Or Jaszar i Or Hozer

Rozdział 1 (א)

Jest istota i kelim. Na początku rozprzestrzeniło się światło Ejn Sof w postaci kelim, a następnie w nie obłóczyły się światła, które są acmut, istotą.

We wszystkich światach¹ jest istota² i kelim³. I na początku wszystkiego⁴ rozprzestrzeniła⁵ się Ejn Sof⁶ w postaci dziesięciu sfirot Acilut, w postaci kelim, ponieważ rozprzestrzenienie⁷ wskazuje na pogrubienie światła⁸ bardziej niż było. Widzimy, że te dziesięć sfirot – jest to dziesięć kelim, które zostały stworzone rozprzestrzenieniem Ejn Sof. Pogrubiło się wyłącznie światło i wyniknęły kelim z powodu rozprzestrzenienia⁹. I po tym rozprzestrzenieniu, za pośrednictwem którego wyniknęło dziesięć kelim, obłóczyła¹⁰ się w nie istota Ejn Sof. I jest to pojęcie istoty i kelim.

1. Pięć światów jest nazywanych: Adam Kadmon, Acilut, Bria, Jecira, Asia. Świat (hebrajskie: olam) – od słowa „eelem” – ukrycie, ponieważ światło Ejn Sof ukrywa się w nich za każdym razem bardziej, jak tu wyjaśnia Ari.

2. Patrz odpowiedzi o sensie słów i działań, cz.2, p.56.

3. Patrz odpowiedzi o sensie słów i działań, cz.1, p.25.

4. Czyli na początku wszystkiego, co w każdym świecie.

5. Patrz odpowiedzi o sensie słów i działań, cz.1, p.14.

6. Jego sens niepoznawalny i nazywa się Ejn Sof, żeby wskazać, że sfira malchut, która kończy i przerywa wszystkie poziomy (patrz: odpowiedzi cz.1, p.40), nie tworzy tu żadnego ukończenia i przerwania or elion, co więcej, w niej zaczyna się wpływ światła.

7. Rozprzestrzenienie wskazuje na „itawut” – pogrubienie światła, bardziej niż to było w Stwórcy. Jeżeliby nie to, w czym i w jaki sposób oddzieliłoby się światło ze spójności Stwórcy, żeby nazwać się imieniem „rozprzestrzenienie światła od Niego i na zewnątrz”. I to pogrubienie jest zmianą właściwości, które nabyło światło na skutek przyjścia w spójność stworzenia, jak powiedziano wyżej (Wewnętrzne spostrzeganie cz.2, p.5).

8. Patrz wyżej, wewnętrzne spostrzeganie cz.2, p.5.

9. To uczy nas tego, że kelim – jest to porodzenie samego światła, ponieważ światło, przy jego rozprzestrzenieniu dla otrzymywania przez stworzenia, opuszcza się po czterech stadiach – Hu'B Zo'N, aż do tego stopnia, że rodzi w stworzeniach życzenie otrzymywać. I to życzenie otrzymywać, czyli stadium dalet - główne kli w stworzeniu, i jest to awijut, który nabyło światło przy rozprzestrzenieniu. A trzy pierwsze stadia – są to wyłącznie przyczyny dla otwarcia stadium dalet. I pytania o obowiązkowości i kolejności tych czterech stadiów wyjaśnia się w poprzednich częściach (patrz O'P cz.1, rozdz.1, p.50).

10. Obłóczenie – jego sens jest podobny do ukrycia, ponieważ obłóczenie ukrywa obłaczane, lecz z powodu jego życzenia otworzyć się i na skutek tego, że bez naprawienia w postaci tego ukrycia niemożliwe jest jego otwarcie, on ukrywa się w nim i otwiera się za pośrednictwem tego. I takie naprawienie zawsze nazywa się imieniem obłóczenie (malbusz) lub ubranie (lewusz). I obłóczenie to jest wykorzystywane dla dwóch pojęć: dla ukrycia i dla otwarcia. I w naszym przypadku – tak samo, ponieważ niemożliwym jest, żeby było poznanie przez niższych światła bez kli, więc dlatego światło obłacza się i ukrywa się w kli, żeby niższy mógł poznać je za pośrednictwem tego kli, w które ono obłóczone, i zrozum to dobrze.

Naprawienie masachu – przeszkodzić or elion rozprzestrzeniać się w kli malchut. I on tworzy podział pomiędzy światem Acilut i resztą światów.

2) Kiedy osiągnęło rozprzestrzenienie malchut świata Acilut²⁰, zobaczył wyższy Maacil (dosłownie: źródło emanacji, ten, który rodzi), że nie ma siły w niższych otrzymać tego światła, jeżeli ono rozprzestrzeni się dalej³⁰. I wtedy, kiedy ukończyło się dziesiąte kli Acilut⁴⁰, pojawił się tam jeden masach i zasłona⁵⁰, który tworzy przerwę⁶⁰ pomiędzy Acilut i resztą światów, co poniżej niego.

20. W ten sposób, po tym jak rozprzestrzeniło się światło w trzech pierwszych stadiach, które nazywane są: hochma, bina, Z'A i po tym, jak zostało ukończone rozprzestrzenienie w Zeir Anpin, ono przyszło do rozprzestrzenienia w stadium dalet, które nazywa się malchut. Lecz zanim rozprzestrzeniło się światło w trzech poprzednich stadiach, jest niemożliwe, żeby ono rozprzestrzeniło się w malchut, ponieważ one wywołują pojawienie się jedno drugiego w postaci przyczyny i skutku.

30. Ponieważ siła cimcuma panuje w stadium dalet, dlatego nie ma siły w stadium dalet, najniższym ze wszystkich, otrzymać światła (patrz: odpowiedzi cz.1, p.81 i również cz.1, rozdz.2, p.2).

40. W stadium dalet, które nazywa się malchut. I z tego możemy jasno rozróżnić, że kli malchut i masach w nim – są to dwa oddzielne pojęcia, ponieważ kli malchut – jest to światło, które pogrubiło się do stadium dalet i nad nim panuje siła cimcuma. A masach i zasłona (pargod), co nad nią, ustawiony w niej później (patrz: odpowiedzi o sensie słów i działań cz.2, p.43).

50. Masach i zasłona – „pargod” – jest to jedna całość, czyli tam objawia się zatrzymująca siła, podobnie do zasłony ochraniającej z góry malchut, żeby or elion nie przeniknęło wewnątrz niej (patrz: odpowiedzi cz.2, p.43).

60. Czyli ten masach, oprócz ochrony malchut, posiada jeszcze jedną funkcję – tworzy przerwę pomiędzy światem Acilut i resztą światów.

Z powodu uderzenia światła Ejn Sof w masach, powróciło światło do góry w postaci or hozer, które obłacza się na or elion. Do tego miejsca, do którego sięga kaw świata Ejn Sof, nazywa się świat Acilut.

3) I wtedy uderzyło światło Ejn Sof, które rozprzestrzeniało się do tej pory, w masach⁷⁰, i następnie z powodu uderzenia przy opuszczeniu i uderzeniu tam, zawróciło wznosząc się⁸⁰ w postaci or hozer do góry, na swoje miejsce⁹⁰. I wtedy ukończył się świat Acilut w postaci kelim¹⁰⁰, i powrócił Ejn Sof, aby obłóczyć się w nie w postaci istoty²⁰⁰. I dlatego to miejsce, dokąd dochodzi światło Ejn Sof³⁰⁰ w ten sposób, nazywa się świat Acilut, ponieważ jest to to samo światło, tylko po jego pogrubieniu⁴⁰⁰.

70. Spotkanie światła Ejn Sof z masachem jest podobne do zderzenia dwóch twardych przedmiotów, z których jeden życzy sobie wedrzeć się w granicę drugiego, a drugi sprzeciwia się mu i przeszkadza mu osiągnąć cokolwiek w jego granicach, takie spotkanie nazywa się uderzenie – akaa. I odwrotnie: przy spotkaniu płynów, które nie przeszkadzają jeden drugiemu, naruszając granice i zostają wymieszane razem, w nich nie ma pojęcia uderzenia. I to samo – dwa miękkie przedmioty, ich uderzenie nie jest aż tak odczuwalne, ponieważ jeden pozwala drugiemu przeniknąć odrobinę w swoje granice i wcisnąć się nieznacznie w zewnętrzną powłokę. A przedmioty twarde odwrotnie, nie pozwalają jeden drugiemu naruszyć w czymkolwiek swoich granic, takie spotkania rozumie się jako uderzenie.

I ponieważ całe cimcum w całości było ze strony stworzenia, a nie ze strony Stwórcy, to światło Ejn Sof w ogóle nie pragnie stosować się do tego cimcum, które jest w malchut, a ono przyciąga się i opuszcza się, żeby rozprzestrzenić się również wewnątrz malchut. Jasne również, że opuszcza się tam na siłę i jest to z tego powodu, że w Ejn Sof, do cimcum, ono wypełniało tam również stadium dalet (patrz wyżej: cz.1, rozdz.1, O'P p.20 i p.50). I dlatego nie ma w nim zmiany w pragnieniu i opuszcza się ciągle wypełniając również kli malchut światłem Stwórcy, jednak masach i pargod, które objawiły się w malchut, przeszkadzają mu i przerywają światło nie dając mu zupełnie rozprzestrzenić się wewnątrz. I dlatego jasne jest, że wtedy uderzyło światło Ejn Sof, które rozprzestrzeniło się do tej pory, w ten masach (patrz: odpowiedzi cz.2, p.43).

80. Był opisany wyżej w tekście.

90. Czyli ta miara światła, która jest przydatna dla rozprzestrzenienia w malchut i nie była przyjęta z powodu przeszkody masachu, cała ta wielkość zawróciła i wzniosła się do góry, i obłóczyła wszystkie trzy stadia or elion, czyli do hochmy, co nazywa się „do jego miejsca”, tego or hozer, jak powiedziano wyżej. To jest to, o czym pisze Ari: „zawróciło, wznosząc się w postaci or hozer do góry, na swoje miejsce” (patrz: cz.2 Wewnętrzne spostrzeganie p.62).

100. Ponieważ wzniesienie or hozer i jego obłóczenie na or elion z dołu do góry stworzyło kelim na or elion.

200. Czyli po tym, jak or hozer wzniosło się do góry, światło Ejn Sof obłacza się w to or hozer w postaci Acmut – istoty, obłóczonej w kelim.

300. Czyli do masachu w kli malchut, ponieważ masach zawraca je na górę i nie pozwala rozprzestrzeniać się dalej.

400. Mówi się o tym, że siła zatrzymania w masachu absolutnie nie działa na sfirot, które mają odniesienia do Acilut, które są powyżej malchut, a wyłącznie od malchut i niżej. I to dlatego rozprzestrzenia się światło Ejn Sof do masachu w malchut jako Acilut, bez żadnego zatrzymania w ogóle. Wtenczas jak światło Ejn Sof, co rozbija się na iskrę i przechodzi poprzez masach w dół, zmniejsza się bardzo silnie na skutek tego i nie określa się go więcej jako istotę światła Ejn Sof.

Cztery stadia pogrubienia or elion:

1. otrzymywanie od wyższego – jest to hochma;

2. oddalenie od hochmy – jest to bina;

3. halon i nekew car (okno i wąska szczelina) – jest to Z'A;

4. oddalenie od hochmy i nekew car – jest to malchut.

4) Przyczyna tego pogrubienia światła¹ jest w tym, że ten, kto zobaczy bardzo silne światło, nie jest w stanie go wytrzymać w inny sposób, jak za pośrednictwem, za pomocą oddalenia lub masachu, lub za pomocą obu. W keter Acilut świeci Ejn Sof² zupełnie bez masachu i bez żadnego oddalenia, dlatego keter nazywa się Ejn Sof. Hochma otrzymuje za pośrednictwem keteru³. Bina otrzymuje światło Ejn Sof wyłącznie za pośrednictwem oddalenia⁴, ponieważ teraz Ejn Sof jest oddalona od niej i ona może od niej otrzymać⁵. Z'A nie otrzymuje światła inaczej jak tylko poprzez halon i nekew car⁶, i poprzez ten halon przychodzi istota światła zupełnie bez żadnego masachu, lecz nie w szerokim pojęciu, a wyłącznie w bardzo wąskim. Lecz on jest bliski⁷, ponieważ od biny do Z'A nie ma oddalenia⁸. Jednak nukwa de-Z'A przyciąga do siebie światło poprzez nekew i halon⁹ jak w Z'A, lecz z oddaleniem.

1. Ten awijut, jak już wyjaśniliśmy, nie otwiera się w świetle za jednym razem, ponieważ jest przeciwny światłu, a rozwija się i opuszcza od subtelnego do grubszego, i od niego jeszcze do bardziej grubszego. Dopóki nie przejdzie w stan największego awijut, który nazywa się stadium dalet lub malchut. I te cztery stadia nazywane są: hochma, bina, Z'A i malchut. One powinny obowiązkowo znajdować się w każdym stworzeniu. Przyczyna tego obowiązku i określenie tych czterech stadiów są dokładnie opisywane wyżej (cz.1, rozdz.1, p.50 i w Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2), i ja opieram się na tym i nie opisuję tutaj skutku długości bez względu na to, że jest to bardzo ważne w każdym słowie.

2. Każdy świat i każdy parcuf w jakimkolwiek miejscu, powinien otrzymywać swoje światło od Ejn Sof i dlatego jej obecność, mająca odniesienie do tego świata lub parcufa, nazywa się keterem tego świata lub keterem tego parcufa, i nazywa się również Stwórcą dla tego świata. I to jest to, co napisano: „W keter Acilut - światło Ejn Sof, czyli że jest tam obecność Ejn Sof, która ma odniesienie do świata Acilut, i dlatego keter nazywa się Ejn Sof lub Stwórca – Maacil.”

3. Rozprzestrzenienie światła Ejn Sof, wychodzące od keteru po raz pierwszy, nazywa się światło hochma. I obowiązkowym jest, że od razu włączone jest w to światło hochma - życzenie otrzymać światło, i jeżeli byłoby inaczej, nie byłoby światło Ejn Sof nazwane rozprzestrzeniającym się, jak wyjaśniliśmy (w Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2). Jednak to życzenie otrzymywać nie uważa się za zmianę właściwości, a szczególnym awijutem, ponieważ to życzenie otrzymywać przyszło do niej od wyższego, czyli od keteru, dlatego że życzenie oddawać, co w keter, bezwzględnie zobowiązuje życzenie otrzymywać w hochmie. I to jest to, co pisze Ari, że hochma otrzymuje od keteru, czyli że właściwość otrzymywania hochma nabyła za pośrednictwem keteru i poprzez jego siły, i dlatego awijut tego życzenia otrzymywać jest bardzo mały i on nazywa się stadium alef.

4. Wyjaśnienie. W hochmie forma zwiększenia awijut następuje poprzez rozprzestrzenienie, ponieważ w końcu rozprzestrzenienia zwiększa się w niej życzenie i przyciąga światło hasadim z Ejn Sof, oddalając siebie od światła hochma, jak to jest dokładnie opisane wyżej (cz.1, rozdz.1, p.50). I na skutek tego, że to pokonanie ona wykonała siłą własnego obudzenia, a nie z przyczyny wyższego, to życzenie to określa się jako mniejszy awijut, i ono dopełnia się do awijut w hochmie.

I dlatego, za pośrednictwem tej zmiany, została oddzielona od hochmy w szczególną właściwość i nazywa się imieniem bina lub stadium bet. I to jest to, o czym pisze Ari, że „bina otrzymuje światło Ejn Sof za pomocą oddalenia”. Dlatego, że awijut stadium bet nazywa się oddaleniem – przecież ono oddaliło siebie od otrzymywania światła hochma, żeby otrzymać światło hasadim.

Lecz w żadnym wypadku to zwiększenie życzenia nie uważa się za ukończony awijut, ponieważ wychodzi ze strony życzenia oddawania i podobieństwa właściwości ze Stwórcą, jak już było mówione (cz.1, rozdz.1, p.50). Jednak ona - z większym, niż stadium alef, awijut, ponieważ w stadium alef wszystkie życzenia – nie są jej, a wyniknęły od keteru. A stadium bet działa z własnego pokonania życzenia w nim, i dlatego uważa się, że stadium bet – jest to korzeń całkowicie ukończonego życzenia otrzymywać, i w tym jest określany jego większy, niż w stadium alef, awijut. Potrzebuje to wielkiego uzmysłowienia.

5. Po tym, jak bina została obudzona, żeby poprowadzić światło hasadim od Stwórcy, ona oddzieliła się od światła hochma. I jeżeli odbyłoby się to inaczej, nie byłaby w stanie otrzymać światła hasadim, dlatego że światło hochma wychodzi z życzenia otrzymywać, a światło hasadim – z życzenia oddawać (patrz cz.1, rozdz.1, p.50). I dlatego stadium alef i stadium bet – są przeciwne jedno drugiemu od początku ich stworzenia.

I to jest to, co pisze Ari: „Tak jak teraz Ejn Sof oddalona od niej i ona może ją otrzymać”, czyli ona została oddalona, stając się trzecim od Ejn Sof poziomem, który rozprzestrzenił się pomiędzy biną i Ejn Sof. I wyszła z niego, dlatego że teraz, kiedy ona oddaliła światło hochma i stała się trzecim poziomem, gdzie hochma – jest to stadium alef i drugi poziom od Ejn Sof, a bina – jest to stadium bet i trzeci poziom od Ejn Sof, i teraz ona może otrzymywać światło hasadim, które przyciągnęła. A jeżeliby nie oddaliła siebie na trzeci poziom, to nie mogłaby otrzymywać, jak już było wyjaśnione. Niezbędnym jest wiedzieć, że słowo „daleki” oznacza zmniejszenie poznania hochmy, jak napisano: „Powiedziałem ja, że mądrością napełniło się, lecz ona – daleka ode mnie”. I jak napisano: „I stała siostra jego w oddali”, i nie ma tu możliwości kontynuować omówienia tego.

6. Wyjaśnienie. Tak jak w binie odbywa się pogrubienie w końcu rozprzestrzenienia, z przyczyny tego, że oddaliła od siebie światło hochma, a wiadomo, że światło hochma – jest to osnowa życia i istoty w stworzeniu. I dlatego w końcu rozprzestrzenienia wzrasta u niej życzenie otrzymywać świecenie hochma wewnątrz światła hasadim. Lecz na skutek tego, że cała różnica w duchowym jest wyłącznie z powodu różnicy właściwości, pojawia się to nowe świecenie, czyli światło hasadim, wewnątrz którego jest świecenie hochma. Ono nabywa własne imię – Zeir Anpin, „mała twarz”. I nazywa się tak dlatego, że światło hochma nazywa się światłem „panim” - światło przedniej części, jak powiedziano: „Mądrość (hochma) człowieka oświeca jego twarz”. I ponieważ jest w nim wyłącznie świecenie hochma, a głównie jest to światło hasadim biny, z tego powodu nazywa się on Z'A, co oznacza „mała twarz”, czyli tylko mała miara światła hochmy.

I nazywa się również stadium gimel. I awijut w nim nazywa się „halon i nekew car” (dosłownie: okno i wąska szczelina), jak wyjaśniono wyżej (cz.2, rozdz.2, O'P p.70). Tam było mówione, że masach, który przychodzi do wyższego w postaci włączenia w niego niższego, nazywa się „halon” (dosłownie: okno), ponieważ nie ma w nim ograniczenia – „dinim”, a wyłącznie przyczyna świecenia, podobnie do okna. I ponieważ cały awijut i masachy w Acilut wynikają z powodu włączenia BE'A w niego, to nazywa się awijut Z'A imieniem „halon” – dla objawienia światła wielkiego stanu – gadlut. Jak również imieniem „nekew car” – objawiające światło małego stanu – katnut. Lecz stadium bet nazywa się nawet nie halon, a oddalenie.

7. Nie ma w nim tego oddalenia od hochmy, które jest w binie, ponieważ cała różnica pomiędzy nim i biną jest w tym, że przyświeca w nim światło hochma. I to jest to, co pisze Ari: „Lecz on bliski”, czyli że jest nieobecne w nim oddalenie.

8. Rozprzestrzenienie światła bina w bhinę gimel – w Z'A nie prowadzi do oddalenia, a odwrotnie – jest przyczyną zbliżenia hochmy. I już wyjaśniliśmy wyżej, że „bliski” i „daleki” – są to określenia dla hochmy.

9. Wyjaśnienie. Po tym, jak rozprzestrzeniły się trzy stadia awijut w swoim napełnieniu, do końca rozprzestrzenienia Z'A, wtedy obudziło się życzenie otrzymywać w pełnej mierze, przydatnej dla otrzymywania. Życzenie to nazywa się stadium dalet, lub malchut, lub nukwa de-Z'A (patrz wyżej, O'P, cz.1, rozdz.1, p.30). W nim odbyło się cimcum (patrz: cz.1, rozdz.1, p.40) w ten sposób, że od niego i dalej to stadium nie otrzymuje więcej światła Ejn Sof. I dlatego awijut w nim nazywa się „oddalonym”. I w nim również są dwa poziomy – „halon i nekew car”, jak i w Z'A, i oddziaływanie wielkiego stanu nazywa się „halon”, a oddziaływanie małego stanu nazywa się „nekew car”.

Istnieje wielka różnica pomiędzy oddaleniem stadium bet i oddaleniem stadium dalet. Ponieważ oddalenie bhiny bet – jest to oddalenie na życzenie, jak napisano: „Dlatego że on – hafec hesed – pragnienie do oddawania, czyli pragnie do hasadim, a nie do hochmy”. Jednak oddzielenie bhiny dalet – jest to oddzielenie z przymusu, czyli na skutek masachu, który był ustawiony w stadium dalet.

Rozdział 2 (ב)

Nie ma masachu w świecie Acilut.

1) One przedstawiają sobą cztery bhiny, w których zostały oddzielone części Acilut „odtąd i dalej”, lecz wszystkie one – są absolutnie bez masachu¹. I dlatego nazywa się świat „Acilut” – świecenie, promieniowanie, dlatego że światło samej Ejn Sof rozprzestrzeniło się w nim całkowicie, bez masachu.

1. Jest to prawo, że nie jest zdolny awijut i masach zmniejszyć lub pogorszyć w czymkolwiek miejsca powyżej ich otwarcia, nawet odrobinę. Bez względu na to, że or hozer wznosi się na skutek działania masachu w kli malchut i obłacza wyższe od siebie 9 sfirot razem, w żadnym wypadku siła awijut masachu nie wznosi się na górę w całości. I dlatego uważa się, że 9 sfirot świata Acilut – „jest zupełnie i całkowicie bez masachu”. I to bez względu na to, że rozróżnianych jest wiele masachów również i w świecie Acilut, jak na przykład masach w pe, w haze, itd., które działają w każdym indywidualnym parcufie świata Acilut. Rzecz w tym, że są to niezupełnie masachy, one wynikają od włączenia niższego w wyższy. I tylko masach w sijum raglin (ukończenie niższej części parcufa) Acilut – jest prawdziwym masachem, przerywającym or elion, jak to jest opisane w Wewnętrznym spostrzeganiu w rozdziale 14.

Poniżej świata Acilut, Ejn Sof rozprzestrzenia się wyłącznie za pośrednictwem ziwug de-akaa w masachu, który stoi w sijum świata Acilut, i dziesięć sfirot przechodzi poprzez masach w świat Bria. I tak samo za pośrednictwem ziwug de-akaa w masachu znajdującym się w sijum świata Bria, przechodzi dziesięć sfirot w świat Jecira. I to samo – z Jecira w Asia.

2) Jednak stąd rozprzestrzenia się w dół nie sam Ejn Sof, a wyłącznie świecenie² wychodzące od niego poprzez masach, dlatego że istnieje masach i zasłona (pargod), dzielące Acilut i Bria. Na skutek tego uderzenia or elion – światło, które dochodzi do tego miejsca i uderza w tę zasłonę, jak również na skutek znajdowania się tych dziesięciu sfirot świata Acilut³, które dochodzą do tego miejsca, ono uderza tam w światło tych sfirot. Na skutek tego, oddzielają się od nich iskry światła⁴ i przechodzą poprzez ten masach, stając się z dołu dziesięcioma sfirot świata Bria, od oddzielenia iskier dziesięciu sfirot Acilut, co nad nim, za pośrednictwem masachu. Z powodu dziesięciu sfirot, które mają odniesienie do kelim, wyniknęło dziesięć sfirot innych kelim, a z powodu dziesięciu sfirot, które należą do istoty – „Acmut”, wyniknęło dziesięć innych sfirot, tworzących istotę - Acmut – świata Bria. I tak samo w sof świata Bria wyniknął inny masach⁵, i na skutek uderzenia dziesięciu sfirot Bria we właściwości określające istotę i kelim w masachu⁶, było stworzonych dziesięć sfirot de-Jecira. I to samo od Jecira do Asia za pośrednictwem tego masachu. Tym samym zrozum, dlaczego jeden nazywa się Acilut, drugi Bria, Jecira, Asia. To dlatego, że istnieje masach oddzielający jeden od drugiego, i nie ma żadnego podobieństwa jednego do drugiego w ogóle⁷.

2. Bez względu na to, że światło, które znajduje się w świecie Bria, obowiązkowo wychodzi ze świata Ejn Sof, ponieważ nie ma żadnego świecenia w światach, które by nie wychodziło ze świata Ejn Sof. I przy tym wszystkim, ponieważ światło Ejn Sof, które rozprzestrzenia się do Bria, przechodzi przez masach, więc jego świecenie znacznie zmniejsza się, do takiego stopnia, dopóki nie zostanie określone, że światło Ejn Sof zakończyło się nad masachem. I następnie Ari wyjaśnia, jak właściwie światło Ejn Sof przechodzi poprzez masach.

3. Wyjaśnienie. Prawem jest w wyższych światach, że każdy niższy poziom, który doprowadza do dodania światła na poziomie wyższym, wszystkie te dodatkowe porcje światła zawracają i wpływają na niższego, który je wywołał. To samo jest i w naszym wypadku: ponieważ masach, stojący nad malchut świata Acilut stał się przyczyną tego, że or hozer wzniosło się i obłóczyło na 9 sfirot, które mają odniesienie do świata Acilut, i stworzyło dla nich kelim w takiej postaci, że bez niego nie byłoby w stanie światło Ejn Sof obłóczyć się w Acilut. Przecież światła nie poznaje się bez kli, jak już wiadomo.

I na skutek tego, że masach stał się przyczyną wszystkich tych dodatków, czyli or hozer i tych dziesięciu sfirot, dlatego rozszerza się masach i kli malchut z powodu or hozer, które zawróciło i opuściło się do niego, od miejsca masachu i niżej, i przyciągnęło do siebie wszystkie te 10 sfirot de-Acilut z góry, dokładnie zgodnie z ich wzorcem. W ten sposób, że malchut de-Acilut jedna opuszcza się i rozprzestrzenia się w postaci dziesięciu sfirot od siebie i dalej, na podobieństwo dziesięciu sfirot Acilut, czyli od keteru do malchut, i one nazywane są 10 sfirot świata Bria.

I to jest to, co pisze Ari, że: „Na skutek tego uderzenia or elion, które uderza w tę zasłonę (pargod) i siłą tych dziesięciu sfirot świata Acilut, które dochodzą do tego miejsca, oddzielają się od nich iskry światła i przechodzą one poprzez ten masach, stając się z dołu 10-cioma sfirot świata Bria”. Tu należy zrozumieć dwie rzeczy: pierwsza – on stał się przyczyną or hozer, które wzniosło się na skutek uderzenia or elion w masach. I u tego or hozer istnieje reguła powrotu i opuszczenia się na poziom, który spowodował jego pojawienie. I drugie – on stał się przyczyną obłóczenia istoty światła Ejn Sof w dziesięć kelim or hozer, które wzniósł. I wyniknęło z góry dziesięć sfirot de-Acilut, regułą dla których również jest powrócenie i opuszczenie w dół, na poziom, który sprowokował ich pojawienie się.

O pierwszym rozróżnieniu powiedział Ari, że: „Na skutek uderzenia or elion w pargod”, czyli to or hozer powraca i opuszcza się z góry w dół w świat Bria. O drugim rozróżnieniu Ari mówi, że: „I siłą tych dziesięciu sfirot świata Acilut”, i z dwóch tych faktorów zostało stworzone dziesięć sfirot w świecie Bria.

