Wewnętrzne spostrzeganie

Rozdział 1 (א)

Zawiera 2 punkty:

• Dziesięć sfirot or jaszar, które są czterema bhinot awijut, którymi or elion rozprzestrzenia się dla ziwug de-akaa.
• Te cztery bhiny działają w każdym świeceniu na równi, od rosz kawa do sof świata Asia, bez żadnych różnic pomiędzy nimi.

Należy rozumieć różnicę pomiędzy trzynastoma rodzajami dziesięciu sfirot, które opisuje Ari w tej części.

1) I tak widzimy w słowach Ari 13 rodzajów dziesięciu sfirot KaHa'B Tu'M, i niezbędnym jest znać różnicę pomiędzy nimi.

1. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M or jaszar (opisane w rozdz.1, p.3).
2. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M or hozer (opisane w rozdz.2, p.1,2).
3. Dziesięć sfirot, które nazywane: nefesz, ruach, neszama, haja i jechida (opisane w rozdz.2, p.3).
4. Dziesięć sfirot nazywane: szoresz, neszama, guf, lewusz, ejhal (opisane w rozdz.2, p.3).
5. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, poziomy których są równe (opisane w rozdz.3, p.4).
6. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, wychodzące jedna powyżej drugiej (opisane w rozdz.4, p.1).
7. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, wychodzące jedna poniżej drugiej, podobnie do czterech parcufim: Aba, Ima, Z'A i nukwa (opisane w rozdz.5, p.1 i rozdz.6, p.4).
8. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M w rosz parcufa (opisane w rozdz.5, p.2).
9. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M w toch parcufa do tabur, które są nazywane HaGa'T (opisane w rozdz.5, p.3).
10. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M w sof parcufa, od tabura i w dół (opisane w rozdz.7), które nazywane są NeH'I.
11. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, które nazywane są czterema światami: Acilut, Bria, Jecira, Asia (opisane w rozdz.14 p.1,2,3).
12. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, które są czterema parcufim: Aba, Ima, Z'A i nukwa, nazywane ABE'A świata Acilut (opisane w rozdz.15).
13. Dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, które nazywane są indywidualne ABE'A, które są w każdym parcufie z parcufim ABE'A, i rosz każdego parcufa – jest to keter, od pe do haze – Acilut, od haze do tabur – Bria, a od tabur i w dół – jest to Jecira i Asia.

2) I tak przed nami 13 rodzajów dziesięciu sfirot, i wszystkie te 13 rodzajów nazywane są jednakowymi imionami, i wszystkie podobne jeden do drugiego, i przy tym wszystkim różnica pomiędzy nimi jest bardzo duża. I niezbędnym jest poprzednie zrozumienie, żeby dobrze pojąć różnicę pomiędzy każdym rodzajem w jego pełni i głębokości, i wtedy można zrozumieć w każdym wypadku, o jakim rodzaju dziesięciu sfirot on mówi.

Nie ma poziomu, na którym nie byłoby dziesięciu sfirot or jaszar.

3) I tak dziesięć sfirot or jaszar są czterema bhinot Hu'B Tu'M, i ich korzeń nazywa się keter, i wyjaśniliśmy je bardzo dokładnie (w cz.1, i w O'P cz.3, rozdz.1, p.9). I te dziesięć sfirot znajdują się w samym świetle Ejn Sof, i ponieważ odnowienie światła we wszystkich światach odbywa się wyłącznie z Ejn Sof, to wychodzi, że te cztery stadia or jaszar w równej mierze są w każdym świeceniu, od rosz kawa do sof Asia, bez jakichkolwiek różnic z ich strony, jak opisano wyżej w słowach Ari (rozdz.2, p.3 i O'P, p.9).

Rozdział 2 (ב)

Wyjaśnia dziesięć sfirot or hozer, zawiera trzy punkty:

1. Miara światła, która była przydatna dla otrzymywania w malchut, jeżeliby masach nie odepchnął go z powrotem, nazywa się or hozer.
2. Or hozer po cimcumie staje się kli dla otrzymywania or elion zamiast bhiny dalet.
3. Ponieważ bhina dalet obłaczała wszystkie bhinot: keter, hochma, bina i Z'A do cimcum, to znajduje się w or hozer, które odepchnęte od niej, pięć bhinot światła, obłaczających pięć bhinot KaHa'B Tu'M or jaszar. I w punkcie 3 wyjaśnia dziesięć sfirot, które są nazywane NaRaNHa'J i dziesięć sfirot, które nazywane SzNiGL'E – szoresz, neszama, guf, lewusz, ejhal.

10 sfirot or jaszar obłaczają się w dziesięć sfirot or hozer.

1) Dziesięć sfirot or hozer, o których mówi się w słowach Ari (rozdz.1, p.1,2,3), wychodzi za pośrednictwem rozprzestrzenienia Ejn Sof w postaci ziwug de-akaa z masachem stojącym w kli malchut or jaszar. A masach przeszkadza or jaszar, które należy do kli malchut, rozprzestrzenić się w niej, i zawraca je na swoje miejsce. I to or hozer, czyli cała miara światła, która była przeznaczona dla otrzymywania w kli malchut i nie została otrzymana, a była odepchnięta od niego z powrotem, nie uważa się, że ona zniknęła stąd. A stała się ona kli otrzymywania, które wznosi się i obłacza wszystkie cztery stadia or jaszar w ten sposób, że są tu dwa rodzaje dziesięciu sfirot obłaczających się jedne na drugie, ponieważ dziesięć sfirot or jaszar obłacza się w dziesięć sfirot or hozer.

Światło, które jest przeznaczone dla otrzymywania w bhinę dalet, jeżeliby nie masach, przeszkadzający mu, nazywa się or hozer. Po cimcumie staje się or hozer kli dla otrzymywania zamiast bhiny dalet, która została skrócona.

2) I bez względu na to, że całe or hozer, które wznosi się, jest to światło wyłącznie jednej malchut, jak to wyjaśniliśmy, przy tym wszystkim rozróżniamy w tym or hozer dziesięć sfirot. I sens w tym, że wyłącznie malchut jest kli otrzymywania dla wszystkich dziesięciu sfirot przed cimcumem, gdyż w dziewięciu sfirot nie ma w ogóle kli dla otrzymywania, i w rzeczywistości uważane one są za światło, jak pisze Ari (rozdz.12, p.1 i O'P p.2).

Lecz po cimcumie, ponieważ od tego momentu i dalej, malchut już nie może otrzymywać żadnego or jaszar, to or hozer, które zostało odepchnięte od malchut, staje się kli otrzymywania zamiast niej (jak to jest opisane w Wewnętrznym spostrzeganiu, cz.2). I dlatego określanych jest w świecie malchut przed cimcumem pięć rodzajów kelim, zgodnie z każdym stadium or jaszar, które malchut obłaczała tam. A teraz, kiedy or hozer wykorzystywane jest zamiast malchut, my rozróżniamy w tym świetle, odepchniętym przez malchut, również dziesięć sfirot, w które obłacza się dziesięć sfirot or jaszar. Jak również rozróżniamy w kli malchut pięć bhinot, pustych od światła, które należało do niej, czyli od tego światła, które było w niej przed cimcumem.

Wyjaśnienie dziesięciu sfirot, które nazywane są NaRaNHa'J i nazywane SzNiGL'E – szoresz, neszama, guf, lewusz, ejhal.

3) Różnica pomiędzy dziesięcioma sfirot, które nazywane są KaHa'B Tu'M i dziesięcioma sfirot, które są nazywane: nefesz, ruach, neszama, haja, jechida jest w tym, że kelim dziesięciu sfirot nazywane są KaHa'B Tu'M, a światła w nich nazywane NaRaNHa'J. A dla dziesięciu sfirot, które nazywane: szoresz, neszama, guf, lewusz, ejhal jest specjalne świecenie, w którym brakuje Z'A i malchut de-kelim, i świateł haja i jechida. A jest w nich wyłącznie KaHa'B kelim, które nazywane: szoresz, neszama, guf, i NaRa'N świateł. I to jest to, co wyniknęło na skutek cimcum bet, za pośrednictwem wzniesienia malchut w binę (jest to opisane w rozdziale 10).

Rozdział 3 (ג)

Wyjaśnia dziesięć sfirot, poziomy których są równe. Zawiera 5 punktów:

1. Wszędzie, gdzie przechodzi duchowy obiekt, on nabywa tam swoje miejsce, i dlatego pozostają wszystkie niższe sfirot w wyższych, ponieważ przeszły przez nie.
2. Dziesięć sfirot or jaszar i dziesięć sfirot or hozer – są przeciwne sobie.
3. Dziesięć sfirot or hozer dopełniło każdą sfirę do dziesięciu sfirot.
4. Malchut or hozer, która połączyła się z keterem or jaszar, nabyła poziom keter, i na skutek tego, że ona przeszła przez wszystkie sfirot, wszystkie osiągnęły poziom keter.
5. Wyszło dziesięć sfirot w szerokość i dziesięć sfirot w głębokość.

1) Teraz wyjaśnimy dziesięć sfirot, poziomy których są równe, czyli poziom ziwuga sięga keteru, i jest to sto sfirot, a mianowicie: dziesięć sfirot od keter do malchut w grubości, obłaczających się jedna na drugą, i w każdej z nich jest dziesięć sfirot w szerokości, od keter do malchut. A jeżeli poziom ziwuga do hochmy, to w nich jest dziewięć sfirot w grubości, w każdej z nich jest dziewięć sfirot w szerokości. A jeżeli poziom ziwuga do biny, w nich jest osiem sfirot w grubości i w każdej z nich jest osiem sfirot w szerokości, i tak dalej. I to działa przy każdym ziwug de-akaa or elion z masachem. Pokazano to w słowach Ari, w rozdziale pierwszym.

2) Sens w tym, że wszędzie gdzie mówi się o tym, że duchowy obiekt przechodzi z miejsca na miejsce, nie oznacza, że on opuszcza jedno miejsce i przechodzi na drugie, podobnie jak w materialnym. Tu istnieje wyłącznie dodatek, ponieważ w całości pozostaje na pierwszym miejscu, gdzie i był wcześniej, również po tym, jak przechodzi na inne miejsce. Wynika z tego, że do niego zostało dodane również i drugie miejsce, ponieważ nie ma zniknięcia w duchowym (jak pisze Ari w Ec haim, szaar nesira, perek 7). I na skutek tego, że sfira keter – korzeń dla czterech stadiów Hu'B Tu'M or jaszar, to one obowiązkowo przechodzą przez niego. A jeżeli tak, to pozostawiają w nim swoje korzenie, ponieważ nie ma zniknięcia w duchowym, i dlatego obowiązkowo w jednej sfirze keter są wszystkie dziewięć sfirot: KaHa'B HaGa'T NeH'I or jaszar. I w ten sam sposób w sfirze hochma, przez którą przeszły bina i Tu'M, one określiły w niej swoje miejsca, i jest w sfirze hochma osiem sfirot od hochmy do jesod. I w ten sam sposób w sfirze bina – Tu'M przeszły przez nią i określiły w niej swoje miejsca, i w binie jest siedem sfirot, od biny do jesod, i tak samo – w HaGa'T NeH'I w tiferet, i tak samo - w malchut. W ten sposób, że keter składa się z dziewięciu sfirot KaHa'B HaGa'T NeH'I or jaszar, czyli oprócz malchut, ponieważ w malchut nie ma or jaszar, a wyłącznie or hozer. A hochma składa się z ośmiu sfirot Hu'B HaGa'T NeH'I or jaszar, a bina składa się z siedmiu sfirot: bina, HaGa'T NeH'I or jaszar. A hesed składa się z sześciu sfirot HaGa'T NeH'I or jaszar. I tak dalej – w ten sposób: każda wyższa sfira składa się ze wszystkich niższych sfirot, które przeszły przez nią, dlatego że nie ma zniknięcia w duchowym (i wyjaśniliśmy to w części 2, w Wewnętrznym spostrzeganiu, rozdz.9).

