Wewnętrzne spostrzeganie

Rozdział 1 (א)

Sfirot Akudim. Zawiera 6 działów. W nich wyjaśnia się 6 głównych pytań:

1. Ziwug de-akaa i uderzeniowe wzajemne oddziaływanie – „betiszot”.
2. Or hozer.
3. Reszimot.
4. Kelim.
5. Masach.
6. Or jaszar.

1) Tak jak wszystkie słowa Ari, które są przedstawione tu, są osnową, dlatego na nich bazuje cała nauka. I nie znajdziesz nawet jednego najmniejszego pytania we wszystkich światach ABE'A, w których lub ogólnie, lub indywidualnie nie został pokazany wynik wszystkich tych pytań, objawionych w dziesięciu sfirot de-Akudim. Co więcej, z każdej lekkiej zmiany i niewielkiego odnowienia wynikających tu, rozgałęzione w parcufim ABE'A wiele głębokich procesów. Wiadomo, że wszystkie siły i odnowienia form w wyższych światach powinny odnaleźć swoje odbicie w każdym niższym, włączając najmniejszą cząsteczkę. I ta reguła działa na całej drodze zejścia parcufim i światów, aż do świata Asia. I bez względu na to, że do tej pory jesteśmy zajęci pierwszą linią światła, która przeciągnęła się od świata Ejn Sof do miejsca skrócenia, którym jest pierwszy parcuf Adam Kadmon, każde słowo tekstu jest dla nas bardzo drogą perłą, która potrzebuje głębokiego zrozumienia i prawidłowego sformułowania, ze zwróceniem na to uwagi i jest do przypominania w ciągu całej kontynuacji nauki.

I dlatego chcę uporządkować główne pytania pokazane w tej części, w postaci najbardziej wygodnej dla zapamiętania. Jak również wydzielić w każdym pytaniu te najbardziej ważne, które Ari opisuje, i najdokładniej sformułować każdą rzecz, żeby ochronić uczących się od wyjścia poza granice pojęcia. Dlatego, że minimalny błąd w tych miejscach doprowadzi do absolutnego niezrozumienia w dalszej części nauki.

Rozdział 1 (א)

Pięć rodzajów ziwugim de-akaa i uderzeniowego wzajemnego oddziaływania.

2) W pierwszym rozprzestrzenieniu de-A'K znajdujemy w wypowiedziach Ari pięć rodzajów ziwugim:

1. istaklut alef lub ziwug de-akaa or elion w masach kli malchut, dla stworzenia kelim de-rosz;
2. uderzeniowe wzajemne oddziaływania or pnimi i or makif jedno w drugie, przy wyjściu z pe de-rosz de-A'K;
3. istaklut bet lub ziwug de-akaa wyższego światła w masach kli malchut, dla stworzenia kelim de-guf;
4. uderzeniowe wzajemne oddziaływanie reszimo i or hozer, które opuszcza się;
5. uderzenie światła malchut z opuszczającym się or hozer.

Ziwug de-akaa tworzący:

* wyłącznie korzenie kelim, * kli i światło, połączone razem, * tworzy ukończone kelim.

3) Korzeniem wszystkiego jest ziwug, który nazywa się „istaklut alef”, z którego przedłuża się całe światło znajdujące się w parcufie. Jednak jest go wystarczająco wyłącznie dla wyjścia korzeni kelim, co nazywa się stadium „obłóczenia w potencjale”, a nie rzeczywiście w działaniu. Dlatego że or hozer obłacza tu z dołu do góry, co oznacza sprzeciwienie się obłóczeniu w awijut kli z góry w dół. Dlatego jest nazywane dziesięć sfirot de-rosz imieniem Ejn Sof lub keter. I nawet po tym, jak rozprzestrzeniają się dziesięć sfirot z malchut, stojącej w rosz, w dół w guf do tabura, jeszcze nie ma tam samodzielnych kelim, a światło i kelim jakby były wzajemnie wymieszane.

Główne otwarcie istnienia kelim zaczyna się od istaklut bet, który odbył się na masach znajdujący się w kli malchut, podczas jego oczyszczenia. Czyli cztery poziomy, wychodzące odpowiednio z poziomem jego oczyszczenia.

Ten ziwug de-akaa odbył się za pośrednictwem or makif i or pnimi, kiedy or makif osłabia masach, a wyższe światło czyni ziwug de-akaa z masachem, zgodnie z poziomami jego oczyszczenia, powodując powstanie czterech poziomów: hochma, bina, tiferet i malchut (Hu'B Tu'M).

4) To oczyszczenie, osłabienie masachu jest skutkiem uderzenia pomiędzy or pnimi i or makif. I wyjaśnia się, że or makif oczyszcza, osłabia awijut masachu do tego stopnia, aż nie stanie się on tak samo jasnym, jak masach w malchut de-rosz. Lecz w rzeczywistości całe to oczyszczenie odbyło się jednocześnie i natychmiast. Lecz ponieważ wyższe światło nie przestaje świecić na mignięcie, więc ono czyni ziwug z masachem na czterech poziomach jego oczyszczenia i wyprowadza tam cztery poziomy dziesięciu sfirot: hochma, bina, Z'A i malchut.

Całkowite otwarcie kelim odbywa się za pomocą istaklut bet.

5) I została wyjaśniona różnica pomiędzy trzema pierwszymi ziwugim de-akaa: istaklut alef, chociaż on jest korzeniem i źródłem wszystkich świateł i wszystkich kelim w parcufie, lecz nie ma w nim żadnego rzeczywistego, realnego otwarcia. Całe otwarcie odbywa się wyłącznie za pomocą istaklut bet, zgodnie z poziomem oczyszczenia masachu. I oczyszczenie to wyniknęło na skutek uderzeniowego wzajemnego oddziaływania pomiędzy or makif i or pnimi.

Dwa ostatnie ziwugim de-akaa niezbędne dla powstania kolejnego parcufa.

6) Wszystkie trzy rodzaje ziwugim de-akaa są potrzebne dla samego parcufa. Jednak uderzenia i uderzeniowe wzajemne oddziaływania reszimo z or hozer, jedno w drugie, odbywa się dla potrzeb kelim parcufa przychodzącego po nim. W sposób podobny odbywa się uderzenie światła malchut w reszimo, wynikające dla potrzeb kli malchut z kolejnego parcufa. Więc pierwsze trzy ziwugim niezbędne są dla samego parcufa, a dwa ostatnie ziwugim – dla potrzeb parcufa, wychodzącego po nim.

Rozdział 2 (ב)

Dwanaście rodzajów or hozer.

Całe or hozer, które malchut całkowicie odepchnęła od siebie, stało się or makif.

7)U Ari znajdujemy 12 rodzajów or hozer:

Pierwszy - jest to or hozer odepchnięte od bhiny dalet podczas istaklut alef, kiedy masach zatrzymuje wyższe światło przed wejściem wewnątrz, nie pozwalając mu rozprzestrzenić się tam. Ono obłacza się na dziesięć sfirot or jaszar. I tu należy widzieć dwa rodzaje or hozer: pierwszy rodzaj – jest to cała łączność światła, które było odepchnięte od obłóczenia w kli malchut, i jest to ogromna wielkość światła. Tym bardziej w pierwszym parcufie de-A'K, o którym tu mówi się. Ono zawiera całą różnicę pomiędzy Ejn Sof, wypełniającym całą realność i parcufem A'K, który jest wyłącznie cienką linią światła w stosunku do Ejn Sof. Niezbędnym jest wiedzieć, że to or hozer zawiera całe or makif wszystkich światów.

Or hozer, które ubiera się na or jaszar, jest to skutek pierwszego or hozer, które zostało całkowicie odepchnięte poprzez malchut.

8) Drugi rodzaj or hozer - wznoszący się z dołu do góry i ubierający się na dziesięć sfirot or jaszar. Jest w tym ogromna głębia, ponieważ w or hozer, które odepchnęła bhina dalet, trzeba zrozumieć zasadę istnienia, czyli rzeczywistość or hozer tam. I trzeba zrozumieć w nim właściwość zaprzeczenia, która sama w sobie jest siłą uderzenia tworzącą wielkie światło na skutek oddzielenia, odmowy od światła. I w tym jest wspólność relacji pomiędzy or hozer, odepchniętym z powrotem, i bhiną dalet, która pozostała pustą przy braku tego światła. To or hozer, które urodziło się na skutek odmowy przyjęcia światła, ma odniesienie do drugiego rodzaju or hozer, które wznosi się i ubiera się na dziesięć sfirot or jaszar. Dlatego ono określa się jako skutek, porodzenie or hozer pierwszego rodzaju, składając się głównie z właściwości zaprzeczenia, jednak na skutek wspólności relacji, jak już mówiliśmy.

Dwa rodzaje or hozer: or makif i or pnimi – mocno się różnią od Hu'B Tu'M or jaszar.

9) Dwa rodzaje or hozer są określane jako or pnimi i or makif dziesięciu sfirot de-rosz. Tak jak or hozer, które ubiera się na dziesięć sfirot or jaszar, jest wyłącznie małą częścią całości or hozer odepchniętego z powrotem, będąc porodzeniem i wspólnotą relacji kli malchut i or hozer.

I już wiadomo tobie, że istnieją cztery właściwości or jaszar jedna powyżej drugiej. One nazywane są: hochma, bina, Z'A, malchut, a keter jest ich korzeniem. Między nimi istnieje ogromna różnica. Dlatego nie jest podobne to, co zostało urodzone z wspólnych relacji pierwszego or hozer i właściwości malchut, do tego, co urodziło się ze wspólności relacji or hozer z właściwościami Z'A, i co więcej z właściwościami znajdującymi się powyżej Z'A.

NaRaNHa'J rodzą się i wychodzą ze wspólnych relacji pomiędzy or hozer i KaHa'B Tu'M or jaszar.

10) Z powiedzianego należy zrozumieć urodzenie pięciu świateł, które nazywane są: nefesz, ruach, neszama, haja i jechida. Światło urodzone ze wspólnych relacji między or hozer i bhiną malchut, nazywa się nefesz. A urodzone jako wynik wspólnych relacji or hozer z bhiną Z'A, nazywa się ruach. Stosunek or hozer z bhiną bina rodzi światło neszama. Światło haja – jest to skutek relacji pomiędzy or hozer i bhiną hochma. Wspólne działanie or hozer i bhiny keter daje światło jechida.

Jeżeli or hozer, które ubiera dziesięć sfirot or jaszar, jest skutkiem wspólnych relacji między or hozer i malchut, ono nazywa się światłem nefesz.

11) Teraz, kiedy or hozer, ubierające się na or jaszar i będące porodzeniem relacji or hozer z bhiną malchut, to światło, które przedłuża się wewnątrz tych dziesięciu sfirot, nazywa się światłem nefesz. A łączność or hozer, które było odepchnięte – jest to or makif. W ten sposób zostały wyjaśnione dwa rodzaje or hozer.

Trzeci rodzaj or hozer obłacza się w malchut de-rosz. On jest źródłem i keter, jak dla dziesięciu sfirot or hozer w rosz, tak i dla dziesięciu sfirot, które są w guf.

