazał" – zakaz wymieszania krwi. "Od każdego drzewa ogrodu" – nie kradnij. "Możesz jeść" – lecz nie organ żywej istoty.

"Od każdego drzewa ogrodu możesz jeść" – wskazuje, że On zakazał jemu wszystko, nawet Drzewo poznania, i wyłącznie w jedności on mógł jeść od nich, czyli żeby Drzewo poznania było w jedności z resztą drzew ogrodu.

433) Widzimy, że Awraam jadł od Drzewa poznania, Icchak, Jakow i wszyscy prorocy jedli z Drzewa poznania, i razem z tym pozostali żywi. Lecz rzecz w tym, że to drzewo, Drzewo poznania, jest drzewem śmierci. I każdy, kto brał je tylko dla siebie, umierał, ponieważ przyjmował jad śmierci. Wyjaśnienie. Drzewo poznania – jest to nukwa de-Z'A, i ją zawsze należy łączyć z resztą drzew ogrodu, czyli sfirot Z'A. I wtedy można jeść i otrzymać od niego napełnienie, ponieważ ono – Drzewo poznania.

I w ten sposób, jeżeli od niego Awraam, Icchak, Jakow i wszyscy prorocy. Jednak dla tego, kto nie łączy nukwy z Z'A, mężem jej, a przyciąga napełnienie wyłącznie od niej samej, ona staje się jadem śmierci, jak powiedziano: "W tym dniu, kiedy zasmakujesz od niego, śmiercią umrzesz". Czyli wyłącznie od niej samej, ponieważ on dzieli i skraca jej nasłodzenie, czyli dzieli Stwórcę i jego Szchinę, i dlatego sąd ukaże go śmiercią.

434) Adam Riszon przeciągnął skrajną część ciała, czyli oddzielał sojusz świętości, Jesod Z'A, od miejsca i udziału jego, od Szchiny. I dlatego, rzecz jasna, on przyciągał skajną część ciała, czyli pozostawił sojusz świętości, jedność Stwórcy i jego Szchiny, i przywiązał się do skrajnej części ciała, do klipy, która dzieli pomiędzy Stwórcą i jego Szchiną, i ona miała pokusę mow węża.

435) "Tylko od płodów drzewa… nie jedzcie od niego… gdyż umrzecie". "Od płodów drzewa" – jest to żona, nukwa de-Z'A. "Nie jedzcie od niego", ponieważ powiedziano: "Nogi jej wychodzą ku śmierci" – dlatego, że nogi nukwy schodzą w klipot, gdzie znajduje się śmierć. Innymi słowy, jeżeli przyciąga napełnienie wyłącznie od niej, kiedy ona nie znajduje się w ziwugu z jej mężem.

Na Drzewo poznania nie można powiedzieć, że jest to sitra achra, i ono nie jest nukwą świętości, dlatego że u nukwy Z'A są płody, i o niej można powiedzieć: "Od płodów drzewa". Jednak w sitra achra nie ma płodów, dlatego że "obcy bóg nie przynosi płodów". Więc jak mówi się o nim w cytacie: "Od płodów drzewa"? Jednak powiedziano: "Ponieważ w dniu, kiedy zasmakujesz z niego, śmiercią umrzesz". Dlatego że to drzewo nazywa się drzewem śmierci", chociaż i jest nukwą świętości, jak powiedziano: "I nogi jej wchodzą do śmierci", chociaż sama ona jest życiem i świętością.

436) To drzewo, Drzewo poznania, nawilżone z góry, i rosło, i odczuwało radość, jak powiedziano: "Rzeka wychodzi z Edenu, żeby nawilżać ogród". "Ogród" oznacza – nukwa Z'A. I ta "rzeka", czyli Bina, wchodzi w nukwę i nawilża ją, czyli daje jej mochin stanu gadlut, i wszystko staje się jednym całym, czyli za pomocą tych mochin staje się Z'A i nukwa jednym całym. Gdyż stąd i niżej, czyli poniżej nukwy Z'A, już istnieje podział, i oni nie mogą otrzymać tych mochin. Jak powiedziano: "Stąd podzielą się", że dlatego że poniżej ogrodu ona dzieli się i nie jest właściwością wyższego. Ponieważ nefesz-ruach światów BE'A, znajduje się pod nukwą, i nie mają odniesienia do właściwości wyższego.

Wąż był bardziej chytry

437) "Wąż był bardziej chytry". "Wąż" – jest to zły początek, nawrócenie do grzechu. Lecz w rzeczywistości – to był sam wąż. Jednak wszystko, rzecz jasna, jest jednym całym, dlatego że był to Sam, i on jest zasiadającym na wężu, a obraz węża – to Satan, zły początek, który sprowadza ludzi do grzechu, a następnie wznoszący się do góry i obwiniający. W ten sposób wszystko jest jednym całym, i można powiedzieć, że wąż – jest to zły początek, a można powiedzieć, że to w rzeczywistości wąż.

438) W tym czasie opuścił się anioł Sam z niebios, zasiadając na tym wężu, i wszystkie stworzenia, widząc jego obraz, uciekały od niego. I objawił się Sam i wąż z mową do żony, i sprowadzili śmierć na świat. Rzecz jasna, z mądrością wprowadził Sam przekleństwo na świat, ponieważ za pomocą chytrości skłonił do grzechu, i uczynił krzywdę pierwszemu stworzonemu w świecie poprzez Stwórcę drzewu, czyli Adamowi Riszon.

439) I to było ułożone na sama, który zabiera mochin i błogosławieństwa u Adama Riszona dzięki swojej chytrości, czyli wprowadzając go w grzech z naruszeniem zakazu drzewa poznania. Dopóki nie objawiło się inne święte drzewo, Jakow, i ponownie nie zabrał od Sama tych błogosławieństw, żeby nie otrzymywał błogosławieństwa z góry anioł Sam, panujący Ejsawa, i nie błogosławił Ejsawa z dołu. Dlatego że z powodu upadku Adama Riszona, wznoszą się Sam i Ejsaw, lecz dzięki upadkowi Sama i Ejsawa, ponownie wznosi się świętość. I po tym, jak Sam za pomocą chytrości swojej zabiera błogosławieństwo u świętości, Jakow ponownie zabiera to błogosławieństwo od Sama i Ejsawa za pomocą chytrości.