3) Te wzajemne przeniknięcie odbywa się siłą samych dziesięciu sfirot or jaszar jeszcze przed tym, jak odbył się ziwug de-akaa z masachem, wznoszącym or hozer i obłaczającym je. Jednak po tym, jak odbył się ziwug de-akaa z masachem w malchut, or hozer wzniosło się od masachu w malchut i obłóczyło sfirot or jaszar, wtedy or hozer wyrównuje poziomy ich wszystkich, czyniąc je równymi.

Na przykład, jeżeli ziwug był na masach w bhinie dalet, wznoszącej or hozer do keter, to tutaj wyszło dziesięć sfirot or hozer: z malchut KaHa'B HaGa'T NeHI'M i obłóczyło KaHa'B HaGa'T NeH'I or jaszar. I te dziesięć sfirot or hozer znajdują się w kolejności odwrotnej do dziesięciu sfirot or jaszar, ponieważ korzenie dziesięciu sfirot or jaszar – na górze w keter, i one ułożone są z góry w dół, od keter do jesod. A w dziesięciu sfirot or hozer korzeń jest w malchut, ponieważ one wyszły z niej, i uważa się, że one umieszczone są z dołu do góry, i keter or hozer, czyli korzeń w malchut, hochma or hozer w jesod or jaszar, bina or hozer w hod or jaszar, hesed or hozer w necach or jaszar, gwura or hozer w tiferet or jaszar, tiferet or hozer w gwura or jaszar, necach or hozer w hesed or jaszar, hod or hozer w binie or jaszar, jesod or hozer w hochmie or jaszar, malchut or hozer w keter or jaszar. W ten sposób ułożone one z dołu do góry zaczynając od malchut i kończąc w keter.

4) I kiedy łączy się dziesięć sfirot or hozer i dziesięć sfirot or jaszar, wynika w każdej po dziesięć sfirot, tak jak w malchut, w której nie było nic od or jaszar, otrzymała dziesięć pełnych sfirot or hozer – od keter do malchut. Dlatego że wszystkie przeszły przez nią i pozostały w niej na stałe, ponieważ nie istnieje zniknięcie w duchowym. I jesod or jaszar, w którym była wyłącznie jedna sfira or jaszar, osiągnął teraz z or hozer dziewięć sfirot – od hochmy do malchut, ponieważ wszystkie przeszły przez niego. Hod or jaszar, w którym były wyłącznie dwie sfiry, osiągnął teraz osiem sfirot z or hozer – od biny do malchut. Necach or jaszar, w którym były trzy sfiry osiągnął siedem sfirot od jesod do malchut. I dalej w ten sam sposób, do hochmy or jaszar, w której było osiem sfirot or jaszar: Hu'B HaGa'T NeH'I, ona osiągnęła teraz jesod i malchut or hozer, dopełniając się do dziesięciu sfirot. I keter or jaszar, w którym było dziewięć sfirot KaHa'B HaGa'T NeH'I or jaszar, osiągnął teraz malchut or hozer i dopełnił się do dziesięciu sfirot.

5) Widzimy, że malchut or hozer osiągnęła poziom keter, ponieważ połączyła się z keter or jaszar, i jesod or hozer osiągnął poziom hochmy, ponieważ połączył się z hochmą or jaszar. Hod osiągnął poziom biny, ponieważ połączył się z biną. I na skutek tego wynika, że hochma or jaszar również osiągnęła poziom keter, ponieważ ta malchut or hozer, która połączyła się z keter i stała się poziomem keter, przeszła poprzez hochmę i określiła tam swoje stałe miejsce. I dlatego przez nią osiągnęła również i hochma poziom keter.

Tak samo i bina or jaszar osiągnęła poziom keter, czyli jesod i malchut or hozer, które stały się hochmą i keterem, przeszły przez nią i pozostawiły w niej swoje korzenie. I w ten sposób każda sfira or jaszar osiągnęła poziom keter, dlatego że malchut or hozer, która połączyła się z keterem, obowiązkowo przeszła przez nie i pozostała tam na stałe. I tak po tym, jak wzniosło się or hozer i połączyło się z or jaszar, zrównały się wszystkie sfirot jednym poziomem do keter.

6) I uważa się, że to wzajemne włączenie, kiedy w każdą ze sfirot są włączone dziesięć sfirot, na skutek połączenia or jaszar i or hozer, rozprzestrzenia się w grubości – zgodnie z awijut. I one obłaczają się jedna na drugą z tego powodu, że ich poziomy są równe. W ten sposób, w najbardziej wewnętrznej części ich wszystkich rozprzestrzenia się dziesięć sfirot, które mają odniesienie do keter, w szerokości od keter do malchut. I na nie w grubości obłacza się dziesięć sfirot, które mają odniesienie do hochmy, które są umieszczone w szerokości od keter do malchut. I na nie obłacza się dziesięć sfirot, które mają odniesienie do biny, od keter do malchut, i tak dalej. Do tego, aż dziesięć sfirot w malchut obłaczają wszystkie na zewnątrz, w zewnętrznym, od keter do malchut.

I tak wyjaśniliśmy, że na skutek każdego ziwug de-akaa or elion z masachem bhiny dalet powinno wyniknąć sto sfirot, czyli dziesięć sfirot w szerokości, i każda z nich rozprzestrzenia się w dziesięć sfirot w grubości, i poziomy ich wszystkich równe keterowi. I w ten sam sposób podczas ziwug de-akaa na masach poziomu gimel wychodzi dziewięć sfirot w szerokości i dziewięć sfirot w grubości, poziomy których równe do hochmy. Tak samo przy ziwug de-akaa na poziom bet – wychodzi osiem sfirot w szerokości i osiem sfirot w grubości, poziomy których równe do biny, i dalej w ten sam sposób.

Rozdział 4 (ד)

Wyjaśnia dziesięć sfirot, wychodzących jedna powyżej drugiej. Zawiera 2 punkty:

1. Wszystkie 100 sfirot, wychodzące na ziwug de-akaa na jednakowym poziomie, są uważane jako jedna sfira.
2. Dziesięć sfirot, poziomy których są równe, rodzą się z jednego ziwug de-akaa, a dziesięć sfirot, wychodzących jedna powyżej drugiej, rodzą się z pięciu ziwugim de-akaa.

Z pięciu części awijut rodzi się za pośrednictwem usubtelnienia, pięć poziomów dziesięciu sfirot, jeden powyżej drugiego.

1) Teraz wyjaśnimy dziesięć sfirot, wychodzących jedna powyżej drugiej. I wiedz, że z przyczyny pięciu części, które są w kli malchut, wyniknęło u nas pięć rodzajów poziomów, wychodzących za pośrednictwem tego ziwug de-akaa, jeden powyżej drugiego, na skutek usubtelnienia masachu i jego przyjścia w pięć bhinot awijut, co w kli malchut. I kiedy masach znajduje się na pełnym awijut, co w kli malchut, który nazywa się awijut bhiny dalet, uważa się wtedy, że jest w or hozer, odepchniętym od niej, pięć bhinot, i dlatego one obłaczają wszystkie pięć stadiów or jaszar.

Jednak, jeżeli odbyło się oczyszczenie awijut bhiny dalet, wychodzi or hozer odepchnięte od niej niewystarczająco wysokie, żeby obłóczyć keter or jaszar, ponieważ w nim są wyłącznie cztery bhiny. I na ten temat my już wyjaśniliśmy wszystko, co jest niezbędne w Wewnętrznym spostrzeganiu (cz. 2, p.72), patrz wyjaśnione tam, i nie ma możliwości kontynuować tego.

2) Jednak musimy wiedzieć, że każde rozprzestrzenienie or elion dla ziwug de-akaa, w kolejności poziomów pięciu bhinot awijut masachu, bez względu na to, że w każdym rozprzestrzenieniu jest 100 sfirot, czyli 10 sfirot w szerokości i 10 sfirot w grubości, w każdym wypadku one uważane są wyłącznie jako jedna sfira, czyli wyłącznie imieniem najwyższej sfiry w nim. Tak, jeżeli najwyższa sfira – jest to keter, wszystko nazywa się keter, a jeżeli poziom sfiry hochma, wszystko nazywa się hochma, i tak dalej w ten sam sposób.

3) W ten sposób te pięć poziomów, które wychodzą na skutek usubtelnienia masachu, jeden powyżej drugiego, od poziomu keter do poziomu malchut, uważane są jako wyłącznie pięć sfirot: KaHa'B Tu'M. I bez względu na to, że na każdym poziomie jest dziesięć sfirot w szerokość i dziesięć sfirot w grubość, jednak ponieważ wszystkie te 100 sfirot znajdują się na jednakowym poziomie, one są uważane na skutek tego wyłącznie za jedną sfirę, która nazywa się imieniem najwyższej z nich.

4) I widzimy dużą różnicę pomiędzy dziesięcioma sfirot, poziomy których równe, a dziesięcioma sfirot, z których jedna powyżej drugiej, ponieważ dziesięć sfirot, poziomy których równe, wychodzą z jednego ziwug de-akaa, i uważa się je wszystkie jako podobne do jednej sfiry. Jednak dziesięć sfirot KaHa'B Tu'M, wychodzące jedna powyżej drugiej, wychodzą za pośrednictwem pięciu ziwugim de-akaa, na skutek zmniejszenia masachu w kolejności poziomu od bhiny dalet do bhiny gimel, i tak dalej do korzenia. I w każdej z nich jest dziesięć sfirot w szerokości i dziesięć sfirot w grubości, na jednym poziomie, i dlatego te pięć poziomów uważane wyłącznie jak KaHa'B Tu'M, jeden powyżej drugiego, czyli odpowiednio imionami najwyższych sfirot tych pięciu poziomów.

I tak wyjaśniliśmy wielką różnicę pomiędzy pięcioma rodzajami dziesięciu sfirot, a mianowicie:

1. dziesięć sfirot or jaszar same w sobie,
2. dziesięć sfirot or jaszar i or hozer, poziomy których są równe,
3. dziesięć sfirot NaRaNHa'J,
4. dziesięć sfirot SZNiGL'E,
5. dziesięć sfirot jedna powyżej drugiej.

Rozdział 5 (ה)

Wyjaśnia dziesięć sfirot rosz i toch, wychodzących jedna poniżej drugiej. Zawiera 4 punkty:

1. Parcuf – jest to pełny poziom, w którym jest trzy razy po dziesięć sfirot: rosz, toch, sof.
2. Sfirot de-rosz - są to wyłącznie korzenie kelim, ponieważ awijut masachu nie może wznieść się z dołu do góry.
3. Po tym jak or hozer opuszcza się i rozprzestrzenia się w postaci dziesięciu sfirot z góry w dół, do tabura, ono tworzy dziesięć sfirot, pełnych kelim, które nazywane są dziesięć sfirot de-toch.
4. Malchut de-rosz nazywa się pe. Malchut de-guf nazywa się tabur.

