Ari dzieli siedem melachim, które opuściły się w Bria, na trzy kategorie, i są to światła, iskry i kelim, i również odnosi do nich trzy szczególne miejsca dla ich naprawienia. W Jesod de-twuna naprawiane są kelim, w miejscu rozcięcia naprawiane są iskry, a w Jesod wyższej Biny naprawiane są światła. Należy dobrze zrozumieć na czym to polega. Główne co należy zrozumieć to iskry i całe wyjaśnienie ich. I wzniesienie Ma’N, i praca sprawiedliwych, wszystko ma odniesienie do iskier. I dlatego należy dobrze je zrozumieć: po pierwsze jaka jest istota tych iskier, jaka jest ich liczba, i dlaczego my znajdujemy różnice w słowach Ari w stosunku do ich liczby. Czasami on mówi, że wyjaśnia się i wznosi się 320 iskier, a czasami mówi, że jest ich 316, a czasami, że jest ich 288. Wszystkie te liczby są bardzo ważne i należy dobrze je zrozumieć.
2) Na początku wyjaśnimy istotę tych iskier, o których mówi Ari. One spadły z rozbitych kelim w BE’A, by je ożywić. I w rzeczywistości Ari je dobrze opisał jeszcze w świecie Akudim (TES cz.9 rozdz.3 p.10). Tam on mówi: „reszimot i or hozer uderzają jedno w drugie, i wtedy z nich rodzą się iskry światła, i jest to or hozer, które są din, i ono gorsze niż światło reszimo, które jest rachamim.” I wyjaśnił tam w or pnimi, że światło pozostawia za sobą reszimo wewnątrz kli po jego odejściu stąd, na przykład, jeżeli jest to poziom Keter, to on pozostawia reszimo wewnątrz kli na poziomie dalet, będące poziomem Keter, a następnie, kiedy odbył się ziwug na awijut, który pozostał w masachu, czyli poziom gimel, na niego wychodzi poziom Hochma, i wyszedł ten poziom, ponieważ on jest bardziej ważny niż reszimo od strony świecenia ziwuga. Wówczas jak reszimo, chociaż i miara jego poziomu wyższa niż poziom Hochma, który wyszedł teraz, lecz już odeszło świecenie ziwuga, i w nim pozostało tylko małe świecenie. I dlatego światło poziomu Hochma uderza w reszimo, czyli wchodzi i świeci w jego kli, i z tego powodu powinno reszimo odejść z kli, i wznieść się powyżej kli, w postaci tagin, które znajdują się nad literami. I wtedy iskry padają z reszimo, dlatego że reszimo zawiera dwa rodzaje światła: cienkie światło i grube światło, podobnie do tego jak wspólna część światła zawiera or jaszar i or hozer. Czyli or hozer, które objawia się z góry w dół i staje się kli dla obłóczenia or jaszar, tak samo i reszimo, które pozostaje po tym świetle, składa się z or jaszar i or hozer. Or jaszar nazywa się cienkie światło, a or hozer nazywa się grube światło. Lecz te grube światło, które stało się kli i obłacza się na or jaszar, ono jeszcze nie jest ukończonym kli, jak mówi Ari, ponieważ ono jeszcze powiązane jest z or jaszar, lecz po odejściu tego cienkiego światła do góry, pozostaje grube światło z dołu, dlatego że to grube światło, czyli or hozer, nigdy nie może się wznieść, i pozostaje z dołu, i wówczas to grube światło staje się kli.
I wszystko to mówi się ogólnie o or hozer, które obłacza or jaszar, lecz jest to cześć grubego światła, które oddzielone od reszimo i pozostaje w kli na skutek uderzenia poziomu achoraim w nim, i ono, póki co, jeszcze nie uważa się jako kli w rzeczywistości, jako ogólne grube światło, i to z powodu wyjścia reszimot na zewnątrz z kli w postaci tagin, nie uważa się jako całkowite wyjście i odejście. I w tym jest reguła – reszimo nigdy nie odchodzi. I chociaż wychodzi ponad kli, jednak świeci w postaci grubego światła, i dlatego ustawia się w postaci tagin nad literami, czyli przyłączone do niego i świeci jemu. I dlatego to grube światło z reszimo nie staje się, póki co, jeszcze kli, a uważa się jako światło. I to jest to, o czym mówi Ari, nazywając je zawsze iskrami światła, aby pokazać, że u nich nie ma odniesienia do imienia kli, jak przy ogólnym grubym świetle. Dlatego że or jaszar tego poziomu w całości odchodzi i wznosi się do swego korzenia, i z dołu pozostaje tylko grube światło, bez żadnego świecenia. Wówczas jak grube światło oddzielone od reszimo z powodu uderzenia, i pozostaje samo w kli, światło reszimo jeszcze jest zlane z nim. I ponieważ ono zlane z nim, ono uważa się wymieszane z nim, dlatego że cały ten czas, kiedy or hozer zlane z or jaszar, zanim się oddali, to or hozer zlane z or jaszar bez żadnej różnicy pomiędzy nimi.
3) I tam w Akudim były dwa rodzaje iskier, pierwsze jest to grube światło od reszimo, które pozostało w kli po wyjściu reszimo stąd, na skutek świecenia nowego poziomu z achoraim, które niższe od niego. I tam jeszcze są iskry grubego światła, które pozostały po odejściu świecenia nowego poziomu z kli, i te grube światło nowego poziomu nie może wznieść się razem z odchodzącym światłem, i pozostaje ono również w kli w postaci iskier, jak to tam opisano, że z iskier, które pozostały od reszimo, powstały kelim zaharim, a z iskier, które pozostały od nowego poziomu, powstały kelim nekewot. Lecz tu w Nekudim pozostały tylko iskry, które pozostały po wyjściu światła reszimo z kli, w czasie kiedy rozbiło się i spadło w BE’A, jednak nie ma tu odejścia iskier poziomu z achoraim, ponieważ po odejściu światła kelim natychmiast spadły w BE’A, i nie było tam czasu otrzymać świecenia drugiego poziomu z achoraim, które wyszło po nim, i wychodzi, że jest tu tylko grube światło, które nie może odejść i wznieść się nad światłem reszimo, a pozostaje w kli, i dlatego to światło opuszcza się razem z kli w BE’A.
4) I zostało wyjaśnione, że istota tych iskier, które spadły z kelim w BE’A podczas ich rozbicia, jest to or hozer i masach w rosz, rozprzestrzeniające się w dziesięciu kelim z góry w dół, aby obłóczyć or jaszar do tabura. I po wyjściu świateł, kiedy one nie wznoszą się do góry z powodu awijuta, teraz one stały się kelim. Lecz przed wyjściem or jaszar one wymieszane z nim i nie uważają się za kli, a uważane są za ukończone światło. I dlatego jest wielka różnica pomiędzy grubym światłem i jego reszimo, i grubym światłem i wspólnością poziomów, dlatego że grube światło powstało po wyjściu or jaszar z niego, lecz grube światło reszimo nie stało się kli nawet po wyjściu reszimo stąd, i to dlatego, że bez względu na to, że nawet reszimo wyszło z kli, które spadło w BE’A, dlatego by nie zniknęło jako reszimo, ono znajduje się i świeci dla kli w postaci tagin nad otijot. I dlatego wyjście reszimo z kli nie uważa się za końcowe wyjście, które dodaje awijut do awijuta or hozer i czyni go właściwością kli, lecz póki co jeszcze uważa się za grube światło, i jest to or hozer, a nie or jaszar. Również nie ma w nim nic z Ga’R, a tylko od światła hasadim, które oddzieliło się zupełnie od światła Hochma. Przecież korzeń ich są to HaGa’T, które stały się otrzymującym kli, w postaci rozprzestrzenienia masachu de-rosz do tabura. I dlatego uważa się ważność iskier w stosunku do reszimo jak światło hasadim w stosunku do Ga’R, dlatego że wszystko to, co jest tam w postaci Ga’R, nazywa się czystym światłem reszimo, i ono obowiązkowo pozostaje w Acilut, dlatego że światło, w którym jest coś w postaci świecenia Hochma, nie może opuścić się poniżej linii ograniczenia, a jest to ukończenie parsy pomiędzy Acilut i Bria. Lecz tylko grube światło reszimo, które jest właściwością or hozer i właściwością or hasadim, jest tym, co może opuścić się w kli BE’A, ponieważ na światło hasadim nie było skrócenia. W ten sposób należy zrozumieć tu dwie części reszimo:
I ważność jednego w stosunku do drugiego – tak jak ważność HaGa’T w stosunku do HaBa’D.