Dokładnie Jakow otrzymał siłę do tego, żeby zwrócić ukradzione poprzez Sama u Adama Riszona, dlatego że Jakow był podobny do Adama Riszona. Gdyż piękno Jakowa było jak piękno Adama Riszona. I dlatego tak samo jak Sam zabrał błogosławieństwo od pierwszego drzewa, czyli Adama Riszona, tak samo i Jakow, będący drzewem, podobnym do Adama Riszona, odebrał błogosławieństwo jak u Sama z góry, tak i Ejsawa z dołu. I wszystko, co wziął Jakow, wziął wszystko swoje, to, co Sam ukradł od Adama Riszona. I dlatego powiedziano: "I walczył człowiek z nim", i to – Sam.

440) "Wąż zaś był bardziej chytry". "Wąż" – jest to zły początek. I jest to anioł śmierci. I ponieważ wąż – jest to anioł śmierci, on przyniósł śmierć całemu światu tym, że skusił Chawę do grzechu, naruszając zakaz Drzewa poznania. I o tym powiedziano: "Koniec każdego ciała nastał przede mną", co oznacza – anioł śmierci, który niesie koniec każdego ciała, zabierając duszę od każdego ciała. Właśnie dlatego on tak się nazywa – koniec każdego ciała.

441) Wąż zaczął swoją mowę poprzez słowo "chociaż", mówiąc: "Chociaż (af) i powiedział Wszechmogący", i sprowadził tym samym gniew (af) na świat. Powiedział on do kobiety: "Za pomocą tego drzewa Stwórca stworzył świat, przecież świat stworzony za pomocą nukwy, i dlatego, rzecz jasna, możecie jeść z niego, "i wy staniecie się, podobnie do Wszechmogącego, znającymi dobro i zło", i wy również będziecie mogli tworzyć światy za pomocą nukwy". Dlatego że Z'A – Wszechmogący (Elokim), a imię Jego, czyli nukwa – jest to Drzewo poznania dobra i zła. I dlatego, jeżeli wy skosztujecie z Drzewa poznania, od imienia Jego, czyli przylepicie się do nukwy i do napełnienia jej, to staniecie się podobni do Wszechmogącego, podobni do Z'A, i będziecie mogli tworzyć światy, jak i On.

442) Jednak wąż nie mówił tego, przecież jeżeliby powiedział, że tym drzewem Stwórca stworzył świat, byłoby dobrze, dlatego że to drzewo – jak topór w rękach rąbiącego nim. Wyjaśnienie. Drzewo poznania – jest to nukwa Z'A. I jeżeliby on powiedział, że Z'A stworzył świat za pomocą nukwy, to otworzyłby prawdę. Dlatego że on korzysta z nukwy, jak z topora, który trzyma w rękach swoich. Gdyż w samej nukwie nie ma niczego, lecz tylko to, co daje jej Z'A. I w ten sposób działa Z'A, i to – bezwzględna prawda.

Jednak wąż nie mówił tak, a powiedział: "Od tego drzewa zasmakował Stwórca", czyli że Z'A otrzymał napełnienie od nukwy i wtedy stworzył Z'A świat. Jakikolwiek mistrz nienawidzi konkurenta. "Zasmakujcie od Drzewa poznania, i wy również będzie mogli tworzyć światy". Lecz było to całkowitym kłamstwem, przecież nukwa otrzymuje wszystko od Z'A. I dlatego powiedział on: "Ponieważ wiedział Wszechmogący, że w dniu, kiedy zasmakujecie od niego, otworzą się oczy wasze, i będziecie podobni do Wszechmogącego, znającego dobro i zło" – czyli ponieważ powiedział On, że będziecie wy podobni do Wszechmogącego, i będziecie tworzyć światy, jak On, dlatego rozkazał wam nie jeść z niego.

443) Cała jego mowa była kłamstwem. I nawet początek jego mowy był kłamstwem. Przecież napisano: "Chociaż i powiedział Wszechmogący: "Nie jedzcie z żadnego drzewa tego ogrodu", lecz było to inaczej, ponieważ powiedziano: "Z każdego drzewa ogrodu możecie jeść", a on zmniejszył mówiąc "od żadnego".

444) Powiedział rabi Josi: "Stwórca rozkazał jemu o bałwochwalcach, błogosławieństwu Stwórcy, o sędziach, przelaniu krwi, wymieszaniu krwi". Lecz przecież w świecie było wiele ludzi, których Stwórca mógłby ostrzec od tego wszystkiego? Wszystkie te siedem rozkazów dotyczyło wyłącznie Drzewa poznania, dlatego że z nim powiązane wszystkie te przykazania.

445) Dlatego że każdy, kto bierze nukwę, która nazywa się Drzewem poznania, jedną, bez męża jej, Z'A, tworzy podział pomiędzy Z'A i nukwą. Wychodzi, że on bierze ją dla napełnienia całej mnogości znajdującej się z dołu, w światach BE'A podziału, w których przebywaj klipot, znajdujące się w Drzewie poznania, i tym samym on przyjmuje na siebie naruszenie zakazu bałwochwalstwa, przelania krwi i wymieszania krwi.

On narusza zakaz bałwochwalstwa tym, że przyciąga do wyznaczonych zarządców napełnienie od Drzewa poznania, i wychodzi, że on pracuje na tych zarządców, a to jest bałwochwalstwo.

On narusza zakaz przelania krwi, gdyż z tym drzewem związane siły przelania krwi, ponieważ ono należy do lewej strony, Gwury. I Sam, panujący Ejsawa, naznaczony nad tym wszystkim.

Zakaz wymieszania krwi on narusza dlatego, że Drzewo poznania żeńskiego rodzaju, i nazywa się kobieta, czyli jest to nukwa de-Z'A. I zakazane jest zapraszać kobietę samą, lecz tylko razem z jej mężem, żeby nie być podejrzanym o wymieszanie krwi. A grzech Drzewa poznania polega na tym, że on wziął samą nukwę, bez męża jej.

I dlatego we wszystkich siedmiu rozkazach mówi się o zakazie tego Drzewa poznania. I ponieważ on zasmakował od niego, to naruszył je wszystkie, gdyż wszystkie one znajdują się w nim.

446) Rabi Jehuda powiedział: "Właśnie w tym jest zakaz Drzewa poznania. Dlatego że zakazano przebywać z kobietą sam na sam, lecz tylko kiedy mąż jej znajduje się razem z nią. Więc co uczynił ten złodziej Sam? Powiedział: "Przecież ja dotknąłem tego drzewa i nie zmarłem. I ty również możesz zbliżyć się i dotknąć do niego swoją ręką, i nie umrzesz". I to on już dodał od siebie, przecież nie było zakazu na dotyk, a tylko na zasmakowanie".