1) Teraz wyjaśnijmy dziesięć sfirot, wychodzących jedna poniżej drugiej. Jest to pięć parcufim: A'A, Aba, Ima, Z'A i Nukwa. Lecz na początku wyjaśnijmy różnicę pomiędzy sfirą i parcufem, które są mocno oddalone jedno od drugiego. Ponieważ sfira oznacza lub jedną bhinę or jaszar, lub dziesięć sfirot obłóczonych w or hozer, poziomy których są równe. Parcuf oznacza pełny poziom, który kończy się dla siebie w pełni ukończonymi kelim i ukończeniem – sijum poziomu. I dlatego obowiązkowo powinny być w każdym parcufie trzy szczególne rodzaje dziesięciu sfirot, które są nazywane: dziesięć sfirot rosz, dziesięć sfirot toch, dziesięć sfirot sof, jak to opisano wyżej.

Or hozer wznosi się od ziwug de-akaa z dołu do góry, są to wyłącznie korzenie kelim, nieukończone kelim, i jest to dziesięć sfirot de-rosz.

2) Pojęcie parcufa wyjaśnia się tu w słowach Ari (rozdz.12, p.3,4 patrz również Or pnimi). I żeby zrozumieć ten temat w całej pełni, ja powinienem kontynuować to tutaj.

Jak wiadomo, od cimcum i dalej w dół, malchut przestała być kli dla otrzymywania światła Ejn Sof, a or hozer wznoszące się od niej staje się kli otrzymywania zamiast niej. Również wyjaśniliśmy (Or pnimi rozdz.12 i Wewnętrzne spostrzeganie), że or hozer, które wznosi się od malchut i wyżej, nie uważa się za ukończone kelim dla otrzymywania, a uważa się wyłącznie jako korzenie, zarodki kelim. Dlatego że siła masachu i awijut w kli malchut nie może wznieść się od miejsca malchut i wyżej, lecz później, kiedy or hozer opuszcza się i rozszerza kli malchut w dziesięć sfirot od niej i niżej, z góry w dół, wówczas wynikają przy tym całkowicie ukończone kelim (patrz wyżej: Or pnimi rozdz.2, p.3). Patrz tam bardzo uważnie i głęboko, i nie ma tu miejsca dla kontynuacji.

Or hozer, które rozprzestrzenia się od malchut i niżej, tworzy kelim dla pnimijut parcufa – toch parcufa.

3) Zgodnie z wyjaśnionym stało się zrozumiałe, że na początku powinno dziesięć sfirot rozprzestrzenić się dla ziwug de-akaa, żeby wznieść dziesięć sfirot or hozer, które obłóczą dziesięć sfirot or jaszar w postaci korzeni kelim. I te dziesięć sfirot obłóczone za pośrednictwem or hozer, które wznosi się z dołu do góry, nazywane są dziesięć sfirot de-rosz, co oznacza początek kelim, czyli wyłącznie korzenie. A żeby ukończyć kelim, or hozer powinno opuścić się i rozprzestrzenić się od malchut i niżej, tym poziomem or jaszar, które obłóczyła w rosz, od malchut i wyżej, i za pośrednictwem tego rozprzestrzenienia wynikają ukończone kelim. I to rozprzestrzenienie nazywa się guf lub toch parcufa, jak to wyjaśniono wyżej w słowach Ari (rozdz.12, p.5).

Dziesięć sfirot de-rosz nazywane istaklut (dosłownie: wpatrywanie się), a dziesięć sfirot de-guf nazywane itpasztut (rozprzestrzenieniem). Malchut de-rosz nazywa się „pe”, malchut de-guf nazywa się „tabur”.

4) Wyjaśniliśmy dokładnie niezbędność dziesięciu sfirot de-rosz i dziesięciu sfirot de-guf, które obowiązkowo powinny być w każdym parcufie. Ponieważ na początku potrzebny jest ziwug de-akaa, żeby otworzyć or hozer w postaci dziesięciu sfirot – korzeni kelim. A następnie, kiedy rozprzestrzenią się one od malchut i w dół, pojawia się dziesięć sfirot w postaci ukończonych kelim, które są nazywane guf lub dziesięć sfirot de-toch. Wiedz również, że ziwug de-akaa wznoszący or hozer do góry od malchut w postaci dziesięciu sfirot de-rosz, nazywa się w słowach Ari „istaklut” (dosłownie: wpatrywanie się). A dziesięć sfirot de-guf, które opuszczają się od malchut de-rosz w dół, nazywane w słowach Ari „itpasztut”- rozprzestrzenienie. Również wiedz, że malchut de-rosz nazywa się „pe”, a malchut de-guf nazywa się „tabur” lub malchut de-malchut de-rosz, i zrozum to.

Rozdział 6 (ו)

Wyjaśnia dziesięć sfirot de-toch, czyli KaHa'B Tu'M, wychodzące jedna powyżej drugiej. Zawiera 4 punkty:

1. Istaklut alef odbywa się w pe de-rosz, kiedy tworzą się korzenie kelim. Istaklut bet odbywa się w taburze, żeby stworzyć pełne ukończone kelim.
2. Bez względu na to, że dla przyciągania poziomu niezbędne jest kli z największym awijutem, przy tym wszystkim światło przyciągnięte z powodu tego awijut obłacza się w kli najsubtelniejsze.
3. Kiedy odbywa się usubtelnienie kli bhiny dalet, dochodzi do ukończonego stanu kli malchut, ponieważ ze strony obłóczenia uważa się bhina dalet jako malchut. A kiedy odbywa się usubtelnienie bhiny gimel, kończy się kli Z'A, itd.
4. Po tym, jak zostały oczyszczone, tworząc reszimot, pięć kelim KaHa'B Tu'M, jedno powyżej drugiego, powróciło światło i obłóczyło się w nie.

Bardziej dokładne wyjaśnienie dziesięciu sfirot de-toch, wychodzących jedna powyżej drugiej.

1) Te rozważenia również są pokazane w słowach Ari (w „Ec haim”, ejhal A'K, szaar AHa'P, Perek gimel), i tam on kończy takimi słowami: „Wyłącznie kelim dla guf, którymi są Za'T – siedem niższych sfirot, do tej pory jeszcze nie było sił w tym procesie, dopóki nefesz nie osiągnie samej nefesz. I za pośrednictwem istaklut bet z dołu do góry, czyli światła akudim i światła ain, powraca światło i obłacza Z'A”.

Dlaczego niezbędny jest istaklut bet dla potrzeb kelim.

2) Widzimy tu, w słowach Ari, jak on kontynuując podkreśla, że oprócz istaklut w rosz, niezbędny jest istaklut bet w kelim de-guf, ponieważ dla nich niezbędne są dwa rodzaje świateł: światło akudim i światło ain. I wydaje się niezrozumiałym, dlaczego jest niewystarczającym rozprzestrzenienie dziesięciu sfirot or hozer od malchut i w dół, żeby wyszło dziesięć sfirot de-guf, a niezbędny jeszcze jest istaklut bet?

Podczas istaklut alef rodzi się wyłącznie jeden poziom dziesięciu sfirot, a na skutek istaklut bet rodzi się pięć poziomów od pięciu ziwugim, jeden powyżej drugiego.

3) Jednak, jak wyjaśniliśmy wyżej (rozdz.4, p.4), dziesięć sfirot wychodzących na skutek ziwug de-akaa jednocześnie, poziomy których są równe, uważane są wyłącznie jako jedna sfira, czyli zgodnie z imieniem najwyższej sfiry tego poziomu. I wychodzi zgodnie z tym, że za pośrednictwem istaklut alef, wznosi się or hozer od malchut i w górę w dziesięć sfirot de-rosz, poziomy których są równe. I również rozprzestrzenienia od malchut i w dół, kiedy przy tym wychodzi dziesięć sfirot na jednym poziomie w guf, nie ma tu póki co więcej niż jedna sfira w rosz i jedna sfira w guf. A, jak wiadomo, poziom nie może być mniejszy niż dziesięć sfirot, dlatego niezbędny jest istaklut bet, za pośrednictwem którego wychodzi dziesięć całkowitych sfirot, czyli pięć poziomów KaHa'B Tu'M, jeden powyżej drugiego, na skutek pięciu ziwugim de-akaa wynikających na skutek usubtelnienia masachu, jak to jest opisane tutaj (w Or pnimi, rozdz.12, p.8). Patrz tam dokładnie.

Przy obłóczeniu świateł w kelim, w każde subtelniejsze obłacza się większe światło.

4) I wiedz, że te pięć wielkości, wchodzących w guf na skutek istaklut bet, wychodzi z dołu do góry. I na początku wychodzi malchut, następnie Z'A, następnie bina, i najwyżej ze wszystkich jest keter. I przyczyna tego, zgodnie z tym co powiedziano wyżej (w Or pnimi, rozdz.11, p.3 i w Wewnętrznym spostrzeganiu cz. 2), że bez względu na to, że dla oddawania wielkości najbardziej znacznej niezbędne jest kli z największym awijut, przy tym wszystkim światło przyciągnięte na skutek tego awijut nie może obłóczyć się tam, ponieważ czym ważniejsze jest światło, w tym bardziej subtelne kli ono się obłacza.

Widzimy w skutku tego, że bhina dalet w kli malchut, bez względu na to, że przyciąga najważniejsze światła, czyli poziom keter, przy tym wszystkim keter nie obłacza się w to kli malchut bhiny dalet, a wyłącznie w kli malchut, które jest całkowicie czyste, bez żadnego awijut. Innymi słowy, po tym jak odbyło się usubtelnienie i stała się podobną bhinie szoresz, i w ten sam sposób – reszta kelim.

Kelim wyszły jedno powyżej drugiego, od malchut – do kli, które należy keterowi.

5) Zgodnie z tym wychodzi, że po tym jak odbyło się usubtelnienie malchut od bhiny dalet do bhiny gimel, i pozostało kli bhiny dalet bez światła, z tego wyniknęło reszimo kli, które należy do malchut, przydatne dla światła najsłabszego, które nazywa się światłem nefesz. A następnie, kiedy odbyło się usubtelnienie od bhiny gimel do bhiny bet, i pozostało również kli malchut bhiny gimel bez światła, wyniknęło z tego reszimo kli de-Z'A, przydatne dla światła ruach, które jest wyżej o jeden poziom, niż światło nefesz. I następnie, kiedy odbyło się usubtelnienie od bhiny bet do bhiny alef, i pozostała również bhina bet w malchut bez światła, wyniknęło z tego reszimo kli de-bina przydatne dla światła neszama. I następnie, kiedy wyniknęło usubtelnienie od bhiny alef do bhiny szoresz, i pozostała również bhina alef w malchut bez światła, to wyniknęło z tego reszimo dla kli de-hochma, przydatne dla światła haja i bhina szoresz w malchut, przydatna dla światła keter, które nazywa się jechida. Po tym jak wyniknęły reszimot pięciu kelim: KaHa'B, Z'A i malchut, jedno powyżej drugiego, powróciło or elion i obłóczyło się w nie, jak pisze Ari („Ec haim”, szaar 6, perek 6).