4. Pojawienie or hozer nazywa się wszędzie blaskiem – „itnocecut”.

5. Ponieważ wszystkie dziesięć sfirot świata Acilut zostały skopiowane i odbiły się w świecie Bria, jak to opisano wyżej, dlatego również i masach, i malchut odbiły się w świecie Bria. I tak samo działa tam ten ziwug de-akaa or elion w masach i wzniesienie or hozer, które wznosi się i obłacza od masachu do góry wszystkie dziewięć sfirot świata Bria – jest to or hozer, które stworzyło dziesięć kelim w świecie Bria, i istota świata Bria obłóczona w nie.

6. I podobnie do tego, jak or hozer masachu, które odnosi się do Acilut, zawróciło i rozprzestrzeniło się od masachu w dół i odbiło dziesięć sfirot de-Bria, w ten sam sposób, jak było wyjaśnione w p.3, i or hozer, które wzniosło się od masachu w malchut de-Bria, zawróciło również i ono, rozprzestrzeniło się w dół i odpieczętowało dziesięć sfirot świata Jecira, i tak samo z Jecira w Asia.

7. Jak opisano tutaj, że stadium dalet, które nazywa się malchut, i w której wyniknął masach, podzielone jest na cztery stadia w masachu, i w nich odbywają się różne zmiany i podziały wynikające w światach: masach stadium gimel wykorzystywany w Acilut, masach stadium bet wykorzystywany w Bria i masach stadium alef wykorzystywany w Jecira, jak to jest opisane niżej.

Różnica pomiędzy Acilut i BE'A jest w tym, że w Acilut nie ma masachu w ogóle. W Bria światło zmniejsza się za pośrednictwem jednego masachu. W Jecira za pośrednictwem dwóch masachów. W Asia za pośrednictwem trzech masachów. Jednak w czterech stadiach pogrubienia or elion nie ma żadnej różnicy pomiędzy światami.

3) Jednak różnica, która jest pomiędzy Acilut i trzema światami jest w tym, że w Acilut światło Ejn Sof przenika i przychodzi do sof Acilut bez żadnych masachów w ogóle, lecz już odtąd i w dół jest masach. I różnica pomiędzy Bria i Jecira jest w tym, że do Bria - masach i podział jeden, do Jecira dwa masachy i do Asia trzy masachy, jednak w detalach samego świata, podobnie do tego, jak są cztery stadia w Acilut w indywidualnym⁸, również są cztery stadia w samym świecie Bria, i tak samo w świecie Jecira⁹.

8. Cztery stadia pogrubienia, a mianowicie Hu'B Tu'M, nazywane są wyżej „rozprzestrzenienie światła Ejn Sof dla stworzenia kelim”. I nazywane są również dziesięcioma sfirot or jaszar, ponieważ tiferet zawiera sześć sfirot: HaGa'T NeH'I. Za pośrednictwem ziwug de-akaa na masach w sfirze malchut, or jaszar zawraca i wznosi się światło w postaci or hozer, i obłacza wszystkie indywidualne dziesięć sfirot or jaszar, czyniąc je wszystkie podobne do jednego, ogólnego poziomu, na miarę poziomu or hozer, jak to jest opisane dalej.

9. Z tego jest jasne, że te cztery stadia or jaszar są w każdym świecie i w każdym parcufie, bez żadnych różnic pomiędzy wysokością poziomów. A wszystkie różnice, które są pomiędzy parcufim i światami – one są wyłącznie na skutek masachów i or hozer w nich, czyli masach w jednym nie jest podobny do masachu w drugim.

Rozdział 3 (ג)

Wyjaśnia 4 ziwugim de-akaa w czterech stadiach masachu, na które wychodzą 4 poziomy Hu'B Tu'M, jeden poniżej drugiego, w czterech światach ABE'A. Zawiera 5 punktów:

• W świecie Acilut świeci Ejn Sof za pośrednictwem obłóczenia w poziom hochma.
• W świecie Bria znika poziom hochma i obłacza się w poziom bina.
• W świecie Jecira znika również poziom bina i obłacza się w poziom tiferet.
• W świecie Asia znika również poziom Z'A i obłacza się w poziom malchut.
• Poziom hochma, który wychodzi w Acilut, wychodzi z ziwug de-akaa, który jest powyżej świata Acilut. I tak samo poziom bina, który wychodzi w Bria, wychodzi z ziwug de-akaa, który jest powyżej Bria, czyli w masachu pomiędzy Acilut i Bria. I tak samo poziom Z'A, który w świecie Jecira, wychodzi z ziwug de-akaa z masachem, który jest w sof Bria. I tak samo poziom malchut, który w Asia, wychodzi z masachu, co w sof Jecira.

Rozdział 4 (ד)

Wyjaśnia, że jeżeli obłóczenie or elion odbyło się w or hozer poziomu hochma, to wszystkie dziesięć sfirot będzie w świetle hochma. A jeżeli na poziomie biny, to wszystkie dziesięć sfirot będzie w świetle bina. A jeżeli na poziomie Z'A, to wszystkie dziesięć sfirot będzie w świetle Z'A. I jeżeli na poziomie malchut, to wszystkie dziesięć sfirot będzie w świetle malchut. Zawiera cztery punkty:

• Kiedy Ejn Sof świeci w binie de-Acilut, to nie świeci poprzez obłóczenie w or hozer masachu biny, a światło poziomu hochma świeci również i w binie. I dlatego nawet Z'A, który otrzymuje od biny, w nim również jest światło hochma.
• Jednak dlatego, żeby świecić w świecie Bria, ono obłacza się w or hozer masachu biny, i dlatego wszystkie dziesięć sfirot – jest to światło bina, i nawet keter i hochma, które są tam.
• To samo i w świecie Jecira, obłacza się w or hozer masachu de-Z'A, i wszystkie dziesięć sfirot – od światła Z'A. I to samo w świecie Asia, ono obłacza się w masach poziomu malchut, i wszystkie dziesięć sfirot – w świetle malchut. I nawet KaHa'B Z'A, które są tam.
• Cztery litery Jud, Hej, Waw, Hej wskazują na cztery światy ABE'A.

Kiedy A'K obłacza się, żeby świecić w Acilut, on obłacza się wyłącznie na poziomie hochma, a nie w or hozer stadium bet, czyli biny, i dlatego zniknął z tego poziomu wyłącznie poziom keter, i ten keter obłóczył się wewnątrz hochmy.

1) Jednak wiedz, że kiedy zażyczył sobie Stwórca świecić w Acilut, to obłóczył się w hochmę znajdującą się powyżej świata Acilut. I za pośrednictwem hochmy, wewnątrz której jest obłóczony, on wchodzi i świeci w keter i hochmie świata Acilut, nie potrzebując tego, żeby obłaczać się również i w binę, co jest powyżej świata Acilut, a obłacza się wyłącznie w hochmę, która powyżej Acilut¹. I dzięki temu świeci w keter i hochmie świata Acilut².

1. Ari tutaj zwraca uwagę na to, żeby dokładnie wytłumaczyć nam różnicę pomiędzy czterema stadiami or jaszar, które nazywane są: hochma, bina, Z'A i malchut, i czterema poziomami or hozer, które również nazywane są imionami: hochma, bina, Z'A i malchut. Ari wyjaśnił to już wyżej (rozdz.1, p.3 i w O'P p.70), że właściwości kelim świata Acilut tworzą się za pośrednictwem or hozer, które wznosi się do góry, na swoje miejsce i w nie obłacza się wewnętrzna istota światła Ejn Sof, czyli cztery stadia or jaszar. W ten sposób widzimy, jak cztery stadia Hu'B Z'A i malchut or jaszar obłaczają się w or hozer, które wznosi się na skutek ziwug de-akaa w masachu, znajdującym się w malchut or jaszar.

Z tego zrozum, że w każdym miejscu, gdzie napisano słowo obłóczenie, mówi się, że or jaszar obłacza się w or hozer. I kiedy mówi się: obłacza się Ejn Sof w hochmę, to oznacza, że cztery stadia Hu'B Tu'M or jaszar, które rozprzestrzeniało się z Ejn Sof, obłaczają się w hochmę or hozer. Innymi słowy, na wielkość or hozer, w którym jest poziom hochma or jaszar. I to or hozer poziomu hochma obłacza wszystkie cztery stadia or jaszar: hochma, bina, Z'A i malchut, oprócz keteru or jaszar, który jest ukryty wewnątrz hochmy or jaszar (patrz: rozdz.3, p.1, O'P).

I rzecz jasna, że te cztery stadia or jaszar, które rozprzestrzeniają się z Ejn Sof, również przychodzą w postaci przyczyny i skutku, w kolejności poziomów. Czyli wychodzą i wynikają jeden z drugiego: hochma wychodzi z keteru, bina wychodzi z hochmy, Z'A wychodzi z biny i malchut wychodzi z Z'A (patrz: O'P, cz.1, rozdz.1, p.50 i Wewnętrzne spostrzeganie cz.2). Lecz to nie nazywa się obłóczeniem, ponieważ cztery stadia or jaszar nie są obłaczane jedno w drugie, żeby powiedzieć na przykład, że or elion obłacza się w binę, żeby świecić w Z'A. Dlatego że obłaczać się - oznacza „odzienie or hozer”, które wznosi się na skutek ziwug de-akaa od masachu znajdującego się w stadium dalet, czyli w malchut, jak to było objaśnione wyżej przez Ari (rozdz.1, p.3 i O'P p.100).

A tu w binie nie było żadnego cimcum, i co więcej, nie ma tam również masachu, przeznaczonego dla odbicia or elion w postaci or hozer, żeby można było powiedzieć, że „obłóczyło się światło w binę or jaszar, żeby świecić w Z'A or jaszar”. A nazywa się to „drogą przejścia, mijania”, czyli że światło Ejn Sof, które ma odniesienie do Z'A or jaszar, zobowiązane jest przejść przez sfirę bina or jaszar, która jest przyczyną dla Z'A or jaszar. I Z'A or jaszar może osiągnąć każde światło wyłącznie poprzez swoją przyczynę, czyli binę. Lecz nie nazywa się to obłóczeniem w masach biny, ponieważ nie ma tam masachu, jak to już było wyjaśnione. Przecież nie istnieje masach nigdzie, oprócz stadium dalet, czyli w malchut (rozdz.1, p.100).

I dobrze zapamiętaj tę różnicę, która była przez nas wyjaśniona, pomiędzy czterema stadiami or jaszar i czterema stadiami poziomu or hozer, żeby nie zaplątać się z powodu dużej ilości imion. Dlatego, kiedy mówimy „hochma or jaszar”, oznacza to sfirę, która idzie za keterem or jaszar, która nazywa się hochma. Lecz kiedy mówimy „hochma or hozer”, oznacza to, że odbywa się tu ziwug de-akaa i jest dziesięć sfirot or hozer, które obłaczają się na dziesięć sfirot or jaszar, czyli dwadzieścia całkowitych pełnych sfirot, i kiedy one są włączone jedna w drugą, to jest ich sto sfirot. I nazywamy je wszystkie imionami „hochma or hozer”, chcąc podkreślić wielkość poziomu or hozer. I na skutek tego, że ono wznosi się i obłacza się do hochmy, my nazywamy wszystkie sto sfirot imieniem hochma. I zapamiętaj to, ponieważ jest to jeden z najważniejszych kluczy do naszej nauki.

I w ten sam sposób również zrozum binę or hozer. W niej również jest dwadzieścia sfirot, a keter i hochma są ukryte wewnątrz biny, i to samo – Z'A or hozer, w nim również jest dwadzieścia sfirot, a keter, hochma i bina ukryte są wewnątrz Z'A (patrz: rozdz.3, p.1 i O'P).

I to jest to, co pisze Ari: „Nie potrzebował tego, żeby obłóczyć się również w binę, co powyżej Acilut, a obłóczył się wyłącznie w hochmę, która jest powyżej Acilut”. Chce on powiedzieć, że dla potrzeb dziesięciu sfirot świata Acilut obłóczonych w hochmę, znajdujących się powyżej świata Acilut, czyli hochmę or hozer (O'P rozdz.3, p.1), za pośrednictwem ziwug de-akaa w masach stadium gimel w malchut. Jednak on nie potrzebuje tego, żeby obłóczyć się w binę or hozer za pośrednictwem ziwug de-akaa w masach stadium bet w kli malchut, dlatego że poziom biny or hozer ma odniesienie do dziesięciu sfirot świata Bria, a nie do dziesięciu sfirot świata Acilut, w które obłacza się poziom hochma or hozer. Jak to powiedziano wyżej (O'P rozdz.3, p.1).

2. Czyli świeci w dziesięciu sfirot świata Acilut na poziomie hochma, i ponieważ keter jest ukryty tam wewnątrz hochmy, jak to powiedziano wyżej, to keter i hochma włączone jako jedność w miarę poziomu.

Bina prowadzi poprzez halon światło poziomu hochma do Z'A i malchut bez ponownego obłóczenia w or hozer masachu bhiny bet.

2) Jednak kiedy zażyczyła sobie światło z biny de-Acilut i dalej, do końca całego świata Acilut³, to rzecz jasna powinna była ona się obłóczyć⁴ również w binę de-Acilut, ponieważ Z'A i nukwa (Zo'N) otrzymują światło wyłącznie za pomocą biny⁵. Lecz rzecz w tym, że bina może być wyłącznie przewodnikiem dla światła Ejn Sof, które obłóczone wewnątrz or elion hochma i przechodzi poprzez binę do świata Acilut⁶. I bina nie staje się masachem i drugim odzieniem, żeby świecić w Z'A⁷, a wyłącznie samo światło przechodzi poprzez halon⁸, jak powiedziano wyżej, bez żadnego masachu. Widzimy, że bez względu na to, że przedłuża się poprzez binę, nie nazywa się to obłóczenie, ponieważ tam zupełnie nie ma masachu. Dlatego tylko światło Ejn Sof, które obłacza się wyłącznie w hochmę, jest otrzymywane przez Zo'N de-Acilut.

3. Czyli od sfiry bina or jaszar do sfiry malchut or jaszar.

4. Tutaj to nie zupełnie oznacza obłóczenie, jak to wnioskuje Ari od razu po tym, że bez względu na to, „że przedłuża się poprzez binę, nie nazywa się to obłóczeniem, ponieważ nie ma tam masachu” (patrz wyżej). I my wyjaśniliśmy w ciągu wyżej opisanych myśli, że słowo obłóczenie pokazuje, że dziesięć sfirot or jaszar obłacza się w or hozer, które wznosi się od ziwug de-akaa w masachu. A ponieważ Ari pisze, że nie ma tu w binie żadnego masachu, więc to nie jest obłóczeniem.

5. Z tego powodu, że bina – jest to wyższy i przyczyna dla Zo'N, jak i w czterech stadiach or jaszar, dlatego każdy skutek powinien otrzymać wszystko, co jest dla niego przeznaczone, tylko od swojego wyższego, jak to było wyjaśnione wyżej.

6. Wszystko to dokładnie wyjaśniono wyżej.

7. Czyli tam nie ma masachu, żeby światło Ejn Sof rozprzestrzeniło się do niego dla ziwug de-akaa i wzniosło or hozer na poziom biny. I żeby stało się to or hozer na poziomie biny drugim obłóczeniem na światło Ejn Sof, dodatkiem do pierwszego obłóczenia, które jest tam od or hozer poziomu hochma, jak to było opisane wyżej.

8. Patrz w drugiej części, odpowiedzi o sensie słów, p.30, termin halon (dosłownie: okno), gdzie mówi się, że w każdym miejscu, kiedy masach działa dla wzniesienia or hozer z dołu do góry, awijut nazywa się imieniem halon (patrz również tak samo dokładnie w O'P, cz.2, rozdz.2, p.70). Również tu działa awijut z dołu do góry (patrz wyżej: słowa Ari, cz.3, rozdz.1, p.3). Dlatego nazywa tam Ari awijut poziomu Z'A i poziomu malchut, imieniem halon i nekew car (dosłownie: okno i wąska szczelina), ponieważ masachy poniżej poziomu hochma są wykorzystywane tam wyłącznie z dołu do góry.

I nie warto trudzić się tym, że w innym miejscu było wyjaśnione, że i w dziesięciu sfirot świata Acilut jest pięć parcufim, i w każdym z nich odbywa się ziwug de-akaa, lecz pomiędzy nimi istnieje wielka i znaczna różnica, czyli wszystkie te pięć parcufim świata Acilut jest to pięć części dziesięciu sfirot poziomu hochma. Będzie to wyjaśnione w odpowiednim miejscu.

Dlatego, żeby świecić w świecie Bria, obłacza się or elion w or hozer na poziomie stadium bet, czyli biny. I wychodzi, że hochma także znika, i keter z hochmą są włączone w binę.

3) Jednak w Bria obłacza się Ejn Sof w inne obłóczenie w binie de-Acilut⁹, i ta bina staje się zamykającym masachem (masach satum) i całkowitym obłóczeniem (malbusz gamur)¹⁰, za pośrednictwem którego otrzymują wszystkie dziesięć sfirot de-Bria, również i keter i hochma de-Bria.

9. Czyli masach i malchut usubtelniają się do poziomu bet, który nazywa się bina i światło Ejn Sof rozprzestrzenia się do ziwug de-akaa z tym masachem, i wznosi or hozer na poziom bina (patrz wyżej: O'P, rozdz.3, p.6). To or hozer – inne i nowe obłóczenie na światło Ejn Sof, mocno się różni od obłóczenia or hozer samego Acilut. Dlatego że obłóczenie świata Acilut – od hochmy w masachu poziomu gimel, który przyciąga światło hochma we wszystkie dziesięć sfirot, a to nowe obłóczenie – od hochmy w masachu stadium bet, poziom którego nie sięga do obłóczenia hochmy or jaszar, a wyłącznie do biny or jaszar. I dlatego nie ma tu nic od światła hochma.

I ten ziwug obowiązkowo powinien odbyć się w Acilut, jak powiedziano wyżej w O'P (rozdz.3, p.6). Lecz wszystkie te dziesięć sfirot, które ubierane w obłóczenie poziomu biny, wychodzą od masachu w dół i przychodzą w świat Bria.

10. Bez względu na to, że or hozer wznosi się na początku od masachu w binie – w górę, czyli w świat Acilut, a sfirot świata Acilut również obowiązkowo obłaczają się w to obłóczenie poziomu biny, w żadnym wypadku awijut i „stima”, zamykająca właściwość tego masachu, nie wznoszą się tam absolutnie, przecież awijut nie może oddziaływać w ogóle na wyższych. Taka właściwość otrzymywania nazywa się halon i nekew (patrz wyżej: O'P, cz.2, rozdz.2, p.70), co oznacza – w ogóle bez awijut.

Lecz inaczej jest w or hozer, które opuszcza się w dół od masachu pomiędzy Acilut i Bria, czyli w dziesięciu sfirot przychodzących w świat Bria, gdzie siła i awijut masachu – jest to cały korzeń, osnowa rozprzestrzenienia światła Ejn Sof w nich. I dlatego masach staje się zamykającym i jest całkowitym obłóczeniem (satum i malbusz gamur), które ogranicza światło Ejn Sof, nie pozwalając światłu hochma świecić tam. Dlatego że masach poziomu bet jest or hozer, które nie sięga do hochmy, a wyłącznie do biny or jaszar. I to jest to, co pisze Ari: „staje się zamykającym masachem (masach satum)”, ponieważ on całkowicie zamyka (sotem) światło świata Acilut, czyli światło hochma, od objawienia w świecie Bria, z tego powodu, że ten masach wpływa na świat Bria z góry w dół, jak to było wyjaśnione.

Najwyższa sfira z dziesięciu sfirot każdego poziomu świeci we wszystkich dziesięciu sfirot tego poziomu, i w ten sposób w świecie Acilut otrzymują wszystkie dziesięć sfirot światła hochma, a w świecie Bria otrzymuje dziesięć sfirot światła bina.

4) W ten sposób, świat Acilut otrzymuje or elion hochma, ponieważ Ejn Sof obłacza się wewnątrz niej, i dlatego uważa się, że otrzymuje wyłącznie od hochmy²⁰. A Bria otrzymuje światło bina, ponieważ Ejn Sof i hochma obłaczają się w nią³⁰, i dlatego Bria otrzymuje wyłącznie od biny. O tym powiedziano: „Wyższa Ima pojawia się i znika w swoim fotelu”⁴⁰, ponieważ „fotel” – „kursaja” otrzymuje światło od biny de-Acilut, dlatego że wyniknął masach oddzielający Ejn Sof i hochmę od świata Bria.

20. Co oznacza – wyłącznie od poziomu hochma, lecz od keter, Acilut nie jest zdolny otrzymać, ponieważ masach poziomu gimel wykorzystywany tam z góry w dół, czyli obłacza się w poziom gimel, znajdujący się powyżej Acilut. Dlatego staje się masachem zakrytym dla światła keter, i uważa się, że otrzymuje wyłącznie światło hochma.

30. Innymi słowy, keter i hochma ukryte w poziomie biny, czyli to or hozer ich nie sięga, a wznosi się wyłącznie do poziomu biny, i dlatego Bria otrzymuje tylko od biny i nie zdolna otrzymywać od keteru i hochmy. Przecież masach zamyka je, jak było powiedziane wyżej, dlatego że znajduje się powyżej świata Bria. I to jest to, co mówi Ari: „wyniknął masach, oddzielający keter i hochmę od świata Bria”. I niezbędnym jest pamiętać, że keterem nazywa się Ejn Sof, jak powiedziano wyżej.

40. Ponieważ świecenie, które nie jest stałe, nazywa się imieniem „kinun” (dosłownie: znajdowanie się w gnieździe). Porównuje się to z ptakiem, który nie siedzi stale nad swoimi małymi, a wyłącznie od czasu do czasu. I ponieważ ziwug poziomu bet nie jest stałym świeceniem w świecie Bria, dlatego jego określają jako „kinun”. I dlatego mówi się, że „wyższa Ima pojawia się i znika w swoim fotelu”. Bina nazywa się wyższą Imą, a przyczyna dlaczego ona nazywa się tak, opisana w mojej księdze „Panim Masbirot”, i w tym miejscu nie ma nic do dodania.

Bina de-Acilut prowadzi do Zo'N światło hochma. Bina de-Bria prowadzi do Zo'N światło bina.

5) I jeżeli jest to tak, to Z'A i nukwa w Acilut i w Bria wszystkie są równe, ponieważ wszystkie otrzymują od biny de-Acilut. Należy powiedzieć, że, jak to już było wyjaśnione, Z'A i nukwa otrzymują bezpośrednio światło hochma, ponieważ „wszystkich w hochmie (mądrości) stworzyłem”, i bina dla nich służy wyłącznie jako przewodnik. Lecz po świecie Acilut, bina staje się masachem i całkowitym, ukończonym obłóczeniem na hiconijut kli biny świata Acilut. I za pośrednictwem tego masachu otrzymują wszystkie dziesięć sfirot de-Bria światła Ejn Sof.

Z'A de-Bria prowadzi do malchut światło biny.

6) I wiedz, że podobnie odbywa się i w Bria. Bez względu na to, że światło ponownie obłacza się w Z'A de-Bria, przy tym wszystkim i malchut de-Bria również otrzymuje bezpośrednio światło biny de-Acilut i Z'A nie przerywa go, a wyłącznie prowadzi za przykładem świata Acilut⁵⁰. I to samo w bardziej indywidualnych objawieniach w świecie Jecira odbywa się rozprzestrzenienie w malchut „minej u bej”, i tak samo w detalach świata Asia „minej u bej”⁶⁰.

50. Jak już było mówione, w binie de-Acilut, gdzie ziwug, który wyniknął w masachu bhiny bet dla świata Bria, a or hozer wznosi się i obłacza się do biny, przy tym wszystkim to nie przerwało światła hochma w stosunku do Z'A de-Acilut, który znajduje się po binie. Jak wyjaśniliśmy, to wyniknęło na skutek tego, że masach, który wykorzystuje się z dołu do góry, w ogóle nie sięga wraz z or hozer, które wznosi się od niego, żadnej nowej granicy i awijuta dla otrzymujących od niego. I bez względu na to, że i Z'A de-Acilut również otrzymuje na skutek tego or hozer, w żadnym wypadku on nie zmniejszył się z tego powodu, że nie może przyciągnąć światła hochma, ponieważ właściwość otrzymywania za pomocą siły masachu, stojącego niżej, nazywa się wyłącznie halon i nekew, nie ograniczając i nie zamykając zupełnie z tego powodu.

Tak samo warto określić dla wszystkich masachów, rozmieszczonych w każdym miejscu, granice których zawsze są tworzone z przyczyny masachu. Te granice są rozróżniane wyłącznie dla otrzymujących, znajdujących się poniżej masachu, jednak zupełnie nie są rozróżniane dla otrzymujących znajdujących się wyżej od tego masachu. I to jest to, o czym pisze Ari, że bez względu na to, że światło ponownie obłacza się w Z'A de-Bria i odbył się ziwug de-akaa z masachem poziomu alef, i w tym or hozer jest własny poziom Zeir Anpinu. Jak również bez względu na to, że i malchut de-Bria otrzymuje od tego or hozer, w każdym wypadku, na skutek tego, że ten masach wykorzystuje się z dołu do góry, on nie ogranicza malchut de-Bria od tego, żeby ona przyciągnęła do siebie światło biny. Przecież Z'A nie przerywa go dla malchut de-Bria swoim masachem, ukierunkowanym z dołu do góry, ponieważ on wyłącznie prowadzi, czyli jest w stanie halon, a nie w stanie masachu, jak powiedziano wyżej (cz.3, rozdz. 1, p.4, O'P p.6).

60. Sens or hozer, które opuszcza się z góry w dół, zawarty jest w tym, żeby rozszerzyć masach i kli malchut tak, że one rozprzestrzeniają się same w postaci dziesięciu sfirot z góry w dół, od keter do malchut, jak powiedziano wyżej w O'P (rozdz.3, p.5). To rozprzestrzenienie malchut nazywa się wszędzie rozprzestrzenieniem od siebie i dalej – w dół (minej u bej), czyli jedno kli, które nazywa się malchut, rozprzestrzenia się samo z siebie w dół w postaci dziesięciu sfirot. Jak już wiadomo, te ograniczone dziesięć sfirot, we wszystkich światach, były stworzone wyłącznie za pośrednictwem or hozer, które rozprzestrzenia się do nich z góry w dół, i dlatego nazywane są te dziesięć sfirot „dziesięć sfirot minej u bej”, jak w Acilut, tak samo w Jecira i Asia.

W świecie Jecira obłacza się or elion w or hozer stadium alef, czyli na poziomie Z'A. A w świecie Asia obłacza się or elion w or hozer na poziomie awijut szoresz, czyli na poziomie nukwy Z'A.

7) I Ejn Sof, żeby świecić w świecie Jecira, obłacza się w pełne obłóczenie⁷⁰ również i w Z'A de-Bria, i on staje się masachem i obłóczeniem dla Jecira, i za jego pomocą otrzymuje cały świat Jecira. I tak samo, żeby świecić w Asia obłacza się Ejn Sof w postaci obłóczenia i całkowitego masachu również i w nukwę de-Z'A de-Jecira, i z jej pomocą otrzymuje cały świat Asia. I w tym zawarty jest sens sześciu sfirot, które wynikają i znikają w świecie Jecira⁸⁰, jak również pojawiają się i znikają w Ofanie niższej Imy⁹⁰.

70. Or hozer, które rozprzestrzenia się w dół od masachu, nazywa się całkowitym obłóczeniem, dlatego że ogranicza, za pośrednictwem obecnego w nim awijut, czyli światła, które obłacza, żeby nie mogły one przyciągnąć jakiegokolwiek światła różniącego się od tego ograniczenia. Podczas gdy or hozer, wznoszące się z dołu do góry, bez względu na to, że również jest obłóczeniem na dziesięć sfirot or jaszar, jednak obłóczenie to w żaden sposób nie ogranicza światła, które ono obłacza. I dlatego ono uważa się „niepełnym obłóczeniem”, wyłącznie korzeniem dla obłóczenia. Pytania o rozprzestrzenienie dziesięciu sfirot światów Jecira i Asia były dokładnie wyjaśnione wyżej.

80. Z'A nazywa się imieniem sześciu sfirot, i nazywa się tak z tego powodu, że brakuje mu Ga'R, KaHa'B i brak malchut, i jest w nim wyłącznie sześć sfirot: HaGa'T NeH'I. A słowo „kinun” – pojawienie i zniknięcie, już było wyjaśnione wyżej.