12) Trzeci rodzaj or hozer – jest to or hozer pozostające stałe i istniejące w malchut de-rosz jako źródło, i stwórca dla wszystkich świateł i kelim znajdujących się w guf. Wszystko, co jest w guf, wychodzi z tego źródła. Dlatego, że malchut ubiera wszystkie światła w rosz, w ilości or hozer które ona wznosi. Tym samym określa się ona jako keter i korzeń, jak dla świateł rosz, tak i dla świateł guf. Dlatego że nie ma zupełnie żadnego zahaczenia w świetle bez kli. I ponieważ ona - tą, która rodzi or hozer, będące obłóczeniem dla świateł, dlatego uważa się, że urodziła światła również.

Czwarte or hozer – rozprzestrzenia się od pe do tabur, zmieniając się w kelim dla or jaszar, lecz jeszcze nieukończone.

13) Czwarty rodzaj or hozer rozszerza kli malchut do dziesięciu sfirot od niej i dalej, z góry w dół, czyli od pe do tabura. Dlatego że malchut de-rosz nazywa się pe, a malchut de-guf, będąca dziesiątą sfirą malchut de-rosz, nazywa się tabur. I rzeczywiście, to or hozer stało się prawdziwą jakością kelim na dziesięć sfirot or jaszar, które opuszczają się wewnątrz niego z góry w dół. Przecież z tego powodu te dziesięć sfirot nazywane są guf (ciało) parcufa, po prostu jeszcze nie są rozróżniane jako takie. I to z powodu wielkiego znaczenia awijutu, który jest w nim.

Piąte or hozer, znajdujące się w malchut de-guf, która nazywa się tabur.

14) Piąty rodzaj – or hozer w malchut de-guf, które nazywa się światłem nekewa. W rzeczywistości ono przedstawia sobą świecenie od or jaszar, ale świecenie niewielkie, w którym jest wyłącznie właściwość otrzymywania, bez żadnej siły oddawania. Dlatego nazywa się or hozer. I zapamiętaj to.

Szósty rodzaj or hozer – rozprzestrzenia się od tabura i w dół.

15) Szósty rodzaj or hozer – jest to całe światło rozprzestrzeniające się w guf od tabura w dół, i całe ono – wyłącznie właściwość malchut de-guf. Dlatego że dziesięć sfirot, rozprzestrzeniających się od pe w guf, dziewięć pierwszych sfirot kończy się na taburze, a malchut w nich zajmuje całe miejsce od tabura do sijum parcufa. I bez względu na to, że ona wyłącznie malchut, jednak w stosunku do siebie określa się ona, że rozprzestrzenia się w postaci dziesięciu sfirot. I to od strony sijuma każdej sfiry.

Wychodzące na skutek ziwug de-akaa w rosz, staje się rozróżnialnym wyłącznie w guf: rozprzestrzenienie do malchut określa się od pe do tabura, a odepchnięcie od malchut określa się od tabura i w dół.

16) Należy zrozumieć, że nie ma u nas żadnego poznania w dziesięciu sfirot rosz, ponieważ one są jakością Ejn Sof. I wszystko, co rozróżniamy w dziesięciu sfirot rosz, to tylko to, co jest ze strony rozprzestrzenienia ich w guf, czyli według niższego uczymy się o wyżej stojącym. Dlatego mówimy, że wyższe światło rozprzestrzenia się do malchut, a masach stojący w kli malchut uderza w światło i nie pozwala mu wejść wewnątrz, a zawraca je z powrotem, i to or hozer ubiera dziesięć sfirot or jaszar. Obłóczenie to jest na dziewięć pierwszych sfirot, i odepchnięcie światła, żeby nie rozprzestrzeniało się ono w malchut, rozróżniane przez nas według tego, że oddziałuje na nas w guf na tabur. Dziewięć pierwszych sfirot, znajdujących się od tabura i wyżej, otrzymują będąc obłóczonymi wewnątrz or hozer.

A światło, które ma odniesienie do sfiry malchut, ono jest odepchnięte i nie jest przyjęte w malchut de-guf, która zajmuje całe miejsce od tabura i w dół. Lecz ponieważ do pierwszego skrócenia, będąc w stanie Ejn Sof, ta malchut służyła obłóczeniem dla wszystkich dziesięciu sfirot, dlatego światło rzeczywiście wypełnia całą realność. Dlatego my rozróżniamy również w malchut, która została skrócona, czyli w miejscu, które jest od tabura i w dół, że pozostało w niej dziesięć pustych miejsc, które wcześniej były wypełnione światłem, kiedy były w stanie Ejn Sof. A teraz nie ma w nich nic, oprócz or hozer. I dlatego my rozróżniamy w malchut de-guf dziesięć samodzielnych sfirot, które określają całe to odczucie braku, braku światła wynikającego na skutek skrócenia. I z tego powodu miejsce od tabura i w dół nazywa się odwrotną stroną – ahoraim, z powodu braku tam or jaszar. A miejsce od tabura i w górę nazywa się odpowiednio przednią stroną parcufa – panim, jako miejsce całego or jaszar w parcufie.

Siódmy rodzaj or hozer – jest to światło pozostałe w parcufie po wypróżnieniu z niego or jaszar.

17) Siódmy rodzaj – jest to or hozer, które pozostało z dołu, w guf, po wypróżnieniu z niego or jaszar. Dlatego że po zawróceniu or jaszar w górę, do swojego źródła, or hozer nie wzniosło się z nim – przecież całą osnowę or hozer tworzy światło wypróżnienia. Związane jest to z tym, że bhina dalet oddzieliła się i nie otrzymuje światła z przyczyny skrócenia i masachu, będącego u niej, i które określane są jako awijut i din, zgodnie z pochodzeniem.

Lecz od tej pory, jak ono obróciło się w kli, które przedłuża wyższe światło i ubiera się na niego, zmienia się na przeciwny i jego awijut, razem z miarą jego ograniczenia - din, i obracają się one w subtelność – „zakut” i w pełną miarę miłosierdzia – „rahamim”. Do tej pory, dopóki całkowicie nie przestaje być określane jako niskie i ciemne w stosunku do wyższego światła, które jest obłóczone w niego. Lecz podczas wyjścia, kiedy wyższe światło uwolniło się z kli i wzniosło się do swojego źródła, wtedy or hozer traci swoje znaczenie i pozostaje z niego nie więcej niż to, czym ono jest zgodnie ze swoją istotą: awijut, skrócenie i właściwość ograniczenia. I dlatego jest zrozumiałe, że podczas wypróżnienia, kiedy or jaszar zawróciło do swojego źródła, nie jest w stanie or hozer wznieść się z nim do góry. Co więcej – teraz otworzyło się jego opuszczenie w dół, czyli otworzyły się awijut i właściwość ograniczenia w nim zgodnie ze swoją istotą. Dlatego nazywa się ono światłem bardziej grubym. I od tego momentu stała się rozróżnialna różnica, która nie była określona wcześniej. Różnica pomiędzy kelim, które służą obłóczeniem dla światła – czyli or hozer, i samym światłem, które jest obłóczone wewnątrz niego. I różnica ta nie była znana do momentu wypróżnienia. I to jest to, o czym mówi Ari, że grube światło jest jakością kelim parcufa.

Ósmy rodzaj or hozer – jest to poprzednie or hozer, które otrzymało dodatkowy awijut do już istniejącego w nim.

18) Ósmy rodzaj or hozer – jest to poprzednie or hozer, które otrzymało dodatkowy awijut do już istniejącego w nim. Czyli oprócz awijut, który otworzył się w nim, zgodnie z jego istotą, dodała się do niego pamięć, notatka o nowej właściwości ograniczenia – „din hadasz”, która była otwarta podczas wyjścia światła, które pozostawiło go w ciemności. Na skutek tego ono znajduje się w podwójnym ograniczeniu.

Dziewiąty rodzaj or hozer wznosi się od ziwug de-akaa na masach po poziomach jego oczyszczenia.

19) Dziewiąty rodzaj or hozer – jest to or hozer, które wznosi się za pomocą ziwug de-akaa w masach poziomami jego oczyszczenia. Poziomy wychodzące od tych ziwugim, łącznie określane są jako or hozer, i nawet or jaszar zawarte w nich. Dlatego że te ziwugim wychodzą podczas objawienia właściwości ograniczenia – din, czyli w momencie wyjścia świateł do Stwórcy.

20) I nie warto nad tym zastanawiać się: przecież na każdym poziomie istnieje rozprzestrzenienie or jaszar z góry w dół, wewnątrz guf. A każde prowadzenie z góry w dół nazywa się miarą miłości – „rahamim”, jak wiadomo. I rzecz w tym, że w rzeczywistości, oprócz oczyszczenia nie ma tu więcej niczego. I nawet te ziwugim, które wychodzą od or elion, również zostają włączone we właściwość wypróżnienia świateł. Ponieważ obowiązkowym jest, żeby przeszło wchodząc po czterech głównych właściwościach drogą swojego oczyszczenia, kiedy or elion, które ani na mignięcie nie przestaje świecić, ciągle wchodzi w ziwug na swojej drodze.

I porównać można to z człowiekiem wychodzącym z domu na zewnątrz. Nawet jeżeli on czyni, na przykład, cztery kroki na drodze swojego wyjścia z domu, tak czy inaczej nie bierzemy ich pod uwagę, jak nie bralibyśmy pod uwagę czterech przystanków pośrodku jego kroków. I nawet myśl taka zupełnie nie wynika, dlatego że niemożliwe jest, żeby on wyszedł z domu inaczej niż czyniąc te kroki, przecież w tym jest zasada poruszania.

A teraz o naszym pytaniu. Bez względu na to, że podczas wyjścia światła, masach przechodzi cztery poziomy, gdzie or elion wchodzi z nim w ziwug na drodze, jednak tego nie określa się jako jakość rozprzestrzenienia światła wewnątrz parcufa, jako „rahamim”. A przyjmuje się jako „din”, dlatego że ten czas - jest czasem wypróżnienia światła, który zawiera również rozprzestrzenienie wynikające na jego drodze. Dlatego że taka jest zwykła droga wyjścia światła. I zapamiętaj to.

21) Zostało wyjaśnione, że bez względu na to, że w każdym ziwugu, wychodzącym podczas wyświetlania, oczyszczenia masachu, jest całkowity poziom – rosz, toch, sof, jednak nie są one uważane za or jaszar – „rahamim”, a są or hozer i „din”. Jednak wszystko to powiedziane w stosunku do samego parcufa w całości, który cierpi z powodu wypróżnienia z niego światła, i dlatego nie liczy się z poziomami, wynikającymi drogą oczyszczenia i wypróżnienia światła.

Jednak liczy się ze znaczeniem poziomów, czyli od strony ich indywidualnego przejawienia w stosunku do samych tych poziomów, wychodzi u nas odwrotna zależność, ponieważ każdy poziom, który wychodzi na skutek ziwuga bliższego do ich stwórcy, ma największą przewagę. Dlatego że w bhinie dalet wyniknęło tylko światło nefesz, a kiedy odbyło się usubtelnienie do bhiny gimel, wyniknęło światło ruach, kiedy odbyło się usubtelnienie do bhiny bet, wyniknęło światło neszama, itd.