Odwrotny stosunek pomiędzy przyciąganiem świateł i obłóczeniem świateł kli: w przyciąganiu ważniejszy ten, u kogo większy awijut, przy obłóczeniu – bardziej subtelny jest ważniejszy.

6) W ten sposób, bez względu na to, że ziwug de-akaa na masach bhiny dalet, on wyprowadza dziesięć sfirot na poziomie keter i w świetle jechida. I tak samo, kiedy oczyściła się z malchut część awijut, która należała do bhiny dalet, okazuje się, że poziom keter zniknął stąd. Przy tym wszystkim staje się ta część malchut, która ma odniesienie do bhiny dalet, kli tylko dla światła malchut, czyli nefesz.

Tak samo i część awijut bhiny gimel, co w kli malchut, która wyprowadza za pośrednictwem ziwug de-akaa poziom hochma w świetle haja. I dlatego kiedy została oczyszczona z malchut część awijut tej bhiny gimel, znika poziom hochma, przy tym wszystkim staje się ta część malchut, która ma odniesienie do bhiny gimel, kli tylko dla światła Z'A, czyli ruach. I tak samo część awijut, która ma odniesienie do bhiny bet – kli dla światła neszama, część awijut, która ma odniesienie do bhiny alef - kli dla światła haja. A część w niej, która usubtelniła się do bhiny szoresz – stała się kli dla światła jechida.

W istaklut bet wyniknęło pięć kelim KaHa'B Tu'M.

7) I tak w istaklut bet, który wynika podczas usubtelnienia, oczyszczenia masachu, rodzi się i tworzy się pięć kelim, jedno powyżej drugiego. I na początku wychodzi malchut, następnie Z'A, następnie bina, następnie hochma, następnie keter.

8) I to jest to, o czym mówi Ari, że „na skutek istaklut bet z dołu do góry, którymi są światło akudim i światło ain, nadal powraca światło i obłacza Za'T (siedem niższych sfirot)”. On chce powiedzieć, że na skutek istaklut bet podczas usubtelnienia masachu, kiedy czyni cztery ziwugim de-akaa (przy wzniesieniu) z dołu do góry, powstaje dziesięć sfirot dla obłóczenia siedmiu niższych sfirot. Innymi słowy, dla światła, które ma odniesienie do guf parcufa, które nazywa się siedem niższych (sfirot), jak to pisze Ari.

Dziesięć sfirot, rozprzestrzeniających się od pe do tabura, nazywa się akudim, a światło, rozprzestrzeniające się dla ziwug de-akaa, nazywa się „istaklut”.

9) To jest to, o czym powiedziano, że „oni – światło akudim i światło ain”. Ponieważ pięć części malchut – od malchut de-rosz do malchut de-malchut, nazywa się akudim (dosłownie: powiązane), dlatego że wszystkie te światła są powiązane (akudim) w jedno kli, czyli w malchut, ponieważ wszystkie one są wyłącznie częściami malchut, jak to powiedziano wyżej. A światło rozprzestrzeniające się dla uderzenia – akaa, w postaci istaklut bet, nazywa się światłem ain (dosłownie: oczu).

Rozdział 7 (ז)

Wyjaśnia dziesięć sfirot sof parcufa. Zawiera 3 punkty:

1. W dziesięciu sfirot de-toch – pnimijut parcufa, nie panuje awijut masachu, ponieważ malchut de-malchut mesajemet znajduje się z dołu w taburze, i jej awijut nie może wpłynąć powyżej miejsca jej znajdowania się. Jednak w dziesięciu sfirot de-sof, gdzie malchut mesajemet (zamykająca) znajduje się powyżej nich, tam awijut masachu panuje nad nimi.
2. Dlatego dziesięć sfirot de-sof nazywane są światłem nekewa (żeńska, otrzymująca część), które otrzymuje, a nie daje, ponieważ przeznaczone do otrzymywania wyłącznie or hozer.
3. Na skutek tego one zamykają parcuf, zaprzestając jego świecenie.

Różnica pomiędzy „od pe do tabura” i „od tabura i niżej”.

1) W tym, że Ari ciągle nazywa każdy guf imieniem „siedem niższych sfirot”, jest bardzo głęboki sens. Jak wiadomo awijut i granica, która jest w malchut, działają wyłącznie przy świeceniu or hozer z góry w dół. I wiedz, że jest tu bardzo duża różnica pomiędzy świeceniem or hozer z góry w dół, przed obłóczeniem światła w ukończone kelim – od pe do tabur, i między świeceniem or hozer z góry w dół, po tym jak już odbyło się obłóczenie w ukończone kelim, czyli od tabur i w dół. Ponieważ z góry w dół przed obłóczeniem nazywa się toch parcufa (wewnętrzna jego część), oznaczająca główną część parcufa, dlatego że tam jest obłóczone całe or jaszar, które jest w parcufie. I miejsce to nazywa się „od pe do tabura” parcufa, gdzie pe – jest to keter de-malchut, a tabur – jest to malchut de-malchut.

Dziesięć sfirot w sof parcufa są or hozer.

2) Jednak or hozer, opuszczające się z góry w dół, po tym jak już odbyło się obłóczenie kelim, uważa się jako dziesięć sfirot sijum parcufa. I miejsce to nazywa się „od tabura i niżej”, do sijum parcufa, ponieważ tabur – jest to malchut de-malchut, która po cimcumie i dalej zupełnie nie jest zdolna otrzymywać or jaszar. I dlatego te dziesięć sfirot, co od pe do tabura, bez względu na to, że świecenie ich odbywa się również i poniżej tabura, jednak na skutek tego, że nie or jaszar przeciąga się razem z tym świeceniem, a wyłącznie or hozer, określa się dlatego jako światło nekewa (żeńska część, która ma odniesienie do otrzymywania), które otrzymuje, a nie daje. I ponieważ nie ma w nich, w tych dziesięciu sfirot, żadnego oddawania i rozprzestrzenienia, dlatego one kończą ten poziom.

Wszystko, w czym niższy sprzyja wyższemu, staje się godny tego również i niższy. W pe jeszcze nie ma właściwości otrzymywania.

3) I nie należy dlatego zastanawiać się nad tym, jak przechodzi or jaszar od pe – w dół, dlatego że również i pe – jest to malchut, która nie otrzymuje or jaszar od cimcuma i dalej. Jednak, jak wiadomo, cimcum odbyło się na bhinę dalet, która jest kli dla otrzymywania. To oznacza, że po tym jak malchut już rozprzestrzeniła się sama i obłóczyła całe or elion, wówczas jak pe, którym jest malchut de-rosz, wykorzystywana jest tam z dołu do góry. Czyli nie ma jeszcze w niej żadnego kli otrzymywania, a wyłącznie wznosi or hozer od siebie i w górę. Dlatego na skutek tego, że wywołała rozprzestrzenienie dziesięciu sfirot w rosz, ona ma możliwość również rozprzestrzenić się od siebie i niżej, po czterech stadiach Hu'B Tu'M, gdzie trzy pierwsze stadia: hochma, bina i tiferet de-malchut – przydatne dla otrzymywania or jaszar. I tylko malchut de-malchut, czyli tabur, określa się tu jako kli malchut, nad którym panuje cimcum, i ono nie może otrzymywać wewnątrz siebie żadnego or jaszar.

Tabur, który już przyszedł do ogólnego otrzymywania, nie jest przydatny do rozprzestrzenienia or jaszar, a wyłącznie or hozer.

4) Z tego wynika, że zawsze należy rozróżniać, że w malchut, wykorzystywanej z dołu do góry, jest możliwość rozprzestrzenienia od siebie i w dół w cztery stadia, w trzy pierwsze stadia ona otrzymuje or jaszar. Jednak malchut wykorzystywana z góry w dół, czyli malchut, która jest również w tej rozprzestrzeniającej się malchut, już nie jest przydatna do tego, żeby otrzymać wewnątrz cokolwiek od or jaszar, ponieważ siła cimcuma panuje nad nią. I malchut wykorzystywana z dołu do góry nazywa się keter de-malchut lub pe. A malchut wykorzystywana z góry w dół nazywa się malchut de-malchut, lub nefesz de-nefesz, lub tabur.

W rosz – wyłącznie korzenie kelim. W toch – kelim dla or jaszar. W sof wyłącznie or hozer.

5) I tak wyjaśniliśmy różnicę pomiędzy rosz, toch i sof w każdym parcufie: w dziesięciu sfirot należących do rosz nie ma ukończonych kelim otrzymywania, ponieważ or hozer, które wznosi się i obłacza je z dołu do góry, nie uważane jako kelim, a wyłącznie sprzyja poznaniu, ogarnięciu or jaszar w parcufie w ten sposób, żeby ono mógło później objawić się jako światło i przejść z góry w dół, i dlatego są nazywane korzeniami, zarodkami kelim. A dziesięć sfirot toch parcufa, od pe do tabura – są to ukończone kelim, i tam – główne obłóczenie or jaszar w parcuf. I dziesięć sfirot sof parcufa – jest to światło nekewa będące or hozer bez or jaszar, otrzymujące i nie oddające, i dlatego kończą one parcuf i kończą również jego światła.

Rozdział 8 (ח)

Wyjaśnia kolejność rozwoju dziesięciu sfirot, wychodzących jedna poniżej drugiej, które są nazywane: A'A, Aba we Ima i Zo'N lub Galgalta, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N, wynikających jedna z drugiej drogą przyczyny i skutku. Zawiera 3 punkty:

1. Dziesięć pierwszych sfirot, które wyszły po cimcumie, są nazywane A'K.
2. A'K nazywa się światem keter, dlatego że dla ziwug de-akaa w nim jest wykorzystywana bhina dalet.
3. Ziwug na każdy parcuf – w jego wyższym parcufie.

Wyjaśnienie przyczyny rozwoju pięciu parcufim GASM'B (Galgalta, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N) i urodzenie ich jeden z drugiego.

1) Teraz wyjaśnijmy kolejność rozwoju parcufim jeden z drugiego i to, jak one wychodzą jeden z drugiego we właściwej kolejności, jako poprzedni i następny. Lecz dlatego, żeby uczynić mowę krótką i rozszerzyć w zrozumieniu, będziemy nazywać pięć bhinot rosz imionami: galgalta, ejnaim, ozen, hotem, pe. A pięć bhinot guf – imionami: keter, hochma, bina, Z'A, malchut. Usubtelnienie masachu nazwiemy wzniesieniem, ponieważ wzniesienie oznacza usubtelnienie, wyświetlenie, jak wiadomo. Jeżeli my na przykład zechcemy powiedzieć: odbyło się usubtelnienie bhiny dalet do bhiny gimel, to powiemy, że malchut wzniosła się w Z'A. I trzeba starać się o tym nie zapomnieć.

Cztery rodzaje napełnienia istniejącego w czterech literach AWA'Ja, którymi są A'B, Sa'G, M'A, Bo'N.