5) Jeszcze należy zrozumieć jedną rzecz w tych iskrach. To jest głównym tematem miary awijut, który znajduje się na poziomie, który rozbił się. Podczas wzniesienia masachu do góry podczas rozbicia, masach oczyścił się od awijuta, który był w nim, lecz sam awijut nie był utracony, lecz pozostał jako część grubego światła od reszimo. I następnie, kiedy masach razem z reszimo włącza się w ziwug w rosz wyższego, reszimo otrzymuje stąd masach wyższego, i natychmiast wznosi właściwość awijuta, który pozostał w grubym świetle z reszimo, i awijut ten odnawia się w świetle masachu. I wtedy mogą reszimot i masach dokonać ziwug razem z wyższym światłem na ich miejscu, po tym jak wychodzą z włączenia z wyższym, jak uczyliśmy w poprzednich częściach o parcufim A’K. Lecz tam nie było dużej odległości pomiędzy grubym światłem reszimo i cienkim światłem reszimo, żeby pozostały one razem w kli. Lecz tu powstała pomiędzy nimi wielka odległość, dlatego że cienkie światło pozostało w Acilut, a grube światło, czyli iskry, opuściły się w BE’A. I razem z tym i tu, kiedy reszimo wznoszą się i włączają się w wyższy ziwug z nim, i otrzymują tam naprawienie masachu kosztem włączenia w masach wyższego, wznoszą awijut od ich iskier w BE’A, i awijut naprawia się w masachu wyższego, aż staje się godnym ziwuga z wyższym, i wtedy one opuszczają się na swoje miejsca w Acilut, i czynią tam sami ziwug, jak to zostało wyjaśnione w parcufim A’K. I każda właściwość gadlut w Acilut powiązana z iskrami, które opuściły się w kelim BE’A, dlatego że ty już wiesz, że gadlut poziomu jest mierzony zgodnie z awijutem, który jest w masachu.
(Pytania 143-144)
6) I w tym zrozum wszystko to, co nazywa się wielkość poziomu gadlut parcufim Acilut, zależy i jest mierzone od miary iskier, które zostają wyjaśnione, i wznoszą się z BE’A, dlatego że w nich znajduje się cały awijut, który masach poziomu naprawia razem z nimi. I kiedy wznosi się awijut iskier w awijut bhiny alef, nie ma tam po naprawieniu masachu więcej niż poziom Z’A. I kiedy wznoszą się iskry poziomu bhiny bet, po naprawieniu masachu w nich, one rodzą poziom Bina. Każdy poziom parcufim Acilut zależy od poziomu iskier, które wznoszą i naprawiają z BE’A.
I razem z tym zrozum tajemnicę poczęcia, dlatego że bez względu na to, że te trzy wyżej nazwane właściwości, czyli reszimo, które pozostaje w Acilut, czyli właściwość czystego światła w nim, i reszimo, które opuściło się razem z kelim w BE’A, czyli właściwość grubego światła w nim, i same kelim tego poziomu, które z powodu G’E niższego we wszystkich tych trzech właściwościach, które zlane są z AHa’P wyższego, we wszystkich trzech właściwościach AHa’P, one wznoszą się w Acilut, razem z tymi AHa’P, i razem z tym one nie są godne ziwuga z wyższym światłem, aż nie otrzymają swojego naprawienia. Dlatego że kiedy one wyszły z klipot w BE’A, one jeszcze są wymieszane z niższą hej, czyli z właściwością awijut bhiny dalet, i właściwości masachu jeszcze nie ma w Acilut, jak ty już wiesz, że nawet we właściwości Keter de-Acilut jest tylko bhina dalet de-itlabszut, i zupełnie nie ma bhiny dalet de-awijut. I ty również wiesz, że ten awijut wyżej nazwanej hej wymieszał się z każdą sfirą siedmiu pierwszych melachim, i to stało się przyczyną rozbicia. I dlatego pierwsze naprawienie, które należy naprawić, jest to podział awijuta niższej hej od tych iskier, czyli od właściwości awijuta niższej hej. I nie ma tam więcej masachu od momentu oczyszczenia parcufa Keter, kiedy zniknęła ostatnia bhina masachu, i ona nie odnowiła się więcej w parcufim de-Nekudim również. I oprócz wielkiego nazwanego naprawienia, potrzebne jeszcze bardzo ważne naprawienie – połączyć właściwość din z właściwością rachamim, i nazywa się to wzniesienie niższej hej w ejnaim, kiedy wyższa hej i niższa hej łączą się razem, jak wiadomo. I oprócz tego połączenia nie otwiera się w światach wynagrodzenie i kara. I otwarcie imion Stwórcy, na których utrzymuje się całe stworzenie, u nich również nie było miejsca otworzyć się, i zgodnie z tym do tego, jak te iskry otrzymują wyżej nazwane naprawienie, nie są godne one więcej żadnego ziwuga, a te naprawienia one otrzymują w tym, co nazywa się ibur.
(Pytanie 169)
7) I zgodnie z tym potrzebne te wszystkie właściwości w postaci ibura, co oznacza włączenie niższego w ziwug wyższego. I w Z’A są trzy właściwości wyższego, jest to A’A, Aba i Ima. I wiedz, że większa część naprawienia, która odbywa się w iburze, jest to naprawienie poprzez dwa wyżej nazwane naprawienia, i bez względu na to, że główne otrzymujące naprawienie jest to właściwość iskier, razem z tym dwie inne właściwości, którymi są reszimot, czyli czyste światło, które znajduje się w reszimo i pozostało w Acilut, i również kelim, które mają odniesienie do or hozer, czyli grubego światła, które pozostaje poniżej wszystkich dziesięciu sfirot, i również stare kelim de-Sa’G, z których korzystały w Za’T de-Nekudim, również spadły w BE’A, i one również potrzebują tych dwóch wyżej opisanych naprawień, w ten sposób, że trzy właściwości potrzebują naprawienia, i one nazywają się w słowach Ari światła, iskry i kelim. I czyste światło, które w reszimo pozostałym w Acilut, nazywa się światła. A grube światło, co w reszimo, które opuściło się w kelim, nazywa się iskry. A trzecie – są to kelim, jak powiedziano wyżej.