90. Malchut de-Acilut czasami nazywana jest „niższą Imą”, ponieważ malchut de-Acilut – jest to główny korzeń dla wszystkich, znajdujących się w BE'A, i zgodnie z imieniem malchut de-Acilut nazywa się również i malchut de-Jecira imieniem niższa Ima, obie są jednym korzeniem, i w tym miejscu nie ma czego dodać.

ABE'A otwiera się w znaczeniu czterech liter: jud, hej, waw, hej. Jud – jest to Acilut, hochma, Hej – Bria, bina, Waw – Jecira, Z'A, ostatnia Hej – Asia, malchut.

8) Tym samym zrozum, dlaczego 4 światy: Acilut, Bria, Jecira, Asia oznaczone są czterema litrami AWA'Ja: jud - Acilut, hej - Bria, waw - Jecira, hej – Asia¹⁰⁰. Ponieważ Acilut – światło jego (przejawia się) za pośrednictwem wyższej hochmy²⁰⁰, i dlatego nazywa się „jud”. Bria – za pośrednictwem biny de-Acilut, i dlatego nazywa się „hej”. I tak samo – „waw” w Jecira, a w Asia – niższa „hej”.

100. Jak wyjaśnia Ari, imię AWA'Ja zawiera dziesięć sfirot, również i cztery światy ABE'A – jest to dziesięć sfirot zawierających całą realność. I bez względu na to, że w każdym świecie samym w sobie są indywidualne ABE'A, a w tych częściach – swoje indywidualne, w każdym wypadku należy wiedzieć, że wszystkie razem uporządkowane są w dziesięć sfirot, a cztery litery AWA'Ja wskazują na nie, jak to było wyjaśnione. I wiedza o tym jest niezbędna i powinna ciągle być przed oczami uczących się, ponieważ powinni oni ciągle porównywać 10 indywidualnych sfirot i 10 ogólnych sfirot, dlatego że zawsze u nich są znaczenia, które ograniczają się wzajemnie i rozpatrywane są jedne z drugiego.

200. To znaczy, bez względu na to, że sam Acilut również ma dziesięć sfirot, na które wskazują cztery litery AWA'Ja, lecz jednak, ponieważ poziom wszystkich tych dziesięciu sfirot razem – do hochmy, jak to było wyjaśnione wyżej, dlatego cały on jest określany jako hochma, i wskazuje na to jud imienia AWA'Ja. Dlatego że światła mniejsze od hochmy, nie całkiem są samodzielne odnośnie światła hochma, najważniejszego i wyższego niż one. I z tego powodu Bria nazywa się wyłącznie imieniem światła bina i również wszystko: imieniem świateł, najważniejszych z nich, jak to było wyjaśnione.

Wynika reguła, że główna różnica jednego świata ABE'A od drugiego polega na masachach, które są w czterech stadiach awijut Hu'B Tu'M.

9) Wynika w ten sposób reguła: Acilut otrzymuje światło wyłącznie od hochmy, ponieważ hochma stała się zamykającym masachem pomiędzy Ejn Sof i Acilut. Od biny de-Acilut otrzymuje Bria, po tym jak w nią obłaczają się światła Ejn Sof i wyższa hochma, i przy tym wszystkim nazywa się ona światłem biny, ponieważ wyniknął całkowicie oddzielający masach. I również Jecira – otrzymuje od Z'A samego świata Bria, i tak samo Asia – otrzymuje od nukwy de-Z'A samego świata Jecira. I jeżeliby nie wszystkie te masachy i obłóczenia nie mogłyby otrzymywać or elion³⁰⁰, i każdy świat mniejszy o jeden poziom niż inny, jak opisano wyżej.

300. Czyli żaden świat nie jest w stanie otrzymywać żadnego światła, oprócz tego, co daje mu masach, który znajduje się nad nim, jak to było wyjaśnione wyżej.

Rozdział 5 (ה)

Wyjaśnia, że każde stworzenie składa się z czterech poziomów awijut, które są nazywane Hu'B Tu'M, i or elion rozprzestrzenia się wewnątrz nich dla ziwug de-akaa z masachem w malchut. Ich korzeń – jest to Stwórca, który nazywa się keter. I ponieważ każda właściwość różni się od innej, więc powinna być pomiędzy nimi pomiędzywarstwowa właściwość, która zawierałaby w sobie obydwie właściwości. Zawiera 7 punktów:

1. W każdym stworzeniu są cztery osnowy: ogień (jesz), powietrze (ruach), woda (maim), proch ziemi (afar). One odpowiadają czterem literom AWA'Ja, i Hu'B Tu'M, i TaNT'A (taamim, nekudot, tagin i otiet), i ABE'A. I są to 4 bhiny w niższym Adamie: 1) duchowe, co w nim; 2) ciało – „guf”; 3) obłóczenie, odzienie – „malbuszim”; 4) dom, w którym on siedzi – „bait”.
2. Każda z nich w swojej kolejności składa się z czterech: w jego duchowej części są nefesz, ruach, neszama, haja; w jego guf są acamot, gidin, basar i or (dosłownie: kości, żyły, mięso i skóra); w jego odzieniach są: kutonet, mihnasaim, macnefet, awnet (dosłownie: koszula, spodnie, peleryna, pas); w jego domu są: bait, hacer, sade, midbar (dosłownie: dom, podwórko, pole, pustynia).
3. W czterech bhinot, co w Adamie, jest jedna bhina zawierająca wszystko. I jest również średnia bhina pomiędzy każdą z tych bhinot, która włącza w siebie obydwie.
4. Bhina zawierająca w sobie wszystko nazywa się światło jechida. I w niej są dwie bhiny: iskra Stwórcy i iskra stworzenia.
5. Średnia bhina pomiędzy duchowym w Adamie, która NaRaNHa'J, i pomiędzy jego bhiną guf – jest to „rewiit dam” (dosłownie: czwarta część krwi), i nefesz de-nefesz obłacza się w nią. Ona również zawiera w sobie i duchową część, i guf.
6. Średnia bhina pomiędzy guf i między malbusz – jest to „searot” i „cipornaim” Adama (włosy i paznokcie Adama).
7. Średnia bhina pomiędzy lewuszim i bait jest to – oalim (szaty), które są stworzone z wełny i lnu.

Jest Stwórca i jest stworzenie. Każde stworzenie jest podzielone zgodnie z czterema stadiami awijut, w których rozprzestrzenia się światło od Stwórcy, tworząc kelim w stworzeniu, i jest to Hu'B Tu'M, jak również ARM'A (jesz, ruach, maim, afar). I są to cztery litery AWA'Ja. I jest to TaNT'A (taamim, nekudot, tagin, otiet). I są to cztery bhiny w Adamie NaRaN'H, guf, lewuszim i bait (dom), w którym on siedzi. Dlatego nie ma stworzenia, które stworzone jest z mniej niż z czterech części.

1) Jest Stwórca i stworzenie¹, i w stworzeniu są 4 osnowy²: ogień (jesz), powietrze (ruach), woda (maim), proch ziemi (afar). I są to cztery litery AWA'Ja, i jest to hochma i bina, tiferet i malchut. I one również: taamim, nekudot, tagin i otiet. One również: Acilut, Bria, Jecira, Asia. I są to cztery bhiny w Adamie:

# pnimijut Adama, co w Adamie i jest to duchowe, co w nim, które nazywa się: nefesz, ruach, neszama, haja, jechida; # jest to guf - ciało; # jest to malbuszim na guf - obłóczenie, odzienia; # jest to bait Adama (dom, wewnątrz którego siedzi Adam), i jego guf, i jego malbusz.

1. Każdy wyższy parcuf nazywa się Stwórca w stosunku do parcufa, który jest poniżej niego, ponieważ właśnie w ten sposób wyszły parcufim jeden z drugiego w postaci przyczyny i skutku, od wierzchołka kaw do sof świata Asia, i każdy parcuf był stworzony za pośrednictwem swojego wyższego.

2. Wszystkie one – są to 4 bhiny, wspomniane wyżej w słowach Ari (cz.3, rozdz.1, p.4), „i na początku rozprzestrzeniła się Ejn Sof dla stworzenia kelim według czterech stadiów, dopóki nie napotkała masachu w kli malchut”, itd. I jest wiele nazw dla tych czterech bhinot, ponieważ nie ma żadnego detalu w całej realności, który by nie był uporządkowany według tych czterech bhinot, jak również łączność wszystkich realności razem uporządkowana jest zgodnie z nimi, i są to cztery światy: Acilut, Bria, Jecira, Asia, zawierające całą realność. Jednak zrozum, że chociaż porządek tych czterech bhinot zapisany w każdym detalu, który istnieje w realności, jednak to nie oznacza, że wszystkie detale są z tego powodu równe, a jest w tym szczególne znaczenie dla każdego detalu, zgodnie z miarą jego kli otrzymywania.

I każda bhina z czterech bhinot w Adamie składa się z czterech. Jego duchowa część – jest to haja, neszama, ruach, nefesz. Guf (dosłownie: ciało) – jest to acamot, gidin, basar, or (dosłownie: kości, żyły, mięso, skóra). Lewuszim (obłóczenia), – są to kutonet, mihnasaim, macnefet, awnet (koszula, spodnie, peleryna, pas). Bait – jest to bait, hacer, sade, midbar (dom, podwórko, pole, pustynia).

2) I wszystkie te bhinot składają się z czterech bhinot³, a mianowicie: bhina alef, duchowa część: neszama le neszama⁴, i neszama, ruach, nefesz. Bhina bet, guf: acamot (kości), i w nich wewnętrzny moha (dosłownie: mózg), i gidin (żyły), i basar (mięso), i or (skóra). I jak powiedziano w innym miejscu, skóra i mięso obłóczone na kości i żyły, które są wewnątrz. Bhina gimel, lewuszim, one są określane jako obłóczenia, przeznaczone dla prostego koena: kutonet, mihnasaim, macnefet i awnet (koszula, spodnie, peleryna i pas). Ponieważ są także cztery dla głównego koena, lecz jest to odzienie wyższe niż te, jak powiedziano w Zohar, że one – lewuszim imienia ADN'I, a te lewuszim – imienia AWA'Ja, lecz główne jest to, że ich jest nie więcej niż cztery bhiny. Bhina dalet, bait, zawiera: bait, hacer, sade i midbar (dom, podwórko, pole i pustkowie).

3. Te wzajemne włączenia odbywają się na skutek zmniejszenia masachu, które obowiązkowo wynika na każdym poziomie, jak powiedziano wyżej w Wewnętrznym spostrzeganiu (cz.2, rozdz.7, p.72).

4. Jest to światło hochma, które nazywa się również światło haja. A światło jechida odpowiada keterowi, który jest Stwórcą. Jak również moha w acamot odpowiada keterowi.

Pomiędzy każdymi dwiema bhinot jest pomiędzywarstwowa bhina, zawierająca je obie.

3) Jednak we wszystkich tych czterech indywidualnych bhinot jest jedna bhina, zawierająca wszystkie⁵, i ona jest pomiędzywarstwową pomiędzy stojącymi obok siebie bhinot, zawierającą je obie⁶. Na przykład, jak to mówią badacze przyrody, że pomiędzy nieżywym i roślinnym poziomem są korale, które są nazywane „almogim”. A pomiędzy roślinnym i zwierzęcym jest antropoid, wspomniany w traktacie Talmudu „Kilaim”, który jest podobny do psa i rośnie w ziemi, a jego pępowina jest umocowana w ziemi, i on czerpie poprzez nią pokarm z ziemi. Kiedy mu odcinają pępowinę, on umiera. A pomiędzy zwierzęcym i człowiekiem jest małpa.

5.To znaczy zawierająca wszystkie cztery bhiny, czyli druga część keteru, jak powiedziano dalej (rozdz.6, p.2). I jest to korzeń, osnowa dla rozprzestrzenienia czterech stadiów. A światło keter nazywa się imieniem jechida.

6. Czyli drugą część keter uważa się za pomiędzywarstwową pomiędzy wyższym poziomem i poziomem niższym, pomiędzy Stwórcą i stworzeniem. Każdy wyższy zawsze uważa się za Stwórcę w stosunku do niższego, jak już było powiedziane (rozdz.5, p.1).

Pomiędzy Stwórcą i stworzeniem, które jest duchową częścią w człowieku, jest środkowy poziom, o którym mówi się: „synowie Wy”, „wy – Elokim”, praojcowie – jest to merkawa.

4) W ten sposób również i tutaj, pomiędzy Stwórcą i stworzeniem⁷, czyli wspólną duchową bhiną, jest środkowy poziom, o którym powiedziano: „Synowie wy dla Stwórcy, Ja powiedziałem – Elokim (Stwórca) wy”, i powiedziano: „i wzniósł Stwórca nad Abrahamem”, i powiedzieli mędrcy „praojcowie – jest to merkawa”⁸.

7. Mówi się tu o dwóch światach: Acilut i Bria. Acilut nazywa się Stwórcą, a cztery bhiny, które są w Bria ogólnie, nazywane są stworzeniem. Tak samo w każdej części świata Bria, są w niej cztery bhiny, jak powiedziano wyżej. I dusze sprawiedliwych otrzymują od Acilut do Bria, jak wiadomo. I to jest to, co pisze Ari: „pomiędzy Stwórcą i stworzeniem – jest bhina, zawierająca duchowe”. Innymi słowy, istnieje pomiędzywarstwowa bhina pomiędzy Stwórcą i keterem, który jest światłem jechida, zawierającym duchowość Adama. Czyli duchowość Adama, o której wyżej wspominał Ari (p.1), która nazywa się: nefesz, ruach, neszama, haja. A jechida - ich keter, zawiera je wszystkie, jak powiedziano wyżej.

8. Jechida, która odnosi się do awot (praojcowie) - jest to merkawa (dosłownie: rydwan) dla tego samego pomiedzywarstwowego stadium, znajdującego się pomiędzy Stwórcą i jechida, co w nich. Świecenie jest podobne do jeźdźca, który znajduje się na rydwanie – „merkawa”, przeznaczonego dla niego, tak samo i boskie spoczywa na praojcach – „awot”.

Pomiędzywarstwowa bhina składa się z dwóch iskier (nicuc): z iskry Stwórcy, która obłacza się w iskrę stworzenia, w której – korzenie NaRaN'H, co w człowieku.

5) Mówi się o tym, że jest nicuc (iskra) bardzo mała⁹ i to elokut (boskie), które przedłuża się od ostatniego poziomu, co w Stwórcy¹⁰. I ten nicuc obłacza się siłą innego nicuc stworzenia²⁰, który jest szczególnie cienką neszama i nazywa się jechida. I w tym nicuc są korzenie czterech duchowych bhinot³⁰: nefesz, ruach, neszama, haja⁴⁰.

9. I zrozum, że to nie oznacza w żadnym wypadku wyobrażanego wielkiego lub małego stanu, a mówi się o małostkowości poznania, ponieważ to, co nie jest poznane, nazywa się „bardzo małym”. I nazwa się „nicuc” (iskra) – nie pomyl się wyjaśniając to jako iskrę wyobrażonego (materialnego) ognia. „Nicuc” oznacza „or hozer” (patrz: Odpowiedzi o sensie słów cz.2, p.2), ponieważ or jaszar nazywa się imionami świateł, a or hozer nazywa się imionami nicucim, i zapamiętaj to.

10. Czyli od stadium dalet, z malchut.

20. Czyli w keter, który oznacza jechida. Nicuc Stwórcy – jest to Ejn Sof, a nicuc stworzenia – keter poziomu, który nazywa się Ga'R, rosz poziomu, w którym są cztery stadia or jaszar. Ejn Sof rozprzestrzenia się w nich dla ziwug de-akaa, który wznosi or hozer i obłacza or jaszar z dołu do góry, tym samym tworząc korzenie kelim (patrz wyżej: Wewnętrzne spostrzeganie cz.2, p.202). I to wszystko nazywa się imionami „nicuc stworzenia” lub jechida. I nazywa się „nicuc” według imienia or hozer, które wznosi się, kiedy nicuc Stwórcy obłacza się w to or hozer, jak napisano wyżej. I to jest to, co pisze Ari: „i ten nicuc obłacza się siłą innego nicuc stworzenia”, i zrozum to dobrze.

30. Ponieważ obłóczenie Ejn Sof w or hozer, które wznosi się z dołu do góry, nie tworzy ukończonych kelim, a wyłącznie korzenie kelim. I to jest to, co pisze Ari: „korzenie czterech bhinot”, i zrozum to.

40. Wiadomo, że nefesz obłacza się w malchut, ruach w Z'A, neszama w binę i haja w hochmę. I te cztery kelim – są to cztery bhiny, o których mówiło się wyżej słowami Ari (cz.3, rozdz.1, p.4).

Pomiędzy duchowym, co w człowieku, i jego guf (ciałem), jest bhina „rewiit dam sze be nefesz” (czwarta część krwi, co w nefesz), składająca się z nich obu. Nefesz – jest to duchowe, a „czwarta część krwi”, w którą obłacza się nefesz – jest to guf.

6) Pomiędzy bhiną duchowego i bhiną guf jest jeszcze jedna bhina, zawierająca je obie, i jest to bhina „rewiit dam szel nefesz” (czwarta część krwi w nefesz), ponieważ jest w niej ostatni nicuc nefesz, i jest to rewiit co w nefesz, co oznacza bhinę nefesz, co w nefesz⁵⁰, i dlatego nazywa się „rewiit” – „czwarta część”. I ten nicuc obłacza się w „rewiit dam”, wspomniany wyżej, i wszystko jest jednością, i jak napisano, że dam (krew) – jest to nefesz, powiedziano o tej rewiit dam (czwartej części krwi). I ten rewiit dam – jest to wybrana ze wszystkich czterech bhinot guf, wspomnianych wyżej, i każda część dzieli się na cztery, to jedna czwarta, pierwsza i wyższa z tego co Acmut w mochin, i jest to życie w niej, i jest to dam (krew), rozprzestrzeniająca się w nich, żeby ich ożywić. I w ten rewiit, co jest w wyższej „dam”, włączone wszystkie korzenie czterech bhinot, w ten sposób, że jest to średnia bhina pomiędzy duchową częścią i guf, i ona składa się z nich obu.

50. Ponieważ w samej nefesz również są cztery bhiny: Hu'B Tu'M, które rozprzestrzeniają się od samej malchut. I nefesz, co w nefesz, obłacza się w malchut de-malchut.

Pomiędzy guf i lewuszim jest bhina „searot i cipornaim” (włosy i paznokcie) Adama , włączająca je obie. A pomiędzy lewuszim i bait jest pomiędzywarstwowa bhina, która nazywa się „oalim” (dosłownie: namiot).

7) Pomiędzy bhiną bet i gimel jest pomiędzywarstwowa bhina – jest to „searot” i „cipornaim” (dosłownie: włosy i paznokcie) Adama. Jak wiadomo było to odzieniem Adam Riszon na początku. One połączone są ze skórą Adama i podobne do samego guf Adama. Jednak przy ich wyjściu stąd wyniknęły z nich obłóczenia, podobnie do tych, co szyją z wełny baranów i kóz. Oprócz tego, podczas kiedy są one połączone z guf Adama, podobne one są do obłóczenia jak u zwierząt – ich sierść jest ich odzieniem. I przykład na to – Adam Riszon w stosunku do jego cipornaim (dosłownie: paznokcie). I znaleźli również u Nabuchodonozora, że było to jego obłóczenie, jak napisano, że jego włosy były jak wielki orzeł, i pazury – jak paznokcie, itd. I również pomiędzy lewuszim i bait – obłóczeniem i domem, są oalim – szaty – które są stworzone z wełny i lnu. One są i lewuszim, jak również wykorzystywane są jako miejsce zamieszkania – bait. Ta bhina oalim potrzebuje dalszego badania: czy właśnie tak to wygląda, czy jest w niej jeszcze coś innego?

Rozdział 6 (ו)

Wyjaśnia, że sfira keter zawiera dwie bhiny:

1. ostatnia część Ejn Sof, na przykład malchut de-malchut Ejn Sof, która nazywa się Atik,
2. korzeń stworzenia, ona nazywa się Arich Anpin.

I łączność ich obu nazywa się keter.

Zawiera 4 punkty:

1. Nie ma w dziesięciu sfirot więcej niż cztery bhiny Hu'B Tu'M, i hochma – początkowa.
2. Keter czasami wchodzi w liczbę sfirot, a czasami nie wchodzi, i zamiast niego znajduje się daat.
3. Keter – jest to środek pomiędzy Stwórcą i stworzeniem, i w nim są dwie bhiny: 1) część Stwórcy, na przykład malchut de-malchut Ejn Sof, która nazywa się „togu” lub Atik. 2) część stworzenia, i jest to korzeń stworzenia, która nazywa się „bohu” lub A'A.
4. W ten sam sposób malchut de-malchut świata Acilut – jest to Atik świata Bria.

Nie ma w stworzeniu więcej niż cztery bhiny Hu'B Tu'M, i hochma – pierwsza sfira w stworzeniu.

1) A teraz powrócimy do rozmowy o wyższych światach, i po tym jak wyjaśniliśmy przykłady, wyjaśnimy teraz ich korzenie. I powiedziano, że korzeń – są to wyłącznie cztery osnowy¹, i są to cztery litery imienia AWA'Ja, którymi są hochma, bina, tiferet i malchut, i dlatego hochma nazywa się początkową.

1. Chcę powiedzieć, że pokazany przykład o tym, że jest średnia bhina pomiędzy dwoma bhinot, nie wyciągaj z tego wniosku, że na skutek tego jest pięć bhinot również i w wyższych, czyli cztery bhiny i średnia bhina. O tym on ostrzega i mówi, że „Nie ma w wyższych więcej, niż cztery osnowy ARM'A („jesz” – ogień, „ruach” – duch, powietrze, „maim” – woda, „afar” – proch ziemi), które są czterema literami imienia AWA'Ja, ponieważ pomiędzywarstwowa bhina nie należy do czterech bhinot. I to jest to, o czym mówi Ari: „I dlatego hochma nazywa się „początkową”, żeby pokazać, że nie ma tu żadnej bhiny, która byłaby przed nią, ponieważ pomiędzywarstwowa bhina, czyli nicuc Stwórcy - jest to Ejn Sof, która zupełnie nie wchodzi w obliczenie poziomu. I bhina „nicuc stworzenia”, która nazywa się jechida lub keter, wyjaśniliśmy, że ogólnie jest to nie więcej niż cztery korzenie czterech bhinot: Hu'B Tu'M (patrz: rozdz.5, p.20). I dlatego początkowa w jechida – jest to również bhina alef, czyli hochma, i dlatego nie ma więcej niż cztery litery w imieniu AWA'Ja, i nie ma tam specjalnej litery dla sfiry keter, jak wyjaśniliśmy.

Keter czasami wchodzi w zestaw dziesięciu sfirot, a czasami nie wchodzi, i zamiast niego wchodzi daat.

2) I tym samym zrozum, co jest napisane, że zawsze keter – jest to najwyższa bhina², która nie ma odniesienia do tego świata, a podobnie do korony (keter) króla, która jest nad jego głową i nie ma odniesienia do głowy. Dlatego nie wchodzi on w zestaw sfirot, a zamiast niego wchodzi daat, jak wspomina się w księdze „Jecira”. Jednak czasami bierzemy go pod uwagę w zestawie dziesięciu sfirot. I wyjaśnia się to tym, co powiedziano wyżej: że jest średnia bhina pomiędzy każdą bhiną. Podobnie do tego, co piszą mędrcy, badający przyrodę, jak również pokazuje Ramban na początku tekstu: „I ziemia była togu w bohu” (chaotyczna i pusta), i napisał również w księdze „Sefer aBair”, że zanim były stworzone cztery osnowy, stworzył pierwotny materiał, który nazywa się pierwotnym, źródłowym. I jest to coś gotowego przyjąć formę czterech osnów, lecz sam on nie przyjmuje żadnej formy zupełnie. I to, że on znajduje się przed togu, nazywa się „zero”, i zalicza się jemu, jak z zera i togu.

'2. Mówi się o nicuc – iskrze Stwórcy, która obłóczona jest w keter, w Ejn Sof, a nie ogólnie ze strony samego parcufa, jak wyjaśniono wyżej. '

Ejn Sof – jest to Nic, następnie keter nazywany togu, a następnie bohu, zawierający cztery osnowy.

3) I rzecz w tym, że Ejn Sof nazywa się Nic, tak jak nie ma w niej żadnego reagowania, ponieważ nie ma tam materiału³ i nie ma formy w ogóle⁴, i następnie wychodzi togu - jest to keter⁵, i następnie wychodzi bohu, zawierający cztery osnowy: Hu'B Tu'M.

3. Patrz w Odpowiedziach o sensie słów, cz.2, p.26, że życzenie otrzymywać w stworzeniu – jest to światło, które nabyło dodatkowy awijut, i jest to wspólność materiału w stworzeniu, z którego wynikają otrzymujące kelim. I rzecz jasna, że w Ejn Sof nie ma nic z życzenia otrzymywać (patrz wyżej: Or pnimi, rozdz.1, p.50). I to jest to, co pisze Ari, że „Ejn Sof nazywa się Nic”, ponieważ nie ma w niej żadnego poznania, nie ma tam materiału, czyli właściwości życzenia otrzymywać, i nie ma żadnego poznania w świetle bez kli, jak wiadomo.

4. Cztery bhiny Hu'B Tu'M nazywane są czterema formami, ponieważ są miarami poziomu, jedna poniżej drugiej, które wynikają w materiale stworzenia (patrz: Or pnimi, cz.1, rozdz.1, p.50), i wszystko to nie w Ejn Sof.

5. Czyli średnia pomiędzy Stwórcą i stworzeniem, ponieważ w niego już włączone są korzenie czterech form stworzenia w potencjale, lecz nie w działaniu.

W togu jest korzeń czterech osnów stworzenia w potencjale, a nie wprowadzonych w działanie.

4) Wyjaśnienie do powiedzianego: powinien być pomiędzywarstwowy poziom między Stwórcą i stworzeniem, ponieważ jest podział pomiędzy nimi, podobny do oddalenia nieba od ziemi. I jak może jedno świecić w drugim, i jak może jedno stworzyć drugie, jeżeli są to dwie przeciwności, jeżeli nie będzie czegoś pośredniego pomiędzy nimi, łączącego je, żeby była to bhina bliska do Stwórcy i bliska do stworzenia. I taka bhina – jest to keter, który nazywa się „togu”, ponieważ nie ma w nim żadnej osnowy⁶, i dlatego nie jest on wspomniany w imieniu AWA'Ja w ogóle, a wyłącznie w punkcie początku litery „jud”. Jednak on – jest to średnia bhina, i to dlatego że keter – jest to przykład pierwotnego materiału, który nazywa się pierworodnym, w którym jest korzeń wszystkich czterech osnów w potencjale, i nie wprowadzonym w działanie. I dlatego on nazywa się „togu”, ponieważ myli myśli ludzi, którzy mówią: widzimy, że nie ma w nim żadnej formy, lecz razem z tym widzimy, że jest on stworzeniem⁷ i zawiera w sobie wszystkie cztery formy w potencjale⁸.

6. Cztery bhiny Hu'B Tu'M nazywane są również cztery osnowy, i w togu nie ma żadnej bhiny z nich.

7. Innymi słowy, on już wyszedł ze wspólności Stwórcy, czyli Ejn Sof, która nazywa się „Nic”, i zrozum to.

8. Czyli cztery bhiny Hu'B Tu'M, które nazywane są również czterema formami, jak powiedziano wyżej. Jednak one w nim wyłącznie w potencjale, a nie w działaniu. Jednak w „bohu", czyli nicuc stworzenia, w nim już istnieją korzenie tych czterech form w realnym wcieleniu, i jest to rozprzestrzenienie Ejn Sof dla stworzenia kelim przy uderzeniu z masachem (jak opisano u Ari wyżej rozdz.1, p.1). Cztery stadia or jaszar, które rozprzestrzeniły się od Ejn Sof, obłóczone są w or hozer, które wznosi się z dołu do góry. A istota (Acmut) Ejn Sof obłóczona jest w to or hozer w postaci rosz poziomu. Jednak te kelim nazywane są korzeniami kelim, i są ukończonymi wyłącznie po rozprzestrzenieniu w dół od masachu.