2) A imiona pięciu parcufim: A'A, Aba, Ima, Z'A i Nukwa, nazwiemy imionami: Galgalta, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N. Odpowiada to gematri (liczbowemu znaczeniu) czterech napełnień, działających w imieniu AWA'Ja. W ten sposób parcuf A'A, który jest keterem, nazwiemy Galgalta. Parcuf Aba, który jest hochma i nazywa się również Aba we Ima, będziemy nazywać A'B, który oznacza AWA'Ja w napełnieniu „jud”. Tak: jud-waw-dalet, hej-jud, waw-jud-waw, hej-jud, co w sumie tworzy A'B (hebrajskie litery ain–bet, liczbowe znaczenie których w sumie tworzy 72). I parcuf Ima, który jest biną i nazywa się również ISZSu'T, będziemy nazywać Sa'G, co oznacza AWA'Ja w napełnieniu „jud” z literą „alef” w „waw”, a mianowicie: jud-waw-dalet, hej-jud, waw-alef-waw, hej-jud, co w sumie daje Sa'G (samech-gimel, 63). A parcuf Z'A nazwiemy M'A, w znaczeniu AWA'Ja w napełnieniu „alef”, a mianowicie: jud-waw-dalet, hej-alef, waw-alef-waw, hej-alef, co w sumie daje M'A (mem-hej, 45). Parcuf Nukwa, który jest malchut, będziemy nazywać Bo'N (nun-bet, 52), jest to AWA'Ja w napełnieniu hej w takiej postaci: jud-waw-dalet, hej-hej, waw-waw, hej-hej. I sens tego napełnienia i obliczenia był wyjaśniony w księdze „Panim Meirot u Masbirot”, komentarz do księgi Ari „Ec haim”, przy wyjaśnieniu RaPa'H nicucim (288 iskier). Tutaj nie ma co dodać o tym.

Dziesięć pierwszych sfirot w kawie Ejn Sof jest nazywane światem A'K. I jego poziom – do keter. Ziwug na każdy parcuf powinien odbywać się w wyższym.

3) Jak wiadomo, pierwsze dziesięć sfirot, które wyszły po cimcumie, są nazywane A'K, w nim jest pięć parcufim: Galgalta, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N. I w każdym z nich jest rosz, toch, sof, jak to było wyjaśnione wyżej. I on nazywa się w całości swojej światem keter lub światem A'K. Przyczyną tego, że cały on nazywa się keterem, już wyjaśniliśmy w Or pnimi. Przyczyna w tym, że masach bhiny dalet, w swojej rzeczywistej mierze, oprócz niego nie jest wykorzystywany w żadnym innym świecie.

I należy wiedzieć, że ziwug de-akaa dla dziesięciu sfirot de-rosz każdego parcufa, powinien obywać się w pe de-rosz wyższego parcufa, jak to wyjaśnia Ari (cz.3, rozdz.12), mówiąc o czterech światach ABE'A. Również i ziwug dla stworzenia dziesięciu sfirot de-Acilut odbywa się w świecie, który jest powyżej niego, czyli w A'K. A dla stworzenia Bria odbywa się ziwug w Acilut, i tak dalej.

Rozdział 9 (ט)

Wyjaśnia kolejność stworzenia parcufa Galgalta de-A'K. Zawiera 3 punkty:

1. Pierwsze rozprzestrzenienie światła Ejn Sof dla ziwug de-akaa.
2. Ziwug odbywa się na masach bhiny dalet, wznoszącej or hozer do keteru, i wychodzi: dziesięć sfirot de-rosz, dziesięć sfirot de-toch i dziesięć sfirot de-sof.
3. Przyczyna tego, że malchut jest zdolna rozprzestrzenić się od pe i w dół dla dziesięciu sfirot de-guf, jest w tym, że każde światło, które niższy wywołuje u wyższych, powoduje, że staje się godny tego również i niższy. A ponieważ malchut wywołała swoim odbiciem światła przyjmowanie dziesięciu sfirot w rosz, dlatego ona również nabyła dziesięć sfirot.

Dziesięć sfirot należących do rosz de-Galgalta de-A'K.

1) Wyjaśnijmy na początku parcuf Galgalta de-A'K – pierwszy parcuf świata A'K. Na początku, jak wiadomo, Ejn Sof rozprzestrzenia się dla ziwug de-akaa na masach, co w kli malchut. I wtedy wznosi się or hozer, które było odepchnięte od kli malchut, i obłacza cztery stadia or jaszar do poziomu keter. Wiadomo również, że to obłóczenie dziesięciu sfirot or jaszar w dziesięć sfirot or hozer nazywa się dziesięć sfirot de-rosz, co oznacza korzenie, zarodki kelim, ponieważ obłóczenie or hozer z dołu do góry jest wystarczające wyłącznie dla odczucia światła w parcufie, a nie dla jego realnego obłóczenia.

Przyczyna rozprzestrzenienia malchut de-rosz w dziesięć sfirot jest w tym, że każdy poziom, który prowokuje światło dla wyższego, również staje się godny tego światła.

2) Jak wiadomo, w wyższych światach prawem jest to, że każdy poziom, który stał się przyczyną dodania światła dla wyższego poziomu, całe to dodatkowe światło powraca i dodaje się również do tego poziomu, który wywołał ten dodatek. Dlatego z powodu tego, że malchut nie otrzymała światła, które odnosi się do niej, a zawróciła go z powrotem, czyli to or hozer, które stało się obłóczeniem dla or elion, i za pośrednictwem czego było przyjęte or elion w rosz, jeżeliby nie to or hozer, nie byłoby or elion przyjęte tam w ogóle.

Tym samym, zmuszona jest cała ta wielkość poziomu dziesięciu sfirot, które odnoszą się do rosz, która stała się tam przyczyną, powrócić i rozprzestrzenić się również wewnątrz kli samej malchut. Podobnie Z'A, o którym powiedziano: „Trzech z jednego wychodzi, jeden dzięki trzem istnieje”. Tak samo i tu w malchut, w toch: dziewięć sfirot z jednej wychodzi, jedna dzięki dziewięciu sfirotom istnieje. I to nazywa się guf.

Dziesięć sfirot, które należą do toch Galgalty de-A'K.

3) I dlatego powraca or hozer, żeby świecić w kli malchut w ten sposób, że rozszerza ją do pięciu bhinot KaHa'B Tu'M. I świeci również dziesięć sfirot or jaszar, które należą do rosz, i rozprzestrzeniają się w dziesięć sfirot malchut, do malchut, co jest w niej, która nazywa się tabur. I te pięć bhinot rozprzestrzenienia malchut stają się ukończonymi kelim dla rozprzestrzenienia or elion w parcufie, i dlatego one nazywane są guf, jak wiadomo (Or pnimi, cz. 3, rozdz.2, p.3 i rozdz.3, p.1).

Dziesięć sfirot, należących do sof Galgalty de-A'K.

4) Lecz od tabura i niżej – nie może or elion więcej się rozprzestrzeniać z powodu cimcuma i masachu stojącego tam. Dlatego świeci tam or hozer bez or jaszar, w którym nie ma siły, żeby rozprzestrzenić się, i dlatego one zamykają parcuf (patrz: rozdz.7, p.2). Wyjaśniliśmy rosz, toch i sof pierwszego parcufa A'K, który nazywa się parcuf Galgalta.

Rozdział 10 (י)

Wyjaśnia drugi parcuf, należący do A'K, który nazywa się A'B. Zawiera 4 punkty:

1. Or makif czyni zmniejszenie masachu bhiny dalet do bhiny gimel, i or elion, które nie przestaje świecić, uderza w niego. Przy tym masach wznosi or hozer i obłacza dziesięć sfirot or jaszar do hochma. I nazywa się A'B de-A'K.
2. Nie ma w duchowym „niepełnego”, i dlatego zanim malchut otrzymała awijut bhiny gimel, odbyło się jej usubtelnienie całkowicie do szoresz (korzenia).
3. Usubtelnienie do szoresz nazywa się wzniesieniem z tabura w pe.
4. Po tym, jak masach nabył awijut bhiny gimel, znajdując się w swoim początku – w pe de-Galgalta, on ponownie opuścił się na swoje miejsce – miejsce haze de-Galgalta de-A'K. Na niego odbywa się ziwug de-akaa, i wyniknęły z pe (z haze) de-Galgalta de-A'K w dół – rosz, toch, sof parcufa A'B de-A'K.

Or makif czyni zmniejszenie masachu bhiny dalet do bhiny gimel.

1) Tobie jest już wiadome prawo usubtelnienia działające w awijut, co w kli malchut. Gdzie bez względu na to, że awijut w kli malchut – ona przyciąga i ona jest przyczyną całego istniejącego poziomu w parcufie. W każdym wypadku, po tym jak było przyciągnięte tam or elion i obłóczyło się w parcuf, w naturze or makif jest oczyszczać, wyświetlić awijut, który należy do malchut (jak to dokładnie opisano w Wewnętrznym spostrzeganiu cz. 2, p.72). I dlatego, po tym jak obłóczyło się or elion w parcuf Galgalta de-A'K, ono wywołało wyświetlenie awijut bhiny dalet w masachu, który jest umieszczony w jego malchut. I na skutek tego, wyszedł nowy masach w malchut bhiny gimel.

Wyjście dziesięciu sfirot de-rosz poziomu hochma na masach bhiny gimel.

2) I ponieważ or elion nie przestaje świecić stworzeniom nawet na mignięcie (jak pisze Ari w „Ec haim”, szaar 6, perek 7, m. 400), to natychmiast z pojawieniem nowego masachu na awijut bhiny gimel, do niego rozprzestrzenia się światło Ejn Sof dla ziwug de-akaa, i wznosi malchut or hozer i obłacza or elion. Lecz ponieważ zmniejszył się awijut bhiny dalet, to or hozer, które odepchnęła i wzniosła malchut, stało się mniejsze niż było, i nie może teraz obłóczyć się w poziom keter, jak to było przedtem, a wyłącznie do poziomu hochma.

Poziom hochma oddziela się w samodzielny parcuf i nazywa się A'B de-A'K.

3) Już wiadomo, że podobnie do tego, jak materialne obiekty oddzielane są jeden od drugiego przy zwiększeniu odległości, tak samo i duchowe – oddzielają się jeden od drugiego na skutek różnicy właściwości, która wynika w nich, i miarę oddalenia określa się wielkością różnicy pomiędzy nimi. Dlatego po tym, jak wyniknął i wyszedł nowy masach na bhinę gimel wewnątrz parcufa Galgalta de-A'K z nowym poziomem światła, ta zmiana właściwości oddziela, wyróżniając ten nowy poziom w samodzielny obiekt. I dlatego określamy ten nowy poziom jako drugi parcuf w A'K, który nazywa się parcuf A'B de-A'K, poziom którego wyłącznie do hochmy, jak wyjaśniliśmy.

A'B de-A'K wyszedł z ziwuga de-akaa na masach bhiny gimel, który był stworzony w pe parcufa Galgalta de-A'K.

4) I tak wyjaśniliśmy, że przyczyną i tym, co doprowadziło do wyjścia drugiego parcufa A'K, jest prawo zmniejszenia, ciągle działające w awijut masachu, co w kli malchut, na skutek obłóczenia or elion. Dlatego po tym, jak całkowicie zostało ukończone obłóczenie or elion w pierwszy parcuf, który odnosi się do A'K i nazywa się Galgalta, przychodzi zmniejszenie awijut bhiny dalet, co w masachu stojącym w malchut, do miary awijut bhiny gimel. I ten ziwug de-akaa, który odbywa się w masachu bhiny gimel, który wzniósł się w pe Galgalty de-A'K, stworzył drugi parcuf należący do A'K, z poziomem hochma, i nazywa się on parcuf A'B de-A'K.