8) I to, co mówi Ari, że w trzecim stadium światła, iskry i kelim, wzniosły się w postaci ibura w trzy stadia Imy w sposób następujący: w miejsce reszimot Jesod de-Bina wzniosły się światła, w miejsce środkowe wzniosło się 288 iskier, a w miejsce Jesod de-twuna wzniosły się kelim. Czyli, jak zostało wyjaśnione, dla tych trzech poziomów potrzebne jest naprawienie. Wiadomo, że każdy poziom otrzymuje od odpowiadającego jemu poziomu w wyższym. I dlatego, ponieważ reszimot są to Ga’R, które pozostały w reszimo od ogólnego światła, które wyszło, i dlatego potrzebują naprawienia od Ga’R de-Ima, która nazywa się Bina. I o tym napisano, że w miejscu reszimot Jesod de-Bina wzniosły się światła.
I ty już wiesz, że Ari zawsze nazywa reszimot światłami (orot). I zostało wyjaśnione, że grube światło reszimot, czyli 268 iskier, które opuściły się razem z kelim w BE’A, są to hasadim i obłóczenie HaGa’T do tabura, i dlatego one otrzymują naprawienie jak HaGa’T de-Ima. I napisano, że w miejsce podziału wzniosło się 288 iskier, i jest to wspólne haze, i odbywa się tam ziwug de-HaGa’T, który jest przydatny dla naprawienia iskier. Kelim we własnych właściwościach naprawiane są w świetle NeH’I. Dlatego że Za’T de-Nekudim, kiedy wyszły z istaklut ejnaim w AHa’P, było w nich tylko świecenie NeH’I, dlatego że Aw’I de-Nekudim wtedy znajdowały się w AHa’P, kiedy opuściły się w HaGa’T w katnucie. I nie pozostało w Za’T de-Nekudim nic oprócz świecenia NeH’I, które nazywa się u Ari oświeceniem kelim, dlatego kelim naprawiają się w NeH’I. I napisano, że w miejsce Jesod de-twuna wzniosły się kelim, czyli w NeH’I, ponieważ Twuna jest to NeH’I de-Ima, w ten sposób, że trzy poziomy: światła, iskry i kelim, otrzymują swoje naprawienie od trzech osnów. Kelim otrzymują od Jesod NeH’I, iskry otrzymują od Jesod HaGa’T, które nazywane haze, i światła, czyli reszimot, otrzymują od Jesod właściwość Ga’R, która nazywa się Jesod de-Bina. I razem z tym zrozum również powiedziane poprzez Ari, który mówi tam, że reszimot, które nazywane są światłami, wzniosły się w Ma’N do Ga’R, i stały się tam trzy w trzech, i tam wzniosły się również NeH’I jako trzy w trzech.
(Pytanie 182)
9) I zostało wyjaśnione pojęcie świateł, iskier i kelim, i również ich naprawienie, które odbywa się w trzech Jesodot Imy. I reszimot jest to Ga’R de-Ima, a iskry jest to właściwość HaGa’T, i niezbędny jest Jesod w HaGa’T de-Ima, a jest to właściwość haze, która nazywa się miejscem rozcięcia, i kelim, które są właściwością NeH’I, im niezbędny jest Jesod de-NeH’I de-Ima i jest to Jesod de-twuna. I teraz spróbujemy pojąć nazwy Sza’H, Sza’Tu i RaPa’H, które powiązane są z iskrami, lecz wcześniej należy wiedzieć, co to jest pięć gwurot MaNCePa’H, które powiązane są z Jesod de-Ima, i również pięćdziesiąt wrót Biny – czym one są? I Ari mówił o pięćdziesięciu wrotach Biny, że jest to pięć gwurot, i każda Gwura składa się z dziesięciu, dlatego wychodzi, że pięć gwurot – MaNCePa’H i pięćdziesiąt wrót Biny jest tym samym. I nie jest potrzebna tu zamiana imion.
Lecz w Ec Chaim on mówi, że jest pięćdziesiąt wrót Biny w Binie, zgodnie z M’B, i jest również siedem imion, czyli 42 litery i siedem imion własnych, razem 49, i pięćdziesiąte wrota włączają w siebie wszystkie 49, i jest to wyższy Keter w nich, i są oddzielną częścią. Lecz nie będziemy mówić teraz o siedmiu imionach, które połączone z 49 i włączone w 50, a będziemy mówić o 42. „Aba jest wysoki i ukryty”, Keter de-Ima zawarty jest w Aba, dlatego 42 wrota jest to Keter, i 41 znajduje się i pozostaje w Ima i również w Aba, jak powiedziano: „ptak znalazł dom swój”. I Bina nazywa się mem-alef (41), dlatego że brakuje tam Keteru, i on włączony w Aba i dlatego Bina nazywa się alef-mem (matka), i zrozum to.
10) I widzimy, jak Ari wyjaśnia wszystko to, co ma odniesienie do pięćdziesięciu wrót Biny. I imię M’B w prostym napełnieniu i napełnieniu napełnienia, w wyższej Imie, jest jako Ga’R. I jest to od strony imienia M’B, czyli jest to siedem razy sześć liter, wskazując na potencjał ISZSu’T poziomu Za’T de-Bina. Czyli 50 w Ga’R de-Bina jest to 42 w pełni, trzy jego pierwsze parcufim w A’K, które nie potrzebują naprawienia, jak powiedziano w pytaniu o mem-bet, a 50 wrót w Za’T de-Bina jest to ISZSu’T, który z powodu świateł nie włącza się w imię M’B, będąc poniżej środkowej linii A’A, świateł, które napełniają do tabura i wyżej. Od haze de-A’A uważane już jako poniżej tabura, i jest to Zo’N de-A’A, kiedy jego napełnienia brakuje również w NeH’I de-A’K. W ten sposób wszystkie naprawienia w ABE’A są po to, aby napełnić ten hisaron. Lecz bez względu na to, że ISZSu’T znajduje się jeszcze powyżej tabura A’A, dlatego że ich miejsce od haze do tabura, od strony kelim to miejsce od haze do tabura uważa się w stanie imienia M’B, dlatego że ukończenie końców parcufim powyżej tabura dochodzi do tabura i tylko ich Jesod kończy się w haze. Dlatego jeszcze jest w nich doskonałość w M’B od strony kelim. Lecz te M’B kelim nazywane są siedem razy po sześć liter w potencjale, i jest to właściwość sześciu sfirot HaGa’T NeH’I de-Z’A, dlatego że od strony świateł tam nie ma Ga’R, a tylko Zo’N, jak i było mówione. I stąd znaj tajemnicę imienia M’B (42), jest to siedem razy po sześć liter. To co powiedziano o Zo’N, że oni od strony ISZSu’T, i znajdują się tylko w M’B kelim, ale nie świateł.
(Pytanie 125)
11) I wiedz, że jest to źródło podziału wyższej Imy na dwa parcufim, Bina i Twuna, tego, czego nie ma w innej sfirze, dlatego że jest ogromna odległość u niej pomiędzy Ga’R i Za’T. Ga’R w niej uważane są jako M’B, w rzeczywistości to jak trzy parcufim de-A’A – nazywane paszut, napełnienie, i napełnienie napełnienia, będące w doskonałości, i znajdują się w Acilut nie ze względu na siebie, a dlatego by uratować te parcufim, które znajdują się pod taburem. Dlatego że nie mogą wyjść parcufim pod taburem bez tych parcufim, które znajdują się powyżej tabura. Lecz Za’T de-Bina, a jest to ISZSu’T, one mają odniesienie do parcufim, którym potrzebne jest naprawienie, dlatego że od strony świateł one znajdują się poniżej haze A’A, i tam ukończenie kaw emcai pod taburem. I dlatego one mają odniesienie poniżej tabura de-A’K, który jeszcze nie jest napełniony światłami, czyli znajdują się przy wyjściu guf parcufa Keter po jego stworzeniu, dlatego że A’B i Sa’G kończą się na jego taburze. I wielka jest odległość pomiędzy Ima i Twuna, i dlatego podzieliły się one na dwa parcufim, oddzielone jeden od drugiego.
