Radość i cierpienie w Twoim sercu wywołują nieustanną wojnę pomiędzy dobrem i złem, które odczuwasz wewnątrz. To z kolei pogrąża Cię w stanie odczuwania odwiecznego piekła bądź wywyższa do poziomu przebywania w Niebiańskim Raju. Dzieje się tak, gdyż wciąż postrzegasz różnice pomiędzy rajem i piekłem przez pryzmat moralności i niemoralności.
Raj i piekło są jedynie stanami Twojego umysłu. Przejawiają one stopień Twojego zadowolenia bądź niezadowolenia; symbolizują Twoje pragnienia, życzenia szczęścia oraz wstręt do smutku i cierpienia. Są wskaźnikami Twojego uzależnienia lub niezależności. Świadczą o tym, czy jesteś wolny od żądzy i czy potrafisz być pogodzony z okolicznościami, w których przebywasz.
Mówi się o kimś: „Żyje w Niebiosach” – ponieważ taki człowiek jest wolny od żądzy, gniewu i skąpstwa. Natomiast przy braku zadowolenia, żądza, gniew i skąpstwo na wieki tworzą dla człowieka drogę grzechu. Taki niezadowolony człowiek, nawet mając wszelkie warunki do zaznania szczęścia i otrzymując wszystkie dobra świata, zawsze będzie trwał w stanie umysłu przypominającym piekło.
Raj nie jest stanem lepszym od piekła, a piekło wcale nie jest upadkiem raju. W chwili, gdy piekło wewnątrz Ciebie się rozpada, w tym samym czasie znika konieczność przebywania w raju. Gdyż raj jest tylko marzeniem człowieka, który cierpi piekielne męki. Jest to jedynie jego życzenie! Tam, gdzie kończy się piekło (jego pragnienia), tam również znika chęć trafienia do Niebios. Kiedy różnica pomiędzy rajem i piekłem zanika, taki stan nazywamy Zbawieniem i Oświeceniem.
Przeczytaj to tyle razy, aż Twój rozum przyjmie to, co zostało napisane pomiędzy wierszami.
I bądź Błogosławiony tym odkryciem Twojej Duchowej Drogi.