Zmniejszenie awijut w masachu do poziomu awijut szoresz nazywa się wzniesieniem w pe de-rosz.

5) Jednak to nie oznacza, że po tym, jak odbyło się oczyszczenie malchut z bhiny dalet i stanęła ona w awijut bhiny gimel, natychmiast tworzy się i wychodzi parcuf A'B. Dlatego że pojęcie „niepełnego” nie działa w duchowym, i zupełnie jest niemożliwe, żeby odrobinę awijut zmniejszył się w malchut, a odrobinę awijut pozostał w malchut.

Lecz ponieważ rozpoczęło się wyświetlenie, zmniejszenie w malchut, zobowiązana ona kontynuować i oczyścić się od całego swojego awijut, dopóki nie stanie się absolutnie czystą, podobną właściwościami do korzenia – bhiny szoresz, co jest w niej, gdzie obłacza się światło keter (patrz: rozdz.6, p.4). I wiedz, że to usubtelnienie do korzenia nazywa się wzniesieniem malchut w keter lub wzniesienie tabura w pe de-rosz, ponieważ pe jest to keter de-malchut, a tabur jest to malchut de-malchut (patrz: rozdz.7, p.4).

Wzniesienie oznacza usubtelnienie, opuszczenie oznacza pogrubienie.

6) I tu jest niezbędnym żebyś zapamiętał, że wzniesienie oznacza oczyszczenie, usubtelnienie, a opuszczenie oznacza pogrubienie – dodanie awijut, a każdy bardziej subtelny uważa się jako wyższy. I co dotyczy rozmieszczenia dziesięciu sfirot KaHa'B, Z'A i malchut, jedna powyżej drugiej od pe do tabura, nie mówi się rzecz jasna o materialnym miejscu, a wyłącznie o czystości i awijut. W ten sposób, że keter jest kli najsubtelniejszym ze wszystkich - uważa się, że on rozprzestrzenia się w masachu aż do pe de-rosz parcufa, czyli najwyższej ze wszystkich. A malchut, jako najgrubsza ze wszystkich - uważa się, że ona rozprzestrzenia się z dołu, w miejscu tabura de-guf parcufa, czyli jest najniższa ze wszystkich.

Przyrównywanie właściwości niższego do wyższego uważa się za przejście w miejsce wyższego.

7) I razem z tym zrozum, że kiedy mówimy, że malchut nadal wyświetla się, oczyszcza się od awijut bhiny dalet, co jest w niej, dopóki nie stanie się subtelną, czystą, podobną do swojego korzenia. Wychodzi na skutek tego, że rzeczywiście ona przyszła do miejsca swojego korzenia – jej keteru, który nazywa się „pe”. Dlatego będąc subtelną jak on, ona staje na jednym poziomie z nim.

Po tym, jak masach wzniósł się i włączył się w pe de-Galgalta, w nim ponownie został dodany awijut, bez ostatniej bhiny.

8) I dlatego kiedy malchut całkowicie oczyszcza się i pozostaje w swoim szoresz, tym samym wychodzi, że ona wzniosła się do swojego Stwórcy, czyli w pe de-rosz. Przecież pe de-rosz jest to korzeń, źródło całego tego rozprzestrzenienia z góry w dół, i ona włącza się tam w ziwug de-akaa, odbywający się w malchut de-rosz, i dlatego wychodzi, że malchut ponownie otrzymuje tam awijut, który był u niej pierwotnie, zanim się usubtelniła. Z wyjątkiem ostatniej bhiny, która została utracona i nie powraca na skutek tego, że bhina nie pozostawia reszimo, jak opisano w odpowiednim miejscu. W ten sposób, za pośrednictwem włączenia w ziwug de-akaa wynikający w pe de-rosz Galgalta, ona otrzymała wyłącznie awijut bhiny gimel. I tam wychodzi na nią dziesięć sfirot poziomu hochma.

Urodzenie dziesięciu sfirot de-rosz A'B i jego opuszczenie na miejsce haze de-Galgalta.

9) I po tym, jak włącza się masach w ziwug de-akaa w pe de-rosz de-Galgalta, i awijut, który był w nim, dodał się ponownie, staje się rozróżnianym, że awijut w nim – jest to awijut, który ma odniesienie do tabura, który jest poniżej pe de-Galgalta, i nie ma odniesienia do pe de-Galgalta. I uświadomienie tego określa, że masach oddziela się od pe de-rosz de-Galgalta, wychodzi z niego i opuszcza się, czyli zwiększa swój awijut, który należy do bhiny gimel w guf Galgalty, która nazywa się „haze”.

I na skutek tego, że on już ma w sobie masach, który należy do awijut rosz, kiedy znajdował się w pe Galgalta, ponownie rozprzestrzenia się do niego światło Ejn Sof dla ziwug de-akaa, chociaż on znajduje się w miejscu haze. I wychodzi na niego dziesięć sfirot de-rosz poziomu hochma. Lecz brakuje w nim keter, dlatego że masach z awijut bhiny gimel przyciąga wyłącznie poziom hochma. I one nazywane są rosz parcufa A'B de-A'K.

Z tego wynika, że źródło dziesięciu sfirot, odnoszących się do rosz parcufa A'B de-A'K, wyszło w pe parcufa Galgalta de-A'K, czyli podczas włączenia masachu w ziwug de-akaa, który odbywa się w pe de-Galgalta. Następnie one opuściły się stąd w miejsce haze, i z ziwuga de-akaa, który odbył się w miejscu haze, wyszło dziesięć sfirot z poziomem hochma i ubrało Galgaltę de-A'K od haze i wyżej, aż do pe de-Galgalta, czyli do hochma de-guf Galgalty, a nie do samego pe. Dlatego że pe – jest to keter de-guf Galgalty, a w rosz de-A'B – keteru brakuje.

Toch i sof parcufa A'B de-A'K.

10) Następnie to samo or hozer ponownie rozszerza malchut do dziesięciu sfirot od niej i dalej – od niej i niżej, do malchut, co w niej. I wyszło tu dziesięć sfirot de-guf, które nazywane są dziesięć sfirot de-toch (te, które tworzą część wewnętrzną). A stąd i niżej – rozprzestrzeniło się dziesięć sfirot or hozer bez or jaszar, które jest światłem nekewa, zamykające poziom. I tak wyjaśniliśmy rosz, toch i sof parcufa A'B de-A'K.

Rozdział 11 (יא)

Wyjaśnia trzeci parcuf należący do A'K, który nazywa się Sa'G de-A'K i jest poziomem bina. Zawiera 2 punkty:

1. Po tym jak wypełnił się A'B de-A'K, powróciło or hozer i oczyściło awijut bhiny gimel do bhiny bet i wyszło dziesięć sfirot rosz, toch i sof na poziomie bina. Ten parcuf nazywa się Sa'G de-A'K.
2. Na początku wzniósł się masach, który jest w taburze, do swojego korzenia – w pe, jak to opisano w A'B de-A'K.

Usubtelnienie masachu bhiny gimel do bhiny bet. Nie odbywa się usubtelnienie masachu stojącego w rosz, a wyłącznie w masachu tabura.

1) I po tym, jak kończy się całkowicie parcuf A'B de-A'K, wychodzi również, że or elion obłacza się w niego. I ponownie or makif dokonało usubtelnienia awijut w nim, jak to opisano wyżej w parcufie Galgalta de-A'K (patrz: rozdz.10, p.4). Nim jest awijut masachu, który stoi w jego malchut de-malchut, czyli malchut należącej do guf de-A'B i nazywa się „tabur”, ponieważ w malchut de-rosz, która nazywa się „pe”, nie działa usubtelnienie w żadnym parcufie. Dlatego że ona jest wykorzystywana z dołu do góry, i światło w niej zupełnie nie jest ograniczone, i dlatego on nie usubtelnia jej. I zapamiętaj to.

Wyjście rosz, toch, sof parcufa Sa'G de-A'K.

2) I po tym, jak odbyło się usubtelnienie malchut de-A'B, która nazywana jest taburem, od całego należącego do niej awijut, czyli od awijut bhiny gimel, dopóki nie stała się subtelną, podobną do korzenia, określamy, że malchut ta wzniosła się do swojego Stwórcy, czyli w pe de-rosz A'B de-A'K. Dlatego że pe jest korzeniem i Stwórcą dla dziesięciu sfirot, mających odniesienie do guf de-A'B de-A'K.

I na skutek tego, że wzniosła się ona w pe, korzeń ponownie nadał jej awijut, jak było na początku, oprócz ostatniej bhiny, która została utracona i nie powróciła (jak to opisano wyżej: rozdz.10, p.9). I wychodzi, że w malchut ponownie odbyło się pogrubienie do awijut bhiny bet, i nazywamy to pogrubienie opuszczeniem na jej miejsce, tak jak pierwotnie, czyli w haze, aż do tabura należącego do A'B de-A'K, skąd ona przyszła (patrz: rozdz.10, p.10). I ponownie odbywa się tam ziwug de-akaa i wychodzi dziesięć sfirot rosz, wielkością równych poziomowi biny, ponieważ or hozer bhiny bet nie sięga wyżej tego. A stąd i niżej rozprzestrzeniło się dziesięć sfirot toch – pnimijut, i dziesięć sfirot sof (jak opisano wyżej w rozdz.10, p.9 i 10). Ten parcuf nazywa się parcuf Sa'G de-A'K, ponieważ jest w nim wyłącznie poziom bina. W sposób podobny wyszła reszta parcufim A'K.

Rozdział 12 (יב)

Wyjaśnia czwarty i piąty parcuf należący do A'K, które nazywane są M'A i Bo'N de-A'K. Zawiera cztery punkty:

1. Wyjście M'A i Bo'N de-A'K.
2. Awijut nazywa się „ewel” (dosłownie: para) i pięć bhinot w nim nazywane: mecach, ain, ozen, hotem, pe (dosłownie: czoło, oko, ucho, nos, usta).
3. Do awijut bhiny alef i szoresz de-A'K włącza się bhina dalet, i dlatego w nich odbył się ziwug de-akaa.
4. M'A i Bo'N, pnimijut i hiconijut w A'K.

Wyjście M'A i Bo'N de-A'K.

1) I po tym, jak wypełnił się parcuf Sa'G, ponownie powróciło or makif i dokonało usubtelnienia awijut bhiny bet do bhiny alef, i or elion nie przestaje świecić, uderza w niego. I wychodzi dziesięć sfirot na poziomie Z'A, i nazywane są one parcufem M'A de-A'K i rozprzestrzeniają się w postaci rosz, toch i sof. Parcuf ten nazywa się światem Nekudim.

W nim również odbywa się usubtelnienie masachu, jak w poprzednich parcufim, które mają odniesienie do A'K, lecz tutaj usubtelnienie uważa się jako rozbicie kelim, na skutek tego, że wymieszała się z jego awijut bhina dalet (jak pisze Ari w cz.4, p.36). I pozostaje w nim awijut szoresz. Or elion nie przestaje świecić, uderza w ten awijut szoresz i wychodzi dziesięć sfirot z poziomem malchut, które są określane jako parcuf Bo'N de-A'K. I one nazywane są światem Acilut i BE'A, jak to opisano w odpowiednim miejscu.