I dlatego pytanie znajdowania się ISZSu’T poniżej haze A’A zupełnie nie jest przypadkowe, ale jest ku temu wielka przyczyna. Dlatego że z tego powodu, że parcufim Acilut wyszły na początku w stanie katnut, czyli w stanie niższej hej w ejnaim, więc i później w ich stanie gadlut, kiedy opuściły niższą hej z ejnaim, jednak reszimo od niższej hej nie odchodzi stąd, i dlatego wszystkie parsy, które znajdowały się na skutek niższej hej w ejnaim, pozostają stale w stanie gadluta. I wyjaśniono, że dlatego powstaje otaczająca powłoka pod mocha stima de-A’A, czyli pod jego G’E, będąca keterem i mocha stima, a jego Bina wyszła ze stanu Ga’R w stan Za’T, i jest to garon. Lecz te wyjście nie jest odczuwalne w żaden sposób w stosunku do Ga’R de-Bina, ponieważ ona jest światłem hasadim, i dlatego uważa się jeszcze za Binę, w postaci rosz i Ga’R, czyli według nazwy M’B w prostej postaci, jak również w napełnieniu i napełnieniu napełnienia. I dlatego podzieliły się Ga’R de-Bina i stały się trzecim parcufem. I trzy pierwsze parcufim de-Acilut są powyżej Aw’I i ich ziwug nigdy nie zaprzestaje, i dlatego one kończą się powyżej haze de-A’A, czyli do miejsca, które uważa się M’B również od strony świateł. I to wszystko jest z jednego powodu, ponieważ Ga’R de-Bina, bez względu na to, że znajdują się poniżej Ga’R de-A’A z powodu niższej hej, która pozostawiła reszimo w powłoce pod mocha stima, w żaden sposób nie zmieniają się z powodu tego wyjścia, i uważają się pełnymi Ga’R i właściwością rosz, jak i same mocha stima. Lecz Za’T de-Bina, którymi są ISZSu’T i nie mają odniesienia do hasadim, a odwrotnie, jest to świecenie Hochma w hasadim, ponieważ one są stwórcami Zo’N, a cała ich osnowa jest to świecenie Hochma w hasadim, więc cała ciężkość wyjścia Biny z rosz w Za’T opada na nich. Dlatego że reszimo niższej hej, która znajduje się w powłoce pod mocha stima, ogranicza ich od świecenia Hochma z powodu M’B, czyli trzech pierwszych parcufim A’K, które znajdują się powyżej tabura, i niższa hej jest zakorzeniona w taburze de-A’K. I dlatego ISZSu’T zobowiązani otrzymywać od odpowiedniej im właściwości w A’K, i jest to poniżej jego tabura, czyli od niższej 1/3 Tiferet de-A’K, która nazywa się beten. I dlatego one podzieliły się na wyższą Binę, która składa się z trzech pierwszych parcufim de-Acilut i parcufim Za’T de-Acilut, lecz tylko z punktu widzenia ich światła, jednak z punktu widzenia kelim one jeszcze uważane są jako M’B. I zapamiętaj te pojęcia, jakie są różnice pomiędzy wyższą Imą i ISZSu’T, dlatego że nie ma możliwości ciągle powracać do tego.
12) I jest jeszcze jeden sens bardziej bliski dla podziału Biny i Twuny na dwa różne parcufim, i to z powodu samej Biny. Ponieważ również poziom Biny w Acilut, która nazywa się wyższymi Aw’I, które na początku wychodzą w postaci katnut, czyli niższa hej w ejnaim, gdzie kli galgalta było u nich jako HaGa’T, a kli ejnaim było ich NeH’I. Dlatego po gadlucie, kiedy opuściły niższą hej z ejnaim, i wróciły do nich AHa’P, i były one jako nowe NeH’I de-kelim, kiedy to za pomocą tego osiągnęli Ga’R de-Bina, wtedy niższa hej w ejnaim pozostaje jako rosz. I jest to miejsce, które nazywa się haze de-Aw’I, gdzie znajduje się Jesod w czasie ich katnuta, kiedy on wzniósł się i stał się wyższą 1/3 Tiferet. I w tym Jesod pozostaje rosz niższej hej zlanej z nim od czasu katnuta, gdzie ta rosz jest to parsa wewnątrz Imy, która dzieli pomiędzy Imą i Twuną, i czyni z nich dwa parcufim w postaci samech powyżej parsy i zamkniętej mem pod parsą, jak to wyjaśnia o tym Ari. I ponieważ Twuna znajduje się poniżej niższej hej wyższej Imy, wychodzi, że ona otrzymuje od odpowiedniego poziomu w A’K, od miejsca, które znajduje się pod taburem, poniżej niższej hej, która znajduje się w taburze de-A’K, jak wiadomo. I dlatego Twuna wychodzi w postaci M’B, ponieważ ona ma odniesienie do tego, co znajduje się poniżej tabura de-A’K, i potrzebuje naprawienia, wówczas jak Ga’R de-Acilut nie potrzebują tego, ponieważ one naprawione są od strony swego korzenia w A’K.
13) I wiedz, że te trzy przyczyny, wspomniane wcześniej, kiedy mówiliśmy o podziale Biny i Twuny, są z tego powodu, że Twuna znajduje się poniżej haze de-A’A, i z tego powodu, że znajduje się poniżej powłoki mocha stima, i z tego powodu, że znajduje się poniżej parsy wewnątrz wyższej Imy. Czyli wszystkie te trzy sterują Twuną i każde z nich pozostawia swój korzeń. Jednak to wszystko jest jednym całym, z powodu wzniesienia niższej hej w ejnaim, która wyprowadziła AHa’P poza granice każdego poziomu. I bez względu na to, że one powróciły i połączyły się podczas gadluta, jednak pozostało po nich reszimo. I to reszimo, które pozostało, jest od strony parcufa Keter, którym jest A’A, i również od strony Hochma, czym jest mocha stima, i również od strony Biny, którymi są wyższe Aw’I, i nie ogranicza żaden parcuf z trzech pierwszych parcufim, lecz tylko ISZSu’T, jak to już zostało wyjaśnione, przy obejrzeniu trzech wyższych przyczyn.
I wiedz, że te AHa’P, które wyszły na zewnątrz z powodu wzniesienia niższej hej w ejnaim, nazywają się MaNCePa’H. Czyli te gwurot, które znajdują się w AHa’P z powodu wyjścia na zewnątrz, nazywane są pięć gwurot MaNCePa’H, i są tak nazywane, ponieważ one przedstawiają sobą pięć zamykających liter w alfabecie. I ponieważ te AHa’P jest to właściwość NeH’I, i główne w nich jest to dziesięć sfirot sijuma, dlatego na nie wskazują litery zamykające w alfabecie. I ponieważ wzniesienie niższej hej w ejnaim zaczyna się od parcufa Sa’G de-A’K, dlatego pięć tych gwurot MaNCePa’H, które przychodzą od wzniesienia niższej hej, one powstają tylko w Ima, lecz w Aba zupełnie nie ma tych pięciu gwurot MaNCePa’H, dlatego że Aba otrzymuje od odpowiedniej części w A’K, czyli w A’B de-A’K, w których nie ma nic od wzniesienia niższej hej w ejnaim. Dlatego kiedy jest niezbędność pokazać te szczególne gwurot tylko w Imie, nazywane te gwurot imieniem MaNCePa’H, które wskazują na wyjście AHa’P na zewnątrz lub ich powrót na swój poziom, dlatego że w każdym miejscu, gdzie Ari chce wskazać na połączenie pierwszej hej i niższej hej, to co nazywa się połączeniem właściwości rachamim i din, jak od strony katnut w nich tak i od strony gadluta, on nazywa je nazwą MaNCePa’H. I zapamiętaj to.