447) Natychmiast po tym, jak ona dotknęła Drzewa poznania, napisano: "I zobaczyła żona, że drzewo dobre do jedzenia". Rabi Jehuda powiedział: "To drzewo miało powonienie, jak powiedziano: "Podobnie do aromatów pola, które błogosławił Stwórca". I z powodu odchodzącego od niego zapachu, zapragnęła go, żeby spróbować go". Rabi Josi stwierdza, że to, co było zobaczone, doprowadziło ją do pożądania zasmakowania od Drzewa poznania, a nie zapach, przecież napisano: "I zobaczyła żona". Odpowiedział jemu rabi Jehuda: "Lecz przecież po przegrzeszeniu napisano: "I otworzyły się oczy ich obojgu". W ten sposób ona sięgnęła widzenia dopiero po zasmakowaniu, lecz do zasmakowania, ona poznała wyłącznie zapach".

Powiedział jemu rabi Josi: "To widzenie, które było przed zasmakowaniem, było na miarę tego drzewa, światła nukwy, i to widzenie doprowadziło do pożadania. Jednak widzenie, które ona sięgnęła po zasmakowaniu, było wielkie według wielkości, większym niż właściwości drzewa, i o nim mówi się w cytacie: "I otworzyły się oczy ich obu". Lecz przecież było mówione: "I zobaczyła żona". I słowo "żona" tu dokładnie wskazuje, że widzenie było w świetle właściwości nukwy".

448) "I zobaczyła żona, że drzewo jest dobre do jedzenia… i wzięła z płodów jego" – ona widziała i nie widziała, "że drzewo jest dobre". Widziała, "że drzewo jest dobre", i nie mogła postanowić, przecież napisano: "I wzięła od płodów jego", lecz nie napisano: "I wzięła od niego", czyli od drzewa, dlatego że nie była przekonana, "że drzewo jest dobre".

I z tego powodu, że wzięła od płodów jego, a nie od drzewa, ona przylepiła się do miejsca śmierci, i wywołała śmierć w świecie, i oddzieliła życie od śmierci. Dlatego że Jesod zlany z nukwą nazywa się drzewem przynoszącym płody, a nukwa nazywa się płodem. Lecz kiedy nukwa sama w sobie, bez Jesod, ona jest śmiercią. I ponieważ wzięła od płodów, a nie od drzewa, okazała się przylepiona do miejsca śmierci, i oddzieliła Jesod, czyli życie, od nukwy, będącej śmiercią, w tym czasie, kiedy ona oddzieliła się od Jesod.

I tym grzechem on doprowadził do podziału, oddzielając nukwę od męża jej, Z'A. Przecież "głos", Z'A, i "mowa", nukwa, nie dzielą się nigdy. I ten, kto oddzielił głos od mowy, Z'A od nukwy, staje się niemową i nie może mówić. I po tym, jak zostaje mu odebrany dar mowy, od oddany do prochu. I dlatego powiedziano: "I w proch się obrócisz".

449) "Zaniemówiłam, stałam się cicha, odepchnęli mnie od dobra". To powiedział Kneset Israel, nukwa de-Z'A, podczas wygnania. Dlatego że głos, Z'A, steruje mową, nukwą. I ponieważ ona przebywa na wygnaniu, głos jest oddzielony od niej, i mowa, czyli nukwa, nie jest słyszalna. Dlatego powiedziała nukwa: "Zaniemówiłam, ucichłam", dlatego że "odepchnęli mnie od dobra". Z'A nazywa się dobrem, i jest to głos. I wtedy głos nie idzie razem z nią.

I Israel mówią wtedy: "Milczenie – chwała Tobie". Co oznacza "milczenie"? Chwała (psalm) dla Dawida, będącego nukwą, który nazywa się "chwała" (psalm), w stanie gadlut staje się milczeniem na wygnaniu i nie mówi, tracąc głos. "Tobie" – Israel mówią to do Z'A: "Ze względu na Ciebie ona w milczeniu", dlatego że głos, Z'A, zniknął u niej.

450) "I wzięła od płodów jego" – czyli Chawa wycisnęła winorośl i dała je Adamowi, i tym, że zasmakowali od niego, wywołali śmierć w całym świecie. Dlatego że w Drzewie poznania przebywa śmierć. I to drzewo, panujące w nocy, czyli nukwa, o której powiedziano: "A małe światło dla panowania w nocy". I o niej powiedziano: "I wstanie ona jeszcze w nocy". I kiedy ona panuje w nocy, wszyscy żyjący w świecie odczuwają smak śmierci, dlatego że sen jest 1/60 częścią śmierci.

I ci, którzy trzymają się wiary, pierwsi wręczają jej swoje dusze pod zastaw mówiąc przed snem: "Wręczam Tobie duszę moją", i ponieważ ich dusze znajdują się w zastawie u nukwy podczas panowania smaku śmierci, nie jest im czyniona krzywda, i te dusze powracają rano na swoje miejsce, w ciała. I o tym powiedziano: "Przebywać w wierze Twojej nocą", dlatego że wiara, nukwa, panuje w nocy.

451) "I otworzyły się oczy ich obu" – otworzyły się, żeby wiedzieć o biedach w świecie, których nie znali do tej pory. Kiedy dowiedzieli się i otworzyły się oczy ich dla uświadomienia zła, powiedziano: "I dowiedzieli się, że są nadzy", dlatego że staracili wyższe świecenie, które obłaczało ich i ono odeszło od nich, i oni pozostali nadzy, bez niego.

452) "I uszyli oni liście drzewa figowego" – czyli zaczęli trzymać się ukrycia w cieniu drzewa, od którego zasmakowali. Dlatego że liście drzewa tworzą cień pod nim. Dlatego że jest cień świętości, o którym powiedziano: "Ja nasładzałam się siedząc w cieniu jego". I jest również cień klipot, o którym powiedziano: "Jedno naprzeciwko drugiego stworzył Stwórca". I po tym jak zgrzeszyli, smakując z Drzewa poznania, ono sprowadziło na nich cień Drzewa śmierci, nazywanego śmiertelną ciemnością. I zamiast wyższego świecenia, które było u nich na początku i otulało ich, oni znajdują się teraz w cieniu klipy, która nazywa się "liście figowca".