Keter w stosunku do Ejn Sof można nazwać stworzeniem, a w stosunku do stworzeń jest to Stwórca.

5) Wychodzi na to, że można nazwać go Ejn Sof i Stwórcą, i takie jest zdanie niektórych kabbalistów, że Ejn Sof – jest to keter. I można nazwać go stworzeniem, ponieważ Ejn Sof, rzecz jasna, jest wyżej niego (keteru), i przy tym wszystkim ostrzegali o nim mędrcy: nie zajmuj się tym, co jest powyżej ciebie. Jednak konkretnie to, o czym możemy mówić w odniesieniu do niego, to jest to, że keter jest pośrednią bhiną pomiędzy Stwórcą i stworzeniem. I sens w tym, że jest to bhina ostatnia ze wszystkich możliwych w Ejn Sof, i stworzył on jedną bhinę⁹, w której korzeń wszystkich dziesięciu sfirot znajduje się w ukryciu i subtelności tak wielkiej, że niemożliwym jest stworzeniu być w większej subtelności niż on. Ponieważ togu oznacza, że powyżej niego nie ma więcej¹⁰, oprócz absolutnego Nic.

9. Czyli mówi się o bohu, która już nazywa się rosz poziomu, jak powiedziano wyżej.

10. Wskazówka na początek wyjaśnienia na to, że bhina ostatnia ze wszystkich możliwych w Ejn Sof nazywa się togu.

W keterze są dwie bhiny: ostatnia bhina z Ejn Sof, która stworzyła drugą bhinę, będącą korzeniem stworzeń.

6) Widzimy, że w tej bhinie są dwa poziomy: pierwszy – jest to bhina najniższa i niezmienna ze wszystkich bhinot Ejn Sof, tak jakbyśmy powiedzieli w postaci przykładu, że jest to malchut, co w malchut, chociaż nie jest to tak, ponieważ nie ma tam podobieństwa i sfirot w ogóle, i tylko dlatego, żeby brzmiało to lepiej dla ucha, my tak mówimy. I w tym ostatnim z Ejn Sof poziomie jest w zasadzie wszystko, co jest ponad nim, i on otrzymuje od wszystkich, jak wiadomo, że malchut otrzymuje od wszystkich. I ten ostatni poziom stworzył drugą bhinę, która jest najwyższym poziomem ze wszystkiego, co jest we wszystkich stworzeniach, i jest w nim korzeń wszystkich stworzeń, i on wpływa na wszystkich. W ten sposób, najmniejszy z całego Stwórcy stworzył wybrany poziom we wszystkich stworzeniach, i nie ma pomiędzy nimi żadnego innego poziomu, ponieważ za tym Stwórcą nie ma stworzenia bardziej bliskiego do Niego i podobnego do Niego niż to.

Bhina Stwórcy w keterze nazywa się Atik, a bhina korzenia stworzeń w keterze nazywa się Arich Anpin.

7) I wspólność tych dwóch bhinot – jest to jedna bhina, która nazywa się keter. I w stosunku do pierwszej bhiny w niej – niektórzy kabbaliści nazywają ją Ejn Sof, a w stosunku do drugiej bhiny w niej - niektórzy kabbaliści nazwali ją keter, wchodzący w liczbę dziesięciu sfirot. Lecz my, jak zostało wyjaśnione wyżej, niezgodni ani z tym, ani z tamtym, a jest to średnia bhina pomiędzy Ejn Sof i stworzeniami, i jest w niej bhina Ejn Sof i bhina stworzeń. I dwie te bhiny nazywane są Atik i Arich Anpin. I obie one razem nazywane są keter, jak już wiemy, i zrozum to dobrze.

Ostatnia bhina w Acilut, czyli malchut de-malchut świata Acilut, staje się Atik w świecie Bria, i obłacza się w Arich Anpin świata Bria.

8) I to jest to, co napisano w innym miejscu, że malchut de-malchut świata Acilut obłacza się w rosz świata Bria, czyli w keter, który nazywa się Arich Anpin, i jest to bhina Atik świata Bria, i zrozum to dobrze.

Rozdział 7 (ז)

Wyjaśnia, jak malchut de-Acilut opuściła się i zamieniła się w keter świata Bria. Zawiera dziesięć punktów:

1. W świecie Bria jest w rosz A'A wyłącznie HaGa'T i brakuje KaHa'B.
2. Rosz każdego parcufa nie obłacza się w niższych.
3. Dwie bhiny opuszczają się od masachu wyższego świata w niższy świat: 1) dziesięć sfirot or jaszar i or hozer, wychodzące od masachu za pośrednictwem ziwug de-akaa, 2) światło malchut de-malchut wyższego świata rozcina masach i opuszcza się, żeby być keterem w niższym świecie.
4. Na początku malchut była wielką, jak Z'A, i wzburzała się, że chce panować jedna. I odpowiedzieli jej: „Idź i pomniejsz siebie, żeby opuścić się w świat Bria i tam panować”. I kropka malchut obróciła się w keter w świecie Bria.
5. W momencie zmniejszenia oddaliło się dziewięć niższych sfirot od malchut i wzniosły się do ich korzeni w Z'A.
6. Jeżeli dziewięć sfirot malchut znikają z przyczyny zepsucia, braku w niższych, to one nie wznoszą się w Z'A, a upadają w klipot.
7. Podobnie do tego, jak kropka malchut de-Acilut opuściła się i zamieniła się w keter de-Bria, tak samo jest w każdym ze światów.
8. Na skutek tego, że malchut wyższego stała się keterem niższego, zostają powiązane światy jeden z drugim. I Ga'R de-Bria mogą wznieść się w szabat w świat Acilut.
9. Kiedy realnie liczone stworzenia, jest ich wyłącznie cztery bhiny, Hu'B Tu'M, a kiedy liczone ich korzenie razem z nimi, to ich jest pięć czyli KaHa'B Tu'M.
10. I w ten sam sposób w każdym parcufie, w każdej sfirze – wyższa nazywa się Stwórcą, a niższa - stworzeniem. I jest pomiędzywarstwowa bhina pomiędzy nimi, która nazywa się keter, wszystko jak opisano w światach, i jest to: „Ja pierwszy i Ja ostatni”. Czyli keter – on ostatni w wyższych i pierwszy w niższych.

Dwie bhiny opuszczają się z wyższego świata w niższy:

1. Dziesięć sfirot or jaszar, obłaczające się w or hozer, które rozprzestrzenia się za pośrednictwem masachu i ziwug de-akaa. 2. Ostatnia bhina wyższego świata, czyli malchut de-malchut, która opuszcza się i staje się Atik w niższym świecie. I ona nie rozprzestrzenia się za pomocą or hozer w masachu, a rozcina masach i opuszcza się.

1) Znalazłem u Rawa Gedala Alewi, że trzy pierwsze sfiry z sześciu sfirot A'A de-Bria, które są nazywane HaGa'T¹, które pozostały otwartymi bez obłóczenia², te trzy sfiry są masachem. Wytłumaczenie tego następujące: wyjaśniliśmy, że w każdym z tych trzech światów Bria, Jecira, Asia jest u nich jeden masach. Kiedy poprzez masach pomiędzy Acilut i Bria przechodzi światło świata Acilut, żeby stworzyć dziesięć podobnych do niego sfirot w Bria, światło nie rozcięło³ tego masachu przechodząc przez niego, a tylko przeszło przez masach, wbrew wszystkim prawom i tworzy z dołu pod nim dziesięć sfirot świata Bria. Jak również trzy pierwsze sfiry HaGa'T z Arich Anpin de-Bria, one również przechodzą poprzez masach nie przebijając go, a zmniejszają się na miarę swego przejścia i w dół przechodzi tylko niewielkia ilość światła. Lecz ta kropka malchut de-Acilut, która opuściła się, żeby obłóczyć się w te Ga'R de-A'A de-Bria, i jej światło, które znajduje się w malchut de-Acilut, przebija i rozsuwa masach, i opuszcza się, i obłacza się w Ga'R de-A'A de-Bria⁴.

1. Dziesięć sfirot de-Bria wszystkie razem znajdują się na poziomie światła bina, dlatego że cały świat Bria jest to bet de-awijut i nawet keter i hochma (patrz wyżej: rozdz.4, p.2). I ponieważ poziom biny de-Acilut obłóczony na HaGa'T de-A'A świata Bria, i nie może przedłużyć się od niego w świat Bria, a wyłącznie w HaGa'T de-A'A, lecz nie w jego NeH'I, czyli jego Wa'K. I dlatego HaGa'T de-A'A de-Bria uważane za Ga'R, a NeH'I de-A'A, jak jego Wa'K. I reszta zostanie wyjaśniona dalej.

2. Rosz każdego parcufa nie obłacza się w niższy parcuf, ponieważ obłóczenie niższego zaczyna się od pe de-rosz wyższego i w dół, jak jest to opisane w odpowiednim miejscu. I ponieważ HaGa'T de-A'A – jest to rosz, to dlatego one są otwarte, bez obłóczenia.

3. Rozcięcie, rozdzielenie – oznacza pokonanie przez światło granicy w masachu, nie poddając się jego zatrzymującej sile, czyli światło przerywa, przechodzi i świeci również pod masachem. I trzeba dobrze pamiętać to, co wyjaśniliśmy wyżej w stosunku do uderzenia (akaa) or elion w masach (patrz: O'P, rozdz.2, p.3), kiedy masach przerywa or elion, które rozprzestrzenia się, żeby przejść również i pod jego granicę, i zawraca je z powrotem, jak powiedziano wyżej u Ari (cz.3, rozdz.1, p.3). I w związku z tym, jakaś część or elion wyrywa się i nie powraca z powrotem, a opuszcza się w dół pod masach i świeci tam. Jest to podobne do tego, że ono przełamało i uczyniło szczelinę w ciele masachu, przechodząc swoja drogą od niego w dół. Jednak tutaj nie ma żadnego podobieństwa do rozcięcia i szczeliny, co w materialnym, które można wyobrazić sobie i odczuć, w żadnym wypadku. Mówi się wyłącznie o pokonaniu granicy: ponieważ masach ogranicza światło, jak wiadomo, lecz części or elion masach nie ogranicza i nie zatrzymuje. Nazywa się, że ta część przebija masach i jego granicę, i przechodzi w dół, pod masach.

I ta część, która sięgnęła granic masachu i przeszła w dół, nazywa się malchut de-malchut wyższego poziomu lub punktem malchut wyższego. I dlatego powinniśmy rozróżniać w ziwug de-akaa dwie różnice:

Różnica 1 – masach pokonuje światło i zawraca je z powrotem na miejsce, przy tym or hozer staje się obłóczone na cztery stadia or elion z dołu do góry. Siłą tego rozszerza się malchut w dziesięć sfirot od siebie w dół „minej u bej”, od masachu i w dół, w ten sposób, że wszystkie dziesięć sfirot, które wyszły od masachu w górę, przeszło ich świecenie i od masachu w dół. I zostawiły one wrażenie po sobie, z góry w dół (patrz: O'P, rozdz.2, p.3), i jest to pierwsza różnica, która jest w ziwug de-akaa.

Różnica 2 – ta część or elion, która rozcięła i przebiła, przeszła pod masach bez pomocy or hozer, czyli rzeczywiście w postaci Istoty Jego – „Acmuto”. Czyli, jak wyjaśniliśmy wyżej, ta część nazywa się kropka malchut wyższego, lub malchut de-malchut wyższego, która anulowała granice i w żaden sposób nie została poddana zatrzymującej sile masachu. Zrozum lepiej, że w stosunku do tego punktu, masach uważa się jako w ogóle nieistniejący, i dlatego wyróżnił Ari i powiedział: „rozcina i przebija masach”, z przyczyn, które wyjaśniliśmy. I zgodnie z tymi rozróżnieniami, które wyjaśniliśmy, zrozum wszystkie przeciwności słów Ari.

4. Czyli w HaGa'T de-A'A, ponieważ tam jest jego Ga'R, ponieważ w tym A'A de-Bria jest wyłącznie Wa'K: HaGa'T NeH'I, i HaGa'T – są jego Ga'R, jak powiedziano wyżej. I zrozum tu, że ta kropka malchut de-Acilut, która przebiła i opuściła się pod masach w dół w postaci różnicy 2, obejrzanej wyżej, jest to Ejn Sof, która nazywa się wyższe „togu”, które jest właściwościami Ejn Sof i nie ma żadnych właściwości od bhinot Hu'B Tu'M, a te cztery bhiny wyłącznie włączone w niego w potencjale, a nie wcielają się realnie. I te Ga'R de-A'A, wewnątrz których obłóczyła się kropka wyższego, te Ga'R przechodzą w postaci pierwszego rozróżnienia obejrzanego wyżej i nazywane są „bohu”, i w nich są cztery korzenie, te cztery bhinot Hu'B Tu'M są już całkowicie w działaniu, czyli za pośrednictwem obłóczenia or hozer. I są to rzeczywiste, prawdziwe, realne kelim, i zapamiętaj to.

Na początku malchut była taką wielką jak Z'A i zaskarżyła, czyli zażyczyła sobie panować jedna. I wtedy odpowiedzieli jej, żeby zmniejszyła siebie na dziewięć sfirot w Acilut, i opuściła się w Bria, i panowała tam. I te dziewięć sfirot, które zniknęły z niej, połączyły się ze swoim źródłem w Z'A. I wtedy ona opuściła się i obróciła się w Atik w Bria.

2) W czym jest sens tej kropki? Niezrozumiałe, w jaki sposób dwa światła, przy objawieniu swoim, były stworzone równe sobie swoimi poziomami⁵. I kiedy wzburzyła się Luna i zmniejszyła się, to oznacza, że ona była w postaci pełnego parcufa, zmniejszyła się i została w postaci małej kropki, składającej się z dziesięciu sfirot⁶. A reszta dziewięć kropek oddzieliły się od niej⁷, jak wiadomo, że jej korzeń - początkowo nie więcej niż tylko jedna kropka. I następnie przyszło dodatkowo od Z'A dziewięć innych kropek, i dlatego ona nazywa się aspaklaria - „lustro, w którym nie ma nic swego”. I dlatego powrócił Z'A i zabrał je, a ona pozostała w postaci malutkiej kropki⁸. I wtedy nie mogła ona utrzymać się w nim, z powodu bardzo małego swojego stanu, i opuściła się zamiast tego w rosz de-Bria.

5. Z'A i malchut nazywane są dwoma światłami, ponieważ one wpływają na niższe światy, gdyż od Ga'R - keter, hochma, bina – niższe nie mogą otrzymywać, i dlatego wyłącznie Z'A i malchut świecą niższym, dlatego nazywane światłami. Wówczas jak były one stworzone, ich poziomy były równe, czyli malchut otrzymywała światło od biny, a nie poprzez Z'A, i w ten sposób oboje byli równi. Dlatego że jak Z'A był stworzony przez binę i otrzymywał światło biny, tak i nukwa otrzymywała światło biny. A kiedy malchut nie jest zdolna otrzymywać od biny, a wyłącznie poprzez Z'A, to uważa się, że ona jest poniżej Z'A. Ponieważ otrzymujący – niżej niż ten, kto mu daje, jak wiadomo. I sens tego będzie wyjaśniony w odpowiednim miejscu.

6. Zostało wyjaśnione wyżej, że Luna, czyli malchut, była na równi z Z'A, czyli ze Słońcem. I wtedy ich poziomy były na poziomie Wa'K: HaGa'T NeH'I, i obojgu brakowało rosz, czyli brakowało trzech pierwszych sfirot, i oboje karmili się od biny, która nazywała się keter. I to jest to, o czym piszą mędrcy (Hulim, list 60 str.2), że malchut powiedziała, iż nie może dwóch króli korzystać z jednej korony (keter – dosłownie: korona), czyli z Ima (bina), a malchut zechciała panować jedna. I wtedy było jej powiedziane: „idź i zmniejsz siebie”, czyli wyjdź z Acilut w Bria i tam panuj. I malchut, która była w Acilut całym parcufem z dziesięcioma sfirotami, zmniejszyła się na skutek opuszczenia w Bria i znajdowała się tam w postaci maleńkiej kropki, składającej się z dziesięciu sfirot znajdujących się w potencjale, a nie w realnej rzeczywistości, i reszta zostanie wyjaśniona dalej.

7.Czyli pozostały w Z'A de-Acilut, i w Bria opuściła się wyłącznie jedna malchut de-malchut.

8. „Lustro” oznacza „Światło”, ponieważ malchut nazywa się świecąca, jak powiedziano wyżej. I mówi: „nie ma u niej nic od siebie”, dlatego że jej korzeń początkowo jest to jedna kropka, jak pisze Ari wyżej. A wszystkie dziewięć sfirot, które były u niej, kiedy ona była jeszcze w Acilut, nie były jej własne, czyli od or jaszar malchut, a wyłącznie od or hozer, które ona wznosiła za pomocą masachu, od siebie – w górę do Z'A. I to or hozer powraca od Z'A do malchut z góry w dół i buduje malchut w postaci dziesięciu sfirot (patrz: O'P, rozdz.2, p.3). I to jest to, co mówi Ari, że „przyszło dodatkowo od Z'A dziewięć innych kropek”, i dlatego wówczas, kiedy zmniejszyła się malchut i opuściła się w Bria, opuściła się wyłącznie istota malchut, a wszystkie dziewięć pierwszych sfirot w postaci or hozer pozostały w Acilut, w Z'A, w ich korzeniach. I to jest to, co pisze Ari: „powrócił Z'A i zabrał je”. I dlatego nazywa się lustrem, u którego nie ma od siebie niczego.

Nawet po tym, kiedy była naprawiona malchut w katnucie, pozostała malchut w postaci Atik w świecie Bria.

3) I chociaż było to podczas zepsucia Luny przy stworzeniu świata Bria, lecz po tym jak została naprawiona i wróciła na swoje miejsce ahor be ahor, i był stworzony Adam Riszon, i on powrócił ją panim be panim, jak było na początku⁹. Następnie, na skutek grzechu niższych, powróciła i zmniejszyła się, i opuściła się, i w tym – cały wewnętrzny sens naszych modlitw, jej naprawienie podczas naszych modlitw. I wtedy ona powraca do początkowego stanu, i nie mamy siły na nic więcej. I każda cząsteczka w świętości pozostawia reszimo, ślad na swoim miejscu, bez względu na to, że znika stąd¹⁰. I zawsze pozostaje ta kropka w rosz de-Bria.

9. Jest to długi temat i nie ma tu miejsca wyjaśniać go.

10. Ponieważ pojęcie zniknięcia nie działa w duchowym, i każda zmiana, zmniejszenie, itd., nie oznacza, że bhina alef znika i zamiast niej przychodzi druga, nowa bhina. A oznacza, że bhina alef pozostaje jak i była, a zmiana, o której mówimy, że przychodzi bhina, właściwość dodatkowa do pierwszej. W ten sposób za każdym razem, kiedy mówi się, że jakaś bhina została zmieniona, uważa się, że została dodana druga bhina do pierwszej bhiny. I powinniśmy pamiętać o tym, ponieważ niemożliwym jest przypominać ciągle. I to jest to, co pisze Ari: „każda cząstka w świętości pozostawia reszimo, ślad na swoim miejscu, bez względu na to, że znika stąd. I zawsze pozostaje ta kropka w rosz de-Bria”. Czyli, jak wyjaśniliśmy, że wzniesienie tej kropki i jej powrót na swoje miejsce w Acilut nie powoduje żadnych zniknięć w kropce, która opuściła się w Bria, ponieważ nie ma zniknięcia w duchowym. I dlatego należy zrozumieć powrót kropki w Acilut jako dodatek, który stworzony na nowo, podobnie do zapalenia świeczki od świeczki, i nie ma w pierwszej straty. W ten sposób, że kropka pozostaje w rosz de-Bria i razem z tym wznosi się w Acilut, i teraz są dwie kropki.

Kiedy wypróżnienie dziewięciu sfirot malchut odbywa się z przyczyny grzechu niższych, to jej dziewięć sfirot nie wznosi się w Z'A, a upadają w klipot.

4) Jednak w tym czasie, kiedy jej zmniejszenie – na skutek grzechu niższych, to dziewięć kropek, które zniknęły z niej, nie powracają w Z'A, do źródła, z którego wyszły, a opuszczają się na skutek naszych grzechów w klipot, w postaci „Szhiny na wygnaniu”. I nie ma możliwości kontynuować opisywania tego.

Podobnie do tego, jak kropka malchut de-Acilut opuściła się i stała się Atik keter de-Bria, tak samo i w każdym świecie - malchut wyższego świata obłaczała się w keter niższego świata.

5) Powrócimy do tematu. Ta kropka była na początku „ogonem u lwów” w sof świata Acilut²⁰, jak powiedziano: „Hawa była ogonem u Adama”³⁰. I następnie opuściła się i zmniejszyła siebie w postać kropki i stała się „głową u lisów”, w rzeczywistości rosz dla Bria. I tak było w każdym świecie: kropka malchut de-Jecira opuściła się w rosz de-Asia, i także z Bria w rosz de-Jecira. I tak było w rosz de-Acilut, w postaci „wszystko w hochmie (mądrości) stworzyłem”. Ponieważ światło Ejn Sof obłacza się w wyższą hochmę, co jest powyżej świata Acilut, i opuściła się ta hochma⁴⁰ i przebiła masach, co nad Acilut, i opuściła się z miejsca swego wyjścia i obłóczyła się w Acilut, i przez nią otrzymuje Acilut światło Ejn Sof. I jest to sens powiedzianego: „wszystko w mądrości (hochma) stworzyłem”, jak powiedziano o świecie Acilut.

20. Czyli sijum – ukończenie wszystkich sfirot świata Acilut, które w podobieństwie do sfirot świata Bria, jak lwy w stosunku do lisów. I malchut opuściła się z sijum sfirot świata Acilut i stała się rosz dla sfirot świata Bria.

30. Z'A i malchut nazywane są Adam i Hawa, i malchut jest to sijum – ukończenie wszystkich sfirot Z'A. I dlatego mówią mędrcy o Adam Riszon przed stworzeniem Hawy, że „Hawa była ogonem u Adama”, czyli sijum, ostatnią jego bhiną.

40. Czyli malchut de-A'K, wewnątrz której znajduje się masach bhiny gimel, czyli poziom hochma, ta malchut opuściła się i stała się Atik w świecie Acilut.

Na skutek tego, że malchut wyższego stała się keterem niższego, łączą się światy jeden z drugim i otrzymują świecenie jeden od drugiego.

6) Jednak wszystko to, co wynika we wszystkich światach, wszystko to dla ich korzyści, żeby połączyć każdego z każdym, żeby mogły otrzymywać świecenie jeden od drugiego tym, że sijum de-Acilut stał się rzeczywiście początkiem rosz de-Bria, i to samo w reszcie światów.

Na skutek tego, że malchut de-Acilut obłacza się w keter de-Bria, który znajduje się w ejhalu Kodesz Kodaszim, może ten ejhal wznieść się w szabat w Acilut.

7) I w tym jest wewnętrzny sens szabatu, że w tym czasie dodaje się świętość w światach, i wtedy wyższy ejhal Kodesz Kodaszim (Święta Świętych) świata Bria ponownie wznosi się w Acilut⁵⁰, i staje się Acilut całkowicie ukończonym, i analogicznie w reszcie światów. I nie ma możliwości kontynuować opisywania tego.

50.Rosz de-Bria, w którą obłacza się kropka malchut de-Acilut, nazywa się ejhal (pałac) Kodesz Kodaszim (Święta Świętych), i cały ten ejhal wznosi się w szabat razem z kropką w Acilut, z powodu tej kropki de-Acilut obłóczonej tam.

W każdym stworzeniu jest nie więcej niż cztery poziomy Hu'B Tu'M, i pomiędzywarstwowy poziom pomiędzy Stwórcą i stworzeniem, który nazywa się keter, w którym jest właściwość Stwórcy i właściwość stworzenia.

8) Wnioski, które wynikają z tego, są takie, że w rzeczywistości w stworzeniu są nie więcej niż tylko cztery poziomy, i są to cztery litery imienia AWA'Ja, lub: Acilut, Bria, Jecira, Asia, lub: hochma, bina, tiferet i malchut, i dlatego Tora zaczyna się od słów „Bereszit”, „i nie ma reszit, oprócz hochmy”, jak powiedzieli mędrcy. I oni powiedzieli to mową zaprzeczenia, żeby zaprzeczyć keter⁶⁰. Jednak jest pomiędzywarstwowy poziom, zawierający dwie bhiny: Stwórcę i stworzenie. On nazywa się keter, i ten keter włącza w siebie ogólnie wszystko to, co znajduje się ponad nimi, chociaż on najmniejszy ze wszystkich, on otrzymuje od wszystkich i jest w nim korzeń wszystkich dziesięciu sfirot stworzeń, i on wpływa na wszystkich.

60.Oni mogliby powiedzieć, że reszit - jest to hochma, dlaczego oni powiedzieli: „nie ma reszit, oprócz hochmy”, przecież sens taki sam, a nie inny? I słowa „żeby zaprzeczyć keter” wskazują nam, że keter nie jest reszit (pierwszym), (początkowym) w świecie, a hochma – jest to reszit w świecie, ponieważ świat w całości ma cztery bhiny Hu'B Tu'M, i hochma jest to bhina alef z nich, a keter nie wchodzi w liczbę bhinot świata, jest to pomiędzywarstwowa bhina i ona sama w sobie zawiera cztery bhiny, jak to powiedziane wyżej.

Kiedy my liczymy cztery – jest to liczba stworzeń realna, a kiedy liczymy pięć, liczymy z nimi i keter, w którym jest i Stwórca, i stworzenie.

9) Nie pomyl się w tym, że czasami mówimy dziesięć sfirot, które dzielone są na cztery litery AWA'Ja, czasami mówimy, że dzielimy na pięć parcufim⁷⁰. Kiedy mówimy o czterech - jest to liczba stworzeń, istniejąca w realnej rzeczywistości, a kiedy mówimy pięć parcufim - to liczymy i korzeń, Stwórcę, i stworzenie.

70.Jednak te dziesięć sfirot nie są dzielone na dziesięć parcufim, i przyczyna jest w tym, że sześć sfirot HaGa'T NeH'I nie tworzą sześciu parcufim, to znaczy wszystkie razem odnoszą się wyłącznie do jednego awijut masachu, czyli bhiny gimel. I dlatego wszystkie razem wychodzą z jednego ziwug de-akaa i są uważane jako jeden parcuf. I różnica pomiędzy sześcioma sfirotami HaGa'T NeH'I zostanie wyjaśniona później.

We wszystkich światach, najwyższy poziom uważany jest za Stwórcę, a najniższy za stworzenie, w którym są cztery bhiny. I jest pomiędzy nimi pomiędzywarstwowy poziom keter, w którym jest i Stwórca i stworzenie. I keter, będąc malchut wyższego, nazywa się „Ani” – „Ja”, a będąc keterem niższego on nazywa się „Ejn” – „Nie”. Jak powiedziano: „Ja pierwszy i ja ostatni”.

10) I wiedz, że w ten sam sposób odbywa się to w każdych dziesięciu sfirot, we wszystkich światach, i również w indywidualności w każdym parcufie, kiedy zawsze wyższa z tych bhinot nazywa się Stwórcą, a niższa stworzeniem. I nie ma w stworzeniu mniej niż cztery litery AWA'Ja, nawet w dziesięciu indywidualnych sfirot i podsfirot⁸⁰. I jest pomiędzy nimi pomiędzywarstwowa bhina, która nazywa się keter, i zrozum to dobrze, ponieważ to wyjaśnia wszystkie szczegóły, o których mówiliśmy. I to „Ja pierwszy i Ja ostatni”, ponieważ keter - on pierwszy i on ostatni, i on „Ejn” (Nie), i on „Ani” (Ja)⁹⁰. Ponieważ ze strony malchut Stwórcy, która w nim - on ostatni i nazywa się „Ani” - „Ja”, i jest to malchut. A ze strony korzenia stworzeń, co w nim, czyli ze strony keter, on pierwszy, i nazywa się „Ejn”, składający się z tych samych liter, co i słowo „Ani”.

80.Cztery litery imienia AWA'Ja jest to Hu'B Tu'M, i tiferet włącza w siebie sześć sfirot, a pomiędzywarstwowy poziom pomiędzy Stwórcą i stworzeniami nazywa się keter. Razem ich - dziesięć sfirot, i każda indywidualna sfira z tych dziesięciu sfirot zawiera w sobie obowiązkowo także dziesięć sfirot, i to samo w indywidualnych podsfirot, tak jak dokładnie to wyjaśniliśmy w Wewnętrznym spostrzeganiu cz.2, p.96.