14) I wiedz, że również mędrcy korzystali z tych imion: „…MaNCePa’H, powiedzieli prorocy, lecz ponieważ zapominają je i one powróciły do początku”. Wyjaśnienie: spostrzegają prorocy – oznacza mochin i Ga’R poziomu, i jest to od słowa widzenie, co oznacza mochin, jak wiadomo. I to jak napisano: „…MaNCePa’H, powiedzieli prorocy…”, dlatego że bez względu na to, że przychodzą oni na poziom podczas gadluta, czyli są to nowe NeH’I, które przychodzą na poziom podczas gadluta, one nie są nowymi, dlatego że zapomnieli je, dlatego że do wzniesienia niższej hej w ejnaim już były te MaNCePa’H tam włączone. Lecz po wzniesieniu niższej hej w ejnaim spadły AHa’P na zewnątrz poziomu i zostały zapomniane na poziomie. A teraz, podczas gadluta, powróciły i stworzyli je ponownie. I dlatego one pokazane są jak nowe, jak napisano: „zapomnieli o nich, powróciły one, i ustawiły się ponownie…” i zrozum, że jest tu wskazówka, lecz nie ma miejsca mówić o tym dokładnie.
I w tym zrozum pojęcie gematrii, o której pisał Ari wyżej odnośnie panim i achoraim Aw’I, on mówi, że panim de-Aw’I są to AWA’Ja i Eke w napełnieniu judin, i jest to A’B, a achoraim Aw’I jest to kwadrat i Eke w napełnieniu judin, i u nich gematria „zapomnij”. Uważnie zbadaj to, dlatego że od haze i niżej są to achoraim de-Aw’I z powodu niższej hej w ejnaim, która pozostaje w haze. I dlatego pozostaje właściwość ISZSu’T, która obłacza od haze i niżej, u którego nie ma Ga’R, dlatego że jest u nich tylko od achoraim de-Aw’I, czyli od właściwości ich katnuta, od czasu, kiedy ich G’E były bez AHa’P, i dlatego uważane imiona ISZSu’T jako kwadrat imion AWA’Ja i Eke de-judin, które są w Aw’I, dlatego że jakikolwiek kwadrat działa w katnucie i achoraim. Ponieważ w ISZSu’T jest tylko G’E, uważa się, że AHa’P, którego brakuje u nich, jest to zapomnienie od strony ISZSu’T, i to jest w gematrii „zapomnienie”. Lecz później, kiedy sięga swego gadluta, kiedy one łączą się razem, czyli po tym jak one sięgają kropli ziwuga wyższych Aw’I, które opuszczają niższą hej z ejnaim i AHa’P de-ISZSu’T powracają i zakorzeniają się w nich, wtedy one sięgają panim de-Aw’I, czyli jest to AWA’Ja i Eke de-judin, które w gematrii oznacza „pamiętaj“. I to jest to, co powiedzieli mędrcy: „zapomnieli o nich i powróciły, i ukorzeniły się ponownie”.
15) I jak pisze Ari, że achoraim de-Aw’I są to panim dla ISZSu’T, dlatego że pojęcie wzniesienia niższej hej w ejnaim, chociaż są to gwurot, które wyprowadzają AHa’P z poziomu, a parcuf pozostaje w stanie katnut z brakiem Ga’R świateł, jednak ponieważ reszta naprawienia świata jest poprzez wynagrodzenie i karę, i całe to wynagrodzenie dla sprawiedliwych zaczyna się stąd, jak powiedzieli mędrcy: „…przecież jedną wypowiedzią można było stworzyć”, jednak uważa się to za bardzo wielkie świecenie, dlatego że jest to połączenie właściwości rachamim i din. I dlatego określane te gwurot jako wzniesienie niższej hej w ejnaim i jako początek wielkiego świecenia. I dlatego mówi, że panim ISZSu’T są to teraz te achoraim, ponieważ one są teraz prawdziwym świeceniem, lecz w stanie katnut. I również wyjaśnia Ari więź wzniesienia niższej hej w ejnaim, nazywając to świeceniem gwurot. I opuszczenie niższej hej z ejnaim i powrót AHa’P na poziom on nazywa przyjściem istoty gwurot na ten poziom, lub nazywa świeceniem MaNCePa’H i istotą MaNCePa’H, lub pierwszymi MaNCePa’H i drugimi MaNCePa’H. Dlatego że wzniesienie niższej hej w ejnaim, kiedy parcuf otrzymuje od swego wyższego, nazywa się to świecenie MaNCePa’H lub pierwszy rodzaj MaNCePa’H. A opuszczenie niższej hej z ejnaim, przy otrzymaniu kropli ziwuga A’B, nazywa się istotą MaNCePa’H lub drugim rodzajem MaNCePa’H. I również nazywa się gwurot nekewot i gwurot zaharim.
(Pytania 134-137)
16) A teraz dobrze zrozum tajemnicę pięćdziesiątych wrót Biny, ponieważ wychodzi to z siły pięciu gwurot MaNCePa’H, i wrażenie niższej hej w haze wyższej Imy, która rozcina parcuf Imy na dwa parcufim, na Ga’R i Za’T, czyli samech i mem, które nazywane są panim i achoraim. I wiadomo, że tylko Bina podzielona jest na dwa parcufim, a nie żadna inna sfira. I wyżej wyjaśniliśmy w p.11 to dlatego, że niższa hej, która pozostawiła wrażenie pod mocha stima, i wyprowadza Binę poza rosz w stan Za’T, te wyjście nie szkodzi zupełnie Ga’R de-Bina, a tylko Za’T de-Bina, czyli jej achoraim, od haze i niżej. I znajduje się dlatego dziesięć sfirot Biny, które podzielone na dwa różne jeden od drugiego parcufim, jak odległość od parcufa Ga’R do parcufa Zo’N i ponieważ ogólnie cały parcuf Biny dzieli się na sto sfirot, to dlatego po tym, jak zostały podzielone na dwa: Ga’R na wyższą Imę, a Za’T na Twunę, to one określane są jako 50/50. Dlatego że Bina określa tylko połowę parcufa, w którym jest pięćdziesiąt sfirot, a Twuna określa niższą część parcufa, w której również jest pięćdziesiąt sfirot. I chociaż od czasu stanu gadlut wyższa Bina już zawróciła swój AHa’P, i u niej jest całe dziesięć sfirot, jednak uważa się jeszcze jako pół parcufa, z wyżej wskazanego powodu. Dlatego że rosz niższej hej w stanie gadlut nie znika stąd, i dlatego nowe AHa’P nie dopełniają ich zupełnie, żeby były u nich jako nowy parcuf, ponieważ niższa hej znajduje się w jej haze.