22) Pojęcie tej odwrotnej zależności należy wyjaśnić z pełną jasnością, dlatego że w tym jest całe połączenie i rozróżnienie pomiędzy światłem i kli. Brak tej wiedzy będzie przynosić nam niepowodzenia na każdym kroku uczenia się tej nauki. Sens w tym, że jest właściwość kelim otrzymywania or elion od strony or jaszar. Jest to pięć właściwości: KaHa'B Zo'N lub NaRaNHa'J. I są otrzymujące kelim ze strony or hozer. To poziomy, które są również nazywane KaHa'B Z'A i malchut. I one (dwa rodzaje kelim otrzymywania) są całkowitą przeciwnością jedne do drugich. Dlatego że z tego ziwuga, z którego wychodzi wielkość keter or hozer, czyli największe kli, wychodzi poziom nefesz or jaszar, które jest najmniejszym światłem.

23) W ten sposób wyjaśniliśmy, jakie jest źródło dwóch tych wielkości, ponieważ znaczenie czterech stadiów or jaszar wychodzi ze światła Ejn Sof. Gdzie trzy pierwsze stadia jeszcze nie są określone jako kli otrzymywania, dlatego że nierozróżnialna jest w nich różnica w zmianie formy. A cała różnica pomiędzy nimi i or elion tylko w tym, że one prowadzą do rozwoju, zgodnie z przyczyno-skutkowym łańcuszkiem, bhiny dalet, czwartego stadium, która jest stadium absolutnego otrzymywania. Dlatego każdą bardziej subtelną właściwość określa się jako większą, ponieważ jest u niej połączenie z or elion, które jest w nią obłóczone.

I dlatego keter, który jest przyczyną najbardziej oddaloną w stosunku bhiny dalet, jest korzeniem dla każdego rozprzestrzenienia. A bhina alef, jako przyczyna bardziej bliska niż keter w stosunku do bhiny dalet, uważa się mniejszym światłem niż keter. Przecież oprócz tego, że ona jest skutkiem keter, istnieje w niej również jakość niewielkiej zmiany w stosunku do światła, które jest w nią obłóczone. A mianowicie: w tym, że ona jest dodatkową przyczyną i bardziej bliską w stosunku do bhiny dalet. Tak samo i bhina bet, która jest trzecią przyczyną, jeszcze bliższą w stosunku do bhiny dalet, światło obłóczone w nią, jeszcze mniejsze. W sposób podobny odbywa się i dalej, do tej pory, dopóki bhina dalet sama nie pozostaje absolutnie bez światła z powodu zmiany formy, co w niej, na którą było uczynione skrócenie.

24) Tak nazywane są te zmiany w wyżej wspomnianych stadiach, bhinot: nefesz, ruach, neszama, haja, jechida, różnica między którymi jest ogromna. Główna różnica jest w bliskości lub oddaleniu w stosunku do bhiny dalet, nad którą panuje siła skrócenia. Oprócz tego różnią się one między sobą przyczynowo-skutkowym połączeniem. Ponieważ keter jest przyczyną dla hochmy, hochma dla biny, itd. Przewaga przyczyny nad jej skutkiem jest w duchowym ogromna. I nie ma w tym żadnego podobieństwa i porównania z pojęciem przyczyny i skutku według ocen świata materialnego. Dlatego że tu – one wieczne, i wszystkie światła osiągalne dla skutku, powinny przejść przez jego przyczynę. I nie tylko: główna część tego przechodzącego światła pozostaje w przyczynie, i wyłącznie właściwość małej gałęzi przychodzi do niższego, który jest jego skutkiem, chociaż światło ma odniesienie do skutku.

Jest jeszcze wiele innych różnic. Na przykład: odległość od przyczyny do skutku jest niezmiernie wielka. I oprócz tego jest wielka różnica między tymi czterema bhinot zgodnie z rodzajem światła według jego istoty. I bez względu na to, że or elion jest jedyne według swoich właściwości, lecz jest tu wspólność relacji pomiędzy or elion i właściwością or jaszar, obłóczonego w niego. Gdyż światło haja tworzy istotę, a światło neszama głównie jest światłem hasadim. Są również inne różnice, które będą wyjaśnione później.

25) I wiedz, że wszystkie omówione wartości w czterech stadiach or jaszar, w rzeczywistości nadal wychodzą z Ejn Sof po to, żeby świecić od skrócenia i w dół. I wszystkie te różnice działają również i w dziesięciu sfirot de-igulim jako skutek wyjścia z Ejn Sof, przed wejściem ich w ziwug de-akaa i obłóczenia w or hozer. Cała różnica pomiędzy dziesięcioma sfirot igulim i dziesięcioma sfirot or jaszar jest wyłącznie w ziwug de-akaa, który nie działa na igulim.

26) A teraz wyjaśnimy drugie znaczenie – pięć poziomów or hozer, co przedstawia sobą zupełnie inne pojęcia. Mówiliśmy w „Wewnętrznym Spostrzeganiu” (druga część, rozdział 6), że po skróceniu i dalej, or hozer stało się kli otrzymywania dla or elion zamiast bhiny dalet. Dlatego, że to or hozer, które było odepchnięte od malchut, kiedy to malchut nie otrzymuje na skutek odbicia od masachu, ono staje się kli i miejscem przyjęcia światła, podobnie do tego, jak była bhina dalet w Ejn Sof. I każde światło otrzymywane w światach, otrzymywane wyłącznie za pomocą or hozer.

27) I dlatego, jeżeli ziwug de-akaa wyniknął na masach bhiny dalet, która była osnową miejsca otrzymywania w Ejn Sof, obłaczając się tam na całe światło do keter, o czym powiedziano, że „światło wypełniało całą realność”, dlatego teraz, kiedy cała ta ogromna wielkość była odepchnięta od niej, wznosząc się do góry w postaci or hozer, to or hozer również zaczęło obłaczać or jaszar w całej jego wysokości – czyli do keter. I jeżeli odbywa się usubtelnienie do bhiny gimel, która jest w niej, a właściwość bhiny dalet (co w niej) ukryła się stąd, wtedy masach, który odpycha or elion od obłóczenia wewnątrz niej (bhiny dalet), odpycha wyłącznie trzy bhiny. I nawet jeżeli obłóczyłoby się światło w kli bhiny gimel, ona nie otrzymałaby od niego więcej niż do hochmy. Dlatego poziom odepchniętego or hozer również jest mniejszy i ubiera się wyłącznie do hochmy. Dalej odbywa się w sposób podobny.

28) Podobnie jak różnica pomiędzy keter i hochma or jaszar jest w nieskończoność wielka, tak samo różnica pomiędzy poziomem keter i poziomem hochmy or hozer jest bezgraniczna i nie poddaje się porównaniu. Ponieważ bez względu na to, że w or hozer ten, u kogo większy awijut, jest większym, lecz jest to tymczasowe w stosunku do kli przyciągania, czyli masach i malchut, w których odbywa się ziwug. Wtedy jak dla obłóczenia światła - im potrzebne jest bardziej subtelne kli, ponieważ obowiązkowym jest, żeby było u światła podobieństwo właściwości z kli. Dlatego światło większe w stosunku do właściwości or jaszar, większe dlatego, że jest bardziej subtelne. I dlatego jest jasne, że kiedy przychodzi ono do obłóczenia w kli or hozer, kli powinno stać się podobnym do niego.

Więc obowiązkowym jest, że jeżeli poziom or hozer sięga keter, to znaczy, że jest tam cienkie i jasne kli przydatne do tego, żeby obłóczyć te wielkie światło keter. A poziom odpowiadający bhinie gimel, poziom której sięga wyłącznie do hochmy, kli to, obłaczające światło hochma o wiele mniejsze niż kli keter, znajdujące się na poziomie bhiny dalet.

29) Wynika pytanie: jeżeli odbyło się usubtelnienie bhiny dalet i pozostał wyłącznie awijut odpowiadający bhinie gimel, to oznacza, że właściwość malchut ukrywa się stąd. I pozostają wyłącznie trzy pierwsze właściwości: KaHa'B i Z'A. Jeżeli tak, to powinien był skrócić się ten poziom na wielkość malchut, dlatego że właśnie tej części or hozer brakowało tam. Dlaczego więc skróciło siebie or hozer od obłóczenia keter, przecież ta właściwość tam nie jest nieobecna?

Rzecz w tym, że istnieją dwa rodzaje ruchu w dziesięciu sfirot: dziesięć sfirot or jaszar określa się z góry w dół, w przeciwieństwie do or hozer, które określa się z dołu do góry. Kiedy z dołu, zamiast malchut or jaszar, znajduje się keter or hozer. A zamiast Z'A or jaszar, znajduje się hochma or hozer. I tak dalej, dopóki zamiast keter or jaszar nie znajdzie się malchut or hozer.

30) Tym postaraj się zrozumieć powiedziane w księdze Sefer Jecira: „Założony koniec jego, w jego początku, a początek jego, w jego końcu”. Bhina dalet, czyli malchut, jest ukończeniem sfirot, a na skutek uderzenia or elion w masach, który znajduje się w niej, ona przedłuża wewnątrz siebie światło keter. Innymi słowy, przywiązuje go, łączy, żeby świeciło ono w parcufie, tym samym staje się rzeczywiście włożone w jego początek – w keter, który jest początkiem sfirot. A dlatego że keter znajduje się w dążeniu do or hozer bhiny dalet, dlatego wszystkie dziesięć sfirot są przeciągnięte razem z nim – przecież keter zawiera je wszystkie. Dlatego malchut określa się jako keter or hozer, czyli rzeczywista miara keter. A bhina gimel, która nazywa się Z'A or hozer, ponieważ on jest drugi w stosunku do niej, odnosi się wyłącznie do sfiry hochma, będąc drugą w stosunku do miejsca ziwuga poziomu keter, i o jeden poziom bardziej subtelną. I tak dalej, dopóki keter, co w niej, który jest piątym w stosunku do miejsca ziwugu, nie określa się tylko jako malchut.

W ten sposób, miarą ukończenia or jaszar, którą jest sfira malchut, określona początkiem or hozer, którym jest keter or hozer.

31) Tym samym spróbujemy zrozumieć wynikające pytanie. Jeżeli odbyło się usubtelnienie do bhiny gimel, to znaczy, że brakuje wyłącznie malchut. Dlaczego więc or hozer skróciło się do takiego poziomu, że nie może obłóczyć się na poziom keter, a tylko od hochmy i w dół? Teraz to stało się bardziej zrozumiałe – przecież jest to odwrotna zależność, kiedy bhina dalet określa się jako keter, a bhina gimel – jako hochma i tak dalej, rzeczywiście w przeciwieństwie do or jaszar.