90. I jest tu dobra wskazówka, ponieważ słowo „Ejn” – „Nie”, wskazuje na brak poznania, i przeciwne jemu słowo „Ani” – „Ja”, które wskazuje na całkowite poznanie w Jego całkowitej doskonałości. I bez względu na to, że nie ma dwóch przeciwnych pojęć zaprzeczających jedno drugiemu bardziej niż te dwa słowa „Ani” i „Ejn”, jak wyjaśniliśmy, przy tym wszystkim litery, z których się składają, są równe i podobne. I jest to wielki cud, o którym napisano: „Ja pierwszy i Ja ostatni”, żeby wskazać, że są to nie dwa pojęcia, a jedno, jak pisze Ari: „Ponieważ ze strony malchut Stwórcy, która w Nim – on ostatni i nazywa się „Ja” – „Ani”, i jest to malchut. A ze strony korzenia stworzeń, które w nim, czyli keter – on pierwszy i nazywa się „Ejn”. Stworzone z tych samych liter słowo, co i słowo „Ani” (hebr. alef-jud-nun). I te pojęcia są głębsze od jakiejkolwiek głębiny i wyższe od wszystkich wysokości. I dlatego ostrzega nas Ari, mówiąc: „I zrozum to dobrze, ponieważ tym wyjaśnia się każde pojęcie, które będzie wyjaśnione przez nas”.

Dlatego powinniśmy dobrze zrozumieć wewnętrzny sens tych dwóch, przeciwnych pojęć rozpatrywanych tutaj, które nawet nie są podobnymi jakościami. My je powinniśmy zrozumieć jako jedno, kiedy będąc malchut wyższego i Istotą wyższego, co przecina i przebija masach, jak opisano wyżej, gdzie na kropkę malchut wyższego działania ograniczenia masachu zupełnie nie działają. Z tego powodu keter nazywa się „Ja – ostatni”, co oznacza całkowitą doskonałość, czyli malchut wyższego otrzymuje od wszystkich dziesięciu sfirot wyższego. Przy czym te dziesięć sfirot obowiązkowo zawierają w sobie wszystkie poziomy i parcufim przeznaczone do rozprzestrzenienia w światach poniżej nich. Widzimy, że ta kropka zawiera końcową doskonałość, i to – „Ja ostatni”, to również keter, który nazywa się Atik, nazywa się togu, i nazywa się iskrą Stwórcy, i nazywa się Ejn Sof.

I ponieważ jest to korzeń dla stworzeń, które w Nim, ponieważ jest to keter dla niższych stworzeń, i jest to „Ja pierwszy”, który nazywa się „Ejn”, litery słowa „Ani”, czyli w stosunku do stworzeń łączą się litery słowa „Ani” w słowo „Ejn”, sens którego przeciwny do składni „Ani”, które są również malchut wyższego, z powodu - „światło zmniejsza się i przechodzi przez masach”, jak napisano wyżej, że on dlatego realnie włączył w siebie cztery bhinot Hu'B Tu'M.

I dlatego nazywa się głównym pośród stworzeń, rosz dla nich, i wszystko, co jest w guf, pochodzi z rosz. I nazywa się „Ejn”, ponieważ wszystkie poziomy i światy, znajdujące się pod nim, otwierają to, co jest w rosz. I zanim one ukończą przeznaczone dla nich, rosz znajduje się w postaci „Ejn”, jak napisano: „Ja pierwszy”, czyli wyłącznie początek otwarcia i korzeń dla otwarcia. I nazywa się A'A, i nazywa się bohu, i nazywa się iskrą stworzenia, i nazywa się keter. I zagłęb się w te słowa, całkiem możliwe, że staniesz się godnym i znajdziesz początek otwarcia mądrości (hochma). Jednak to, co napisane, że Atik nazywa się „Ja ostatni” oznacza tylko, że ze strony jego wzniesienia w Acilut w szabat on ponownie staje się tam malchut wyższego, jak pisze Ari, i zrozum to.

Rozdział 8 (ח)

Wyjaśnia, że 4 bhiny Hu'B Tu'M podobne są do człowieka, w którym neszama (dusza) obłóczona w guf (ciało), i guf obłóczony w lewusz (odzienia), i on siedzi w ejhal (pałacu). Hochma – jest to klalut (wspólność) świateł w świecie Acilut, i jest to neszama całego świata Acilut, i nazywa się Adam elion. On jest obłóczony w binę, która jest wspólnością kelim, które są nazywane guf de-Acilut. I na guf obłacza się Zeir Anpin – odzienie, „lewusz”, i malchut to „ejhal” – pałac dla wszystkich. Zawiera cztery punkty:

1. Cztery bhiny Hu'B Tu'M są nazywane: neszama, guf, lewusz, ejhal. I jest to świat Acilut, w którym siedzi Adam elion – jest to neszama obłóczona w guf i lewusz, i w ejhal melech (pałac króla).
2. Keter - jest to ich korzeń, i jest on podzielony na 4 części: korzeń dla neszama – jest to hochma, co w keter; bina, co w keter – jest to korzeń dla guf; Z'A, co w keter – jest to korzeń dla lewusz,; malchut, co w keter – jest to korzeń dla ejhal.
3. Wszystko to, co wyjaśniliśmy w stosunku do świata Acilut, działa również w świecie Bria, który jest or tolada (światem porodzenia). Ponieważ Bria jest odciskiem, kopią świata Acilut w ten sposób, że keter de-keter de-Acilut został skopiowany i odbił siebie w keter de-keter de-Bria, i hochma de-keter de-Acilut odbiła siebie w hochma de-keter de-Bria, czyli neszama de-keter i bina de-keter odbiła siebie w neszama de-keter de-Bria, itd. I tak samo we wszystkich sfirot.
4. Światła nie są przyciągane wprost od keter de-Acilut w keter de-Bria, ponieważ świat Bria otrzymuje wyłącznie przez malchut de-Acilut. I wszystko, co jest w świecie Acilut, odbiła i skopiowała malchut de-Acilut w świecie Bria. I w ten sam sposób w światach Jecira i Asia.

Cztery bhiny Hu'B Tu'M są nazywane: neszama, guf, lewusz, ejhal.

1) I po tym jak wyjaśniliśmy, że całe stworzenie razem - jest to jedna bhina zawierająca wszystkie cztery osnowy, i one również - cztery litery imienia AWA'Ja, i one również - cztery światy ABE'A, i jest wyższa, piąta bhina, pomiędzywarstwowa pomiędzy nimi i Ejn Sof, wyjaśnimy teraz każdy świat ogólnie, a następnie powrócimy do nich i wyjaśnimy wszystkie razem jak jedną całość.

Wszystko, co jest we wszystkich światach ABE'A – są to nie więcej niż cztery bhiny Hu'B Tu'M, one również - cztery litery: jud, hej, waw, hej, i one również – neszama, guf, lewusz, bait.

2) I wszystko, co stworzone we wszystkich światach, są to nie więcej niż cztery bhiny, które są nazywane AWA'Ja i jest to: bhina duchowa, która nazywa się neszama, bhina ewarej guf – organy, części ciała, bhina malbuszim – obłóczenia, bhina bait – dom¹.

1. Mówi się o stanie, kiedy BE'A znajdują się w doskonałości wznosząc się w Acilut. Jak na przykład w szabat, kiedy one obłaczają się jeden na drugi, podobnie do Adam elion, który przedstawia sobą neszama, guf, i lewusz siedzi w ejhal Melech (w pałacu Króla).

Światło w świecie Acilut - jest to ruchanijut (duchowość), która nazywa się neszama, i jest to hochma. I neszama obłóczona jest w kelim de-Acilut, które są nazywane guf.

3) Obejrzyjmy to w świecie Acilut, i poprzez to będzie zrozumiała reszta. Wewnętrzna część całego świata Acilut – jest to ruchanijut (duchowość), która jest nazywana neszama, i ona obłóczona wewnątrz „ewarej guf” (części ciała), które nazywane są kelim, i przedstawiają sobą 10 sfirot nazywanych: rosz, zruot i guf ² (głowa, ręce i ciało).

2. Jest to określenie dla dziesięciu sfirot parcufa: rosz – jest to sfira keter w nim. Zruot są to hesed i gwura: sfira hesed – jest to prawe ramię, a sfira gwura jest to lewe ramię. Guf – jest to sfira tiferet, i od tabura w dół są to 4 sfiry: NeH'I i malchut.

Dziesięć kelim jest w guf, i jest to dziesięć sfirot, zgodnie z granicą i miarą istniejącą w Acilut. I jest to bina.

4) Powrócimy do pojęcia guf³. Ta bhina – to dziesięć sfirot, dziesięć miar, ponieważ są w nich granica i miara, jak napisano w „Pirkej ejhalot”, w księdze „Sziurej koma”, że jest to „rejsz–lamed-waw” (236) tysięcy rewawot (10⁸) parsot.

3. Opierając się na powiedzianym wyżej (rozdz.5, p.1), że hochma – jest to neszama, bina – jest to guf, Z'A – jest to lewusz, a malchut – jest to ejhal. I już wyjaśniliśmy wyżej, że ze strony światła nie ma żadnych granic, co więcej, ono nie przestrzega granic również w kelim, i dlatego dokonuje uderzenia (patrz wyżej: rozdz.1, p.70, w O'P). Kelim, które ograniczają, zaczynają się w dziesięciu sfirot od biny i niżej, a mianowicie: guf, lewusz, ejhal, czyli bhina bet, bhina gimel i bhina dalet. Jednak bhina alef, czyli hochma, która nazywa się neszama, nie jest uważana jako kli. I to jest to, co mówi Ari, czyli 10 sfirot guf są nazywane 10 miar, ponieważ od bhiny bet rozpoczynają się kelim, które tworzą granicę i miarę, podczas gdy 10 sfirot de-neszama, czyli bhina alef, która nazywa się hochma, „nie ma w niej miary w ogóle”, ponieważ bhina alef nie uważa się jako awijut, jak powiedziano wyżej w Or pnimi, i dlatego nie ma w niej kli i miary.

A guf de-Acilut obłóczony w lewuszim (odzienia). I jest to Z'A obłaczający binę.

5) I ten guf obłóczony wewnątrz w lewuszim de-Acilut, jak powiedzieli mędrcy: „w dziesięć odzień obłóczył się Stwórca, w odzienie dumy”, jak powiedziano: „Stwórca – Król obłacza się w dumę”, i to jest to, co napisano w „Pirkej ejhalot”, ponieważ imię „haluk”⁴ (dosłownie: peleryna) (Stwórcy), nazywa się tam zoar-kel, itd. Lecz w neszama, która jest wewnątrz, nie ma miary w ogóle, jednak w stosunku do Ejn Sof⁵ możemy je nazwać imieniem miar i sfirot, jak również i w odniesieniu do neszama.

4. Jest to lewusz – obłóczenie.

5. Czyli w odniesieniu do keter, który nazywa się Ejn Sof, uważa się również hochmę jako posiadającą awijut, ponieważ w Ejn Sof nie ma z życzenia otrzymywać nic absolutnie, jak to powiedziano wyżej (O'P, cz.1, rozdz.1, p.50), i dlatego ona nazywana jest - stadium alef.

Lewuszim znajdują się wewnątrz baitim przedstawiających sobą siedem ejhalot de-Acilut, będących malchut. I ich ogólną łącznością określa się, że Adam elion, przedstawiający sobą neszama, obłóczony w guf, a guf – w lewuszim, i znajduje się w ejhal Melech.

6) Te obłóczenia są wewnątrz właściwości, która jest nazywana „bait”, jest to siedem ejhalot de-Acilut, które przedstawiają sobą właściwość samego świata, i jest to niebo i ziemia, i powietrze pomiędzy nimi, ponieważ wszystko to – jakości bait, i nazywane one są światem Acilut, wewnątrz którego siedzi Adam elion. On przedstawia sobą neszama i guf, i odzienia malchut, które znajdują się w ejhal Melech Elion (w pałacu Wyższego Króla), który jest całością świata Acilut.

Cztery bhiny: neszama, guf, lewusz, ejhal – jest to Hu'B Tu'M i keter – piąty nad nimi, i w nim – korzenie tych czterech bhinot NiGL'E (neszama, guf, lewusz, ejhal).

7) I te cztery bhiny – jest to dziesięć sfirot, rozpoczynających się z hochmy, i w nich są cztery bhiny i również bhina keter, piąta, korzeń dla wszystkich, i w niej również jest korzeń czterech bhinot.

W każdej z czterech bhinot NiGL'E w Acilut jest dziesięć sfirot Hu'B Tu'M, a neszama w keter jest to korzeń dla dziesięciu sfirot Hu'B Tu'M de-neszama w Acilut. I guf de-keter – korzeń dla dziesięciu sfirot Hu'B Tu'M de-gufim. Lewuszim de-keter – korzeń dla dziesięciu sfirot Hu'B Tu'M de-lewuszim. I ejhal w keter - korzeń dla dziesięciu sfirot Hu'B Tu'M de-ejhalot.

8) Widzimy, że właściwość światła i neszama w keter - jest to korzeń dla dziesięciu sfirot neszamot de-Acilut rozpoczynających się od hochmy, i właściwość guf w keter⁶ – jest to korzeń dziesięciu sfirot gufot w dziesięciu sfirot de-Acilut rozpoczynających się od hochmy, i właściwość lewuszim w keter – jest to korzeń dla dziesięciu sfirot lewuszim w dziesięciu sfirot de-Acilut rozpoczynających się od hochmy, i właściwość ejhal w keter – jest to korzeń dla dziesięciu sfirot ejhalot w dziesięciu sfirot de-Acilut rozpoczynających się od hochmy.

6.Jak powiedziano wyżej, i w keter również rozróżniane są cztery bhiny, które są nazywane: neszama, guf, lewusz, ejhal, i jest to Hu'B Tu'M, lecz wyłącznie w postaci korzeni.

Wszystko, co jest w świecie Acilut, odbija się w świecie Bria.

9) Następnie był stworzony świat Bria, dokładnie w ten sam sposób, ponieważ poprzez masach, który jest karka (dnem) ejhal de-Acilut⁷, świeci w dół i odbija tam hotem (odbitek) wszystkiego, co jest w świecie Acilut⁸. I nazywa się to światem Bria, ponieważ przedstawia sobą or tolada (światło porodzenia)⁹, a nie or elion. Jednak ponieważ jest to odbitek światła Acilut, powinny być w nim wszystkie bhinot, wszystkie detale, które są w świecie Acilut.

7. Sijum, ukończenie poziomu w każdym miejscu odbywa się wyłącznie z powodu masachu w jego kli malchut, jak to dokładnie opisano wyżej w poprzednich częściach. W ten sposób określa się, że rozprzestrzenienie poziomu od Ejn Sof do stworzenia zatrzymuje się i pozostaje „zamrożonym”, zaprzestało rozprzestrzeniać się podczas dotknięcia masachu. Podobnie jak człowiek, który stoi na powierzchni ziemi, i ziemia nie pozwala mu przeniknąć, rozprzestrzenić się wewnątrz, w jej głąb. Tak samo i masach hamuje światło tak, żeby nie rozprzestrzeniło się wewnątrz, w głąb niego, i dlatego masach nazywa się „karka” – ziemia, dół, dno.

I już wyjaśniliśmy wyżej (w O'P, cz.3, rozdz.3, p.6), że dziesięć sfirot świata Bria były stworzone przy zmniejszeniu masachu od stadium gimel w świecie Acilut do stadium bet (patrz również: Wewnętrzne spostrzeganie cz.2, p.72). I to jest to, co pisze Ari, że poprzez masach, który w karka ejhala świata Acilut, świeci w dół, itd., czyli z powodu zmniejszenia, jak wyjaśnia tam.

8. Podobnie do tego, jak w odbitce nie ma żadnego braku w żadnym detalu, który jest w pieczęci, tak samo w świecie Bria wychodzą wszystkie detale, które są w świecie Acilut. I zgodnie z tym przykładem nazywane to jest pieczęcią i jej odbitką. I jeszcze jest sens najbardziej wiarygodny, ponieważ każde przyjście or elion w Bria – ono jest z tego powodu, że to or hozer wznosi się z powodu ziwug de-akaa z masachem w stadium bet w karka de-Acilut, od niego i w górę, w sam Acilut.

I właśnie to or hozer zawraca i rodzi iskry, przechodząc przez masach i rozszerzając kli malchut w dziesięć sfirot od niej i w dół, i rozprzestrzenia się w niej z góry w dół (jak wyjaśniliśmy w O'P, cz.3, rozdz.2, p.3). I przy tym wychodzi, że wszystkie jakości, detale, które or hozer obłóczyło w Acilut od karka i w górę, powróciły, przedłużyły się i przeszły również od karka w dół. I to or hozer jest całkowicie podobne do pieczęci, kiedy to wszystko, co jest wyrzeźbione w niej, zostanie skopiowane na odbitce. Tak samo i or hozer: wszystkie bhinot i ta miara poziomu, którą ono obłóczyło z dołu do góry, powraca i przychodzi w świat Bria z góry w dół, i kopiuje je w Bria, bez braków i zmian w czymkolwiek. I dlatego w rzeczywistości to jest nazywane pieczęcią i odbitką.

9. Jest to prawo, że w każdym miejscu, gdzie określa się, że or hozer wznosi się z dołu do góry, tam w to or hozer obłóczona jest acmut (istota) or elion. I to wskazuje na rozprzestrzenienie światła Ejn Sof dla stworzenia kelim, jak to powiedziano wyżej u Ari (cz.1, rozdz.1, p.1). Lecz tam, gdzie or hozer rozprzestrzenia się z góry w dół, jak to opisano wyżej w świecie Bria, to or elion, które obłóczono tu w to or hozer, jest to już nie istota or elion, a uważa się je jako or tolada (światło porodzenia), wychodzące z or elion, „lecz nie samo or elion”. I przyczyna w tym, że ono wychodzi z powodu masachu, wznoszącego or hozer na skutek zatrzymania w masachu, i dlatego siła niższego wymieszana z nim, i to światło również jest ograniczone na miarę kelim i na miarę poziomów w masachu, ponieważ masach sprzyja rozprzestrzenieniu tych dziesięciu sfirot. Czyli masach – jest to przyczyna wywołująca pojawienie się dziesięciu sfirot, i dlatego światło ograniczone poprzez masach wyszło już z łączności istoty or elion, i jest uważane za or tolada. Wówczas, kiedy or hozer, wznoszące się od masachu w górę, nie może wznieść ze swojego awijut tam nic (patrz: cz.3, rozdz.4, O'P p.3). Jednak mówi się o tym od świata Bria i niżej, lecz w Acilut nie ma żadnego masachu w ogóle, i dlatego całe światło, które w nim, do sijum raglin, określa się jak istota światła.

Keter de-Acilut odcisnął (ihtim) cztery korzenie NiGL'E w keterze de-Bria, i z neszama de-keter de-Acilut zostały odpieczętowane (nihtam) w neszama de-keter de-Bria. I z guf de-keter de-Acilut został odpieczętowany guf de-keter de-Bria. I z lewusz – lewusz. I z ejhal – ejhal.

10) I keter, piąta bhina, składająca się z czterech bhinot, odpieczętował keter w rosz de-Bria, podobny do niego. I ze światła keter de-Acilut zostało odpieczętowane światło keter de-Bria. Z guf keter de-Acilut został odpieczętowany guf keter de-Bria, I z lewusz keter de-Acilut został odpieczętowany lewusz keter de-Bria, i z ejhal keter de-Acilut został odpieczętowany ejhal keter de-Bria.

NiGL'E de-keter de-Acilut, które przeciągnęły się w NiGL'E de-keter de-Bria, zostały przyciągnięte za pośrednictwem malchut de-Acilut, która obłóczyła się w keter de-Bria. I tak samo reszta sfirot odnoszących się do Acilut, które zostały odpieczętowane w Bria, przyciągnęły się poprzez malchut de-Acilut w postaci ziwug de-akaa na masach w niej.

11) Lecz te światła przyciągnęły się z keter de-Acilut nie wprost w keter de-Bria, a poprzez malchut de-malchut de-Acilut, która jest Atik de-Bria, obłaczająca się w keter de-Bria, i ona przyciągnęła te cztery bhiny, co w keter de-Acilut, i stworzyła je w keter de-Bria¹⁰. W ten sam sposób uczyniło dziesięć sfirot de-Acilut i przyciągnęły swoje światła poprzez malchut, która w keterze, i odpieczętowały odcisk świata Acilut w Bria: neszama od neszama, guf od guf, lewusz od lewusz, ejhal od ejhal.

10. Malchut wyższego nazywa się na skutek tego nicuc (iskra) Stwórcy, ponieważ ona przedłuża i tworzy poziom, który jest poniżej niej. Jak to jest opisane, że wszystkie poziomy, parcufim i światy od rosz kawa do sof świata Asia, wychodzą i powstają jeden z drugiego w postaci przyczyny i skutku. Czyli malchut de-malchut każdego wyższego opuszcza się poniżej swojego poziomu i przedłuża dla wszystkich czterech bhinot niższego, jak dokładnie wyjaśniono wyżej w części 2, w Wewnętrznym spostrzeganiu rozdz.5, p.59.

Malchut de-Bria, która opuściła się i obłóczyła się w keter de-Jecira, przyciągnęła odbitkę pięciu parcufim KaHa'B Tu'M de-Bria, przedstawiających sobą NiGL'E, w świat Jecira: neszamot z neszamot, guf z guf, lewusz z lewusz, ejhal z ejhal. I w ten sam sposób – w Jecira i Asia.

12) I w podobny sposób – w Bria, ponieważ malchut de-Bria jest to Atik, połączony z A'A de-Jecira, i tam nazywa się keter de-Jecira, i pięć parcufim de-Bria przyciągnęło i odpieczętowało swoje odciski w Jecira, jak opisano wyżej w Bria: neszamot z neszamot, gufim z gufim, lewuszim z lewuszim, ejhalot z ejhalot. I w ten sam sposób pięć parcufim de-Jecira odpieczętowało swoje bhinot w Asia: neszamot z neszamot, gufim z gufim, lewuszim z lewuszim i ejhalot z ejhalot. I w ten sam sposób - wszystkie światy razem w jednej całości.

Rozdział 9 (ט)

Wyjaśnia, że pożądana doskonałość jest w tym, żeby wszystkie sfirot w pięciu światach A'K i ABE'A były połączone w jedność w bhinę Adam elion, w guf którego obłóczone korzeń i neszama, i ubrany jest w lewusz – odzienie, a siedzi w ejhalu. Zawiera 4 punkty:

1. Łączność całej realności jest podzielona na pięć światów, które są nazywane Adam Kadmon i ABE'A, odpowiada im pięć bhinot KaHa'B Tu'M, które są nazywane: korzeń, neszama, guf, lewusz, ejhal. W indywidualnej postaci, w każdym świecie jest również pięć bhinot: korzeń, neszama, guf, lewusz, ejhal, i każda bhina z nich w swojej kolejności również podzielona jest na pięć bhinot. W ten sposób jest dwadzieścia pięć indywidualnych bhinot w każdym ze światów A'K i ABE'A, i wszystkie dwadzieścia pięć bhinot SzNiGL'E uważane są za korzenie, czyli ktarim. A wszystkie 25 bhinot w świecie Acilut uważane są za neszamot, czyli hochma. Wszystkie 25 bhinot SzNiGL'E w świecie Bria uważane są za gufot, czyli bina. I wszystkie 25 bhinot SzNiGL'E w świecie Jecira uważane są za lewuszim, czyli tiferet. I wszystkie 25 bhinot w świecie Asia uważane są za ejhalot, czyli malchut.
2. Dwadzieścia pięć indywidualnych bhinot SzNiGL'E w pięciu światach A'K i ABE'A łączą się jedna z drugą w następujący sposób: pięć keterów w A'K i ABE'A, które są nazywane pięcioma korzeniami, połączone są jeden z drugim i tworzą SzNiGL'E, które są w korzeniach. A keter de-A'K – jest to korzeń w nich, keter de-Acilut – jest to neszama w nich, keter de-Bria – jest to guf w nich, keter de-Jecira – jest to lewusz w nich, i keter de-Asia jest to ejhal w nich. I w ten sam sposób pięć sfirot hochma, co w A'K i ABE'A, które nazywane są pięcioma neszamot, połączone są razem i tworzą SzNiGL'E de-neszamot, i hochma de-A'K – jest to korzeń w nich, hochma de-Acilut – jest to neszama w nich, hochma de-Bria – jest to guf w nich, hochma de-Jecira – jest to lewusz w nich, i hochma de-Asia – jest to ejhal w nich. I w ten sposób również pięć sfirot bina, które są w A'K i ABE'A, które nazywane są pięcioma gufot, są połączone razem i tworzą SzNiGL'E de-gufot, i bina de-A'K jest to korzeń w nich i tak dalej. I w ten sposób również pięć sfirot tiferet w A'K i ABE'A. I w ten sposób również pięć sfirot malchut w A'K i ABE'A. I w ten sposób również – w indywidualnych podsfirot w SzNiGL'E w A'K i ABE'A.
3. Pięć bhinot: korzeń, neszama, guf, lewusz, ejhal nazywane są również: jechida, haja, neszama, ruach, nefesz.
4. Na nie również wskazują cztery litery imienia AWA'Ja: kuco szel jud - kropka początku litery jud – jest to korzeń, pierwsza hej – jest to guf, waw – jest to lewusz, ostatnia hej – jest to ejhal.

Rozdział 10 (י)

W nim mówi się, że lewusz i ejhal zostały oddzielone od szoresz, neszama i guf, stając się makifim, jak również wyjaśnia A'K i ABE'A, NaRaN'H i ASMa'B. Rozdział zawiera 8 punktów:

1. Szoresz (korzeń), neszama (dusza), gufot (ciała), są połączone wzajemnie. Lewusz (odzienia) i ejhal (pałac) są oddzielne od nich.
2. Szoresz, neszama, guf są to pnimijut kelim, pośród których każdy zewnętrzny uważany jako gorszy. Lewusz i ejhal są to kelim makifim – z których każdy bardziej zewnętrzny – ważniejszy, a jeżeli tak, klipot znajdują się pomiędzy guf i lewusz, ponieważ miejsce to najciemniejsze i najgorsze.
3. Kiedy parcufim A'K i ABE'A obłacza się jeden na drugi, obłóczenie każdego z nich odbywa się wyłącznie według trzech poziomów: szoresz, neszama i guf, które są połączone razem, lecz dziesięć sfirot gufot nie są obłaczane w dziesięć sfirot lewuszim.
4. Szoresz, neszama, guf A'K obłaczają na siebie szoresz, neszama, guf parcufa Atik świata Acilut, a szoresz, neszama, guf parcufa Atik świata Acilut są obłaczane w szoresz, neszama, guf A'A świata Acilut. A szoresz, neszama, guf A'A obłaczane w parcuf Aba, i dalej w ten sam sposób.
5. A'K i ABE'A włączone wzajemnie, i jest A'K i ABE'A w A'K, i A'K i ABE'A w Acilut, i A'K i ABE'A w Bria, i również w Jecira i Asia. A'A – nieosiągalny poziom A'K. Aba – jest to Acilut. Ima – Bria. Z'A – Jecira. Nukwa – Asia. Ze świata Acilut wychodzą neszamot, z Bria – ruchot, z Jecira – malachim, a z Asia – ofanim.
6. Człowiek zawiera w sobie nefesz, ruach, neszama, haja z czterech światów ABE'A, z których każdy w swojej kolejności składa się z nefesz, ruach, neszama, haja. I neszama poziomu nefesz jest ważniejsza niż światło nefesz poziomu ruach.
7. Można stać się godnym poziomu nefesz świata Acilut i nawet jeszcze wyżej, a ten, kto stał się godny poziomu ruach poziomu jesod świata Acilut, jest „mężem Szhiny”.
8. AWA'Ja w napełnieniu A'B - jest to litera „jud” imienia AWA'Ja, czyli Acilut. A w napełnieniu Sa'G – jest to pierwsza litera „hej” imienia AWA'Ja, czyli Bria. A w napełnieniu M'A – jest to „waw” imienia AWA'Ja, czyli Jecira. A w napełnieniu Bo'N – jest to niższa „hej” imienia AWA'Ja, czyli Asia.