(Pytanie 126)
17) I to jest to, o czym pisze Ari, że pięć gwurot Biny, każda składa się z dziesięciu, i jest to pięćdziesiąt wrót Biny. Dlatego że pięć gwurot jest to HaGa’T Na’H, co oznacza, że brakuje w nich Ga’R i jest u nich tylko siedem niższych sfirot Z’A. I jest to wtedy, kiedy na poziomie brakuje AHa’P, czyli NeH’I de-kelim, dlatego brakuje tam również Ga’R świateł, jak wiadomo. I ponieważ również i podczas gadluta pozostają reszimot od katnuta, dlatego uważa się Bina właściwością pięciu gwurot również i w gadlucie, czyli tylko niższą połową parcufa, i brakuje prawdziwych Ga’R, ponieważ nowe AHa’P znajdują się pod niższą hej, która znajduje się w haze, i dlatego one nie mogą uzupełnić Ga’R de-Hochma parcufa w całości. I pięć gwurot, które są w Binie, doprowadzają do tego, że ona pozostaje tylko w niższej połowie parcufa również i w czasie jej gadluta. I dlatego mówi Ari, że pięć gwurot w Imie czynią Binę pięćdziesięcioma wrotami, czyli jest to połowa niższego parcufa. I o tym on mówi: I jest jeszcze 50 wrót wspólnych, zawierających wszystkie 49, i jest to wyższy Keter w nich.
Wyjaśnienie. Bina podzielona jest na dwie właściwości imion M’B. Ga’R w niej, które nazywają się wyższa Bina, jest to imię M’B proste, i napełnienie, i napełnienie napełnienia. I o nich mówi on tam, że zgodnie z tym, że ona jest pojęciem M’B, które jest w Binie, dlatego że do tego wyjaśnia imię M’B proste i napełnienie napełnienia, dlatego Za’T de-Bina jest właściwością M’B kelim i nazywa się parcufem Twuna. I o nim mówi tam, że zgodnie z tym, że on przedstawia sobą siedem imion, w imieniu M’B, i razem z samymi siedmioma imionami jest to M’T (49), czyli siedem imion Ana be Koach, one razem przedstawiają sześć liter, i w stosunku do Wa’K de-Z’A jest to HaGa’T NeH’I. I tym on chce pokazać podział Biny na dwie części parcufa G’E i AHa’P, które przedstawiają sobą Ga’R i Za’T. Właściwość świecenia Hochmy uważa się również wyższym parcufem Biny, którym brakuje Ga’R, i wtedy ona uważa się właściwością M’B prostą, i napełnieniem, i napełnieniem napełnienia, ponieważ niższa hej, która znajduje się nad nią w powłoce, która znajduje się pod mocha stima, zupełnie nie dotyczy go, ponieważ on hafec hesed. Dlatego i wyższa Bina cierpi od przegrody, która znajduje się pod mocha stima, która również znajduje się w niższej hej w postaci rosz katnuta, i wychodzi, że brakuje Ga’R, i tym bardziej Twuna, która potrzebuje świecenia Hochma, dlatego jej również brakuje Ga’R. I dlatego to wskazuje na jej imię M’B. I to jest to, co powiedziano: siłą twoją w potencjale, i to jest to, co napisano, że siedem imion jest to M’T. To pokazuje jej siedem sfirot HaGa’T NeH’I, w każdej z których istnieje siedem sfirot i 7 x 7 = 49.
I powiedziano o tym: są pięćdziesiąte wrota i jest to wyższy Keter w nich. I pojęcie M’T jest to siedem niższych z brakiem trzech wyższych, i Ga’R są to pięćdziesiąte wrota. I wiedz, że pięćdziesiąte wrota jest to połowa wyższego parcufa, czyli Ga’R, których brakuje u nich. I pięćdziesiąte wrota włączają w siebie wszystkie 49 i dopełniają parcuf do stu sfirot, ponieważ dopóki im brakuje Ga’R, brakuje im również 49 sfirot. I kiedy sięgają wyższego Keteru, jest u nich dziesięć pełnych sfirot, w każdej z których również jest dziesięć sfirot i razem jest to sto sfirot, ponieważ teraz każdy włącza w siebie dziesięć sfirot.
I nie dziw się temu, że pięćdziesiąte wrota jest to Keter, dlatego że włączają one w siebie wszystkie czterdzieści dziewięć wrót, i nie chodzi tylko o jedną sfirę Keter, a całą połowę wyższego parcufa, którego brakowało podczas katnuta, to oznacza, że zawiera w sobie wszystkie 49 wrót.
(Pytanie 127)
18) To oznacza, że te wrota jest to miara M’B wyższego i składa się z Keteru, który włączony w Aba i znajduje się również w Ima. I świecenie Hochma uważa się z brakiem Ga’R. I napisano, że 42 wrót wyższego to Keter w niej, włączony w Aba, i tym chce powiedzieć, że tylko u Aba jest Ga’R de-Hochma w doskonałości, ponieważ otrzymuje od odpowiedniego poziomu A’B de-A’K, gdyż niższa hej nie jest obecna tam, ponieważ początek wszystkiego znajduje się w Sa’G de-A’K, lecz niższa hej, która znajduje się pod mocha stima, nie panuje nad Aba, dlatego jest u niego świecenie Keter w doskonałości, lecz Ima, która otrzymuje od odpowiedniego jej poziomu w Sa’G de-A’K, gdzie panuje niższa hej, uważa się, że w Keterze jest Ga’R de-Ima włączona w Aba, i on zupełnie czysty od niższej hej. I ty już wiesz, że nawet kropla ziwuga, który pochodzi od Aba, opuszcza niższą hej z tego powodu, że ta połowa parcufa wyższego, którego brakuje wyższej Binie odnośnie świecenia Hochma, jest również w imieniu M’B Aba, i również uważa się, że w Aba jest M’G (43) wrót, czyli składa się również z Keteru Imy. A u Imy uważa się, że brakuje jej wyższych wrót M’B, czyli połowy wyższego parcufa od strony or Hochma i dlatego jest u niej tylko 41 wrót.
Wyjaśnienie. Całe to pojęcie hisaronu, gdzie włącza się niższa hej w ejnaim w postaci obecności rachamim w din, jak powiedziano w Zohar, że Aba wyprowadza Imę na zewnątrz, do synów, i na to on wskazuje tu mówiąc, że Bina nazywa się M’B z powodu hisaronu i braku 42 wrót, jest to z powodu siły wzniesienia niższej hej w ejnaim, i wyjścia jej poza rosz de-A’A. I wszystko to było, by naprawić Zo’N w postaci ibur, zarodzenia, i włączyć również go w postaci niższej hej w ejnaim, i stąd osnowa wszystkich mochin gadluta Z’A. Ponieważ nie jest możliwe powstanie żadnego światła, dopóki nie wyjdzie Bina na zewnątrz.
