Sefirot i zdolności Duszy
Wszystkie plany Stworzenia są zorganizowane według schematu dziesięciu sfirot. Nazwa każdej z nich opisuje szczególną rolę, jaką pełni ona w procesie wyłaniania się rzeczywistości. Zewnętrzne właściwości sfirot określają ich funkcje w przekazywaniu Boskiego Światła (Or) na wszystkie poziomy istnienia. Sfirot mogą być traktowane zarówno jako światła, jak i naczynia (zwane Kli lub Kelim). Rola każdej z nich odpowiada specyficznej charakterystyce konkretnego Kli. Ponadto każda sfira posiada własną ukrytą, wewnętrzną właściwość duchową, która pobudza ją do działania – odpowiada ona wewnętrznemu światłu wypełniającemu dane naczynie.
Właściwości sfirot interpretujemy poprzez analogię do zdolności ludzkiej Duszy. Zasada ta dotyczy nie tylko zewnętrznej struktury sfirot, ale także ich wewnętrznych jakości, które bezpośrednio przejawiają się w talentach i predyspozycjach człowieka. Analiza wewnętrznych właściwości Duszy pozwala poznać ich Boskie Źródło i odkrywa duchowe piękno Duszy jako całości.
Słowo Kabała pochodzi od rdzenia kabel, co oznacza „otrzymywanie” poprzez budowanie duchowej siły i przyciąganie Światła Stwórcy. Wszystkie księgi kabalistyczne opisują ten proces z niezwykłą głębią i dbałością o każdy detal.
Czym jest Parcuf?
W nauce Kabały często pojawia się pojęcie Parcuf. Spróbujmy wyjaśnić różnicę między sfirot a parcufim. Jedne z pierwszych wzmianek o parcufim znajdziemy w kabale luriańskiej, gdzie dziesięć sfirot przekształca się w Parcufim (Oblicza). Pojęcie to było jednak omawiane już wcześniej w Księdze Zohar. Rabbi Szimon bar Jochaj wyjaśnia funkcje parcufim, traktując je jako niezależne duchowe emanacje Stwórcy. „Święty Starożytny” (Atik Jomin) czy „Długi Lik” (Arich Anpin) to nie tylko Boskie epitety, ale osobne manifestacje, z których każda odnosi się do innego poziomu przejawienia i posiada unikalne cechy.
W systemie Baal Sulama i Ariego Parcufim traktowane są jako ostateczna forma ewolucji sfirot. Jeśli na początku stworzenia każda sfira zawierała w sobie dziesięć pozostałych jedynie w potencjale, to na etapie Parcufim sfirot w pełni odkrywają swoje zdolności i nawiązują harmonijną więź między sobą. Nazwa każdego „Oblicza” wskazuje na to, że sfira, z której się on rozwinął, stała się pełnofunkcjonalnym systemem dziesięciu sfirot, zorganizowanych według pionowego schematu Joszer (Prostoty), przypominającego budowę człowieka. Dzięki tej reorganizacji duchowe siły zyskują samowystarczalność, zachowując jednocześnie zdolność do współdziałania. Każdy Parcuf jest niezależny, a zarazem ściśle związany z pozostałymi. Na przykład wyższy Parcuf zstępuje i „ubiera się” w niższe, niczym w obłóczenia (Lewuszim). W ten sposób sfirot osiągają harmonię, co uruchamia system naprawy (Tikkun).
Sfirot i pięć światów
Dziesięć poziomów emanacji odnosi się do pięciu światów (poziomów istnienia). Tworzą one zstępujący łańcuch, łączący Nieskończoność Stwórcy (Ejn Sof) z naszym ograniczonym światem fizycznym. W każdym z pięciu światów zawarta jest własna struktura dziesięciu sfirot, a wszystkie one połączone są kanałami, przez które nieustannie płynie energia Stwórcy. Choć w każdym świecie obecny jest pełny zestaw dziesięciu emanacji, to w każdym z nich inne sfirot pełnią rolę dominującą, co nadaje danemu światu jego unikalny charakter.
Cztery z pięciu światów są czysto duchowe. Tylko ostatni – świat Asia (świat działania) – odpowiada naszemu materialnemu wszechświatowi. Każdy kolejny poziom w tym łańcuchu jest „gęstszy” od poprzedniego i bardziej oddalony od Boskiej świadomości. Nasz świat jest na tyle oddalony, że możliwe staje się w nim zaprzeczanie duchowości i istnieniu Stwórcy.
Oto pięć światów w porządku zstępującym:
Adam Kadmon (A’K): Poziom pierwotny, bezpośredni pośrednik między Ejn Sof a pozostałymi światami.
Acilut (Emanacja): Światło zachowuje tu bezpośredni związek ze Źródłem. Panuje tu Boska Hochma – nieskończony blask mądrości.
Bria (Stworzenie): Tutaj po raz pierwszy powstaje byt „z niczego”. Dusze i anioły posiadają już samoświadomość, lecz brak im jeszcze formy. Zarządza tu sfira Bina – rozumne pojmowanie.
Jecira (Formowanie): Na tym poziomie stworzenie nabiera kształtów. Rządzą tu sfirot emocjonalne (od Hesed do Jesod – Za’T).
Asia (Działanie): Poziom materialności. To najniższy świat, fizyczny wszechświat, który znamy. Panuje tu Boskie Królestwo – Malchut, cel całego Stworzenia.
Łącząc nasz świat z Nieskończonością, te pięć poziomów służy jako drabina, po której Dusza może wznosić się ku Stwórcy. Należy pamiętać, że człowiek jest integralną częścią tej całości. Wszystkie opisane byty i emanacje Stwórcy są w nas obecne, choćby w sposób ukryty i nieuświadomiony. Poznając rzeczywistość duchową, tak naprawdę poznajemy samych siebie i swoją własną konstrukcję wewnętrzną.