Szoresz, neszama, gufim są połączone wzajemnie. Lewusz i ejhal są oddzielone od nich.

1) A teraz wyjaśnimy budowę każdego ze światów. Wiadomo, że szoresz, neszamot i gufim przedstawiają sobą jedną całość tak, że nie ma podziału pomiędzy nimi, podczas gdy lewusz i ejhal – dwa poziomy, oddzielne od trzech pierwszych, a pomiędzy gufim i lewuszim znajduje się miejsce zamieszkania klipot, i one są przyklejone do odwrotnej strony światła guf¹.

1. W tych słowach Ari jest zawarty bardzo głęboki i znaczący sens, ponieważ mowa idzie o C'B (drugim skróceniu), które odbyło się w NeH'I A'K. Jak wyjaśnił Ari („Ec Haim” cz.8, rozdz.2), istota tego cimcuma zawarta jest w przyłączeniu właściwości miłosierdzia – „midat a-rahaim” do miary ograniczenia – „midat a-din”. Również bardzo dokładnie to pytanie było opisane w mojej książce „Panim masbirot” (rozdz.15), a tutaj pokrótce.

Rzecz w tym, że wyłącznie stadium dalet z czterech stadiów nazywa się właściwością ograniczenia, ponieważ wyłącznie jego dotyczy prawo, które nazywa się C'A. Lecz ponieważ na trzy pierwsze stadia nie było żadnego cimcuma, one były nazwane miarami miłosierdzia. Jednak w C'B w A'K odbyło się połączenie i wzajemne przeniknięcie stadium dalet i stadium bet, jak napisano o tym: „I poszły obie”, ponieważ malchut i Z'A wzniosły się w binę.

I na skutek tego wychodzi, że właściwość ograniczenia, czyli stadium dalet, zostało osłodzone w określonej mierze właściwością miłosierdzia, którą jest stadium bet. I jeżeli w C'A skróciło się wyłącznie stadium dalet, to w C'B, na skutek połączenia z malchut, skróciła się również i bina. I wszystko to odbyło się w NeH'I de-A'K, czyli od tabura i niżej. Dziesięć sfirot, które wyszły przy wzajemnym oddziaływaniu z właściwością ograniczenia, nazywane są światem Nekudim, z powodu wzniesienia malchut, która nazywa się kropka (nekuda).

W ten sposób, w świecie Nekudim zostały oddzielone Z'A i malchut od czterech poziomów Hu'B Tu'M (hochma, bina, tiferet, malchut), w ten sposób, po wzniesieniu stadium dalet w miejsce biny, gdzie powstał masach, zostało przerwane or elion na malchut, która umieszczona była w binie, i przestało rozprzestrzeniać się do Z'A, który nazywa się „lewusz” – odzienie, i do malchut, która nazywa się „ejhal”, ponieważ one znajdują się poniżej biny.

O tym Ari mówi tak: „Wiadomo, że szoresz, neszamot i gufim przedstawiają sobą jedną całość do tego stopnia, że jest niemożliwym znaleźć różnicę pomiędzy nimi, podczas gdy lewuszim i ejhalot – są to dwa poziomy, oddzielne od trzech pierwszych”. Innymi słowy, z powodu masachu, który jest ustawiony w granicach biny, światło tam zostało przerwane, i stąd dalej we wszystkich światach or elion nie sięga pnimijut Z'A i malchut, z tego powodu wyszły one w stan kelim makifim, które otrzymują światło z daleka, ponieważ or elion więcej nie obłacza się w nie. I lewusz – jest to kli dla or makif haja, a ejhal – jest to kli dla or makif jechida.

Z powiedzianego zrozum, że Z'A i malchut, które znajdują się w czterech stadiach w każdym świecie, zaczynając od świata Nekudim i niżej, uważane są za części biny, i dlatego or elion obłacza się również w ich pnimijut (wewnętrzne części). Podczas gdy ogólne Z'A i malchut, czyli znajdujące się poniżej biny, zostały oddzielone od wewnętrznych kelim, w które ubrane są neszama, ruach, nefesz or jaszar i stały się kelim makifim dla haja i jechida.

Szoresz, neszama, guf są to pnimijut kelim, pośród których każdy bardziej zewnętrzny uważany jako gorszy. Lewusz i ejhal są to kelim makifim, pośród których każdy bardziej zewnętrzny – ważniejszy, a jeżeli tak, klipot znajduje się pomiędzy guf i lewuszim, ponieważ miejsce to jest najciemniejsze i najgorsze.

2) Rzecz w tym, że w trzech wewnętrznych poziomach jest or pnimi, i najgorsze w or pnimi wychodzi w or (dosłownie: skóra) i tam kończy się. W or makif – odwrotnie, im światło jest bardziej hiconi, tym, jak wiadomo, jest ono większe². W ten sposób, or makif znajdujące się w lewusz (ubraniu), jest najbardziej wewnętrzne, przylepione do guf – najmniejsze z or makif. Dlatego miejsce zamieszkania klipot znajduje się tam, pośrodku pomiędzy or pnimi i or makif, gdzie nie ma ani or pnimi, ani or makif, i dlatego nazywa się miejscem ciemności. I tak jest w każdym świecie w stosunku do klipot znajdujących się w nim.

2. To pytanie było dokładnie opisane w „Istaklut pnimit” (cz.2, rozdz.1, p.7).

Kiedy parcufim A'K i ABE'A obłacza się jeden na drugi, obłóczenie każdego z nich odbywa się tylko według trzech poziomów: szoresz, neszama i guf, które są połączone razem, lecz dziesięć sfirot poziomu guf nie obłaczają się w dziesięć sfirot lewuszim.

3) Po tym jak wyjaśniliśmy to pytanie odnośnie szczegółów, omówimy te rzeczy ogólnie. Jak wiadomo, pnimijut A'K – jest to Ejn Sof, ubrany w dziesięć sfirot korzenia duszy znajdujących się w nim. Korzenie duszy obłaczają się we wszystkie dziesięć sfirot dusz, a te w swojej kolejności obłaczają się w dziesięć sfirot poziomu guf A'K, i wydawałoby się, że dziesięć sfirot poziomu guf powinny obłóczyć się w dziesięć sfirot lewuszim, jednak jest inaczej: trzy poziomy parcufa Atik świata Acilut otaczają trzy odpowiadające im poziomy A'K.

Szoresz, neszama, guf A'K obłacza na siebie szoresz, neszama, guf parcufa Atik świata Acilut, a szoresz, neszama, guf parcufa Atik świata Acilut obłaczają się w szoresz, neszama, guf A'A świata Acilut. A szoresz, neszama, guf A'A obłaczają się w parcuf Aba, itd. w ten sam sposób.

4) W ten sposób dziesięć sfirot guf A'K obłaczane są w pnimijut dziesięciu sfirot korzeni dusz dziesięciu sfirot parcufa Atik świata Acilut, a te obłaczają się w dziesięć sfirot poziomu dusz parcufa Atik świata Acilut, a dusze obłaczają się w dziesięć sfirot guf parcufa Atik świata Acilut. I dalej w ten sam sposób korzenie duszy i guf A'A obłaczane na guf parcufa Atik. I dalej w ten sam sposób trzy poziomy Aba obłaczane na A'A. Tak samo i trzy poziomy parcufa Ima – na Aba. I trzy poziomy Z'A – na parcuf Ima. A trzy poziomy parcufa nukwa – na Z'A. I w ten sposób teraz napełniły się wszystkie poziomy guf, aż do nukwy parcufa Z'A.

A'K i ABE'A są włączone jeden w drugi, i jest A'K i ABE'A w A'K, i A'K i ABE'A w Acilut, i A'K i ABE'A w Bria, i również w Jecira i w Asia. A'A – jest to poziom A'K, który jest niepoznawalny. Aba – jest to Acilut. Ima – Bria. Z'A – Jecira. Nukwa – Asia. Ze świata Acilut wychodzą neszamot, z Bria – ruchot, z Jecira – malachim, z Asia – ofanim.

5) Wiedz, że świat Acilut składa się z czterech światów ABE'A, również i świat Bria zawiera wszystkie ABE'A, tak samo – Jecira i Asia: dlatego że Aba – jest to Acilut, Ima – Bria, Z'A – Jecira i nukwa – Asia. Poziom A'A nie objawia się w każdym ze światów, ponieważ jest bardzo ukryty. I tak ze świata Acilut – neszamot, z Bria – ruchin kadiszin, z Jecira – anioły, z Asia – ofanim³.

3. Neszamot – są to obiekty świata Bria. Ruchot – obiekty świata Jecira. Nefaszot – obiekty świata Asia. Słowa Ari: „ze świata Acilut – neszamot” oznaczają, że neszamot, znajdujące się w świecie Bria, znajdują się pod wpływem świata Acilut na świat Bria.” I z Bria ruchin „oznacza, że ruchin, znajdujący się w Jecira”, znajdują się tam pod oddziaływaniem świata Bria. Tak z ziwuga Zo'N świata Acilut, neszamot wpływają na sprawiedliwych stojących w Bria, a z ziwuga Zo'N świata Bria, oddziałują ruchin na stojących w Jecira.

Człowiek zawiera w sobie nefesz, ruach, neszama, haja z czterech światów ABE'A, z których każdy w swojej kolejności składa się z nefesz, ruach, neszama, haja. I neszama poziomu nefesz jest ważniejsza, niż światło nefesz poziomu ruach.

6) Człowiek włącza w siebie cztery światy, jeżeli stanie się godny poziomu nefesz świata Asia, a następnie zgrzeszył i uczynił jej krzywdę, więc wprowadzają go w klipot i mówią mu: „Komar jest wyżej ciebie, ponieważ komar nie dokonał działań, które przystoją klipie”. Lecz jeżeli nie grzeszył, to odnosi się do „ofanim”. Zdarza się czasami, że chociaż jest u niego wyłącznie poziom nefesz, lecz jest on ważniejszy od tego, u kogo jest poziom ruach⁴, jak w przypadku, jeżeli jego poziom - neszama poziomu nefesz. Wiadomo, że każdy świat zawiera w sobie wszystkie cztery światy. I ten człowiek, kiedy zaczyna świecić i stopniowo się naprawiać, natychmiast świeci w nim poziom neszama poziomu ruach świata Jecira, bez względu na to, że nie został ubrany w niego całkowicie, ponieważ nie może ubrać się w niego w całości do tej pory, dopóki całkowicie nie naprawi swojego poziomu nefesz. Jednak ten człowiek, u którego jest poziom ruach, lecz jest to poziom nefesz poziomu ruach świata Jecira, rzecz jasna jest gorszy.

4. Istnieje reguła, że poziom nefesz jakiegoś poziomu uważany jest dla niższego poziomu jako poziom ruach, a ruach wyższego poziomu dla niższego uważa się poziomem neszama. Neszama wyższego poziomu – jest to haja dla niższego. Haja wyższego uważa się poziomem jechida dla niższego. Zgodnie z tą regułą nefesz poziomu ruach uważa się za poziom ruach dla poziomu nefesz. A ruach poziomu ruach uważa się za poziom neszama dla poziomu nefesz, itd. Zgodnie ze słowami Ari: „Zdarza się czasami, że chociaż jest u niego wyłącznie poziom nefesz, on jest ważniejszy od tego, u kogo jest poziom ruach” oznacza to, że ten, u kogo jest poziom neszama poziomu nefesz, jest ważniejszy, niż posiadający poziom nefesz poziomu ruach. I wynika to z tego, że neszama poziomu nefesz ma ten sam poziom jak ruach poziomu ruach, lecz ważniejszy, niż nefesz poziomu ruach.

Można stać się godnym poziomu nefesz świata Acilut i nawet wyżej, a ten kto stał się godny poziomu ruach z jesod świata Acilut będzie „mężem Szhiny”.

7) Możliwe również, że będzie u człowieka poziom nefesz świata Acilut, jak również i wyżej. I jeżeli będzie u niego poziom ruach poziomu jesod świata Acilut, to on będzie „mężem Szhiny”, i nazywa się on - „człowiek Stwórcy”.

AWA'Ja w napełnieniu A'B – jest to wewnętrzny sens „jud” należącej do AWA'Ja, która jest wewnętrznym sensem Acilut. W napełnieniu Sa'G – wewnętrzny sens pierwszej litery „hej” należącej do AWA'Ja - jest to wewnętrzny sens Bria. W napełnieniu M'A – pnimijut znaczenie „waw” należącej AWA'Ja - wewnętrzny sens Jecira. I w napełnieniu Bo'N – pnimijut znaczenie niższej „hej” należącej do AWA'Ja - jest to wewnętrzny sens Asia.

8) Cztery litery AWA'Ja w czterech światach: Acilut, Bria, Jecira, Asia. „Jud” – w Acilut, wewnętrzny sens imienia „A'B de-judin”⁵, jak powiedziano: „...przecież wszystkich w mądrości (hochma) stworzyłem”. „Hej” – w Bria, imię Sa'G, jak powiedziano: „...jak Ima, zasiadająca na tronie”. „Waw” – w Jecira, imię M'A, jak powiedziano: „...tak, jak sześć sfirot spoczywa w Jecira”. Niższa „hej” – w Asia, imię Bo'N, jak powiedziano: „...tak, jak malchut spoczywa w ofan (dosłownie: koło)”.

5. Istnieją cztery rodzaje napełnienia w „jud-hej-waw-hej” (cztery litery imienia Stwórcy, altruistyczne życzenia):

1. „jud-hej-waw-hej” w napełnieniu jud, odpowiadają gematri A'B (72),
2. „jud-hej-waw-hej” w napełnieniu jud i alef – odpowiada gematri Sa'G (63),
3. „jud-hej-waw-hej” w napełnieniu alef – odpowiada gematri M'A (45),
4. „jud-hej-waw-hej” w napełnieniu hej odpowiada gematri Bo'N (52).

1. Napełnienie A'B wskazuje na hochmę – jud de-AWA'Ja,
2. napełnienie Sa'G wskazuje na binę – hej de-AWA'Ja,
3. napełnienie M'A wskazuje na Z'A – waw de-AWA'Ja,
4. napełnienie Bo'N wskazuje na malchut – niższa hej de-AWA'Ja.

Rozdział 11 (יא)

Wyjaśnia rozprzestrzenienie światła Ejn Sof dla stworzenia kelim czterech poziomów awijuta z wykorzystaniem obrazów organów ludzkiego ciała: oko, ucho, nos, usta. Czym subtelniejszy organ, tym on ważniejszy. Ejnaim (oczy) – jest to stadium alef, ozen (uszy) – stadium bet, hotem (nos) – stadium gimel, pe (usta) – stadium dalet. Rozdział zawiera osiem punktów:

1. W Ejn Sof absolutnie nie są obecne obrazy i poznania. I żeby stworzyć świat, wykorzystał Stwórca wiele rozprzestrzenień, żeby stały się korzeniami i źródłami świata Acilut.
2. Cztery osnowy są w każdej rzeczy, one są oznaczone czterema literami jud, hej, waw, hej, nazywane również RaSZRa'D (skrót hebrajskich słów: reija - wzrok, szmija - słuch, reah - węch, dibur - mowa), i również nazywane są: haja, neszama, ruach, nefesz. Mową kabbaly one nazywane są również jako ejnaim (oczy), ozen (ucho), hotem (nos) pe (usta).
3. W AHa'P (ozen, hotem, pe) jest „ewel” (coś nieznacznego, para) i „ruach” (wiatr). Na każdym następnym poziomie ewel jest silniejszy – w ozen ewel jest bardzo mały, w hotem jest większy, a w pe – największy.
4. Oznaim – jest to bina lub stadium bet, jej awijut jest bardzo mały i jest to neszama, hotem – jest to Z'A, awijut którego 3, grubszy, nazywa się on „ruach”, „pe” – jest to malchut i jej awijut 4 – najgrubszy, jest to światło nefesz.
5. Reija (wzrok) jest to światło haja. W ejnaim nie ma rzeczywistej pary, jak w AHa'P, i to odpowiada awijut bardzo subtelnego stadium alef.
6. Ewel, który znajduje się w ejnaim, jest to kli dla or makif haja, a or jaszar, znajdujące się tam, rozprzestrzenia się w dół, i nazywa się ten proces „spostrzeganie” i przedstawia sobą „ziwug de-akaa” (uderzeniowe połączenie).
7. Rozprzestrzenienie światła dla stworzenia kelim lub „spostrzeganie”, które nazywa się w kabbale światłem hochma, wychodzi z ejnaim, lecz nie z AHa'P.
8. Trzy ewele z AHa'P zamieniły się w kelim dla nefesz, ruach, neszama.

W Ejn Sof absolutnie są nieobecne obrazy i poznania. I żeby stworzyć świat, wykorzystał Stwórca wiele rozprzestrzenień, żeby stały się korzeniami i źródłami świata Acilut.

1) Wiadomo, że w świecie Ejn Sof nie ma absolutnie żadnego obrazu. I kiedy Stwórca postanowił stworzyć świat zgodnie z obrazem świata Acilut, On zaczął przyciągać dla tego wiele rozprzestrzenień światła z Ejn Sof, żeby stały się one korzeniami i źródłami dla świata Acilut, który następnie powinien być stworzony¹.

1.Ari tak mówi o rozprzestrzenieniu świateł: „Rozprzestrzenił się Ejn Sof, żeby stworzyć kelim za pośrednictwem ziwug de-akaa i wzniesienia or hozer”. Tu on mówi, że jeszcze w świecie A'K Stwórca wykorzystywał wiele rozprzestrzenień światła z pomocą ziwug de-akaa dla stworzenia dwudziestu pięciu parcufim tego świata, i te 25 parcufim A'K będą poziomami korzeni i źródłami dla świata Acilut, który następnie będzie stworzony, czyli dla 25-ciu parcufim, które będą stworzone w świecie Acilut.

Cztery osnowy są u każdej rzeczy, one są oznaczone czterema literami jud, hej, waw, hej, które nazywane są również RaSZRa'D (skrót hebrajskich słów: reija - wzrok, szmija - słuch, reah - węch, dibur - mowa), również są nazywane haja, neszama, ruach, nefesz. W mowie kabbaly one są znane również jako ejnaim (oczy), ozen (ucho), hotem (nos), pe (usta).

2) Omówimy to mową alegorii i podobieństwa. Wiadomo, że cztery osnowy są w każdej rzeczy: reija, szmija, reah, dibur. One również są oznaczone czteroliterowym imieniem AWA'Ja, i przedstawione poprzez poziomy: neszama le neszama, neszama, ruach, nefesz. Zaczniemy wyjaśniać z poziomu neszama, a następnie powrócimy do poprzedzającego go poziomu.

W AHa'P (ozen, hotem, pe) jest „ewel” (para) i „ruach” (wiatr). Na każdym kolejnym poziomie ewel jest silniejszy – w ozen ewel jest bardzo mały, w hotem on jest większy, a w pe największy.

3) Wewnątrz „ozen” (uszy) jest, rzecz jasna, bardzo subtelny ruach (wiatr). Żeby upewnić się w tym, człowiekowi wystarczającym jest dobrze zatkać ucho palcem i on jakby usłyszy w nim silny szum (powodem jest zawarty w nim wiatr, który prosi żeby wyjść i nie może). Następny według poziomu organ to nos, z niego wychodzi wiatr bardziej odczuwalny niż wychodzący z ucha. Po nim (w kolejności poziomów) organ - usta, z nich wychodzi najsilniejsze - para i wiatr².

2. Mówi się o or hozer, zawracanym na jego miejsce za pośrednictwem ziwug de-akaa, nazywa się ono „ewel wychodzący z parcufa”, lub „ruach wychodzący z parcufa”. Ono nie może ubrać się w parcuf z powodu przeciwdziałania znajdującego się tam masachu, dlatego jest zmuszone wyjść z niego i powrócić na swoje miejsce.

Istnieje pięć poziomów, tworzących całą realność, która ułożyła się po cimcum, które nazywane: A'K, Acilut, Bria, Jecira, Asia, przedstawiające pięć poziomów umieszczonych jeden pod drugim, od poziomu keter do malchut. Przyczyną takiego układu jest usubtelnienie, oczyszczenie masachu, ponieważ kiedy oczyścił się masach stadium dalet, który wykorzystuje się w A'K, i pozostał w nim awijut stadium gimel, wyszło dziesięć nowych sfirot poziomu hochma, które nazywane są Acilut. I tak po tym oczyścił się masach stadium gimel i pozostał z awijut stadium bet, wyszło i urodziło się dziesięć nowych sfirot poziomu bina, które nazywamy Bria, itd., dopóki nie oczyści się masach ze swojego awijut, i pozostanie w nim wyłącznie jego korzeń, i wtedy nie ma tam więcej uderzenia ze światłem i całkowicie jest nieobecne or hozer. Przy tym wychodzi tu dziesięć sfirot wyłącznie poziomu malchut, które są nazywane świat Asia. I dokładnie z tego samego powodu i dokładnie w ten sam sposób jak wyjaśniliśmy odnośnie czterech ogólnych poziomów: A'K i ABE'A, zobowiązanych jest również wyjść pięć poziomów po dziesięć sfirot w każdym z tych światów, pięć parcufim, które są nazywane: A'A, Aba, Ima, Z'A, nukwa. Co więcej, w każdym z tych parcufim powinno wyjść również pięć poziomów po dziesięć sfirot jeden pod drugim do malchut, które nazywane galgalta, ejnaim, ozen, hotem, pe lub KaHa'B, Z'A i malchut, lub NaRaNHa'J. I odnośnie tego pytania, wszystko, co będzie niezbędne, zostanie wyjaśnione w „Wewnętrznym spostrzeganiu”, ponieważ nie ma tu miejsca dla obszernego opisu.

Odnośnie słów Ari: „Usubtelnienie organów odpowiada ich znaczeniu”.

Wyjaśnienie. Kli, w które obłacza się odpowiednie dla niego światło, nazywa się „organ”, i poziom usubtelnienia lub grubości organów mierzy się poziomem awijut masachu, który w tym organie jest wykorzystywany.

Miejsce wykorzystywania masachu stadium bet nazywa się „subtelny organ” i „wiatr” wychodzący z oznaim - „bardzo cienki”, dlatego że or hozer wznoszące się i zawracające z tego kli jest bardzo cienkie, ponieważ nie sięga ani keteru, ani hochmy, a wyłącznie biny. Odpowiednio poziom tych dziesięciu sfirot jest do biny.

Zdanie „następny w kolejności poziomów organ – nos, z niego wychodzi ruach, odczuwalny silniej niż wychodzący z ozen” oznacza, że miejsce wykorzystywania masachu stadium gimel nazywa się słowem „hotem”, a „ruach” wychodzący z niego - jest to or hozer, zawracane i wychodzące z tego kli. Światło to jest silniejsze i dlatego dochodzi do poziomu hochma, odpowiednio poziom 10-ciu sfirot organu hotem – do hochmy.

Zdanie „po nim według poziomu jest organ pe, i z niego wychodzi najsilniejszy ewel i ruach” oznacza, że miejsce wykorzystania masachu stadium dalet nazywa się słowem „pe”, a „ewel” wychodzący z niego, czyli or hozer wychodzące z niego i wznoszące się do góry, najsilniejsze ze wszystkich, ponieważ miara jego jest pełna i dochodzi ono do keter, dlatego jego dziesięć sfirot mają poziom keter.

Oznaim jest to bina lub stadium bet, jej awijut jest bardzo mały i jest to neszama. Hotem jest to Z'A, awijut którego 3, grubszy, nazywa się on „ruach”, pe – jest to malchut i jej awijut 4, najgrubszy, i jest to światło nefesz.

4) Usubtelnienie organu odpowiada jego ważności. W ten sposób oznaim – jest to poziom bina, która jest bardzo subtelna, dlatego i ruach wychodzący z oznaim bardzo subtelny, a organ hotem jest bardziej subtelny niż organ pe. Wykorzystując alegorię, można stwierdzić, że ruach wychodzący z ucha nazywa się neszama, a z hotem nazywa się ruach, i z pe nazywa się nefesz³.

3.Bez względu na to, że dziesięć sfirot wychodzących z ziwug de-akaa masachu znajdującego się w pe, mają poziom kli keter lub światła jechida, a znajdującego się w hotem – poziom kli hochma lub światła haja, itd., obłóczenie świateł odbywa się nie w tej kolejności, a w przeciwnej, ponieważ ważniejsze światło obłacza się w bardziej czyste kli. Zgodnie z tym, światło jechida obłacza się wyłącznie w czyste kli, które nazywa się keter lub galgalta. Światło haja obłacza się wyłącznie w światło hochma, które jest stadium alef i nazywa się ejnaim. Światło neszama obłacza się w kli bina, które jest stadium bet i nazywa się ozen. Światło ruach obłacza się wyłącznie w kli Z'A, czyli w stadium gimel, które nazywa się hotem. Światło nefesz obłacza się w kli malchut lub stadium dalet, które nazywa się pe.

Odpowiada to regule: „każdy dający potrzebuje najgrubszego kli, a każdy otrzymujący powinien otrzymać w najczystsze kli”. Wyjaśnia się to tym, że dla przyciągnięcia or elion, dla oddawania niższemu poziomowi, niezbędne jest, żeby u tego niższego poziomu był masach i kli z największym awijut, ponieważ każdy, kto ma masach grubszy, tworzy or hozer w wielkiej intensywności, i w skutku sięga bardzo wysokiego poziomu. Więc jeżeli u niższego jest masach stadium gimel, jest nieobecny u niego poziom jechida, a jest wyłącznie poziom haja, itd., jednak otrzymywanie niższego parcufa odbywa się zawsze w najczystsze miejsce, czyli światło wysyłane do niego obłacza się w najbardziej czystą sfirę, przy czym, im ważniejsze światło, tym czystszego kli ono potrzebuje. To zagadnienie było już rozpatrywane w „Wewnętrznym spostrzeganiu” drugiej części.

Reija (wzrok) jest to światło haja. W ejnaim nie ma prawdziwego ewel, jak w AHa'P, i odpowiada to bardziej subtelnemu awijut stadium alef.

5) Z właściwości „reija” wyniknęła neszama la neszama. We wzroku nie ma w dosłownym sensie słowa „ewel, wychodzącego z oczu”, jak w przypadku ozen, hotem i pe. W ten sposób, że neszama ruach i nefesz – są to prawdziwe ewelim (słowo ewel w hebrajskim oznacza „para wychodząca z ust”), rozprzestrzeniająca się od organów w dół⁴.

4. To wskazuje, że siła awijut masachu odczuwana jest przez nas wyłącznie przy rozprzestrzenieniu światła z góry w dół, ponieważ po każdym ziwug de-akaa, kiedy wznosi się or hozer i ubiera dziesięć sfirot or jaszar od malchut w górę w stanie rosz i korzenie czterech właściwości, następnie powraca, opuszcza się i rozprzestrzenia się od malchut w dół, w tym samym poziomie, na którym znajduje się dziesięć sfirot głowy „z dołu do góry”. Or hozer wznoszące się z dołu do góry zupełnie nie przewodzi awijut, wyłącznie te dziesięć sfirot rozprzestrzeniane z góry w dół całkowicie ograniczone granicami, które są określone grubością masachu, z tego wynika, że masach określa wszystkie ich korzenie.

Ewel, który znajduje się w ejnaim - jest to kli dla or makif haja, a or jaszar, znajdujące się tam, rozprzestrzenia się w dół, i ten proces nazywa się „istaklut” – „spostrzeganie” i przedstawia sobą ziwug de-akaa.

6) Lecz w ejnaim odbywa się to inaczej. Ponieważ ich ewel pozostaje na swoim miejscu⁵ jako or makif, które nazywa się „neszama le neszama”⁶. I skutkiem tych warunków jest jedna właściwość, że tu jest wyłącznie „reija” i „istaklut” (spostrzeganie), lecz nie ma prawdziwego ewel, który mógłby rozprzestrzenić się w dół. I bez względu na to, że z tej właściwości „wzroku” zostały stworzone wszystkie kelim, które nazywamy guf (ciało), jednak właściwości samego ewela oka bardzo pnimijut, i nie możliwym jest żeby on rozprzestrzenił się w dół.