(Pytania 128-129)
19) I niech nie będzie trudnością dla ciebie to, co zostało wyjaśnione, że wyższe Aw’I uważają się za Binę z właściwością niższej połowy parcufa, i właściwością pięćdziesiąt, w których brakuje Ga’R z powodu powłoki i mocha stima, a to, co uważa się za Ga’R, to tylko we właściwości jednego światła hasadim, które w stosunku do siebie samowystarczające, i nazywa się to hafec hesed. Jednak w stosunku do przekazywania światła Hochma, Bina uważa się z brakiem światła Ga’R, ponieważ znajduje się ona pod powłoką od mocha stima, tam, gdzie znajduje się wrażenie od niższej hej w ejnaim, jak to zostało wyżej wyjaśnione. I wydawałoby się, że to jest przeciwne wszystkim miejscom, że Aw’I są panim be panim, i nazywa się to ziwug, który nigdy nie zaprzestaje. Jednak to mówi się tylko w stosunku samych Aw’I, ponieważ Bina nazywa się hafec hesed, dlatego uważa się to u niej panim be panim. Lecz we właściwości przekazania ich niżej, czyli parcufim, które potrzebują świecenia Hochma, uważa się ten ziwug panim be panim de-Aw’I z właściwością achor be achor, czyli z właściwością niższej połowy parcufa, i nazywa się pięćdziesiąt wrót Biny, i Keter w niej włącza się w wyższego Aba, lub wyższe wrota M’B włączone są w Aba. Jak zostało wyjaśnione wyżej, że Keter Biny, który jest właściwością wyższej połowy parcufa, której brakuje jej, nazywa się wrota M’B wyższe, czyli w stosunku do imienia M’B, i nazywa się również wyższa Bina, i również nazywa się imieniem pięćdziesiąte wrota, czyli w stosunku jej sfirot, kiedy jej brakuje Ga’R, a jest u niej tylko Za’T. I każda włącza się w każdą, i jest to 7 x 7, czyli 49. I kiedy osiąga ona Keter, który jest pięćdziesiątymi wrotami, czyli swój parcuf Ga’R, znajduje się w dziesięciu pełnych sfirot, każda z których składa się ze wszystkich i jest to 10 x 10, a razem 100. I dlatego uważa się, że tylko Keter włącza w siebie wszystkie 49 wrót.
I to znajdziesz ty w słowach Ari dokładnie, i to, co on mówi: i zgodnie z tym były z boku dwa przeciwieństwa, z dołu i z góry, dlatego by pokazać przeciwieństwo dwóch ziwugim bez waw, panim be panim. I dlatego by to otworzyło się w świecie, nie byłby godny zostać stworzony w nim świat, i po tym powinien był oddzielić się, i znajdować się panim be panim. Lecz nie będzie to wyższy świat, dlatego że tam wszystko jest ukryte, i nie ma tego, kto pozna panim be panim w wyższym. Nawet Mosze, który stał się godny Biny, stał się godny tylko jej achoraim, a nie panim. I to: „I zobaczysz mnie z tyłu, a lik mój zostanie ukryty.” Lecz w innym miejscu, w niższym ziwugu otworzy się panim be panim poprzez Jesod w Malchut. I rzecz w tym, że ponieważ Hochma i Bina dokonują ziwug panim be panim w pragnieniu jedności i w radości nie oddzielając się, w każdym wypadku światło jej nie rozprzestrzenia się w dół inaczej, jak achor be achor. Dlatego że Mosze stał się godny tylko achoraim, jak zostało to wyjaśnione. Wtedy jak w niższym ziwugu, kiedy to mogą osiągnąć jego światło panim be panim. I jak powiedziano: panim be panim – słowo Stwórcy z wami.
I zostało wyjaśnione z powiedzianego poprzez Ari, że światło panim be panim de-Aw’I rozprzestrzenia się w dół w parcufie w synach w stanie achor be achor. I dlatego oddzielenie nie odbywa się w Aw’I, a tylko w Zo’N, jak powiedziano o tym w Zohar Bereszit, że są dwa przeciwieństwa, ponieważ litera jud i nun w niej są przeciwne jedna drugiej. I przednia strona jud jest to prawa, a nun jest to lewa, lecz z dołu obydwie litery są połączone jedna z drugą. I sens jest w tym, że ich dwa ziwugim Aw’I i Zo’N wskazują na cadik. I na początku ich stworzenia te dwa ziwugim Aw’I i Zo’N znajdowały się achor be achor. Lecz następnie były naprawione obydwa w stanie panim be panim. Lecz jest różnica pomiędzy nimi, ponieważ Aw’I bez względu na to, że były naprawione panim be panim, w nich nie odbył się podział, co oznacza w całości achor do zahar i achor do nukwy. I wtedy nukwa określa się w dziesięć pełnych sfirot, tak samo jak i zahar. Lecz one nie oddzieliły się jedna od drugiej, tak samo jak one wróciły do stanu panim be panim, do ziwuga, który nie zaprzestaje. Dlatego że czasami one są zlane razem jedną stroną, powiedziano o tym, że nekewa wykorzystuje achor zahar, jak powiedziano u Ari wyżej, że pięćdziesiąte wrota w niej, które są połową wyższego parcufa, który nazywa się wyższy Keter włączony w Aba, a w niej znajduje się tylko czterdzieści dziewięć sfirot (7 x 7), i podczas gadluta one powróciły i nazywane są achoraim. Lecz nie uważa się to za zakończone achoraim, które łączą się w jej parcufie, ponieważ rosz niższej hej w ejnaim pozostała w haze, i dlatego że zawsze znajduje się ona w stanie hafec hesed, i nie pragnie ona światła Hochma, które jest głównym dla Ga’R, i jest kotel i nie odbywa się tam podział. I na to wskazuje litera jud i nun, które tworzą literę cadik, z dołu niższe ukończenie litery jud wskazuje na ziwug Zo’N i zlane są one, i wskazuje to na to, że w przyszłości Zo’N powinny oddzielić się jedno od drugiego, i będzie pełne achor w Z’A i pełne achor w nukwie. I wtedy powrócą one w stan panim be panim, i o tym powiedziano: I mówił Stwórca wam lik do liku, aby pokazać to, że panim be panim otwiera się tylko z ziwuga Zo’N, a nie z ziwuga Aw’I. I zrozum to jak należy, ponieważ tak wyjaśnił Ari, że tym różnią się Aw’I i Zo’N.
20) I została wyjaśniona wyżej tajemnica pięćdziesięciu wrót Biny, i tajemnica pięćdziesiątych wrót jest to pięć gwurot MaNCePa’H, i wszystkie one wychodzą z jednego źródła, jest to wzniesienie niższej hej w ejnaim, kiedy to AHa’P wyszły poza poziom i pozostał poziom w G’A. I kli galgalty jest to HaGa’T, a kli ejnaim jest to NeHI’M. I te sfirot otrzymały pięć hasadim i pięć gwurot. Będąc w pięciu hasadim niższa hej znajduje się w katnucie, i jest u nich tylko poziom Z’A, czyli światło hasadim. Lecz pięć sfirot KaHa’B Zo’N nazywane tam HaGa’T Ne’H. Istota tych HaGa’T Ne’H jest to światło hasadim, i niższa hej, która włączona w każdą z nich, jest to pięć gwurot lub MaNCePa’H. I jak w gadlucie pozostało wrażenie niższej hej, nazywane one według gadluta, nawet wtedy, kiedy osiągnęły swój AHa’P. Lecz ich katnut, czyli więź niższej hej w ejnaim, którą one osiągają poprzez ziwug i włączenie w wyższego, nazywa się imieniem świecenie gwurot, lub gwurot nekewot, lub MaNCePa’H alef. I nie nazywane one istotą pięciu gwurot, ponieważ główne w imieniu pięciu gwurot wypada z AHa’P brakującego poziomu, ponieważ od strony kelim G’E uważane są za Ga’R, a AHa’P uważane są za Za’T. Lecz AHa’P jest to pięć hasadim, i w pięciu gwurot one są G’E, które są Ga’R. Wychodząc z tego, że nie ma teraz u nich w G’E nic oprócz poziomu Z’A, co jest nefesz-ruach, dlatego nazywane one również HaGa’T Ne’H lub pięć hasadim i pięć gwurot. I dlatego one nazywane wtedy świeceniem pięciu hasadim i pięciu gwurot, ponieważ istota pięciu hasadim i pięciu gwurot jest to AHa’P. I dlatego gadlut, który one osiągają poprzez kroplę ziwuga z A’B, opuszcza niższą hej z ejnaim, i wznosi z powrotem ten AHa’P, i wtedy określa się, że one osiągnęły istotę pięciu gwurot, dlatego że AHa’P jest to istota Za’T, i nazywane również męskie gwurot, i to przy otrzymaniu kropli ziwuga panim be panim od Aw’I, to, co w gematrii nazywa się „pamiętaj”. I tak nazywane drugie MaNCePa’H, ponieważ pierwsze MaNCePa’H jest to połączenie niższej hej w ejnaim. A podczas gadluta przychodzi główna siła MaNCePa’H, i jest to AHa’P, i dlatego nazywane są one drugie MaNCePa’H.