"I uczynili sobie przepaski" – po tym, jak dowiedzieli się o tym świecie i przylepili się do niego, dowiedzieli się oni, że ten świat sterowany jest za pomocą liści tego drzewa, i uczynili sobie podtrzymanie, żeby wzmocnić się za ich pomocą w tym świecie. Dlatego że do grzechu świat był sterowany wyłącznie świętością, a na skutek grzechu Drzewa poznania oni zrzucili mochin z poziomu świętości i klipot napełniły się zniszczeniem świętości. I sterowanie było oddane w ręce sitra achra, jak powiedziano: "Ziemia oddana w ręce nieczystego".

W ten sposób razem z grzechem Drzewa poznania była oddana siła i władza liściom drzewa figowego, będącym cieniem sitra achra, żeby panować w tym świecie. I wtedy poznali oni wszystkie rodzaje czarodziejstwa w świecie, i pragnęli opasać się bronią, którą otrzymali od siły tych liści drzewa figowego, dlatego żeby ochronić siebie.

453) Troje podpadło pod sąd i byli skazani – wąż, Adam i Chawa. I niższy świat był przeklęty i nie powrócił do swojego poprzedniego stanu z powodu nieczystości węża do tej pory, dopóki nie stanął Israel u góry Synaj, i wtedy zaprzestała nieczystość.

454) Po upadku w grzechu obłóczył ich Stwórca odzieniem, żeby skóra nasładzała się od nich, a nie dusza (nefesz). Jak powiedziano: "Odzienie ze skóry". Na początku były u nich odzienia światła, i wyższe korzystały z nich z góry, gdyż wyższe anioły objawiły się Adamowi Riszon, żeby nasładzać się tym światłem, jak powiedziano: "Przecież niewiele czym pomniejszyłeś go przed aniołami, sławą i pięknem ukoronował go". A teraz, kiedy oni zgrzeszyli, były dane im skórzane odzienia, od których nasładza się skóra, czyli ciało, a nie dusza.

455) Po tym oni urodzili pierwszego syna, i był on porodzeniem nieczystości tego węża. We dwóch weszli do Chawy – Adam i wąż. I ona zaszła w ciążę od nich, i urodziła dwóch – Kaina i Ewela. Jeden wyszedł według rodzaju urodzonego jego, i drugi wyszedł według rodzaju tego, kto go porodził. I duch ich podzielił się – jeden w stronę świętości, drugi w stronę nieczystości. Jeden upodobnił się do swojej strony, i drugi upodobnił się do swojej – tej strony, z której oni wyszli.

Na skutek tego, że ona posłuchała rady węża, on przyniósł do niej swoją nieczystość. I wymieszała się nieczystość węża w ciele Chawy. A następnie wszedł do niej Adam, i uważa się, że ona zaszła w ciążę od obu, od nieczystości węża i od czystości Adama Riszona. I na początku wyszedł z niej Kain, który był z dodatkiem nieczystości węża, a następnie, kiedy już wyszła nieczystość z Chawy, razem z urodzeniem Kaina wyszedł z niej Ewel w świętości Adama Riszona.

456) Od strony Kaina wychodzą wszystkie rodzaje duchów, szatani i wiedźmy. Od strony Ewela wychodzi w świat większą częścią miłosierdzie. Jednak nie w doskonałości, podobnie do dobrego wina, które jest wymieszane ze złym winem. I świat nie zostaje ustawiony za jego pomocą, dopóki nie rodzi się Szet, i do niego mają odniesienie wszystkie pokolenia sprawiedliwych, które powstały po nim w świecie. I poprzez niego był zbudowany świat. A od Kaina pochodzą wszyscy grzesznicy i złodzieje świata.

457) W czasie, kiedy Kain zgrzeszył, on odczuwał lęk, gdyż widział przed sobą różne uzbrojone obozy, które przyszły, żeby zlikwidować go. I kiedy on doznał skruchy, to powiedział: "Ty wyganiasz mnie dzisiaj z liku ziemi, i od liku Twego będę ja ukryty… i każdy, kto spotka mnie, będzie mógł zabić mnie" – czyli on przestraszył się tych stanów, które przyszły zabić go.

"Od liku Twego ja będę ukryty" – ponieważ powiedział: "Ja będę ukryty i zniszczony w budowie swojej", dlatego że Kain był człowiekiem ziemi. I ponieważ On wygnał jego z liku ziemi, to zostały zniszczone wszystkie jego budowy. I nic nie pozostało u niego w świecie. "Od liku Twego ja będę ukryty" oznacza jeszcze, jak powiedziano: "I nie ukrył liku Swego od niego". I również powiedziano: "I ukrył Mosze lik swój". I o tym powiedział Kain: "Od liku Twego ja będę ukryty" – czyli powiedział: "Ja będę ukryty od liku Twojego, żeby nie obserwował mnie". I dlatego "każdy, kto spotka mnie, będzie mógł zabić mnie".

I oznaczył Stwórca Kaina znakiem

458) "I oznaczył Stwórca Kaina znakiem" – jedną z 22 liter Tory. Oznaczył go literą waw, dlatego żeby uchronić go. Dlatego że litera waw jest to znak sojuszu, którego stał się on godny po okazaniu skruchy, i przyjął na siebie uchronienie sojuszu.

Powiedział rabi Jehuda: "I kiedy oni byli w polu, powstał Kain na Ewela, brata swojego, i zabił go". "W polu" – wskazuje na żeński początek. I dlatego z powodu tego żeńskiego początku on powstał i zabił Ewela. Dlatego że od żeńskiej strony, od lewej, on naśladował siłę zabójstwa, i to – strona Sama, który wywołał śmierć w całym świecie tym, że skusił Adama i Chawę do naruszenia zakazu Drzewa poznania. I Kain zazdrościł Ewelowi z powodu nukwy, dodatkowej nukwy, która były u Ewela.

O duszach Kaina i Ewela powiedziano, że Ewel – jest to właściwość MI, a Kain – ELE. I wiadomo, że MI wychodzi od wyższych Aw'I, a ELE – od ISZSu'T. I w Aw'I to dwie nukwy, we właściwości manula i miftecha. Jednak ISZSu'T stworzony tylko we właściwości miftecha, czyli właściwości jednej nukwy. W ten sposób Kain, który znajdował się we właściwości ELE, miał wyłącznie jedną nukwę we właściwości miftecha (klucz). Jednak u Ewela były dwie nukwy, we właściwości manula (zamek) i miftecha (klucz). Dlatego Kain zazdrościł Ewelowi dodatkowej nukwy, która była u niego, nukwy właściwości manula (zamek).