5.Wyjaśnienie. Ponieważ awijut stadium alef stworzenia, który nazywa się ejnaim, jest bardzo słaby. Kategoria awijut, o którym tu się mówi, jest niczym innym jak obecne w każdym stworzeniu życzenie otrzymywać, i tym różni się ono od or elion, w którym nie ma tego życzenia otrzymywać. Odpowiednio w stadium alef awijut bardzo słaby, ponieważ jest skutkiem wyższej siły, gdyż życzenie Stwórcy oddawać - i jest tym prawem, które zobowiązuje stworzenie mieć życzenie otrzymywać, wychodzące z wyższego dostatku. Dlatego to życzenie nie uważa się dla stworzenia jako zmiana formy i awijut do tej pory, dopóki nie obudzi się w nim życzenie z powodu własnego obudzenia, jak to się odbywa się w stadium bet.

Zgodnie z powiedzianym, nie odbywa się ziwug de–akaa w świetle ejnaim, czyli w stadium alef, ponieważ or hozer lub ewel, wychodzące z stadium alef, pozostaje na swoim miejscu. Innymi słowy, ono nie wychodzi z niego jako or hozer. Właśnie na to wskazują słowa Ari: „Lecz w ejnaim odbywa się to inaczej. Ponieważ ich ewel pozostaje na swoim miejscu...”.

6.U światła hochma nie ma kli, w które ono mogłoby się ubrać, ponieważ jest nieobecne w nim or hozer, lub, co jest tym samym, kli w ejnaim. Dlatego pozostaje światło hochma na zewnątrz i świeci z daleka bez obłóczenia. To światło nazywa się światło haja lub neszama le neszama.

Rozprzestrzenienie światła dla stworzenia kelim lub istaklut (spostrzeganie), które nazywa się w kabbale światłem hochma, wychodzi z ejnaim, lecz nie z AHa'P.

7) Ponieważ wzrok ten wychodzi z ejnaim, które są wyższym poziomem niż ozen, hotem i pe, i gdyby to jedyne stworzenie miało siłę tworzyć kelim, to nie byłoby niezbędności w ich or hozer⁷. Co innego - w ozen, hotem i pe, które są niższe poziomem, i żeby czynić i tworzyć te stadia, niezbędnym było żeby rozprzestrzenił się właśnie ich ewel, bez którego nie byłoby żadnej realności⁸.

7. Niezbędnym jest pamiętać, że kategorie „cimcum” i „masach”, były stworzone i działają wyłącznie w stosunku do światła hochma, lecz nie w stosunku do światła hasadim. Ziwug de-akaa, za pośrednictwem którego odbywa się rozprzestrzenienie Ejn Sof celem stworzenia kelim, również dokonuje się odnośnie światła hochma i nazywa się „reija” (wzrok) i „istaklut” (spostrzeganie). To wyjaśnia się tym, że wyłącznie to światło nie może być otrzymane poprzez stadium dalet z powodu masachu i cimcum, podczas gdy drugiemu stadium lub binie, masach zupełnie nie przeszkadza.

W tym jest sens słów Ari: „Dlatego to jedyne stworzenie miało siłę tworzyć kelim i nie ze swojego or hozer, a w AHa'P”. Innymi słowy, wyłącznie światło „ejnaim”, które nazywane jest „wzrok”, na które było cimcum, ma siłę uderzenia i or hozer, czyli kelim, podczas gdy w AHa'P, główne światło których – światło hasadim, ze strony którego absolutnie są nieobecne jakiekolwiek uderzenia, a jeżeli jest ziwug de-akaa również i w AHa'P, to wyłącznie dzięki sile światła hochma, które świeci w nim. To nazywa się „istaklut ejnaim w AHa'P”, ponieważ z powodu podświecenia światła hochma, które znajduje się w nich, masach zatrzymuje światło i w AHa'P.

8. „Z ewelim rozprzestrzeniających się w dół” - oznacza or hozer opuszczające się z góry w dół. Podobnie do sfiry malchut stadium dalet, która tu nazywa się „pe”, która na początku nic nie otrzymuje od or jaszar z powodu masachu, który znajduje się w niej, i wyłącznie po wzniesieniu do góry or hozer, kiedy powraca to or hozer, opuszcza się od masachu w dół i rozszerza malchut do dziesięciu jej wewnętrznych sfirot, wtedy ona otrzymuje w nie całą tę część dziesięciu sfirot, którą ubrało or hozer od malchut w górę.

Tak samo i kelim ozen i hotem nie otrzymują nic od ewela, czyli od or hozer wznoszącego się od nich do góry, ponieważ wtedy, gdy oczyścił się masach od poziomu cztery do poziomu trzy, uważa się, że malchut wzniosła się w miejsce Z'A, czyli w hotem. I na skutek tego masach działa teraz na kli hotem, żeby to kli nie otrzymywało nic od or jaszar, czyli odbija to światło do góry, i to nazywa się ziwug de-akaa w stadium gimel. Więc kli hotem nie otrzymuje nic od or jaszar, które porzuca go i wyłącznie później or hozer rozprzestrzenia się, i opuszcza się od hotem w dół, w malchut, która znajduje się w miejscu stadium dalet, czyli pe.

Z tego też powodu kli, które nazywa się ozen, niczego nie otrzymuje od or jaszar, a jedynie za pośrednictwem or hozer, które opuszcza się z ozen w dół.

O tym mówi Ari: „Inna sprawa - w AHa'P, które są niższym poziomem, niezbędnym jest, żeby rozprzestrzenił się właśnie sam ich ewel”. To znaczy po tym jak ewel sam, czyli or hozer, opuściło się i rozprzestrzeniło z góry w dół, rozprzestrzenia się na dziesięć sfirot i tworzą się kelim otrzymywania światła. Ari mówi: „I nie mogła wyniknąć z nich żadna realność w inny sposób, niż siłą samego ewela”. Czyli siłą ich or hozer, która nazywa się „ewel”, który odwraca się i opuszcza z góry w dół.

Trzy ewele z AHa'P obróciły się w kelim dla nefesz, ruach, neszama.

8) Lecz ponieważ w stadium „ain” nie było prawdziwego ewela, a wyłącznie jedna „reija”⁹, z którego zostały stworzone kelim, wówczas jak w ozen, hotem i pe nie było możliwym uczynić bez prawdziwego ewela nawet kelim¹⁰, dlatego kiedy pojawił się prawdziwy ewel, objawiły się nefesz, ruach, neszama²⁰.

9.Jak już było powiedziane wyżej, stadium alef z powodu słabości jego awijut nie wzniosło ewela, który nazywa się w Kabbale or hozer, i nie uczyniło ziwug de-akaa. Ari w ten sposób mówi o tym: „Nie było prawdziwego ewela, a wyłącznie reija”. To oznacza, że nie ma tam or hozer, a wyłącznie or jaszar, lub światło hochma, które nazywa się „reija”.

10.To znaczy, z samego stadium „ain” nie było stworzone żadne kli z powodu braku ewela, lecz jego uderzenie tworzy kelim w ozen, hotem, pe, ponieważ gdyby nie światło hochma, które nazywa się reija, nie byłoby tam ziwug de–akaa, i nie byłoby żadnego kli również i w AHa'P.

20.Ponieważ ewel stadium dalet, rozprzestrzeniający się z pe w dół, obrócił się w kli dla nefesz, ewel stadium gimel – dla ruach, ewel stadium bet - dla neszama. Przypomnijmy tu odwrotną zależność pomiędzy oddawaniem światła i jego otrzymywaniem.

Rozdział 12 (יב)

Rozdział wyjaśnia ziwug istaklut alef, który odnosi się do ejnaim w AHa'P, na skutek którego wyniknęły kelim rosz, i ziwug drugiego istaklut, na skutek którego wyniknęły kelim guf, i w nim jest osiem punktów:

1. Ze światła istaklut w odbitych światłach nefesz, ruach, neszama, które są stadium dalet, gimel, bet, wyniknęły kelim.
2. Słowa: „I zobaczył Elokim” w kabbale oznaczają „istaklut” (dosłownie: wpatrywanie się). „Et” - jest to nefesz, „or” – jest to ruach i neszama. Słowa: „i podzielił” oznaczają „stworzył kelim”, czyli podział i granice.
3. W istaklut jest or jaszar i or hozer, ponieważ wtedy, kiedy rozprzestrzeniło się or jaszar do masachu, co nad malchut, masach odbił to światło do góry, i to or hozer obłóczyło or jaszar z dołu do góry.
4. Na początku rozprzestrzenienia or jaszar do ziwug de-akaa na masach, który wystawiła malchut, ono stworzyło wyłącznie korzenie kelim w rosz.
5. Żeby stworzyć kelim guf, niezbędny jest istaklut bet na masach znajdujący się w pe.
6. W dziesięciu sfirot istaklut, które są or jaszar, wyniknął korzeń, który nazywa się keter - znajdujący się blisko ain (hochma w rosz parcufa, dosłownie: oko). Hochma, bina, tiferet i malchut rozprzestrzeniają się od ain w dół do jesod, umieszczonego blisko pe.
7. W or hozer wyniknął korzeń, który nazywa się keter, który znajduje się blisko pe, czyli malchut, która jest korzeniem or hozer. A hochma, bina, tiferet i malchut rozprzestrzeniając się, wznoszą się od pe w górę do malchut or hozer, dochodzącej blisko do ejnaim, i obłaczają dziesięć sfirot or jaszar.
8. Dziesięć sfirot or hozer włączyło się w dziesięć sfirot or jaszar czyniąc równym poziom wszystkich kelim.

Ze światła istaklut w or hozer nefesz, ruach, neszama, które są stadium dalet, gimel, bet, wyniknęły kelim.

1) Trzeba zrozumieć, co to jest reija, będące istaklut ejnaim. Reija ejnaim przedłużyło od nich istaklut w nefesz, ruach i neszama¹, i na skutek tego istaklut wyniknęły kelim. W tym jest wewnętrzny sens słów: „Weira Elokim et a-or…” („I zobaczył Elokim światło, że jest dobre, i oddzielił…”). Dlatego, że ruach i neszama nazywane or², a nefesz nazywa się „et”, ponieważ nefesz – jest to malchut, która nazywa się „et”.

1. Innymi słowy, rozprzestrzenienie światła Ejn Sof w ziwugu de-akaa dla stworzenia kelim, ponieważ światło Ejn Sof – jest to światło hochma, któremu odpowiada działanie, które nazywa się „akaa” – uderzenie.

2. Czyli same w sobie poziomy ruach i neszama or jaszar jeszcze do oczyszczenia masachu i jego wzniesienia od poziomu malchut do ich poziomu, ponieważ wtedy nie ma jeszcze w nich żadnych właściwości w kli, ponieważ kli jest wyłącznie w stadium dalet, a trzy pierwsze stadia or jaszar uważane są wyłącznie za przyczynę otwarcia kli w stadium dalet. Właśnie o tym mówi Ari: „Dlatego, że ruach i neszama…” – czyli, stadium bet i gimel – „…nazywane or”, dlatego że one nie są uważane za kelim.

Słowa: „I zobaczył Elokim” w Kabbale oznaczają istaklut. „Et” – jest to nefesz. „or” – jest to ruach i neszama. Słowa: „I oddzielił” oznaczają „stworzył kelim”, czyli podział i granice.

2) Na skutek istaklut Stwórcy w „et a-or” (nefesz nazywa się „et”³, a ruach i neszama nazywają się „or” - światło) wyniknęły kelim, dzielące i tworzące granice, i miarę w światłach - w tym jest sens słów „i oddzielił”.

3. „Et” (hebrajskie litery „alef” i „taw”) – wskazuje na łączność dwudziestu dwóch liter od „alef” (pierwszej litery alfabetu) do „taw” (ostatniej litery alfabetu). I ponieważ wyłącznie malchut wznosi or hozer, a wszystkie zmiany liter i wszystkie łączenie liter w światach wynikają na skutek or hozer. W ten sposób to, że malchut nazywa się „et”, wskazuje, że z niej wychodzą wszystkie podziały, miary i granice.

W istaklut jest or jaszar i or hozer, ponieważ kiedy rozprzestrzeniło się or jaszar do masachu, co nad malchut, masach odbił to światło do góry, i to or hozer obłóczyło or jaszar z dołu do góry.

3) W tym istaklut są dwie jakości: or jaszar z góry w dół i or hozer z dołu do góry⁴, ponieważ na początku była przedłużona reija z góry, do końca dziesiątego, najniższego stadium, nefesz. A następnie, kiedy światło odbiło się z dołu do góry, wyniknęły dzielące kelim. Wynikając, one obłaczają nefesz we wszystkich jej częściach z dołu do góry. Obejrzeć głębiej to można w poprzednim wyjaśnieniu, ponieważ jest to tam wyjaśnione dokładnie pytanie o ten istaklut i w jaki sposób były stworzone kelim z dołu do góry. Zbadaj to tam.

4. Wyjaśnienie. Ta część światła, którą otrzymuje parcuf wewnątrz, czyli do malchut, nazywa się or jaszar z góry w dół. A ta część światła, której parcuf nie otrzymuje, czyli cała miara or elion, która należy się malchut, lecz odpychana jest przez masach znajdujący się w malchut, powraca dzięki niemu na swoje miejsce - nazywa się or hozer z dołu do góry. Or jaszar i or hozer razem dokładnie są równe or elion, a cała różnica jest w tym, że or jaszar – jest to światło przyjmowane wewnątrz parcufa, a or hozer – jest to wyłącznie jakość światła odrzucenia, wyjścia z kli malchut. I zrozum to.

Na początku rozprzestrzenienia or jaszar do ziwug de-akaa na masach, który jest w malchut, ono utworzyło wyłącznie korzenie kelim w rosz.

4) W or jaszar była siła dla stworzenia kelim dla „rosz”⁵. Jednak to nie objawiło się, dopóki istaklut nie zderzył się ze światłem nefesz w „pe”. Dzięki temu stała się rozróżnialna jakość kelim w rosz⁶.

5. Jak było powiedziane wyżej, nie ma poznania or jaszar bez obłóczenia go w or hozer. Innymi słowy, nie są rozróżniane w parcufie te sfirot or jaszar znajdujące się powyżej or hozer, chociaż znajdują się tam. Na przykład w parcufie, w którym or hozer sięga poziomu biny, nie przejawia się keter i hochma, bez względu na to, że one obłaczają się w pnimijut biny.

6. Obłóczenie dziesięciu sfirot or jaszar w or hozer, wznoszące się od masachu z dołu do góry, jest wystarczające, żeby stać się kelim rosz, czyli wyłącznie korzeniami kelim, ale nie ukończonymi kelim.

Żeby stworzyć kelim, które odnoszą się do guf, niezbędny jest istaklut bet na masach, znajdujący się w „pe”, malchut.

5) Jednak kelim, które należą do guf⁷, przedstawiające sobą siedem niższych sfirot, nie było możliwości, w świetle joszer wyżej wspomnianego istaklut, stworzyć je samemu. Dopóki nie „popatrzył” i nie napotkał ten istaklut na światło nefesz w pe. I dzięki nim obydwóm⁸ wynika or hozer z dołu do góry, tworzące kelim i obłaczające siedem niższych sfirot, które nazywane są „guf” (dosłownie: ciało).

7. Innymi słowy, po tym jak or hozer zawraca i opuszcza się od masachu w dół, i kiedy malchut, która nazywa się „pe”, rozszerza się i rozprzestrzenia się na dziesięć sfirot wewnątrz siebie, aż do malchut, która jest w niej, i która nazywa się „nefesz pe”, wtedy wynikają ukończone kelim, które nazywane są „guf” lub dziesięć sfirot guf.

8. Wyjaśnienie. Światło istaklut, które w Kabbale nazywa się rozprzestrzenieniem światła Ejn Sof i malchut, czyli masach, który uderza i zawraca światło z powrotem – są to dwie części, uczestniczące w procesie stworzenia kelim.

Niezbędnym jest rozumieć sens terminu „istaklut bet”, który jest wspomniany tu. Jest on powiązany ze wzniesieniem świateł ku Stwórcy, co oznacza proces zmniejszania masachu od stadium dalet do gimel, itd. do zmniejszenia jego do stadium szoresz - korzeń, źródło, które nazywa się Stwórca. Tym wyjściem światło tworzy wszystkie pięć poziomów, które nazywane są pięć kelim: keter, hochma, bina, Z'A i malchut, które mają odniesienie do guf.

Pierwsze rozprzestrzenienie do nefesz de-pe tworzy kli keter, które odnosi się do guf, kiedy wznosi się malchut do poziomu Z'A, czyli kiedy wynika zmniejszenie bhiny dalet do bhiny gimel wynika drugi ziwug de-akaa, który rodzi poziom hochma, tym tworzy kli hochma, które ma odniesienie do guf. Kiedy wznosi się malchut do stadium bet – bhiny bet, tworzy się w ten sposób kli bina de-guf. Kiedy wznosi się malchut do stadium alef, tworzy się kli Z'A de-guf. Kiedy wznosi się malchut do poziomu swojego korzenia, czyli kiedy malchut oczyściła się od całego awijut, tworzy się kli malchut de-guf.

To Ari ma na uwadze, kiedy pisze, że dzięki istaklut bet, ziwug de-akaa w masach stojący w malchut, która ma odniesienie do rozprzestrzenienia pe, ponownie wznosi się or hozer z dołu do góry, do tej pory, dopóki nie zniknie całe. Tym tworzy się dziesięć sfirot: keter, hochma, bina, Z'A i malchut de-guf.

W dziesięciu sfirot istaklut, które są or jaszar, wyniknęło źródło, korzeń, który nazywa się keter, znajdujący się ściśle obok „ain” (hochma znajdująca się w rosz). Hochma, bina, tiferet i malchut rozprzestrzeniają się od ain w dół, do jesod, umieszczonego obok pe.

6) W dziesięciu sfirot istaklut ta, która jest w większym połączeniu ze źródłem, jest wyższa. Tak keter jest najbliższy, znajduje się obok ain, niż inne, które ustawiają się w podobny sposób.

W or hozer wyniknęło źródło, korzeń, który nazywa się keter, który umieszczony jest obok pe, czyli malchut, która jest korzeniem or hozer. A hochma, bina, tiferet i malchut, rozprzestrzeniają się i wznoszą się od pe i wyżej, do malchut or hozer, dochodzącej do ain, i obłaczają dziesięć sfirot or jaszar. Dziesięć sfirot or hozer włączając się w dziesięć sfirot or jaszar czynią równym poziom wszystkich kelim.

7) Jednak malchut wyszła pierwsza⁹, i kiedy światło uderza i odbija się, to wszystkie kelim stają się równe¹⁰. Tak więc, jeżeli jesod rozprzestrzenił się przed nim bardziej niż malchut²⁰, tak czy inaczej pozostaje on równy jej, bez względu na to, że on – jesod (przecież rozprzestrzenił się więcej), dlatego że z powodu większego światła malchut³⁰, miał siłę dla większego rozprzestrzenienia się. Lecz nie ma on żadnej przewagi nad malchut⁴⁰, po prostu to rozprzestrzenienie – w postaci or hozer, które zawraca, zbliżając się do swojego źródła. Jednak od strony swoich kelim – one są równe. I kiedy or hozer ubiera ewel⁵⁰, wtedy okazuje się, że kiedy on jest obok pe, wtedy tam światło pe większe niż światło ozen, ponieważ ewel pe, jeżeli on jest tutaj, to jako rosz⁶⁰, a ewel ozen, będąc tutaj, przedstawia sobą jakość reszty guf⁷⁰.

9. W stosunku do dziesięciu sfirot or hozer wychodzi, że malchut wyszła w pierwszej kolejności, przecież ona jest źródłem i korzeniem wszystkich dziesięciu sfirot or hozer. Dlatego że całe to or hozer – jest to jej własna część, którą ona powinna była otrzymać, jeżeliby masach nie zatrzymywał go. I dlatego malchut uważa się jako korzeń i keter dla wszystkich dziesięciu sfirot or hozer, włączając je wszystkie. O tym powiedziano, że „malchut wyszła pierwsza”, czyli odnośnie or hozer.

10. Or jaszar uporządkowane jest z góry w dół, innymi słowy, od najbardziej subtelnego do najbardziej grubego, kiedy każdy bardziej subtelny jest ważniejszy, a or hozer w przeciwieństwie do tego uporządkowane jest z dołu do góry, czyli od grubego do subtelnego. Kiedy bardziej grubsze – ważniejsze. W ten sposób, kiedy one ubierane są jedno na drugie, wszystkie stają się równe, tak jak to, że najniżej ze wszystkich w prostym świetle, na przykład malchut, staje się najwyższą w or hozer, dlatego że malchut – jest to keter or hozer, tak samo i odwrotnie. Dlatego okazuje się, że poziom keter i malchut – są równe. W ten sam sposób i reszta sfirot: na skutek tego, że brak w or jaszar – jest to zawsze przewaga w or hozer i odwrotnie, dlatego poziomy wszystkich dziesięciu sfirot są równe.

20. Bez względu na to, że w sfirze jesod jest od or jaszar, co z góry, które nazywa się poprzedzające ją, wówczas jak malchut niczego nie otrzymuje od or elion, znajdującego się przed nią, ponieważ masach przeszkadza jej i odbija to całe światło do góry, lecz obie te sfiry są równe, jak to było wyjaśnione.

30. Na skutek obfitego or hozer malchut, otrzymał jesod siłę rozprzestrzenić się większą, niż własna, przecież sięgnął on siłą tego or hozer poziomu keter.

40. Cała przewaga nad malchut jest w tym, że malchut – jest to or hozer bez or jaszar, co oznacza Istalkut (światło wyjścia) z malchut, które powraca, zbliżając się do swojego korzenia. Podczas gdy jesod, otrzymujący swoją część w or jaszar, co rzecz jasna jest wielką przewagą, jednak ze strony samych kelim, czyli or hozer, one są równe. Dlatego że po tym, jak to wychodzące or hozer wzniosło się i obłóczyło wszystkie sfirot, stając się dla nich kelim, to od tej strony one są równe. Przecież całe or jaszar, osiągnięte w parcufie, jest wyłącznie z powodu tego or hozer. I żadna sfira or jaszar nie może świecić w parcufie bez niego, tylko wyłącznie wtedy, kiedy or jaszar i or hozer łączą się w równej mierze w świeceniu tego parcufa.

Tutaj niezbędnym jest również przypomnieć napisane przez Ari wcześniej (p.3), że or jaszar i or hozer - obydwa one są w rzeczywistości jednym światłem, czyli Istalkut (światłem wyjścia). A całe zmniejszenie znaczenia or hozer jest na skutek tego, że to światło wychodzi z malchut. Lecz teraz odbywa się odwrotnie, kiedy każde rozprzestrzenienie światła ogólnie zależy i powiązane jest z or hozer. Dlatego teraz jest ono absolutnie równe or jaszar, czyli teraz, odbijając się, stało się jakością or itpasztut (światła rozprzestrzenienia), dlatego że zamieniło się w kelim. I to oznaczają słowa Ari: „Jednak ze strony samych kelim one są równe”.

50. W tym miejscu jest błąd piszącego. Należy powiedzieć: „I kiedy odbija się ewel i ubiera światło”. Ponieważ ewel oznaczający or hozer obłacza or jaszar, jak wiadomo.

60. Ponieważ pe – jest to źródło or hozer, dlatego jest rosz, czyli keter.

70. Dlatego że or hozer sięgające ozen, które jest biną, ono jest sfirą hod or hozer, która odnosi się do guf.

Rozdział 13 (יג)

W rozdziale 13 wyjaśnia się pojęcie „ziwug de-akaa” istaklut bet, ejnaim w AHa'P, z którego wyniknęły kelim guf, dodatkowe wyjaśnienie.

1) Wyjaśnienie, które napisałem z powodu korzeni urodzenia istoty – „Acmut” i kelim, które wynikneły z AHa'P i ejnaim w postaci „reija” (dosłownie: wzrok), „szmija” (dosłownie: słuch), „reah” (dosłownie: węch), „dibur” (dosłownie: mowa). I znalazłem to u Rawa Gedalii Alewi. Kiedy światła rozprzestrzeniły się od ozen i hotem do miejsca naprzeciw pe, gdzie łączą się wszystkie ewelim, wtedy w miejscu połączenia wszystkie mają jakość nefesz. Dlatego że ewel ozen może połączyć się z ewelem pe wyłącznie w oddaleniu. To samo ma odniesienie w stosunku do ewela hotem, co prawda tutaj nie ma niezbędności w podobnym oddaleniu, jak w przypadku ewela ozen, żeby połączyć się z ewelem pe. I na to przychodzi istaklut ejnaim, od uderzenia którego w ten ewel wyniknęły kelim. W tym istaklut jest pnimijut i hiconijut, ponieważ we wszystkich organach istnieje pnimijut i hiconijut, i wyniknęła wspólność ich kelim. Ale ponieważ w działaniu ejnaim (reut ejnaim) nie ma wychodzącego ewela, a jest wyłącznie jeden istaklut, wyniknęły te kelim.

2) Ten istaklut jest większy od wszystkich trzech wspomnianych ewelim, ponieważ reija – jest to „jud”, szmija – „hej”, reah – „waw”, dibur – „hej”, przedstawiając sobą cztery litery AWA'Ja, one również: hochma, bina, tiferet, malchut, one również NaRaN'H: reija – jest to haja, „jud” imienia Stwórcy, hochma. Ponieważ wyższa hochma świeci poprzez ejnaim, dlatego jeżeliby wyszedł prawdziwy ewel poprzez ejnaim, nie byłoby możliwości otrzymać go z dołu, dlatego stąd nie wyszło nic, oprócz jednego istaklut. I była w nim siła stworzyć kelim na trzech kolejnych poziomach: „jud” światła neszama w ewelu ozen, „jud” światła ruach w ewelu hotem, „jud” światła nefesz w ewelu pe. W tym sensie wypowiedzi: „Z daleka Stwórca jest mi widoczny”. Lecz jeżeliby i z reszty ewelim wychodził wyłącznie jeden istaklut poprzez masach, jak w ejnaim, nie byłoby w nim siły stworzyć kelim. Wszystko to wyraża prawo odniesienia pomiędzy rozprzestrzenieniem ewela i istaklut reija. Słowo „reija” ma gematrię „gwura”, a słowo „dibur” – w gematri: „riu” z czterema literami.

3) Ten istaklut przychodzi i uderza w miejsce, gdzie połączone są razem trzy ewele, czyli w poziom nefesz. To odpowiada słowom: „Weira Elokim et a-or” (I zobaczył Elokim światło), ponieważ „or” (światło) – jest to ewel stadium ozen i hotem, czyli poziomy neszama i ruach, a „et” – jest to pe, czyli nefesz. I kiedy zobaczył nefesz, to „oddzielił Elokim” – czyli stworzenie korzenia kelim.

4) I ten istaklut wprost pozostawia „roszem” – ślad, pamięć o stanie w każdej z bhinot, ponieważ uczynił wadę w każdej bhinie z istaklut: ewelu ketera w keter. W sposób podobny były stworzone wszystkie roszem kelim: hiconijut w zewnętrznych organach, pnimijut w wewnętrznych organach. I dopóki uderza istaklut w miejsce, gdzie łączą się ewelim, nie ustaje ten proces – rozprzestrzenienie ewelim, będący ich hiconijut. Od uderzenia światła ewela w światło istaklut powraca światło istaklut, zgodnie z regułą or hozer, i było stworzone kli w każdej z bhinot dla reszty guf: hiconijut – dla zewnętrznych organów i pnimijut - dla organów wewnętrznych.

5) Podczas istaklut, każdy znajdujący się w wiekszym zespoleniu ze swoim korzeniem uważa się wyższym¹. Ponieważ keter, znajdujący się obok ain, wychodzi ostatnim, a malchut wychodzi pierwsza², kiedy uderza i odbija się, wszystkie rodzaje kelim stają się równe³: tak, jeżeliby jesod rozprzestrzenił się wewnątrz bardziej niż malchut (byłby równy malchut), jest to z powodu malchut (chociaż jesod – przecież on rozprzestrzenia się bardziej), dlatego że jesod, na skutek dostatku światła malchut, miałby siłę rozprzestrzenić się bardziej⁴. I nie ma w nim przewagi nad malchut⁵, ponieważ rozprzestrzenienie to – jest w postaci or hozer, które odbija się i zbliża się do swojego źródła. Lecz jako same kelim one są równe.