21) Teraz opiszemy dwa główne naprawienia, które przychodzą w parcuf podczas ibura. Pierwsze naprawienie jest to oczyszczenie iskier i rozbicie lew a-ewen niższej hej. Drugie naprawienie jest to połączenie niższej hej i wyższej hej. Pierwsze naprawienie odbywa się za pomocą świecenia Aba w postaci trzydziestu dwóch dróg światła Hochma. I to świecenie Aba uderza poprzez iskry (320), to co zostało podzielone podczas rozbicia kelim na osiem melachim, każdy z których włącza w siebie cztery stadia, a każde stadium włącza w siebie dziesięć sfirot. I jak napisano, każda powracając z Aba uderza w nią, i z tego powodu, że świeci on tylko w dziewięć pierwszych każdej z tych dróg, a nie w ich Malchut, widzimy, że zostają odepchnięte te Malchut w dół i stają się jako odpady. A Malchut niższej hej, które korzystają z awijutu, korzystają z niego bez masachu. I za pomocą tego uderzenia opuszcza się Malchut w dół, i pozostaje właściwość niższej hej tylko w obłóczeniu, i przyłącza się awijut do dziewięciu pierwszych, i teraz Aba wyjaśnia tylko 288 iskier, a 32 opuszczają się od nich i staje się jako odpady. I 288 iskier świecą w Ima, w jej pięćdziesięciu wrotach, po to by podsłodzić miarę sądu w niższej hej i miarę miłosierdzia w pierwszej hej. I ty już wiesz, że jest to pięćdziesiąt wrót Biny, jest to obraz ibura, który formuje się nie w Aba, a w Ima, dlatego że w Aba nie ma niższej hej w ejnaim, i odwrotnie, świecenie Aba opuszcza niższą hej z ejnaim, i nie ma w jego świeceniu pięciu gwurot oprócz Imy. Lecz pierwsze naprawienie opuszcza niższą hej awijutu od 320 iskier, odbywa się to poprzez Aba, i Aba jest to świecenie Hochmy, na które był skrócenie. I nie ma siły otrzymać od niego z powodu skrócenia, i dlatego Ima oddziela się i pada w dół w odpady. Lecz za pomocą świecenia Imy, światła hasadim, te oddzielenie jest niemożliwe. Dlatego że w stosunku do światła hasadim nigdy nie było żadnego skrócenia. I dlatego niższa hej awijuta nie może otrzymać świecenia od niego, i nigdy by nie odłączyła się od niego, ale od świecenia Aba ona nie może nic otrzymać. A w połączeniu niższej hej w ejnaim jest odwrotnie, tylko od Imy może otrzymać te połączenie, lecz nie od Aba, dlatego że Aba nie ma z tym żadnego połączenia.
(Pytania 171, 173)
22) Z powiedzianego zrozumiesz dwa poziomy 320 iskier, o których mówi Ari. Dlatego że w 320 iskrach jest domieszany awijut niższej hej, i Aba wyjaśnia z nich tylko 288 iskier, a 32 oddziela stąd jako odpady, i wychodzi, że brakuje Malchut. I następnie on wyjaśnia to w pięćdziesięciu wrotach Biny, kiedy niższa hej pozostaje, wznosi się i łączy się tam z wyższą hej, i kosztem tego były naprawione nowe Malchut w stosunku do pierwszych Malchut, które spadły w dół jako odpady, i dlatego powróciły i ponownie stały się 320 iskrami. I niższa hej podsłodzona miarą miłosierdzia otrzymała miejsce niższej hej awijuta, kiedy była odepchnięta. Lecz 320 iskier są to bhinot, które były wyjaśnione z tych siedmiu melachim, i w tym jest wyjaśnienie Aba i Ima. Czyli po tym jak Aba wyjaśnił 288 iskier z 320, i opuścił 32 Malchut, po tym dokonali ziwug Aw’I. I wtedy Aba opuścił kroplę Ma’D, która nazywa się Hesed, która składa się z pięciu hasadim, i tak samo Ima opuściła kroplę Ma’N, która zawiera w sobie pięć gwurot. I za pomocą tych kropel były naprawiane iskry Z’A, gdyż Ima wzniosła na początku pięć gwurot w Ma’N. I ty już znasz naturę tych pięciu gwurot, że jest to więź niższej hej w ejnaim, która przychodzi w postaci 49 wrót w niej, i wtedy Aba również opuszcza kroplę pięciu hasadim odpowiednio w pięć gwurot Imy. I znajduje się pięć hasadim i pięć gwurot połączone ze sobą, i wtedy ponownie te iskry określane jako 320, dlatego że otrzymała Malchut podsłodzenie od pięciu gwurot Imy. I dlatego by podkreślić te pięć gwurot, że jest to pięć Malchut, które przyłączyły się do pięciu hasadim Aba i dopełniły do 320 iskier, to mówimy o pięciu hasadim Aba 215, które w jego kropli dopełniali się do 320 iskier, dlatego że w obłóczeniu one połączyły się z Imą i stały się 32 Malchut i dopełniły się do 320 iskier.
I ty już wiesz, że 320 iskier jest to sam Z’A, to jest to, co dał Jesod de-A’A na Jesodot Aw’I, i te krople w Aw’I, one są kroplami wyjaśnienia i naprawienia Z’A, i ilość ich iskier 320. Aba dał lowen i jest to 288 iskier, które były wyjaśnione poprzez kroplę Hesed, a 32 Malchut z powodu awijutu nie mogły otrzymać od kropli Hesed Aba, i dlatego były wyrzucone stąd jako odpady, i dlatego wyjaśnienie ma odniesienie do kropli Aba. A podsłodzenie niższej hej miarą rachamim ma odniesienie do kropli pięciu gwurot Imy, i jest to płód, który daje Ima, czyli pięć Malchut, które podsładzają niższą hej itlabszut, która tam pozostała. I były naprawione 32 Malchut, w których połączona miara rachamim.
I tę pięć gwurot Imy nazywane są świeceniem gwurot, a nie istotą, dlatego że naprawia się tylko więź niższej hej z wyższą hej, i to nazywa się podsłodzenie miarą rachamim, dlatego by dopełnić 320 iskier. Następnie, podczas gadluta, kiedy otrzymuje ona kroplę Hesed od Aba, która opuszcza niższą hej z ejnaim, i powraca AHa’P na swoje miejsce, i jest to istota pięciu gwurot. I o tym powiedziano, że kosztem pięciu hasadim kropli Aba zostają wszystkie podsłodzone i dopełniły się do 320 iskier, czyli kropla gadlut, która opuszcza niższą hej z ejnaim.