32) Przy tym wszystkim warto liczyć się z poziomem otrzymywania or jaszar. I chociaż założony koniec w jego początku i malchut przedłuża dla siebie światło keter, stając się sfirą keter, ale przy tym nie mówi się, że malchut przedłuża dla siebie faktycznie światło jechida. Tego absolutnie nie może być, żeby światło jechida przyszło przyciągnięciem kli malchut, ono przychodzi za pomocą przyciągania kli keter or jaszar. Jak to jest możliwe, żeby zmienił się stosunek właściwości or jaszar z or elion, obłóczonych i przedłużonych z Ejn Sof. Gdzie różnica „wyżej – niżej” w nich bardzo wielka, lecz one chronione dokładnie zgodnie z zamysłem. I żadna jakość nie wpłynie na nic wielkością swojej ważności.

33) Po prostu sens wyrażenia „jego korzeń, w jego początku, a jego początek, w jego końcu” – jest w następującym. Światło nefesz, które należy do malchut, które ma odniesienie do niej od strony or jaszar, ono rośnie i otwiera jakość samego siebie, założoną w keter. Dlatego że keter włącza wszystkie dziesięć sfirot do malchut, a światła wewnątrz nich określane są jako pięć części światła jechida, które nazywane są NaRaNHa'J de-jechida. I dlatego światło nefesz, które należy do malchut, poznaje teraz swój korzeń istniejący u niej w keterze, który nazywa się „nefesz de-jechida”. Dlatego nie poznaje ona nic, co jest wyżej jej własnego poziomu.

34) I tak widzimy, że przy tym, że istnieje odwrotna zależność między dziesięcioma sfirot or hozer i dziesięcioma sfirot or jaszar, razem z tym one nie anulują i nie zmniejszają niczego jedno drugiemu. Dlatego że jedno zupełnie nie dotyka drugiego, chociaż wychodzą razem z jednego ziwuga. Z ziwuga bhiny dalet wynika poziom dziesięciu sfirot do samego keteru, lecz wyłącznie do nefesz, która odnosi się do jechida. A z ziwuga bhiny gimel wychodzi dziesięć sfirot poziomu hochma, jednak nie otwierają się one jako hochma, która nazywa się haja. Dlatego że bhina gimel – jest to jakość Z'A lub ruach or jaszar, a światło hochma może być przedłużane wyłącznie za pomocą kli hochmy or jaszar. Ono poznaje swoją własną jakość istniejącą w postaci korzenia w hochmie, która nazywa się ruach de-haja. W sposób podobny odbywa się z resztą, kiedy każdy przedłuża i poznaje tylko własną właściwość, która jest w nim od or jaszar. Poziom or hozer służy jako przyczyna tego, że otrzymuje swoją właściwość z bardziej wyższego miejsca – zgodnie z wielkością poziomu.

35) Wychodząc z tego, nie warto się mylić, jak może być, że światło ruach, znaczenie którego jest o wiele wyższe niż nefesz, staje się obłóczonym w niższą niż światło nefesz wielkość. Przecież światło nefesz przedłuża się za pomocą bhiny dalet i obłacza się w poziom keter. A światło ruach, które powinno było być przedłużone za pomocą bhiny gimel, okazuje się obłóczonym wyłącznie w poziom hochma – wielkość niższą niż keter. Lecz w rzeczywistości w świecie naprawienia, kiedy kelim otrzymują odpowiednie im naprawienie, stale istnieje to, że chociaż światło ruach jest przedłużone za pomocą bhiny gimel, jednak obłacza się w poziom keter. Dlatego że wtedy opuszcza się światło nefesz z poziomu keter i obłacza się w poziom, który należy do bhiny gimel, a światło ruach ubiera się w poziom keter. Tak samo i reszta.

Jednak tu, zanim kelim, które tu nie wyszły, otrzymały naprawienie wyłącznie na podstawie wyświetlenia, oczyszczenia i kiedy otworzyła się bhina gimel przedłużając światło ruach, to kli, które odnosi się do poziomu keter, już nie istniało w realności – przecież masach zniknął stąd. Dlatego powinno było przyjść i obłóczyć się w kli bardziej niższe niż kli, które odnosi się do nefesz. I na skutek tego nie mógł parcuf otrzymać od niego całej miary jego światła.

Dziesiąty rodzaj or hozer – ten, który opuszcza się z czterech poziomów, wychodzących na miarę wyświetlenia masachu, w puste kli stojące poniżej.

36) Dziesiąty rodzaj – jest to or hozer, które opuszcza się z czterech poziomów, wychodzących na miarę wyświetlenia masachu, od miejsca ziwuga i niżej, wewnątrz stojącego poniżej kli, pustego od światła. I to jest to, o czym mówi tu Ari. Dlatego że w tym czasie, kiedy bhina dalet usubtelnia się do bhiny gimel, kiedy wychodzi światło z bhiny dalet i ukrywa poziom keter, odbywa się ziwug w bhinie gimel, rodząc poziom hochma. Wtedy opuszcza się or hozer od świecenia tego ziwuga, w bhinie gimel, i przychodzi wewnątrz kli bhiny dalet, urodzonej z własnego światła. Tak samo kiedy oddaliło się miejsce ziwuga z bhiny gimel i wzniosło się w bhinę bet, i stała się pusta również bhina gimel od swojego światła. Wtedy opuszcza się świecenie ziwuga z bhiny bet wewnątrz kli opróżnionej bhiny gimel. W sposób podobny odbywa się i dalej.

W tym or hozer istnieją dwa braki: pierwszy - że przyszło od zmniejszenia masachu, który przedstawia sobą din, drugi - że przeciągnął się spod tabura.

37) W tym or hozer są dwa braki:

1. Że przyszedł z ziwuga, który odbył się podczas oczyszczenia, z tego powodu uważa się ogólny poziom tego poziomu jako jakość or hozer i właściwość ograniczenia i sądu – din, jak powiedziano o ósmym rodzaju or hozer.

2. Dlatego że przedłużony jest z właściwości poniżej tabura. Podczas usubtelnienia masachu do bhiny gimel wznosi się malchut, która ma odniesienie do rosz, w hotem – tiferet w rosz parcufa. Wtedy staje się hotem podobny do pe, co w rosz, skąd opuszcza się i rozprzestrzenia się światło z góry w dół wewnątrz guf, do bhiny gimel należącej do guf, i która określa się teraz jako poziom malchut odnośnie malchut de-rosz, i nazywa się tabur. Tak samo i wtedy, kiedy odbyło się usubtelnienie do bhiny bet, określa się bhina bet, która jest w guf, jako tabur. I tak dalej.

Dlatego or hozer, które opuszcza się od świecenia ziwuga bhiny gimel z guf do bhiny dalet należącej do guf, określa się, że ono przychodzi spod tabura. W ten sposób zostało wyjaśnione, że or hozer przedstawia sobą właściwość odwrotnej strony – „ahoraim” i miarę ograniczenia – „din”.

Jedenaste or hozer – jest to or hozer, które urodziło się z uderzeń reszimo i opuszczającego się or hozer jedno w drugie. Nazywa się ono nicucot.

38) Jedenasty rodzaj – jest to or hozer, które rodzi się na skutek uderzenia reszimo i opuszczającego się or hozer jedno w drugie. Jak mówi o tym Ari w rozdziale 6, punkt 10. Gdyż reszimo i opuszczające się or hozer są różne ze swojej natury, uderzają jedno w drugie. Na skutek tego powstają iskry – „nicucim” – od opuszczającego się or hozer i wchodzą do wnętrza pustego kli, stojącego poniżej miejsca ziwuga.

Dwunasty rodzaj or hozer – jest to or hozer po zaprzestaniu ziwuga, kiedy ono ciemnieje i gaśnie.

39) Dwunasty rodzaj – jest to to samo or hozer, co i w jedenastym rodzaju, tylko po tym jak ono zgaśnie. Dlatego że po tym jak kończy się świecenie ziwuga od bhiny gimel na przykład, wtedy kończy się również świecenie ziwuga, które było przedłużane stąd wewnątrz bhiny dalet. Dlatego i te iskry, które spadły i przyszły w bhinę dalet, również zgasły. To znaczy, że spadły one w ciemność ze swojego światła. Tak samo odbyło się z resztą iskier – nicucim, które odnoszą się do reszty bhinot.

Rozdział 3 (ג)

Dwanaście rodzajów reszimot

Reszimot przyciągania i reszimot obłóczenia.

40) Pierwszy rodzaj – jest to reszimo pozostałe od świateł po ich wyjściu, które objawia się jako obłóczenie. Drugi rodzaj – jest to reszimo pozostałe od świateł po ich wyjściu, które przejawia się jako przyciąganie. Co to znaczy? Jak wiadomo, wielkość poziomu jet mierzona wielkością awijut masachu, kiedy wielki awijut przedłuża większy poziom. Wiadomo również, że zawsze należy rozróżniać w tym dwa przeciwieństwa. Dlatego że czym większy poziom, tym bardziej oddalone te dwie wielkości. Przecież tak samo jak u większego poziomu powinien być masach i kli malchut z wielkim awijutem, tak samo powinny u niej być subtelne kelim otrzymywania. Na przykład bhina dalet, u której największy awijut, przedłuża ona na siebie poziom keter, i potrzebuje maksymalnie subtelnego kli, pasującego dla otrzymania wewnątrz światła keter.

Reszimot przyciągania pozostają w kelim przyciągania, a reszimot obłóczenia pozostają w kli otrzymywania.

41) I tak po każdym oddaleniu możemy rozróżnić dwa rodzaje reszimot:

1. reszimo, które pozostaje w kli przyciągnięcia tego światła;
2. reszimo, które pozostaje w kli otrzymywania tego światła.

W rzeczywistości, jeżeli mówimy na podstawie istoty tworzącej reszimo, to one są prawie jednym i tym samym, lecz z pochodzenia swego one są dalekie od siebie w nieskończoność. Przecież reszimo właściwości przyciągania jest od awijut i poniżej niego nie ma nic. A reszimo właściwości otrzymywania jest od najwyższej subtelności czystości. Dlatego że jedno jest to bhina dalet, a drugie bhina szoresz.

Reszimo obłóczenia – jest to męska właściwość - zahar, a reszimo od awijut - jest to żeńska właściwość - nekewa.

42) One są określane jedno w stosunku do drugiego jako męska i żeńska część – „zahar” i „nekewa”. I obie one mają odniesienie do jednego poziomu światła, innymi słowy, światło obłóczone w kli, które pasuje jemu całkowicie. Lecz po tym, jak światło oddaliło się stąd i awijut samego kli objawił się jako nieprzydatny, wtedy otworzyła się ta ogromna odległość, która istnieje pomiędzy tymi dwoma reszimo. A ponieważ one początkowo tworzyły jedną całość, dlatego rozpatrywane są jako męska i żeńska część – „zahar” i „nekewa”.

Od ostatniej bhiny nie pozostaje reszimo de-awijut po usubtelnieniu.

43) To reszimo, odnoszące się do właściwości nekewa, nie pozostaje po wyjściu światła stąd. I chociaż ono nie znika, ponieważ w duchowym nie ma nic czasowego, jednak pozostaje spokojnym bez żadnego ruchu do końca naprawienia. I o tym pisze Ari, że ostatnia właściwość nie pozostawia reszimo, i dlatego pozostają tam wyłącznie reszimo męskiej właściwości – „zahar”. Dlatego że kiedy wzniósł się keter i oddalił się, on pozostawił po sobie jedno reszimo w tym swoim kli, żeby świecić z niego w hochmie, która stoi niżej, po tym, jak wznosi się i oddala się.