Rabi Hija powiedział: "Lecz przecież przyczyna zabójstwa Ewela była jasna z powiedzianego: "A na Kaina i na dar jego nie zwrócił uwagi. I bardzo skrzywdzony poczuł się Kain" – czyli dlatego, że nie była przyjęta ofiara, a nie z powodu nukwy, jak stwierdza rabi Jehuda. Powiedział rabi Jedhuda: "To prawda, że stało się przykro Kainowi, że nie była przyjęta ofiara jego, lecz tu wszystko miało swoją rolę, w tym czasie, kiedy zabijał Ewela, czyli i to, że zazdrościł z powodu dodatkowej nukwy".

459) "I powiedział Stwórca do Kaina: "Dlaczego smutno tobie, i dlaczego pochmurna twarz twoja? Przecież jeżeli staniesz się lepszy, to będziesz godny. A jeżeli nie stanie się lepszym, to u wejście grzech leży." – czyli powiedział jemu Stwórca, że jeżeli polepszysz swoje działania, to będziesz godny. "Będziesz godny" – jak powiedziano o Reuwenie, pierworodnym Jakowa: "Reuwen, pierworodny ty mój, twierdza moja i początek siły mojej, nadmiar godności". Dlatego że u godności zawsze jest przewaga we wszystkim i ona zależy od czynów jego. I dlatego powiedział jemu Stwórca: "Jeżeli staniesz się lepszym, to będziesz godzien. A jeżeli nie staniesz się lepszym, to przy wejściu grzech leży".

U wejścia grzech leży

460) "U wejścia grzech leży". "U wejścia" – to wyższe wejście, z którego wychodzą postanowienia sądu o złych postępowaniach żyjących w świecie. Wejście oznacza, jak powiedziano: "Otwórzcie mi wrota sprawiedliwości" – czyli wrota Malchut, która nazywa się sprawiedliwość. I u tych wejść Malchut "grzech leży", i jest to anioł śmierci, który w przyszłości zapyta u ciebie.

461) Na początku roku urodził się Adam, w wyższej i niższej właściwości – we właściwości Zo'N nazywanej "wyższy Adam", i we właściwości "niższy Adam". I jest początek roku z góry, czyli Zo'N, kiedy oni znajdują się w stanie sądu. I jest początek roku z dołu, czyli początek roku, który przyszedł w szóstym dniu stworzenia świata, kiedy był stworzony niższy Adam. Stąd staje się jasnym, że Adam był stworzony we właściwości sądu, gdyż on był stworzony na początku roku, wychodzącego od właściwości, która odpowiada jemu z góry, wyższego początku roku, czyli Zo'N w stanie sądu.

Na początku roku wspominane są bezpłodne. Sąd wiadomo, że to przychodzi na początku roku? Ponieważ powiedziano: "I Stwórca (AWA'Ja) przypomniał Sarę". "I Stwórca (AWA'Ja)" – wskazuje na to, że przypomnienie odbyło się na początku roku. Dlatego że w każdym miejscu, gdzie powiedziano: "I Stwórca (AWA'Ja)" – jest to Z'A i miejsce jego sądu, co wskazuje na wyższy początek roku. I ponieważ Adam urodził się na początku roku, on urodził się we właściwości sądu. I świat wtedy znajdował się w sądzie. I właśnie dlatego "przy wejściu grzech leży", czyli anioł śmierci. Dlatego żeby zapytać ciebie, jak powiedziano: "Do ciebie pragnienie jego", czyli anioła śmierci, żeby ukarać ciebie, aż do pełnego unicestwienia.

462) "U wejścia grzech leży, i do ciebie życzenie jego, i ty będziesz panować nad nim". Jak powiedziano: "I Ty dajesz im wszystkim życie" – czyli Malchut nazywa się "Ty", dajesz życie wszystkiemu, i nawet klipot. I dlatego mówi się, że Stwórca nie panuje, czyli nie objawia się Jego władza, tylko w czasie, kiedy będą zniszczeni grzesznicy świata. Dlatego po tym, jak anioł śmierci unicestwił ich, będzie panować nad nimi Stwórca i nie pozwoli jemu czynić zło światu, ponieważ powiedziano "i ty" – czyli Malchut, "będziesz panować nad nim".

Innymi słowy, Malchut będzie panować nad aniołem śmierci po tym, jak on dokona sądu nad grzesznikami, i więcej nie pozwoli jemu czynić zła mieszkańcom świata. Słowo "i ty" w cytacie "i ty będziesz panować nad nim" – jest to imię Malchut.

463) I to panowanie utrzymuje się na więzi przeciwnych stron dlatego, żeby rozsądzić ich i uczynić sąd. "I ty będziesz panować nad nim" – czyli Malchut objawia swoje panowanie poprzez anioła śmierci, gdyż on karze grzeszników. Jeszcze jedno znaczenie cytatu "i ty będziesz panować nad nim" – za pośrednictwem powrotu. Jeżeli ona dokona powrotu, to będzie panować nad złym początkiem i aniołem śmierci.

Aza i Azazel

464) Kiedy porodzeni poprzez Kaina rozeszli się po świecie, oni równali i dzielili ziemię, i oni byli podobni do wyższych aniołów i ludzi z dołu. I to dlatego, że Kain powstał jak od nieczystości Sama, który wszedł do Chawy, a on był aniołem, tak samo od nasienia Adama. Dzięki swojej wielkiej sile synowie Kaina, przechodząc przez góry ziemi, obracali je w równą powierzchnię. Kiedy Aza i Azazel spadli z miejsca wyższej świętości, oni zobaczyli córki ludzkie i grzeszyli z nimi, rodząc synów. To są ci, o których powiedziano: "Wielkoludy były na ziemi w tych czasach, i nawet po tym, kiedy synowie boscy zaczęli wchodzić do córek ludzkich, i one rodziły dla nich."

465) Synowie Kaina byli "synami boskimi". Dlatego że kiedy Sam wszedł do Chawy i przyniósł do niej nieczystość, ona zaszła w ciążę i urodziła Kaina. Dlatego że widokiem swoim on nie był podobny do innych synów Adama, gdyż był potomkiem anioła. I wszyscy ci, którzy wychodzili od strony Kaina, nie byli nazywani w żaden inny sposób, jak tylko "synowie boscy", dlatego że widokiem swoim byli podobni do aniołów, które były nazywane boskimi.