Awijut nazywa się „ewel”. A pięć bhinot w nim nazywane są: mecach, ain, ozen, hotem, pe.

2) I tak wyjaśniliśmy dokładnie wyjście pięciu parcufim A'K jeden z drugiego, które są nazywane: Galgalta, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N. I wiedz, że te pięć masachów nazywane są pięcioma rodzajami ewel, ponieważ awijut w masachu nazywa się ewel (dosłownie: para). W ten sposób, że parcuf Galgalta de-A'K wyszedł z ewel pe, który jest bhiną dalet. A parcuf A'B de-A'K wyszedł z ewel hotem, który jest bhiną gimel. Parcuf M'A de-A'K wszedł z ewel ejnaim, który jest bhiną alef. A parcuf Bo'N de-A'K wyszedł z ewel mecach, który jest bhiną keter, czyli korzeniem awijut.

Do awijut bhiny alef i szoresz de-A'K dołączyła się bhina dalet, i dlatego w nich odbył się ziwug de-akaa.

3) Nie warto martwić się tym, że ewel ejnaim, który jest bhiną alef, ma bardzo słaby awijut, który nie jest wystarczający dla ziwug de-akaa (jak pisze Ari w cz.3, p.80). Tym bardziej ewel wychodzący z mecach, będący awijut szoresz, którego nie wystarczająco dla ziwug de-akaa. Rzecz w tym, że zanim odbył się ziwug na ewel ejnaim, tam odbyło się nowe naprawienie, które nazywa się cimcum bet (C'B), które jest wzniesieniem bhiny dalet w binę. I na skutek tego odbyło się pogrubienie za jej pomocą bhiny alef i bhiny szoresz do takiego stopnia, że stały się one przydatne do ziwug de-akaa, jak to będzie opisane w odpowiednim miejscu.

I to, że świat Nekudim, który wyszedł z ejnaim, nazywa się Sa'G, a świat Acilut nazywa się nowy M'A, który wyszedł z mecach, i to dlatego, że tam są dwie wielkości – „zahar” (męski, dający) i „nekewa” (żeński, który odnosi się do otrzymywania). Dlatego że w świecie Nekudim pozostało reszimo obłóczenia od bhiny bet, połączone z reszimo de-awijut od bhiny alef, i na nie wyszedł poziom Sa'G, który nazywa się „zahar”.

Tak samo i w świecie Acilut pozostało reszimo obłóczenia od bhiny alef, która połączyła się z awijut bhiny szoresz. I od tego połączenia razem wyszedł na nich poziom M'A, który nazywa się „zahar”, jak to będzie opisane w odpowiednim miejscu. Jednak ze strony reszimo de-awijut, które jest poziomem „nekewa”, nie było tam nic innego, oprócz poziomu Bo'N. I dlatego M'A nazywa się „nowy M'A”, w odróżnieniu od poziomu M'A w Nekudim, który jest starym M'A, wyprzedzającym ten nowy.

M'A i Bo'N, pnimijut i hiconijut, odnoszące się do A'K.

4) Jednak te dwa poziomy M'A i Bo'N, które wyszły w Nekudim i w świecie Acilut, już nie są uważane jak M'A i Bo'N samego A'K, a zewnętrznymi M'A i Bo'N de-A'K. I to dlatego, że stworzone zostały poprzez C'B, a cały świat A'K – jest to C'A. Lecz te dwa poziomy M'A i Bo'N są włączone w pnimijut A'K, dlatego że przeszły przez nie i pozostały tam na stałe, gdyż nic nie znika w duchowym. I te M'A i Bo'N, które są włączone w A'K, są nazywane M'A i Bo'N de-A'K lub wewnętrznymi M'A i Bo'N de-A'K, i na nie obłacza się świat Nekudim i świat Acilut.

Rozdział 13 (יג)

Wyjaśnia obłóczenie parcufim jeden w drugi, i więcej. Zawiera 3 punkty:

1. Obowiązkowym jest to, że pięć parcufim wyszło jeden poniżej drugiego.
2. Tabur wyższego staje się pe de-rosz dla swojego niższego parcufa. I wychodzi, że każdy parcuf jest wychodzącym z malchut de-malchut wyższego, która nazywa się tabur.
3. Kolejność obłóczenia parcufim jeden w drugi.

Różnica pomiędzy pięcioma poziomami, gdzie jeden poniżej drugiego, i pięcioma poziomami, kiedy jeden powyżej drugiego.

1) Postaraj się teraz lepiej zrozumieć różnicę pomiędzy dziesięcioma sfirot KaHa'B, Z'A i malchut, które rozprzestrzeniają się jedna powyżej drugiej, i pięcioma parcufim Galgalta, A'B, Sa'G, M'A, Bo'N, które rozprzestrzeniają się jeden poniżej drugiego. Przecież dziesięć sfirot KaHa'B, Z'A i malchut urodziły się będąc stworzonymi podczas wzniesienia malchut do Stwórcy, które wynika w każdym z pięciu parcufim (jak napisano wyżej rozdz.10, p.5). Dlatego że dla urodzenia parcufa powinny masach i malchut poprzedniego parcufa wznieść się w pe de-rosz, znajdujące się tam, żeby otrzymać nowy awijut w nowej formie, i wtedy odbywa się nowy ziwug dla tego nowego parcufa.

Wówczas gdy dziesięć sfirot KaHa'B Zo'N, które wynikają w procesie usubtelnienia malchut (jak opisano wyżej w rozdz.6, p.5) i nie otrzymują nowego awijut, lecz odwrotnie – wznoszą się i usubtelniają się za każdym razem coraz bardziej, a usubtelnienie oznacza wzniesienie. I dlatego tworzy się bhina gimel powyżej bhiny dalet, a bhina bet – powyżej bhiny gimel, i tak dalej.

Pe de-rosz niższego powinien wyjść w miejscu haze wyższego.

2) W tym czasie, jak przy stworzeniu parcufim, na przykład, kiedy wychodzi parcuf A'B z parcufa Galgalty, malchut de-guf de-Galgalta powinna wznieść się na miejsce pe de-rosz de-Galgalta i tam otrzymuje awijut bhiny gimel ponownie (jak napisano wyżej w rozdz.9, w punktach 8 i 9). Nabycie awijut oznacza powrót na swoje miejsce w tabur parcufa Galgalty, jak to było początkowo, jak to tam opisano, że nowy ziwug de-akaa w bhinie gimel obowiązkowo odbywa się w miejscu tabura (który teraz nazywa się haze) parcufa Galgalty.

Widzimy, że malchut de-rosz parcufa A'B znajduje się na miejscu tabura parcufa Galgalta, i zgodnie z tym widzimy zawsze, że malchut de-guf wyższego parcufa staje się malchut de-rosz niższego w stosunku do niego parcufa, czyli tabur wyższego staje się pe de-rosz niższego.

Pięć parcufim powinny wyjść jeden poniżej drugiego.

3) W ten sposób, pe de-tabur de-Galgalta staje się pe de-rosz A'B, a pe de-tabur de-A'B staje się pe de-rosz Sa'G, pe de-tabur de-Sa'G staje się pe de-rosz M'A, i pe de-tabur de-M'A staje się pe de-rosz Bo'N. W sumie pięć parcufim powinno wyjść jeden poniżej drugiego, w odwrotności do dziesięciu indywidualnych sfirot w każdym parcufie, wychodzących jedna powyżej drugiej.

Każdy parcuf wychodzi z malchut de-malchut wyższego.

4) Stąd widzimy, że otrzymujemy prawo, że przyczyną stworzenia każdego parcufa jest malchut de-malchut wyższego, ponieważ zostało wyjaśnione, że malchut de-guf w wyższym parcufie, która nazywa się taburem wyższego, jest to Stwórca dla parcufa, który idzie za nim. Jak na przykład na skutek wzniesienia tabura parcufa Galgalta w pe de-rosz Galgalty, on otrzymuje tam awijut bhiny gimel, na ziwug której tworzy się i wychodzi drugi parcuf, który nazywa się A'B. I ten tabur Galgalty jest malchut de-malchut Galgalty, ponieważ pe – jest to malchut, a tabur – jest to malchut de-malchut, jak powiedziano wyżej. I tak malchut de-malchut wyższego – jest to korzeń i Stwórca dla niższego.

Kolejność obłóczenia pięciu parcufim A'K jeden na drugiego.

5) Razem z tym zrozum kolejność obłóczenia pięciu parcufim A'K. Ponieważ pe de-rosz parcufa A'B znajduje się na miejscu tabura parcufa Galgalty (jak powiedziano wyżej w punkcie 3) i przedłuża się z dołu do góry, do pe de-rosz Galgalty, ponieważ tam określony jest główny poziom dziesięciu sfirot, które mają odniesienie do rosz A'B. Dlatego że tabur Galgalty wzniósł się tam i otrzymał awijut dla potrzeb swojego ziwuga (jak powiedziano wyżej, p.2). Dlatego mówimy, że dziesięć sfirot należących do rosz A'B, znajduje się tam i obłacza dziesięć sfirot de-toch Galgalty, czyli od pe do tabura, jak wyjaśniliśmy. W ten sposób, rosz parcufa Galgalty pozostaje otwartą, bez obłóczenia.

Przyczyna tego, dlaczego brakuje obłóczenia w rosz.

6) W ten sam sposób, dziesięć sfirot należących do rosz parcufa Sa'G, obłaczane jest na dziesięć sfirot de-toch de-A'B. I tak samo dziesięć sfirot należących do rosz parcufa M'A, obłaczane są na dziesięć sfirot de-toch parcufa Sa'G, i tak dalej w ten sam sposób. Z tego samego powodu, opisanego wyżej, przy omówieniu obłóczenia A'B na parcuf Galgalta, ponieważ przyczyna – jedna dla wszystkich. Ponieważ wszystkie wychodzą z powodu wzniesienia tabura wyższego w pe wyższego, i dlatego miejsce rozprzestrzenienia dziesięciu sfirot rosz niższego – na miejscu dziesięciu sfirot toch wyższego, czyli od pe do tabura. A od pe i wyżej każdego wyższego, zawsze pozostaje otwartym, bez żadnego obłóczenia.

Rozdział 14 (יד)

Wyjaśnia, że odbyły się dwa cimcumy w światach.

Cimcum alef było wyłącznie na malchut, a dziewięć pierwszych sfirot były czyste od jakiegokolwiek skrócenia. A przy cimcum bet wymieszało się to cimcum od biny i niżej na każdym poziomie. I bina, tiferet i malchut wyszły z każdego poziomu.

Sijum, który wyniknął w miejscu biny, nazywa się parsa.

1) Teraz wyjaśnimy dziesięć sfirot, które nazywane są pięcioma światami: A'K, Acilut, Bria, Jecira i Asia. I tu należy znać dwa cimcumy, które wyniknęły w światach. Czyli na początku wyniknęło cimcum wyłącznie w kli malchut, żeby nie otrzymywała wewnątrz światła Ejn Sof, a dziewięć pierwszych sfirot było wolnych od jakiegokolwiek masachu i cimcuma, jak to opisano w pierwszej części.