Reszimot, które obłóczyły się w swoje kelim.

44) Trzeci rodzaj – są to reszimot, które obłaczają się w miejscach łączności światła, które oddaliło się. Innymi słowy, w or hozer i kli malchut, która rozszerzyła się od siebie i dalej w postaci dziesięciu sfirot, obłaczających dziesięć sfirot or jaszar, jak wiadomo. I tak samo reszimo pozostałe po ich wyjściu, ubrały się w nie każdy zgodnie ze swoją właściwością, zgodnie z jego częścią. Na przykład: keter or jaszar, który ubiera się w nefesz or hozer podczas rozprzestrzenienia, później, kiedy oddalił się stąd, obłacza się reszimo zamiast niego, czyli w nefesz or hozer. Tak samo reszimo należące do hochmy - w ruach or hozer, itd. I rzecz jasna, że nie była potrzebna im cała wielkość kli, ponieważ reszimo – jest to wyłącznie mała część światła, które odeszło, i dlatego rozszerzyła się wyłącznie określona miara od kli, odpowiednio dla tej części. O tym mówi się w słowach Ari punkt 18.

Reszimot które nie obłaczają się w swoje kelim, a pozostają nad nimi.

45) Czwarty rodzaj – są to reszimot, które nie obłaczają się w swoje kelim, a znajdują się każde nad tym kli, do którego odnoszą się w postaci „tagin” – korony nad literami. Jak powiedziano u Ari. Przyczyna ich wyjścia z własnych kelim jest następująca. Z powodu uderzenia opuszczającego się or hozer i reszimo jedno o drugie, dlatego że or hozer przychodzi od świecenia ziwuga, ono góruje i wzmacnia się nad reszimo, które jest resztkami wyjścia ziwuga. I dlatego że światło reszimo jest przeciwne or hozer, które opuszcza się wewnątrz swego kli, dlatego nie mogą one być razem, jednym kli. I dlatego reszimo było zobowiązane oddalić się ze swojego kli, wyjść powyżej swojego kli.

Reszimot które powróciły w swoje kelim.

46) Piąty rodzaj – są to reszimot, które powróciły w swoje kelim po tym, jak wyszły stąd. Gdyż po wyjściu ziwuga z wyższej właściwości, również oddaliło się razem z nim i świecenie opuszczającego się or hozer. I zgasły iskry – „nicucim”, które upadają w kli leżące poniżej, i wtedy powróciło reszimo wewnątrz swego kli, jak i przedtem. Dlatego że teraz nie istnieje więcej sprzeciwu ze strony or hozer, które wewnątrz tego kli, przecież ono również po wyjściu swojego ziwuga. Dlatego ponownie reszimo wzmaga się nad or hozer.

A przyczyna tego, że wyjście tego ziwuga nazywa się gaśnięciem iskier w tym, że świecenie or hozer oznacza się imieniem „iskry” – „nicucim”. Dlatego zaprzestanie jego świecenia nazywa się „gaśnięciem” – język, który stosuje się do iskier ognia.

Łączne reszimo subtelnego i grubego światła. Reszimo cienkiego światła, reszimo grubego światła.

47) Szósty rodzaj, jest to stan reszimo cienkiego i grubego światła. Siódmy rodzaj nazywa się cienkim światłem, o którym mówi się u Ari w drugim rozdziale, punkt 10. Ósmy rodzaj nazywa się grubym światłem tego reszimo.

Podobnie do tego, jak w światłach pierwszego rozprzestrzenienia, cienkie światło było wymieszane z grubym światłem, tak samo i w reszimo, które pozostawia po sobie pierwsze rozprzestrzenienie.

48) Ponieważ wszystko to, co jest w świetle, jest również w reszimo, które pozostało od tego światła, dlatego nazywa się reszimo „śladem od pieczęci”. I dlatego reszimot, które pozostały od świateł pierwszego rozprzestrzenienia, zawierają w sobie światło i kli, podobne do świateł, z których wyniknęły. Lecz cały czas, kiedy reszimo ubiera się w swoje kli, nie ma tam różnicy pomiędzy światłem i kli, podobnie do świateł pierwszego rozprzestrzenienia, gdzie światła i kelim są wymieszane. Dlatego i w reszimo przychodzących od nich jest nierozróżnialna różnica pomiędzy światłem i kli, a wymieszane one razem. To właśnie jest szósty rodzaj, o którym mówiliśmy, czyli reszimo zawierające światło cienkie i światło grube, lecz grube światło nierozróżnialne w nim, a wymieszane.

Po wyjściu reszimo z kli, otworzył się zawarty w kli awijut.

49) Teraz spróbujmy zrozumieć siódmy i ósmy rodzaj. Objaśnienie, które było podane z powodu czwartego rodzaju reszimo, kiedy na skutek uderzenia opuszczającego się or hozer o reszimo, oddaliło się i wyszło reszimo ze swojego kli, i wzniosło się nad nim w postaci korony nad literami – tagin. Teraz z powodu oddalenia reszimo z kli, objawiła się różnica pomiędzy kli i między reszimo, dlatego że teraz rozróżnialny stał się awijut, zawarty w kli. On określa się teraz jako grube światło, podobnie do świateł pierwszego rozprzestrzenienia. W ten sposób wyjaśniliśmy, że wszystko to, co jest w światłach, jest również i w reszimo przychodzących od nich.

50) Zostało wyjaśnione, że po oddaleniu reszimo z kli, objawiła się różnica pomiędzy światłem reszimo i pomiędzy kli tego reszimo, przy czym kli teraz nazywa się grubym światłem tego reszimo. Z kelim grubego światła, co w reszimo, wyniknęły kelim męskiej właściwości – „zaharim” drugiego rozprzestrzenienia. A światła reszimo nazywa się teraz cienkim światłem, co w reszimo, z którego wyniknęły światła zaharim drugiego rozprzestrzenienia. I pamiętaj to.

Reszimo obłóczenia, które pozostaje w malchut.

51) Dziewiąty rodzaj – jest to reszimo światła malchut, o czym mówi Ari w rozdziale 6, punkt 20. Wiedz, że reszimo to odnosi się do siódmego rodzaju, który nazywa się cienkim światłem, czyli w nim jest nieobecna jakość kli. Jak już mówiliśmy, że reszimo od strony przyciągania odeszło, czyli odeszła jakość grubego światła z tego reszimo. Lecz cienkie światło, co w nim, pozostało bez kli i dlatego wzniosło się powyżej swojego kli w jesod.

Reszimot włączone w masach po jego oczyszczeniu.

52) Dziesiąty rodzaj – jest to reszimo włączone w masach po drodze wzniesienia jego do Stwórcy. Dlatego że światło malchut, którym jest masach, i or hozer znajdujące się w niej, wyświetla się i wznosi się od poziomu do poziomu, do przyjścia jego do Stwórcy, czyli w pe de-rosz. I na miarę przejścia jego w nich, łączy się również z reszimot, które pozostawiły tam światła po swoim wyjściu. Dlatego kiedy przyszło ono w pe, zawiera w sobie trzy rodzaje reszimot, na które ponownie był uczyniony ziwug, z którego oddzieliły się kelim i światła drugiego rozprzestrzenienia.

Reszimot pozostałe od czterech poziomów, które wyszły podczas oczyszczenia.

53) Jedenasty rodzaj – jest to reszimo, które pozostało od czterech poziomów, wychodzących podczas oczyszczenia, jako dziewięć pierwszych sfirot. Dlatego że Ari mówi tu o reszimot, które pozostały od dziewięciu pierwszych sfirot pierwszego rozprzestrzenienia, zanim zaczęły się oczyszczać, i nazywają się pierwszym światłem. Jednak również od czterech poziomów, które wyszły następnie podczas usubtelnienia, one również pozostawiły reszimo w swoich kelim po odejściu. A dokładnie: od dziewięciu pierwszych sfirot, gdyż ostatnia właściwość nie pozostawia reszimo, jak wiadomo.

Reszimot obłóczenia, które pozostały od reszty właściwości czterech poziomów.

54) Dwunasty rodzaj – są to reszimot, które pozostały od reszty właściwości czterech poziomów, które wyszły podczas oczyszczenia, czyli wyłącznie jakość cienkiego światła w tych samych reszimot. Dlatego że grube światło w tych reszimot było utracone z ostatnich jakości. Jak było wyjaśnione już o ostatnich właściwościach reszimot, które pozostałe od pierwszego światła.

55) I tak wyjaśniliśmy dwanaście rodzajów reszimot:

1. Reszimot wychodzące od właściwości obłóczenia (p.40-43).
2. Reszimot idące od właściwości przyciągania (jak wyżej).
3. Reszimot, które obłaczają się wewnątrz swoich kelim (p.44).
4. Reszimot, które nie obłaczają się w swoje kelim, a są one w jakości „tagin” nad literami (p.45).
5. Reszimot, które powróciły w swoje kelim, po tym jak wyszły z nich (p.46).
6. Reszimot zawierające cienkie i grube światło, lecz grube światło – nierozróżnialne w nich (p.47-49).
7. Cienkie światło od reszimot, z których były stworzone światła męskich właściwości (zaharim) drugiego rozprzestrzenienia (jak wyżej).
8. Grube światło od reszimot, z których były stworzone kelim dla „zaharim” drugiego rozprzestrzenienia (p.50).
9. Reszimot światła malchut jest wyłącznie od cienkiego światła, które jest w tych reszimot, ostatnia bhina nie pozostawia swego reszimo (p.51).
10. Reszimot, które były włączone w masach przy jego wzniesieniu do Stwórcy i tam odnowiły się w ziwugu dla drugiego rozprzestrzenienia (p.52).
11. Reszimot, które pozostało od dziewięciu pierwszych sfirot w czterech poziomach, które wyszły podczas usubtelnienia (p.53).
12. Reszimot od ostatnich bhinot na tych poziomach (p.54).

Rozdział 4 (ד)

Dziesięć rodzajów kelim

Korzeń wszystkich kelim – jest to bhina dalet (czwarte stadium).

56) Pierwszy rodzaj – jest to bhina dalet czwartego stadium or jaszar, która jest korzeniem wszystkich kelim w światach. I jest to malchut Ejn Sof, w której wyniknęło C'A, przed skróceniem ona obłaczała się na wszystkie cztery stadia or jaszar. I to jest to, o czym powiedziano, że or elion wypełniało całą realność i nie było żadnego innego rodzaju otrzymywania oprócz niej. A po tym jak skróciła się i ustawiła masach, który czyni ziwug z or elion w postaci ziwug de-akaa – uderzeniowe wzajemne połączenie, wznosi or hozer, i to or hozer staje się teraz kelim otrzymywania zamiast niej, jak opisano w słowach Ari (cz.3, rozdz.1, p.1,2,3 i w rozdz.12, p.4).

Po skróceniu włącza się bhina dalet w masach, i or hozer staje się kli zamiast niej.