466) I nawet wielkoludy, czyli synowie Azy, Azazela i Naamy, nazywane również "synowie boscy". Jak powiedziano: "To są bohaterowie", co wskazuje na zmniejszenie, że jest to wyłącznie bohater, a nie pierwsze wielkoludy, które były na ziemi, i to dlatego, że było ich 60, zgodnie z wyższym obliczeniem, czyli według Wa'K – HaGa'T NeH'I de-Z'A. Tutaj powiedziano: "To bohaterowie, ludzie znani w świecie". A o królu Szlomo, czyli o Z'A, powiedziano: "To łoże Szlomo, sześćdziesięciu bohaterów wokół niego". Tu i tam jest ich 60, jednak pierwsze przychodzą od wyższych, Wa'K.

Jeszcze jedno znaczenie cytatu: "To bohaterowie, ludzie znani w świecie" – właśnie w świecie, żeby odróżnić ich od pierwszych wielkoludów, Azy i Azazela, którzy znajdowali się nad światem. Świat – jest to nukwa Z'A. Czyli te wielkoludy były ustawione w budowie (merkawa) Zo'N i stały się częścią nukwy, która nazywa się świat.

467) Właśnie na miarę, ponieważ oni byli ustawieni jako budowa (mekrawa) dla nukwy, i z niższego świata ich wziął Stwórca. Po tym jak oni spadli w niższy świat, były pośród nich wyjaśnienia, i te wyjaśnienia były dołączone do budowy (merkawa) nukwy. Jednak pierwsze wielkoludy zupełnie nic nie miały od niższego świata, a tak jak anioły przebywały w niebiosach. Powiedziano: "Stwórco, pamiętaj o miłosierdziu Twoim i o miłości Twojej, ponieważ od świata ona" – czyli od niższego świata wziął Stwórca miłosierdzie i miłość, żeby one stały się świętą budową (merkawa) z góry. I są to pierwsi praojcowie.

Dlatego że "miłosierdzie Twoje" – jest to praojciec Jakow, "miłość twoja" – jest to Awraam, którzy wznieśli się z niższego świata i stali się godni stać się budową (merkawa) dla Zo'N z góry, jak powiedziano: "Praojcowie są budową (merkawa)". I tak samo tu: "To bohaterowie, ludzie znani w świecie" – czyli oni również wznieśli się z niższego świata i przyłączyli się z góry do budowy Zo'N. "W świecie" – jest to "łoże Szlomo", nukwa, lecz tylko we właściwości Gwury, i powiedziano o niej: "To łoże Szlomo, sześćdziesięciu bohaterów wokół niego". Wszyscy oni, wszystkich sześćdziesięciu bohaterów wokół łoża Szlomo, nazywani są "synowie boscy".

468) W czasie stworzenia poprzez Stwórcę Adama, On stworzył go w ogrodzie Eden i dał jemu siedem wskazówek. Ten zaś zgrzeszył, smakując od Drzewa poznania, i był wygnany z Edeńskiego ogrodu. Dwa niebiańskie anioły, Aza i Azazel, zwrócili się do Stwórcy: "Jeżelibyśmy byli na ziemi jak Adam, to bylibyśmy sprawiedliwymi". Odpowiedział im Stwórca: "Czyżbyście mogli pokonać zły początek panujący na ziemi?" Powiedzieli Jemu: "Możemy". Natychmiast zrzucił ich Stwórca z niebios, i w tym czasie, kiedy opuścili się oni na ziemię, wszedł w nich zły początek, jak powiedziano: "I brali sobie żony, jakie wybrali", grzeszyli i zostali pozbawieni swojej świętości.

469) Wszystkie nasłodzenia, czyli sfirot Zo'N, były ukrytymi i subtelnymi reszimot w jednym miejscu, czyli w miejscu Malchut. A następnie Stwórca wziął ich stąd i skierował w inne miejsce – w Binę. I wtedy oni mogli istnieć i osiągnęli swoje mochin.

To księga porodzenia Adama

470) "To księga porodzenia Adama". Trzy księgi otwarte na początku roku, czyli w nukwie. Jedna z nich – księga ukończonych sprawiedliwych. Druga – ukończonych grzeszników. Trzecia – średnich. Lecz tu rozpatrywana wyłącznie księga ukończonych sprawiedliwych.

Wyższa księga jest w nukwie, nazywana Biną, z której wychodzi wszystko. I również pojęcie "pismo" wychodzi od niej.

Środkowa księga jest w tej nukwie, zawierająca wyższe i niższe, czyli Z'A włączający Binę i Malchut razem, który nazywa się "pisaną Torą". I to – Adam Riszon, od czterech poziomów Adama, znajdujących się w ABE'A, czyli Adam świata Acilut.

Trzecia księga jest w tej nukwie, nazywana "porodzenie Adama" – czyli porodzenie Z'A, który nazywa się Adam. I to księga ukończonych sprawiedliwych, jak powiedziano: "To księga porodzenia Adama", i to sprawiedliwy, bezwzględnie, Jesod de-Z'A, który czyni porodzenia.

Trzy księgi – są to trzy mochin, rosz-toch-sof, które Z'A przekazuje nukwie:

Mochin od Biny – wyższa księga.

Własne mochin – środkowa księga.

Mochin jego Jesod, trzecia księga, czyli księga porodzenia, dlatego że porodzenia wychodzą od Jesod, a nie od innej sfiry. I ona również nazywa się księgą sprawiedliwych, dlatego że Jesod nazywa się sprawiedliwy.

I powiedziano: "Kiedy Wszechmogący stworzył Adama, według podobieństwa Wszechmogącego, On stworzył jego." Wtedy po tym jak otworzyła się księga porodzenia Adama, zostało naprawione wszystko z góry i z dołu, i obydwa światy zaczęły istnieć w jednym porządku, jak powiedziano, że porządek ustawienia, czyli wyjścia mochin niższego świata, Adama i Chawy, w całości odpowiada porządkowi ustawienia wyższego świata, Zo'N.

"Męskiego i żeńskiego rodzaju (zachar we-nekewa) stworzył On ich" – niezrozumiałe. Należałoby powiedzieć: "Jako mężczyznę i kobietę stworzył On ich". Lecz rzecz w tym, że jeden był włączony w drugiego, czyli nukwa była włączona w zachar podczas stworzenia jego, dlatego że oni byli podwójnym parcufem, lecz później podzielił ich.