1. Wyjaśnia się to tym, że w dziesięciu sfirot or hozer, wychodzącego z ziwug de-akaa, który nazywa się „istaklut”, znajduje się malchut, która jest pe, ona nazywa się „et” i jest korzeniem dla dziesięciu sfirot or hozer. To wyjaśnia regułę, że każdy, kto bardziej przywiązany do swojego korzenia, czyli do stadium malchut znajdującej się w pe, jest ważniejszy i wyższy, ponieważ z niej wychodzi or hozer z dołu do góry.

2. Wyjaśnienie. Keter dziesięciu sfirot or jaszar, znajdujący się w bezpośriedniej bliskości do ain, wychodzi pierwszym i jest korzeniem dla wszystkich dziesięciu sfirot or jaszar. Jego poziom uważa się jako najwyższy ze wszystkich sfirot. Jednak w dziesięciu sfirot or hozer, wychodzących na skutek istaklut w malchut, odbywa się odwrotnie, ponieważ malchut umieszczona w pe staje się korzeniem dla dziesięciu sfirot or hozer, i ona daje światło dla wszystkich dziesięciu sfirot. Wychodzi, że jesod – drugi co do ważności, hod – trzeci, itd. aż do keter, który znajduje się obok ain, i jest ostatnim otrzymującym. O tym powiedziano, że „keter, znajdujący się obok ain, wychodzi ostatni”, innymi słowy, ten ostatni, kto otrzymuje na końcu rozprzestrzenienie or hozer od malchut.

3. Od strony or jaszar keter jest pierwszym według swojej wartości, a malchut – ostatnia, dlatego że otrzymuje ostatnia i jest najbardziej oddalona od korzenia. A ze strony or hozer jest odwrotnie: sfira malchut jest korzeniem, źródłem, i wartość jej jest największa, a keter – ostatni. Z tego wynika, że na skutek obłóczenia poprzez or hozer or jaszar, wszystkie kelim znajdują się na jednym poziomie. Każdy wyższy z dziesięciu sfirot or jaszar, uważa się gorszym w dziesięciu sfirot or hozer. I również wyższy z dziesięciu sfirot or hozer, uważa się gorszym w dziesięciu sfirot or jaszar. I w ten sposób okazuje się, że wszystkie rodzaje kelim są równe. To należy zrozumieć.

4. Wyjaśnia się to tym, że dzięki or hozer wychodzącemu z malchut z dołu do góry, rozprzestrzeniły się i wzniosły się te wszystkie sfirot w równej mierze do sfiry keter, która znajduje się obok ain. I wszystko to dzięki malchut, która znajduje się w pe. Powiedziane, że „jesod rozprzestrzenia się wewnątrz bardziej” oznacza, że bez względu na to, że on bardziej wewnętrzny niż malchut (przecież malchut obłacza się na jesod z zewnątrz), on nie jest określany jako wyższy, dlatego że całym swoim rozprzestrzenieniem, aż do keter, on zobowiązany sile malchut, i malchut jest korzeniem jego rozprzestrzenienia i jego wielkości. I o tym powiedziano, że „jesod, na skutek obfitości światła malchut, miał siłę rozprzestrzenić się bardziej”. Innymi słowy, or hozer malchut posłużyło mu jako przyczyna rozprzestrzenienia na swoim poziomie bardziej, niż jest to właściwe dla niego w dziesięciu sfirot or jaszar. Dlatego on nie przewyższa swojego korzenia, czyli malchut.

5. Objaśnienie. W każdym wypadku jest w sfirze jesod docenienie wartości w stosunku do malchut – przecież cała wartość malchut jest przede wszystkim we właściwości or hozer, podczas gdy jesod jest przed nią, ponieważ on wcześniej objawił się w dziesięciu sfirot or jaszar, które są o wiele bardziej znaczące od or hozer. Lecz to wyłącznie w stosunku do świateł. Jednak w stosunku do kelim, główne dla nich – wyłącznie od or hozer. I zgodnie z tym powiedziano: „Lecz jako same kelim – one są równe”, ponieważ wielkość poziomu i wartość kelim wychodzą wyłącznie od or hozer.

6) I kiedy powraca światło i obłacza ewel, okazuje się, że kiedy ono znajduje się blisko do pe, wtedy ewel pe jest większy, niż ewel ozen, dlatego że ewel pe teraz jest bliski do pe jako rosz, a ewel ozen znajduje się jako reszta guf, dopóki nie wzniesie się odpowiednio ozen.

Rozdział 14 (יד)

Wyjaśnia pnimijut i hiconijut pięciu światów: A'K i ABE'A. W każdym świecie jest 25 poziomów, na każdym z których są pnimijut i hiconijut. Rozdział opisuje dzielenie każdego świata na poziomy, zawiera 10 punktów:

1. Pnimijut i hiconijut de-Asia tworzą nefaszot i ofanim.
2. Z pięciu parcufim: A'A, Aba we Ima i Zo'N de-Asia wynika NaRaNHa'J ogólnej duszy.
3. Każdy parcuf z pięciu parcufim świata Asia składa się z NaRaNHa'J. Lecz każdy z NaRaNHa'J A'A ma odniesienie do poziomu jechida, a każdy z NaRaNHa'J Aba do poziomu haja, i NaRaNHa'J Ima do poziomu neszama, i NaRaNHa'J Z'A do poziomu ruchot, i NaRaNHa'J nukwa – do nefaszot i poziomu malchut w światach.
4. Łącznie określa się całe światło, które jest w świecie Asia, jako światło nefesz. Lecz indywidualnie jest w nim NaRaNHa'J de-nefesz, każdy z których włącza w siebie NaRaNHa'J, i one tworzą 25 poziomów.
5. Pnimijut i hiconijut de-Jecira tworzą „ruchin” i „malachim”. W każdym z nich jest 5 parcufim: A'A, Aba we Ima i Zo'N, i w każdym parcufie jest 5 bhinot NaRaNHa'J, czyli 25 bhinot, i wszystkie one, to wyłącznie światło ruach i poziom Z'A światów.
6. Pnimijut i hiconijut de-Bria – jest to neszamot i kise, w którym „ruchin kadiszin”. W każdym z nich 25 bhinot, i wszystkie one objawiają wyłącznie światło neszama i poziom bina, co w światach.
7. Pnimijut i hiconijut de-Acilut – jest to istota światła i kelim. W każdym z nich jest 25 bhinot, i wszystkie one – światło haja i poziom hochma, co w światach.
8. Pnimijut i hiconijut de-A'K – jest to istota światła, a kelim – w każdym z nich jest 25 bhinot, i wszystkie razem one – światło jechida i poziom keter, co w światach.
9. NaRaNHa'J, który jest w każdym świecie, jest to pnimijut, a kelim, które obłaczają się na nie – jest to hiconijut.
10. Wszystkie światy przedstawiają sobą jeden parcuf składający się z dziesięciu sfirot. A'K – jest to keter w nich, świat Acilut – hochma, Bria – bina, Jecira – Z'A i Asia – malchut. Światło, które jest w nich wszystkich – jest to pnimijut, a kelim we wszystkich nich – są hiconijut. I wewnątrz nich wszystkich – światło Ejn Sof świata Ejn Sof, naprzeciw którego wszystko jest hiconijut.

Pnimijut i hiconijut de-Asia tworzą nefaszot i ofanim.

1) We wszystkich światach jest pnimijut i hiconijut¹. W Asia hiconijut – jest to ofanim², a pnimijut – nefaszot. Lecz te nefaszot – w znaczeniu ogólnym³.

1. Światło tu nazywa się „pnimijut”, a kli „hiconijut”. Znaczenie „pnimijut” i „hiconijut” należy zawsze rozumieć zgodnie z tym, o czym mówi się w konkretnym miejscu.

2. Kelim, które w świecie Asia - nazywane są „ofanim”, a światła, które są w świecie Asia - nazywane „nefesz”.

3. Czyli odpowiednio do znaczenia dziesięciu ogólnych sfirot, one przedstawiają sobą pięć światów: A'K i ABE'A, odpowiednio KaHa'B Z'A i malchut, w które odziewane są jechida, haja, neszama, ruach i nefesz. W takim samym odniesieniu znajdują się wszystkie światła, które odnoszą się do Asia, będące wyłącznie malchut i nefesz. Jednak zgodnie z indywidualnym podziałem samego świata Asia, w nich są wszystkie NaRaNHa'J, jak to będzie wyjaśnione dalej.'

Z pięciu parcufim: A'A, Aba we Ima i Zo'N de-Asia wynika NaRaNHa'J ogólnej duszy.

2) Lecz dusza ta dzieli się na pięć bhinot NaRaNHa'J, i pięć tych bhinot znajduje się w pięciu parcufim, i mają odniesienie do Asia, i wszystkie one są nefesz wspólnoty światów.

Każdy parcuf z pięciu parcufim świata Asia składa się z NaRaNHa'J. Lecz każdy z NaRaNHa'J A'A ma odniesienie do poziomu jechida, a każdy z NaRaNHa'J Aba – do poziomu haja, i NaRaNHa'J Ima – do poziomu neszama, i NaRaNHa'J Z'A do poziomu ruchot, i NaRaNHa'J nukwa – do nefaszot i poziomu malchut w światach.

3) Tak samo w każdym z tych parcufim jest pięć wspomnianych wyżej bhinot NaRaNHa'J, ale pięć tych bhinot, będąc w A'A, nazywane są jechida, co w Asia, a pięć tych bhinot, będąc w Aba, nazywane są haja de-Asia, i pięć bhinot znajdujących się w Ima, nazywane są neszama, i pięć tych bhinot należących do Z'A, nazywane są ruach, i pięć bhinot znajdujących się w nukwie, nazywane są nefesz.

Łącznie określa się całe światło, co w świecie Asia, wyłącznie jako światło nefesz. Lecz w indywidualności, jest w nim NaRaNHa'J de-nefesz, każdy z których zawiera w siebie NaRaNHa'J, i one tworzą 25 poziomów.

4) Wychodzi, że one w swoim indywidualnym – 25 bhinot⁴, chociaż ogólnie – wszystkie tworzą pięć bhinot, przedstawiających sobą pięć parcufim. Lecz jeżeli oceniać je w stosunku do czterech światów ABE'A, wszystkie przedstawiają sobą bhinę nefesz, w stosunku do ogólnego.

4.Czyli pięć parcufim, w każdym z których jest NaRaNHa'J. I wiedz, że te 25 bhinot zobowiązane są być w każdym ze światów, jako skutek stworzenia tego samego jedynego poziomu, którym określa się ten świat, jak to jest opisane w istaklut pnimit. Dlatego obowiązkowym jest określić również i w świecie A'K pięć parcufim, w każdym z których jest dziesięć sfirot: KaHa'B, Z'A, nukwa, jedna poniżej drugiej, wewnątrz których ubierane są NaRaNHa'J tego samego indywidualnego parcufa.

Powinieneś rozróżnić tu dwa rodzaje sfirot:

1. 10 sfirot KaHa'B Z'A i malchut równe poziomem, czyli wychodzące za pośrednictwem ziwug de-akaa za jednym razem, czyli z jednej bhiny.
2. 10 sfirot KaHa'B Zo'N umieszczonych jedna nad drugą, czyli wychodzące za pośrednictwem pięciu ziwugim de-akaa na skutek usubtelnienia, oczyszczenia masachu, jak to opisano wyżej, przy kolejności stworzenia pięciu światów A'K i ABE'A.

I wiedz, że te 25 bhinot, zobowiązane być w każdym świecie, o których mówi się w słowach Ari, mówi się wyłącznie odnośnie dziesięciu sfirot, jedna poniżej drugiej. Ponieważ te 10 sfirot, poziomy których są równe, określane są jako jedna sfira, nazywana imieniem najwyższego światła tego poziomu.

Pnimijut i hiconijut de-Jecira tworzą „ruchin” i „malachim”. W każdym z nich jest pięć parcufim: A'A, Aba we Ima, i Zo'N, i w każdym parcufie jest pięć bhinot NaRaNHa'J, czyli 25 bhinot i wszystkie one – wyłącznie światło ruach i poziom Z'A światów.

5) Podobnie do tego są w świecie Jecira dwie właściwości: pnimijut i hiconijut. Pnimijut – jest to ruchin, a hiconijut – jest to malachim. W każdym z nich jest pięć parcufim: A'A, Aba we Ima, Z'A i nukwa. Każdy parcuf jest podzielony na pięć w podobny sposób. Jest to pięć bhinot NaRaNHa'J, które są w Jecira, które są podzielone na pięć indywidualnych i pięć ogólnych bhinot. A wszystkie przedstawiają sobą wyłącznie ruach i Z'A, w stosunku do wszystkich światów.

Pnimijut i hiconijut de-Bria – jest to neszamot i kise (tron), w którym „ruchin kadiszin”. W każdym z nich jest 25 bhinot, i one wszystkie tworzą wyłącznie światło neszama i poziom bina, co w światach.

6) W sposób podobny i w Bria są dwie właściwości: pnimijut i hiconijut. Pnimijut jest to neszamot, a hiconijut – jest to kise, w którym są „ruchin kadiszin”. I każdy jest podzielony na 25 poziomów indywidualnych i pięć ogólnych. A wszystko to nazywa się neszama i bina w stosunku do światów.

Pnimijut i hiconijut de-Acilut – jest to istota światła i kelim. W każdym z nich jest 25 bhinot, i one wszystkie – światło haja i poziom hochma, co w światach.

7) W sposób podobny i w świecie Acilut są dwie właściwości pnimijut i hiconijut, pnimijut – jest to światło i istota, zawarta wewnątrz niego, hiconijut – są to kelim. Każde podzielone na 25 indywidualnych właściwości, a wszystkie razem tworzą haja i hochma w stosunku do wszystkich światów.

Pnimijut i hiconijut de-A'K – jest to istota światła, a kelim – w każdym z nich 25 bhinot, i one wszystkie razem – światło jechida i poziom keter, co w światach.

8) W sposób podobny i w świecie A'K są dwie właściwości: pnimijut i hiconijut. Pnimijut – jest to istota zawarta wewnątrz niego, a hiconijut są kelim, bez względu na to, że w stosunku do innych światów one jeszcze nie są nazywane kelim, wyłącznie w stosunku do pnimijut bezpośrednio nazwiemy je imieniem kelim. I są w każdym z nich wszystkie bhinot, ogólnie one nazywane są jechida i keter, w stosunku do wszystkich światów. I o tym powiedziano, że głową naprawiania świata A'K jest wyższy keter.

NaRaNHa'J co w każdym świecie – jest to pnimijut, a kelim, które obłaczają się w nie – jest to hiconijut.

9) I wiedz, ponieważ wszystko to, co tworzy pnimijut, w każdym świecie z tych pięciu światów – jest to jechida, haja, neszama, ruach i nefesz, co w tym świecie. A hiconijut jego – są to kelim i guf, wewnątrz których ubierane są jechida, haja, neszama, ruach i nefesz.

Wszystkie światy przedstawiają sobą jeden parcuf, zawierający 10 sfirot. A'K – jest to keter w nich, świat Acilut – hochma, Bria – bina, Jecira – Z'A i Asia – malchut. Światło, co w nich – jest to pnimijut, a kelim w nich wszystkich – jest to hiconijut. I wewnątrz nich jest całe światło Ejn Sof, świata Ejn Sof, naprzeciw którego wszystko jest hiconijut.

10) W ten sposób, wszystkie światy przedstawiają sobą wyłącznie jeden parcuf zawierający 10 sfirot⁵. I A'K ze wszystkimi swoimi właściwościami – jest to keter co w nich, Acilut – Aba co w nich, Bria – Ima co w nich, Jecira – Z'A co w nich, Asia – nukwa co w nich. I one wszystkie – jest to wyłącznie jeden parcuf. Jest również istota tworząca pnimijut i kelim, które przedstawiają sobą hiconijut, a wewnątrz nich wszystkich – światło Ejn Sof, w porównaniu do którego wszystko nazywa się kelim i hiconijut, i wyłącznie On, znajdujący się wewnątrz nich – istota i pnimijut.

5.Jest to bardzo ważna wiedza, niezbędna dla zrozumienia wielu rzeczy, i trzeba pamiętać ją zawsze. Najważniejszym skutkiem tego prawa jest to, że kiedy przychodzi jakiś ruch lub pojawia się coś nowego w jakimś świecie lub w jakiejś jego małej cząstce, te indywidualne poruszanie się staje się przyczyną odnowienia w systemie wszystkich światów od początku kaw do końca Asia, bądź to do sądu lub do miłosierdzia. Jest to podobne do jakiegoś człowieka, kiedy niemożliwym jest wyobrazić sobie, że wyłącznie mała część należąca do jakiegoś organu boli go lub odczuwa tam nasłodzenie, a nie całe ciało, kiedy od głowy do paznokci palców nóg odczuwa to. Tak samo i tu. I zrozum to dobrze.

Rozdział 15 (טו)

Wyjaśnia obłóczenie świateł w kli, które z nich w pnimim, a które w makifim. Dział zawiera 6 punktów:

1. Nie istnieje pięć kelim dla pięciu świateł NaRaNHa'J.
2. Są wyłącznie trzy kelim: dla nefesz, ruach, neszama, ale dla haja i jechida nie ma kelim, i one stają się or makif.
3. Trzy kelim dla NaRa'N określane są jako hiconijut, środkowe i pnimijut.
4. Or jaszar rozprzestrzenia się z góry w dół i ono prawie oddziela się od swojego miejsca, żeby opuścić się ku niższym. Dlatego AWA'Ja jego są pełne, lecz otiet (litery) – podzielone, same w sobie.
5. Or hozer, wychodzące od malchut i wznoszące się do góry, odpowiada imieniu Elokim w kwadracie, kiedy otiet wznoszą się łącząc się wzajemnie, dopóki nie osiągną swoich korzeni.
6. W kelim jest panim – przód i ahor – tył. Lecz w światłach nie ma panim i ahor, a wyłącznie itpasztut i istaklut, jak również or jaszar i or hozer. Dlatego że wszystkie one są pnimijut.

Nie istnieje pięć kelim dla pięciu świateł NaRaNHa'J.

1) Po tym, jak zostało wyjaśnione wszystko ogólnie, niezbędne jest wyjaśnienie, żebyś nie mylił się w tym, co jest powiedziane dalej. Żebyś nie pomyślał, że tak samo, jak jest w każdym parcufie każdego świata pięć bhinot NaRaNHa'J, które nazywane są wewnętrzną częścią, jest również pięć odpowiadających im kelim. Jednak to nie tak.

Są wyłącznie trzy kelim: dla nefesz, ruach, neszama, lecz dla haja i jechida – nie ma kelim, i one stają się or makifim.

2) Rzecz w tym, że kelim przedstawiają sobą hiconijut i awijut, i nie mogły obłóczyć się w nie wszystkie pięć rodzajów duszy, wyłącznie trzy niższe: nefesz, ruach, neszama. Dlatego że dla nich były odpowiadające im kelim i gufim. Lecz dla świateł haja i jechida każdego parcufa nie ma odpowiadających im kelim w samym parcufie¹, żeby obłóczyć się w nie. Dlatego pozostają one na zewnątrz bez kelim w postaci or makif.

1.Ten stan wyniknął w świecie Nekudim z przyczyny ważnego naprawienia – połączenia właściwości miłosierdzia – „rahamim”, z miarą ograniczenia i sądu – „din”. Jak powiedziano, że kropka malchut, która jest bhiną dalet, wzniosła się razem z masachem stojącym w niej w zakres biny. Wtedy była określona bhina bet jako masach i końcowa kropka – kropka, gdzie znajduje się sijum. I z powodu tego nowego ukończenia wyszły i oddzieliły się bhina gimel i bhina dalet ogólne z dziesięciu sfirot ogólnej bhiny dalet, ponieważ znajdują się one pod oddziaływaniem nowego cimcuma i nie mogą otrzymywać or elion wewnątrz siebie. Dlatego zmuszone one są otrzymywać or elion z daleka, w postaci or makif. I tak bhina gimel oddzieliła się od parcufa i stała się kli dla or makif, które nazywa się odzieniem – lewusz, i jest kli dla or makif, które odnosi się do światła hochma, i nazywa się haja. A bhina dalet, która oddzieliła się od parcufa, stała się ejhal (pałac), który jest kli dla or makif i ma odniesienie do światła keter, które nazywa się światłem jechida.

O tym pisze Ari: „...i nie mogło obłóczyć się w nie wszystkie pięć rodzajów duszy, wyłącznie trzy niższe: nefesz, ruach, neszama. Dlatego że tylko dla nich były odpowiednie kelim i gufim. Lecz dla świateł haja i jechida każdego parcufa nie ma odpowiadających im kelim w samym parcufie, żeby obłóczyć się w nie. Dlatego one pozostają na zewnątrz bez kelim, w postaci or makif”. Kiedy on mówi, że pozostały na zewnątrz bez kelim, to ma na uwadze, że bez wewnętrznych kelim, ponieważ stały się kelim dla or makif, i nazywają się lewusz – odzienie, i ejhal – pałac.

I nie należy trudzić się tym, że po tym, jak zostały oddzielone niższe kelim: bhina gimel, czyli Z'A i bhina dalet, czyli malchut, wydawałoby się powinny światła ruach i nefesz pozostać bez kelim i stać się makifim, jako odpowiadające bhinie gimel i dalet. Dlaczego zostają haja i jechida bez kelim, przecież ich kelim jest to keter i hochma, pozostałe w parcufie? Lecz tobie już jest znana odwrotna zależność pomiędzy oddawaniem, które jest przyciągnięciem światła w parcuf, i kelim otrzymującym to światło w parcuf. Jak określił nam Ari, że każdy dający oddaje swój największy awijut, a każdy otrzymujący zobowiązany otrzymywać w najsubtelniejsze i najczystsze. Ta reguła była przez nas omówiona wyżej.

I zostało tam wyjaśnione, że rozprzestrzenienie światła Ejn Sof dla stworzenia kelim nazywa się oddawaniem parcufa. Wiadomo, że na przykład dlatego, żeby rozpocząć świecenie światłem jechida, niezbędnym jest rozprzestrzenienie światła Ejn Sof spotkać w masachu bhiny dalet, czyli tam, gdzie jest największy awijut. Wtedy na skutek uderzenia światła wznosi się or makif i obłacza do poziomu keter, którym jest światło jechida.

Jeżeli nie ma na tym poziomie awijut bhiny dalet, o którym mówi się tu, a wyłącznie awijut bhiny gimel, to rozprzestrzenienie światła Ejn Sof, uderzając w ten masach, wznosi or hozer w mierze wystarczającej, żeby sięgnąć i ubrać wyłącznie do poziomu haja. Więc dlatego, żeby odbyło się oddawanie światła, powinna znajdować się na poziomie właściwość z największym awijut.

Lecz otrzymanie przyciąganego światła jest podobne do tego, jak było opisane - ono jest odwrotne. Ponieważ bez względu na to, że światło jechida przychodzi tylko i wyłącznie za pomocą największego awijut, którym jest bhina dalet, to światło jechida może obłóczyć się tam wyłącznie w najsubtelniejszą, najczystszą od awijuta właściwość tego poziomu, czyli wyłącznie w kli keter. Również i światło haja, ubierane za pomocą bhiny gimel, ubiera się tam wyłącznie w bhinę alef, która jest najsubtelniejszą na tym poziomie, i tak jest zawsze.

Zgodnie z tym staje się zrozumiałe, że z powodu oddzielenia od parcufa bhiny gimel i bhiny dalet, które zostały oddalone stając się makifim, dający nie ma więcej możliwości dawać parcufowi światła jechida i światła haja dlatego, że światło jechida powinien dawać bhinie dalet, a światło haja bhinie gimel, które zostały oddzielone od parcufa. I tak ty widzisz, że od tego momentu i dalej znikają światła jechida i haja z parcufa z tego powodu, że stadium gimel i dalet zostały oddzielone.

Zrozumiałe jest również, że lewusz – otaczające kli z bhiny gimel, ono jest or makif ze strony haja, ponieważ jest tym światłem, które oddaliło się i zniknęło na skutek wyjścia z parcufa bhiny gimel, która teraz świeci z daleka jako or makif. Również jasne, że ejhal stał się or makif, i odnosi się do światła jechida, ponieważ to jest to światło, które zniknęło razem z bhiną dalet przy jej wyjściu z parcufa, i teraz zmuszone jest świecić z daleka jako or makif.

Trzy kelim dla NaRa'N określane są jako hicon (zewnętrzne), emcai (średnie) i pnimi (wewnętrzne).

3) A jeżeli tak, wynika z tego, że w hiconijut są wyłącznie trzy bhiny, którymi są trzy kelim: hicon, emcai i pnimi, żeby obłóczyło się w nie nefesz, ruach, neszama, dla których są odpowiadające im kelim. Lecz dla jechida i haja nie ma odpowiednich kelim, w które by one się obłóczyły, i pozostają one w postaci or makif.

Or jaszar rozprzestrzenia się z góry w dół i ono prawie zostało oddzielone od swojego miejsca, żeby opuścić się do niższych. Dlatego AWA'Ja jego są pełne, lecz otiet (litery) – podzielone same w sobie.

4) Jest jeszcze inne dzielenie, kiedy or jaszar prawie oddzieliło się² od swojego miejsca, żeby opuścić się i stworzyć zadowolenie niższym. Dlatego ich AWA'Ja, jak proste, tak i pełne – jest to AWA'Ja w otiet (literach) oddzielonych jedna od drugiej.

2. Ponieważ or jaszar zawsze pragnie rozprzestrzenić się również i w bhinę dalet, jeżeliby nie masach znajdujący się tam, który temu przeszkadza. Dlatego powiedziano, że prawie oddzielił się, ponieważ każdy otrzymujący w bhinę dalet uważany jest oddzielonym od Stwórcy, z powodu różnicy formy istniejącej w bhinie dalet.

Or hozer, odchodzące od malchut i wznoszące się do góry odpowiada imieniu Elokim w kwadracie, kiedy otiet wznoszą się, łączą się wzajemnie, dopóki nie przychodzą do swoich korzeni.

5) Lecz or hozer – jest to taki kwadrat³: „e” – „el” – „ele” – „eloki” – „elokim”, gdzie litery te zawsze są połączone, żeby pokazać, że one wznoszą się znajdując się w połączeniu jedna z drugą, dopóki nie połączą się z ich korzeniami i Stwórcą. Dlatego że życzenie ich – oddalić się od niższych.

3.Sens słowa kwadrat jest w tym, że litery imienia Stwórcy, czyli pięć bhinot masachu stojącego w kli malchut, przychodzą i łączą się, ukrywając się jedna w drugiej. Te litery wskazują na pięć stadiów usubtelnienia, oczyszczenia masachu. Na początku otwiera się poziom keter, który jest oznaczony literą „alef” (pierwsza) imienia Elokim. A kiedy przychodzi usubtelnienie od bhiny dalet do bhiny gimel, otwiera się poziom hochma oznaczony literą „lamed” (druga litera imienia), przy tym keter ukrywa się, obłaczając się wewnątrz poziomu hochma. I one stają się w „el” (brzmienie liter alef–lamed). Kiedy oczyszcza się do bhiny bet, otwiera się poziom bina, która oznaczona literą „hej” (trzecia litera imienia), przy tym również i „lamed” – hochma – obłacza się wewnątrz biny, i one stają się „ele” (brzmienie liter alef–lamed–hej). Kiedy odbywa się usubtelnienie do bhiny alef, kiedy otwiera się wyłącznie poziom Z'A, oznaczony literą „jud” (czwarta litera imienia), stają się keter, hochma i bina obłóczone w Z'A, i stają się one „eloki” (brzmienie liter alef–lamed–hej–jud). Kiedy oczyszcza się, usubtelnia się całkowicie do swojego korzenia, co oznacza się literą „mem” (piąta litera imienia), wtedy keter, hochma, bina i Z'A ukrywają się, łącząc się w tej literze „mem” i stają się one „elokim” (pełne brzmienie imienia).

W kelim jest „panim” – przód i „ahor” – tył. Lecz w światłach nie ma panim i ahor, a wyłącznie rozprzestrzenienie i wyjście, jak również or jaszar i or hozer. Dlatego że wszystkie one – pnimijut.

6) Niezbędnym jest dobrze zrozumieć rzeczywisty sens pojęcia panim i ahor, ponieważ w zastosowaniu do świateł będzie nazywać się to itpasztut i istaklut, i nazywa się joszer (dosłownie: proste) i hozer, zawracające. A w kelim nazywa się panim – przód i ahor – tył. Lecz dla światła są nieadekwatne te pojęcia: panim i ahor, ponieważ wszystkie one są pnimijut.

** *