57) Trzeba również pamiętać, że bhina dalet jest istotą kli również po skróceniu, a dokładniej - jakość awijut w niej. Lecz ten awijut może być przydatny dla niej po skróceniu wyłącznie w tym wypadku, jeżeli ona włączona w masach. I wtedy or hozer, które ona wznosi, mierzy się zgodnie z jej awijut, i zgodnie z wielkością awijut w niej - miara światła, które ona wznosi. I to or hozer staje się kli otrzymywania na wielkość poziomu or elion, jak to jest dokładnie opisane w Wewnętrznym Spostrzeganiu cz.2.

Rozprzestrzenienie światła i jego oddalenie doprowadziło do stworzenia kelim.

58) Ari stwierdza ważne prawo, że „rozprzestrzenienie światła, a następnie jego odejście, stało się przyczyną wyniknięcia realności kli” (rozdz.1, p.9). Jednak należy zrozumieć w tych słowach, że przecież i dla pierwszego rozprzestrzenienia niezbędne jest kli, zanim światło zniknęło, gdyż nie istnieje światło bez kli. I należy wyjaśnić jego słowa zgodnie z tym, co napisał on dalej (rozdz.6, p.2), że kiedy pierwsze rozprzestrzenienie wyszło z pe de-A'K na zewnątrz, wszystko wyszło wymieszane razem, czyli światło i kli były wymieszane wzajemnie. I nie było rozróżniane kli, przed zniknięciem światła, bez względu na to, że obowiązkowo tam przebywało.

Rozprzestrzenienie i zniknięcie – równe przyczynie dla stworzenia kli.

59) To wyjaśnienie nie jest wystarczające, dlatego że słowa: „stało się przyczyną wyniknięcia realności kli” brzmią niezrozumiale, gdyż z tych słów wynika wrażenie, jakby przed zniknięciem nie było jeszcze żadnej realności kli w ogóle. Lecz powinniśmy głęboko zrozumieć jego słowa. W rzeczywistości powiedziane one bardzo ostrożnie, gdyż on nie powiedział: „zniknięcie światła stało się przyczyną stworzenia kli”, a powiedział: „rozprzestrzenienie światła i jego zniknięcie stało się przyczyną stworzenia kli”. I sens w tym, że obydwa: i rozprzestrzenienie, i zniknięcie – są jednakowymi przyczynami dla stworzenia kli.

Pierwotny materiał dla kli – jest to bhina dalet.

60) I jego słowa są zrozumiałe razem z tym, co wyjaśniliśmy wyżej w punktach 56 i 57, że pierwotny materiał kli – jest to bhina dalet, na którą było uczynione C'A. Innymi słowy, większy poziom życzenia otrzymywać, które było włączone w świetlo Ejn Sof, i które nazywa się malchut Ejn Sof. W samej Ejn Sof ona nie była rozróżnialna w ogóle, a początek jej otwarcia – po tym, jak ona skróciła się i wyniknęła pusta przestrzeń. Dlatego że wtedy otworzył się wzrost życzenia otrzymywać jako przeciwieństwo właściwości w stosunku do or elion, które jest całkowitym oddawaniem, i w którym nie ma życzenia otrzymywać nawet najmniejszej części. Tym ona oddzieliła się i opuściła się, i oddaliła się od or elion stając się całkowicie jemu przeciwną. Gdyż różnica właściwości dzieli w duchowym, a przeciwieństwo właściwości – jest to całkowite oddzielenie, skrajne przeciwieństwo w duchowym. I dlatego, od tego momentu i dalej, określa się zwiększenie życzenia otrzymywać, które jest w skróconej bhinie dalet, jako zwiększenie awijut w światach w stosunku do or elion, uważanego za granicę subtelności, która istnieje w realności. I to tylko dlatego, że czyste od życzenia otrzymywać, gdyż całe ono, to absolutne oddawanie. Co więcej, nie ma u nas poznania w or elion w stosunku do niego samego, jego istoty. Obejrzeliśmy bardzo dokładnie to (cz.1, O'P, Wewnętrzne Spostrzeganie).

Po skróceniu włącza się bhina dalet w masach. I or hozer, które wznosi się za pośrednictwem ich obu, staje się kli dla otrzymywania.

61) I przy całym dalekim oddaleniu istniejącym w bhinie dalet w stosunku do or elion, oprócz niej zupełnie nie ma żadnego kli otrzymywania, lecz ona potrzebuje naprawienia masachu. I wtedy podobnie do tego, jak ona otrzymywała do skrócenia wyłącznie z miarą przyciągania, w tej samej mierze ona otrzymuje teraz, zgodnie z miarą wielkości odpychania. Czyli zgodnie z wielkością światła, które ona mogłaby otrzymać jeżeliby nie była ograniczona masachem.

Zniknięcie światła z bhiny dalet stało się przyczyną dla powstania masachu.

62) Wyjaśniliśmy w drugiej części, że malchut de-igulim, na którą było skrócenie, jest korzeniem i przyczyną dla malchut de-joszer i masachu w niej. Dlatego że po tym jak zniknęło światło z malchut de-igulim, ze wszystkich czterech jej bhinot, ona powróciła żeby ponownie przyciągnąć światło w trzy swoje bhiny, na które nie było skrócenia. To życzenie jest wewnętrznym sensem ustawienia masachu, żeby nie rozprzestrzeniało się światło w bhinę dalet w niej, a wyłącznie do trzech bhinot i nie więcej. I to odbywa się u niej z powodu zniknięcia światła z wszystkich czterech bhinot w niej, kiedy to zostaje ona całkowicie pusta od światła. Wychodzi na to, że zniknięcie światła stało się przyczyną urodzenia masachu.

Bhina dalet – jest to skutek rozprzestrzenienia wyższego światła. W ten sposób rozprzestrzenienie i zniknięcie doprowadziły wspólnie do pojawienia kli, i z nich wyszły bhina dalet i masach.

63) Jednak bhina dalet na swojej drodze jest to porodzenie rozprzestrzenienia światła. Przecież jest to czwarte stadium or jaszar i jest to malchut Ejn Sof, tyle że światło zniknęło z niej na skutek skrócenia. Dlatego bhina dalet w istocie jest porodzeniem od rozprzestrzenienia światła, a masach porodzeniem od zniknięcia światła. Wyjaśniliśmy, że od skrócenia i dalej łączą się oni oboje – i bhina dalet, i masach – we właściwości kli otrzymywania. Oprócz nich nie ma w ogóle kli dla otrzymywania w światach.

Teraz widzimy na ile rzeczywiste są słowa Ari, który mówi, że „rozprzestrzenienie światła, a następnie jego zniknięcie, staje się przyczyną stworzenia realnego kli”. Dlatego że od rozprzestrzenienia światła rodzi się bhina dalet swoją istotą, czyli właściwość jej awijut, a ze zniknięcia światła wychodzi jakość masachu, który jest w niej ustawiony, bez którego ona nie jest przydatna dla otrzymywania w ogóle.

Na skutek tego, że początek wyniknięcia kli wychodzi z rozprzestrzenienia i zniknięcia, dlatego zobowiązane każde kli być poprzedzone przez te dwie siły.

64) Wiadomo, że każda siła w wyższych zobowiązana objawić się w niższych. I dlatego na skutek tego, że początek powstania kli, czyli w malchut de-joszer, która jest pe de-rosz de-A'K, wynika z powodu rozprzestrzenienia światła i jego zniknięcia, dlatego dalej każde kli powinno obowiązkowo zawierać te dwie siły, czyli rozprzestrzenienie światła i jego zniknięcie. I jest niemożliwe wyobrazić sobie jakiekolwiek kli w światach bez nich.

Materiał kli – jest to awijut, a forma – jest to masach.

65) I tak my dokładnie wyjaśniliśmy bazowy materiał i formę, a mianowicie: awijut bhiny dalet – jest to materiał, a masach ustawiony w niej jest to forma, z ich obu zostały złożone, zrobione wszystkie rodzaje kelim, ogólnie i indywidualnie we wszystkich czterech światach ABE'A.

Drugi rodzaj - jest to or hozer, wznoszące się od pe i w górę, i obłaczające dziesięć sfirot or jaszar.

66) Drugi rodzaj kelim – jest to or hozer wznoszące się z dołu do góry za pośrednictwem ziwug de-akaa or elion z masachem, ustawionym w kli malchut, i nazywa się on istaklut alef – pierwsze wpatrywanie się, spostrzeganie. I jak napisano wyżej w punkcie 61, od skrócenia i dalej, miara or elion otrzymywanego przez poziom zależy od wielkości poziomu or hozer, wznoszącego się na skutek ziwug de-akaa z masachem. Dlatego że to or hozer łączy i obłacza dziesięć sfirot or jaszar, jak wiadomo.

Or hozer, co w rosz, w rzeczywistości nie jest kli – ono wyłącznie korzeń kelim.

67) I należy zapamiętać wszystko to, co wyjaśnia się tu w „or pnimi”, w stosunku do obłóczenia or hozer w dziesięć sfirot, które należą do rosz. Główne, że to nie określa się jak realne obłóczenie w działaniu, gdyż ono wznosi się z dołu do góry. Jest to podobne do przeciwdziałania obłóczeniu w awijut kelim. Lecz razem z tym, to or hozer rozszerza kli malchut de-rosz na dziesięć sfirot od niej i w dół, i one stają się kli dla realnego otrzymywania w działaniu. I to już dokładnie było omówione (w or pnimi, rozdz.1, p.30).

Trzeci rodzaj - jest to or hozer przyjmujące odwrotne znaczenie od pe i w dół, i obłaczające dziesięć sfirot, należących do guf, do tabura.

68) Trzeci rodzaj kelim pokazany wyżej w punkcie 65, kiedy or hozer, które odnosi się do rosz, czyli drugi rodzaj, bez względu na to, że samo zupełnie nie jest właściwością obłóczenia, jednak zmienia się na przeciwne i staje się kli otrzymywania w działaniu. I jest to trzeci rodzaj, który zawsze nazywa się imieniem „guf parcufa” (dosłownie: ciało parcufa), a drugi rodzaj zawsze – „rosz parcufa” (dosłownie: głowa parcufa).

Czwarty rodzaj – są to kelim od tabura i w dół.

69) Czwarty rodzaj – są to kelim, które znajdują się od tabura i w dół. One są określane jako dziesięć sfirot or hozer, w których nie ma or jaszar. Dlatego że trzeci rodzaj działa wyłącznie do tabura, gdyż tam jest miejsce pierwszych dziewięciu sfirot guf, lecz od tabura i w dół, które jest miejscem malchut de-guf, one nie są uważane za kelim otrzymywania.

Odpychanie i obłóczenie, które wywołał masach w rosz w potencjale, otworzyły się w guf w działaniu, obłóczenie od pe do tabur i odpychanie od tabura i niżej.