471) Powiedziano: "Potężna baszta – imię Stwórcy, w do niej ucieknie sprawiedliwy i wzmocni się". "Sprawiedliwy", o którym mówi się tu – jest to "księga porodzenia Adama", która skierowała się do tej baszty. I to "baszta Dawida", czyli Malchut, jak również "potężna baszta – imię Stwórcy". I wszystko jest jednym całym, ponieważ basztą (migdal) nazywa się Malchut w stanie gadlut, dlatego że "migdal (baszta)" oznacza "gadlut". Tutaj jest ukryta tajemnica wiadoma dla tych, którzy posiadają wiarę, czyli tajemnica połączenia imion, wychodzących z powiedzianego: "Potężna baszta…". I to rzecz jasna księga porodzenia, czyli Jesod sprawiedliwego, który za pomocą tej baszty czyni porodzenie.

‎מבש עוי מיץ

‎גרג ווה יצד

‎דצב זדו היי

‎לקה שוה ונק

Mem-bet-szin, ajn-waw-jud, mem-jud-cadi itd. – jest to połączenie zawierające 36 liter w dwunastu słowach, w każdym słowie trzy litery. I one wychodzą z powiedzianego: "Potężna baszta – imię Stwórcy (AWA'Ja), do niej ucieknie sprawiedliwy i wzmocni się", AWA'Ja sprawiedliwy.

W pierwszym słupku mem-bet-szin, gimel-rejsz-gimel, dalet-cadi-bet, lamed-kuf-hej znajdują się w początkowych literach cztery litery słowa migdal (baszta). W drugim słupku ajn-waw-jud, waw-waw-hej, zajn-dalet-waw, szin-waw-hej znajdują się cztery litery – litery słowa oz (potężna) i litera szin od słowa "szem (imię)". W trzecim słupku mem-jud-cadi, jud-cadi-dalet, hej-jud-jud waw-nun-kuf znajdują się w początkowych literach cztery litery, litera mem od słowa "szem (imię)", i litery jud-hej-waw od imienia AWA'Ja, a niższa hej imienia AWA'Ja znajduje się w ostatniej literze imienia lamed-kuf-hej.

Słowa "do niej ucieknie sprawiedliwy" znajdują się w środkowych literach słów, umieszczonych w rzędzie. W pierwszym rzędzie mem-bet-szin, ajn-waw-jud, mem-jud-cadi znajdują się dwie litery słowa "bo (do niej)", i litera jud od słowa jaruc (ucieknie). W drugim rzędzie gimel-rejsz-gimel, waw-waw-hej, jud-cadi-dalet znajdują się litery rejsz-waw-cadi od słowa jaruc (ucieknie). W trzecim rzędzie dalet-cadi-bet, zajn-dalet-waw, hej-jud-jud znajdują się litery cadi-dalet-jud od słowa cadik (sprawiedliwy), a litera kuf słowa cadik (sprawiedliwy) znajduje się w imieniu lamed-kuf-hej, znajduje się w ostatnim rzędzie – lamed-kufhej, szin-waw-hej, waw-nun-kuf, a w imieniu szin-waw-kuf, w ostatnim rzędzie, jest litera nun słowa we-nisgaw (i wzmocni się). W imieniu waw-nun-kuf, w ostatnim rzędzie, jest litera nun słowa we-nisgaw (i wzmocni się). A w końcu imion pierwszego słupka znajdują się litery szin-gimel-bet słowa we-nisgaw (i wzmocni się). A imiona Stwórcy (AWA'Ja) i "sprawiedliwy (cadik)" znajdują się w końcowych literach drugiego i trzeciego słupka.

472) Rzecz jasna, opuścili księgę Adamowi Riszon, i za jej pomocą on poznał wyższą mądrość. I o niej powiedziano: "To księga porodzenia Adama". I ta księga przychodzi do "boskich synów" – do mędrców tego pokolenia. I każdy, kto stanie się godny uczyć jej, pozna za jej pomocą wyższą mądrość. I oni wyuczą ją i poznają ją. I tą księgę anioł Raziel, który posiada tajemnicę, opuścił Adamowi Riszon w ogrodzie edeńskim. I ustawione przy niej trzy anioły, chroniące tą księgę, żeby nie pochwycili jej zewnętrzni.

473) W czasie, kiedy Adam wyszedł z ogrodu Eden, on jeszcze trzymał tą księgę, a kiedy wyszedł na zewnątrz, księga odleciała od niego. Modlił się on i płakał przed Panem swoim, i On zwrócił mu księgę, jak i na początku, żeby nie była zapomniana mądrość przez ludzi, i oni zajmowali się poznaniem Pana swego.

474) U Chanocha również była księga, i księga ta była z miejsca księgi porodzenia Adama. I ta księga jest ukrytą mądrością, dlatego że ona jest wzięta z ziemi i stała się aniołem niebiańskim. Jak powiedziano: "I zniknął on, dlatego że wziął go Wszechmogący", i on – "młodzieniec", czyli nazywa się on w każdym miejscu "młodzieniec". Jak powiedziano w cytacie: "Wychowuj (chanoch) młodzieńca według drogi jego", wskazującym, że Chanoch – młodzieniec, gdyż on stał się młodzieńcem służącym Szchinie.

475) I wszystkie wyższe tajemnice były wręczone jemu, i on przekazuje i wręcza je wszystkim, kto jest godzien ich, wykonując działania Stwórcy. Tysiące kluczy powierzone jemu, i sto błogosławieństw otrzymuje on każdego dnia. I on czyni połączenie dla Pana swego. Wyjaśnienie. Sfirot hochmy liczą się w tysiącach, sfirot Biny – w setkach. "Klucze" oznaczają – drogi poznania. "Wręczone jemu" – klucze hochmy, i "sto błogosławień" – Biny. I ze świata wziął go Stwórca, żeby służył on Jemu na wysokościach.

476) I od tego momentu wręczona była jemu księga, która nazywa się księgą Chanocha, dlatego że w czasie, kiedy wziął jego Stwórca, On objawił jemu wyższe otwarcie i tajemnicę rosnącego w ogrodzie Drzewa życia, jak również jego liście i gałęzie. I wszystkie te tajemnice my spotykamy w jego księdze, wszystko, co pokazał jemu Wszechmogący w tym czasie, kiedy wzniósł go do góry. Szczęśliwi wyżsi, którym otwiera się wyższa mądrość i nigdy nie była zapomniana poprzez nich, jak powiedziano: "Tajemnica Stwórcy dla lękających się Go, i sojusz swój On objawia im".