I w takiej postaci wyniknęły trzy pierwsze parcufim w świecie A'K, które są nazywane Galgalta, A'B, Sa'G, jak to było wyjaśnione wyżej w rozdziale 12. I po tym w parcufie Nekudot de-Sa'G de-A'K wyniknęło cimcum bet, kiedy malchut zamykająca kaw świata Ejn Sof, która znajdowała się w punkcie olam aZe (tego świata), wzniosła się w miejsce haze parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K, zamykając tam kaw świata Ejn Sof. I połowa tiferet i NeHI'M, od haze i w dół parcufa, pozostały puste bez światła.

I podobnie do tego, jak wyniknął nowy sijum – nowe ukończenie światła kawa w jego ogólnej postaci, na miejscu haze parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K, na skutek wzniesienia malchut w binę de-guf, która nazywa się tiferet, to samo odbyło się i w indywidualnym – w dziesięciu sfirot każdego poziomu. Kiedy malchut tego poziomu wzniosła się w binę tego poziomu, zamykając tam poziom, wtedy bina, tiferet i malchut tego poziomu wyszły na zewnątrz z poziomu, spadając na niższy poziom. I ten nowy sijum, stworzony przez cimcum bet na miejscu biny lub tiferet, nazywa się parsa.

Ogólna parsa tworzy przerwę pomiędzy Acilut i BE'A.

2) Spojrzymy od strony ogólnej parsy. Malchut mesajemet, znajdująca się w punkcie tego świata – olam aZe, wzniosła się w miejsce haze parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K i ukończyła tam światło kawa. I to ukończenie, które wyniknęło w miejscu haze – ten sijum nazywa się ogólną parsą. Od tej parsy i wyżej wyszedł świat Acilut. A od tej parsy i niżej, czyli na miejscu, które zostało puste od światła kawa Ejn Sof, wyszły w postaci światła trzy światy: Bria, Jecira, Asia. W ten sposób, że w miejscu połowy tiferet wyszedł świat Bria, na miejscu necach, hod i jesod wyszedł świat Jecira, a na miejscu malchut wyszedł świat Asia.

I po szczególnych naprawieniach otrzymuje świat Bria za pośrednictwem masachu bhiny bet od ISZSu'T de-Acilut, a świat Jecira otrzymuje za pośrednictwem masachu bhiny alef od Z'A de-Acilut. A świat Asia otrzymuje za pośrednictwem masachu awijut szoresz, od malchut de-Acilut.

ABE'A – są to cztery poziomy Hu'B Tu'M.

3) I dlatego pięć światów nazywane są imionami KaHa'B Tu'M. Ponieważ świat A'K ma poziom keter, czyli dziesięć sfirot parcufa Galgalta de-A'K. Ponieważ w każdym świecie, miara jego poziomu określa się zgodnie z pierwszym parcufem w nim, podobnie do miary poziomów sfirot, które są określane według najwyższej sfiry w nim. A świat Acilut ma poziom hochma, czyli dziesięć sfirot A'A de-Acilut, który uważa się jako pierwszy parcuf, ponieważ Atik znajduje się nad Acilut. A świat Bria ma poziom bina, czyli ISZSu'T. A świat Jecira poziom Z'A i świat Asia – poziom malchut.

Główna różnica A'K od ABE'A jest w tym, że A'K – z C'A, a ABE'A – z C'B. Acilut znajduje się powyżej ogólnej parsy, a BE'A – poniżej tej parsy.

4) Jednak główna różnica pomiędzy tymi pięcioma światami jest w dwóch cimcumach, gdyż świat A'K – wyniknął na skutek C'A i kaw Ejn Sof świeci w nim do punktu olam aZe. A dziewięć sfirot jest czystych od każdego masachu i cimcuma. Podczas, gdy cztery światy ABE'A – od C'B, kiedy od biny i w dół na każdym z tych poziomów już jest wymieszane cimcum, które odnosi się do malchut, przyczyną którego jest wzniesienie malchut w binę każdego poziomu, jak mówiono wyżej.

Lecz świat Acilut, bez względu na to, że jest on z C'B, jest czysty od każdego masachu i cimcuma, dlatego że znajduje się nad ogólną parsą, wyżej od niej. I dlatego świeci w nim kaw świata Ejn Sof do jego sijum, czyli do parsy, do miejsca haze parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K.

A świat Bria już znajduje się pod ogólną parsą, czyli po tym jak zatrzymało się światło kawa z Ejn Sof, i jest w nim wyłącznie or tolada (światło porodzenia) od światła kawa. Lecz przy tym wszystkim, ponieważ jest on rozmieszczony w miejscu połowy tiferet w Nekudot de-Sa'G de-A'K, a tiferet ma odniesienie do biny de-guf, ponieważ KaHa'B de-guf nazywane są HaGa'T, to dlatego on ustawiony jest na świecenie biny, czyli ISZSu'T.

A świat Jecira, umieszczony w miejscu NeH'I parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K, które są Z'A, jest ustawiony tak, żeby otrzymywać świecenie Z'A de-Acilut. A świat Asia, umieszczony na miejscu malchut parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K, ustawiony dla otrzymywania świecenia malchut de-Acilut.

5) Zgodnie z tym zrozum, że w A'K, zanim odbyło się cimcum bet, rzeczywiście masach był tylko w punkcie olam aZe, gdzie znajduje się jego sijum raglin. A wszystkie masachy, o których mówi się w A'K, które są powyżej punktu olam aZe, jest to nic innego jak działania tego masachu.

I wiedz, że awijut masachu nie może wznieść się powyżej miejsca jego znajdowania się, nawet odrobinę. W ten sposób, że wyłącznie wpływy masachu wznoszą się powyżej miejsca jego znajdowania się, lecz one są absolutnie bez awijut. I dlatego nie ma w A'K żadnego awijut i masachów w ogóle, bez względu na to, że jego masach jest najgrubszy ze wszystkich światów, czyli bhiny dalet, jak wiadomo. Ponieważ ten awijut zaczyna działać tylko od jego sijum raglin i niżej, czyli w punkcie olam aZe.

6) Jednak w świecie Acilut odbyło się cimcum bet i była ustawiona parsa pomiędzy Acilut i BE'A, na skutek wzniesienia malchut bhiny dalet z punktu olam aZe w miejsce haze parcufa Nekudot de-Sa'G de-A'K. I było przerwane tam światło Acilut, a ten nowy sijum nazywa się parsa, jak jest to opisane w odpowiednim miejscu. I dlatego został przerwany sijum raglin wszystkich parcufim świata Acilut w miejscu tej parsy, ponieważ więcej światło Ejn Sof nie świeci, a tylko or tolada (światło porodzenia), jak to opisane w słowach Ari.

I w tej parsie znajduje się masach bhiny gimel, zamykając raglin A'A, jako skutek włączenia bhiny dalet w parsę, i tak samo masachy reszty parcufim. I dlatego od parsy i w dół już panuje siła masachu, który przerwał or elion z Ejn Sof. Lecz od parsy i wyżej nie ma żadnego masachu w ogóle, a wszystkie wspomniane masachy – od masachu zamykającego raglin de-Acilut i wyżej – jest to nic innego jak działania wynikające z przyczyny masachu zamykającego raglin wszystkich pięciu parcufim świata Acilut. I bez względu na to, że otrzymują za pośrednictwem masachu zamykającego raglin wszystkie ich światła, przy tym wszystkim oni nie otrzymują od jego awijut nic, ponieważ awijut masachu nie może wznieść się powyżej miejsca jego znajdowania się. I dlatego nie ma żadnego masachu we wszystkich parcufim Acilut w ogóle.

Rozdział 15 (טו)

Wyjaśnia pojęcia keter i ABE'A w pięciu parcufim Acilut i we wszystkich poziomach. Zawiera 2 punkty:

1. Parsa w haze de-Acilut jest indywidualnym włączeniem ogólnej parsy. I za pośrednictwem niej dzieli się sam świat Acilut na ABE'A.
2. Podobnie do tego, jak świat Acilut dzieli się na ABE'A z ogólnej parsy, tak samo dzieli się każdy poziom na indywidualne ABE'A.

Keter i ABE'A w pięciu parcufim Acilut i we wszystkich poziomach

1) Teraz wyjaśnimy właściwości keter i ABE'A, które są w pięciu parcufim świata Acilut. A'A – jest to keter, wyższe Aba we Ima, które ubierają A'A od pe do jego haze, jest to Acilut, a ISZSu'T, który obłacza A'A od haze do tabura, jest to Bria. A Z'A i malchut, które obłaczają A'A od tabura i w dół, jest to Jecira i Asia.

Parsa w haze de-Acilut jest indywidualnym włączeniem ogólnej parsy, i za pośrednictwem niej dzieli się sam świat Acilut na ABE'A.

2) Przyczyna tych imion jest następująca: po tym jak podzielił się parcuf Nekudot de-Sa'G de-A'K w jego haze, gdzie od haze i wyżej znajduje się świat Acilut, a od haze i niżej znajdują się trzy światy BE'A, które wyszły z kawa światła Ejn Sof, jak opisano wyżej, w poprzedniej części, to przenika również w sam świat Acilut w ten sposób, że przenika się wyższy z niższym. I A'A, który jest głównym w świecie Acilut, podobnie do tego jak każdy poziom, który jest stworzony z dziesięciu sfirot, określa się po najwyższej w nim sfirze, tak samo i każdy świat określa się zgodnie z poziomem pierwszego parcufa w nim, on (A'A) dzieli się również na poziomie haze. Gdzie od haze i wyżej – uważa się jako Acilut, a od haze i niżej – jako BE'A w Acilut.

I parsa znajdująca się w miejscu haze de-A'A przedstawia sobą przeniknięcie, indywidualne włączenie ogólnej parsy znajdującej się poniżej sijum całego świata Acilut. I dlatego sam A'A, rosz którego jest otwarta, bez obłóczenia, określa się jako keter. I Aba we Ima, które obłaczają go do haze, które są czyste nawet od właściwości przeniknięcia parsy, one określone są jako Acilut. Jednak ISZSu'T, które już znajdują się pod parsą, rozmieszczoną w haze de-A'A, gdzie odbywa się przeniknięcie ogólnej parsy, uważany jest jako Bria. A Z'A obłacza wyłącznie NeH'I de-A'A i uważany jest jako Jecira. A malchut obłaczająca malchut de-A'A jest uważana jako Asia. Tym samym zrozum, w jaki sposób trzy światy BE'A są połączone z ISZSu'T i Zo'N de-Acilut, obłaczającymi A'A od haze i niżej .

Podobnie do tego jak Acilut jest podzielony na ABE'A z powodu włączenia ogólnej parsy, tak samo jest podzielony każdy poziom na indywidualne ABE'A.

3) I tym wyjaśnia się również dziesięć sfirot de-keter i ABE'A, działające w każdym parcufie z parcufim ABE'A. Podobnie do tego jak wyjaśniliśmy ogólnie świat Acilut, który jest A'A, który dzieli się w haze i jego rosz – keter, od jego pe do haze – jest to Acilut, od haze do tabur – jest to Bria, a od tabur i niżej – jest to Jecira i Asia. I to włącza się we wszystkie indywidualne parcufim w ABE'A, gdzie w każdym ich indywidualnym parcufie rosz określa się jako keter. A od pe do haze – jako Acilut, od haze do tabur – jako Bria, a od tabur i niżej jako Jecira i Asia.

** *