70) I sens w tym, że rosz i guf określone są jako wielkość potencjalna w stosunku do wcielenia w działanie, i wszystko to, co jest włączone w rosz w potencjale, otwiera się w guf we wcieleniu. I dlatego te dwa działania, które wywołał masach w dziesięciu sfirot rosz, a mianowicie: zatrzymanie or elion, żeby ono nie rozprzestrzeniało się w bhinie dalet, czyli malchut, i obłóczenie, które wyniknęło na skutek wznoszącego się or hozer. Oba wyniknęły w rosz tylko w potencjale, jednak miejsce otwarcia tych dwóch działań w guf, kiedy potencjalne obłóczenie, które było w rosz, przychodzi do otwarcia w działaniu powyżej tabura guf. A jakość zatrzymania wewnątrz malchut otwiera się w działaniu poniżej tabura.

Piąty rodzaj - jest to kelim pierwszego rozprzestrzenienia, które nazywane grubym światłem – „or aw”.

71) Piąty rodzaj - są to kelim, które zostały puste od or elion i nazywane są grubym światłem – „or aw”. Dlatego że po tym, jak rozprzestrzeniło się dziesięć sfirot guf od pe de-A'K do tabura, jako trzeci rodzaj, ponownie or elion zniknęło z nich, i pozostały kelim puste, bez światła. I jest to wielka różnica. Dlatego że przy pierwszym rozprzestrzenieniu, bez względu na to, że określane one były jako kelim otrzymywania w działaniu, razem z tym jeszcze nie były uważane jako prawdziwe kelim, z powodu wielkiej ważności, która jest tam w stosunku do kelim. I dlatego mówi Ari, że kelim i światło, co wewnątrz nich – wymieszane. Jednak po tym, jak zniknęło światło z nich, zaczął być rozróżnialny awijut, i odbyło się podzielenie pomiędzy światłem i kli. I dlatego nazywane są te kelim grubym światłem – „or aw”.

Szósty rodzaj - są to kelim, które zostały puste od swoich świateł i reszimot, które pozostały dla ożywiania.

72) Szósty rodzaj – są to kelim, które pozostały puste po wyjściu światła i pozostały w nich reszimot od świateł, które zniknęły. Reszimot przy tym ożywiają i podtrzymują istnienie kelim, żeby były one przydatne poznać swoje światła, jak i wcześniej. I tak samo one świecą parcufowi, który jest za nimi, jak pokazano w słowach Ari (rozdz.2, p.1, p.8, rozdz.4, p.2).

Siódmy rodzaj – są to puste kelim, w których nie pozostało reszimo.

73) Siódmy rodzaj są to kelim, które pozostały puste po wypróżnieniu i w nich nie pozostało reszimo od świateł, które odeszły. I jest to ostatnia bhina od każdego parcufa i rozprzestrzenienia, gdyż ostatnia bhina nie pozostawia reszimo, jak to opisano w słowach Ari (rozdz.2, p.6). I jest to tak, jak to wyjaśniono wyżej w punkcie 43.

Ósmy rodzaj – są to kelim, które przygotowane są dla potrzeb drugiego parcufa, idącego za nim.

74) Ósmy rodzaj – są to kelim, które są przygotowane w parcufie dla potrzeb drugiego parcufa idącego za nim (jak powiedziano u Ari w rozdz.4, p.6). I nawet kli keter, o którym Ari mówi, że ono nie tworzy się w pierwszym parcufie, a wyłącznie w drugim parcufie bezpośrednio, przy tym wszystkim właściwość kli keter od strony męskiej właściwości – „zahar” - przygotowuje się w pierwszym parcufie.

Rodzaj kelim opisanych wyżej, są to kelim zaharim drugiego parcufa.

75) I ten ósmy rodzaj, opisany wyżej – są to kelim męskiej właściwości – zaharim, dla potrzeb drugiego parcufa. One przychodzą od reszimot, które światła pozostawiły w kelim po swoim oddaleniu. I od grubego światła włączonego w te reszimot były stworzone kelim zaharim, jak to opisano w or pnimi (rozdz.2, p.3).

Dziewiąty rodzaj – są to kelim, które są przygotowane w parcufie dla kelim nekewot drugiego parcufa.

76) Dziewiąty rodzaj – są to kelim dla nekewot („nekew” – odczucie braku), które były przygotowane w pierwszym parcufie dla potrzeb drugiego parcufa. I one są stworzone z iskier – „nicucim”, upadających wewnątrz pustych kelim po tym, jak zniknęło z nich światło, przychodzące od świecenia ziwuga, we właściwości wyższej w stosunku do pustego kli. I na skutek tego, że w drugim parcufie zmieniły się światła, kiedy przychodzi światło hochma w kli, które odnosi się do keter, a światło bina w kli hochma i światło Z'A w kli bina, itd. Dlatego tam były niezbędne kelim, które znajdowałyby się w podobieństwie w stosunku do swoich bhinot. I dlatego były przygotowane te nicucim w ten sposób, że nicucim, które spadły z poziomu bina w puste kli poziomu hochma, stały się kli dla światła bina przychodzącego w kli hochma. A nicucim, które spadły z poziomu Z'A w kli poziomu bina, stały się kli dla światła Z'A przychodzącego w kli bina, i tak dalej.

Dziesiąty rodzaj – są to zewnętrzne kelim dla or makif.

77) Dziesiąty rodzaj – są to zewnętrzne kelim dla or makif. Ponieważ or makif nie może być otrzymane na poziomie w sposób inny, niż tylko od właściwości stojącej wyżej, odpowiedniej jemu właściwości w rosz, i jeżeli poziom jest z bhiny dalet, on potrzebuje tego, żeby kli było z bhiny gimel. A jeżeli poziom z bhiny gimel, to potrzebuje kli, które by było z bhiny bet. Podobnie i dalej. I dlatego kelim or makif nazywane są zewnętrznymi kelim, gdyż w stosunku do kelim zawsze uważa się, że każde bardziej cienkie jest bardziej zewnętrzne (or pnimi rozdz.5, p.3).

Te kelim, o których mówiliśmy, przychodzą na poziom podczas usubtelnienia.

78) Te zewnętrzne kelim są poznawane poziomem wyłącznie drogą wzniesienia na poziom stojący wyżej, co odbywa się podczas wzniesienia świateł do Stwórcy. Jak powiedziano w słowach Ari (rozdz.6, p.15).

Rozdział 5 (ה)

Siedem rozróżnianych właściwości w masachu.

79) Masach – jest to właściwość ograniczenia, która pojawiła się po skróceniu, żeby otrzymać światło wyłącznie w dziewięć pierwszych sfirot i przeszkodzić światłu, żeby nie rozprzestrzeniało się w bhinę dalet – w malchut. Jak powiedziano: „Przyjdź do tego miejsca i nie dodawaj”. I ten masach jest porodzeniem wychodzącym jako skutek skrócenia, czyli zniknięcia światła. Dlatego że po tym, jak światło zniknęło ze wszystkich bhinot całkowicie, czyli ze wszystkich czterech stadiów znajdujących się tam, chociaż skrócenie było wyłącznie na bhinę dalet, jak wiadomo. Na skutek tego pojawiła się nowa forma życzenia w malchut nieskończoności – powrócić i przedłużyć światło za pośrednictwem siły ograniczenia, czyli wyłącznie od bhiny dalet i wyżej, lecz nie od bhiny dalet i w dół. I ta nowa granica nazywa się masachem. Na skutek tego, że osnowa tej nowej granicy znajduje się tylko w bhinie dalet, czyli w malchut, określa się, że masach panuje i ustawiony jest wewnątrz kli malchut.

Granica i awijut w masachu powstają jako jedno.

80) I jest siedem głównych różnic, które należy rozróżnić tu, w tym masachu: właściwość pierwsza – że granica i awijut włączają się i przychodzą do niego jako jedno, bez żadnej różnicy pomiędzy nimi. Ponieważ granica znajdująca się w nim jest rzeczywista wyłącznie na awijut bhiny dalet, wychodzi na to, że ona nie ogranicza i nie przeszkadza rozprzestrzenieniu światła od poziomu, w którym nie ma tej miary awijut. Odpowiednio awijut i granica idą jako jedno. I obydwa razem nazywane są masachem. I jest niemożliwym w ogóle mówić i określać, co to jest masach sam w sobie, czyli wtedy, kiedy nie jest on włączony w awijut. Dlatego że wtedy jest zupełnie nierealne cokolwiek rozróżnić w nim.

Jest awijut bez masachu, lecz nie istnieje masach bez awijut.

81) Jednak w kli samej malchut można rozróżnić wiele, wtedy kiedy nie ma w niej naprawienia masachem. I przede wszystkim należy wiedzieć, że malchut de-igulim nie ma masachu w ogóle, dlatego że masach istnieje wyłącznie w sfirot joszer. My wyjaśniliśmy to w drugiej części, i jeszcze jest wiele różniących właściwości, które będziemy wyjaśniać w odpowiednich miejscach. Lecz wtedy, kiedy mówimy wyłącznie o malchut, to oznacza, że mówimy opierając się na awijut, bez naprawienia masachu. W ten sposób masach bez awijut jest niemożliwy, jednak istnieje realność dla awijut bez masachu.

Siła zatrzymania w masachu rosz – ona w potencjale, a nie w działaniu.

82) Właściwość druga – jest to właściwość zatrzymania, istniejąca w postaci siły, potencjału w masachu, gdyż w zatrzymaniu masachem or elion jest stan potencjalny i jest wcielony w działanie, i jest to różnica pomiędzy rosz i guf. Chociaż mówimy, że or elion rozprzestrzenia się do tego momentu, aż nie uderzy w masach, który jest w kli malchut. A masach zawraca światło z powrotem, i to or hozer ubiera dziesięć sfirot rosz. Lecz wszystko to jest w potencjale, a nie realnie w działaniu. Jak to opisano wyżej w p.16. I dlatego wiedz, że każda granica i zatrzymanie światła, która jest w masachu stojącym w malchut de-rosz – jest to tylko zatrzymanie istniejące w potencjale, lecz nie wcielone w działanie.

Siła zatrzymania w masachu w potencjale nazywa się „pe”, a w postaci działania nazywa się „tabur”.

83) Właściwość trzecia – jest to zatrzymanie wcielone w działanie, istniejące w masachu. Dlatego że to obłóczenie i to zatrzymanie, które wynikają w rosz w potencjale, przychodzą i otwierają się w guf w działaniu. Gdyż malchut de-rosz rozprzestrzenia się od siebie i dalej w postaci dziesięciu sfirot z góry w dół, które łącznie nazywane są „guf”. Malchut tych dziesięciu sfirot nazywa się „tabur”, dlatego że tam otwiera się cała siła zatrzymania or elion, która jest w masachu, co w rosz. Siła ta pozwala or elion obłóczyć się wyłącznie od tabura i wyżej. I wiedz, że te dwa imiona – pe i tabur, wskazują na dwie obejrzane właściwości, dlatego że właściwość zatrzymania masachu w potencjale nazywa się pe, a właściwość zatrzymania w działaniu istniejąca w masachu nazywa się tabur.

Włączenie masachu w trzy pierwsze bhiny za pośrednictwem jego wyświetlenia.