Nie będzie duch Mój sądzić człowieka

477) "I powiedział Stwórca: "Nie będzie duch Mój sądzić człowieka wiecznie, przecież do tego wszystkiego jest on ciałem". W tym samym momencie przed potopem rzeka, wychodząca z Edenu, Bina, uczyniła wyższego ducha od Drzewa życia, Z'A, i napełniła poprzez niego drzewo, czyli nukwę. I przyciągnął się od nich duch życia do ludzi, i dlatego żyli oni długie lata.

Wyjaśnienie. Sfirot Biny liczą się w setkach. I ponieważ duch życia wychodzi od Biny, ludzie żyli wtedy setki lat. I dni ich życia sięgały siedmiuset lat, godnie z siedmioma niższymi sfirot Biny, "a jeżeli przebywa w siłach" – to osiemset lat i nawet dziewięćset lat. I dlatego żyli długie lata, dopóki ich zło nie wzniosło się do góry, i nie powstali oni przy wejściu, o którym powiedziano: "Przy wejściu grzech leży". Wtedy od tego drzewa, nukwy, odszedł wyższy duch Biny, w czasie, kiedy dusze wznoszą się do ludzi.

Innymi słowy, wyższy duch Biny odszedł od niej i pozostał w niej tylko duch Z'A. I te dusze wznoszą się tylko od strony Z'A i nukwy jego. I to oznacza powiedziane: "Nie będzie sądzić Mój duch", od Biny, "człowieka". "W świecie" – czyli dać ducha Mojego w świecie, w czasie, kiedy dusze, od Zo'N, wznoszą się u ludzi. I dlatego teraz dusze tylko od Z'A, sfirot którego mierzą się dziesiątkami, i dlatego "dni naszego życia" wyłącznie "siedemdziesiąt lat", co odpowiada niższym sfirot Z'A, "a jeżeli przebywa w siłach – to osiemdziesiąt lat" – czyli kiedy są obecne Ga'R. "Do stu lat" – kiedy człowiek tak jakby odszedł, czyli zniknął ze świata.

478) "Przecież do tego (beszagam) on – ciało". "Beszagam" – to Mosze, gdyż w gematrii to słowo tworzy szin-mem-hej (345), tak samo jak i Mosze, który świeci lunie. I dzięki tej sile ludzie żyją w świecie długie lata. Wewnętrzny Daat Z'A nazywa się Mosze. I on przyciąga do nukwy światło (Biny), sfirot którego liczone są w setkach. I dlatego ludzie żyją długie lata.

Powiedziano: "Niech będą dni jego – sto dwadzieścia lat". Jest to wskazówka na Mosze, który żył 120 lat, i poprzez niego była darowana Tora, a w czasie darowania Tory on przekazał życie ludziom od drzewa życia, które wychodzi z Edenu obłóczonego w niego, czyli jest to Bina. I jeżeliby nie zgrzeszył Israel, to byliby zawsze otrzymującymi życie od Drzewa życia i nie umarliby. I o tym powiedziano w cytacie: "Wyrzeźbiono (charut) na skrzyżalach", wskazujących, że była wolność (cherut) od anioła śmierci, dlatego że Drzewo życia przyciąga się w dół i od niego wychodzi wieczne życie.

479) I dlatego powiedziano: "Przecież do tego (beszagam) on – ciało". Dlatego że od beszagam, będącego ciałem, czyli od Mosze, obłóczonego w ciało, zależy napełnienie duchem wiecznego życia. Gdyż właściwość beszagam, czyli Mosze, ma odniesienie jak do wyższego, tak i do niższego. Innymi słowy, Z'A z góry nazywa się również Mosze, i dlatego dopełnia cytat: "Przecież do tego (beszagam) on – ciało", żeby wskazać, że mówi się o Mosze z dołu, który obłóczony w ciało.

Dzięki darowniu Tory będzie wolność od anioła śmierci. Dlatego Mosze nie umarł, lecz był zabrany ze świata w wyższy świat, Z'A. I on świeci tam lunie, nukwie, dlatego że słońce, chociaż i odchodzi ze świata, lecz nie umiera, czyli ono nie znika, a zaczyna świecić lunie. I tak samo Mosze, kiedy on odchodzi z niższego świata, świeci lunie w wyższym świecie.

480) Jeszcze jedno znaczenie cytatu: "Przecież do tego (beszagam) on – ciało". Ponieważ na skutek przyciągnięcia ducha życia pośród ludzi w ciągu długiego czasu duch ponownie stał się ciałem, jak i ciało, dlatego żeby ciągnąć się za nasłodzeniami ciała, i zajmować się nabytkami tego świata. I powiedziano: "Nie będzie duch Mój sądzić człowieka wiecznie, przecież do tego on – ciało" oznacza, że nie będzie rozprzestrzeniać się duch życia do człowieka długie lata. Dlatego że jeżeli mija dużo czasu, duch ponownie staje się ciałem.

481) Wszystkie pokolenia, które doskonaliły się i powstały od Szeta, wszystkie były sprawiedliwymi od strony wiary. Następnie oni rozsiali się po świecie i urodzili synów, i nauczyli się od świata rzemiosła unicestwienia za pomocą włóczni i mieczy. Czyli żyli dzięki mieczowi, dopóki nie przyszedł Noach i nie uczynił dla nich naprawienia świata, żeby obrabiać i naprawiać ziemię. Na początku nie siali i nie orali, gdyż żyli dzięki mieczowi, a następnie potrzebowali tego, jak powiedziano: "Od tego czasu we wszystkie dni ziemi – sianie i zbieranie nie zaprzestaną". W ten sposób były przyjęte wtedy w świecie sianie i żniwa.

482) Stwórca w przyszłości naprawi świat i naprawi ducha życia w ludziach w ten sposób, że wydłuży ich lata w świecie, jak powiedziano: "Ponieważ jak dni drzewa, będą dni narodu". I powiedziano: "Zniszczy On śmierć na wieki, i wytrze Stwórca Wszechmogący łzy ze wszystkich twarzy, i wstyd narodu swego zlikwiduje na całej ziemi, ponieważ tak powiedział Stwórca".

** *