84) Właściwość czwarta – włączenie masachu w awijut trzech pierwszych bhinot, wynikające na skutek wyświetlenia masachu. To odbyło się za pomocą uderzenia i uderzeniowego wzajemnego oddziaływania pomiędzy or pnimi i or makif. To potrzebuje szczególnego zrozumienia, gdyż jest osnową, na której oparta jest cała nauka.

Włączenie masachu w trzy pierwsze bhiny – oznacza w pierwsze trzy bhiny, co w bhinie dalet.

85) My już dokładnie obejrzeliśmy to w „or pnimi” i tu nie ma miejsca zagłębiać się w to. Lecz ważne jest zrozumieć, w nawiązaniu do naszego tematu, że wzajemne przeniknięcie, o którym mówimy w masachu, zupełnie nie oznacza, że trzy pierwsze bhiny same teraz zostały skrócone, podobnie jak przed tym skróciła się bhina dalet. Dlatego że sama bhina dalet jest stworzona z czterech bhinot, gdyż przyszła z Ejn Sof. I dlatego masach ustawiony w niej, również stworzony ze wszystkich czterech bhinot, jak opisano wyżej (w punkcie 80), że cała awijut malchut włączona w masach. Tym samym zrozum, że kiedy mówi się o tym, że masach wzniósł się w Z'A, w bhinę gimel, to oznacza, że masach oczyścił się od bhiny dalet, co w dalet, i pozostała w nim tylko wielkość awijut bhiny gimel, co w dalet. W ten sposób wychodzi, że tym zrównała się ona swoją formą z właściwością Z'A. A jak wiadomo, podobieństwo właściwości oznacza jedność w duchowym. I dlatego nazywa się to, że wzniosła się i połączyła się z Z'A, podobnie jakby sama ona była właściwością Z'A, przecież nie ma nic, co pozwoliłoby ich rozłączyć. I nazywa się, że włączył się on w Z'A.

Na podstawie tego możemy zrozumieć resztę włączeń istniejących w masachu, o których mówiło się zanim wzniósł się on i włączył się w pe rosz. Innymi słowy, dopóki nie upodobnił swoich właściwości do właściwości masachu, działanie którego w potencjale, i nie rozróżnialne w nim zupełnie, że jest to masach wcielony w działanie. I to potrzebuje bardzo głębokiego zrozumienia.

Jeżeli w kli znika masach, znika z niego i światło.

86) Właściwość piąta – jest to zaprzestanie działania masachu w kli, na skutek wyjścia jego stąd. Innymi słowy, kiedy odbyło się usubtelnienie masachu z bhiny dalet do bhiny gimel, co określa się jako wyjście masachu z kli malchut i wzniesienie jego w kli Z'A. I może wydawać się, że malchut uwolniła się od siły zatrzymania i ograniczenia, która była w niej i teraz ona może otrzymać or elion bez przeszkód. Jednak nie jest to tak. Co więcej, ona pozostaje w całkowitej ciemności z powodu wyjścia z niej masachu. I to dlatego, że od pierwszego skrócenia i dalej, malchut może otrzymywać jakiekolwiek światło tylko za pomocą masachu. W ten sposób, że oba działania, i otrzymywania światła, i odpychania światła połączone są z masachem, dlatego że odpychaniem światła od ostatniej właściwości łączą i obłaczają światła w górę od tej właściwości.

Masach otrzymujący awijut rosz po swoim oczyszczeniu.

87) Właściwość szósta – jest to awijut rosz, którą nabywa się poprzez masach ponownie po jego oczyszczeniu i wyświetleniu. Czyli za pośrednictwem jego wzniesienia i przyjścia w malchut, stojącą w rosz, i włączenie się w nią. Jak to opisano wcześniej (rozdz.4, p.50).

Masach otrzymujący awijut guf po swoim oczyszczeniu.

88) Właściwość siódma – jest to awijut guf, który nabywa masach ponownie po jego oczyszczeniu i wyświetleniu. Jak to opisane wcześniej, że po otrzymaniu od masachu rosz awijut z dołu do góry, budzą się w masachu de-guf wszystkie reszimot, które włączyły się w niego przy przejściu poprzez sfirot guf podczas jego wzniesienia do Stwórcy. I te reszimot – od awijut z góry do dołu, czyli od właściwości guf. W ten sposób ten awijut, który on otrzymuje od rosz i który ukierunkowany z dołu do góry, zamienia się w reszimot de-guf - awijut z góry do dołu.

Rozdział 6 (ו)

Sześć różniących właściwości w or jaszar.

Or elion znajduje się w jednym podobieństwie, a wszystkie zmiany, o których mówi się – w stosunku do otrzymujących.

89) Przede wszystkim należy wiedzieć i zapamiętać, że or elion znajduje się w jedynym podobieństwie, a cała ta mnogość zmian, które znajdujemy w światach, wszystkie one wynikają od strony otrzymujących. Co więcej, one obowiązkowo idą w kolejności przyczyny i skutku: od pierwszego otrzymującego – od malchut Ejn Sof. I po tym wszystkim nie wynikają żadne zmiany w or elion, nawet w stosunku do tego, kto otrzymuje, nie odbywają się żadne zmiany. W samym końcu otworzy się Jego or jaszar dla otrzymujących, podobnie do tego, jak było otwarte w pierwszym otrzymującym – w malchut Nieskończoności do skrócenia – bez żadnych zmian. Jak powiedziano: „Ja AWA'Ja nie zmieniam”.

Znajomość nauki zależy od znajomości kolejności rozwoju sfirot, parcufim i światów w kolejności ich przyczyny i skutku.

90) Wiedz, że zrozumienie tej nauki zależy od wiedzy i znajomości kolejności rozwoju sfirot, parcufim i światów jeden z drugiego, jako przyczyna i skutek, w obowiązującej kolejności. I mędrcy „Zohar” wyjaśnili to w jego ukrytym sensie, lecz nie było zrozumienia ich słów, dopóki nie przyszedł Ari i nie otworzył tego pojęcia. Wiedz również, że każde odnowienie w Kabbale Ari, w stosunku do poprzedzających go badaczy, jest głównie w otwarciu dróg dziesięciu sfirot or hozer. I chociaż dziesięć sfirot or hozer w całości były otwarte wszystkim poprzedzającym go kabbalistom, jednak główne ich poznanie i pojmowanie było wyłącznie zgodnie z drogami dziesięciu sfirot or jaszar. Dopóki nie przyszedł Ari i nie wyjaśnił nam pojmowania dróg or hozer we wszystkich detalach, i tym otworzył skarby, ukryte i zapieczętowane na klucz w księdze Zohar.

Wszystkie różnice istniejące w or hozer wychodzą z or jaszar.

91) Jednak należy wiedzieć, że wszystkie te szczególności, które my rozróżniamy w or hozer, wychodzą z dziesięciu sfirot or jaszar. Do tego stopnia, że nie ma żadnego najmniejszego odnowienia w or hozer, które by nie wychodziło z or jaszar. I dlatego one również nazywane tymi imionami or jaszar. I nie tylko one wychodzą z nich, lecz i właściwości ich są zrównane, a cała różnica jest wyłącznie w przeciwieństwie znaczenia pomiędzy nimi. Dlatego że pierwsze jest światło, a drugie kli.

O dziesięciu sfirot or jaszar Ari mówi bardzo mało.

92) Jednak o dziesięciu sfirot or jaszar Ari mówi bardzo mało i bardzo krótko. To dlatego, że opiera się w tym na poprzednich kabbalistach, którzy mówili wyłącznie o or jaszar, i dlatego nie uważał on za potrzebne przedłużać ich. I należy przyznać, że nam bardzo brakuje jego wyjaśnień o dziesięciu sfirot or jaszar. Jest to brak, który nie będzie mógł się wypełnić.

93) I jest tu w dziesięciu sfirot or jaszar sześć różniących właściwości, które trzeba pamiętać ciągle podczas zajęć Kabbalą. I one są takie: właściwość pierwsza – że or elion znajduje się w jedynym podobieństwie i jakiekolwiek właściwości rozróżniane w dziesięciu sfirot or jaszar – jest to obłóczenie na or elion, lecz one otwierają się wyłącznie na skutek obłóczenia ich w or hozer.

Dziesięć sfirot – jest w or jaszar, jednak w or hozer - jest pięć bhinot.

94) Właściwość druga jest w tym, że ilość dziesięciu sfirot – głównie tylko w or jaszar. Jednak w or hozer jest tylko pięć bhinot, jak powiedziano o tym u Ari (p.63) i w innym miejscu.

Dziesięć sfirot or jaszar określane są jako jedyne światło i oddzielają się jedno od drugiego wyłącznie przy obłóczeniu w or hozer.

95) Właściwość trzecia jest w tym, że dziesięć sfirot or jaszar, kiedy one same w sobie nie są poziomami różniącymi się jeden od drugiego, w przeciwieństwie do tego, jak obłóczone one są w or hozer, a określane wszystkie jako jedno światło. Lecz kiedy obłaczają się one w dziesięć sfirot or hozer, otwiera się pomiędzy nimi różnica bardzo wielka i głęboka.

Są odległości w dziesięciu sfirot or jaszar od strony ich istoty, chociaż podobne one jednemu światłu.

96) Właściwość czwarta – jest to odległość, która istnieje w dziesięciu sfirot or jaszar od strony istoty każdej ze sfirot, jak to opisano w rozdziale 1 „or pnimi”, patrz tam na dokładne wyjaśnienie.

Wszystko, co jest w skutku, otrzymano poprzez niego od jego przyczyny. Lecz główne świecenie pozostaje w jego przyczynie, i tylko gałąź od niej przekazywana skutkowi.

97) Właściwość piąta – jest to wielkość odległości pomiędzy przyczyną i skutkiem, i wszystko to, co jest w skutku, otrzymano przez niego od jego przyczyny. I nie jest w stanie on nic otrzymać od jakiegokolwiek innego poziomu stojącego wyżej jego przyczyny, bez pośrednictwa przyczyny. I we wszystkim, co przyczyna przekazuje skutkowi, główne świecenie pozostaje w przyczynie, i tylko mała gałąź od niego przekazuje się i przechodzi do skutku, bez względu na to, że główne świecenie przychodzi tylko dla skutku (patrz wyżej p.24).

Każdy bliższy do bhiny dalet określa się, że awijut jego jest większy.

98) Właściwość szósta – jest to poziom bliskości do bhiny dalet. Dlatego że ten, kto bliżej do bhiny dalet, określa się, że awijut jego jest większy, i że on jest niższy (p.23). I ta różnica zaczyna się w dziesięciu sfirot or jaszar tylko od skrócenia i niżej, kiedy bhina dalet zamieniła się w pustą przestrzeń i był w niej ustawiony masach. Dlatego właściwość ta nie występuje w igulim, gdyż nie ma tam masachu.

99) I wszystkie różnice właściwości, oprócz ostatniej, działają w dziesięciu sfirot or jaszar jeszcze przed skróceniem. I bez względu na to, że nie ma u nas zupełnie żadnego poznania przed skróceniem, jednak przy tym z niższego wyuczysz wyższe, jak powiedziano. I bardzo dobrze pamiętaj te różnice, żeby nie zniknęły z widoku, kiedy jesteś zajęty tą nauką.

** *